query: ส่วนปลายลิ้นมนุษย์ใช้รับรสชาดอะไร ?

pos:
ตุ่มรับรส
โครงสร้างเหล่านี้มีบทบาทในการรับรู้รสหลัก ๆ 5 อย่าง คือ
เค็ม เปรี้ยว ขม หวาน และอุมะมิ
ซึ่งเมื่อรวมกันก็จะเป็นรสชาติของสิ่งที่อยู่ในปาก
มีข่าวลอยว่า มีส่วนต่าง ๆ ของลิ้นที่รับรสโดยเฉพาะ ๆ
แต่ความจริงลิ้นทั้งหมดสามารถรับรสได้ทุกรส
ผ่านช่องเล็ก ๆ ในเนื้อเยื่อของลิ้นซึ่งเรียกได้ว่า รูรับรส (taste pore) โดยอาหารบางส่วนจะละลายในน้ำลาย ท่วมรูรับรส แล้วทำให้ถูกกับหน่วยรับรส
เซลล์รับรสจะเป็นตัวส่งข้อมูลที่ได้จากหน่วยรับรสและช่องไอออนกลุ่มต่าง ๆ ไปยังเปลือกสมองส่วนรับรส (gustatory cortex) ผ่านประสาทสมองคือเส้นประสาทเฟเชียล (7), เส้นประสาทลิ้นคอหอย (9), และเส้นประสาทเวกัส (10)

neg:
การรับรู้รส
รสขมปกติจะไม่น่ายินดีต่อมนุษย์เกือบทั้งหมด
เพราะโมเลกุลอินทรีย์หลายประเภทที่มีไนโตรเจน จะมีผลทางเภสัชวิทยาที่ทำให้รู้สึกขม
รวมทั้งกาเฟอีน นิโคติน strychnine (สารพิษไร้สีชนิดหนึ่ง) ซึ่งตามลำดับเป็นส่วนประกอบของสารกระตุ้นในกาแฟ สารเสพติดในบุหรี่ สารประกอบออกฤทธิ์ของยาฆ่าศัตรูพืชและสัตว์จำนวนมาก และอาหารที่เสีย
แต่ก็ปรากฏว่า มีกระบวนการทางจิตใจบางอย่างที่ทำให้มนุษย์สามารถข้ามความรังเกียจตามธรรมชาติที่มีต่อรสขม ดังที่พบว่ากาแฟเป็นสิ่งบริโภคที่คนชอบทั่วโลก
เป็นเรื่องน่าสนใจด้วยว่า ยาสามัญต่าง ๆ จะมีรสขมถ้าเคี้ยว
ซึ่งระบบรู้รสดูเหมือนจะตีความสารเหล่านี้ว่าเป็นพิษ
เพราะเหตุนี้ ความรู้สึกไม่ชอบใจในรสขมอาจเป็นระบบเตือนภัยขั้นสุดท้ายก่อนจะบริโภคสิ่งที่อาจเป็นอันตราย

neg:
แผนที่ลิ้น
เนื้อหางานวิจัยของ D.P. Hanig จริง ๆ แล้วแสดงให้เห็นว่ามีแต่ละส่วนของลิ้นที่ความไวของการรับรสแตกต่างกัน "เล็กน้อย" (minute) ซึ่งเมื่อเวลาผ่านไปความแตกต่างของความไวนี้ก็ถูกนำไปตีความผิด และถูกเขียนลงตำราเพียงว่าลิ้นแต่ละส่วนมีการรับสัมผัสแตกต่างกัน

neg:
ตำแหน่งเกิดเสียง
นอกจากนั้นแล้ว ในการใช้ลิ้นออกเสียง ส่วนที่ใช้สัมผัสอาจเป็นส่วน ผิวบนของลิ้น (blade) ที่ใช้ในการสัมผัส (เสียงพยัญชนะใช้ปลายลิ้น - ), ส่วนยอดของปลายลิ้น (เสียงพยัญชนะใช้ปลายสุดลิ้น - ), หรือผิวใต้ลิ้น (เสียงพยัญชนะใช้ใต้ปลายสุดลิ้น - ) ซึ่งเสียงเหล่านี้ก็อาจผสมผสานก้ำกึ่งไม่ได้แบ่งแยกชัดเจน

neg:
ประสาทสัมผัส
เส้นประสาท vestibular nerve สื่อข้อมูลจากตัวรับความรู้สึกใน osseous ampullae (กระเปาะกระดูกหู) 3 ส่วนที่รับรู้ความเคลื่อนไหวของของเหลวใน หลอดกึ่งวงกลม (semicircular canal) 3 หลอด เป็นความเคลื่อนไหวที่เกิดจากการหมุนหัว (คือความเร่งของโมเมนตัมเชิงมุม)
นอกจากนั้นแล้ว เส้นประสาท vestibular nerve ก็ยังสื่อข้อมูลจากอวัยวะอื่นในหูชั้นในคือ utricle และ saccule
ซึ่งมีตัวรับความรู้สึกมีรูปร่างคล้ายขนที่งอได้เพราะน้ำหนักของ otolith ซึ่งเป็นผลึกเล็ก ๆ ของแคลเซียมคาร์บอเนต
ซึ่งเป็นตัวให้ความเฉื่อยเพื่อที่จะตรวจจับความเร่งเชิงเส้น (แบบตรง ๆ) และทิศทางของแรงโน้มถ่วง

neg:
ปลายประสาทเมอร์เกิล
ในสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม ปลายประสาทเมอร์เกิลมีอยู่อย่างกว้างขวาง โดยพบในชั้นฐาน (basal lamina) ของหนังแท้ใต้หนังกำพร้า ที่ผิวหนังทั้งเกลี้ยงทั้งมีผม/ขน, ในปุ่มรากผม (hair follicle), และในเยื่อเมือกทั้งในปากและที่ทวารหนัก
ในมนุษย์ เซลล์เมอร์เกิล (ร่วมกับ Meissner's corpuscle) จะอยู่ติดใต้หนังกำพร้า (0.5-1.0 มม. ใต้ผิวหนัง) โดยที่มือจะล้อมท่อต่อมเหงื่อใต้สันลายมือ/นิ้ว เทียบกับตัวรับแรงกลอย่างอื่นบางอย่าง เช่น Pacinian corpuscle และ Ruffini ending ที่อยู่ในหนังแท้ (2-3 มม. ใต้ผิวหนัง) และเนื้อเยื่อที่ลึกกว่านั้น

neg:
แผนที่ภูมิลักษณ์
ระบบรับรสส่วนปลายน่าจะรักษาความสัมพันธ์โดยเฉพาะระหว่างเซลล์ปุ่มรับรสที่ตอบสนองโดยเฉพาะต่อรสชาติหนึ่ง ๆ กับ ganglion cells ที่ส่งข้อมูลเกี่ยวกับรสนั้น
ความสัมพันธ์อย่างนี้สามารถอธิบายความเฉพาะเจาะจงของการตอบสนองในเส้นประสาทรับรสแต่ละเส้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งเพราะว่า ตัวรับรสหวาน รส[[อุมามิ]] และรสขม ปรากฏในเซลล์รับรสที่ต่างพวกกัน
แม้ว่าหลักฐานทางกายวิภาคสำหรับความสัมพันธ์โดยเฉพาะอย่างนี้จะยังไม่มีในระดับของเซลล์รับรสหนึ่ง ๆ และ ganglion cell แต่ว่าความสัมพันธ์ระดับปุ่มรับรสหนึ่ง ๆ กับ ganglion cell ที่เชื่อมต่อกับปุ่มรับรสนั้น สามารถแยกแยะได้ง่ายทางประสาทกายวิภาค
อย่างไรก็ดี สำหรับรสชาติ งานวิจัยที่พยายามระบุแผนที่ของเซลล์รับรสหรือรส พบแต่ภูมิลักษณ์ที่คลุมเครือในสมอง
แต่ถึงอย่างนั้น ganglion cell ก็ยังต้องมีใยประสาทส่งไปที่เซลล์รับรสประเภทต่าง ๆ และส่งพลังประสาทไปยัง[[ระบบประสาทกลาง]]ที่จัดเป็นระเบียบอย่างใดอย่างหนึ่ง

neg:
หน่วยรับรส
หน่วยรับรสแบบโปรตีนคู่ (heterodimer) คือ TAS1R2/TAS1R3 จะทำงานเป็นหน่วยรับรสหวานโดยจับกับน้ำตาลและน้ำตาลเทียมหลายรูปแบบ
เซลล์รับรสที่แสดงออกยีน TAS1R2/TAS1R3 จะพบที่ปุ่มเซอร์คัมแวลเลตและปุ่มรูปใบไม้ของลิ้นด้านหลัง และที่เซลล์รับรสบนเพดานปาก
เซลล์เหล่านี้มีไซแนปส์ที่เส้นประสาท chorda tympani และเส้นประสาทลิ้นคอหอย เพื่อส่งสัญญาณไปยังสมอง
หน่วยรับรสแบบ homodimer คือ TAS1R3 ยังทำงานเป็นหน่วยรับรสหวานได้คล้ายกับ TAS1R2/TAS1R3 แต่จะไวน้อยกว่า
และรับรู้น้ำตาลธรรมชาติได้ดีกว่าน้ำตาลเทียม
ซึ่งอาจอธิบายว่า ทำไมน้ำตาลธรรมชาติและน้ำตาลเทียมจึงมีรสต่างกัน

neg:
การรับรู้รส
มีรสชาติหลัก ๆ 5 อย่างคือ หวาน เปรี้ยว เค็ม ขม และอุมะมิ
ซึ่งรู้ผ่านวิถีประสาทที่แยกจากกัน
ส่วนการรับรู้รสแบบผสมอาจเกิดขึ้นที่เปลือกสมองส่วนการรู้รสโดยประมวลข้อมูลที่ได้ในเบื้องต้นจากหน่วยรับรสหลัก ๆ

neg:
การรับรู้รส
การรู้รสเป็นรูปแบบหนึ่งของการรับรู้สารเคมี (chemoreception) โดยเกิดที่หน่วยรับรส (taste receptor) ภายในปาก
รวมทั้งที่ลิ้น แก้ม เพดานอ่อน คอหอย และฝากล่องเสียง
ในปัจจุบัน นักวิทยาศาสตร์ได้ระบุหน่วยรับรส 5 อย่างแล้ว คือที่รู้รสเค็ม หวาน เปรี้ยว ขม และอุมะมิ
หน่วยรับรสสามารถรับรสต่าง ๆ กัน คือสามารถตรวจจับสารประกอบบางอย่าง แล้วเริ่มศักยะงานเพื่อส่งไปยังสมอง
หน่วยรับรสอยู่ที่เซลล์รับรส (taste receptor cell/taste cell) ซึ่งเป็นเซลล์เนื้อเยื่อประสาทบุผิว (neuroepithelial cell) ที่มีรูปกล้วย/รูปกระสวยโดยยาวไปตลอดตุ่มรับรส และมีขนที่ส่วนยอดแบบ microvilli ที่เรียกได้ว่า ขนรับกลิ่น (gustatory/taste hairs) ซึ่งทำหน้าที่เป็นพื้นผิวให้หน่วยรับรสทำปฏิกิริยากับโมเลกุลมีรสได้ โดยขนจะยื่นเข้าไปในรูรับรส (taste pore) ซึ่งกว้างประมาณ 1 มม. และอยู่ที่ผิวลิ้น
โดยทั่วไปแล้ว เซลล์รับรสมีหน้าที่ถ่ายโอนข้อมูลรสเป็นกระแสประสาท โดยเข้ารหัสข้อมูลว่าเป็นรสอะไร เข้มข้นแค่ไหน น่าชอบใจไม่น่าชอบใจ เป็นอันตรายหรือไม่ของรส
และส่งข้อมูลผ่านไซแนปส์ที่ฐานเซลล์ผ่านสารสื่อประสาทต่าง ๆ เช่นเซโรโทนินเป็นต้น
ไปยังใยประสาทรับความรู้สึก (sensory nerve fiber) ซึ่งก็จะส่งข้อมูลต่อไปยังระบบประสาทกลาง

neg:
หลอดลม
หลอดลม () เป็นส่วนหนึ่งของระบบหายใจ มีหน้าที่หลัก คือ การนำส่งอากาศจากภายนอกร่างกายเข้าสู่ปอดเพื่อทำหน้าที่ในการแลกเปลี่ยนก๊าซออกซิเจนเข้าสู่เลือด และนำก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ออกจากร่างกาย หลอดลมของมนุษย์เริ่มตั้งแต่ส่วนที่ต่อจากกล่องเสียง (Larynx) ลงไปสิ้นสุดที่ถุงลม

neg:
หน่วยรับรส
โปรตีน TAS2R ทำหน้าที่เป็นหน่วยรับรสขม
มนุษย์มียีนกลุ่ม TAS2R 43 ชนิด แต่ละชนิด (โดยยกเว้นยีนเทียม 5 ชนิด) ไม่มี intron และเข้ารหัสโปรตีน GPCR
โปรตีนเหล่านี้ ซึ่งต่างจากโปรตีนกลุ่ม TAS1R จะมีโดเมนนอกเซลล์สั้น ๆ และอยู่ที่ปุ่มเซอร์คัมแวลเลต ที่ปุ่มรูปใบไม้ ที่เพดานปาก และที่ฝากล่องเสียง แต่มีการแสดงออกที่ปุ่มรูปเห็ดน้อย
แม้จะแน่นอนว่า มีการแสดงออกของยีน TAS2R หลายชนิดในเซลล์รับรสหนึ่ง ๆ แต่ก็ยังเป็นเรื่องไม่ยุติว่า สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมสามารถแยกแยะระหว่างรสขมของลิแกนด์ต่าง ๆ ได้หรือไม่

neg:
คอหอย
คอหอยเป็นส่วนหนึ่งของระบบทางเดินอาหารและระบบทางเดินหายใจของสิ่งมีชีวิตหลายชนิด เนื่องจากทั้งอาหารและอากาศต่างผ่านเข้าสู่คอหอย ร่างกายมนุษย์จึงมีแผ่นเนื้อเยื่อเกี่ยวพันเรียกว่า ฝาปิดกล่องเสียง (epiglottis) ปิดช่องท่อลมเมื่อมีการกลืนอาหาร เพื่อป้องกันการสำลัก ในมนุษย์ คอหอยยังมีความสำคัญในการออกเสียง

neg:
เขียดงู
กะโหลกของเขียดงูมีชิ้นของกระดูกยึดติดกันแข็งแรงและส่วนใหญ่ไม่มีช่องเปิดที่กะโหลก นอกจากช่องเปิดของอวัยวะรับความรู้สึก ได้แก่ ตา, จมูก, หนวด ในบางวงศ์มีช่องเปิดบริเวณขมับ กระดูกกะโหลกจึงขยับได้บ้าง ฟันที่ขากรรไกรบนอยู่บนกระดูกพรีแมคซิลลา กระดูกแมคซิลโลพาลาทีนและกระดูกโวเมอร์ มีอวัยวะรับรู้จำเพาะ คือ อวัยวะที่แลดูคล้ายหนวด ที่เจริญขึ้นมาจากช่องเปิดที่อยู่ระหว่างตากับช่องเปิดจมูก ตำแหน่งของช่องเปิดหนวดแตกต่างกันในแต่ละชนิด ซึ่งเป็นสิ่งสำคัญที่ใช้ในการอนุกรมวิธาน สัดส่วนความยาวของหนวดที่โผล่พ้นช่องเปิดออกมาก็แตกต่างกันในแต่ละวงศ์ โดยหนวดเป็นโครงสร้างเชิงซ้อนประกอบด้วยกล้ามเนื้อ, ต่อม และท่อ การเจริญของหนวดสัมพันธ์กับตาและอวัยวะจาคอบสัน ซึ่งทำหน้าที่รับรู้สารเคมี

neg:
การรับรู้รส
NST จัดระเบียบข้อมูลรสแบบเป็นแผนที่ภูมิลักษณ์คือ ด้านหน้า (rostral) ได้รับข้อมูลรสจากเส้นประสาทเฟเชียล ส่วนกลางได้จากเส้นประสาทลิ้นคอหอย และส่วนหลัง (caudal) ได้จากเส้นประสาทเวกัส
NST ส่วนหลังยังได้รับเส้นประสาทสาขาใต้กะบังลมของเส้นประสาทเวกัสซึ่งควบคุมการเคลื่อนไหวเองของกระเพาะอาหาร และอาจช่วยให้สัตว์สามารถตอบสนองเมื่อได้อาหารที่ทำให้ป่วย
NST ยังรวมประมวลความรู้สึกอื่น ๆ (เช่น อุณหภูมิ เนื้ออาหาร เป็นต้น) เข้าด้วย
NST ยังได้รับสัญญาณจากอะมิกดะลา (ซึ่งควบคุมการส่งสัญญาณของส่วน oculomotor nuclei), จาก bed nuclei of stria terminalis, จากไฮโปทาลามัส, และจากคอร์เทกซ์กลีบหน้าผากส่วนหน้า

neg:
ร่างกายมนุษย์
ระบบย่อยอาหารประกอบด้วยปากรวมถึงลิ้นและฟัน, หลอดอาหาร, กระเพาะอาหาร, ทางเดินอาหาร, ลำไส้เล็กและใหญ่ รวมถึงไส้ตรง รวมถึงตับ, ตับอ่อน, ถุงน้ำดี และต่อมน้ำลาย ทำหน้าที่เปลี่ยนอาหารเป็นโมเลกุลที่เล็ก มีคุณค่าทางอาหาร และไม่เป็นพิษ เพื่อให้สามารถกระจายและดูดซึมได้ในร่างกาย

neg:
แผนที่ภูมิลักษณ์
ถึงจะมีความแตกต่างอย่างนี้ ตำแหน่งของเซลล์บนเยื่อรับกลิ่นและตำแหน่งที่แอกซอนของเซลล์ไปสุดที่ป่องรับกลิ่น (olfactory bulb ซึ่งเป็นที่อยู่ของ interneuron ที่ส่งสัญญาณต่อไปยังสมองเขตอื่น) ก็ยังมี[[สหสัมพันธ์]]กัน
ดังนั้น ยังเหมือนกับกับระบบรับความรู้สึกอื่น แผนที่รับกลิ่นในสมองก็ยังขึ้นอยู่กับโครงสร้างของอวัยวะที่ปลายประสาท
การจัดระเบียบแผนที่ในสมองสำหรับระบบรับกลิ่นอย่างนี้ เรียกว่า rhinotopy

neg:
แบบสิ่งเร้า
ในแมลงวันทองและสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม เซลล์รับรสอาจจัดเป็นแบบรับรสที่ชอบ (หวาน เค็ม และอุมะมิในมนุษย์) และไม่ชอบ (เปรี้ยว ขมในมนุษย์)
เซลล์รับรสบนลิ้นของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมและบนอวัยวะที่เรียกว่า กลีบปาก (labellum) ของแมลงวัน มีจำนวนคล้ายคลึงกัน
และทั้งสองต่างก็มีเซลล์รับรสที่ไม่ชอบเป็นจำนวนมากกว่า

neg:
จมูก
กระเปาะรับกลิ่นคือบริเวณที่เยื่อบุภายในโพรงจมูกมีประสาทสำหรับรับกลิ่นอยู่ทั่วไป ซึ่งเชื่อมโยงไปสู่สมอง เมื่อกลิ่นผ่านเข้าไปในโพรงจมูก กลิ่นมากกระทบปลาย ประสาทสัมผัสรับกลิ่น ปลายประสาทรับกลิ่นส่งกระแสประสาทไปสู่สมอง เพื่อแปลความหมายของสิ่งที่ได้รับ

neg:
แผนที่ลิ้น
แผนที่ลิ้น หรือ แผนที่ตุ่มรับรส เป็นความเข้าใจผิดที่พบบ่อยอย่างหนึ่ง โดยกล่าวว่าแต่ละส่วนของลิ้นทำหน้าที่รับรสต่าง ๆ กันไป มีการอธิบายแนวคิดนี้ด้วยแผนผัง และเคยสอนทั่วไปในโรงเรียน แต่ผลวิจัยสมัยใหม่พิสูจน์แล้วว่าไม่เป็นความจริง ทุกส่วนของลิ้นรับรสได้ทุกรส แม้บางส่วนจะรับรสบางรสได้มากกว่าก็ตาม

neg:
ประสาทสมอง
ประสาทปลาย ประสาทรับกลิ่น (I) และประสาทตา (II) กำเนิดจากสมองใหญ่หรือสมองส่วนหน้า ส่วนอีกสิบคู่ที่เหลือกำเนิดจากก้านสมอง

neg:
ระบบรู้กลิ่น
ในบรรดาระบบรับความรู้สึก ระบบรับกลิ่นพิเศษกว่าประสาทสัมผัสอื่น ๆ เพราะระบบส่วนนอกไม่ได้ส่งกระแสประสาทผ่านทาลามัสไปยังโครงสร้างอื่น ๆ ในระบบประสาทส่วนกลาง แต่เซลล์ประสาทรับกลิ่นจะส่งแอกซอนรวมเป็นมัด ๆ จำนวนมากซึ่งเรียกรวมกันว่าฆานประสาท (olfactory nerve, CN I) ไปยังป่องรับกลิ่นในซีกร่างกายเดียวกัน โดยทำหน้าที่แทนทาลามัสในการส่งข้อมูลกลิ่นต่อโดยตรงไปยังโครงสร้างต่าง ๆ ของเปลือกสมองส่วนการได้กลิ่น (olfactory cortex)

neg:
ปลายรัฟฟินี
ปลายรัฟฟินี หรือ เม็ดรัฟฟินี หรือ เม็ดกระเปาะ
เป็นปลายประสาทรับแรงกลแบนที่หุ้มด้วยแคปซูลรูปกระสวย โดยแคปซูลเป็นเนื้อเยื่อยึดต่อ (connective tissue) ประกอบด้วยใยคอลลาเจนที่เกี่ยวพันกับใยประสาท
และเชื่อมกับใยประสาทแบบ slowly adapting type 2 (SA2) ซึ่งมีปลอกไมอีลินหนา
ปรับตัวอย่างช้า ๆ (slowly adapting)
และตรวจจับแรงตึง/การขยาย/การเหยียด ซึ่งช่วยให้รู้รูปร่างของวัสดุที่อยู่ในมือและรูปร่างของมือในบรรดาตัวรับแรงกลที่หุ้มปลายพิเศษ 4 อย่างที่ผิวหนัง
อนึ่ง นอกจากที่ผิวหนัง ยังมีอยู่ในเอ็นยึดข้อต่อ ปลอกหุ้มข้อต่อ
และเอ็นปริทันต์ (periodontal ligament) ด้วย
โครงสร้างนี้มีชื่อตามนายแพทย์ชาวอิตาลีผู้ค้นพบ คือ แอนเจโล รัฟฟินี

neg:
ลำไส้เล็กส่วนปลาย
ลำไส้เล็กส่วนปลาย (Ileum) เป็นส่วนปลายสุดของลำไส้เล็กในสัตว์มีกระดูกสันหลังชั้นสูง เช่น สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม, สัตว์เลื้อยคลาน และนก

neg:
รส
รสหรือรสชาติ เป็นความประทับรับความรู้สึกของอาหารหรือสารอื่น และส่วนใหญ่ตัดสินจากสัมผัสเคมีของการรับรู้รสและกลิ่น "ประสาทไทรเจมินัล" ซึ่งตรวจจับยาระคายเคมีในปากและลำคอ ตลอดจนอุณหภูมิและเนื้อ (texture) ยังสำคัญต่อเกสทัลท์การรับรู้รสโดยรวม รสของอาหารดังกล่าวสามารถเปลี่ยนแปลงได้โดยสารปรุงรส (flavorant) ธรรมชาติหรือสังเคราะห์ ซึ่งมีผลต่อสัมผัสเหล่านี้

neg:
การรับรู้รส
สารต่าง ๆ เช่น เอทานอลและแคปเซอิซินทำให้รู้สึกร้อน/เผ็ด โดยสร้างปฏิกิริยากับประสาทไทรเจมินัลพร้อม ๆ กับการรู้รสปกติ
ซึ่งโดยหลักเกิดที่ปลายประสาทอิสระของโนซิเซ็ปเตอร์ที่สามารถรับรู้ตัวกระตุ้นได้หลายอย่าง
แม้โดยทั่วไปจะต้องมีความเข้มข้นที่สูงกว่ารสทั่ว ๆ ไป
สารประกอบจากพืชที่ให้ความรู้สึกเช่นนี้ คือ แคปเซอิซินจากพริก, พิเพอรีนจากพริกไทย, gingerol จากขิง, และ allyl isothiocyanate จากผักกาด เช่น "Armoracia rusticana" (horseradish) หรือ "Wasabia japonica" (วาซาบิ)
ความเผ็ดร้อนจากอาหารและเครื่องเทศ เป็นองค์ประกอบสำคัญในเครื่องปรุงอาหารของเชื้อชาติต่าง ๆ ทั่วโลก
โดยเฉพาะในเขตร้อนและเขตกึ่งร้อน
เช่น อาหารเอธิโอเปีย ลาว มาเลเซีย เม็กซิกัน นิวเม็กซิกัน สิงค์โปร์ จีนตะวันตกเฉียงใต้ (รวมทั้งอาหารเสฉวน) เวียดนาม และไทย

neg:
ทวารหนักของมนุษย์
ทวารหนักของมนุษย์ () เป็นอวัยวะหนึ่ง เป็นส่วนท้ายสุดของระบบย่อยอาหาร ซึ่งทำหน้าที่เป็นช่องทางขับถ่ายอุจจาระ ประกอบด้วยกล้ามเนื้อหูรูด 2 ส่วน คือ หูรูดภายใน (Internal Sphincter) และหูรูดภายนอก (External Sphincter) โดยเป็นส่วนภายในร่างกายที่เป็นส่วนต่อจากลำไส้ และ ภายนอกลักษณะเป็นรูอยู่กลางร่างกายระหว่างก้น

neg:
การรับรู้รส
งานวิจัยได้แสดงว่าหน่วยรับรสหมู่ TAS2Rs (คือหน่วยรับรสแบบ 2 หรือรู้จักกันด้วยว่า T2Rs) เช่น TAS2R38 ซึ่งจับคู่กับจีโปรตีน gustducin เป็นหน่วยรับรสที่ทำให้มนุษย์สามารถรับรู้รสขมได้
เป็นโปรตีนที่ได้ระบุไม่ใช่โดยสมรรถภาพในการรับลิแกนด์ที่ขมเป็นบางอย่างเท่านั้น แต่ระบุโดยสัณฐานของหน่วยรับรสเองด้วย (surface bound, monomeric)
หมู่โปรตีน TAS2R ในมนุษย์เชื่อว่า มีหน่วยรับรสประมาณ 25 ชนิด บางอย่างทำปฏิกิริยากับสารประกอบรสขมเป็นจำนวนมาก
และสารประกอบบางอย่างอาจมีปฏิกิริยากับหน่วยรับรสชนิดเดียว
โดยเซลล์รับรสหนึ่ง ๆ จะแสดงออกยีน TAS2R หลายประเภท
มีสารประกอบรสขม 670 อย่างที่ได้ระบุแล้วในฐานข้อมูล BitterDB โดยมีกว่า 200 ชนิดที่ได้เจาะจงหน่วยรับกลิ่นหนึ่งชนิดหรือมากกว่านั้นที่รับรู้ได้

neg:
การรับรู้รส
ความรู้สึกเช่นนี้ ไม่ใช่รสโดยตรง เพราะไม่ได้เกิดจากตุ่มรับรส และเป็นความรู้สึกที่ส่งไปทางเส้นประสาทคนละเส้น
ความรู้สึกเผ็ดมาจากหน่วยรับความรู้สึกที่แสดงออกยีน TRPV1
และ TRPA1
โดยอาหารเช่น พริก จะกระตุ้นปลายประสาทอิสระของใยประสาทซึ่งมีหน่วยรับความรู้สึกโดยตรง
ซึ่งรู้สึกว่า "ร้อน" ก็เพราะเป็นใยประสาทรับความรู้สึกทางกาย (คือ ความเจ็บปวด) ซึ่งอยู่ที่ลิ้น
ส่วนต่าง ๆ ของร่างกายที่มีเยื่อบุผิวซึ่งเปิดรับสิ่งแวดล้อมแต่ไม่มีเซลล์รับรส (เช่น ช่องจมูก ใต้เล็บ ผิวตา หรือที่แผล) ก็สามารถทำให้รู้สึกร้อนเช่นเดียวกันเมื่อถูกสารที่เผ็ด
และระบบรู้กลิ่นก็สามารถรับรู้ตัวกระตุ้นอย่างเดียวกันบางชนิดด้วย

neg:
คอร์เทกซ์รับความรู้สึก
ส่วนด้านหน้าต่อจากคอร์เทกซ์รับความรู้สึกทางกายปฐมภูมิก็คือคอร์เทกซ์รับความรู้สึกทางกายสัมพันธ์ (somatosensory association cortex)
ซึ่งประสานข้อมูลความรู้สึกจากคอร์เทกซ์รับความรู้สึกทางกายปฐมภูมิ (รวมทั้งอุณหภูมิและแรงกดเป็นต้น)
เพื่อที่จะสร้างความเข้าใจเกี่ยวกับวัตถุที่กำลังสัมผัส
ส่วนด้านล่างของสมองกลีบหน้ามีป่องกลิ่น (olfactory bulb) ซึ่งรับข้อมูลความรู้สึกจากเส้นประสาทรับกลิ่นแล้วส่งข้อมูลนั้นไปยังเขตต่าง ๆ ในสมอง
แต่ว่า ข้อมูลของกลิ่นทั้งหมดไม่ได้ไปทางคอร์เทกซ์รับกลิ่นอย่างเดียว
มีการส่งใยประสาทรับกลิ่นบางส่วนไปยังโครงสร้างต่าง ๆ ในระบบลิมบิกโดยตรง
และบางส่วนก็ส่งไปยังเขตเหนือเบ้าตา (supraorbital) ของสมองกลีบหน้า
การเชื่อมต่อกับระบบลิมบิกโดยตรงแบบนี้ เป็นเอกลักษณ์ของระบบรับกลิ่น

neg:
แบบสิ่งเร้า
ส่วนสมองที่รับข้อมูลเกี่ยวกับรสชาติและกลิ่น จะอยู่ที่เขตรับรู้ประสาทสัมผัสได้หลายแบบในระบบลิมบิกและเปลือกสมองรอบ ๆ ระบบลิมบิก
โดยการรวมรสและกลิ่นจะเกิดตั้งแต่กระบวนการแปลผลต้น ๆ
ปัจจัยต่าง ๆ เช่น ผลทางสรีรภาพของสิ่งเร้า จะมีผลต่อการรับรู้โดยอาศัยประสบการณ์ชีวิต
เพราะสมองส่วนลิมบิกและรอบ ๆ มีกิจหลักในการเรียนรู้และการแปลผลทางอารมณ์
นอกจากนั้น การรับรสแทบทุกครั้งยังรวมเอาข้อมูลความรู้สึกทางกายในปาก บวกกับกลิ่นจากด้านหลังของโพรงจมูกด้วย

neg:
ปลายประสาทรับร้อน
ในมนุษย์ ความรู้สึกร้อนเย็น (รวมทั้งแบบหนาวเหน็บร้อนลวก) จะส่งไปสู่ทาลามัสแล้วสู่เปลือกสมองส่วนต่าง ๆ ผ่านวิถีประสาทสองระบบ คือ

neg:
การรับรู้รส
เซลล์รับรสจะอยู่ที่ตุ่มรับรส (taste bud) โดยมีตุ่มรับรสจำนวนระหว่าง 2,000-5,000 ตุ่มที่ด้านหน้าและหลังของลิ้น
และยังอยู่ที่เพดาน ข้าง ๆ ปาก หลังปาก และในคออีกด้วย
ตุ่มรับรสแต่ละตุ่มซึ่งมีรูปเป็นลูกเลมอน/หัวกระเทียมและฝังอยู่ในเนื้อเยื่อบุผิว จะมีเซลล์รับรส 40-60 เซลล์ โดยอยู่ร่วมกับเซลล์ค้ำจุนกับเซลล์ต้นกำเนิดชั้นฐาน (basal stem cell)

neg:
การรับรู้รส
งานศึกษาหนึ่งพบว่า กลไกที่ตรวจจับรสเค็มและเปรี้ยว สามารถตรวจจับโซเดียมคลอไรด์คือเกลือได้แม้จะทำงานต่างกัน อย่างไรก็ดี กรดก็สามารถตรวจจับโดยเป็นรสเปรี้ยวได้ด้วย
การตรวจจับเกลือได้สำคัญในสิ่งมีชีวิตต่าง ๆ โดยเฉพาะสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม เพราะมันมีบทบาทที่ขาดไม่ได้ในการดำรงดุลไอออนและน้ำในร่างกาย
มันจำเป็นโดยเฉพาะที่ไต เพราะเป็นสารประกอบที่มีฤทธิ์เกี่ยวกับออสโมซิส ซึ่งช่วยดูดซึมน้ำกลับเข้าในเส้นเลือด
เพราะเหตุนี้ เกลือจึงเป็นรสที่น่าพึงใจในมนุษย์โดยมาก

neg:
การรับรู้รส
นอกจากรสชาติพื้นฐานแล้ว เป็นไปได้ว่าลิ้นอาจรู้รสอื่น ๆ
รวมทั้งรสฝาด รสไขมัน รสแป้ง และรสโลหะเป็นต้น
นอกจากนั้น การรวมสารเคมีต่าง ๆ อาจทำให้ได้รสใหม่ ๆ

neg:
ตุ่มรับรส
ตุ่มรับรส
เป็นโครงสร้างรูปลูกเลมอน/หัวกระเทียมที่ฝังอยู่ในเนื้อเยื่อบุผิวและประกอบด้วยเซลล์รับรส 40-60 เซลล์
ซึ่งก็จะมีหน่วยรับรส (taste receptor) ที่เยื่อหุ้มเซลล์อันทำให้สามารถรับรู้รสชาติ
ตุ่มรับรสจะอยู่ที่ปุ่ม (papillae) ของผิวลิ้น ที่เพดานอ่อน ที่หลอดอาหารส่วนบน ที่แก้ม และที่ฝากล่องเสียง
โดยเฉลี่ยแล้ว ลิ้นมนุษย์จะมีตุ่มรับรส 2,000-8,000 ตุ่ม
และแต่ละตุ่มจะมีเซลล์รับรสซึ่งอยู่ร่วมกับเซลล์ค้ำจุนกับเซลล์ต้นกำเนิดที่ฐาน (basal stem cell)

neg:
เส้นประสาทเฟเชียล
การทดสอบการรับรสชาติทำโดยการป้ายสารละลายที่มีรสชาติที่บริเวณด้านหน้า 2/3 ของลิ้น หรือใช้การกระตุ้นด้วยขั้วไฟฟ้า

neg:
หน่วยรับรส
ระบบรู้รส (gustatory system) นอกระบบประสาทกลางประกอบด้วยเซลล์รับรสในตุ่มรับรส (taste bud)
ซึ่งก็อยู่ในปุ่มลิ้น (lingual papillae)
โดยปุ่มลิ้น 3 ประเภทใน 4 ประเภทจะมีบทบาทในการรู้รส รวมทั้ง ปุ่มรูปเห็ด (fungiform papilla) ปุ่มรูปใบไม้ (foliate papilla) และปุ่มเซอร์คัมแวลเลต (circumvallate papilla)
ส่วนปุ่มแบบที่สี่ คือ ปุ่มรูปเส้นด้าย (filiform papillae) ไม่มีตุ่มรับรส
นอกจากในปุ่มเหล่านี้ หน่วยรับรสยังมีอยู่ที่เพดานปากและส่วนต้น ๆ ของทางเดินอาหาร เช่น กล่องเสียงและหลอดอาหารส่วนบน
มีเส้นประสาทสมอง 3 เส้นซึ่งส่งข้อมูลรสและวิ่งไปจากเซลล์รับรสในโครงสร้างต่าง ๆ
คือ เส้นประสาทเวกัส (vagus nerve, X) เส้นประสาทลิ้นคอหอย (glossopharyngeal nerve, IX) และเส้นประสาทเฟเชียล (facial nerve, VII)

neg:
ประสาทสัมผัส
การลิ้มรสก็เป็นการรับรู้ที่รู้จักกันดีอย่างหนึ่งในประสาทสัมผัส 5 อย่าง
เป็นคำหมายถึงความสามารถในการตรวจจับรสของสิ่งต่าง ๆ เช่นอาหาร เกลือแร่ และสารพิษเป็นต้น
แต่พึงสังเกตว่า "ความอร่อย" ของอาหารนั้นมักจะหมายถึงความรู้สึกที่ได้จากทางประสาทต่าง ๆ กัน ซึ่งรวมทั้งรสชาติ กลิ่น สัมผัส และอุณหภูมิ
มนุษย์รับรสชาติจากอวัยวะรับความรู้สึกที่เรียกว่า ปุ่มรับรส (taste bud) หรือ gustatory calyculi ซึ่งมีอยู่ที่ผิวด้านบนของลิ้น
มีรส 5 รสคือ หวาน ขม เปรี้ยว เค็ม และอุมามิ (รสกลมกล่อม)
รสอย่างอื่นเช่นรสแคลเซียม
และรสกรดไขมันฟรี (free fatty acids)
อาจจะเป็นรสชาติอื่น ๆ ที่สามารถรับรู้ได้แต่ยังไม่ได้รับการยอมรับโดยสากล

neg:
การรับรู้รส
รส หรือ รสชาติ
เป็นเรื่องเกี่ยวกับประสาทสัมผัสหนึ่งในห้า (นับตามโบราณ) โดยเป็นความรู้สึกที่ได้จากระบบรู้รส (gustatory system)
รสเป็นความรู้สึกที่ได้เมื่อสารในปากก่อปฏิกิริยาเคมีกับเซลล์รับรส (taste receptor cell) ที่อยู่ในตุ่มรับรส (taste bud) ในช่องปากโดยมากที่ลิ้น
รสพร้อม ๆ กับกลิ่น และการกระตุ้นที่ประสาทไทรเจมินัล (ซึ่งทำให้รู้เนื้ออาหาร ความเจ็บปวด และอุณหภูมิ) จะเป็นตัวกำหนดความอร่อยของอาหารหรือสารอื่น ๆ
กล่าวอีกอย่างก็คือ ระบบรู้รสจะตรวจจับโมเลกุลอาหารและเครื่องดื่มเป็นต้น โดยมากที่ละลายในน้ำหรือไขมันได้
ซึ่งเมื่อรวมกับข้อมูลจากระบบรู้กลิ่นและระบบรับความรู้สึกทางกาย จะให้ข้อมูลเกี่ยวกับคุณภาพของสารอาหาร ปริมาณ และความปลอดภัยของสิ่งที่เข้ามาในปาก

neg:
ปลายประสาทรับร้อน
ปลายประสาทที่มักตอบสนองต่อความเย็นอยู่ที่ผิวหนังอย่างหนาแน่นระดับกลาง ๆ แต่มีอย่างหนาแน่นที่กระจกตา ลิ้น กระเพาะปัสสาวะ และผิวหนังใบหน้า
คาดว่า ตัวรับความเย็นที่ลิ้นจะส่งข้อมูลที่ควบคุมการรับรสชาติ คือ อาหารบางอย่างจะอร่อยเมื่อเย็น บางอย่างก็ไม่อร่อย

neg:
ปลายรัฟฟินี
ในเรื่องลานรับสัญญาณ ใยประสาทชนิด II (Pacinian corpuscle และ Ruffini ending) ที่อยู่ลึกกว่า จะมีตัวรับแรงกลที่ใหญ่กว่าโดยแต่ละตัวจะมีใยประสาทส่งมาถึงเพียงแค่อันเดียว มีลานรับสัญญาณที่ใหญ่กว่า (ปลายรัฟฟินีมีขนาดลานรับสัญญาณ 60 มม ที่มือ)
ซึ่งสามารถรับสิ่งเร้าจากผิวที่ไกล ๆ แต่มีจุดไวเป็นพิเศษจุดเดียวอยู่ตัวรับแรงกลโดยตรง

neg:
ป่องรู้กลิ่น
ป่องรู้กลิ่น หรือ ป่องรับกลิ่น
เป็นโครงสร้างทางประสาทแบบเป็นชั้น ๆ ที่สมองส่วนหน้าของสัตว์มีกระดูกสันหลัง (โดยในมนุษย์จะอยู่ที่ด้านหน้าส่วนล่าง) ซึ่งมีบทบาทในการได้กลิ่น
ป่องรับกลิ่นรับข้อมูลขาเข้ามาจากเซลล์ประสาทรับกลิ่นที่เยื่อรับกลิ่นซึ่งบุโพรงจมูกเป็นบางส่วน แล้วส่งข้อมูลขาออกผ่านลำเส้นใยประสาท lateral olfactory tract ไปยังเปลือกสมองส่วนการรู้กลิ่น
แม้การแปลผลกลิ่นอย่างแม่นยำของป่องรู้กลิ่นจะยังไม่ชัดเจน แต่ก็เชื่อว่ามันทำหน้าที่เป็นตัวกรอง/ฟิลเตอร์ ที่อาจมีบทบาทต่าง ๆ รวมทั้ง
แยกแยะกลิ่น,
เพิ่มความไวการตรวจจับกลิ่น,
กรองกลิ่นพื้นหลังเพื่อเพิ่มสัญญาณกลิ่นที่เลือก,
และอำนวยให้สมองระดับสูงควบคุมระดับสัญญาณจากป่องรับกลิ่นตามสภาวะทางสรีรภาพของสัตว์

neg:
ป่องรู้กลิ่น
ในสัตว์มีกระดูกสันหลังโดยมาก ป่องรับกลิ่นเป็นส่วนหน้าสุด (rostral) ของสมอง ดังที่เห็นในหนู
แต่ในมนุษย์ ป่องรับกลิ่นอยู่ที่ด้านล่างสุด (inferior) ของสมอง
ป่องรับกลิ่นมีฐานและเครื่องคุ้มกันเป็นส่วนของกระดูกเอทมอยด์คือแผ่นกระดูกพรุน (cribriform plate) ซึ่งในสัตว์มีกระดูกสันหลัง จะเป็นตัวแยกป่องจากเยื่อรับกลิ่น (olfactory epithelium)
แอกซอนจากเซลล์ประสาทรับกลิ่นที่เยื่อรับกลิ่นซึ่งบุบางส่วนของโพรงจมูก จะรวมตัวเป็นมัด ๆ ซึ่งรวม ๆ กันเรียกว่า ประสาทรับกลิ่น/ฆานประสาท (olfactory nerve) แล้ววิ่งผ่านแผ่นกระดูกพรุนไปยังโครงสร้างนิวโรพิลที่เรียกว่าโกลเมอรูลัสในป่องรับกลิ่น โดยไปสุดเป็นไซแนปส์ที่สื่อประสาทแบบเร้าด้วยกลูตาเมต

neg:
การรับรู้รส
ในระหว่างการย่อยอาหาร ไตรกลีเซอไรด์จะสลายด้วยน้ำอาศัยเอนไซม์ลิเพส (lipase) ให้กลายเป็นกรดไขมันย่อย ๆ
ซึ่งให้รสชาติที่ไม่น่าชอบใจอีกอย่างหนึ่งในมนุษย์นอกเหนือจากรสขมและเปรี้ยว
แต่นักวิชาการในงานศึกษาก็ได้อธิบายว่า ระดับเจือจางของกรดไขมันเช่นนี้ อาจเพิ่มรสชาติอาหาร คล้ายกับรสขมหน่อย ๆ ที่ทำให้อาหารบางอย่างมีรสชาติกลมกล่อมดีขึ้น
อย่างไรก็ดี กรดไขมันในระดับความเข้มข้นสูงในอาหารบางอย่างพิจารณาว่า ทานไม่ลง

neg:
ป่องรู้กลิ่น
ข้อมูลกลิ่นจะส่งไปยังเปลือกสมองส่วนรับกลิ่น (olfactory cortex) ซึ่งก็จะส่งข้อมูลต่อไปยัง orbitofrontal cortex (OFC)
OFC มีบทบาทต่อความสัมพันธ์ระหว่างกลิ่นกับความรู้สึกที่ดี ๆ ด้วย เพราะเป็นส่วนที่ประเมินค่าของรางวัล เช่น คุณค่าทางโภชนาการของอาหาร
OFC ยังส่งข้อมูลต่อไปยัง anterior cingulate cortex ซึ่งมีบทบาทเกี่ยวกับความอยากอาหาร
อนึ่ง OFC ยังสัมพันธ์กลิ่นกับสิ่งเร้าอื่น ๆ อีกด้วย เช่น รสชาติ
การรับรู้และการแยกแยะกลิ่นก็เกี่ยวข้องกับ OFC ด้วย

neg:
สังกะสี
4. ลิ้นจะขาดการรับรู้รสอาหาร

neg:
การรับรู้รส
สำหรับมนุษย์ การรู้รสจะเริ่มลดลงราว ๆ อายุ 50 ปี
เพราะการเสียปุ่มลิ้นและการผลิตน้ำลายที่น้อยลง
ทำให้ผู้สูงอายุมักทานรสจัดขึ้นเทียบกับเด็ก เช่น ต้องเติมเกลือ เติมพริกเป็นต้น ซึ่งอาจเป็นปัญหาต่อผู้มีความดันโลหิตสูงหรือมีปัญหาธำรงดุลอิเล็กโทรไลต์ในร่างกาย
มนุษย์สามารถรู้รสแบบผิดปกติเพราะเป็นโรค dysgeusia

neg:
ศักย์ตัวรับความรู้สึก
ตัวอย่างของศักย์เซลล์รับความรู้สึกพบได้ที่ปุ่มรส (taste bud) ของลิ้น เป็นที่ที่รสชาติแปลงเปลี่ยนเป็นสัญญาณไฟฟ้าแล้วส่งไปที่สมอง เมื่อได้รับการกระตุ้นโดยรสชาติ ปุ่มรสก็จะก่อให้เกิดการปล่อยสารสื่อประสาทผ่านกระบวนการ exocytosis ใน ถุงไซแนปส์ (synaptic vesicle) ของเยื่อหุ้มเซลล์ก่อนไซแนปส์ (presynaptic) สารสื่อประสาทก็จะแพร่กระจายข้ามช่องไซแนปส์ (synaptic cleft) ไปยังเยื่อหุ้มเซลล์หลังไซแนปส์ (postsynaptic)

neg:
การรับรู้รส
ลิ้นปกคลุมไปด้วยปุ่มเล็ก ๆ เป็นพัน ๆ ซึ่งเรียกว่า ปุ่มลิ้น (lingual papillae) และมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า
ปุ่มแต่ละปุ่มจะมีตุ่มรับรส (taste bud) อาจเป็นร้อย ๆ
โดยปุ่มรูปด้ายเป็นข้อยกเว้นเพราะไม่มีตุ่มรับรส

neg:
ประสาทสัมผัส
การรับรู้การทรงตัว (balance) หรือเรียกว่า vestibular sense หรือเรียกว่า การรับรู้ความสมดุล (equilibrioception) เป็นความรู้สึกที่ยังสิ่งมีชีวิตให้รู้สึกถึงการเคลื่อนไหวของกาย ทิศทางการเคลื่อนไหว และความเร่ง เพื่อที่จะรักษาความสมดุลของท่าทางในร่างกาย
อวัยวะที่รับรู้ความรู้สึกต่าง ๆ มีการเคลื่อนไหวของกายเป็นต้นเหล่านี้ก็คือ ปลายประสาทของ vestibular system ที่อยู่ในอวัยวะ 5 อย่างในหูชั้นในแต่ละข้าง
อวัยวะเหล่านี้มีหน้าที่รับรู้ความรู้สึกสองอย่างคือ ความเร่งของโมเมนตัมเชิงมุม และความเร่งเชิงเส้น (ซึ่งเป็นอันเดียวกับความรู้สึกเกี่ยวกับแรงโน้มถ่วง) โดยเรียกรวม ๆ กันว่าการรับรู้ความสมดุล (equilibrioception)

neg:
หน่วยรับรส
ช่องโซเดียมที่ว่านี้เรียกว่าช่องโซเดียมที่เนื้อเยื่อบุผิว (epithelial sodium channel, ENaC) ซึ่งมีหน่วยย่อย ๆ 3 หน่วย
ในสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมหลายอย่างโดยเฉพาะหนู ENaC สามารถระงับการทำงานได้ด้วยยาอะมิโลไรด์
แต่ความไวของการรู้รสเค็มเนื่องกับยาอะมิโลไรด์ในมนุษย์จะชัดเจนน้อยกว่า จึงทำให้คาดว่า อาจมีโปรตีนหน่วยรับรสอื่น ๆ อีกนอกเหนือจาก ENaC ที่ยังค้นไม่พบ
เช่น Na อาจสามารถแพร่เข้าช่อง Na อาศัยความต่างทางเคมีไฟฟ้าของภายในและภายนอกเซลล์

neg:
ป่องรู้กลิ่น
ป่องรับกลิ่นส่งข้อมูลกลิ่นจากจมูกไปยังสมอง ดังนั้น จึงเป็นโครงสร้างที่จำเป็นเพื่อได้กลิ่น
โดยเป็นวงจรประสาทวงจรหนึ่ง ชั้นโกลเมอรูลัสจะได้รับข้อมูลแบบเร้าโดยตรงจากใยประสาทนำเข้า
ซึ่งเป็นมัดแอกซอนจากเซลล์ประสาทรับกลิ่น (olfactory receptor neuron) ประมาณ 12 ล้านตัวในเยื่อเมือกรับกลิ่น (olfactory mucosa) ซึ่งอยู่ในส่วนหนึ่งของช่องจมูกมนุษย์ในซีกร่างกายเดียวกัน
ปลายของแอกซอนจะรวมกลุ่มที่โครงสร้างนิวโรพิลรูปกลมซึ่งเรียกว่า glomerulus (พหูพจน์ glomeruli)
ซึ่งใหญ่ประมาณ 100-200 ไมโครเมตรและอยู่ติดใต้ผิวของป่องรับกลิ่น

neg:
ไส้ตรง
ไส้ตรง (อังกฤษ: rectum) เป็นส่วนสุดท้ายของลำไส้ใหญ่ในมนุษย์และสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมบางชนิด ไส้ตรงของมนุษย์โตเต็มวัยมีความยาวประมาณ 12 ซม. และเริ่มจากจุดต่อลำไส้ส่วนปลายกับไส้ตรง (rectosigmoid junction) ในระดับกระดูกสันหลังส่วนกระเบนเหน็บที่ 3 (third sacral vertebra) หรือขอบนูนของกระดูกกระเบนเหน็บ (sacral promontory) แล้วแต่ความหมายที่ใช้ มีการโป่งเล็กน้อยตรงช่วงท้ายเรียกว่า rectal ampulla และสิ้นสุดที่ anorectal ring หรือเส้นเพ็กทิเนท (pectinate line) แล้วแต่จะตีความ ในมนุษย์ ไส้ตรงตามด้วยช่องทวารก่อนช่องทางเดินอาหารจะจบลงที่ปากทวารหนัก (anal verge)

neg:
การรับรู้รส
นอกจากนั้น ศูนย์กลางการประมวลผลทางประชานและการตัดสินใจ คือ orbitofrontal cortex (OFC) ด้านหลังส่วนข้าง (caudolateral) ซึ่งอาจเรียกได้ว่า เปลือกสมองส่วนรู้รสทุติยภูมิ (secondary gustatory cortex) จะรวมข้อมูลทางตา จมูก ลิ้น และกาย เพื่อประเมินความอร่อยหรือไม่อร่อยของอาหาร เช่น ดังที่พบภายในลิงว่า เมื่อทานอาหารชนิดหนึ่งจนอิ่ม รสนั้น ๆ จะไม่ทำให้ OFC ตอบสนอง ซึ่งแสดงนัยว่า OFC มีบทบาทในแรงบันดาลใจให้ทานอาหารหนึ่ง ๆ
คือ เขตนี้ตอบสนองต่ออาหารที่น่าพอใจและไม่น่าพอใจต่าง ๆ กัน
นอกจากนั้น OFC ยังปรากฏว่ามีบทบาทสำคัญในการเรียนรู้แบบเชื่อมโยงระหว่างสิ่งเร้าทางตาหรือทางจมูก กับการเสริมแรงแบบบวกหรือลบเนื่องจากรสและสัมผัส

neg:
ตัวรับรู้สารเคมี
ตัวรับเคมีของลิ้นอยู่ในซูเปอร์สกุลสองอย่างของ G protein-coupled receptor (GPCR)
ซึ่งเป็นโปรตีนที่ผิวเซลล์ซึ่งสามารถยึดกับลิแกนด์อันหนึ่งนอกเซลล์
ซึ่งในกรณีนี้ก็คือสารเคมีจากอาหาร แล้วเริ่มกระบวนการส่งสัญญาณตามลำดับ (signaling cascade) หลายหลาก ที่อาจมีผลส่งศักยะงานไปยังสมองของสิ่งมีชีวิต
ตัวรับเคมีเป็นจำนวนมากที่ลิ้นซึ่งจะยึดกับลิแกนด์โดยเฉพาะ ๆ สามารถรับรสได้ 5 อย่างหลัก ๆ คือ เปรี้ยว หวาน ขม เค็ม และอุมะมิ
รสเค็มและเปรี้ยวจะทำปฏิกิริยากับช่องไอออนของเซลล์ได้โดยตรง ในขณะที่รสหวานและขมจะมีปฏิสัมพันธ์กับ GPCR ของเซลล์ ส่วนรสอุมะมิโดยผ่านกลูตาเมตก็จะมีปฏิสัมพันธ์กับ GPCR ด้วย

neg:
การรับรู้รส
นักวิจัยได้ใช้สารสังเคราะห์สองอย่าง คือ phenylthiocarbamide (PTC) และ 6-n-propylthiouracil (PROP) เพื่อศึกษาการรับรู้รสขมในด้านพันธุกรรม
คือ สารสองชนิดนี้ขมสำหรับบางคน แต่กลับไม่มีรสสำหรับคนอื่น
ในบรรดาผู้เข้าร่วมการทดลอง บางคนเป็นซูเปอร์เทสเตอร์ ที่ PTC และ PROP จะขมมาก
ความแปรผันของความไวรสจะกำหนดโดยอัลลีลสามัญสองชนิดที่โลคัสของ TAS2R38
การกลายพันธุ์ที่ยีนเดียวเช่นนี้ เป็นตัวบ่งว่ารสชาตินี้ต่างจากรสอื่น ๆ
ซึ่งยืนยันโดยการกระจายตัวของเซลล์รับรสที่แสดงออกยีนนี้ อันต่างจากเซลล์ที่แสดงออก T1R1 T1R2 และ T1R3 (ที่เป็นโปรตีนของหน่วยรับรสหวานและรสอุมะมิ)
เป็นการแสดงว่า เซลล์รับรสขมเป็นกลุ่มเซลล์แยกจากเซลล์รับรสหวานและอุมะมิ

neg:
ระบบรับความรู้สึก
เซลล์รับกลิ่น (olfactory cell) ที่ olfactory bulb (ซึ่งเป็นโครงสร้างในสมองส่วนหน้าอยู่ในโพรงจมูกมีหน้าที่เกี่ยวกับการรับรู้กลิ่นที่รับเข้ามาในโพรงจมูก) รับกลิ่นต่าง ๆ ซึ่งเป็นสารเคมีแล้ว ส่งสัญญาณผ่านใยประสาทเข้าไปในเขตรู้กลิ่น 1 หรือ O1 อันเป็นส่วนของระบบรู้กลิ่น (olfactory system) ในสมอง ทำให้มนุษย์สามารถแยกแยะกลิ่นต่าง ๆ ได้

neg:
ปุ่มลิ้น
ปุ่มแต่ละปุ่มจะเป็นเยื่อเมือกที่ยื่นออกกว้างประมาณ 1-2 มม.
ซึ่งผนวกเข้ากับฐานที่เป็นหลุมรูปกลมในเยื่อเมือก
ขอบของหลุมจะสูงขึ้นเป็นกำแพง (ซึ่งให้ชื่อแก่ปุ่ม) ร่องเป็นวงกลมที่อยู่ระหว่างกำแพงนี้และปุ่มเรียกว่า fossa (ร่อง)
บนลิ้นมนุษย์ ปุ่มมีจำนวนระหว่าง 7-12 ปุ่ม แต่มีตุ่มรับรสจำนวนเกือบครึ่ง คือแต่ละปุ่มมีตุ่มรับรสประมาณ 250 ตุ่มบนเยื่อที่หันไปทางร่อง

neg:
ตุ่มรับรส
ตุ่มรับรสบนลิ้นจะอยู่บนผิวที่นูนขึ้นของลิ้นซึ่งเรียกว่า ปุ่มลิ้น (lingual papilla)
ซึ่งแม้มีทั้งหมด 4 ประเภท แต่เพียง 3 ประเภทเท่านั้นจะมีตุ่มรับรสบนลิ้นมนุษย์

neg:
ป่องรู้กลิ่น
สำหรับข้อมูลขาออก เซลล์รีเลย์ที่เรียกว่าเซลล์ไมทรัลและ tufted cell จะเป็นตัวส่งสัญญาณกลิ่นออกจากป่องหลังจากการประมวลผลทางไซแนปส์กับ interneuron ต่าง ๆ ภายในป่องรวมทั้งเซลล์รอบโกลเมอรูลัส (periglomerular cell) และ granule cell โดยส่งสัญญาณกลิ่นไปยังส่วนต่าง ๆ ของเปลือกสมองส่วนการได้กลิ่น แม้เซลล์รีเลย์ทั้งสองจะส่งไปยังเป้าหมายต่างกันบ้าง คือ tufted cell จะส่งข้อมูลไปยัง anterior olfactory nucleus, olfactory tubercle, และ piriform cortex แต่เซลล์ไมทรัลจะส่งข้อมูลไปยังส่วนที่กล่าวเหล่านั้นด้วย และส่งไปยังอะมิกดะลาบวกกกับ entorhinal cortex อีกด้วย

neg:
การรับรู้รส
เซลล์รับรสสามารถแบ่งได้เป็นสองส่วน (สองโดเมน) คือ ส่วนยอดและส่วนฐาน โดยแบ่งออกด้วย tight junctions
ส่วนยอดมีช่องไอออนที่ทำปฏิกิริยากับรสเค็มหรือรสเปรี้ยว
หรือมี G protein-coupled receptor ที่ทำปฏิกิริยากับรสขม รสหวาน และรสอุมะมิ
โมเลกุลต่าง ๆ ที่มีส่วนในการส่งสัญญาณผ่านระบบโมเลกุลส่งสัญญาณที่สอง (second messenger system) ก็มีอยู่อย่างเข้มข้นในส่วนยอดด้วย

neg:
เซลล์รับกลิ่น
เซลล์ประสาทรับกลิ่น () เป็นเซลล์ที่ถ่ายโอนกลิ่นเป็นกระแสประสาทภายในระบบรับกลิ่น
เป็นเซลล์ที่อยู่ภายในเยื่อรับกลิ่นที่บุบางส่วนของโพรงจมูก (ประมาณ 5 ซม ในมนุษย์) บริเวณยอดเซลล์จะมีเส้นขนเล็ก ๆ (olfactory cilia) ที่ทำหน้าที่จับโมเลกุลกลิ่นจากสิ่งแวดล้อมที่เข้ามาภายในรูจมูก
เซลล์จะถ่ายโอนกลิ่นเป็นกระแสประสาทแล้วส่งผ่านเส้นประสาทรับกลิ่น (olfactory nerve) ซึ่งวิ่งผ่านรูในกระดูก cribriform plate เหนือโพรงจมูกขึ้นไปยังป่องรับกลิ่นในสมอง
การรับกลิ่นของมนุษย์จะไม่พัฒนาเทียบเท่ากับสัตว์บางชนิดเช่นสุนัข ซึ่งมีประสาทรับกลิ่นที่ดีเยี่ยม

neg:
เปลือกสมองส่วนรู้รส
มีงานศึกษาเป็นจำนวนมากเพื่อตรวจดูหน้าที่ของเปลือกสมองส่วนรู้รสและโครงสร้างอื่น ๆ ที่สัมพันธ์กัน โดยกระตุ้นด้วยสารเคมีและไฟฟ้า รวมทั้งการสังเกตคนไข้ที่มีรอยโรคที่เปลือกสมองส่วนรู้รส หรือชักโดยเริ่มจากเปลือกสมองส่วนรู้รส
มีรายงานว่าการกระตุ้นด้วยไฟฟ้าที่เส้นประสาทลิ้น (lingual nerve), chorda tympani, และสาขาลิ้นของเส้นประสาทลิ้นคอหอย จะก่อศักย์สนามไฟฟ้าเฉพาะที่ในส่วน frontal operculum
การกระตุ้น insula ด้วยไฟฟ้า ก็จะทำให้รู้สึกว่าได้รับรส

neg:
การรับรู้รส
ชื่อรสคือ อุมะมิ () เป็นคำภาษาญี่ปุ่นซึ่งแปลว่า "รสดี" หรือ "รสอร่อย"
เป็นรสชาติพื้นฐานอย่างหนึ่งในอาหารชาวตะวันออก
ของชนชาติอื่น ๆ ที่มีหลักผสมอาหารให้ได้รสชาติที่กลมกล่อม เช่น การเน้นน้ำซุปต้มเนื้อลูกวัวโดยเชฟชาวฝรั่งเศส Auguste Escoffier ผู้ได้รับยกย่องว่าเป็น "บิดาแห่งการครัว" ในคริสต์วรรษที่ 19
และการใช้น้ำปลาของชาวโรมัน
แต่วิทยาศาสตร์ปัจจุบันก็เพิ่งยอมรับว่าเป็นรสชาติพื้นฐานเมื่อไม่นาน
เทียบกับรสชาติ 4 อย่างอื่น ๆ ที่ได้ยอมรับมานานแล้ว โดยส่วนหนึ่งก็เพราะตรงกับปรัชญากรีกโบราณ

neg:
ระบบรู้กลิ่น
ข้อมูลกลิ่นจะส่งไปยังเปลือกสมองส่วนรับกลิ่น (olfactory cortex) ซึ่งก็จะส่งข้อมูลต่อไปยัง orbitofrontal cortex (OFC)
โดยเป็นเขตที่เชื่อว่าสำคัญต่อการแยกแยะกลิ่นเพราะคนไข้ที่ OFC เสียหายจะไม่สามารถแยกแยะกลิ่นได้ นอกจากนั้น ยังปรากฏว่า OFC ได้รับสัญญาณจากประสาทสัมผัสอื่น ๆ ยกตัวอย่างเช่น มันอาจตอบสนองต่อการเห็น การได้กลิ่น และรสชาติของกล้วย

neg:
ลิ้น
ลิ้น เป็นมัดของกล้ามเนื้อโครงร่างขนาดใหญ่ที่อยู่บริเวณฐานของช่องปากเพื่อรองรับอาหาร และช่วยในการเคี้ยวและการกลืน เป็นอวัยวะที่สำคัญในการรับรส บริเวณพื้นผิวของลิ้นปกคลุมไปด้วยปุ่มรับรส (taste bud) ลิ้นสามารถเคลื่อนไหวได้หลายทิศทาง จึงช่วยในการออกเสียง ลิ้นเป็นอวัยวะที่มีน้ำลายให้ความชุ่มชื้นอยู่เสมอ และเลี้ยงโดยเส้นประสาทและหลอดเลือดเป็นจำนวนมากเพื่อช่วยในการทำงานและการเคลื่อนไหว

neg:
นิ้ว (อวัยวะ)
นิ้ว () เป็นอวัยวะของมนุษย์ที่อยู่ปลายสุดของมือหรือเท้า แบ่งออกเป็น

neg:
เสียงนาสิก ปลายลิ้นม้วน
เสียงนาสิก ปลายลิ้นม้วน เป็นเสียงพยัญชนะที่มีใช้ในหลายภาษา โดยเฉพาะกลุ่มภาษาอินโด-อารยัน เช่นภาษาฮินดี ภาษาอูรดู ภาษาทมิฬ ภาษามาลายาลัม ภาษาสันสกฤต ฯลฯ แต่ไม่มีเสียงนี้ในภาษาไทย สัทอักษรสากลที่ใช้แทนเสียงนี้คือ และสัญลักษณ์ X-SAMPA คือ n` การทับศัพท์มักใช้ ณ ซึ่งตรงกับการจัดวรรคพยัญชนะของภาษากลุ่มนี้

neg:
การรับรู้รส
รสชาติทำให้มนุษย์สามารถแยกแยะอาหารที่ปลอดภัยและเป็นอันตราย และประเมินคุณค่าทางโภชนาการได้
เอนไซม์ย่อยอาหารในน้ำลายจะเริ่มย่อยละลายอาหารให้เป็นสารเคมีพื้นฐาน ที่ท่วมปุ่มลิ้นให้ตุ่มรับรสตรวจจับรสชาติได้
ถ้าไม่มีน้ำลาย น้ำตาลหรือเกลือจะไม่มีรสชาติอะไร ๆ
ลิ้นเต็มไปด้วยปุ่มลิ้นเล็ก ๆ (lingual papillae) เป็นพัน ๆ ซึ่งมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า
แต่ละปุ่มจะมีตุ่มรับรส (taste bud) เป็นร้อย ๆ
ยกเว้นปุ่มรูปด้าย (filiform papillae) ซึ่งไม่มีตุ่มรับรส
มีตุ่มรับรสจำนวนระหว่าง 2,000-5,000 ที่ด้านหน้าและหลังของลิ้น
และยังอยู่ที่เพดาน ข้าง ๆ และหลังปาก และในคออีกด้วย
ตุ่มรับรสแต่ละตุ่มจะมีเซลล์รับรส 40-60 เซลล์
และหน่วยรับรสที่เป็นจุดเริ่มการรู้รสชาติก็จะอยู่ที่เยื่อหุ้มของเซลล์รับรส

neg:
หน่วยรับรส
รสเปรี้ยวจะตรวจจับโดยเซลล์รับรสส่วนน้อยที่กระจายไปทั่วตุ่มรับรสที่ลิ้นซึ่งกำหนดโดยการแสดงออกของยีน PKD
และเหมือนกับเกลือ การรู้รสอาจเกิดขึ้นโดยอาศัยช่องไอออน
คือแคตไอออน H จากกรด เช่น กรดน้ำส้ม จะไหลผ่านช่องไอออนซึ่งน่าจะเป็นแบบ H-permeant, non-selective cation channel (ช่องแคตไอออนแบบไม่เลือกที่ให้ H ซึมเข้าได้) ในตระกูล TRP ซึ่งบางครั้งเรียกว่า PKD (เพราะสัมพันธ์กับช่องไอออนที่กลายพันธุ์ในโรค polycystic kidney disease)
รวมทั้งช่อง PKD2L1
โดยโปรตอน (H) ที่เข้ามาจะทำให้เซลล์ลดขั้วโดยตรง และเปิดช่อง Na ซึ่งเปิดปิดด้วยศักย์ไฟฟ้าและอยู่ที่ข้างเซลล์ส่วนฐาน โดยมีผลลดขั้วเซลล์เพิ่มขึ้น และเปิดช่อง Ca ซึ่งเปิดปิดด้วยศักย์ไฟฟ้า แล้วในที่สุดทำให้เซลล์หลั่งสารสื่อประสาท

neg:
การรับรู้รส
หน่วยรับรสหวานสองชนิดจะต้องทำงานคู่กันก่อนที่สมองจะแปลผลว่าเป็นรสหวาน
สารประกอบที่สมองรู้สึกว่าหวาน จึงเป็นสารต่าง ๆ ที่จับกับคอมเพล็กซ์หน่วยรับรสหวานคู่ โดยจับในระดับกำลังพันธะเคมีต่าง ๆ
เป็นหน่วยรับรสประเภท T1R2/T1R3 (เป็น heterodimer คือโมเลกุลโปรตีนต่าง ๆ กันจับคู่)
และ T1R3 (เป็น homodimer คือเป็นโมเลกุลโปรตีนเหมือนกันจับคู่ โดยยังไม่พบนอกเหนือจากหนู)
ซึ่งอธิบายรสหวานทั้งหมดที่มนุษย์และสัตว์รู้

neg:
ป่องรู้กลิ่น
เหมือนกับป่องรับกลิ่นหลัก แอกซอนขาเข้าของป่องรับกลิ่นเสริมจะไปสุดที่ไซแนปส์ซึ่งเชื่อมกับเซลล์ไมทรัลและ tufted cell ภายในโกลเมอรูลัส
โดยป่องรับกลิ่นเสริมจะได้แอกซอนขาเข้าจาก vomeronasal organ
ซึ่งเป็นเยื่อรับความรู้สึกต่างหากจากเยื่อรับกลิ่น และตรวจจับสิ่งเร้าเคมีเช่นฟีโรโมนที่เกี่ยวข้องกับพฤติกรรมทางสังคมและทางการสืบพันธุ์ แต่ก็อาจจะตรวจจับกลิ่นทั่ว ๆ ไปได้ด้วย
มีสันนิษฐานว่า เพื่อจะให้ปั๊มของอวัยวะเริ่มทำงาน เยื่อรับกลิ่นหลักจะต้องได้กลิ่นที่สมควรก่อน
แต่ก็ยังเป็นไปได้อยู่ว่า ระบบรับกลิ่นเสริมทำงานขนานกับหรือต่างหากจากการรับกลิ่นทั่วไป

neg:
ตัวรับแรงกล
งานวิจัยเรื่องตัวรับแรงกลในมนุษย์ได้เริ่มขึ้นในปลายคริสต์ทศวรรษ 1970 ที่นักวิชาการคู่หนึ่ง (Vallbo และ Johansson) วัดปฏิกิริยาของตัวรับแรงกลที่ผิวหนังกับอาสาสมัคร
ปลายประสาทรับแรงกลในระบบรับความรู้สึกทางกาย จะมีลักษณะทางกายวิภาคโดยเฉพาะ ๆ ที่เหมาะกับสิ่งเร้า และโดยทั่วไปอาจเป็นแบบหุ้มปลอก/แคปซูล (เช่น Pacinian corpuscle) อันเป็นเนื้อเยื่อนอกเซลล์ประสาท หรืออาจเป็นปลายประสาทอิสระ
เมื่อเนื้อเยื่อรอบ ๆ ปลายประสาทแปรรูปเพราะสิ่งเร้าที่เหมาะสม (เช่น แรงสั่นความถี่สูง) โปรตีนที่ผิวของเซลล์ประสาทก็จะแปรรูปด้วย ทำให้ไอออน Na และ Ca ไหลเข้าผ่านช่องไอออนของเซลล์เป็นกระแสไฟฟ้าที่เรียกว่าศักย์ตัวรับความรู้สึก (receptor potential) ซึ่งถ้าถึงขีดเริ่มเปลี่ยนก็จะทำให้เซลล์สร้างศักยะงานส่งไปยังระบบประสาทกลาง โดยเริ่มต้นส่งไปที่ไขสันหลังหรือก้านสมอง
ตัวรับความรู้สึกแต่ละประเภท ๆ จากตำแหน่งโดยเฉพาะ ๆ จะมีใยประสาทเป็นของตนเองจนถึงไขสันหลังตลอดไปจนถึงสมอง
ความเฉพาะเจาะจงเช่นนี้ทำให้ระบบประสาทกลางจำแนกได้ว่า เป็นความรู้สึกประเภทไรและมาจากส่วนไหนของร่างกาย

neg:
ปลายประสาทรับร้อน
ในสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม ตัวรับอุณหภูมิจะอยู่ในเนื้อเยื่อต่าง ๆ รวมทั้งผิวหนัง (cutaneous receptor) กระจกตา และกระเพาะปัสสาวะ
ตัวรับอุณหภูมิทั้งแบบอุ่นแบบเย็น มีบทบาทในการรับรู้อุณหภูมิของสิ่งแวดล้อมที่ไม่มีอันตราย
อุณหภูมิในระดับที่เป็นอันตรายต่อสิ่งมีชีวิต จะตรวจจับด้วยโนซิเซ็ปเตอร์แบบต่าง ๆ ที่อาจตอบสนองต่อความเย็นอันตราย ความร้อนอันตราย หรือสิ่งเร้าที่เป็นอันตรายหลายรูปแบบ (คือโนซิเซ็ปเตอร์หนึ่งอาจตอบสนองต่อสิ่งเร้าหลายรูปแบบ เพราะเป็น polymodal)

neg:
ปุ่มลิ้น
ปุ่มรูปด้ายเป็นตัวกำหนดลักษณะของเนื้อลิ้น มีหน้าที่ให้ความรู้สึกถูกต้องสัมผัส และทำให้รู้สึกถึงเนื้ออาหาร
แต่ไม่เหมือนกับปุ่มประเภทอื่น ๆ ปุ่มชนิดนี้ไม่มีตุ่มรับรส จึงไม่มีส่วนในการรู้รส

neg:
หูชั้นใน
ในสัตว์เลื้อยคลานโดยมาก ทั้ง perilymphatic duct และ lagena จะค่อนข้างสั้น และเซลล์รับความรู้สึกจะอยู่จำกัดที่ basilar papilla เล็ก ๆ (ยาวประมาณ 1-2 มม. โดยมีเซลล์ถึง 2,000 เซลล์) ซึ่งอยู่ระหว่างส่วนทั้งสอง
แต่ว่า ในสัตว์ปีก จระเข้ และสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม โครงสร้างเหล่านี้จะใหญ่และซับซ้อนกว่า
ในสัตว์ปีก จระเข้ (ยาวถึง 10 มม. โดยมีเซลล์ขนถึง 16,500 เซลล์) และโมโนทรีม (ยาวถึง 7 มม.) ท่อทั้งสองเพียงแต่ยาวขึ้น โดยรวมกันเป็นท่อยาวและตรง
และจะมีท่อ endolymphatic duct หุ้มรอบ ๆ lagena โดยมีเยื่อฐานอยู่ที่ข้างหนึ่ง
ส่วนแรกของโครงสร้างปัจจุบันเรียกว่า scala vestibuli ในขณะที่ส่วนท้ายซึ่งรวมเอาเยื่อฐาน เรียกว่า scala tympani
ทั้งเยื่อฐานและ basilar papilla ก็ยาวขึ้น แล้วกลายเป็นอวัยวะของคอร์ติ ส่วน lagena ก็กลายเป็นส่วนที่เรียกว่า cochlear duct
โครงสร้างทั้งหมดเหล่านี้รวมกันเรียกว่าคอเคลีย

neg:
ประสาทสัมผัส
สัตว์หลายชนิดรวมทั้งซาลาแมนเดอร์ สัตว์เลื้อยคลาน และสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมบางประเภทมีอวัยวะที่เรียกว่า vomeronasal organ
ซึ่งอยู่ติดกันกับช่องปาก
ในสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม อวัยวะนี้ใช้ในการตรวจจับ pheromones หรือในการทำเครื่องหมายอาณาเขต เส้นทาง หรือภาวะทางเพศ
ส่วนสัตว์เลื้อยคลานเช่นงูและสัตว์วงศ์เหี้ย ใช้อวัยวะนี้เป็นอวัยวะดมกลิ่น โดยส่งโมเลกุลมีกลิ่นไปที่อวัยวะด้วยปลายลิ้นที่แฉก
เป็นอวัยวะที่เรียกว่า Jacobsons organ ในสัตว์เลื้อยคลาน
ในสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม นี้เป็นอวัยวะที่เกี่ยวข้องกับพฤติกรรมอย่างหนึ่งที่เรียกว่า flehman response ซึ่งปรากฏโดยการม้วนหรือยกริมฝีปากด้านบนขึ้น ซึ่งส่ง pheromone ไปที่ vomeronasal organ

neg:
แผนที่ภูมิลักษณ์
ระบบรับรส (gustatory system) เป็น[[ระบบความรู้สึก]]ในการรับ[[รส]]
และเหมือนกับกลิ่น การรับรสเป็นการรับความรู้สึกเชิงเคมี
เซลล์รับรสอยู่ที่ปุ่มรับรส (taste buds) บน[[ลิ้น]]
ลิ้นมีทั้งเซลล์ประสาทรับรสและเซลล์ประสาทรับแรงกล
แต่ว่า ใยประสาทนำเข้าจากเซลล์รับรสและเซลล์รับแรงกลเดินทางขึ้นไปยังระบบที่ต่างกันใน[[ก้านสมอง]]
ยังไม่ชัดเจนว่า ข้อมูลสองอย่างนี้ได้รับการแปลผลร่วมกันอย่างไรในคอร์เทกซ์
คอร์เทกซ์รับรสปฐมภูมิ (primary gustatory cortex) อยู่ใกล้กับเขตแผนที่ทางกายของลิ้น (ซึ่งอยู่ใน[[คอร์เทกซ์รับความรู้สึกทางกาย]]) ใน insular cortex ซึ่งฝังลึกอยู่ใน[[ร่องด้านข้าง]] (lateral fissure) ส่วนเขตรับรสทุติยภูมิอยู่ใน operculum

neg:
เส้นประสาทเฟเชียล
เส้นประสาทเฟเชียลรับรู้รสชาติจากด้านหน้าสองในสามของลิ้นผ่านทางเส้นประสาทคอร์ดา ทิมพานี การรับรู้รสชาติถูกส่งไปยังส่วนรับความรู้สึกของซอลิเทรี นิวเคลียส (solitary nucleus) ส่วนการรู้สึกทั่วไปของลิ้นจากด้านหน้าสองในสามของลิ้นมาทางเส้นประสาทไทรเจมินัลส่วนที่สาม (third division of trigeminal nerve; V-3) ซึ่งทั้งใยประสาทรับความรู้สึกทั่วไปและความรับรู้รสชาติจะเดินทางมาด้วยกันเป็นระยะทางสั้นๆ ผ่านทางเส้นประสาทลิ้น (lingual nerve) ก่อนที่เส้นประสาทคอร์ดา ทิมพานีจะแยกจากเส้นประสาทลิ้น

neg:
การรับรู้รส
ตัวรับความรู้สึกมักเป็นปลายประสาทในรูปแบบต่าง ๆ ของเซลล์ประสาทรับความรู้สึก
โดยแต่ละรูปแบบจะเหมาะกับสิ่งเร้าประเภทหนึ่ง ๆ ดังนั้น จึงมีตัวรับความรู้สึกมากมายหลายแบบในร่างกาย
เซลล์ประสาทเป็นองค์ประกอบหลักของระบบประสาท ซึ่งส่งข้อมูลจากตัวรับความรู้สึกไปทั่วร่างกาย

neg:
การรับรู้รส
ปุ่มลิ้นเป็นผิวลิ้นที่ยื่นออกคล้ายหัวนม โดยมีรูปร่างและการกระจายตัวบนลิ้นที่แตกต่างกัน รวมทั้ง
ในมนุษย์ รสชาติจะส่งไปทางประสาทสมอง 3 เส้นจาก 12 เส้น
สาขา chorda tympani และ greater superior petrosal ของเส้นประสาทเฟเชียล (VII) จากปมประสาท geniculate ganglion ส่งข้อมูลรสชาติจากลิ้นด้านหน้าประมาณ 2/3
ส่วนสาขา lingual branch ของประสาทลิ้นคอหอย (glossopharyngeal nerve, IX) จากปมประสาท petrosal ganglion/inferior ganglion of glossopharyngeal nerve ส่งข้อมูลจากลิ้นด้านหลังประมาณ 1/3 รวมทั้งปุ่มเซอร์คัมแวลเลต
ในขณะที่สาขา superior lingual branch ของประสาทเวกัส (vagus nerve, X) จากปมประสาท nodose ganglion/inferior ganglion of vagus nerve ส่งข้อมูลรสไปจากส่วนต่าง ๆ ด้านหลังของช่องปากรวมทั้งเพดาน คอหอย ฝากล่องเสียง
และ 1/3 ส่วนต้นของหลอดอาหาร
โดยประสาททั้งหมดจะส่งไปยัง solitary nucleus (NST) ทางด้านหน้าส่วนข้าง (rostral and lateral) ซึ่งเป็นส่วนที่เรียกได้อีกอย่างหนึ่งว่า gustatory nucleus of NST โดยอยู่ในก้านสมองส่วนท้าย (medulla oblongata)

neg:
การรับรู้รส
รสโลหะอาจเกิดจากอาหารและเครื่องดื่ม ยาบางชนิดหรือวัสดุอุดฟันคือ อะมัลกัม (amalgam)
นี่เป็นรสชาติผิดปกติถ้ามีในอาหารและเครื่องดื่ม
เป็นรสที่อาจเกิดจากปฏิกิริยาทางไฟฟ้าในปาก
เช่น ในกรณีที่เกิดจากวัสดุทันตกรรม โลหะที่ไม่เหมือนกันอาจสร้างกระแสไฟฟ้าในระดับที่วัดและรู้สึกได้
น้ำตาลเทียมบางชนิดอาจมีรสเหมือนโลหะ ซึ่งเป็นความรู้สึกที่ตรวจจับโดยหน่วยรับ TRPV1
เลือดก็เป็นอะไรที่คนจำนวนมากรู้สึกว่ามีรสโลหะ

neg:
อะมิกดะลา
cortical nucleus มีหน้าที่ในการรับกลิ่นและประมวลผลเกี่ยวกับ pheromone และรับสัญญาณประสาทจากป่องรับกลิ่น (olfactory bulb) และคอร์เทกซ์รับกลิ่น (olfactory cortex)
ส่วน lateral nuclei (หรือ lateral amygdalae คือ อะมิกดะลาด้านข้าง) ส่งพลังประสาทไปยังส่วนที่เหลือของ basolateral complex ไปยัง central nucleus และ medial nucleus (สองกลุ่มหลังรวมกันเรียกว่า centromedial nuclei) และรับสัญญาณประสาทมาจากระบบรับความรู้สึกต่าง ๆ
centromedial nuclei เป็นตัวรับพลังประสาทหลักจาก basolateral complex มีบทบาทในความตื่นตัวที่ประกอบกับอารมณ์ความรู้สึก (emotional arousal) ที่พบในหนูและแมว

neg:
ปุ่มลิ้น
ปุ่มประกอบด้วยแกนที่เป็นเนื้อเยื่อเกี่ยวพัน
และได้ใยประสาทจากประสาทสมองเส้นที่ 7 โดยเฉพาะก็คือ จาก submandibular ganglion, chorda tympani, และ geniculate ganglion ซึ่งส่งแอกซอนไปยัง solitary nucleus ในก้านสมอง

neg:
เซลล์รับกลิ่น
เซลล์จะเป็นแบบเซลล์ประสาทสองขั้วโดยมีเดนไดรต์งอกออกจากส่วนยอดและหันออกจากแผ่นกระดูกพรุน (cribriform plate) และมีแอกซอนซึ่งไม่หุ้มปลอกไมอีลินและงอกออกจากส่วนฐานแล้ววิ่งผ่านรูแผ่นกระดูกขึ้นไปสุดที่ป่องรับกลิ่น (olfactory bulb) ซีกร่างกายเดียวกันในสมอง
ตัวเซลล์จะอยู่ที่เยื่อรับกลิ่น (olfactory epithelium) ในช่องจมูก
โดยกระจายไปตามชั้นทั้งสามของเนื้อเยื่อ
แอกซอนจากฐานจะรวมตัวกันเป็นมัดใยประสาทจำนวนมากที่รวม ๆ กันเรียกว่า ฆานประสาท (olfactory nerve, CN I) ก่อนจะวิ่งผ่านรูกระดูกพรุน

neg:
ระบบรู้กลิ่น
ระบบรับกลิ่นรอบนอกหลัก ๆ ประกอบด้วยช่องจมูก กระดูกเอทมอยด์ (คือ cribriform plate) และเยื่อรับกลิ่น (olfactory epithelium) ซึ่งเป็นเยื่อบุช่องจมูกบาง ๆ ที่ปกคลุมด้วยเมือก
ส่วนประกอบหลัก ๆ ของชั้นเนื้อเยื่อรวมทั้งเมือก, เซลล์ประสาทรับกลิ่น (olfactory receptor neuron), ต่อมรับกลิ่น (olfactory/Bowman's gland), เซลล์ค้ำจุน (supporting cell), เซลล์ต้นกำเนิดชั้นฐาน (basal stem cell), และใยประสาทนำเข้าของประสาทรับกลิ่น (olfactory nerve)
เยื่อรับกลิ่นในมนุษย์จะบุช่องจมูกโดยมีเนื้อที่ประมาณ 5 ซม โดยเซลล์ประสาทรับกลิ่น
(ประมาณ 12 ล้านตัว
เทียบกับสุนัขซึ่งมีถึง 125-300 ล้านตัว)
และเซลล์ค้ำจุนจะมีอายุ 30-60 วันซึ่งจะทดแทนด้วยเซลล์ต้นกำเนิดชั้นฐานซึ่งพัฒนาขึ้นแทนที่เซลล์เก่า ๆ อยู่ตลอดเวลา

neg:
ลิ้น (เครื่องดนตรี)
ลิ้นเดี่ยวนั้นใช้ในส่วนเมาธ์ของคลาริเน็ต และแซกโซโฟน มีลักษณะแบน บรรจุเข้าพอดีกับส่วนเมาธ์ ด้านบนติดกับปลายบางๆ โดยมากมีรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า ยกเว้นส่วนปลายบางๆ ที่สั่นสะเทือน ซึ่งโค้งให้เข้ารูปกับส่วนโค้งของปลายเมาธ์ แม้ลิ้นเดี่ยวทั้งหมดมีรูปร่างคล้ายคลึงกัน แต่ก็มีขนาดแตกต่างกัน เพื่อให้เหมาะกับส่วนเมาธ์ (mouthpiece) ของเครื่องดนตรีแต่ละชิ้น

neg:
โกลเมอรูลัส (ระบบรู้กลิ่น)
โกลเมอรูลัส ( พหูพจน์ glomeruli) เป็นโครงสร้างนิวโรพิลรูปกลมในป่องรับกลิ่นของสมอง เป็นที่เกิดไซแนปส์ระหว่างปลายฆานประสาท (olfactory nerve) และเดนไดรต์ของเซลล์ไมทรัล, ของเซลล์ประสาทรอบโกลเมอรูลัส (periglomerular cell), และของ tufted cell
โกลเมอรูลัสแต่ละอันจะล้อมรอบไปด้วยเซลล์ประสาทใกล้ ๆ รวมทั้งเซลล์ประสาทรอบโกลเมอรูลัส, เซลล์แอกซอนสั้น (short axon), tufted cell ส่วนนอก, และเซลล์เกลีย
โกลเมอรูลัสทั้งหมดจะอยู่ใกล้ส่วนผิวของป่องรับกลิ่น
แต่ป่องรับกลิ่นก็ยังรวมส่วนหนึ่งของ anterior olfactory nucleus ซึ่งก็ส่งแอกซอนไปทาง olfactory tract ด้วย

neg:
อาการคันต่างที่
การเร้าที่กระจายออกภายในเปลือกสมอง ก็อาจอธิบายระยะที่ห่างกันระหว่างจุดที่เร้าและจุดที่คันต่างที่
เพราะที่รอยนูน precentral gyrus ซึ่งรับความรู้สึกจากส่วนต่าง ๆ ของร่างกาย เซลล์ประสาทที่รับข้อมูลจากส่วนมือและไหล่จะคาบเกี่ยวกับส่วนลำตัว
ส่วนนิ้วโป้งก็จะคาบเกี่ยวกับส่วนบนของลิ้น
และก็มีกรณีคนไข้ที่การเร้าที่นิ้วโป้งจะทำให้คันต่างที่ตรงส่วนบนของลิ้น

neg:
แบบสิ่งเร้า
ในสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม สิ่งเร้าคือรสชาติจะรับรู้อาศัยเซลล์รับความรู้สึกที่ไม่มีแอกซอนซึ่งอยู่ในตุ่มรับรส (taste bud) ที่ลิ้นและคอหอยเป็นต้น
เซลล์รับรสจะกระจายข้อมูลไปยังเซลล์ประสาทต่าง ๆ ซึ่งก็จะส่งข้อมูลเกี่ยวกับรสชาติหนึ่ง ๆ ไปยังนิวเคลียสประสาทเดียว คือ nucleus of the solitary tract ในเมดัลลา (medulla)
ระบบการตรวจจับฟีโรโมนก็มีส่วนในการรับรสด้วย
แต่เป็นระบบที่ต่างจากการรับรส โดยมีโครงสร้างเหมือนกับระบบการได้กลิ่น

neg:
ป่องรู้กลิ่น
ป่องรับกลิ่นส่งข้อมูลเพื่อแปลผลต่อ ทั้งโดยตรงและโดยอ้อมไปยังอะมิกดะลา, orbitofrontal cortex (OFC), และฮิปโปแคมปัส
ซึ่งมีบทบาทเกี่ยวกับอารมณ์ ความจำ และการเรียนรู้
ป่องรับกลิ่นหลักจะเชื่อมกับอะมิกดะลาโดยตรงกับส่วนเฉพาะ ๆ ในอะมิกดะลา
ส่วนฮิปโปแคมปัสจะเชื่อมกับป่องผ่าน Entorhinal cortex

neg:
การรับรู้รส
การรู้ความมันของอาหารเชื่อกันมาหลายปีแล้วว่า มาจากระบบรับความรู้สึกทางกาย
แต่งานวิจัยเริ่มตั้งแต่ปี 2005 ได้พบหน่วยรับรสที่เรียกว่า CD36 receptor
ซึ่งอาจเป็นตัวรับไขมันเพราะจับกับกรดไขมันแบบโซ่ยาว
และได้ระบุแล้วที่เซลล์ตุ่มรับรสของมนุษย์และหมู โดยเฉพาะก็คือที่ปุ่มเซอร์คัมแวลเลตและปุ่มรูปใบไม้
แต่ก็ยังเป็นเรื่องยังไม่ยุติว่า เราสามารถรู้รสไขมันได้จริง ๆ หรือไม่ โดยนักวิชาการที่สนับสนุนว่าสามารถรู้รสกรดไขมันอิสระ (FFA) ได้อ้างเหตุผลดังต่อไปนี้คือ

neg:
การรับรู้รส
คล้ายกับระบบประสาทสัมผัสอื่น ๆ ระบบรู้รสประกอบด้วยเซลล์รับความรู้สึกที่มีลักษณะพิเศษในระบบประสาทส่วนนอก ที่ส่งข้อมูลรสไปตามวิถีประสาทไปยังระบบประสาทส่วนกลาง

neg:
คอร์เทกซ์รับความรู้สึก
เขตคอร์เทกซ์ที่เกี่ยวข้องกับการได้ยิน การเห็น การได้กลิ่น และการรับความรู้สึกทางกาย (คือความรู้สึกสัมผัสและการรับรู้อากัปกิริยาเป็นต้น)
อยู่ที่ด้านข้างของร่องด้านข้าง (lateral fissure) และด้านหลังของร่องกลาง (central sulcus)
ซึ่งก็คือ อยู่ไปทางส่วนหลังของสมอง
ส่วนเขตคอร์เทกซ์ที่เกี่ยวข้องกับการลิ้มรสอยู่ที่ด้านหน้าของร่องกลาง

neg:
ตัวรับรู้สารเคมี
ในสัตว์มีกระดูกสันหลังหลายอย่าง ลิ้นเป็นอวัยวะลิ้มรสหลัก
โดยเป็นกล้ามเนื้อในปาก มันจึงสามารถบริหารจัดการแยกแยะองค์ประกอบของอาหารในระยะแรกของการย่อยอาหาร
ลิ้นนั้นสมบูรณ์ไปด้วยหลอดเลือด ซึ่งช่วยตัวรับเคมีที่ผิวด้านบนให้ส่งสัญญาณการรู้รสไปสู่สมอง
ต่อมน้ำลายในปากยังช่วยโมเลกุลให้ไปถึงตัวรับเคมีในรูปแบบสารละลาย

neg:
ปุ่มลิ้น
ปุ่มรูปเห็ด (fungiform papillae) เป็นส่วนยื่นของลิ้นที่มีรูปเห็ด/หมุด โดยทั่วไปมีสีแดง
ซึ่งพบที่ผิวด้านบนของลิ้น โดยกระจายไปในระหว่างปุ่มรูปด้าย คือตามผิวลิ้นประมาณ 2/3 ด้านหน้า แต่โดยมากอยู่ที่ปลายและข้าง ๆ ลิ้น
เป็นปุ่มที่มีตุ่มรับรสประมาณ 3 ตุ่มที่ยอด และโดยรวม ๆ กันแล้วมีตุ่มรับรส 25% ของทั้งหมด
ซึ่งสามารถแยกแยะรสหลัก ๆ 5 อย่าง คือ หวาน เปรี้ยว ขม เค็ม และอุมะมิ

neg:
ระบบรู้กลิ่น
OFC ได้ข้อมูลกลิ่นจาก piriform cortex, อะมิกดะลา, และคอร์เทกซ์รอบ ๆ ฮิปโปแคมปัส
เมื่อเซลล์ประสาทใน OFC ที่เข้ารหัสข้อมูลรางวัลของอาหารได้รับสิ่งเร้า ระบบรางวัลก็จะเริ่มทำงานแล้วสัมพันธ์การกินอาหารและรางวัล
OFC ยังส่งข้อมูลต่อไปยัง anterior cingulate cortex ซึ่งมีบทบาทเกี่ยวกับความอยากอาหาร
อนึ่ง OFC ยังสัมพันธ์กลิ่นกับสิ่งเร้าอื่น ๆ อีกด้วย เช่น รสชาติ

neg:
การรับรู้รส
รสอุมะมิได้ศึกษาและระบุเป็นครั้งด้วยวิธีการทางวิทยาศาสตร์โดยนักเคมีชาวญี่ปุ่น ศ.ดร.คิคุนาเอะ อิเคดะ แห่งมหาวิทยาลัยโตเกียวอิมพีเรียล (ปัจจุบันคือมหาวิทยาลัยโตเกียว) ผู้เริ่มวิเคราะห์คมบุเพื่อที่จะแยกรสของดาชิ ()
เขาได้แยกสารที่เขาเรียกว่า อายิโนะโมะโต๊ะ อันเป็นคำญี่ปุ่นซึ่งหมายความว่า "ต้นกำเนิดของรส"
ซึ่งภายหลังได้ตั้งชื่อเคมีเป็น "โมโนโซเดียมกลูตาเมต" (ผงชูรส) ซึ่งได้กลายมาเป็นสารแต่งเติมอาหารยอดฮิต
มันเป็นเกลือโซเดียมที่ให้รสชาติอร่อย โดยเฉพาะเมื่อใส่กับอาหารที่สมบูรณ์ด้วยนิวคลีโอไทด์เช่น เนื้อสัตว์ ปลา ถั่ว และเห็ด

neg:
ติ่งหู
ติ่งหู () เป็นชื่อเรียกของอวัยวะส่วนของหู โดยเป็นส่วนของปลายสุดของใบหู
"ดูเพิ่มเติม หู"

neg:
ปาก
ปาก หรือ ช่องปาก เป็นอวัยวะของสิ่งมีชีวิต โดยทั่วไปใช้กินอาหารและดื่มน้ำ เป็นจุดเริ่มต้นของระบบย่อยอาหาร


query: เจ้าของสายการบินแอร์เอเชียชื่อว่าอะไร?

pos:
แอร์เอเชีย
แอร์เอเชียก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2536 และเริ่มดำเนินการเมื่อ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2539 ก่อตั้งขึ้นโดยหน่วยงานรัฐวิสาหกิจ DRB-Hicom ของรัฐบาลมาเลเซีย หลังจากดำเนินงานประสบปัญหาขาดทุนอย่างหนัก และมีหนี้สินจำนวนมาก และเมื่อ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2544 กลุ่มบริษัท ทูนแอร์ โดยผู้บริหารคือ นายโทนี เฟอร์นานเดส ได้เข้าซื้อหนี้ของสายการบินแอร์เอเชีย และเข้ามาบริหารงาน โดยเริ่มเปิดเส้นทางบินใหม่จาก ท่าอากาศยานนานาชาติกัวลาลัมเปอร์ และตีคู่แข่งอย่าง มาเลเซียแอร์ไลน์ ด้วยค่าโดยสารเริ่มต้นที่ 1 ริงกิตมาเลเซีย หรือประมาณ 0.27 ดอลลาร์สหรัฐ

neg:
ธนาคารเอเชีย
ธนาคารเอเชีย () เป็นธนาคารในประเทศไทย ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2482 มีสถานะเป็นรัฐวิสาหกิจไทย ใช้ชื่อว่า "ธนาคารแห่งเอเชียเพื่ออุตสาหกรรมและพาณิชยกรรม" โดยศาสตราจารย์ ดร.ปรีดี พนมยงค์ อดีตนายกรัฐมนตรี และผู้ประศาสน์การมหาวิทยาลัยวิชาธรรมศาสตร์และการเมือง ต่อมาภายหลังเปลี่ยนชื่อเป็น "ธนาคารเอเชีย" (BOA) จดทะเบียนเข้าตลาดหลักทรัพย์ในปี พ.ศ. 2521 และกลายเป็นบริษัทมหาชน จำกัด ในปี พ.ศ. 2535

neg:
แอร์สยาม
ด้วยเหตุที่ธุรกิจการบินในประเทศไทยได้เจริญเติบโตอย่างมาก และแอร์สยามถูกกดดันอย่างหนักจากนโยบายของทางรัฐบาลไทย ที่จะไม่ให้สายการบินอื่นมาบินในเส้นทางเดียวกันกับสายการบินไทย ซึ่งเป็นสายการบินประจำชาติ สถานการณ์ดังกล่าวทำให้แอร์สยามมีต้นทุนที่สูงมากในการให้บริการ ส่งผลให้แอร์สยามเกิดปัญหาขาดสภาพคล่องทางการเงินอย่างหนัก ทำให้บริษัทที่ให้เช่าเครื่องบินพากันเอาเครื่องบินกลับ บริษัท Air Siam จึงล้มละลายและเลิกทำการบินเมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ 1977 เนื่องจากรัฐบาลยึดใบอนุญาต

neg:
อินโดนีเซียแอร์เอเชีย
อินโดนีเซียแอร์เอเชีย เริ่มมาจากสายการบิน Awair (Air Wagon International) ซึ่งก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2542 โดยนายAbdurrahman Wahid, อดีตประธาน Nahdlatul Ulama Muslim organisation นายAbdurrahman Wahid มีหุ้นอยู่ในสายการบินถึง 40% และเริ่มดำเนินการเมื่อ 22 มิถุนายน 2543 ด้วยเครื่องบินแอร์บัส 300/310 แต่ทุกเที่ยวถูกระงับในปี 2545, สายการบินAwair ได้ตัดสินเข้าร่วมกับ แอร์เอเชีย ซึ่งเป็นสายการบินจากมาเลเซียในเดือธันวาคม ปี 2547 และเปลี่ยนชื่อเป็น อินโดนีเซียแอร์เอเชีย เมื่อวันที่ 1 ธันวาคม 2548 เพื่อให้เป็นไปในทิศทางเดียวกันกับ สายการบิน แอร์เอเชีย

neg:
เวียดเจ็ทแอร์
เนื่องจากปัญหาการชะลอตัวของเศรษฐกิจทั่วโลก และ ปัญหาเกี่ยวกับกฎข้อบังคับด้านการบินของเวียดนาม จึงทำให้เกิดความล่าช้าในการเริ่มต้นดำเนินงานของสายการบินเวียดเจ็ทแอร์ แม้ว่ากลุ่มทุนแอร์เอเชียจากมาเลเซีย ประกาศจะเข้าร่วมถือหุ้น 30% ก็ตาม แต่ก็ล้มเหลวที่จะได้รับการอนุมัติตามกฎข้อบังคับของประเทศเวียดนาม และแอร์เอเชียได้ถอนหุ้นออกไปในที่สุด

neg:
วิชัย ศรีวัฒนประภา
ในปี พ.ศ. 2559 เขาได้ทุ่มงบกว่า 3,000 ล้านบาท ซื้อหุ้นบริษัท ไทยแอร์เอเชีย จำกัดวิชัยมีแนวทางดำเนินธุรกิจด้วยการเรียนรู้จริงจากการลงทุนและบุคคลในครอบครัวเช่นกัน ดังบทสัมภาษณ์กับนิตยสารแพรว "ผมให้ลูกทุกคนเรียนรู้จริง ผมถือว่าการได้รู้จริงถึงแม้จะล้มเหลวแต่เขาก็ยังได้รู้ ฟุตบอลจึงเป็นอีกอย่างหนึ่งที่ทำให้เขาเรียนรู้ เพราะมันเป็นกีฬา มีแพ้มีชนะ นัดไหนแพ้ เขาก็เสียใจ เหมือนกันกับชนะ มันจึงเป็นกีฬาที่ทำให้เขารู้จักทั้งสมหวังและผิดหวัง เปรียบเป็นบทเรียนชีวิตแล้วก็เหมือนกับเขาได้เรียนรู้ทั้งตอนมีและไม่มี" เคยทำงานด้านธุรกิจต่าง ๆ มาเป็นจำนวนมาก ทั้งกิจการของตนเองและร่วมบริหาร เริ่มตั้งแต่ปี พ.ศ. 2523–2537 ในฐานะกรรมการผู้จัดการ บริษัท ศรีอักษร (1980) จำกัด, ในช่วงบริหารกิจการยังควบคู่ในฐานะกรรมการบริหาร บริษัท ไทยนิชิกาวา อินเตอร์เนชั่นแนล จำกัด ในปีพ.ศ. 2527–2540, ผู้จัดการทั่วไป ดิวตี้ ฟรี การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย เพียง 1 ปี ระหว่าง พ.ศ. 2532–2533

neg:
พาที สารสิน
พาทีได้เคยดำรงตำแหน่งประธานเจ้าหน้าที่บริหาร (ซีอีโอ) ของสายการบินนกแอร์มาตั้งแต่ก่อตั้งสายการบิน และได้ลาออกจากตำแหน่งเมื่อวันที่ 14 กันยายน 2560 โดยได้เปลี่ยนมาเป็นรองประธานกรรมการแทน ต่อมาวันที่ 22 ธันวาคม 2560 พาทีได้ลาออกจากตำแหน่งกรรมการบริษัทนกแอร์ จึงเป็นการยุติบทบาทในสายการบินนี้ไปโดยปริยาย ต่อมาในเดือนกันยายน 2561 พาทีได้เปิดบริษัทนำเที่ยวชื่อ Really Really Cool (RRC)

neg:
อินโดนีเซียแอร์เอเชีย
อินโดนีเซียแอร์เอเชีย () เป็นสายการบินต้นทุนต่ำ ที่อยู่ในประเทศอินโดนีเซีย ให้บริการเที่ยวบินในประเทศอินโดนีเซีย และ ระหว่างประเทศ
โดยมีฐานบินหลักอยู่ที่ ท่าอากาศยานนานาชาติ ซูการ์โนฮัตตา จาการ์ตา ประเทศอินโดนีเซีย ณ วันที่ 15 เมษายน 2552 เที่ยวบินภายในประเทศทั้งหมด ของอินโดนีเซียแอร์เอเชียจาก ท่าอากาศยานนานาชาติ ซูการ์โนฮัตตา จาการ์ตาได้เริ่มปฏิบัติการจาก อาคารเทอร์มินอล 3 แต่เที่ยวบินระหว่าประเทศยังคงปฏิบัติการจาก อาคารเทอร์มินอล 2D ก่อนที่จะย้ายไปอาคารเทอร์มินอล 3 ในเวลาต่อมา

neg:
นิวเจนแอร์เวย์ส
สายการบินนิวเจนแอร์เวย์ () เป็นสายการบินของบริษัท นิวเจน แอร์เวย์ส จำกัด (ชื่อเดิม: บริษัท สบายดีแอร์เวย์ส จำกัด) เป็นสายการบินนานาชาติของไทยที่มุ่งเน้นเที่ยวบินจากประเทศไทยไปยังประเทศจีน มีการให้บริการทั้งแบบปกติและแบบเช่าเหมาลำ โดยมีท่าอากาศยานหลัก 6 แห่งคือ ท่าอากาศยานนานาชาติดอนเมือง, ท่าอากาศยานนานาชาติกระบี่, ท่าอากาศยานนานาชาติสุราษฎร์ธานี, ท่าอากาศยานนานาชาติอู่ตะเภา-พัทยา ระยอง, ท่าอากาศยานนานาชาติภูเก็ต และ ท่าอากาศยานนครราชสีมา รวมเป็น จุดหมายปลายทาง 30 เมืองในประเทศจีน  ประเทศจีน

neg:
แคมโบเดียอังกอร์แอร์
สายการบินแคมโบเดียอังกอร์แอร์ () เป็นสายการบินประจำชาติ ของประเทศกัมพูชา มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่พนมเปญซึ่งเป็นเมืองหลวง เริ่มให้บริการเชิงพาณิชย์วันที่ 28 กรกฎาคม ค.ศ. 2009 มีรัฐบาลกัมพูชาเป็นเจ้าของ (51%) ร่วมกับสายการบินเวียดนามแอร์ไลน์ (49%) ซึ่งใช้ข้อตกลงการบินโดยใช้รหัสเที่ยวบินร่วมกัน เครื่องบินส่วนใหญ่เช่ามาจากเวียดนามแอร์ไลน์

neg:
เอเชียแอตแลนติกแอร์ไลน์ส
เอเชียแอตแลนติกแอร์ไลน์ส ( เป็นสายการบินเช่าเหมาลำตั้งสำนักงานใหญ่อยู่ที่กรุงเทพมหานคร โดยเป็นบริษัทสาขาของบริษัทตัวแทนท่องเที่ยวญี่ปุ่น H.I.S.

neg:
พีพีทีวี
พีพีทีวี () เป็นช่องโทรทัศน์ภาคพื้นดินระบบดิจิทัล ประเภทบริการธุรกิจระดับชาติ ที่ผลิตโดยบริษัท บางกอกมีเดียแอนด์บรอดคาสติง จำกัด ซึ่งมีปราเสริฐ ปราสาททองโอสถ เจ้าของกิจการสายการบิน บางกอกแอร์เวย์ และเครือโรงพยาบาลกรุงเทพ เป็นผู้บริหารสูงสุด สำหรับเนื้อหา เน้นการนำเสนอละครชุดจากเกาหลีใต้ รวมถึงรายการจากแถบเอเชียตะวันออกเป็นสำคัญ

neg:
โคเรียนแอร์
โคเรียนแอร์ (ฮันกึล : 대한항공, ฮันจา : 大韓航空) เป็นสายการบินแห่งชาติของประเทศเกาหลีใต้ และเป็นสายการบินที่ใหญ่ที่สุด มีสำนักงานใหญ่ที่โซล มีฐานบินหลักที่ท่าอากาศยานนานาชาติอินชอนและท่าอากาศยานกิมโป นอกจากนี้ยังมีท่าอากาศยานรองอีก คือ ท่าอากาศยานนานาชาติเชจู และท่าอากาศยานนานาชาติกิมแฮ เมืองปูซาน เป็นหนึ่งในพันธมิตรสายการบินสกายทีม

neg:
ไทยแอร์เอเชียเอกซ์
และเมื่อวันที่ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2560 ทางเว็บไซต์ขององค์การการบินพลเรือนระหว่างประเทศ (ICAO) ได้ปลดธงแดงให้กับสายการบินภายในประเทศไทยเป็นที่เรียบร้อยแล้ว เส้นทาง ซัปโปะโระ (ชิโตะเซะ) จึงกลับมาเปิดให้บริการอีกครั้งเมื่อวันที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2561ซึ่งในอนาคตไทยแอร์เอเชียเอกซ์ อาจจะเปิดเส้นทางใหม่ในปี พ.ศ. 2562 ได้แก่ ปราก บูดาเปสต์ และ วอร์ซอ"ดูบทความหลักที่ : รายชื่อเครื่องบินของไทยแอร์เอเชียเอกซ์"

neg:
แอร์เอเชียเจแปน
ในประเทศญี่ปุ่น ตลาดธุรกิจการบินกำลังมีการเปลี่ยนแปลงหลาย ๆ อย่างรวมไปถึงการที่มีข้อตกลงน่านฟ้าเสรีกับหลาย ๆ ประเทศ และการที่ต้องแข่งขันกับการขนส่งทางถนน ทางรถไฟ และสำหรับเที่ยวบินภายในประเทศ ท่าอากาศยานนานาชาตินาริตะ เป็นสนามบินนานาชาติหลักของกรุงโตเกียว กำลังมีแผนที่จะขยายพื้นที่ เพื่อให้รองรับผู้โดยสารให้มากขึ้น ANA ได้พยายามมองหาลู่ทางที่จะดำเนินการสายการบินในลักษณะสายการบินต้นทุนต่ำ หลังจากได้ศึกษาตลาดและวิเคราะห์ดูแล้ว จึงได้สรุปที่จะจับมือกับสายการบินต้นทุนต่ำที่มีประสิทธิภาพอย่างแอร์เอเชียที่มีเส้นทางการบินครอบคลุมภูมิภาคอาเซียน ซึ่งทางแอร์เอเชียก็กำลังมองหาลู่ทางที่จะขยายธุรกิจในญี่ปุ่นเช่นเดียวกัน ANA เป็นกลุ่มสายการบินที่ใหญ่ที่สุดในประเทศญี่ปุ่น (All Nippon Airways) และ AirAsia กลุ่มสายการบินต้นทุนต่ำ จึงได้จัดตั้งสายการบินต้นทุนต่ำ สายใหม่ในประเทศญี่ปุ่นในนาม แอร์เอเชียเจแปน ในวันที่ 21 กรกฎาคม 2554 ที่กรุงโตเกียว โดยมีสัดส่วนเงินลงทุน ANA 67%, AirAsia Berhad 33% และมีการจัดตั้งบริษัทอย่างเป็นทางการใน เดือนสิงหาคม 2554
และมีแผนจะเปิดให้บริการในเดือนสิงหาคม ปี 2555 กับสามเส้นทางภายในประเทศจาก ท่าอากาศยานนานาชาตินาริตะ กรุงโตเกียว ไปสู่ ท่าอากาศยานนิวชิโตเซะ เมืองซัปโปโร ท่าอากาศยานฟุกุโอกะ เมืองฟุกุโอกะ และ ท่าอากาศยานนะฮะ เมืองโอกินาว่า ตามด้วยสองเส้นทางระหว่างประเทศไปยังเกาหลีใต้ในตุลาคม ปี 2555 คือ เมืองปูซานและโซล

neg:
เจซีอินเตอร์เนชันแนลแอร์ไลน์
เจซีอินเตอร์เนชันแนลแอร์ไลน์ ลงทะเบียนกับกระทรวงพาณิชย์ ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2014 และได้สั่งซื้อเครื่องบิน Airbus A320 สองลำในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2017 เริ่มให้บริการวันที่ 17 มีนาคม ปีเดียวกัน สายการบินถูกครอบครองบางส่วนโดยยูนนาน จิ้งเฉิง กรุ๊ป กลุ่มบริษัทในเครือของจีน ซึ่งเป็นบริษัทแม่ของรุยลีแอร์ไลน์ เริ่มต้นลงทุนด้วยเงิน 50 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ตง เลเฉิง เป็นประธานและผู้ก่อตั้ง ส่วนตงหยาน ฮวง รับหน้าที่เป็นหัวหน้าเจ้าหน้าที่บริหาร

neg:
ไทยแอร์เอเชีย
สายการบิน ไทยแอร์เอเชีย เน้นให้บริการเส้นทางบินระยะใกล้ไปยังท่าอากาศยานที่อยู่ในและใกล้เคียงกับบริเวณที่มีประชากรหนาแน่นและจุดหมายปลายทางในการท่องเที่ยว ซึ่งโดยปกติอยู่ในรัศมีไม่เกิน 3,500 กิโลเมตร และระยะเวลาของเที่ยวบินไม่เกิน 4 ชั่วโมงจากศูนย์ปฏิบัติการการบินของ บจ. ไทยแอร์เอเชีย แต่ละแห่งซึ่งจะทำให้สายการบินไทยแอร์เอเชีย สามารถเข้าถึงประชากรในแถบเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ อินเดีย และจีนได้มากขึ้น ทั้งนี้ บจ.ไทยแอร์เอเชีย ให้บริการเที่ยวบินแบบไม่มีการเชื่อมต่อ (Point-to-point) โดยไม่มีเที่ยวบินที่จอดเครื่องบินค้างคืนที่ท่าอากาศยาน (ยกเว้นการจอดเครื่องบินค้างคืนในท่าอากาศยานที่เป็นศูนย์ปฏิบัติการการบินของ บจ. ไทยแอร์เอเชีย) ซึ่งจะช่วยประหยัดค่าใช้จ่ายจากการส่งวิศวกรไปประจำการ หรือจากการที่ต้องเก็บอะไหล่เครื่องบินไว้นอกท่าอากาศยานที่เป็นศูนย์ปฏิบัติการการบินของ บจ. ไทยแอร์เอเชีย รวมถึงจากการที่ต้องจ่ายเบี้ยเลี้ยงหรือค่าที่พักสำหรับนักบินและลูกเรือที่พักค้างคืนในจุดหมายปลายทางที่ไม่ใช่ศูนย์ปฏิบัติการการบินของบจ. ไทยแอร์เอเชีย อีกด้วย

neg:
ทรานส์เอเชียแอร์เวย์
ทรานส์เอเชียแอร์เวย์ (; ) เป็นสายการบินสัญชาติไต้หวัน มีสำนักงานอยู่ในเขตต้าถง กรุงไทเป เกาะไต้หวัน ให้บริการเที่ยวบินเหมาลำภายในประเทศเป็นหลัก และเที่ยวบินประจำระหว่างประเทศ บริเวณภูมิภาคจีนแผ่นดินใหญ่ เอเชียตะวันออก และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เมื่อปี พ.ศ. 2557 มีการเปิดตัวสายการบินต้นทุนต่ำในสังกัด V Air ซึ่งต่อมากลับปิดตัวลงเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2559 และยุบกิจการรวมกับทรานส์เอเชีย

neg:
วรมาศ ศรีวัฒนประภา
วรมาศ ร่วมบริหารกิจการกลุ่มบริษัท คิงเพาเวอร์ ในฐานะประธานเจ้าหน้าที่ฝ่ายงานพาณิชย์ กลุ่มบริษัท คิง เพาเวอร์ คอยดูแลงานด้านภาพลักษณ์องค์กร และเป็นหนึ่งในทายาทของประธานกรรมการ กลุ่มบริษัทคิง เพาเวอร์ วิชัย ศรีวัฒนประภา หรือที่รู้จักในนาม "เจ้าสัววิชัย" ซึ่งดำเนินธุรกิจร้านค้าเพื่อจำหน่ายสินค้าปลอดภาษีอากร (ดิวตี้ ฟรี) ที่ใหญ่ที่สุดในประเทศไทย ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2532 จนถึงปัจจุบัน โดยก่อนสูญเสียประธานกรรมการบริษัทฯ อัยยวัฒน์ ดำรงตำแหน่งประธานเจ้าหน้าที่บริหาร กลุ่มบริษัทคิง เพาเวอร์ โดยหลังจากที่สูญเสียประธานกรรมการจากอุบัติเหตุ เหตุเฮลิคอปเตอร์สโมสรฟุตบอลเลสเตอร์ซิตี้ตก พ.ศ. 2561 ได้ก้าวขึ้นบริหารกิจการต่อจากบิดา ในเดือน พฤศจิกายน ปี พ.ศ. 2561 ซึ่งกลุ่มบริษัท คิงเพาเวอร์ มีพนักงานกว่า 7,000 คน โดยในกลุ่มบริษัท คิง เพาเวอร์ ประกอบด้วยบริษัทรวมทั้งสิ้น 11 บริษัท
วรมาศ กับครอบครัวศรีวัฒนประภา ร่วมเป็นผู้บริหารสโมสรฟุตบอลเลสเตอร์ซิตี้ โดย เข้าซื้อกิจการสโมสรฟุตบอลเลสเตอร์ซิตี้ ดำรงตำแหน่งกรรมการบริหารสโมสรฟุตบอลเลสเตอร์ซิตี้ ร่วมกับรองประธานและอดีตประธานสโมสร นายวิชัย เริ่มต้นในปี ค.ศ. 2010/2011 โดยเข้าถือหุ้นสโมสรฟุตบอลเลสเตอร์ซิตี้ ร้อยละ 51 และได้ตัดสินใจซื้อหุ้นที่เหลือในปีเดียวกัน ต่อมาในฤดูกาลปี ค.ศ. 2013/2014 "จิ้งจอกสยาม" ได้คว้าแชมป์แชมเปียนชิพ และได้เลื่อนขั้นสู่พรีเมียร์ลีก

neg:
แอร์เอเชีย
แอร์เอเชียเป็นสายการบินที่ได้รับการรับรองจาก the KL Syariah Index หรือหน่วยงานที่ควบคุมดูแลเรื่องอาหารให้สอดคล้องกับหลักศาสนาอิสลาม ในเที่ยวบินของแอร์เอเชียจะไม่จำหน่ายอาหารประเภทหมู และไม่บริการเครื่องดื่มที่มีแอลกอฮอล์ ยกเว้นเที่ยวบินภายในประเทศบางประเทศ

neg:
แคมโบเดียอังกอร์แอร์
นับตั้งแต่เริ่มให้บริการ แคมโบเดียอังกอร์แอร์ได้กลายมาเป็นผู้ผูกขาดรายใหญ่ของตลาดการบินในประเทศ อย่างไรก็ตาม ในปัจจุบัน สายการบินต้องแข่งขันเที่ยวบินในประเทศกับสามสายการบินเอกชน ได้แก่ แคมโบเดียบายนแอร์ไลน์, บัสซากาแอร์ และสกายอังกอร์แอร์ไลน์แคมโบเดียอังกอร์แอร์ ได้ทำข้อตกลงการบินโดยใช้รหัสเที่ยวบินร่วมกัน กับสายการบินดังต่อไปนี้

neg:
การบินไทย
ต่อมาในวันที่ 30 มีนาคม พ.ศ. 2520 เอสเอเอสคืนหุ้นให้เดินอากาศไทย หลังจากครบระยะเวลาตามสัญญาร่วมทุน แล้วโอนให้แก่กระทรวงการคลังเป็นผู้ถือหุ้นใหญ่ ตามมติคณะรัฐมนตรี พนักงานคนแรกได้แก่ กัปตัน พร้อม ณ ถลาง อีกทั้งยังเป็นกรรมการผู้จัดการใหญ่ของการบินไทยในปี พ.ศ. 2522 ถึง พ.ศ. 2523 อีกด้วย

neg:
วีระชัยศรีวณิก วรรณึกกุล
วีระชัยศรีวณิก วรรณึกกุล หรือ หนอ วีระชัย เป็นบุตรชายคนสุดท้องของ ดร.วีระชัย วรรณึกกุล นักธุรกิจผู้มีชื่อเสียงโด่งดังมากว่า 40 ปี จากการบริหาร สายการบินแอร์สยาม และ แอร์ลังกา เป็นผู้ที่ได้ชื่อว่าผู้พิชิตความล้มเหลว

neg:
อุดม ตันติประสงค์ชัย
ตุลาคม พ.ศ. 2533 อุดม เริ่ม สายการบิน แคมโบเดีย อินเตอร์เนชั่นแนล แอร์ไลน์ (CIA) ซึ่งเป็นสายการบินแห่งชาติของกัมพูชา ในนามของบริษัท Fuldaa ที่ได้รับสัมปทานจากคณะรัฐมนตรีกัมพูชา เริ่มเปิดบินเที่ยวแรก เมื่อ พฤษภาคม พ.ศ. 2535 บินระหว่างกรุงเทพฯ-พนมเปญ และปิดลงเมื่อปี พ.ศ. 2537 และนำเครื่องบิน 3 ลำที่ต้องกลับมาตั้งหลักที่ประเทศไทย แต่ไม่มีใบอนุญาต ระหว่างที่รอใบอนุญาตในปี พ.ศ. 2537 นั้น อุดม ก็ได้รับการติดต่อจาก William Gatchalian ซึ่งเป็นเจ้าของโรงงานพลาสติกของฟิลิปปินส์ ให้ร่วมหุ้น 60-40% ทำสายการบิน แอร์ ฟิลิปปินส์ หลังจากรัฐบาลฟิลิปปินส์เปิดเสรีการบินในปี พ.ศ. 2537 และในปี พ.ศ. 2538 อุดม เริ่ม สายการบิน โอเรียนท์ ไทย แอร์ไลน์ เดิมใช้ชื่อว่า สายการบิน โอเรียนท์ เอ็กซ์เพรส แอร์ ให้บริการเที่ยวบินภายในประเทศระหว่างภูมิภาค บินจากเชียงใหม่ ไปยัง อุบลราชธานี อุดรธานี ขอนแก่น ฯลฯ จนกระทั่ง วันที่ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2546 เริ่ม วัน ทู โก โดย สายการบิน โอเรียนท์ ไทย แอร์ไลน์ ซึ่งเป็นสายการบินราคาประหยัดสายการบินแรกของประเทศไทย

neg:
ไทยแอร์เอเชีย
ไทยแอร์เอเชีย (IATA: FD, ICAO: AIQ, Callsign: THAI ASIA) ด้วยสโลแกนหลัก ใคร ใคร...ก็บินได้ (Now Everyone Can Fly) เป็นแรงจูงใจและกระตุ้นให้ผู้โดยสารที่ไม่เคยเดินทางโดยเครื่องบิน ได้เดินทางด้วยราคาที่เหมาะสม ซึ่งรูปแบบการนำเสนอคือ การเดินทางแบบเรียบง่าย การเดินทางในระยะสั้นตั๋วค่าโดยสารไม่ถูกบวกเพิ่มด้วยอาหาร และเครื่องดื่ม
สายการบินไทยแอร์เอเชีย มีความโดดเด่น เนื่องจากเป็นสายการบินที่มีราคาเหมาะสม จากต้นทุนได้ถูกควบคุมในทุกวิธีการ อีกทั้งวัฒนธรรมทางองค์กรที่มีการบริหารงานอย่างมืออาชีพ ทำให้สายการบินไทยแอร์เอเชีย เติบโตได้อย่างรวดเร็วมากภายในระยะเวลาไม่กี่ปี

neg:
วรมาศ ศรีวัฒนประภา
ในปี พ.ศ. 2559 วรมาศและครอบครัวศรีวัฒนประภา ประกอบด้วย วิชัย ศรีวัฒนประภา, อัยยวัฒน์ ศรีวัฒนประภา และผู้ร่วมลงทุนได้ลงทุน ซื้อหุ้นบริษัท เอเชีย เอวิเอชั่น จำกัด (มหาชน) ได้เสนอซื้อหุ้นสามัญทั้งหมดของกิจการจากผู้ถือหุ้นทั้งหลายจำนวน 2,918,411,714 หุ้น ซึ่งคิด เป็นร้อยละ 60.17 ของจำนวนหุ้นที่ออกและชำระแล้วของกิจการ โดยเสนอซื้อ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2559

neg:
วี แอร์
วีแอร์ หรือ V Air () เป็นสายการบินต้นทุนต่ำ จากไต้หวัน มีฐานปฏิบัติการหลักที่ ไทเป โดยเป็นสายการบินลูกของ ทรานส์เอเชียแอร์เวย์ เริ่มเปิดดำเนินการเมื่อ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2557 โดยจะบินไปยังเมืองหลักๆ ใน เอเชียตะวันตกเฉียงเหนือ และ เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ จากท่าอากาศยานหลัก ไต้หวันเถาหยวน. ด้านฝูงบินใช้เครื่องบินตระกูล แอร์บัส เอ 320 จำนวน 3 ลำ และกำลังสั่งซื้อเพิ่มอีก 3 ลำ ส่งมอบในช่วงปี พ.ศ. 2559-60

neg:
คิง เพาเวอร์
กลุ่มบริษัท คิง เพาเวอร์ อินเตอร์เนชันแนล (อังกฤษ: King Power International Group) เป็นบริษัทด้านธุรกิจค้าปลีกสินค้าปลอดอากรของไทย ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2532 โดยวิชัย ศรีวัฒนประภา ใช้ชื่อเดิมว่า บริษัท ดาวน์ทาวน์ ดี.เอฟ.เอส (ไทยแลนด์) จำกัด ได้ร่วมทุนกับ ททท. เปิดดำเนินกิจการร้านค้าปลอดอากรในเมืองเป็นรายแรกในประเทศไทย ณ อาคารมหาทุนพลาซ่า ถนนเพลินจิต ต่อมาในปี พ.ศ. 2536–2549 ได้รับสัมปทานจากการท่าอากาศยานแห่งประเทศไทย (ปัจจุบันคือ บริษัท ท่าอากาศยานไทย จำกัด (มหาชน)) เข้าบริหารร้านค้าปลอดภาษี ที่ท่าอากาศยานดอนเมือง เชียงใหม่ ภูเก็ต และหาดใหญ่ ซึ่งได้เปลี่ยนชื่อเป็น บริษัท คิง เพาเวอร์ แท็กซ์ฟรี จำกัด และในปี พ.ศ. 2549 ได้เข้ามาดำเนินการสินค้าปลอดอากร ที่ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ โดยในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2552 บริษัทได้รับพระราชทานตราตั้งห้างครุฑ ตั้งอยู่ที่สำนักงานใหญ่ ถนนรางน้ำ

neg:
อัยยวัฒน์ ศรีวัฒนประภา
ในปี พ.ศ. 2559 อัยยวัฒน์และครอบครัวศรีวัฒนประภาได้ลงทุน ซื้อหุ้นบริษัท เอเชีย เอวิเอชั่น จำกัด (มหาชน) ได้เสนอซื้อหุ้นสามัญทั้งหมดของกิจการจากผู้ถือหุ้นทั้งหลายจำนวน 2,918,411,714 หุ้น ซึ่งคิด เป็นร้อยละ 60.17 ของจำนวนหุ้นที่ออกและชำระแล้วของกิจการ โดยเสนอซื้อ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2559

neg:
แอร์แพซ
แอร์แพซ เป็นบริษัทที่ให้บริการจองตั๋วเครื่องบินออนไลน์โดยมุ่งเน้นการท่องเที่ยวในประเทศเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และต่างประเทศ สำนักงานแอร์แพซตั้งอยู่ที่กรุงจาการ์ตา ประเทศอินโดนีเซีย

neg:
แอร์เอเชีย เอกซ์
กลุ่มแอร์เอเชีย เป็นกลุ่มสายการบินต้นทุนต่ำรายใหญ่ที่สุดในภูมิภาคเอเชียที่ดำเนินการโดยฝูงบินแอร์บัสทั้งหมด โดยสายการบินยังเป็นลูกค้าเครื่องบินตระกูล เอ320 รายใหญ่ที่สุดด้วยคำสั่งซื้อเครื่องบินทั้งหมด 475 ลำ แบ่งออกเป็น เอ320 นีโอ จำนวน 264 ลำ และเอ320 ซีโอ จำนวน 211 ลำ แอร์เอเชียเอ็กซ์ สั่งซื้อเครื่องบินลำตัวกว้าง เอ330-300 จำนวน 26 ลำ และ เอ350 เอ็กซ์ดับเบิลยูบีอีกจำนวน 10 ลำ ปัจจุบันเครื่องบินแอร์บัสทั้งสิ้น 141 ลำกำลังให้บริการจาก 16 ฐานการบินของกลุ่มแอร์เอเชีย ( ไทยแอร์เอเชีย FD, แอร์เอเชียมาเลเซีย AK, อินโดนีเซียแอร์เอเชีย QZ, แอร์เอเชียเจแปน JW, แอร์เอเชียฟิลิปปินส์ PQ,  แอร์เอเชียเซสต์ Z2, แอร์เอเชีย เอกซ์ D7, ไทยแอร์เอเชียเอกซ์ XJ )

neg:
ไลอ้อนแอร์
ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1999 เป็นสายการบินที่เติบโตเร็วมาก มีเครื่องบินมากถึง 100 ลำ และสั่งซื้อไปถึง 500 ลำ มีสถิติการสั่งซื้อเครื่องบินมหาศาล อาทิ ใช้เงิน 24 พันล้านดอลลาร์ ซื้อเครื่องบินแอร์บัส เอ320 จำนวน 234 ลำ และใช้เงิน 22.4 พันล้านดอลลาร์ ซื้อเครื่องบินโบอิง 230 ลำ แต่กระนั้น เที่ยวบินกลับล่าช้า (ดีเลย์) บ่อยครั้งในอินโดนีเซีย จึงได้รับการวิจารณ์ในแง่ลบอยู่บ่อยครั้งเช่นกัน

neg:
สิงคโปร์แอร์ไลน์คาร์โก
สิงคโปร์แอร์ไลน์คาร์โกเป็นหนึ่งในสมาชิก WOW Alliance ซึ่งเป็นกลุ่มพันธมิตรของสายการบินขนส่งสินค้า ประกอบไปด้วย Lufthansa Cargo, SAS Cargo Group และ JAL Cargo ก่อตั้งเมื่อ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2544 นอกจากนี้สิงคโปร์แอร์ไลน์คาร์โกยังถือหุ้น 25% ในเกรตวอลล์แอร์ไลน์ ซึ่งเป็นสายการบินขนส่งสินค้ารายใหม่ มีฐานการบินอยู่ที่เมืองเซี่ยงไฮ้ สาธารณรัฐประชาชนจีน และให้เช่าเครื่องบินขนส่งสินค้ารุ่น Boeing 747-412F จำนวน 2 ลำ ทำการบินขนส่งสินค้าจากเซี่ยงไฮ้ไปยังอัมสเตอร์ดัม ประเทศเนเธอร์แลนด์

neg:
แอร์เอเชีย
สายการบินแอร์เอเชียได้รับรางวัล World's best low-cost airlines award 9 ปีติดต่อกันตั้งแต่ พ.ศ. 2551 - 2560 จาก Skytrax แอร์เอเชียเคยมีราคาค่าโดยสารที่ต่ำที่สุดในราคา 0.035 ดอลลาร์สหรัฐ ต่อที่นั่งในปี พ.ศ. 2553 และยังเป็นสายการบินแรกในภูมิภาคที่มีการออกตั๋วโดยสารแบบ Ticketless คือ ไม่มีการออกบัตรโดยสารเป็นกระดาษให้ แต่จะใช้รหัสบัตรโดยสารในการเช็คอิน

neg:
แอร์นิปปอน
แอร์นิปปอน () เป็นสายการบินท้องถิ่น ของญี่ปุ่น บินในเส้นทางระยะสั้น และเส้นทางระหว่างแผ่นดินใหญ่กับเกาะต่างๆของญี่ปุ่น โดยมีออล นิปปอน แอร์เวย์ เป็นบริษัทผู้ถือหุ้นใหญ่ทั้งหมด มีฐานบินหลักที่ท่าอากาศยานนานาชาติโตเกียว

neg:
เอสจีเอแอร์ไลน์
เอสจีเอถอนความร่วมมือกับนกแอร์เมื่อวันที่ 30 มีนาคม 2557 โดยนกแอร์นำเส้นทางบางส่วนของเอสจีเอไปดำเนินการเอง และเอสจีเอเคยอยู่ระหว่างการเจรจาขอซื้อกิจการโดยไทยแอร์เอเชีย อย่างไรก็ตามในที่สุดเอสจีเอแอร์ไลน์ก็ได้ยุติการบินลง

neg:
ไชนาแอร์ไลน์
คู่แข่งที่สำคัญของไชนาแอร์ไลน์ คือสายการบินอีวาแอร์ซึ่งเป็นสายการบินเอกชนของไต้หวัน ในเครือเอเวอร์กรีน

neg:
แอร์โด
แอร์โด () หรือชื่อเก่าคือ ฮกไกโดอินเตอร์เนชันนัลแอร์ไลน์ () เป็นสายการบินต้นทุนต่ำสัญชาติญี่ปุ่น ให้บริการเที่ยวบินประจำระหว่างโตเกียวและฮกไกโด สำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่เมืองซัปโปะโระ มีฐานบินหลักอยู่ที่ท่าอากาศยานนานาชาติโตเกียว

neg:
ปิยสวัสดิ์ อัมระนันทน์
พ.ศ. 2552 ดร. ปิยสวัสดิ์ ได้ลาออกจากบริษัทหลักทรัพย์กสิกรไทย เพื่อสมัครคัดเลือกเป็นกรรมการผู้อำนวยการใหญ่ บริษัทการบินไทย จำกัด (มหาชน) จนกระทั่งได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่ง เมื่อวันที่ 18 มิถุนายน พ.ศ. 2552 นับเป็นกรรมการผู้อำนวยการใหญ่ บริษัทการบินไทยคนที่ 15 ของการบินไทย ซึ่งช่วงเวลาที่เขาเข้ามาบริหารการบินไทยนั้น เป็นช่วงเวลาที่การบินไทยกำลังเผชิญกับภาวะขาดทุนสะสม และมีสถานะทางการเงินที่ลำบาก ดร.ปิยสวัสดิ์ จึงได้ดำเนินนโยบายลดค่าใช้จ่าย ปรับลดเงินเดือนพนักงาน ปลดพนักงาน ตัดงบประมาณส่วนที่ไม่จำเป็นของบริษัทออกอย่างมหาศาล และปรับปรุงภาพลักษณ์ของบริษัทให้ดีขึ้น จนทำให้ในปี พ.ศ. 2552 การบินไทยสามารถทำกำไรได้เป็นครั้งแรกในรอบหลายปี และทำกำไรเพิ่มขึ้นในปีต่อมา จนกระทั่ง ปี พ.ศ. 2554 การบินไทยได้รับการจัดอันดับจากสกายแทรกซ์ ให้เป็นสายการบินอันดับ 5 ของโลก ซึ่งถือเป็นครั้งแรกที่การบินไทยติด 1 ใน 5 สายการบินที่ดีที่สุด แม้ว่าจะช่วยทำให้สถานะของการบินไทยดีขึ้น แต่นโยบายของเขาก็สร้างความไม่พอใจให้กับพนักงานการบินไทยจำนวนมาก

neg:
โรมัน อับราโมวิช
ในช่วงปี 90 นายอับราโมวิชและหุ้นส่วนทางธุรกิจ นายยูจีน ชวิดเลอร์ ได้มาซึ่งหุ้นผลประโยชน์สำคัญของสายการบินรัสเซียที่ใหญ่ที่สุด บริษัทแอโรฟลอต (Aeroflot) และบริษัทอะลูมิเนียมยักษ์ใหญ่ บริษัทรูซัล (Rusal) ผ่านทางบริษัทของพวกเขา บริษัท มิลล์เฮาส์ แคปิตัล (Millhouse Capital) และยังมีบริษัทขนาดเล็กลงมาที่เขาได้เข้าไปมีหุ้นส่วน เช่นในบริษัทเกี่ยวกับอุตสาหกรรมรถยนต์ บริษัทยา บริษัทแปรรูปอาหาร ที่ดินและในธุรกิจประเภทอื่นๆ สินทรัพย์ส่วนใหญ่เหล่านั้นถูกขายไปโดยได้กำไรมหาศาลในช่วงปี พ.ศ. 2545-2548 บริษัทมิลล์เฮาส์ แคปิตัล (Millhouse Capital) ได้ขายหุ้นบริษัทซิบเนฟท์ (sibneft)มูลค่า 13,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ให้กับบริษัทพลังงานยักษ์ใหญ่ของรัสเซีย บริษัทแกซพรอม (Gazprom) และขายหุ้นในบริษัทรูซัล (Rusal) มูลค่า 2,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐให้กับ นายโอเลก เดริปาสคา (Oleg Deripaska)

neg:
อินแชนแนล
อิน แชนแนล () เป็นสถานีโทรทัศน์ข่าวและสาระบันเทิงภาคภาษาอังกฤษ ภายใต้การบริหารของบริษัท ทีเอชเอ็น เน็ตเวิร์ค จำกัด มีปราเสริฐ ปราสาททองโอสถ เจ้าของสายการบินบางกอกแอร์เวย์ และเครือโรงพยาบาลกรุงเทพ เป็นเจ้าของ และมี หม่อมหลวงนันทิกา วรวรรณ รองผู้อำนวยการใหญ่ฝ่ายโฆษณาและประชาสัมพันธ์ สายการบินบางกอกแอร์เวย์ส เป็นกรรมการผู้จัดการบริษัท ออกอากาศทางทรูวิชั่นส์ ช่อง 90 โดยออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 21 กันยายน พ.ศ. 2555 โดยใช้งบลงทุนประมาณ 100 ล้านบาท

neg:
ทรู คอร์ปอเรชั่น
ทรู คอร์ปอเรชั่น () (ชื่อเดิม: เทเลคอมเอเซีย คอร์ปอเรชั่น; Telecom Asia Corporation ชื่อย่อ: ทีเอ; TA) แต่เดิมเป็นผู้ให้บริการโทรศัพท์พื้นฐาน และผู้ให้บริการอินเทอร์เน็ต(ISP) ด้วยความร่วมมือและสนับสนุนจากบริษัท เครือเจริญโภคภัณฑ์(CP) หลังจากที่เริ่มมีการขยายตัว และการแข่งขันในด้านการสื่อสารกันมากขึ้น จึงทำการปรับเปลี่ยนภาพลักษณ์จากเดิมมาเป็น "กลุ่มบริษัท ทรู คอร์ปอเรชั่น" พร้อมกับเปลี่ยนชื่อบริษัทในเครือ เช่น จาก "ทีเอ ออเร้นจ์" (TA ORANGE) ผู้ให้บริการโทรศัพท์เคลื่อนที่ (ร่วมทุนระหว่างซีพี และออเร้นจ์ฝรั่งเศส) หลังจากฝรั่งเศสถอนหุ้นกลับไปจึงเปลี่ยนชื่อมาเป็น "ทรู มูฟ" ซึ่งเป็นผู้ให้บริการโทรศัพท์เคลื่อนที่ อันดับ 3 ของประเทศ และได้ขยายกิจการด้านการโทรคมนาคมอย่างรวดเร็ว ทั้งด้านโทรศัพท์พื้นฐาน (โทรศัพท์บ้าน) ซึ่งเป็นผู้ให้บริการรายใหญ่เป็นอันดับ 1 ในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล, โทรศัพท์บ้านพกพา (วีพีซีที), ผู้ให้บริการอินเทอร์เน็ต (ทรู อินเทอร์เน็ต), เคเบิลทีวีระบบบอกรับเป็นสมาชิกรายเดือน ทรูวิชั่นส์ และรวมไปถึงบันเทิง ทั้งด้าน โทรทัศน์ อินเทอร์เน็ต เกมออนไลน์ โทรศัพท์เคลื่อนที่ ตามลำดับ ซึ่งประกอบไปด้วย ทรูวิชั่นส์ ทรูมูฟ ทรูมันนี่ เอ็นซี ทรู ทรู ดิจิตอล คอนเทนท์ แอนด์ มีเดีย (Future Gamer ทรูไลฟ์ Good Game จีสแควร์ ทรูไอพีทีวี)

neg:
พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวรานนท์ธวัช
หลังสงครามโลก พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวรานนท์ธวัช ยังทรงเป็นนักบินของกองทัพอากาศอังกฤษอยู่อีก 15 ปี จึงทรงลาออกมาเป็นนักบินของการบินไทย และทรงลาออกมาก่อตั้งสายการบินแอร์สยาม เมื่อ พ.ศ. 2508 เป็นสายการบินนานาชาติที่บินระหว่าง กรุงเทพ ฮ่องกง โตเกียว ฟุกุโอะกะ โฮโนลูลู และ ลอสแอนเจลิส สายการบินนี้เลิกกิจการไปเมื่อ พ.ศ. 2520

neg:
สิงคโปร์แอร์ไลน์
สิงคโปร์แอร์ไลน์เป็นสายบินแรกที่สั่งซื้อเครื่องบินแอร์บัส เอ 380 และนอกจากกิจการสายการบินแล้ว ยังขยายกิจการไปยังธุรกิจอื่นๆที่เกี่ยวข้องกับสายการบิน เช่น การจัดการและวิศวกรรมอากาศยาน มีสายการบินซิลค์แอร์เป็นบริษัทสาขาที่สิงคโปร์แอร์ไลน์เป็นเจ้าของทั้งหมด ให้บริการเที่ยวบินภายในภูมิภาคไปยังเมืองที่มีความสำคัญระดับรองและมีผู้โดยสารน้อยกว่า และยังมีสิงคโปร์แอร์ไลน์คาร์โกเป็นบริษัทสาขาที่ดำเนินการบินฝูงบินขนส่งสินค้าและจัดการขนส่งและจัดเก็บสัมภาระบนเครื่องบินโดยสาร สิงคโปร์แอร์ไลน์ถือหุ้นในสายการบินเวอร์จินแอตแลนติกอยู่ 49% และลงทุนในสายการบินไทเกอร์แอร์ไลน์เป็นส่วนปันผล 49% เพื่อรับมือการแข่งขันจากสายการบินต้นทุนต่ำ สิงคโปร์แอร์ไลน์จัดว่าเป็นสายการบินที่มีจำนวนผู้โดยสารมากเป็นอันดับที่ 11 ในเอเชีย และมีผู้โดยสารระหว่างประเทศมากเป็นอันดับ 6 ของโลก

neg:
อินโดนีเซียแอร์เอเชีย
บริษัท CIMB หลักทรัพย์อินโดนีเซียและเครดิตสวิสหลักทรัพย์ประเทศอินโดนีเซีย ได้ร่วมเข้าถือหุ้นด้วย 20%
จำนวนฝูงบินของสายการบินอินโดนีเซียแอร์เอเชีย วันที่ 14 สิงหาคม พ.ศ. 2556

neg:
อาเอร็อสปาซียาล
อาเอร็อสปาซียาล () มีชื่อเต็มว่า Société Nationale d'Industrie Aérospatiale (SNIAS) เป็นบริษัทสัญชาติฝรั่งเศส ในอดีตเคยเป็นผู้ผลิตและจำหน่ายอากาศยานทางทหาร เครื่องบินพาณิชย์ จรวด และดาวเทียม ปัจจุบันทรัพย์สินส่วนใหญ่เป็นส่วนหนึ่งของอีเอดีเอส ภายหลังการควบรวมกิจการกับ เดมเลอร์ไครสเลอร์แอโรสเปซ เอจี (DaimlerChrysler Aerospace AG - DASA) และคอนสตรัคชันส์แอโรนอติกาส์ เอสเอ (Construcciones Aeronáuticas SA - CASA) ในปี ค.ศ. 2000 ยกเว้นกิจการดาวเทียม ได้ควบรวมกับอัลคาเทล และกลายเป็นบริษัท Thales Alenia Space

neg:
ปิยะ ตรีกาลนนท์
ปิยะ ตรีกาลนนท์ หรือ กัปตันปิยะ ปัจจุบันดำรงตำแหน่งประธานกรรมการบริหาร บริษัท บางกอกเอวิเอชั่นเซ็นเตอร์ จำกัด หรือ โรงเรียนการบินกรุงเทพ (BAC) ซึ่งเป็นโรงเรียนด้านการบินเอกชนแห่งแรกในไทย ที่เปิดสอนหลักสูตรด้านการบิน

neg:
การบินไทย
รูปแบบการสะสมไมล์ มี 3 รูปแบบ ได้แก่การบินไทยมีอุบัติการณ์มากกว่าอุบัติเหตุ ซึ่งหมายถึงการทำการบินที่ผู้โดยสารบาดเจ็บเล็กน้อยหรือไม่บาดเจ็บเลย รวมถึงการขู่ว่ามีการวางระเบิด อย่างไรก็ตาม อุบัติการณ์และอุบัติเหตุของการบินไทยค่อนข้างน้อย เมื่อเทียบกับสายการบินอื่น ๆ ทั่วโลก
การบินไทยเคยถือหุ้นอยู่ในสายการบินนกแอร์อยู่ 49% นับเป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่อันดับหนึ่ง ในปี พ.ศ. 2560 นกแอร์ได้เสนอขายหุ้นเพิ่มทุนให้แก่ผู้ถือหุ้นเดิมของบริษัท การบินไทยตัดสินใจไม่ซื้อหุ้นเพิ่ม และสัดส่วนหุ้นนกแอร์ที่ถือโดยการบินไทยลดลงจากเดิม 39.2% เหลือ 21.57% (29 พฤษภาคม พ.ศ. 2560)

neg:
การบินไทย
การบินไทยซื้อเครื่องบินแอร์บัส 340 โดยกรรมการใหญ่ผู้จัดการใหญ่ในขณะนั้น นายกนก อภิรดี ซื้อมาโดยวางแผนบินเส้นทางกรุงเทพไปนิวยอร์ก กรุงเทพไปลอสแอนเจลิส ผลของการซื้อเครื่องบินแบบดังกล่าวคือการขาดทุนมหาศาลทั้งผลการดำเนินงานที่ขาดทุนทุกเที่ยวบินที่บินไปนิวยอร์ก และต่อมาก็ขาดทุนทางบัญชี ค่าเสียโอกาส เนื่องจากการบินไทยเลือกที่จะนำเครื่องบินรุ่นดังกล่าวไปจอดไว้ที่ท่าอากาศยานดอนเมืองผลจากเรื่องนี้นำมาสู่การยึดอำนาจนาย กนก อภิรดี การบินไทยนับจากการซื้อเครื่องบินเมื่อปี พ.ศ. 2548 จนถึง ปี พ.ศ. 2559 ไม่สามารถขายเครื่องบินได้เนื่องจากหากขายเครื่องบินรุ่นดังกล่าวจะต้องขายเครื่องบินแบบขาดทุนอย่างมาก จนไม่มีกรรมการผู้จัดการใหญ่คนใดกล้าขายเพราะต้องเผชิญเสียงวิจารณ์ในทางลบอย่างมากจากภายในบริษัทและภายนอกบริษัท อีกทั้งเสี่ยงต่อการถูกสอบสวน ในข้อหาทำให้บริษัท การบินไทย เสียหายนับว่าเป็นวิกฤตจนถึงปัจจุบันที่เครื่องบินไม่สามารถขายได้และมีค่าเสื่อมราคาลงอย่างต่อเนื่อง

neg:
แอร์เอเชียเจแปน
กลุ่มแอร์เอเชีย (ไทยแอร์เอเชีย FD, แอร์เอเชียมาเลเซีย AK, อินโดนีเซียแอร์เอเชีย QZ, แอร์เอเชียเจแปน JW, แอร์เอเชียฟิลิปปินส์ PQ,  แอร์เอเชียเซสต์ Z2, แอร์เอเชีย เอกซ์ D7, ไทยแอร์เอเชียเอกซ์ XJ)

neg:
ไทยแอร์เอเชีย
สายการบินไทยแอร์เอเชียเริ่มต้นจากการมีเครื่องบินโบอิ้ง 737-300 จำนวน 2 ลำ ให้บริการเที่ยวบินแบบไม่มีการเชื่อมต่อ (Point-to-point) จากศูนย์ปฏิบัติการการบินกรุงเทพมหานคร โดยให้บริการเส้นทางบินเชิงพาณิชย์ครั้งแรกในเส้นทางกรุงเทพฯ-หาดใหญ่เมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2547 และขยายเส้นทางบินเพิ่มเติมไปยังจุดหมายปลายทางทั้งในประเทศและต่างประเทศ ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2554 สายการบินไทยแอร์เอเชีย มีเครือข่ายเส้นทางบินครอบคลุม 44 เมืองใน 10 ประเทศในทวีปเอเชีย แบ่งเป็นจุดหมายปลายทางระหว่างประเทศ 24 แห่งและจุดหมายปลายทางในประเทศ 20 แห่ง ปัจจุบันบริการด้วยฝูงเครื่องบินแอร์บัส A320 ใหม่จำนวน 53 ลำ (ข้อมูล ณ วันที่ 29 มี.ค. 2559) โดยมีจำนวน 180 ที่นั่งต่อลำ ให้บริการผู้โดยสารกว่า 14,849,422 ล้านคนในปี 2558 และกว่า 70 ล้านคนจนถึงปัจจุบัน

neg:
เจ็ทเอเซีย แอร์เวย์
เจ็ทเอเซีย แอร์เวย์ (ภาษาอังกฤษ: Jet Asia Airways) (IATA: JF, ICAO: JAA, Callsign: JET ASIA)
มีความเชี่ยวชาญด้านบริการเที่ยวบินแบบเช่าเหมาลำ สำหรับการปฏิบัติการแบบเป็นช่วงเวลา แบบเต็มเวลา แบบเฉพาะกิจ และ แบบเช่าพร้อมลูกเรือ (ACMI) โดยให้บริการด้วยฝูงบินโบอิ้ง 767 เจ็ทเอเซีย สามารถให้บริการทั้งตลาดระยะกลางและระยะไกล เจ็ทเอเซีย แอร์เวย์มุ่งมั่นในการสรรหาบุคลากรที่มีประสบการณ์และความทุ่มเทในการทำงาน ที่จะสามารถเข้ามาเพิ่มและสร้างคุณค่าให้แก่องค์กรได้อย่างมีประสิทธิภาพ

neg:
ไทยแอร์เอเชีย
ปัจจุบัน สายการบินไทยแอร์เอเชีย (FD) ประกอบกิจการโดยมีศูนย์ปฏิบัติการการบิน 6 แห่งในประเทศไทย ได้แก่
"ดูเพิ่มเติมที่ : เส้นทางการบินของสายการบินกลุ่มแอร์เอเชีย""ดูบทความหลักที่ : รายชื่อเครื่องบินของไทยแอร์เอเชีย"

neg:
โอเรียนท์ ไทย แอร์ไลน์
โอเรียนท์ ไทย แอร์ไลน์ () เปิดให้บริการเมื่อปี พ.ศ. 2538 และยกเลิกให้บริการถาวรใน ปี พ.ศ. 2561 เนื่องจากถูกสั่งพักใบอนุญาตทำการบินแบบไม่มีกำหนด เดิมใช้ชื่อว่า โอเรียนท์ เอ็กซ์เพรส แอร์ โดยเปิดให้บริการเที่ยวบินเส้นทางภายในประเทศระหว่างภูมิภาค ด้วยเครื่องบินแบบโบอิง 727 จำนวน 2 ลำ บินจากเชียงใหม่ไปยังอุบลราชธานี อุดรธานี ขอนแก่น ฯลฯ และในปลายปี พ.ศ. 2539 ได้เปลี่ยนชื่อเป็น โอเรียนท์ ไทย แอร์ไลน์ และได้นำเข้าเครื่องบินแบบล็อกฮีต แอล-1011 ไทรสตาร์ จำนวน 2 ลำ บินจากกรุงเทพมหานครไปเชียงใหม่และภูเก็ต โดยแวะพักที่ท่าอากาศยานอู่ตะเภา ด้วยสาเหตุที่ประเทศไทยยังไม่เปิดเสรีการบิน น่านฟ้าผูกขาดโดย การบินไทย หลังจากนั้นสายการบิน โอเรียนท์ ไทย แอร์ไลน์ จึงได้งดให้บริการเที่ยวบินเส้นทางภายในประเทศชั่วคราว และหันไปเปิดให้บริการเที่ยวบินเช่าเหมาลำร่วมกับสายการบิน กัมพูเชีย แอร์ไลน์ ซึ่งเป็นบริษัทในเครือเดียวกัน และในปี พ.ศ. 2544 เมื่อประเทศไทยเปิดเสรีการบิน น่านฟ้าไม่มีการผูกขาด สายการบิน โอเรียนท์ ไทย แอร์ไลน์ จึงได้นำเข้าเครื่องบินแบบโบอิง 747 คลาสสิก จำนวน 2 ลำ ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2544 ได้เปิดเส้นทางไปยังฮ่องกง และในเดือนเมษายนปีเดียวกัน ได้เปิดเส้นทางไปยังโซล (อินชอน) ในปี พ.ศ. 2545 ได้นำเข้าเครื่องบินแบบ โบอิง 747 คลาสสิก และล็อกฮีต แอล-1011 ไทรสตาร์ มาประจำการเพิ่มเติม และได้เปิดเส้นทางเพิ่มเติมไปยังกัวลาลัมเปอร์ โดยแวะพักที่สิงคโปร์ หลังจากนั้นในปี พ.ศ. 2546 จึงได้ก่อตั้ง วัน-ทู-โก โดย สายการบิน โอเรียนท์ ไทย แอร์ไลน์ ซึ่งเป็นสายการบินราคาประหยัดสายการบินแรกของประเทศไทย ภายใต้การบริหารงานของ สายการบิน โอเรียนท์ ไทย แอร์ไลน์ ซึ่งเป็นบริษัทแม่จุดหมายปลายทางอื่นๆของ สายการบิน โอเรียนท์ ไทย แอร์ไลน์ เป็นบริการเที่ยวบินพิเศษ และบริการเที่ยวบินเช่าเหมาลำ ซึ่งส่วนใหญ่เป็นเส้นทางในประเทศจีน

neg:
กฤษฎา อรุณวงษ์ ณ อยุธยา
ร.อ.กฤษฎา อรุณวงษ์ ณ อยุธยา เป็นผู้ก่อตั้งบริษัท คาซา (CASA) มีผลงานออกแบบอาคารหลายแห่ง ที่มีชื่อเสียง เช่น อาคารใหม่สวนอัมพร อาคารสินธร ถนนวิทยุ อาคารห้างสรรพสินค้าเซ็นทรัล สาขาชิดลม สาขาสีลม และสาขาหัวหมาก สำนักงานใหญ่ธนาคารกรุงเทพ สาขาสีลม ตึกไอบีเอ็ม ถนนพหลโยธิน สำนักงานใหญ่การบินไทย และเมื่อปี 2539 ได้รับเลือกให้เป็นสถาปนิกดีเด่นของสมาคมสถาปนิกสยามในพระบรมราชูปถัมภ์

neg:
นกแอร์
สายการบินนกแอร์ ก่อตั้งขึ้นโดยมีบริษัทร่วมทุนดังนี้ บริษัท การบินไทย จำกัด (มหาชน) (ถือหุ้น 49%) บริษัท นกแอร์แมนเนจเม้นท์ฮ่องกง จำกัด (25%) บริษัท ทุนลดาวัลย์ จำกัด (สำนักงานทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์) (6%) ธนาคารไทยพาณิชย์ จำกัด (มหาชน) (5%) บริษัท คิง เพาเวอร์ อินเตอร์เนชั่นแนลจำกัด (5%) ผู้ถือหุ้นรายอื่น ๆ (10%) โดยมีนายพาที สารสิน เป็นประธานเจ้าหน้าที่บริหาร ตั้งแต่ก่อตั้งสายการบิน จนกระทั่งนายพาทีลาออกจากตำแหน่งเมื่อวันที่ 14 กันยายน 2560 ที่ประชุมคณะกรรมการบริษัทจึงได้แต่งตั้งนายปิยะ ยอดมณี รองประธานเจ้าหน้าที่บริหาร เป็นประธานเจ้าหน้าที่บริหารแทน
สายการบินนกแอร์ได้ให้บริการไปยังจุดหมายดังต่อไปนี้

neg:
แอร์อาระเบีย
แอร์ อาระเบีย มารอค (2552-ปัจจุบัน) - เป็นสารการบินร่วมทุนของสารการบินแอร์อาระเบียและนักลงทุนชาวโมรอคโค เนื่องจากโมรอคโคเป็นเหมือนที่มีขนาดใหญ่ในแถบคาซาบลังกา เริ่มให้บริการเมื่อวันที่ 6 พฤศภาคม 2552 เป็นการขยายเส้นทางการบินไปในแถบยุโรป และแอฟริกา
แอร์ อาระเบีย มารอค มีเครื่องบินจำนวน 4 ลำที่ให้บริการไปยังจุดหมายปลายทางในยุโรป

neg:
เอสจีเอแอร์ไลน์
บริษัท สยาม เจนเนอรัล เอวิเอชั่น จำกัด (Siam General Aviation Co., Ltd.) ผู้ประกอบการสายการบินในนาม ""สายการบิน นกมินิ"'" เดิมชื่อ บริษัท สยาม จีเอ จำกัด (Siam GA Co., Ltd.) ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 6 เดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2544 โดย เจน ชาญณรงค์ เพื่อให้บริการขนส่งทางอากาศ

neg:
ยู แอร์ไลน์
สายการบินนี้ก่อตั้งขึ้นเมื่อเดือนเมษายน พ.ศ. 2555 โดยบริษัทยู แอร์ไลน์ จำกัด ซึ่งมีนายเสริม ศรีสุวรรณ์ เป็นประธานเจ้าหน้าที่บริหาร มีทุนจดทะเบียน 500,000,000 บาท ต่อมาในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2555 ได้รับมอบเครื่องบินแอร์บัสเอ320-200 (A320 - 200) เป็นลำแรก เปิดเที่ยวบินปฐมฤกษ์ในวันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2555 เส้นทางกรุงเทพฯ-เหยียนเฉิง-กรุงเทพฯ ณ ท่าอากาศยานดอนเมือง

neg:
กลุ่มเอราวัณ
บริษัท ดิ เอราวัณ กรุ๊ป จำกัด (มหาชน) (, ชื่อเดิม บริษัท อัมรินทร์ พลาซ่า จำกัด) เป็นบริษัทแห่งหนึ่งของไทย ดำเนินธุรกิจค้าปลีก บริหารโรงแรม และพัฒนาอสังหาริมทรัพย์

neg:
ดรากอนแอร์
คาเธย์ดาร์กอน(จีน:國泰港龍航空)หรือชือเก่า ดรากอนแอร์(จีน:港龍航空公司) เป็นสายการบินภายในภูมิภาคสัญชาติฮ่องกง ซึ่งเป็นบริษัทลูกของสายการบินคาเธ่ย์แปซิฟิค มีฐานการบินและสำนักงานใหญ่อยู่ที่ท่าอากาศยานนานาชาติฮ่องกง ปัจจุบันทำการบินใน 47 เส้นทาง โดยที่เป็นเส้นทางในประเทศจีนจำนวน 22 เส้นทาง โดยสายการบินดรากอนแอร์มีข้อตกลงการบินโดยใช้รหัสเที่ยวบินร่วมกัน (โค้ดแชร์) กับสายการบินพันธมิตรอื่นๆอีก 5 สายการบิน คือ คาเธ่ย์แปซิฟิค, แอร์ไชนา, มาเลเซียแอร์ไลน์, S7แอร์ไลน์ และ เซินเจิ้นแอร์ไลน์

neg:
แอร์แคนาดา
ในปี พ.ศ. 2530 (ค.ศ. 1987) แอร์แคนาดาได้กลายเป็นสายการบินแรกของโลกที่มีนโยบายห้ามสูบบุหรี่ในเที่ยวบิน และในปี พ.ศ. 2532 (ค.ศ. 1989) สายการบินได้ประสบความสำเร็จในการแปรรูปรัฐวิสาหกิจเป็นของเอกชน และได้ขายธุรกิจบัตรเครดิตของสายการบินให้กับไดเนอร์คลับ แอร์แคนาดากลายเป็นหนึ่งในสมาชิกก่อตั้งของเครือข่ายพันธมิตรสายการบินสตาร์อัลไลแอนซ์ ในปี พ.ศ. 2540 (ค.ศ. 1997) และได้มีการใช้เที่ยวบินร่วมกับสายการบินในเครือข่าย

neg:
แอร์มาเก๊า
แอร์มาเก๊า () เป็นสายการบินประจำเขตปกครองพิเศษมาเก๊า สำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่มาเก๊า ให้บริการเที่ยวบินประจำประหว่างมาเก๊ากับจีนแผ่นดินใหญ่ และจุดหมายระหว่างประเทศอื่นๆ จากท่าอากาศยานนานาชาติมาเก๊า

neg:
ไทยแอร์เอเชีย
สายการบินไทยแอร์เอเชียนำเสนอภาพลักษณ์ใหม่ของการเดินทางภายใต้แนวคิด “ใคร ใคร...ก็บินได้” ซึ่งท้าทายความเชื่อเดิมๆ ที่มองว่าการโดยสารเครื่องบินเป็นการเดินทางเฉพาะกลุ่ม ยากและราคาแพง โดยอาศัยต้นแบบแนวคิดของสายการบินราคาประหยัดที่ประสบความสำเร็จในต่างประเทศ ที่นำเสนออัตราค่าโดยสารที่ประหยัดที่สุดคู่กับบริการที่จำเป็นในการเดินทาง และจ่ายเพิ่มสำหรับบริการเสริมพิเศษที่ต้องการ ที่สามารถทำให้สายการบินไทยแอร์เอเชียเปลี่ยนประสบการณ์การบินให้มีความง่าย สะดวกสบาย สนุกสนานในราคาประหยัดสำหรับผู้โดยสารทุกคน ทั้งนี้สายการบินไทยแอร์เอเชียให้บริการการเดินทางโดยชั้นบินเพียงชั้นเดียวจากฝูงบินที่ประกอบไปด้วยเครื่องบินแอร์บัส A320 เพียงรุ่นเดียว โดยมีรายได้จากการให้บริการขนส่งผู้โดยสารแบบประจำ (Schedule Passenger Services) (การจำหน่ายบัตรโดยสาร) และจากการให้บริการเสริม (Ancillary Services) (อาทิเช่น การลงทะเบียนสัมภาระ การเลือกที่นั่ง การสำรองที่นั่งและการเปลี่ยนแปลงการสำรองที่นั่ง การขายอาหาร เครื่องดื่ม และสินค้าบนเครื่องบิน เป็นต้น)

neg:
แอร์อาระเบีย
แอร์ อาระเบีย (العربية للطيران) จัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2546 โดย พระราชกฤษฎีกาอามีรี่ ออกโดย สุลต่าน บิน โมฮัมหมัด อัล กาซิมี่ ตามกฏของ ชาร์จาห์ และเป็นสมาชิกของ สภาสูงสุดของสหรัฐอาหรับเอมิ กลายเป็นสารการบินต้นทุนต่ำแห่งแรกของภูมิภาค โดยเริ่มดำเนินการบินครั้งแรกเมื่อวันที่ 28 ตุลาคม 2546 ด้วยเที่ยวบินจาก ชาร์จาห์ ยูเออี ถึง ท่าอากาศยานนานาชาติบาห์เรน และสามารถทำกำไรตั้งแต่ปีที่ก่อตั้ง ในช่วงต้นปี 2549 ได้เสนอขายหุ้นครั้งแรกจำนวน 55% ของหุ้นบริษัท

neg:
ท่าอากาศยานไทย
บริษัท ท่าอากาศยานไทย จำกัด (มหาชน) ยังถือหุ้นใน บริษัท โรงแรมสุวรรณภูมิ จำกัด 60% บริษัท ไทยเชื้อเพลิงการบิน 10% บริษัท ครัวการบินภูเก็ตจำกัด 10% บริษัท ดอนเมือง อินเตอร์เนชั่นแนล แอร์พอร์ต โฮเต็ล จำกัด 9% บริษัท บริการเชื้อเพลิงการบินกรุงเทพ อีก 4.94 % บริษัท ไทยแอร์พอร์ต กราวด์ เซอร์วิสเซส จำกัด 28.50%

neg:
เคแอลเอ็ม
เคแอลเอ็ม เอเชีย มีเคแอลเอ็มเป็นเจ้าของแต่เพียงผู้เดียว จดทะเบียนในไต้หวัน ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2538 เพื่อเปิดบริการเส้นทางบินไปไทเป โดยสีตกแต่งของเครื่องบินจะไม่มีสัญลักษณ์ของเนเธอร์แลนด์ เช่น ธงชาติ มงกุฎ แต่มีชื่อที่เป็นภาษาจีน และตราสัญลักษณ์เคแอลเอ็ม เอเชีย

neg:
ไทยแอร์เอเชีย
ในอดีต มีเพียงสายการบินแห่งชาติเท่านั้น ที่สามารถบินเส้นทางหลักๆ อาทิเช่น กรุงเทพ-เชียงใหม่ ด้วยการบินตรงแบบไม่จอดแวะพักที่ไหน ส่วนสายการบินอื่นๆ ที่จะทำเส้นทางบินไปเชียงใหม่จะต้องมีการหยุดพัก เช่นบางกอกแอร์เวย์ส จะต้องจอดแวะพักที่สนามบินสุโขทัย และ โอเรียนท์เอ็กซเพรสแอร์ (โอเรียนท์ไทย) ต้องไปจอดแวะพักที่สนามบินอู่ตะเภาก่อน จนกระทั่งรัฐบาลไทยได้เปิดเสรีการบินในปี พ.ศ. 2545 ทำให้สายการบินเอกชนอื่นที่มิใช่การบินไทยสามารถบินเส้นทางหลักทับกับสายการบินแห่งชาติได้ จึงทำให้มีสายการบินต้นทุนต่ำเกิดขึ้น

neg:
วิทยุการบินแห่งประเทศไทย
ต่อมารัฐบาลไทยซึ่งได้เล็งเห็นถึง ความสำคัญของภารกิจวิทยุการบินฯ ตลอดมาว่าเกี่ยวข้องกับ ความมั่นคงแห่งชาติ และการพัฒนากิจการบิน ประกอบกับมีความพร้อมในทุกๆด้าน แล้ว จึงได้ขอซื้อหุ้นทั้งหมดคืน เมื่อวันที่ 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2506 และเปลี่ยนชื่อภาษาอังกฤษเป็น AERONAUTICAL RADIO OF THAILAND LTD. หรือ AEROTHAI ในเวลาต่อมายังได้อนุญาตให้สายการบินที่ทำการบินมายังประเทศไทย เป็นประจำ ร่วมเป็นผู้ถือหุ้นกับรัฐบาลด้วย วิทยุการบินฯ จึงได้มีสถานะเป็นรัฐวิสาหกิจ สังกัดกระทรวงคมนาคม ถึงแม้จะดำเนินการ ในรูปบริษัทจำกัด แต่เนื่องจากมีข้อผูกพันในฐานะที่ปฏิบัติงานในนามรัฐบาล ซึ่งเป็นภาคีสมาชิกของ ICAO และตามข้อตกลงที่มีไว้กับรัฐบาล วิทยุการบินฯ จึงดำเนินการแบบไม่ค้ากำไร ในการให้บริการภาคความปลอดภัย ได้แก่ บริการควบคุมจราจรทางอากาศ และสื่อสารการบิน ในอาณาเขตประเทศไทย โดยมีเครือข่ายเชื่อมโยงกับประเทศต่างๆ นอกจากนั้นยังมีบริการภาคธุรกิจ คือ บริการเกี่ยวเนื่องกับกิจการบินทั้งใน และต่างประเทศ
วิทยุการบินแห่งประเทศไทย ได้รับรางบวัล Jane’s ATC Awards ด้าน Enabling Technology เป็นรางวัลที่มอบให้หน่วยงานที่มีผลงานที่โดดเด่นทางด้านการพัฒนาความสามารถรองรับอากาศยานและความปลอดภัยทางอากาศ (capacity and safety) โดยผลงานที่ได้รับรางวัลคือระบบบริหารสภาพคล่องจราจรทางอากาศผ่านอ่าวเบงกอล (Bay of Bengal Cooperative Air Traffic Flow Management System) หรือ BOBCAT ถือเป็นรางวัลระดับโลกที่จัดโดยนิตยสาร Jane’s Airport Review โดยคัดเลือกจากหน่วยงานที่มีผลงานที่โดดเด่นในแวดวงอุตสาหกรรมการจัดการทางด้านการควบคุมจราจรทางอากาศ (ATM industry) กว่า 100 ประเทศทั่วโลก

neg:
อินโดนีเซียแอร์เอเชีย เที่ยวบินที่ 8501
อินโดนีเซียแอร์เอเชีย เที่ยวบินที่ 8501 (QZ8501/AWQ8501) เป็นเที่ยวบินโดยสารระหว่างประเทศ เส้นทางการบินจากเมืองซูราบายา ประเทศอินโดนีเซีย ไปประเทศสิงค์โปร์ ปฏิบัติการโดยอากาศยานแอร์บัส เอ 320-216 ของอินโดนีเซียแอร์เอเชีย ทะเบียน PK-AXC สูญหาย เมื่อวันที่ 28 ธันวาคม 2557 บนเครื่องมีผู้โดยสาร 155 คน ลูกเรือ 7 คน พบซากเครื่องบินอีก 2 วันให้หลัง บริเวณช่องแคบการีมาตา ห่างจากบริเวณที่สูญหาย 10 กิโลเมตร

neg:
สตาร์อัลไลแอนซ์
สตาร์อัลไลแอนซ์ () เป็น เครือข่ายพันธมิตรสายการบินขนาดใหญ่ที่สุดในโลก ก่อตั้งเมื่อ14 พฤษภาคม ค.ศ. 1997 โดยมีสายการบินก่อตั้ง 5 สายการบินคือ แอร์แคนาดา ลุฟต์ฮันซา ยูไนเต็ดแอร์ไลน์ สแกนดิเนเวียนแอร์ไลน์ซิสเต็ม และการบินไทย ปัจจุบันมีสายการบินเข้าร่วมจำนวน 28 สายการบิน มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่เมืองฟรังค์ฟูร์ทอัมไมน์ ประเทศเยอรมนี โดยสายการบินทั้งหมดที่ร่วมด้วยจะมีความร่วมมือกันดังนี้ปัจจุบันเครือข่ายมีการให้บริการเที่ยวบินวันละ 21,555 เที่ยวต่อวัน ในท่าอากาศยาน 1,329 แห่ง ใน 195 ประเทศ มีอากาศยานรวมกันกว่า 4,570 ลำ มีปริมาณผู้โดยสารกว่า 678.5 ล้านคน ทั่วโลกหมายเหตุ +: สายการบินผู้ร่วมก่อตั้ง

neg:
แอร์เคบีแซด
แอร์เคบีแซด (; ) หรือ แอร์กานบาวซา เป็นสายการบินเอกชนของประเทศพม่า สำนักงานตั้งอยู่ในย่างกุ้ง ให้บริการเที่ยวบินภายในประเทศ ก่อตั้งในปี ค.ศ. 2010 เจ้าของสายการบินคือ ธนาคารกานบาวซา และเริ่มให้บริการเที่ยวบินหลากหลายเส้นทาง เมื่อวันที่ 2 เมษายน ค.ศ. 2011

neg:
แจ็ก หม่า
แจ็ก หม่า () หรือชื่อจริงว่า หม่า หยุน (; เกิด 10 กันยายน 1964) เป็นเจ้าสัวธุรกิจและผู้ใจบุญชาวจีน เขาเป็นผู้ก่อตั้งและประธานบริหารของกลุ่มอาลีบาบาซึ่งประสบความสำเร็จในธุรกิจอินเทอร์เน็ต เขาเป็นผู้ประกอบการจีนคนแรกที่ปรากฏบนหน้าปกของนิตยสารฟอร์บ ในเดือนมิถุนายน 2018 เขาเป็นบุคคลที่รวยที่สุดในประเทศจีน (ไม่รวมฮ่องกง) และเป็นบุคคลรวยที่สุดอันดับที่ 11 ของโลก โดยมีมูลค่าทรัพย์สินสุทธิประมาณ 50.3 พันล้านดอลลาร์ตาม Bloomberg Billionaires Index (ดัชนีมหาเศรษฐีบลูมเบิร์ก)

neg:
ไทยไลอ้อนแอร์
ไทยไลอ้อนแอร์ เป็นสายการบินต้นทุนต่ำในประเทศไทย สายการบินไทยไลอ้อนแอร์ เกิดจากการร่วมทุนระหว่างสายการบินไลอ้อนแอร์ ประเทศอินโดนีเซีย และกลุ่มนักธุรกิจชาวไทย โดยจะเริ่มต้นเปิดให้บริการจาก กรุงเทพ - ดอนเมือง ไปยังเส้นทางภายในประเทศ และเส้นทางระหว่างประเทศ โดยเริ่มให้บริการในวันที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2556 ด้วยเครื่องบินแบบ แอร์บัส 330-343 โบอิ้ง 737-900ERและ โบอิ้ง737-800

neg:
แบมบูแอร์เวส์
ทั้งนี้ โบอิ้งได้ลงนามในข้อตกลงกับบริษัทเอฟแอลซี กรุ๊ป ซึ่งเป็นเจ้าของสายการบินแบมบูแอร์เวส์ โดยภายใต้ข้อตกลงดังกล่วนั้น โบอิ้งจะเริ่มส่งมอบเครื่องบินรุ่น Dreamliner ให้กับแบมบูแอร์เวส์ในช่วงเดือนเม.ย. 2563 จนถึงปี 2564 หลังจากแบมบูแอร์เวส์เสร็จสิ้นการชำระเงินมัดจำตามข้อกำหนดในช่วงกลางเดือนมิ.ย.ปีนี้

neg:
ไทยแอร์เอเชีย
กลุ่มแอร์เอเชียเป็นกลุ่มสายการบินต้นทุนต่ำรายใหญ่ที่สุดในภูมิภาคเอเชียที่ดำเนินการโดยฝูงบินแอร์บัสทั้งหมด โดยสายการบินยังเป็นลูกค้าเครื่องบินตระกูล เอ320 รายใหญ่ที่สุดด้วยคำสั่งซื้อเครื่องบินทั้งหมด 475 ลำ แบ่งออกเป็น เอ320 นีโอ จำนวน 264 ลำ และเอ320 ซีโอ จำนวน 211 ลำ แอร์เอเชียเอ็กซ์ สั่งซื้อเครื่องบินลำตัวกว้าง เอ330-300 จำนวน 26 ลำ เอ330-900 Neo จำนวน 50 ลำ และ เอ350 เอ็กซ์ดับเบิลยูบีอีกจำนวน 10 ลำ ปัจจุบันเครื่องบินแอร์บัสทั้งสิ้น 141 ลำกำลังให้บริการจาก 16 ฐานการบินของกลุ่มแอร์เอเชีย (ไทยแอร์เอเชีย FD, แอร์เอเชียมาเลเซีย AK, อินโดนีเซียแอร์เอเชีย QZ, แอร์เอเชียเจแปน JW, แอร์เอเชียฟิลิปปินส์ PQ,  แอร์เอเชียเซสต์ Z2, แอร์เอเชีย เอกซ์ D7, ไทยแอร์เอเชียเอกซ์ XJ)

neg:
ไทยเวียดเจ็ทแอร์
บริษัท ไทย เวียตเจ็ท แอร์ จอยท์ สต็อค จำกัด (VZ) หรือ สายการบินไทยเวียดเจ็ทแอร์ เป็นสายการบินต้นทุนต่ำในเครือเวียดเจ็ทแอร์ จากประเทศเวียดนาม โดยได้รับใบอนุญาตจากรัฐมนตรีกระทรวงการคลังแห่งประเทศเวียดนาม ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2550 ไทยเวียดเจ็ทแอร์เป็นสายการบินสัญชาติไทยโดยนิตินัย เริ่มให้บริการทำการบินเที่ยวบินแรกในประเทศไทย เมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2556 ในเส้นทาง กรุงเทพ-สุวรรณภูมิ สู่ เชียงใหม่ โดยไทยเวียดเจ็ทแอร์ เป็นสายการบินต้นทุนต่ำลำดับที่ 4 ของประเทศไทยที่ให้บริการเที่ยวบินเชิงพาณิชย์ ครอบคลุมเส้นทางบินภายในประเทศทั่วภูมิภาค
ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2561 สายการบินไทยเวียดเจ็ทแอร์ มีเครื่องบินแบบ แอร์บัสเอ 320-200 จำนวน 5 ลำ อายุเฉลี่ยของเครื่องบินอยู่ที่ 6 ปี 6 เดือน เครืองบินแบบ แอร์บัสเอ 320-200 นี้สามารถรองรับผู้โดยสารได้เที่ยวบินละ 180 ที่นั่ง (ชั้นประหยัด) สายการบินไทยเวียดเจ็ทแอร์ มีโครงการที่จะเพิ่มจำนวนเครื่องบินแบบแอร์บัสเอ 320-200 อีกภายในสิ้นปี 2561 ซึ่งขณะนี้อยู่ระหว่างการรับมอบเครื่องบินจากสายการบินเวียดเจ็ทแอร์ ประเทศเวียดนาม ซึ่งเป็นบริษัทแม่ เพื่อทำการรีโนเวทก่อนนำมาให้บริการ แต่เนื่องด้วยสายการบิน ไทยเวียดเจ็ทแอร์ ให้บริการผู้โดยสารด้วยเที่ยวบินแบบไปกลับต่อวันตกอยู่ที่วันละประมาณ 30 เที่ยวบินต่อวัน จึงอาจมีเครื่องบินบางส่วนที่เป็นเครื่องที่อยู่ระหว่างการตกแต่งตัวเครื่องภายนอก หรือเป็นทะเบียนของเวียดนามที่ขึ้นต้นด้วย VN ไม่ใช่ HS มาให้บริการผู้โดยสารบ้างเป็นครั้งคราว แต่เครื่องทุกลำของสายการบินที่นำมาให้บริการ ได้รับการตรวจสอบมาตรฐานจากช่างผู้ชำนาญการโดยละเอียดเรียบร้อยแล้วก่อนนำมาให้บริการทำการบินแก่ผู้โดยสาร ซึ่งคาดว่าไม่เกินสิ้นปี 2561 เครื่องบินทั้งหมด จะพร้อมให้บริการผู้โดยสารได้อย่างเต็มรูปแบบ

neg:
แอร์อินเดีย
แอร์อินเดียก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1932 โดย Jehangir Ratanji Dadabhoy Tata ภายใต้ชื่อในขณะนั้นว่า "ทาทาแอร์ไลน์" ซึ่งเป็นบริษัทหนึ่งในกลุ่มบริษัททาทากรุ๊ป โดยในวันที่ 15 ตุลาคม ค.ศ. 1932 เป็นวันเริ่มให้บริการครั้งแรก โดยการขนส่งพัสดุไปรษณีย์ ระหว่างเมืองการาจีสู่เมืองมุมไบ โดยผ่านเมืองอาห์เมราบัด และบินกลับสู่เมืองมัทราส (เจนไน) ผ่านเมืองเบลลารี โดยนักบินอดีตทหารอากาศกองทัพสหราชอาณาจักร

neg:
รชฏ พิสิษฐบรรณกร
ในสมัยรัฐบาลของนายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ เป็นนายกรัฐมนตรีนั้น ร.อ.รชฏ พิสิษฐบรรณกร ได้รับการแต่งตั้งจากคณะรัฐมนตรีให้ดำรงตำแหน่งผู้บริหารรัฐวิสาหกิจในกระทรวงพาณิชย์(องค์การคลังสินค้า)
ปัจจุบัน ร.อ.รชฏ พิสิษฐบรรณกร เป็นประธานกรรมการบริหารสายการบิน R Airlines Operated by Skyview Airways มีอากาศยานแบบ Airbus A321 และ A320 โดยสายการบินนี้ได้รับการเช่าเหมาลำจากกองทัพบกในภารกิจรับส่งทหารใน 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้ เป็นประธานสโมสรฟุตบอลเลยซิตี้ซึ่งเป็นทีมที่เคยได้แชมป์ลีกภูมิภาคตะวันออกเฉียงเหนือมาแล้วถึง 2 สมัย และเป็นประธานสหมงคลประกันภัย (มหาชน) และกลุ่มอาร์กรุ๊ป รวมถึงเป็นโปรโมเตอร์มวยไทยของสนามมวยเวทีลุมพินี จัดรายการมวยในชื่อ "ศึกอาร์แอร์ไลน์"
ในปี2561 ร้อยเอก รชฏ พิสิษฐบรรณกร ได้เข้าร่วมสังกัด พรรคภราดรภาพและเป็นส.ส.บัญชีรายชื่อลำดับที่ 2
ทางพรรคได้ลงมติพร้อมใจเชิญเป็นประธาน
คณะกรรมการยุทธศาสตร์พรรคภราดรภาพ

neg:
โกลเดนเมียนมาร์แอร์ไลน์
โกลเดนเมียนมาร์แอร์ไลน์ () เป็นสายการบินสัญชาติพม่า ให้บริการเที่ยวบินทั้งภายในและระหว่างประเทศ ก่อตั้งในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2012 โดยผู้ลงทุน 15 ราย หนึ่งในนั้นคือ ประธานของซีบีแบงก์และเมียนมาโกลเดนสตาร์ สายการบินเริ่มให้บริการในเดือนมกราคม ค.ศ. 2013 โดยใช้เครื่องบินแอร์บัส เอ320 หนึ่งลำ และมีแผนจะซื้อลำใหม่ทุก ๆ ครึ่งปี แต่ในที่สุดก็ไม่ได้ทำตามแผนดังกล่าว
"สถิติเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2016:"

neg:
สกายอังกอร์แอร์ไลน์
บริษัท สกายอังกอร์แอร์ไลน์ จำกัด () ซึ่งให้บริการในชื่อ สกายวิงส์เอเชียแอร์ไลน์ (,) เป็นสายการบินของประเทศกัมพูชา มีสำนักงานที่เมืองเสียมราฐ ฐานการบินหลักคือท่าอากาศยานนานาชาติเสียมราฐ สายการบินนี้เกิดจากความร่วมมือกันของกัมพูชาและเกาหลีใต้
ข้อมูลเมื่อเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2016

neg:
แอร์อาระเบีย
แอร์อาระเบีย จอร์แดน ใช้ตัวย่อในสมาคมระหว่างประเทศ IATA คือ ทีบีเอ (TBA) เมื่อวันที่ 7 มิถุนายน 2553 สารการบินแอร์อาระเบียได้มีข้อตกลงกับ ทานทาสกรุ๊ป เพื่อจัดตั้ง "สารการบินแอร์อาระเบีย" มีฐานหลักอยู่ที่ อัมมาน จอร์แดน ปฏิบัติการบินจาก ท่าอากาศยานนานาชาติควีนอาเลีย ไปยัง ยุโรป,ตะวันออกกลาง และ อเมริกาเหนือ เมื่อวันที่ 14 มิถุนายน 2554 สารการบินได้ประกาศถึงความล่าช้าที่จะเป็นศูนย์กลาวของประเทศรวมถึงปัญหาราคาน้ำมันที่พุ่งสูงขึ้น
เดือนมกราคม 2558 สารการบินแอร์อาระเบียออกมาประกาศการเข้าซื้อกิจการของสารการบินเพตราในอัตราส่วนร้อยล่ะ 49 โดยผู้ถือหุ้นหลักของสารการบินเพตรายังคงถือหุ้นในอัตราส่วนร้อยล่ะ 51 และจะมีการรีแบรนด์สารการบินแอร์อาระเบีย จอร์แดนในช่วงต้นปีนี้อีกด้วย โดยจะมีการเพิ่มเครื่องบิน เอ320  อีก 2 ลำ เพื่อจะได้เป็นศูนย์กลางแห่งใหม่ของกรุงอัมมาน แอร์อาระเบีย จอร์แดน ยังได้เปิดเส้นทางใหม่ไปยัง คูเวต, ชาม เอล เช็ค, เออบิล และ เจดด้า

neg:
รายชื่อเครื่องบินของไทยแอร์เอเชีย
หมายเหตุ : * = ไม่มีโลโก้แอร์เอเชียบริเวณเครื่องยนต์ ** = มีโลโก้แอร์เอเชียบริเวณเครื่องยนต์

neg:
ซิตี้แอร์เวย์
สายการบินซิตี้แอร์เวย์ (CITY AIRWAYS) เป็นสายการบินเชิงพาณิชย์ ที่ให้บริการทั่งแบบประจำ และ เช่าเหมาลำ โดยมีเส้นทางบินอยู่ในกลุ่มประเทศโซนเอเชีย เริ่มดำเนินงาน ปีพ.ศ. 2554
โดย บริษัท CITY AIRWAYS จำกัด มีพนักงานทั่งภาคพื้น และ ลูกเรือประจำเครื่องบิน เป็นจำนวนประมาณ 300 คน

neg:
แอร์เอเชีย
การให้บริการบนเครื่องบินของแอร์เอเชีย เป็นการจำหน่ายอาหารและเครื่องดื่มบนเครื่องบิน (เดิมทีบริการนี้มีชื่อเรียกว่า "Snack Attack" แต่ต่อมาได้ยกเลิกชื่อเรียกนี้ไป) และการให้สั่งจองอาหารพร้อมชำระเงินล่วงหน้าก่อนเริ่มเที่ยวบินไม่น้อยกว่า 24 ชั่วโมง

neg:
ขันเงิน เนื้อนวล
ในปี พ.ศ. 2557 ขันเงินเป็นผู้บริหารสายการบินเอเชียนแอร์ ที่ให้บริการเที่ยวบินแบบชาร์เตอร์ไฟลท์ และในปีเดียวกันนี้ขันเงิน เนื้อนวลยังได้ออกมาเปิดเผยว่าตนเองคบหาดูใจกับนักแสดงชาวไทย ศรีริต้า เจนเซ่น เมื่อปี พ.ศ. 2557 ปัจจุบันทั้งคู่ได้เลิกรากันไป

neg:
อินโดนีเซียแอร์เอเชีย
อินโดนีเซียแอร์เอเชียได้รับการจัดอันดับจากการบินพลเรือนของอินโดนีเซียให้อยู่ในอันดับที่ 1 ทางด้านความปลอดภัยของอากาศยานและสายการบิน และ ยังครองส่วนแบ่งการตลาดภายในประเทศ มากถึงร้อยละ 41.50.ด้วย

neg:
วัน-ทู-โก
วัน ทู โก โดย สายการบิน โอเรียนท์ ไทย แอร์ไลน์ (อังกฤษ: One Two Go Operated by Orient Thai Airlines) เป็นสายการบินราคาประหยัดแห่งแรกของประเทศไทย เปิดให้บริการเมื่อวันที่ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2546 และเลิกดำเนินการในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2553 โดยเปิดให้บริการเที่ยวบินภายในประเทศ ภายใต้การบริหารงานของ สายการบิน โอเรียนท์ ไทย แอร์ไลน์ ซึ่งเป็นบริษัทแม่กรมการขนส่งทางอากาศ ได้ทำการตรวจสอบเกี่ยวกับการปฏิบัติการบินและการบำรุงรักษาอากาศยานของ บริษัท โอเรียนท์ ไทย แอร์ไลน์ จำกัด และ บริษัท วัน ทู โก แอร์ไลน์ จำกัด โดยในส่วนของ บริษัท โอเรียนท์ ไทย แอร์ไลน์ จำกัด ได้พิจารณาว่าการใช้เครื่องบินแบบ MD-80 Series ทางบริษัทไม่เป็นไปตามคู่มือที่ได้รับความเห็นชอบจากพนักงานเจ้าหน้าที่ ฝ่าฝืนกฎหมายว่าด้วยการเดินอากาศ และไม่ปฏิบัติตามหลักเกณฑ์และวิธีการปฏิบัติเพื่อความปลอดภัยที่กรมการขนส่งทางอากาศกำหนด จึงพักใช้ใบรับรองผู้ดำเนินการเดินอากาศของบริษัท ในส่วนของเครื่องบินแบบ MD-80 Series เป็นระยะเวลา 30 วัน นับถัดจากวันที่ได้รับหนังสือแจ้งคำสั่ง

neg:
เจ็ทสตาร์แปซิฟิก
ชื่อเดิมคือ แปซิฟิกแอร์ไลน์ เริ่มให้บริการในปี ค.ศ. 1991 โดยเป็นเที่ยวบินขนส่งสินค้า อยู่ภายใต้การควบคุมของเวียดนามแอร์ไลน์ในช่วงปี ค.ศ. 1996-2005 แต่ปัจจุบัน เป็นเที่ยวบินพาณิชย์อย่างเต็มตัว ในปี ค.ศ. 2007 รัฐบาลได้แบ่งหุ้นสายการบินร่วมกับควอนตัสของออสเตรเลีย ได้ปรับตัวเป็นสายการบินต้นทุนต่ำ และเปลี่ยนมาใช้ชื่อปัจจุบันเมื่อวันที่ 23 พฤษภาคม ค.ศ. 2008 ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของเครือเจ็ทสตาร์

neg:
เอสจีเอแอร์ไลน์
เอสจีเอแอร์ไลน์ (SGA Airlines ย่อมาจาก Siam General Aviation) เป็นสายการบินที่เดิมเปิดให้บริการในนาม นกมินิ โดยความร่วมมือกับนกแอร์ มีศูนย์กลางการบินอยู่ที่ ท่าอากาศยานดอนเมือง และ ท่าอากาศยานเชียงใหม่ ทั้งนี้ สายการบิน นกมินิ ยังเปิดบริการซ่อมอากาศยานขนาดเล็กของค่ายเซสน่า ด้วยที่ท่าอากาศยานดอนเมือง

neg:
ดิอะเมซิ่งเรซเอเชีย
สำหรับในเวอร์ชันเอเชีย ทีมจะไม่ออกเดินทางจากเมืองเริ่มต้นโดยทันที แต่ทีมจะยังอยู่ที่เมืองเริ่มต้นในเลกแรกทั้งช่วงในเลกนั้น (ซีซั่นที่ 1) หรือบางส่วนในเลกนั้น (ซีซั่นที่ 2 และ 3) สำหรับซีซั่นที่ 2 ทีมจะต้องทำงานเพิ่มเติม ณ บริเวณใกล้เคียงสถานที่เริ่มต้นในแต่ละเลก สำหรับเรื่องเที่ยวบิน เนื่องจากในเวอร์ชันเอเชียไม่มีการกำหนดเที่ยวบินที่เดินทางระหว่างประเทศไว้ล่วงหน้า ทีมจึงสามารถจองตั๋วเครื่องบินจากสายการบินใด ๆ ก็ได้ที่ทีมเห็นว่าดีที่สุด ยกเว้นในซีซั่นที่ 1 ที่ทีมจะต้องเดินทางโดยสายการบินแอร์เอเชีย เนื่องจากสายการบินแอร์เอเชียเป็นผู้สนับสนุนรายการ

neg:
พันธมิตรสายการบิน
สำหรับกลุ่มของสายการบินที่เป็นเครือเดียวกันทั้งหมดหรือใช้ชื่อยี่ห้อเดียวกันอยู่แล้วทั้งหมดตั้งแต่ต้น เช่น กลุ่มแอร์เอเชีย หรือกลุ่มไลอ้อนแอร์ นั้นไม่ถือว่าเป็นพันธมิตรสายการบิน

neg:
แอร์อินเดีย
แอร์อินเดีย () เป็นสายการบินแห่งชาติของประเทศอินเดีย สำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่เมืองมุมไบ เป็นสายการบินที่ใหญ่เป็นอันดับที่ 16 ของทวีปเอเชีย ให้บริการใน 24 จุดหมายปลายทางทั่วโลก และมีข้อตกลงการบินร่วมอีกกว่า 13 สายการบิน

neg:
แอร์อาระเบีย
แอร์อาระเบียเปิดตัวในปี 2546 เป็นสารการบินต้นทุนต่ำแห่งแรกในตะวันออกกลาง ได้จดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ดูไบ ภายใต้ชื่อ (DFM: AIRARABIA) ซึ่งทำให้ตอนนี้เป็นบริษัทที่มีสินทรัพย์กว่า 10,000 ล้าน AED แอร์อาระเบียในวันนี้ประกอบด้วยกลุ่มของสารการบินและบริษัทที่ให้บริการการท่องเที่ยวในตะวันออกลางและแอฟริกาเหนือ

neg:
แอร์นิวซีแลนด์
แอร์นิวซีแลนด์ เป็นสายการบินแห่งชาติของประเทศนิวซีแลนด์ ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1940 (พ.ศ. 2483) มีท่าอากาศยานหลักคือท่าอากาศยานนานาชาติออกแลนด์ ให้บริการไปยังจุดหมายปลายทางในเอเชีย ยุโรป อเมริกาเหนือ และโอเชียเนีย ซึ่งเป็นจุดหมายหลักของสายการบิน สายการบินเป็นหนึ่งในสมาชิกของพันธมิตรสายการบินสตาร์อัลไลแอนซ์
ข้อมูล ณ มีนาคม พ.ศ. 2550

neg:
แอร์เอเชีย เอกซ์
แอร์เอเชีย เอกซ์ เป็นสายการบินต้นทุนต่ำ ซึ่งดำเนินการโดยบริษัท แอร์เอเชีย เอกซ์ จำกัด โดยเริ่มมีการให้บริการครั้งแรกในวันที่ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551 จากท่าอากาศยานนานาชาติกัวลาลัมเปอร์ กัวลาลัมเปอร์ ประเทศมาเลเซีย ซึ่งได้ใช้เป็นฐานการบินไปยังโกลด์โคสต์ ประเทศออสเตรเลีย โดยใช้เว็บไซต์การจองตั๋วออนไลน์ เครื่องแบบ และรูปแบบการบริหารจัดการเหมือนกับแอร์เอเชีย สายการบินต้นทุนต่ำที่ใหญ่ที่สุดในทวีปเอเชีย

neg:
แอร์ฟรานซ์
แอร์ฟรานซ์ก่อตั้งเมื่อวันที่ 7 ตุลาคม ค.ศ. 1933 โดยการรวมตัวกันของหลายหน่วยงานในฝรั่งเศส สายการบินได้ขยายเส้นทางไปทั่วยุโรป เมืองขึ้นของฝรั่งเศส แอฟริกาเหนือ และจุดหมายปลายทางอื่น ๆ ในระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง แอร์ฟรานซ์ได้ย้ายฐานการปฏิบัติการไปที่กาซาบล็องกา ในประเทศโมร็อกโก ทำให้สายการบินนี้เป็นที่โดดเด่นในภาพยนตร์เรื่องคาซาบลังกา (Casablanca)
หลังจากสงครามโลกครั้งที่สอง บริษัทก็กลายเป็นของรัฐบาล ซึ่งรัฐบาลเป็นผู้ถือหุ้นอยู่ 70% และลดลงเหลือ 54% ในกลางปีค.ศ. 2002 และในวันที่ 4 สิงหาคม ค.ศ. 1948 ทางสายการบินได้แต่งตั้งให้ Max Hymans เป็นประธานของแอร์ฟรานซ์ โดยเขาได้ใช้เวลา 13 ปีที่ดำรงตำแหน่งในการสนับสนุนนโยบายด้านความทันสมัยของเครื่องบิน ตัวอย่างที่เห็นได้ชัดคือ การนำเครื่องบิน Sud Aviation Caravelle ที่มีเครื่องยนต์เจตแบบแฝดมาให้บริการในปีค.ศ. 1959
สายการบินได้เริ่มให้บริการเที่ยวบินปารีส-นิวยอร์ก โดยใช้เครื่องบินคองคอร์ดที่มีความเร็วเหนือเสียงในปี ค.ศ. 1976 โดยใช้เวลาในการเดินทางเพียง 3 ชั่วโมง โดยใช้ความเร็วเหนือเสียงประมาณ 2 เท่า
ในปี ค.ศ. 1994 สายการบินทั้งหมดของรัฐบาลฝรั่งเศสได้ถูกรวมเข้ากับแอร์ฟรานซ์เพียงบริษัทเดียว รัฐบาลฝรั่งเศสนำแอร์ฟรานซ์เข้าจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ของฝรั่งเศสในปี ค.ศ. 1999 และได้ร่วมก่อตั้งเครือข่ายพันธมิตรสายการบินสกายทีมในปี ค.ศ. 2000 และสายการบินได้ยกเลิกเที่ยวบินที่ให้บริการโดยเครื่องบินคองคอร์ดในปี ค.ศ. 2003 เนื่องจากมีผู้ใช้บริการน้อยและมีต้นทุนที่สูง

neg:
พาที สารสิน
พาที สารสิน เป็นบุตรชายคนเดียวของอาสา สารสิน อดีตราชเลขาธิการ และท่านผู้หญิงสุจิตคุณ สารสิน (สกุลเดิม กิติยากร) เริ่มเป็นที่รู้จักของคนทั่วไป เมื่อเป็นแบบในภาพยนตร์โฆษณาบัตรเครดิตธนาคารไทยพาณิชย์ เคยดำรงตำแหน่งรองประธานกรรมการสายการบินนกแอร์, กรรมการอิสระและกรรมการตรวจสอบ บริษัท ไมเนอร์ อินเตอร์เนชั่นแนล จำกัด (มหาชน)

neg:
แบมบูแอร์เวส์
FLC Group ของเวียดนามได้ลงนามในบันทึกความเข้าใจกับ Airbus สำหรับเครื่องบิน A321neo จำนวน 24 ลำสำหรับการดำเนินการในอนาคตโดย บริษัท Bamboo Airways ซึ่งเป็นผู้เริ่มต้นทำสายบิน
ข้อตกลงดังกล่าวได้ลงนามในปารีสในวันนี้โดย Trinh Van Quyet ประธาน FLC Group และ Eric Schulz ประธานเจ้าหน้าที่ฝ่ายการพาณิชย์ Airbus ในระหว่างการเยือนฝรั่งเศสอย่างเป็นทางการของนาย Nguyễn Phú Trọng เลขาธิการคณะกรรมการกลางของพรรคคอมมิวนิสต์เวียดนาม

neg:
ทรูมูฟ
บริษัท ทรูมูฟ จำกัด เดิมชื่อ บริษัท ทีเอ ออเร้นจ์ จำกัด () เป็นบริษัทที่ทำธุรกิจให้บริการโทรศัพท์มือถือรายหนึ่งในประเทศไทย เดิมเป็นบริษัทร่วมทุนระหว่างเทเลคอม เอเชีย กับกลุ่มออเร้นจ์ จากประเทศฝรั่งเศส ในชื่อ ทีเอ ออเร้นจ์ แต่ใน พ.ศ. 2547 กลุ่มออเร้นจ์ได้ถอนทุนออกไปจากประเทศไทย ทางเทเลคอมเอเชียซึ่งเป็นบริษัทแม่จึงได้เปลี่ยนชื่อเป็นทรู คอร์ปอเรชั่น และเปลี่ยนชื่อ ทีเอ ออเร้นจ์ เป็น ทรู มูฟ

neg:
เอพี (ไทยแลนด์)
บริษัท เอพี (ไทยแลนด์) จำกัด (มหาชน) AP (Thailand) Plc. ประกอบธุรกิจพัฒนาอสังหาริมทรัพย์เพื่อขาย โครงการที่พัฒนาประกอบไปด้วย ทาวน์เฮ้าส์ บ้านเดี่ยว และคอนโดมิเนียม โดยโครงการส่วนมากครอบคลุมพื้นที่กรุงเทพฯ และปริมณฑล
ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2534 โดยคุณ อนุพงษ์ อัศวโภคิน และคุณพิเชษฐ วิภวศุภกร ในฐานะผู้ถือหุ้นใหญ่ ภายใต้ชื่อ เอเชี่ยน พร็อพเพอร์ตี้ จำกัด ต่อมาในปี พ.ศ. 2543 ได้เข้าจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ ชื่อย่อ AP และอยู่ในกลุ่มหุ้น SET100
เมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2556 บริษัทได้แจ้งเปลี่ยนชื่อบริษัทจากเดิม “บริษัท เอเชี่ยน พร็อพเพอร์ตี้ ดีเวลลอปเมนท์ จำกัด (มหาชน)” เป็น “บริษัท เอพี (ไทยแลนด์) จำกัด (มหาชน)”
ในปัจจุบันมีกลุ่มบริษัทย่อยจำนวน 20 บริษัทฯ ประกอบด้วย บริษัทดำเนินธุรกิจประเภทพัฒนาอสังหาริมทรัพย์, ดำเนินธุรกิจประเภทให้บริการหลังการขาย, ดำเนินธุรกิจประเภทตัวแทน, นายหน้าซื้อขายเช่าอสังหาริมทรัพย์, ดำเนินธุรกิจประเภทรับเหมาก่อสร้างให้แก่บริษัทในกลุ่ม และดำเนินธุรกิจประเภทให้บริการอื่น
บริษัทเอพีและบริษัทในกลุ่มได้พัฒนาที่อยู่อาศัยประเภทคอนโดมิเนียมแนวรถไฟฟ้ามาแล้วทั้งหมด 60 โครงการตั้งแต่เริ่มก่อตั้ง ภายใต้ชื่อแบรนด์ THE ADDRESS, RHYTHM, LIFE, ASPIRE และมีการร่วมทุนกับ Mitsubishi Estate Group ซึ่งเป็นเครือบริษัทพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ที่มีสินทรัพย์สูงสุดในญี่ปุ่น นอกจากนี้ เอพียังได้พัฒนาโครงการบ้านทาวน์โฮม ภายใต้ชื่อแบรนด์ บ้านกลางกรุง, บ้านกลางเมือง, PLENO บ้านเดี่ยวภายใต้แบรนด์ THE PALAZZO, SOUL, MIND, THE CITY, CENTRO และโฮมออฟฟิศภายใต้แบรนด์ DISTRICT