query: สมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะเกิดเมื่อวันที่เท่าไหร่?

pos:
สมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ
สมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะ เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 23 ธันวาคม ปีโชวะที่ 8 (ค.ศ. 1933, พ.ศ. 2476) ณ พระราชวังหลวง กรุงโตเกียว พระองค์เป็นพระราชบุตรลำดับที่ 5 ใน 7 พระองค์ ในจักรพรรดิโชวะกับสมเด็จพระจักรพรรดินีนะงะโกะ แต่เป็นพระราชโอรสพระองค์โต เมื่อแรกประสูติทรงดำรงพระยศเป็น เจ้าสึงุ ()

neg:
จักรพรรดิอิจิโจ
จักรพรรดิอิชิโจหรือเจ้าชายคะเนะฮิโตะเป็นพระราชโอรสใน จักรพรรดิเอ็งยู จักรพรรดิองค์ที่ 64 ขึ้นเป็นรัชทายาทและผู้สืบราชบัลลังก์ในรัชสมัย จักรพรรดิคะซัง จักรพรรดิองค์ที่ 65 พระราชโอรสใน จักรพรรดิเรเซ จักรพรรดิองค์ที่ 63 ผู้เป็นพระภาดา (ลูกพี่ลูกน้อง) เมื่อ ค.ศ. 984 หลังจากนั้นอีก 2 ปีคือในวันที่ 23 เดือน 6 ปี คันนา ที่ 1 ตรงกับวันที่ 31 กรกฎาคม ค.ศ. 986 จักรพรรดิคะซังได้สละราชบัลลังก์ให้กับเจ้าชายคะเนะฮิโตะพระชนมายุเพียง 6 พรรษาขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อมาเป็น จักรพรรดิอิชิโจ วันรุ่งขึ้นคือวันที่ 24 เดือน 6 ปี คันนา ที่ 1 ตรงกับวันที่ 1 สิงหาคม ได้มีการประกอบพระราชพิธีราชาภิเษกจักรพรรดิอิชิโจที่ พระราชวังหลวงเฮอัง

neg:
จักรพรรดินีเมโช
สมเด็จพระจักรพรรดินีเมโช (9 มกราคม 1624 – 4 ธันวาคม 1696) เป็นสมเด็จพระจักรพรรดินีแห่งญี่ปุ่น พระองค์เป็นพระมหากษัตริย์องค์ที่ 109 ของประเทศญี่ปุ่น พระนางครองราชย์เมื่อ 22 ธันวาคม ค.ศ. 1629 ต่อจากจักรพรรดิโกะ-มิซุโน และผู้ที่มาครองราชย์ต่อจากพระนางคือจักรพรรดิโกะ-โคเมียว

neg:
จักรพรรดิซุโตะกุ
จักรพรรดิซุโตะกุก่อนจะขึ้นสืบ ราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศ ทรงมีพระนามเดิมว่า เจ้าชายอะกิฮิโตะ ( , ) ซึ่งพระนามของพระองค์เป็นพระนามเดียวกับ จักรพรรดิอะกิฮิโตะ () จักรพรรดิองค์ที่ 125 และองค์ปัจจุบันของญี่ปุ่นเพียงแต่พระนามของทั้งสองพระองค์สะกดแตกต่างกัน

neg:
เจ้าชายโมะชิฮิโตะ
เจ้าชายโมะชิฮิโตะ ( , ) (สิ้นพระชนม์ มิถุนายน 1180) เป็นที่รู้จักกันในพระนามของ เจ้าชายทะกะกุระ และ มินะโมะโตะ โมะชิมิสึ ทรงเป็นพระราชโอรสองค์ที่ 3 ของ จักรพรรดิโกะ-ชิระกะวะ พระองค์ทรงเป็นบุคคลสำคัญที่ก่อให้เกิด สงครามเก็มเป ที่มีวัตถุประสงค์เพื่อโค่นล้ม ตระกูลไทระ ตระกูลซะมุไรที่กุมอำนาจในราชสำนัก

neg:
สมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ
ซึ่งทางรัฐบาลก็ต้องนำกฎหมายฉบับนี้กลับไปกำหนดวันสละราชบัลลังก์ของจักรพรรดิและวันประกอบพิธีราชาภิเษกของจักรพรรดิองค์ใหม่ก่อนจะนำขึ้นทูลเกล้าให้องค์จักรพรรดิลงพระปรมาภิไธยโดยผลของกฎหมายฉบับนี้คือเมื่อสมเด็จจักรพรรดิอะกิฮิโตะสละราชบัลลังก์แล้วพระองค์จะได้รับพระยศเป็น โจโค หรือ ไดโจเท็นโน อันมีความหมายว่าจักรพรรดิที่สละราชบัลลังก์แล้วพร้อมกับพระนามอย่างเป็นทางการของพระองค์ที่จะเปลี่ยนเป็น จักรพรรดิเฮเซ

neg:
จักรพรรดินีเก็นโช
สมเด็จพระจักรพรรดินีเก็นโช (661 – 29 ธันวาคม 721) เป็นสมเด็จพระจักรพรรดินีแห่งญี่ปุ่น พระองค์เป็นพระมหากษัตริย์องค์ที่ 44 ของประเทศญี่ปุ่น พระนางเป็นพระราชธิดาของจักรพรรดินีเก็มเม กับ เจ้าชายคุซะกะเบะโนะมิโกะ พระนางมิได้ทรงอภิเสกสมรส พระนางครองราชย์เมื่อ 3 ตุลาคม ค.ศ. 715 ต่อจากจักรพรรดินีเก็มเม พระราชมารดา และผู้ที่มาครองราชย์ต่อจากพระนางคือสมเด็จพระจักรพรรดิโชมุ

neg:
จักรพรรดิโกโยเซ
เป็นพระโอรสองค์ใหญ่ใน เจ้าชายมะซะฮิโตะ (Prince Masahito , 2095 - 2129) พระราชโอรสใน จักรพรรดิโองิมะชิ (Emperor Ogimachi) ที่ประสูติแต่นางในคนหนึ่ง

neg:
จักรพรรดิโกะ-โฮะริกะวะ
จักรพรรดิโกะ-โฮะริกะวะทรงมีพระนามเดิมก่อนขึ้นสืบราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศว่า เจ้าชายยูตะฮิโตะ (Imperial Prince Yutahito)จักรพรรดิโกะ-โฮะริกะวะประสูติเมื่อวันที่ 22 มีนาคม 1755 ตรงกับปีที่ 2 ในรัชสมัย จักรพรรดิจุนโตะกุ ทรงมีพระนามเดิมว่า เจ้าชายยูตะฮิโตะ เป็นพระราชโอรสองค์ที่ 3 ใน เจ้าชายโมะริซะดะ หรือ โกะ-ทะกะกุระ-อิน พระราชโอรสองค์ที่ 2 ใน จักรพรรดิทะกะกุระ

neg:
คุโจ มิชิตะกะ
เจ้าชายคุโจ มิชิตะกะ (九条 道孝, Kujō Michitaka? 1839-1906) , บุตรชายของนิโจ ฮิสะทาดะ และเป็นบุตรบุญธรรมของ นิโจ ยูกิโนะริ เป็นขุนนางของญี่ปุ่นในปลายสมัยเอโดะ และตอนต้นสมัยเมจิ ในเวลาต่อมา พระธิดาของพระองค์ได้สมรสกับสมเด็จพระจักรพรรดิไทโช เป็น สมเด็จพระจักรพรรดินีเทเม ซึ่งหลังจากนั้นก็คือเป็นสมเด็จพระอัยยิกาของสมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะ สมเด็จพระจักรพรรดิญี่ปุ่นองค์ปัจจุบัน ดังนั้นเจ้าชายคุโจ มิชิตะกะผู้ซึ่งเป็นพระบิดาของสมเด็จพระจักรพรรดินีเทเมจึงทรงเป็นพระเปตามหัยกาของสมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะ สมเด็จพระจักรพรรดิญี่ปุ่นองค์ปัจจุบันด้วย
ต่อมาในปี พ.ศ. 2412 คุโจ มิชิตะกะ ได้รับการสถาปนาขึ้นเป็นเจ้าชาย ในตำแหน่งประมุขแห่งตระกูลคุโจ

neg:
จักรพรรดิโกะ-มุระกะมิ
สมเด็จพระจักรพรรดิโกะ-มุระกะมิ () (ค.ศ. 1328 - 29 มีนาคม ค.ศ. 1368) ทรงเป็นจักรพรรดิแห่งญี่ปุ่นรัชกาลที่ 97 ตามการสืบราชบัลลังก์ตามแบบแผนดั้งเดิม และทรงเป็นสมาชิกในราชสำนักฝ่ายใต้ระหว่างยุคนันโบะกุ-โช ของราชสำนักฝ่ายเหนือ พระองค์ทรงอยู่ในราชสมบัติตั้งแต่วันที่ 18 กันยายน ค.ศ. 1339 ถึงวันที่ 29 มีนาคม ค.ศ. 1368 ("ปีโชเฮย์ที่ 23, วันที่ 11 เดือน 3") . มีพระนามเดิมว่า "โนะริโยะชิ" () พระองค์ทรงปกครองพระราชอาณาเขตนับตั้งแต่เมืองสุมิโยะชิ โอซะกะ โยะชิโนะ นะระ และพื้นที่อื่นๆเพียงชั่วคราว

neg:
เจ้าหญิงซะกะฮิโตะ
เมื่อพระราชบิดาขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็น จักรพรรดิญี่ปุ่น ก็ได้สถาปนาเจ้าหญิงซะกะฮิโตะเป็น ไซโอ หรือหัวหน้านักบวชหญิงแห่ง ศาลเจ้าอิเสะ องค์ที่ 21 เมื่อ พ.ศ. 1315 ขณะพระชนมายุเพียง 18 พรรษา

neg:
เจ้าหญิงซะกะฮิโตะ
เมื่อเจ้าหญิงอิโนะเอะและ เจ้าชายโอะซะเบะ อดีตรัชทายาทผู้เป็นพระอนุชาสิ้นพระชนม์ใน พ.ศ. 1318 เจ้าหญิงซะกะฮิโตะก็ได้เข้าพิธีอภิเษกเป็นเจ้าหญิงพระชายาใน เจ้าชายยะมะเบะ พระเชษฐาต่างพระมารดาที่รัชทายาทองค์ใหม่เมื่อพระชนมายุ 20 พรรษาซึ่งต่อมาขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็น จักรพรรดิคัมมุ จักรพรรดิองค์ที่ 50 โดยตามหลักฐานที่ได้มีการบันทึกไว้กล่าวว่าอดีตจักรพรรดิโคนิงพยายามที่จะผลักดันเจ้าหญิงซะกะฮิโตะให้เป็นจักรพรรดินีนาถขึ้นปกครองประเทศแต่ไม่สำเร็จ

neg:
เจ้าชายนารูฮิโตะ มกุฎราชกุมารแห่งญี่ปุ่น
ครั้นแรกพระราชสมภพ เจ้าฟ้าชายนะรุฮิโตะ ได้ดำรงพระราชอิสริยยศเป็น เจ้าชายฮิโระ () และได้ดำรงพระราชอิสริยยศนั้นมาจนถึงปี พ.ศ. 2534 จึงได้รับการสถาปนาขึ้นเป็นมกุฎราชกุมาร เป็นเวลาสองปีภายหลังจากการเสด็จสวรรคตของ สมเด็จพระจักรพรรดิโชวะ พระราชอัยกาของพระองค์ เมื่อปี พ.ศ. 2532

neg:
ไซออนจิ โนะ คิชิ
ต่อมาเมื่อจักรพรรดิโกะ-ไดโงะถูกปลดจากราชบัลลังก์และถูกเนรเทศไปในเดือน 3 ตามปีจันทรคติตรงกับเดือนเมษายน พ.ศ. 1875 จักรพรรดินีคิชิก็ออกผนวชเป็นแม่ชีในเดือน 5 ตามปีจันทรคติตรงกับเดือนมิถุนายนปีเดียวกันกระทั่งใน พ.ศ. 1876 จักรพรรดิโกะ-ไดโงะสามารถหลบหนีออกจากที่คุมขังและบุกเข้ายึดเคียวโตะพร้อมกับการขึ้นสืบราชบัลลังก์อีกครั้งและพระองค์ก็ได้สถาปนาจักรพรรดินีคิชิเป็นจักรพรรดินีอีกครั้งในเดือน 6 ตรงกับเดือนกรกฎาคมปีเดียวกันแต่พระองค์ก็ดำรงพระยศนี้เพียง 5 เดือนก็สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 11 เดือน 10 ตรงกับวันที่ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 1876

neg:
จักรพรรดิโกะ-ไซ
เมื่อจักรพรรดิโกะ-โคเมียวผู้เป็นพระเชษฐาเสด็จสวรรคตอย่างกระทันหันด้วย โรคฝีดาษ เมื่อวันที่ 20 เดือน 9 ปี โจโอ ที่ 3 ตรงกับวันที่ 30 ตุลาคม ค.ศ. 1654 เจ้าชายนะงะฮิโตะพระชนมายุ 16 พรรษาได้เสด็จขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็น จักรพรรดิโกะ-ไซ โดยที่พระองค์มิได้เป็นรัชทายาทและผู้สืบราชบัลลังก์เนื่องจากจักรพรรดิโกะ-โคเมียวได้สถาปนา เจ้าชายซะโตะฮิโตะ ( , ) พระราชอนุชาต่างพระราชมารดาอีกพระองค์เป็นผู้สืบราชบัลลังก์ไว้แล้วแต่ด้วยเจ้าชายซะโตะฮิโตะยังทรงพระเยาว์อยู่เจ้าชายนะงะฮิโตะจึงขึ้นสืบราชบัลลังก์แทนจนกว่าเจ้าชายซะโตะฮิโตะจะเจริญพระชนมายุ

neg:
จักรพรรดิโกโยเซ
จักรพรรดิโกะ-โยเซประสูติเมื่อวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2114 ณ พระราชวังหลวงเฮอัง มีพระนามเดิมว่า เจ้าชายคะตะฮิโตะ (Prince Katahito)

neg:
เจ้าหญิงโชชิ (1829–1891)
เจ้าหญิงโชชิ ( ; 28 กันยายน 1829 – 23 พฤศจิกายน 1891) จักรพรรดินีแห่งญี่ปุ่นโดยพระองค์ได้รับการสถาปนาเมื่อ พ.ศ. 1862 ในรัชสมัย จักรพรรดิโกะ-ไดโงะ ผู้เป็นพระอนุชาซึ่งพระองค์เป็นหนึ่งในจักรพรรดินีที่ได้รับการสถาปนาทั้ง ๆ ที่ไม่ได้เข้าพิธีอภิเษก

neg:
เจ้าหญิงอากิโกะแห่งมิกาซะ
เจ้าหญิงอากิโกะแห่งมิกาซะ (; 20 ธันวาคม พ.ศ. 2524) เป็นพระธิดาในเจ้าชายโทโมฮิโตะแห่งมิกาซะ กับเจ้าหญิงโนบูโกะ พระชายาฯ เป็นพระญาติชั้นที่หนึ่งของสมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ

neg:
จักรพรรดิหลุยส์ผู้ศรัทธา
จักรพรรดิหลุยส์ผู้ศรัทธา () (ค.ศ. 778 - 20 มิถุนายน ค.ศ. 840) เป็นกษัตริย์แห่งอากีแตน ตั้งแต่ ค.ศ. 781 และต่อมาก็เป็นกษัตริย์แห่งจักรวรรดิแฟรงก์ และจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์แห่งราชวงศ์ออทโท ผู้ทรงเริ่มครองจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ร่วมกับพระราชบิดาตั้งแต่ปี ค.ศ. 813 เมื่อพระราชบิดาเสด็จสวรรคตในปีต่อมาลุดวิกก็ขึ้นครองราชย์ด้วยพระองค์เองจนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 20 มิถุนายน ค.ศ. 840 พระองค์เป็นพระราชโอรสพระองค์เดียวในสมเด็จพระจักรพรรดิคาร์ลที่ 1 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ หรือ "ชาร์เลอมาญ" และ ฮิลเดอการ์ดแห่งวินซเกาว์ที่รอดชีวิตมาจนเจริญพระชันษาเป็นผู้ใหญ่

neg:
จักรพรรดิโกะ-ฟุกะกุซะ
เจ้าชายฮิซะฮิโตะขึ้นเป็นจักรพรรดิโกะ-ฟุกะกุซะเมื่อมีพระชนมายุเพียง 3 พรรษาส่วน จักรพรรดิโกะ-ซะงะ ก็ผนวชเป็นพระภิกษุที่เรียกว่า ไดโจโฮ หรือ อดีตจักรพรรดิอันประทับในศาสนาในปี 1803 หลังจากครองราชย์ได้ 14 ปีก็ถูกอดีตจักรพรรดิโกะ-ซะงะพระราชบิดาบีบบังคับให้สละราชบัลลังก์ให้กับ เจ้าชายสึเนะฮิโตะ พระราชอนุชาแท้ๆขึ้นครองราชย์สืบต่อมาเป็น จักรพรรดิคะเมะยะมะ

neg:
อะกิฮิโกะ นะโงะ
อะกิฮิโกะ นะโงะ () เป็นนักมวยสากลอาชีพชาวญี่ปุ่น เคยชิงแชมป์โลกหลายครั้งแต่ไม่ประสบความสำเร็จ
อะกิฮิโกะ นะโงะ เกิดเมื่อวันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2519 ที่เมืองนะฮะ ประเทศญี่ปุ่น เคยเป็นนักมวยสร้างของญี่ปุ่นที่หมายมั่นว่าจะเป็นแชมป์โลกคนต่อไป เพราะมีเชิงชกดี มีน้ำหนักหมัดที่หนัก โดยเฉพาะอย่างยิ่งหมัดซ้าย ก่อนมาชกมวยสากลอาชีพนั้น นะโงะเคยชกมวยสากลสมัครเล่นมาก่อน และเป็นแชมป์มวยสากลสมัครเล่นระดับมัธยมปลายของญี่ปุ่น หลังจากชนะรวดมาทั้งหมด 16 ครั้ง รวมทั้งได้แชมป์ฟลายเวทของญี่ปุ่น และแชมป์จูเนียร์แบนตั้มเวทของญี่ปุ่นโดยการชนะคะแนน เคจิ ยะมะงุชิ นาโงะจึงได้มีโอกาสขึ้นชิงแชมป์โลกครั้งแรกในรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท ของสมาคมมวยโลก (WBA) ในปี พ.ศ. 2542 กับ ฮิเดกิ โทดากะ นักมวยชาวญี่ปุ่นด้วยกันเอง ปรากฏว่านาโงะเป็นฝ่ายแพ้คะแนนไป จากนั้นนาโงะได้ขึ้นชกอีก 3 ครั้ง จึงได้โอกาสชิงแชมป์โลกเป็นครั้งที่สอง ในปี พ.ศ. 2543 ในรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท ของสภามวยโลก (WBC) กับ มะซะโมะริ โทะกุยะมะ นักมวยชาวเกาหลีเหนือที่โอนสัญชาติเป็นญี่ปุ่น ปรากฏว่านาโงะก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนนไปอีก หลังจากนั้น อะกิฮิโกะ นะโงะ ได้ชกกับนักมวยชาวไทย ทองเจริญ อ.สุวรรณศิลป์ ก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนน 8 ยกไปอีก จากนักมวยสร้างจึงกลายเป็นเพียงนักมวยพื้น ๆ ธรรมดา ๆ แต่ก็ยังขึ้นชกอย่างสม่ำเสมอ

neg:
สมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ
ในวันที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2532 จักรพรรดิโชวะ เสด็จสวรรคต เจ้าชายอะกิฮิโตะ มกุฎราชกุมาร ได้เสด็จขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิองค์ที่ 125 ของญี่ปุ่นต่อทันที ตามโบราณราชประเพณี และมีการมอบของสามสิ่งในพระราชพิธีนั้น

neg:
เจ้าชายนารูฮิโตะ มกุฎราชกุมารแห่งญี่ปุ่น
หลังจากสมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะ ได้สละราชสมบัติแล้ว เจ้าฟ้าชายนะรุฮิโตะ มกุฎราชกุมาร จะทรงเข้ารับพระราชสมบัติและประกอบพระราชพิธีบรมราชาภิเษกในเดือนถัดไปทันที

neg:
จักรพรรดิโกะ-โทะบะ
จักรพรรดิโกะ-โทะบะ ทรงประสูติเมื่อวันที่ 6 สิงหาคม ค.ศ. 1180 ณ พระราชวังหลวงเฮอัง ทรงมีพระนามเดิมว่า เจ้าชายทะกะฮิระ เป็นพระราชโอรสของ จักรพรรดิทะกะกุระ และเป็นพระราชปนัดดาของอดีต จักรพรรดิโกะ-ชิระกะวะ

neg:
เจ้าชายทากาฮิโตะ เจ้ามิกาซะ
เจ้าชายทะกะฮิโตะ เจ้ามิกะซะ () (2 ธันวาคม พ.ศ. 2458 - 27 ตุลาคม พ.ศ. 2559) เป็นพระโอรสองค์สุดท้องใน สมเด็จพระจักรพรรดิไทโช และ สมเด็จพระจักรพรรดินีเทเม และเป็นพระอนุชาในจักรพรรดิโชวะ และเป็นพระปิตุลาของสมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะ หลังจากการสิ้นพระชนม์ของเจ้าหญิงคิกุโกะแห่งทะกะมะสึ เจ้ามิกะซะถือเป็นเชื้อพระวงศ์ที่พระชนมายุยืนยาวที่สุดในราชวงศ์ญี่ปุ่น

neg:
เจ้าชายฮิซาฮิโตะแห่งอากิชิโนะ
เจ้าชายฮิซาฮิโตะแห่งอากิชิโนะ ประสูติเมื่อเวลา 8:27 นาฬิกา (เวลาสากลญี่ปุ่น) ของวันที่ 6 กันยายน พ.ศ. 2549 เป็นพระโอรสพระองค์เดียวในเจ้าชายฟุมิฮิโตะ เจ้าชายอากิชิโนะ กับเจ้าหญิงคิโกะ พระชายาฯ โดยทรงคลอดก่อนกำหนดสองสัปดาห์ ทรงมีน้ำหนัก 2.556 กิโลกรัม (5 lb 10 oz) ขณะประสูติ เจ้าชายฮิซาฮิโตะเป็นทายาทในพระราชวงศ์ญี่ปุ่นเพียงพระองค์เดียวที่เป็นชาย นับตั้งแต่การประสูติของพระบิดาพระองค์เมื่อ 41 ปีก่อน พระองค์มีพระเชษฐภคินี 2พระองค์คือ เจ้าหญิงคาโกะ เจ้าหญิงมาโกะ

neg:
อัตสึโกะ อิเกดะ
อะสึโกะ อิเกะดะ ประสูติในพระราชวงศ์ญี่ปุ่น เมื่อวันที่ 7 มีนาคม พ.ศ. 2474 ณ พระราชวังอิมพีเรียล มีพระนามเดิมว่า เจ้าหญิงอะสึโกะ, เจ้าหญิงโยะริ () พระองค์เป็นพระราชธิดาคนที่ 4 ในสมเด็จพระจักรพรรดิโชวะ และสมเด็จพระจักรพรรดินีโคจุน โดยพระองค์มีพระพี่นาง 3 พระองค์ พระอนุชา 2 พระองค์ และพระชนิษฐา 1 พระองค์ พระองค์ทรงสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนกะคุชูอิน โดยสอนโดยพระอาจารย์จากสหรัฐอเมริกา คือ อลิซาเบธ เกรย์ วินนิ่ง ระหว่างอยู่ในการปกครองของสหรัฐอเมริกาในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 พระองค์ก็สำเร็จการศึกษาจากวิทยาลัยหญิง มหาวิทยาลัยกะคุชูอิน ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2495

neg:
จักรพรรดิดิออเกลติอานุส
ดิออเกลติอานุส (Gaius Aurelius Valerius Diocletianus; ภาษาอังกฤษ: Diocletian; ภาษากรีก: Διοκλής) (ราว 22 ธันวาคม ค.ศ. 244 - เสียชีวิต 3 ธันวาคม ค.ศ. 311) เมื่อแรกเกิดชื่อ “ไดโอคลีส” และรู้จักกันว่า “ดิออเกลติอานุส”เป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมัน 20 พฤศจิกายน ค.ศ. 284 ถึงวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 286 ด้วยพระองค์เอง และระหว่างวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 286 ถึงวันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 305 ในฐานะออกัสตัสแห่งตะวันออก และร่วมกับแม็กซิเมียนในฐานะออกัสตัสแห่งตะวันตก

neg:
สมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ
ในญี่ปุ่น การเอ่ยถึงพระจักรพรรดิ ไม่นิยมเรียกพระนามของพระองค์โดยตรง แต่จะเอ่ยถึงพระองค์ว่า เท็นโน เฮกะ () หรือ สมเด็จพระจักรพรรดิ และรัชสมัยของสมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะจะเรียกว่า ยุคเฮเซ () หลังจากที่สิ้นยุคของพระองค์แล้ว อาจมีการขนานพระนามพระองค์ว่า จักรพรรดิเฮเซ

neg:
เจ้าชายอะสึอะกิระ
เจ้าชายอะสึอะกิระ ( ; 1537 – 1594) เจ้าชายแห่งราชวงศ์ญี่ปุ่นโดยพระองค์เป็นพระราชโอรสองค์ใหญ่ใน จักรพรรดิซังโจ ที่ประสูติแต่จักรพรรดินี ฟุจิวะระ โนะ เซชิ และเป็น โคไตชิ หรือองค์รัชทายาทในรัชสมัย จักรพรรดิโกะ-อิชิโจ

neg:
ฟุจิวะระ โนะ มิชินะงะ
จักรพรรดินี"โคโง"เทชิสิ้นพระชนม์ใน ค.ศ. 1001 และพระพันปีฮิงะชิ-ซันโจก็สิ้นพระชนม์ไปอีกใน ค.ศ. 1002 ทำให้ไม่เหลือคู่แข่งที่จะแย่งชิงอำนาจจากมิชินะงะอีกต่อไป มิชินะงะพำนักอยู่ร่วมกันจักรพรรดินีโชชิที่ตำหนักซึชิมิกะโดะ ตำหนักซึชิมิกะโดะกลายเป็นศูนย์กลางความเจริญทางวัฒนธรรมในสมัยนั้น โดยมิชินะงะได้ว่าจ้างนักกวีสตรีที่มีชื่อเสียงเช่น มุระซะกิ ชิคิบุ ผู้แต่งเรื่อง ตำนานเก็นจิ มาเพื่อเป็นพระอาจารย์ของจักรพรรดินีโชชิ จักรพรรดินีประสูติพระโอรสใน ค.ศ. 1008 คือองค์ชายอะสึฮิระ และใน ค.ศ. 1009 ประสูติองค์ชายอะสึนะงะ

neg:
จักรพรรดินีโกะ-ซะกุระมะชิ
สมเด็จพระจักรพรรดินีโกะ-ซะกุระมะชิ (後桜町天皇 โกะ-ซะกุระมะชิ-เท็นโน, 23 กันยายน พ.ศ. 2283 - 24 ธันวาคม พ.ศ. 2356) ทรงเป็นสมเด็จพระจักรพรรดินีแห่งญี่ปุ่นพระองค์ที่ 117 อันเนื่องมาจากการสืบราชสันตติวงศ์ตามโบราณราชประเพณี จักรพรรดินีโกะ-ซะกุระมะชิทรงครองราชย์ตั้งแต่พ.ศ. 2305 ถึงพ.ศ. 2314 เป็นระยะเวลา 9 ปี

neg:
เจ้าหญิงโยะชิโกะ (จักรพรรดินิโจ)
เจ้าหญิงโยะชิโกะ ( ; 7 ธันวาคม 1684 – 14 กรกฎาคม 1719) จักรพรรดินีแห่งญี่ปุ่นโดยพระองค์เป็นพระราชธิดาใน จักรพรรดิโทะบะ จักรพรรดิองค์ที่ 74 ที่ประสูติแต่ ฟุจิวะระ โนะ นะริโกะ เป็นจักรพรรดินีหรือ ชูงู ใน จักรพรรดินิโจ จักรพรรดิองค์ที่ 77 ซึ่งมีศักดิ์เป็นพระนัดดา

neg:
เจ้าชายนารูฮิโตะ มกุฎราชกุมารแห่งญี่ปุ่น
สมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะ ขณะนี้มีพระชนมพรรษา 84 พรรษา พระองค์ได้เคยผ่านการผ่าตัดพระหทัยและการรักษามะเร็งต่อมลูกหมากมาแล้ว เมื่อปี พ.ศ. 2559 ที่ผ่านมา พระองค์เคยตรัสว่า

neg:
จักรพรรดิโกซางะ
จักรพรรดิโกะ-ซะงะ (; ) (1 เมษายน ค.ศ. 1220 – 20 มีนาคม ค.ศ. 1272) จักรพรรดิญี่ปุ่น องค์ที่ 88 อันเนื่องมาจากการสืบราชสันตติวงศ์ตามโบราณราชประเพณี

neg:
สมเด็จพระจักรพรรดิอากุสตินที่ 1 แห่งเม็กซิโก
สมเด็จพระจักรพรรดิอากุสตินที่ 1 เสด็จพระราชสมภพเมื่อ 27 กันยายน 1783 ที่เมืองวาลาโดลิด เมื่อพระองค์โตขึ้นพระองค์ได้เข้าเป็นสมาชิกกองทัพเม็กซิโก และได้เป็นผู้นำทัพ พระองค์ได้เป็นผู้นำกองทัพเม็กซิโกเข้าร่วมรบใน "สงครามประกาศอิสรภาพเม็กซิโก" เมื่อเม็กซิโกได้เอกราช พระองค์จึงได้ราชาภิเษกตนเองขึ้นเป็นจักรพรรดิ และประกาศสถาปนาจักรวรรดิเม็กซิโก ร่างรัฐธรรมนูญจักรวรรดิใหม่ขึ้น พระองค์ยังได้เป็นผู้ออกแบบธงชาติเม็กซิโกด้วย

neg:
ไซออนจิ โนะ คิชิ
จักรพรรดินีคิชิเป็นธิดาคนที่ 3 ของ ไซออนจิ ซะเนะกะเนะ ต่อมาพระองค์ได้ถวายตัวต่อ เจ้าชายทะกะฮะรุ องค์รัชทายาทในรัชสมัย จักรพรรดิฮะนะโซะโนะ เมื่อ พ.ศ. 1856 กระทั่งเจ้าชายทะกะฮะรุได้ขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็นจักรพรรดิโกะ-ไดโงะเมื่อวันที่ 29 มีนาคม พ.ศ. 1861 พระองค์ได้รับการสถาปนาเป็นพระสนมในจักรพรรดิโกะ-ไดโงะเมื่อเดือน 4 ตามปีจันทรคติหรือตรงกับเดือนพฤษภาคมปีเดียวกันกระทั่งได้รับการสถาปนาเป็นจักรพรรดินีเมื่อเดือน 8 ตามปีจันทรคติตรงกับเดือนกันยายน พ.ศ. 1862

neg:
อายาโกะ โมริยะ
อายาโกะ โมริยะ (; 15 กันยายน พ.ศ. 2533) พระนามเดิม เจ้าหญิงอายาโกะแห่งทากามาโดะ () เป็นพระธิดาในเจ้าชายโนริฮิโตะ เจ้าชายทากามาโดะกับเจ้าหญิงฮิซาโกะ พระชายาฯ เป็นพระญาติชั้นที่หนึ่งของสมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะ พระองค์ลาออกจากฐานันดรศักดิ์เพื่อเสกสมรสกับเค โมริยะ () เมื่อวันที่ 29 ตุลาคม พ.ศ. 2561

neg:
เจ้าหญิงอะกิโกะ (พระราชธิดาในจักรพรรดิโกะ-โฮะริกะวะ)
เจ้าหญิงอะกิโกะ ( ; 1774 – 26 กันยายน 1789) เจ้าหญิงแห่งราชวงศ์ญี่ปุ่นโดยพระองค์เป็นพระราชธิดาใน จักรพรรดิโกะ-โฮะริกะวะ จักรพรรดิองค์ที่ 86 และเป็นพระเชษฐภคินีใน จักรพรรดิชิโจ จักรพรรดิองค์ที่ 87

neg:
จักรพรรดิสึจิมิกาโดะ
เจ้าชายโทเมฮิโตะเสด็จขึ้นครองราชย์เมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1198 พระนามว่า จักรพรรดิสึจิมิกาโดะ สืบต่อ
จากพระราชบิดาคือ จักรพรรดิโกะ-โทบะ ขณะพระชนม์เพียง 4 พรรษาโดยก่อนจะได้สืบราชบัลลังก์เจ้าชายโทเมฮิโตะได้รับการสถาปนาเป็นรัชทายาทในวันนั้น

neg:
การเปลี่ยนรัชกาลในประเทศญี่ปุ่น พ.ศ. 2562
การเปลี่ยนรัชกาลในประเทศญี่ปุ่น เหตุการณ์ที่จะเกิดขึ้นเมื่อสมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะได้กำหนดที่จะสละราชบัลลังก์ในวันอังคารที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2562 โดยพระองค์เป็นนับเป็นจักรพรรดิองค์แรกในรอบกว่า 2 ศตวรรษที่สละราชบัลลังก์โดยนี่คือจุดสิ้นสุดของยุคเฮเซ และได้มีการเตรียมพิธีเฉลิมฉลองการขึ้นสืบราชบัลลังก์ขององค์รัชทายาท ส่วนพระราชพิธีราชาภิเษกจะเกิดขึ้นในวันที่ 22 ตุลาคม ปีเดียวกัน

neg:
จักรพรรดินีโคจุง
สมเด็จพระจักรพรรดินีนะงะโกะ พระพันปีหลวง เสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 16 มิถุนายน พ.ศ. 2543 สิริพระชนมายุได้ 97 พรรษา หลังจากพระราชพิธีพระบรมศพ สมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะได้ทรงอัญเชิญพระศพไปที่ สวนฮะจิโอจิ กรุงโตเกียวเคียงข้างพระราชสวามีของพระองค์

neg:
เจ้าหญิงโยโกะแห่งมิกาซะ
เจ้าหญิงโยโกะแห่งมิกาซะ (; 25 ตุลาคม พ.ศ. 2526) เป็นพระธิดาในเจ้าชายโทโมฮิโตะแห่งมิกาซะ กับเจ้าหญิงโนบูโกะ พระชายาฯ เป็นพระญาติชั้นที่หนึ่งของสมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ

neg:
รายนามนายกรัฐมนตรีญี่ปุ่น
เริ่มนับตั้งแต่สมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะเสด็จขึ้นครองราชย์

neg:
จักรพรรดิซะกุระมะชิ
ต่อมาในวันที่ 2 เดือน 5 ปี เอ็งเคียว ที่ 4 ตรงกับวันที่ 9 มิถุนายน ค.ศ. 1747 จักรพรรดิซะกุระมะชิได้สละราชบัลลังก์ให้กับเจ้าชายโทะโอะฮิโตะพระราชโอรสองค์ใหญ่ขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็น จักรพรรดิโมะโมะโซะโนะ โดยในเดือน 3 ปี เอ็งเคียว ที่ 4 ตรงกับวันที่ 25 เมษายน ปีเดียวกันจักรพรรดิซะกุระมะชิได้สถาปนาเจ้าชายโทะโอะฮิโตะขึ้นเป็นรัชทายาทและผู้สืบราชบัลลังก์

neg:
จักรพรรดิสุยหยาง
สมเด็จพระจักรพรรดิสุยหยางตี้ (楊廣, Emperor Sui-Yangdi) (ค.ศ. 600-618,1143-1161) ประสูติเมื่อปีค.ศ. 569 (พ.ศ. 1112) มีพระนามเดิมว่าหยางกว่าง เป็นพระราชโอรสองค์รองของจักรพรรดิสุยเหวินตี้ เมื่อพระเชษฐา
องค์รัชทายาทหยางหย่งถูกปลดพระองค์จึงได้เป็นรัชทายาทแทน เมื่อพระราชบิดาเสด็จสวรรคตลงในปี ค.ศ. 600 (พ.ศ. 1143) พระองค์จึงขึ้นครองราชย์แทนเมื่อพระชนม์ได้ 31 พรรษา ( แต่บางตำราก็กล่าวว่า พระองค์ทรงลอบปลงพระชนม์พระราชบิดาและพระเชษฐาแล้วพระองค์ก็ทรงขึ้นครองราชย์เอง ภายหลังถูกทายาทของหยางหย่งซึ่งหายสาบสูญไป ตามมาลอบสังหารพระองค์ในพระราชวัง )

neg:
สมเด็จพระจักรพรรดินีมิจิโกะ
สมเด็จพระจักรพรรดินีมิจิโกะ (; 20 ตุลาคม พ.ศ. 2477) มีพระนามเดิมว่า มิจิโกะ โชดะ () เป็นสมเด็จพระจักรพรรดินีอัครมเหสีในสมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ

neg:
จักรพรรดิโกะ-นิโจ
จักรพรรดิโกะ-นิโจ (, 9 มีนาคม 1285 — 10 กันยายน 1308) จักรพรรดิองค์ที่ 94 แห่ง ราชวงศ์ญี่ปุ่น ตามที่ได้บันทึกไว้ใน รายพระนามจักรพรรดิญี่ปุ่น

neg:
เจ้าชายโนบูฮิโตะ เจ้าทากามัตสึ
เจ้าชายโนะบุฮิโตะ เจ้าทะกะมะสึ () (3 มกราคม ค.ศ. 1905 - 3 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1987) เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่สามในสมเด็จพระจักรพรรดิไทโช และสมเด็จพระจักรพรรดินีเทเม และเป็นพระอนุชาในสมเด็จพระจักรพรรดิโชวะ พระองค์ทรงเป็นผู้สืบทอดตำแหน่ง ทะคะมัตสึ โนะ มิยะ (เดิมเรียกว่า "อะริสึงะวะ โนะ มิยะ") 1 ใน 4 พระอิสริยยศของสมาชิกพระราชวงศ์ที่มีสิทธิในราชบัลลังก์โดยตรง ในช่วงกลางทศวรรษที่ 1920 พระองค์ได้ทรงเข้ารับราชการอยู่ในกองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่นตราบจนสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่ 2 โดยดำรงพระยศสูดสุดในระดับนายนาวาเอก หลังสิ้นสงคราม พระองค์ได้ดำรงตำแหน่งเป็นประธานกิตติมศักดิ์หรือผู้อุปถัมภ์ขององค์กรหลายแห่ง ซึ่งทำงานเกี่ยวกับการแลกเปลี่ยนวัฒนธรรมระหว่างประเทศ ศิลปะ การกีฬา และการแพทย์

neg:
จักรพรรดิญี่ปุ่น
ราชวงศ์ญี่ปุ่นเป็นราชาธิปไตยแบบสืบสายโลหิตสืบต่อกันมาที่เก่าแก่ที่สุดในโลก ในนิฮงโชะกิ หนังสือประวัติศาสตร์ญี่ปุ่นในคริสต์ศตวรรษที่แปด กล่าวว่า จักรวรรดิญี่ปุ่นถูกก่อตั้งขึ้นเมื่อ 660 ปีก่อนคริสตกาล โดยจักรพรรดิจิมมุ จักรพรรดิพระองค์ปัจจุบัน คือ จักรพรรดิอะกิฮิโตะ ผู้เสด็จสู่พระราชบัลลังก์เบญจมาศนับแต่พระบรมราชชนก จักรพรรดิโชวะ (ฮิโระฮิโตะ) สวรรคตใน พ.ศ. 1989

neg:
จักรพรรดินีจิโต
เจ้าชายคุซะคะเบะได้รับการสถาปนาเป็นมกุฎราชกุมารเพื่อครองราชบัลลังก์สืบต่อจากจักรพรรดินีจิโต แต่เจ้าชายกลับสิ้นพระชนม์ขณะมีพระชนมายุ 28 พรรษา เจ้าชายคะรุ-โนะ-โอะ พระโอรสของเจ้าชายคุซะคะเบะได้รับการสถาปนาให้เป็นรัชทายาทสืบต่อจากจักรพรรดินีจิโต ผู้เป็นพระอัยยิกา และต่อมาเจ้าชายครองราชสมบัติเป็น สมเด็จพระจักรพรรดิมงมุ

neg:
จักรพรรดิโกะ-ซุซะกุ
จักรพรรดิโกะ-ซุซะกุประสูติเมื่อวันที่ 25 เดือน 11 ปี คันโค ที่ 6 ตรงกับวันที่ 14 ธันวาคม ค.ศ. 1009 ที่ พระตำหนักสึชิมิกะโดะ มีพระนามเดิมว่า เจ้าชายอัตสึนะงะ ( , ) เป็นพระราชโอรสองค์ที่ 3 ใน จักรพรรดิอิชิโจ จักรพรรดิองค์ที่ 66 เป็นองค์ที่ 2 ที่ประสูติแต่ จักรพรรดินีโชชิ และเป็นพระราชอนุชาร่วมพระราชมารดาใน จักรพรรดิโกะ-อิชิโจ จักรพรรดิองค์ที่ 68

neg:
จักรพรรดิโชโก
เจ้าชายมิฮิโตะขึ้นสืบราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศภายหลังจากการสละราชบัลลังก์ของพระราชบิดาเมื่อปี พ.ศ. 1955โดยอดีตจักรพรรดิโกะ-โคะมะสึได้เป็น ไดโจโฮโอ (มหาธรรมราชา) กุมพระราชอำนาจไว้ตลอดรัชกาลของพระราชโอรส
อดีตจักรพรรดิโกะ-โคะมะสึจึงสถาปนา เจ้าชายฮิโกะฮิโตะ พระราชโอรสบุญธรรมขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อมาเมื่อวันที่ 7 กันยายน ค.ศ. 1428 (วันที่ 27 เดือน 7 ปี โชโช ที่ 1)

neg:
จักรพรรดิโก-ซันโจ
เจ้าชายทะกะฮิโตะทรงเป็นพระราชโอรสองค์ที่ 2 ใน จักรพรรดิโก-ซูซากุ ที่ประสูติแต่ จักรพรรดินีซาดาโกะ พระราชธิดาองค์ที่ 3 ใน จักรพรรดิซันโจ ทำให้จักรพรรดิโก-ซันโจทรงเป็นจักรพรรดิองค์แรกในรอบ 170 ปีนับตั้งแต่ จักรพรรดิอูดะ ที่พระราชบิดาและพระราชมารดามิได้มาจาก ตระกูลฟูจิวาระ ทางฝั่งบิดาโดยพระราชบิดาและพระราชมารดาของพระองค์นั้นสืบเชื้อสายจาก ฟูจิวาระ โนะ มิจินางะ อดีตขุนนางผู้ทรงอำนาจในราชสำนัก

neg:
สมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ
วันที่ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2560 รัฐบาลญี่ปุ่นได้เสนอร่างกฎหมายสละราชบัลลังก์ซึ่งมีผลเฉพาะสมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะเท่านั้นต่อสภาผู้แทนราษฎรซึ่งสภาผู้แทนราษฎรก็ได้ผ่านร่างกฎหมายฉบับนี้และได้มีการนำเสนอเข้าที่ประชุมวุฒิสภาเมื่อวันพฤหัสบดีที่ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2560 และที่ประชุมวุฒิสภาก็ได้ผ่านกฎหมายฉบับนี้ซึ่งจะมีผลบังคับใช้ในช่วงเดือนธันวาคม พ.ศ. 2561 – เดือนมกราคม พ.ศ. 2562 อันตรงกับช่วงครบรอบการครองราชบัลลังก์ปีที่ 30 ขององค์จักรพรรดิ

neg:
สมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ
ตามลำดับการสืบสันตติวงศ์ของญี่ปุ่น พระองค์ทรงเป็นรัชทายาทอันดับ 1 ของราชบัลลังก์เบญจมาศตั้งแต่ประสูติ และทรงเข้าพระราชพิธีสถาปนาเป็นมกุฎราชกุมาร () ในวันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2494

neg:
พระราชพิธีราชาภิเษกของจักรพรรดิญี่ปุ่น
ซึ่งพระราชพิธีราชาภิเษกครั้งล่าสุดเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2533 โดยเป็นพระราชพิธีราชาภิเษกขึ้นสืบราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศของ จักรพรรดิอะกิฮิโตะ ซึ่งพระราชพิธีในครั้งนั้นมิได้จัดขึ้น ณ พระราชวังหลวงเคียวโตะ แต่ได้จัดขึ้นที่ พระราชวังหลวงโตเกียว หรือ พระราชวังอิมพีเรียล แทนโดยครั้งนั้นนับเป็นครั้งแรกที่ได้มีการถ่ายทอดสดพระราชพิธีราชาภิเษกผ่านทางโทรทัศน์

neg:
สมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ
จักรพรรดิอะกิฮิโตะได้มีพระราชกระแสรับสั่งต่อประชาชนในวันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2559 ซึ่งมีความนัยถึงการสละราชบัลลังก์ให้แก่มกุฎราชกุมารนะรุฮิโตะ พระราชโอรสองค์ใหญ่ และในกรณีเมื่อจักรพรรดิอะกิฮิโตะสละราชบัลลังก์แล้ว ก็จะต้องมีการแก้ไขเพิ่มเติมกฎมนเทียรบาล คณะรัฐมนตรีญี่ปุ่นคาดการณ์ว่า จะสามารถทูลเชิญเจ้าชายนะรุฮิโตะขึ้นสืบราชบัลลังก์ได้ในวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2561 โดยจักรพรรดิญี่ปุ่นองค์ล่าสุดที่สละราชสมบัติ คือ จักรพรรดิโคกะกุ เมื่อ พ.ศ. 2360

neg:
จักรพรรดิอันโตะกุ
จักรพรรดิอันโตะกุทรงประสูติเมื่อปี ค.ศ. 1178 เป็นพระราชโอรสใน จักรพรรดิทะกะกุระ ที่ประสูติแต่ ไทระ โนะ โทะกุโกะ ธิดาคนที่ 2 ของ ไทระ โนะ คิโยะโมะริ อัครมหาเสนาบดี ผู้ทรงอำนาจและอิทธิพลในปลายยุคเฮอัง และทรงเป็นพระเชษฐาต่างพระราชมารดากับ จักรพรรดิโกะ-โทะบะ

neg:
โคไตชิ
ในปัจจุบันองค์รัชทายาทหรือมกุฎราชกุมารคือ เจ้าชายนะรุฮิโตะ พระราชโอรสองค์ใหญ่ใน จักรพรรดิอะกิฮิโตะ ซึ่งได้รับการสถาปนาเมื่อวันเสาร์ที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2534

neg:
จักรพรรดิเรเง็ง
ในปี เท็นนะ ที่ 2 ตรงกับ ค.ศ. 1682 จักรพรรดิเรเง็งได้สถาปนา เจ้าชายอะซะฮิโตะ ( , ) พระราชโอรสองค์ที่ 5 พระชนมายุเพียง 7 พรรษาขึ้นเป็นรัชทายาทและผู้สืบราชบัลลังก์และได้มีการจัดพิธีเฉลิมฉลองอย่างยิ่งใหญ่หลังจากมิได้จัดมานานกว่า 300 ปี

neg:
เจ้าชายโนะริฮิโตะ เจ้าทะกะมะโดะ
เจ้าชายโนะริฮิโตะ เจ้าทะกะมะโดะ () (29 ธันวาคม พ.ศ. 2497 – 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2545) เป็นสมาชิกของพระราชวงศ์ญี่ปุ่น และเป็นพระราชโอรสพระองค์ที่สามใน เจ้าชายทาคาฮิโตะ มิกะซะ เจ้าหญิงยูริโกะ มิกะซะ โดยขณะมีพระชนม์ชีพทรงอยู่ในลำดับที่ 7 ในลำดับการสืบราชสันตติวงศ์ญี่ปุ่น

neg:
เจ้าหญิงมาโกะแห่งอากิชิโนะ
เจ้าหญิงมาโกะแห่งอากิชิโนะประสูติเมื่อวันที่ 23 ตุลาคม พ.ศ. 2534 ณ โรงพยาบาลสำนักพระราชวัง กรุงโตเกียว เป็นพระบุตรพระองค์ใหญ่จากทั้งหมดสามพระองค์ในเจ้าชายฟูมิฮิโตะ เจ้าชายอากิชิโนะ กับเจ้าหญิงคิโกะ พระชายาฯ มีพระขนิษฐาและพระอนุชาคือเจ้าหญิงคาโกะและเจ้าชายฮิซาฮิโตะแห่งอากิชิโนะ ตามลำดับ

neg:
จักรพรรดิโองิมาจิ
ภายหลังจากการสิ้นพระชนม์ของ เจ้าชายมะซะฮิโตะ พระราชโอรสองค์ใหญ่ที่รัชทายาทเมื่อวันที่ 24 เดือน 7 ปี เท็นโช ที่ 14 ตรงกับวันที่ 7 กันยายน ค.ศ. 1586 จักรพรรดิโองิมะชิจึงได้สถาปนาเจ้าชายคะซุฮิโตะพระราชนัดดาพระโอรสในเจ้าชายมะซะฮิโตะขึ้นเป็นรัชทายาทและหลังจากนั้นไม่นานจักรพรรดิโองิมะชิได้สละราชบัลลังก์ให้กับเจ้าชายคะซุฮิโตะขึ้นเป็น จักรพรรดิโกะ-โยเซ เมื่อวันที่ 7 เดือน 11 ปี เท็นโช ที่ 14 ตรงกับวันที่ 17 ธันวาคม ค.ศ. 1586 และได้มีการประกอบพิธีราชาภิเษกจักรพรรดิโกะ-โยเซเมื่อวันที่ 25 เดือน 11 ปี เท็นโช ที่ 14 ตรงกับวันที่ 4 มกราคม ค.ศ. 1587

neg:
นิวะตะ โนะ ชิชิ
นิวะตะ โนะ ชิชิ ( ; ? – 12 สิงหาคม 1937) พระสนมในจักรพรรดิญี่ปุ่นจากตระกูลนิวะตะโดยเป็นพระสนมใน จักรพรรดิซุโก และเป็นพระมารดาของ เจ้าชายโยะชิฮิโตะ เจ้าชายผู้เป็นต้นราชสกุล ฟุชิมิ โนะ มิยะ สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 12 สิงหาคม พ.ศ. 1937

neg:
เจ้าหญิงมาโกะแห่งอากิชิโนะ
เจ้าหญิงมาโกะแห่งอากิชิโนะ (; 23 ตุลาคม พ.ศ. 2534) เป็นพระธิดาพระองค์โตในเจ้าชายฟูมิฮิโตะ เจ้าชายอากิชิโนะ กับเจ้าหญิงคิโกะ พระชายาฯ เป็นพระราชนัดดาในสมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะ กับสมเด็จพระจักรพรรดินีมิชิโกะ ปัจจุบันทรงงานเป็นนักวิจัยในพิพิธภัณฑ์มหาวิทยาลัยโตเกียว

neg:
จักรพรรดิซะกุระมะชิ
ในเดือน 6 ปี เคียวโฮ ที่ 13 ตรงกับวันที่ 17 กรกฎาคม ค.ศ. 1728 เจ้าชายอะกิฮิโตะขณะพระชนมายุเพียง 8 พรรษาได้รับการสถาปนาจาก จักรพรรดินะกะมิกะโดะ จักรพรรดิองค์ที่ 114 พระราชบิดาให้เป็นรัชทายาทและผู้สืบราชบัลลังก์

neg:
ฟุจิวะระ โนะ นะริโกะ
จักรพรรดินีนะริโกะประสูติเมื่อ พ.ศ. 1660 เป็นธิดาของ ฟุจิวะระ โนะ นะงะซะเนะ ผู้ดำรงตำแหน่ง ชูนะงง ต่อมาได้เข้าถวายตัวต่ออดีตจักรพรรดิโทะบะเป็นพระสนมขั้น 3 และมีพระประสูติกาล เจ้าชายโนะริฮิโตะ หรือต่อมาคือ จักรพรรดิโคะโนะเอะ ใน พ.ศ. 1682 ทำให้พระนางได้เลื่อนขึ้นเป็นพระสนมเอก

neg:
จักรพรรดิโระกุโจ
จักรพรรดิโระกุโจ () (28 ธันวาคม ค.ศ. 1164 - 31 สิงหาคม ค.ศ. 1176) จักรพรรดิองค์ที่ 79 แห่ง ราชวงศ์ญี่ปุ่น ตามที่ได้บันทึกไว้ รายพระนามจักรพรรดิญี่ปุ่น ทรงครองสิริราชสมบัติระหว่าง ค.ศ. 1165 - ค.ศ. 1168

neg:
โยชิโกะ นากายามะ
โยชิโกะเกิดในเกียวโต เริ่มถวายตัวสนองพระเดชพระคุณขณะมีอายุได้ 16 ปี และรับราชการเป็นพระสนมในจักรพรรดิโคเมเมื่อวันที่ 22 กันยายน พ.ศ. 2395 โดยให้ประสูติกาลพระราชโอรสพระองค์ใหญ่นามเจ้าชายมุตสึฮิโตะ () ณ นิวาสถานเดิมของบิดานอกพระราชวังเกียวโต ที่กาลต่อมาพระโอรสพระองค์นั้นได้สืบราชสมบัติเป็นจักรพรรดิเมจิ () ห้าปีหลังให้ประสูติกาล พระสนมโยชิโกะจึงได้เข้าไปพำนักในพระราชวังร่วมกับพระราชโอรส

neg:
จักรพรรดิโกะ-สึชิมิกะโดะ
ทรงเป็นพระราชโอรสพระองค์เดียวใน จักรพรรดิโกะ-ฮะนะโซะโนะ จักรพรรดิองค์ที่ 102 ที่ประสูติแต่ โอโนะมิกะโดะ (ฟุจิวะระ) โนะบุโกในปี ค.ศ. 1467 ได้เกิด สงครามโอนิน ที่ได้สร้างความเสียหายแก่นครหลวงเคียวโตะอย่างมากทำให้ฐานะทางการเงินของราชสำนักย่ำแย่อย่างหนัก
จักรพรรดิโกะ-สึชิมิกะโดะนับเป็นจักรพรรดิที่ครองสิริราชสมบัติยาวนานที่สุดเป็นอันดับ 2 คือ 36 ปีเป็นรองแค่ จักรพรรดิเมจิ ที่ครองสิริราชสมบัติยาวนานถึง 45 ปี

neg:
จักรพรรดินีเอโช พระพันปีหลวง
จักรพรรดินีเอโช พระพันปีหลวงประสูติเมื่อวันที่ 11 มกราคม พ.ศ. 2378 มีพระนามเดิมว่าอะซะโกะ เป็นธิดาของฮิซะตะดะ คุโจอดีตคัมปะกุ พระองค์ได้ถูกวางตัวสำหรับรับใช้พระราชวงศ์มาตั้งแต่ทรงพระเยาว์ โดยพระองค์ถูกจับคู่กับมกุฎราชกุมารโอะกิฮิโตะขณะพระชันษา 13 ปี ครั้นจักรพรรดินิงโกเสด็จสวรรคตในปี พ.ศ. 2389 มกุฎราชกุมารโอะกิฮิโตะเสวยราชย์ในนามจักรพรรดิโคเม จึงสถาปนาอะซะโกะขึ้นเป็น "เนียวโง" ซึ่งถือเป็นตำแหน่งพระชายาสูงผู้สืบเชื้อสายจากจักรพรรดิคัมมุ

neg:
เจ้าชายฟูมิฮิโตะ เจ้าอากิชิโนะ
เจ้าฟ้าชายฟูมิฮิโตะ ทรงเป็นพระราชโอรสพระองค์ที่สอง ในสมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ กับสมเด็จพระจักรพรรดินีมิชิโกะ มีพระอิสริยยศเดิมว่า เจ้าอายะ ()

neg:
มินะโมะโตะ อะสึชิโกะ
มินะโมะโตะ อะสึชิโกะ (, พ.ศ. 1659–1686) เป็นพระชายาในจักรพรรดิโกะ-ชิระกะวะ จักรพรรดิองค์ที่ 77 และเป็นพระราชมารดาของจักรพรรดินิโจ จักรพรรดิองค์ที่ 78

neg:
ฟุจิวะระ โนะ ฮิโระโกะ
ฟุจิวะระ โนะ ฮิโระโกะ ( ; 1579 – 30 กันยายน 1670) หรือ ชิโจ โนะ มิยะ จักรพรรดินีแห่งญี่ปุ่นเป็นธิดาคนโตของ ฟุจิวะระ โนะ โยะริมิชิ และเป็นจักรพรรดินีลำดับที่ 1 หรือ โคโง ใน จักรพรรดิโกะ-เรเซ โดยเข้าถวายตัวเมื่อวันที่ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 1593 และได้รับการสถาปนาเป็นจักรพรรดินีเมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 1594 แต่มิอาจมีพระโอรสให้กับจักรพรรดิได้

neg:
จักรพรรดิโก-ซันโจ
จักรพรรดิโก-ซันโจ ( , 3 กันยายน ค.ศ. 1034 - 15 มิถุนายน ค.ศ. 1073) จักรพรรดิองค์ที่ 71 แห่ง ราชวงศ์ญี่ปุ่น ตามที่ได้บันทึกไว้ใน รายพระนามจักรพรรดิญี่ปุ่น

neg:
จักรพรรดิซะกุระมะชิ
วันที่ 21 เดือน 3 ปี เคียวโฮ ที่ 20 ตรงกับวันที่ 13 เมษายน ค.ศ. 1735 จักรพรรดินะกะมิกะโดะได้สละราชบัลลังก์ให้กับเจ้าชายอะกิฮิโตะพระชนมายุเพียง 15 พรรษาขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็น จักรพรรดิซะกุระมะชิ และหลังจากไม่นานได้มีการประกอบพิธีราชาภิเษกจักรพรรดิซะกุระมะชิที่ พระราชวังหลวงเคียวโตะ

neg:
เจ้าชายโยะชิฮิโตะ เจ้าคะสึระ
เจ้าชายโยะชิฮิโตะ เจ้าคะสึระ (;ประสูติ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2491 - 8 มิถุนายน พ.ศ. 2557) เป็นสมาชิกในพระราชวงศ์แห่งญี่ปุ่น พระองค์เป็นโอรสองค์ที่สองในเจ้ามิกะซะกับเจ้าหญิงพระวรชายามิกะซะ พระองค์ทรงมีศักดิ์เป็นลูกพี่ลูกน้องของสมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะ

neg:
เจ้าชายมาซาฮิโตะ เจ้าฮิตาชิ
เจ้าชายมาซาฮิโตะ ประสูติเมื่อวันที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2478 ณ พระราชวังหลวงโตเกียว โดยมีราชทินนามในวัยเด็กว่า เจ้าโยชิ ()

neg:
เจ้าชายโทะชิฮิโตะ คุโจ
เจ้าชายโทชิฮิโตะ ทรงมีส่วนร่วมในการปกครองประเทศในสมัยที่สมเด็จพระจักรพรรดิไทโชประชวร และจักรพรรดินีเทเม พระขนิษฏาของพระองค์สำเร็จราชการแทน ทรงมีส่วนร่วมในการคัดค้านการเข้าร่วมสงครามโลกครั้งที่สอง จนเกิดการทะเลาะกับพระจักรพรรดิโชวะ
เจ้าชายโทะชิฮิโตะ ทรงดำรงตำแหน่งเป็นพระมาตุลาจนกระทั่งสิ้นพระชนม์เมื่อพระชนมายุได้ 58 พรรษา ณ ปราสาทฟุจิวะระ กรุงโตเกียว ว่ากันว่าพระองค์ทรงถูกปลงพระชนม์เนื่องจากทรงประกาศคัดค้านการเข้าร่วมสงครามโลกครั้งที่สองอย่างเปิดเผย ส่งผลให้ผู้ที่สนับสนุนการเข้าร่วมสงครามไม่พอใจจึงวางแผนปลงพระชนม์พระองคด้วยยาพิษเสีย ซึ่งเรื่องนียังไม่มีผลสรุปที่แน่ชัดว่าแท้ที่จริงแล้วคนปลงพระชนม์เป็นใคร แล้วพระองค์ถูกปลงพระชนม์จริงหรือไม่ การสิ้นพระชนม์ของพระองค์ทำให้ สมเด็จพระจักรพรรดินีเทเมกริ้ว และสงสัยอย่างยิ่ง ส่งผลให้พระองค์ออกต่อต้านสงครามจนเกิดการทะเลาะกับสมเด็จพระจักรพรรดิโชวะ พระโอรสของพระองค์เองขึ้น แต่บางคนก็คาดว่าพระองค์ประชวรและสรรคตด้วยโรคชรา

neg:
จักรพรรดิเมจิ
สมเด็จพระจักรพรรดิมุตสึฮิโตะ () พระนามตามรัชสมัยคือ จักรพรรดิเมจิ () ทรงเป็นจักรพรรดิพระองค์ที่ 122 ของประเทศญี่ปุ่น ครองราชย์ตั้งแต่ ค.ศ. 1867 ด้วยพระชนมายุเพียง 14 พรรษาจนเสด็จสรรคต ญี่ปุ่นได้ก้าวขึ้นมาเป็นชาติมหาอำนาจในรัชสมัยของพระองค์

neg:
เจ้าหญิงคาโกะแห่งอากิชิโนะ
เจ้าหญิงคาโกะแห่งอากิชิโนะ (; 29 ธันวาคม พ.ศ. 2537) เป็นพระธิดาในเจ้าชายฟูมิฮิโตะ เจ้าชายอากิชิโนะ กับเจ้าหญิงคิโกะ พระชายาฯ และเป็นพระราชนัดดาในสมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะ และสมเด็จพระจักรพรรดินีมิชิโกะ

neg:
จักรพรรดินีโคจุง
เจ้าหญิงนะงะโกะ ประสูติ ณ กรุงโตเกียวเมื่อวันที่ 6 มีนาคม ปีเมจิที่ 36 (ค.ศ.1903,พ.ศ. 2446) เป็นพระธิดาคนที่ 3 จาก 6 พระองค์ ในเจ้าชายคุนิโยะชิ เจ้าคุนิ กับ ท่านหญิงชิกะโกะ ชิมะสึ พระองค์มีพระเชษฐา 2 พระองค์ พระขนิษฐา 2 พระองค์ และพระอนุชา 1 พระองค์ โดยในช่วงที่พระนางประสูติ เป็นช่วงที่วัฒนธรรมจากตะวันตกไหลบ่าเข้ามาในญี่ปุ่น เจ้าคุนิ พระบิดา ยังทรงเลี้ยงดูเจ้าหญิงนะงะโกะตามจารีตดั้งเดิมมาโดยตลอด โดยพระบิดาของเจ้าหญิงนะงะโกะ สืบเชื้อสายมาจากราชสกุลฟุชิมิ ซึ่งไม่ได้มาจากตระกูลฟุจิวะระ (มีตระกูลย่อย ได้แก่ ตระกูลโคโนะเอะ, อิชิโจ, นิโจ, คะซะสึคะซะ และคุโจ) ส่วนพระมารดาสืบเชื้อสายมาจากไดเมียว ทำให้เจ้าหญิงนะงะโกะ เป็นพระจักรพรรดินีพระองค์แรก ที่ไม่ได้มาจากตระกูลฟุจิวะระ

neg:
จักรพรรดิชิโจ
จักรพรรดิชิโจ (,) (17 มีนาคม ค.ศ. 1231 – 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1242) จักรพรรดิญี่ปุ่น องค์ที่ 87 อันเนื่องมาจากการสืบราชสันตติวงศ์ตามโบราณราชประเพณี

neg:
จักรพรรดิเฮเซ (อะเตะ)
เมื่อจักรพรรดิคัมมุเสด็จสวรรคตในวันที่ 17 เดือน 3 ปี เอ็นระคุ ที่ 25 ตรงกับวันที่ 9 เมษายน ค.ศ. 806 เจ้าชายอะเตะพระราชโอรสองค์ใหญ่ที่รัชทายาทพระชนมายุ 32 พรรษาจึงขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็น จักรพรรดิเฮเซ โดยได้ประกอบพระราชพิธีราชาภิเษกเมื่อวันที่ 18 เดือน 5 ปี ไดโด ที่ 1 ตรงกับวันที่ 8 มิถุนายน ค.ศ. 806 และในวันรุ่งขึ้นคือวันที่ 19 เดือน 5 ปี ไดโด ที่ 1 ตรงกับวันที่ 9 มิถุนายน ค.ศ. 806 จักรพรรดิเฮเซได้จัดพระราชพิธีสถาปนาเจ้าชายคะมิโนะพระราชอนุชาขึ้นเป็นรัชทายาท

neg:
จักรพรรดิโกอูดะ
จักรพรรดิโกะ-อุดะมีพระนามเดิมว่า เจ้าชายโยะฮิโตะ เป็นพระราชโอรสองค์ที่ 2 ของ จักรพรรดิคะเมะยะมะ โดยทรงสืบเชื้อสายจากราชสกุล ไดกะกุจิเจ้าชายโยะฮิโตะทรงได้รับการสถาปนาจาก จักรพรรดิคะเมะยะมะ พระราชบิดาให้ขึ้นเป็นรัชทายาทและผู้สืบราชบัลลังก์เมื่อปี พ.ศ. 1811
อดีตจักรพรรดิคะเมะยะมะได้กลายเป็น โฮโอ หรือ อดีตจักรพรรดิอันประทับในศาสนา

neg:
เจ้าชายนารูฮิโตะ มกุฎราชกุมารแห่งญี่ปุ่น
เป็นครั้งแรกในรอบ 200 กว่าปี ที่สมเด็จพระจักรพรรดิแห่งญี่ปุ่นทรงประกาศสละราชสมบัติ หลังจากที่สมเด็จพระจักรพรรดิโคกะกุ ได้ทรงสละราชสมบัติให้กับ สมเด็จพระจักรพรรดินินโก พระราชโอรส พระองค์ล่าสุด เมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2360 (วันที่ 22 เดือน 3 ปี บุงกะ ที่ 14) ซื่งสภาสำนักพระราชวังอิมพีเรียล ซึ่งประกอบด้วย นายกรัฐมนตรี ชินโซ อะเบะ พร้อมด้วยประธานสภาผู้แทนราษฎร คณะองคมนตรี และผู้แทนสมาชิกราชวงศ์ญี่ปุ่น เจ้าชายมะซะฮิโตะ เจ้าฮิตะชิ เสด็จฯออกพร้อมด้วย เจ้าหญิงฮะนะโกะ พระชายาฯ ได้มีการประชุมร่วมกันเมื่อวันศุกร์ที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2560 เพื่อกำหนดวันที่เหมาะสมในการสละราชบัลลังก์ของสมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะ โดยต่อมา ชินโซ อะเบะ นายกรัฐมนตรีได้แถลงต่อนักข่าวสั้นๆ ว่า "สภาสำนักพระราชวังอิมพีเรียล กำหนดวันสละราชบัลลังก์ในวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2562"

neg:
สมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ
เมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม 2559 สถานีกระจายเสียงแห่งชาติเอ็นเอชเค รายงานว่า สมเด็จพระจักรพรรดิเตรียมการสละราชสมบัติ เพื่อประโยชน์ต่อพระราชบุตรพระองค์โต คือ เจ้าชายนะรุฮิโตะ มกุฎราชกุมารแห่งญี่ปุ่นภายในอีกไม่กี่ปี โดยทรงอ้างถึงพระชนมายุขององค์มกุฎราชกุมาร การสละราชสมบัติในราชวงศ์ญี่ปุ่นไม่ปรากฏมานับตั้งแต่ในรัชสมัยของจักรพรรดิโคกะกุ เมื่อปี 2360 อย่างไรก็ตาม เจ้าหน้าที่อาวุโสของสำนักพระราชวังญี่ปุ่น ได้ออกมาปฏิเสธข่าวดังกล่าวว่า ไม่มีแผนอย่างเป็นทางการใด ๆ สำหรับให้สมเด็จพระจักรพรรดิสละราชสมบัติ การสละราชสมบัติที่อาจเกิดขึ้นสำหรับสมเด็จพระจักรพรรดินั้น จะต้องมีการแก้ไขกฎราชวงศ์ ซึ่งในปัจจุบันยังไม่มีข้อกำหนดสำหรับการกระทำนั้น เมื่อวันที่ 8 สิงหาคม 2559 สมเด็จพระจักรพรรดิมีพระราชดำรัสสดผ่านทางโทรทัศน์ ซึ่งเป็นเหตุการณ์ที่พบได้ยาก โดยตรัสย้ำถึงพระชนมายุที่มากขึ้นและพระพลานามัยที่โทรมลง การที่มีพระราชดำรัสผ่านโทรทัศน์ครั้งนี้จึงตีความกันว่า พระองค์มีพระราชประสงค์ที่จะสละราชสมบัติ ตามข้อมูลของรัฐบาลญี่ปุ่นระบุว่า เพื่อหลีกเลี่ยงการแทรกแซงกฎราชวงศ์และกฎการสืบราชสันตติวงศ์ จึงมีการพิจารณายกเว้นเป็นกรณีพิเศษครั้งเดียว ซึ่งเปิดทางให้พระองค์สละราชสมบัติได้ ซึ่งคาดว่าจะทรงสละราชสมบัติในวันที่ 31 ธันวาคม 2561

neg:
จักรพรรดิเกี๊ยน ฟุก
สมเด็จพระจักรพรรดิเกี๊ยน ฟุก ประสูติในปี ค.ศ. 1869 มีพระนามเดิมว่า เจ้าชายเหงียน ฟุก อึง ดัง () พระองค์เป็นพระราชภาติยะและพระราชโอรสบุญธรรมของสมเด็จพระจักรพรรดิตึ ดึ๊ก พระองค์ทรงครองราชย์เกือบ 8 เดือน (2 ธันวาคม ค.ศ. 1883 – 31 กรกฎาคม ค.ศ 1884)

neg:
เจ้าชายฟูมิฮิโตะ เจ้าอากิชิโนะ
เจ้าฟ้าชายฟูมิฮิโตะ เจ้าอากิชิโนะ () เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่สอง ในสมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะ กับสมเด็จพระจักรพรรดินีมิชิโกะ และเป็นรัชทายาทลำดับที่ 2 ในการสืบราชสันติวงศ์ญี่ปุ่น

neg:
จักรพรรดินีเก็มเม
สมเด็จพระจักรพรรดินีเก็มเม (661 – 29 ธันวาคม 721) เป็นสมเด็จพระจักรพรรดินีแห่งญี่ปุ่น พระองค์เป็นพระมหากษัตริย์องค์ที่ 43 ของประเทศญี่ปุ่น พระนางเป็นพระราชธิดาของสมเด็จพระจักรพรรดิเท็นจิ พระนางอภิเสกสมรสกับเจ้าชายคุซะกะเบะโนะมิโกะ พระนางครองราชย์เมื่อ 18 สิงหาคม ค.ศ. 707 ต่อจากสมเด็จพระจักรพรรดิมมมุ และผู้ที่มาครองราชย์ต่อจากพระนางคือจักรพรรดินีเก็นโช

neg:
เจ้าหญิงซะกะฮิโตะ
จักรพรรดิคัมมุและเจ้าหญิงซะกะฮิโตะมีพระราชธิดาพระองค์เดียวคือ เจ้าหญิงอะซะฮะระ แต่เจ้าหญิงอะซะฮะระก็สิ้นพระชนม์เมื่อ พ.ศ. 1360 ก่อนที่พระมารดาคือเจ้าหญิงซะกะฮิโตะจะสิ้นพระชนม์ในวันที่ 25 กันยายน พ.ศ. 1372

neg:
จักรพรรดินิโจ
จักรพรรดินิโจ () (31 กรกฎาคม ค.ศ. 1143 - 5 กันยายน ค.ศ. 1165) จักรพรรดิองค์ที่ 78 แห่ง ราชวงศ์ญี่ปุ่น ตามที่ได้บันทึกไว้ใน รายพระนามจักรพรรดิญี่ปุ่น

neg:
สมเด็จพระจักรพรรดินีมิจิโกะ
สมเด็จพระจักรพรรดินีมิจิโกะ เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2477 ณ กรุงโตเกียว เป็นบุตรสาวคนโตของฮิเดซาบูโร โชดะ () กับฟูมิโกะ โซเอจิมะ () บิดาเป็นประธานและประธานกิตติมศักดิ์ของบริษัทนิชชิน พระองค์เติบโตในโตเกียวโดยได้รับการปลูกฝังด้านการศึกษาจากครอบครัวทั้งแบบดั้งเดิมและตะวันตก มีการเรียนภาษาอังกฤษและเปียโน ทรงเรียนรู้ในศิลปะด้านงานเขียน การทำอาหาร และโคโด (ศิลปะการใช้เครื่องหอม) ทั้งนี้พระองค์มีพื้นฐานครอบครัวที่นับถือศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิก ทว่าส่วนพระองค์มิเคยรับศีลล้างบาปมาก่อนเลย

neg:
จักรพรรดิโคะโนะเอะ
จักรพรรดิโคะโนะเอะครองราชย์ระหว่าง พ.ศ. 1685 - พ.ศ. 1698จักรพรรดิโคะโนะเอะเป็นพระราชโอรสลำดับที่ 8 ในอดีต จักรพรรดิโทะบะ ที่ประสูติแต่พระสนม ฟุจิวะระ โนะ นะริโกะ พระสนมองค์โปรดโดยประสูติเมื่อวันที่ 16 มิถุนายน พ.ศ. 1682 (วันที่ 18 เดือน 5 ปี โฮเอ็ง ที่ 5) ทรงขึ้นครองราชย์เมื่อวันที่ 5 มกราคม พ.ศ. 1685 (วันที่ 7 เดือน 12 ปี เอจิ ที่ 2) ขณะพระชนมายุเพียง 3 พรรษาโดยสืบต่อจาก จักรพรรดิซุโตะกุ พระเชษฐาต่างพระราชมารดาที่ถูกจักรพรรดิโทะบะพระราชบิดาบีบบังคับให้สละราชบัลลังก์เนื่องจากถูกกล่าวหาว่ามิใช่พระราชโอรสของพระองค์แต่เป็นโอรสของอดีต จักรพรรดิชิระกะวะ

neg:
เจ้าหญิงคาโกะแห่งอากิชิโนะ
เจ้าหญิงคาโกะแห่งอากิชิโนะ ประสูติเมื่อวันที่ 29 ธันวาคม พ.ศ. 2537 ณ โรงพยาบาลสำนักพระราชวัง กรุงโตเกียว เป็นพระบุตรองค์ที่สองในเจ้าชายฟูมิฮิโตะ เจ้าชายอากิชิโนะ กับเจ้าหญิงคิโกะ พระชายาฯ มีพระภคินีและพระอนุชาคือเจ้าหญิงมาโกะและเจ้าชายฮิซาฮิโตะแห่งอากิชิโนะ ตามลำดับ

neg:
เจ้าชายนารูฮิโตะ มกุฎราชกุมารแห่งญี่ปุ่น
เมื่อวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2560 สำนักพระราชวังอิมพีเรียล ได้ประการว่าสมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะ จะทรงสละราชสมบัติในวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2562 เนื่องจากทรงเห็นว่าทรงอยู่ในวัยพระชราภาพ อีกทั้งพระพลานามัยที่อ่อนล้าลง ทำให้ทรงปฏิบัติพระราชกรณียกิจได้ยากลำบากขึ้น และจะทรงเปิดทางให้ เจ้าฟ้าชายนะรุฮิโตะ มกุฎราชกุมาร ขึ้นครองราชสมบัติแทน

neg:
สมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ
สมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะ ทรงเป็นผู้เชี่ยวชาญเรื่องสัตว์น้ำพระองค์หนึ่งของประเทศ ทรงศึกษาวิชามีนวิทยา จากคณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยกะคุชุอิน กรุงโตเกียว เมื่อครั้งดำรงพระราชอิสริยยศมกุฎราชกุมาร ได้เสด็จพระราชดำเนินมายังประเทศไทย และทรงทูลเกล้าฯ ถวายปลานิลจำนวน 50 ตัว แด่ พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช เมื่อวันที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2508 ซึ่งพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชครั้งนั้นได้โปรดเกล้าฯ ให้ทดลองเลี้ยงปลานิลในบ่อสวนจิตรลดา เป็นหนึ่งโครงการในโครงการส่วนพระองค์ สวนจิตรลดา ซึ่งการทดลองเลี้ยงนับว่าประสบความสำเร็จอย่างยิ่ง จนปัจจุบัน ปลานิลกลายเป็นหนึ่งในปลาเศรษฐกิจที่สำคัญชนิดหนึ่งของประเทศไทย โดยก่อนหน้านั้น พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ ทรงนำเสด็จพระราชดำเนิน เจ้าชายอะกิฮิโตะ มกุฎราชกุมาร และเจ้าหญิงมิชิโกะ มกุฎราชกุมารี (พระราชอิสริยยศในครั้งนั้น) ได้เสด็จพระราชดำเนินมาทอดพระเนตรกิจการ คณะประมง มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ บางเขน เมื่อวันศุกร์ที่ 18 ธันวาคม พ.ศ. 2507

neg:
สมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ
สมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะ () เป็นสมเด็จพระจักรพรรดิพระองค์ปัจจุบันของประเทศญี่ปุ่น และเป็นจักรพรรดิพระองค์ที่ 125 ของญี่ปุ่นตั้งแต่โบราณกาล ในปัจจุบันนี้พระองค์เป็นพระประมุขเพียงพระองค์เดียวในโลกที่ทรงดำรงพระราชอิสริยยศเป็นจักรพรรดิ

neg:
จักรพรรดิโคกะกุ
ในวันที่ 16 ธันวาคม ค.ศ. 1779 เจ้าชายโทะโมะฮิโตะทรงได้รับการสถาปนาเป็นพระราชโอรสบุญธรรมใน จักรพรรดิโกะ-โมะโมะโซะโนะ เนื่องจากองค์จักรพรรดิมีพระราชธิดาพระองค์เดียวและในวันนั้นจักรพรรดิโกะ-โมะโมะโซะโนะก็สวรรคตหลังจากนั้นอีก 5 วันคือวันที่ 21 ธันวาคม ค.ศ. 1779 เจ้าชายโทะโมะฮิโตะพระชนมายุเพียง 8 พรรษาทรงได้รับการสถาปนาขึ้นเป็นจักรพรรดิองค์ใหม่


query: บราซิลมีเมืองหลวงชื่ออะไร ?

pos:
บราซีเลีย
นครรีโอเดจาเนโรเคยเป็นเมืองหลวงของประเทศบราซิลนานเกือบ 3 ศตวรรษ พื้นที่ติดชายฝั่งทะเลนี้ได้ชื่อว่าเป็นเมืองที่มีขนาดใหญ่เป็นอันดับ 2 ของประเทศ แต่ด้วยอาณาเขตที่อยู่ห่างไกลสุดขอบแผ่นดิน ทำให้รัฐบาลมีความคิดที่จะย้ายเมืองหลวงขยับเข้าไปใจกลางแผ่นดินมากขึ้น เพื่อกระจายความเจริญให้ทั่วถึงและป้องกันการโจมตีทางทะเลจากชาติต่าง ๆ เช่น โปรตุเกส ฝรั่งเศส เนเธอร์แลนด์ แผนการที่วางไว้ คือการทำให้บราซีเลียซึ่งตั้งอยู่บริเวณตอนกลางของฝั่งตะวันตก กลายเป็นศูนย์กลางของที่ทำการรัฐบาล แผนการสร้างกรุงใหม่ได้รับการเสนอขึ้นมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2366 และในที่สุด พื้นที่ 14,400 ตารางกิโลเมตรนี้ก็ได้กลายเป็นสถานที่ก่อสร้างเมืองหลวงแห่งใหม่ที่ชื่อว่า บราซีเลีย ในปี พ.ศ. 2499 รัฐบาลได้จัดการแข่งขันออกแบบผังเมืองใหม่และใช้ผังเมืองที่ชนะการแข่งขันเป็นต้นแบบในการก่อสร้าง ประธานาธิบดีฌูเซลีนู กูบีแชก (Juscelino Kubitschek) ซึ่งดำรงตำแหน่งผู้นำประเทศในขณะนั้น ต้องการสร้างเมืองใหม่ให้แล้วเสร็จในขณะที่อยู่ยังในตำแหน่ง ทำให้การก่อสร้างเป็นไปอย่างเร่งรีบโดยใช้เวลาเพียง 3 ปีครึ่ง รัฐบาลได้สถาปนากรุงบราซีเลียเป็นเมืองหลวงอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 21 เมษายน พ.ศ. 2503 แม้ว่าการก่อสร้างจะยังเสร็จไม่สมบูรณ์ก็ตาม

pos:
บราซีเลีย
บราซีเลีย () เป็นเมืองหลวงของประเทศบราซิล ได้รับการก่อตั้งเป็นเมืองหลวงในปี พ.ศ. 2503 ก่อนหน้านี้เมืองหลวงของประเทศได้แก่ ซัลวาดอร์ (พ.ศ. 2092-2306) และรีโอเดจาเนโร (พ.ศ. 2306-2503) เมืองนี้ได้รับการวางแผนผังเมืองเป็นอย่างดี เช่นเดียวกับกรุงวอชิงตัน ดี.ซี. ของสหรัฐอเมริกา และกรุงแคนเบอร์รา ประเทศออสเตรเลีย ชื่อบราซีเลียมาจากภาษาละตินแปลว่า "บราซิล"

pos:
ประเทศบราซิล
ประเทศบราซิลแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 26 รัฐ (states - estados) และ เฟเดอรัลดิสตริกต์ (federal district - distrito federal) (เป็นที่ตั้งของกรุงบราซีเลียเมืองหลวง) ได้แก่

neg:
เจ้าหญิงเปาลาแห่งบราซิล
เจ้าหญิงเปาลาแห่งบราซิล (17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2366 - 16 มกราคม พ.ศ. 2376) ทรงเป็นเจ้าหญิงแห่งจักรวรรดิบราซิลและด้วยเหตุนี้เป็นพระบรมวงศานุวงศ์ราชวงศ์บราแกนซาโปรตุเกสสายบราซิล พระราชบิดาและพระราชมารดาของพระนางคือจักรพรรดิเปดรูที่ 1 แห่งบราซิล พระประมุขพระองค์แรกแห่งรัฐเอกราชบราซิลกับอาร์ชดัชเชสมาเรีย ลีโอโพลดีนาแห่งออสเตรีย ประสูติที่รีโอเดจาเนโร เจ้าหญิงเปาลาเป็นพระราชธิดาพระองค์ที่สาม พระนางทรงสูญเสียพระราชมารดาขณะมีพระชนมายุเพียง 3 พรรษาและสูญเสียพระราชบิดาขณะมีพระชนมายุ 8 พรรษา เมื่อจักรพรรดิเปดรูต้องสละราชบัลลังก์และเสด็จออกจากบราซิลมายังโปรตุเกส ซึ่งพระองค์ต้องการฟื้นฟูราชบัลลังก์ให้แก่พระเชษฐภคินีของเจ้าหญิงเปาลา สมเด็จพระราชินีนาถมาเรีย ดา กลอเรีย ผู้ซึ่งควรจะได้เป็นสมเด็จพระราชินีนาถแห่งโปรตุเกส

neg:
อาบูจา
อาบูจา () เป็นเมืองหลวงของประเทศไนจีเรีย เป็นเมืองที่สร้างใหม่ราวปลายคริสต์ศตวรรษที่ 80 กรุงอาบูจาเป็นเมืองที่มีชื่อเสียงในแอฟริกาในด้านของการผังเมือง โดยใช้แนวคิดของการสร้างกรุงบราซีเลียเมืองหลวงของประเทศบราซิลเป็นแบบอย่าง ได้รับการประกาศให้เป็นเมืองหลวงแทนที่นครเลกอสในวันที่ 12 ธันวาคม ค.ศ. 1991

neg:
โอลิมปิกฤดูร้อน 2016
การวิ่งคบเพลิงในประเทศบราซิลได้เริ่มต้นที่กรุงบราซิเลีย ซึ่งเป็นเมืองหลวงของประเทศบราซิลในวันที่ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2559 การวิ่งคบเพลิงในครั้งนี้ได้ผ่านเมืองทั้งหมดมากกว่า 300 เมืองในประเทศบราซิล (ประกอบไปด้วย 26 รัฐ และเขตการปกครองพิเศษ) สุดท้ายของการวิ่งคบเพลิงในครั้งนี้จะถูกจุดที่สนามกีฬามารากานัง ขณะพิธีเปิดโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 ในนครรีโอเดจาเนโร

neg:
การย้ายราชสำนักโปรตุเกสไปบราซิล
การย้ายราชสำนักโปรตุเกสไปที่บราซิล หมายถึง การลี้ภัยของพระราชวงศ์บราแกนซาและข้าราชบริพารเกือบ 15,000 คน ออกจากกรุงลิสบอนในวันที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2350 พระราชวงศ์บราแกนซาเสด็จไปยังบราซิลไม่กี่วันก่อนที่กองทัพนโปเลียนจะยึดกรุงลิสบอนในวันที่ 1 ธันวาคม พระมหากษัตริย์บราแกนซายังประทับอยู่ที่บราซิลตั้งแต่ พ.ศ. 2351 กระทั่งเกิดการปฏิวัติเสรีนิยม พ.ศ. 2363 ทำให้เจ้าชายฌูเอาที่ 6 แห่งโปรตุเกสเสด็จนิวัติเมื่อวันที่ 21 เมษายน พ.ศ. 2364 เป็นเวลา 13 ปีที่กรุงรีโอเดจาเนโรของบราซิลมีสถานะเป็นเมืองหลวงของราชอาณาจักรโปรตุเกส ซึ่งนักประวัติศาสตร์บางคนเรียกว่า "มหานครผกผัน" (metropolitan reversal) (คือ เป็นอาณานิคมที่ปกครองจักรวรรดิโปรตุเกสทั้งหมด)

neg:
ประเทศบราซิล
ภาคเหนือ กินพื้นที่ร้อยละ 42 ของทั้งประเทศ หรือใหญ่กว่ายุโรปตะวันตกทั้งหมด เป็นเขตลุ่มแม่น้ำอเมซอน ซึ่งเป็นที่ราบลุ่มแม่น้ำที่ใหญ่ที่สุดในโลก มีปริมาณน้ำจึด 1 ใน 5 ของโลก รวมทั้งเป็นเขตป่าฝน (rainforest) ที่ใหญ่ที่สุดของโลกด้วย
ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ เป็นภูมิภาคที่ใหญ่เป็นอันดับ 3 ของทั้ง 5 ภูมิภาคของบราซิล (คิดเป็นร้อยละ 18) ประกอบด้วย 7 รัฐ มีพื้นที่ติดชายฝั่งมหาสมุทรแอนแลนติก มีทั้งเขตลุ่มแม่น้ำที่สามารถทำการเพาะปลูกพืชเขตร้อน และเขตที่ราบสูงที่ค่อนข้างแห้งแล้ง ประชากรส่วนใหญ่อาศัยอยู่ในบริเวณชายฝั่งทะเล มีเมืองใหญ่หลายเมือง ได้แก่ เมือง Salvador และเมือง Recife
ภาคตะวันตกตอนกลาง เป็นที่ราบสูงเฉลี่ย 1,000 เมตรจากระดับน้ำทะเล กินพื้นที่ร้อยละ 22 ของประเทศต่อจากเขต อเมซอนไปทางใต้ เป็นเขตป่าไม้ชุกชุม เป็นพี้นที่เพาะปลูกและทำปศุสัตว์ บางแห่งเป็นพื่นที่แห้งแล้งกันดาร
ภาคตะวันออกเฉียงใต้ มีพื้นที่เพียงร้อยละ 11 ของประเทศ แต่เป็นที่ตั้งของเมืองใหญ่ที่สุด 3 เมืองของบราซิล คือ รีโอเดจาเนโร เซาเปาลู และเบโลโอรีซอนตี และเป็นที่อยู่ของประชากรร้อยละ 45 ของทั้งประเทศ เป็นพื้นที่ชายฝั่ง หาดทราย และที่ราบสูง
ภาคใต้ มีพื้นที่น้อยที่สุด มีอากาศใกล้เคียงกับยุโรป มีหิมะตกบางพื้นที่ในฤดูหนาว เป็นที่ตั้งรกรากของชาวยุโรปที่ไปตั้ง ถิ่นฐานในบราซิลในศตวรรษที่ 19 โดยเฉพาะจาก อิตาลี เยอรมนี โปแลนด์ และรัสเซีย และอยู่อาศัยเรื่อยมาจนปัจจุบัน ถือเป็นอู่ข้าวอู่น้ำของประเทศ ผลิตผลสำคัญ ได้แก่ ข้าวสาลีข้าวโพด ถั่วเหลือง และข้าว รวมทั้งเป็นเขตปศุสัตว์ที่สำคัญของประเทศด้วย

neg:
ประเทศบราซิล
โดยในช่วงทศวรรษที่ 1990 บราซิลหันมาใช้นโยบายเปิดเศรษฐกิจ และได้เข้าเป็นสมาชิกองค์การการค้าโลก (WTO) เมื่อวันที่ 1 มกราคม 2538 และในเวลาต่อมา รัฐบาลของประธานาธิบดี Lula ได้แสดงเจตจำนงในการใช้หนี้ต่างประเทศทำให้ลดลงจากร้อยละ 58.7 ของ GDP ในปี 2546 เหลือร้อยละ 51.6 ในปี 2548 และในปี 2552 หนี้ต่างประเทศของบราซิลลดเหลือร้อยละ 11.6 ของ GDP นอกจากนี้ การตัดสินใจให้กู้เงินจำนวน 14 พันล้านเหรียญสหรัฐแก่กองทุนการเงินระหว่างประเทศในปลายปี 2552 แสดงถึงความเชื่อมั่นทางเศรษฐกิจของบราซิลเป็นอย่างมาก และในปี 2554 บราซิลคาดการณ์ว่าจะมีอัตราการขยายตัวของ GDP ประมาณร้อยละ 8

neg:
บัววีสตา (รัฐโรไรมา)
บัววีสตา () เป็นเมืองหลวงของรัฐโรไรมา ตั้งอยู่ฝั่งตะวันตกของลุ่มแม่น้ำบรังกู เมืองตั้งอยู่ห่างจากชายแดนบราซิลที่ติดกับประเทศเวเนซุเอลาราว 220 กิโลเมตร เป็นเมืองหลวงของรัฐเพียงแห่งเดียวในประเทศบราซิลที่อยู่ซีกโลกเหนือทั้งหมด บัววีสตาเป็นเทศบาลที่มีประชากรมากที่สุดในรัฐโรไรมา โดยประชากรครึ่งหนึ่งของรัฐอาศัยอยู่ที่เมืองนี้

neg:
โปร์ตูเวลยู
โปร์ตูเวลยู () เป็นเมืองหลวงของรัฐรอนโดเนีย ประเทศบราซิล มีประชากรราว 435,732 คน (ค.ศ. 2010) เมืองมีความสำคัญด้านการทำเหมืองดีบุก ซึ่งถือเป็นเศรษฐกิจที่สำคัญของภูมิภาค เป็นศูนย์กลางการขนส่งและการคมนาคม เมืองตั้งอยู่ทางฝั่งตะวันออกของแม่น้ำมาเดย์รา สายแม่น้ำที่สำคัญของแม่น้ำแอมะซอน และเป็นเมืองใหญ่ที่สุดของรัฐรอนโดเนีย

neg:
ธงชาติบราซิล
คำขวัญประจำชาติ "Ordem e Progresso" (ความเป็นระเบียบและความก้าวหน้า) ซึ่งปรากฏในธงชาตินั้น ได้รับแรงบันดาลใจจากคติพจน์ของโอกุสต์ กองต์ (Auguste Comte) นักปรัชญาปฏิฐานนิยม (Positivism) ชาวฝรั่งเศส ซึ่งมีอยู่ว่า "L’amour pour principe et l’ordre pour base; le progrès pour but" (ความรักคือหลักการและความมีระเบียบคือรากฐาน ส่วนความก้าวหน้าคือเป้าหมาย) คำขวัญนี้ได้มีการบรรจุไว้ในธงชาติ เนื่องจากบุคคลที่เกี่ยวข้องกับการปฏิวัติล้มล้างระบอบกษัตริย์และก่อตั้งสาธารณรัฐใหม่ ได้ยึดถือหลักการดังกล่าวนี้เป็นแนวคิดในการปฏิวัติ

neg:
รัฐอันโซอาเตกี
เมืองหลวงของรัฐคือเมืองบาร์เซโลนา เมืองที่สำคัญอื่นเช่นเมืองปวยร์โตลากรุซและเอลตีเกร

neg:
จักรพรรดิเปดรูที่ 1 แห่งบราซิล
จักรพรรดิเปดรูที่ 1 แห่งบราซิล (, ; 12 ตุลาคม พ.ศ. 2341 – 24 กันยายน พ.ศ. 2377) มีพระราชสมัญญาว่า "ผู้ปลดปล่อย" (the Liberator) ทรงเป็นผู้สถาปนาและผู้ปกครองจักรวรรดิบราซิลพระองค์แรก ทรงดำรงเป็น พระเจ้าเปดรูที่ 4 แห่งโปรตุเกส (Dom Pedro IV) จากการครองราชบัลลังก์เหนือราชอาณาจักรโปรตุเกสเพียงระยะเวลาสั้น ๆ ที่ซึ่งทรงได้รับพระราชสมัญญาว่า "ผู้ปลดปล่อย" และ "กษัตริย์นักรบ" (the Soldier King) ประสูติในกรุงลิสบอน พระองค์เป็นพระราชบุตรพระองค์ที่ 4 ในบรรดาพระราชบุตรทั้งหมดของพระเจ้าฌูเอาที่ 6 แห่งโปรตุเกสกับเจ้าหญิงคาร์ลอตา โจวควินาแห่งสเปน สมเด็จพระราชินีแห่งโปรตุเกส ดังนั้นพระองค์ทรงเป็นพระบรมวงศานุวงศ์แห่งราชวงศ์บราแกนซา เมื่อประเทศโปรตุเกสถูกกองทัพฝรั่งเศสโจมตีในปีพ.ศ. 2350 พระองค์และพระราชวงศ์ได้เสด็จลี้ภัยไปยังอาณานิคมที่ใหญ่และมั่งคั่งที่สุดของโปรตุเกส คือ บราซิล

neg:
ปัญหาสิ่งแวดล้อมในประเทศบราซิล
ในฐานะที่เป็นประเทศกำลังพัฒนาหรืออุตสาหกรรมใหม่ ประเทศบราซิลมีความโดดเด่นสำหรับการเป็นผู้นำของความคิดริเริ่มด้านเป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม ในด้านการผลิตเชื้อเพลิงชีวภาพ ประเทศบราซิลเป็นผู้ผลิตเอทานอลที่ใหญ่สุดเป็นอันดับสองของโลก นอกจากนี้ยังได้ถือเป็นเมืองที่ยั่งยืน แม้กระนั้น ปัญหาสิ่งแวดล้อมก็ยังคงเป็นความกังวลหลักของประเทศบราซิล

neg:
ประเทศบราซิล
ผลผลิตทางการเกษตร

neg:
สนามกีฬาแห่งชาติมาแน การิงชา
สนามกีฬาแห่งชาติบราซีเลีย มาแน การิงชา () หรือที่รู้จักกันในชื่อ สนามกีฬาแห่งชาติมาแน การิงชา, สนามกีฬาแห่งชาติบราซีเลีย หรือเรียกสั้น ๆ ว่า มาแน การิงชา เป็นสนามกีฬาที่ตั้งอยู่ในกรุงบราซีเลีย ประเทศบราซิล ใช้จัดการแข่งขันกีฬาได้หลายประเภท แต่มักจะถูกใช้จัดการแข่งขันฟุตบอล สนามแห่งนี้สามารถจุผู้คนได้ 70,064 คน หลังจากการปรับปรุงสนามใหม่ ชื่อสนามตั้งเพื่อเป็นเกียรติแก่มาแน การิงชา นักฟุตบอลที่เป็นผู้ชนะเลิศการแข่งขันฟุตบอลโลก 1958 และฟุตบอลโลก 1962 ร่วมกับทีมชาติบราซิล

neg:
รัฐโตกันชีนส์
โตกันชีนส์ () เป็นหนึ่งในรัฐของประเทศบราซิล รัฐก่อตั้งในปี ค.ศ. 1988 โดยแยกออกมาจากรัฐโกยาส ทางตอนเหนือ และเริ่มก่อตั้งเมืองหลวงที่ชื่อ ปาลมัส ในปี ค.ศ. 1989 เป็นรัฐที่ใหม่ที่สุดและยังใหม่มาก การพัฒนายังช้า อาคารต่าง ๆ เป็นทรัพยากรที่สำคัญที่สุดของรัฐ

neg:
ประเทศบราซิลในโอลิมปิกฤดูร้อน 1936
ประเทศบราซิล เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 11 ค.ศ. 1936 (พ.ศ. 2479) ณ กรุงเบอร์ลิน ประเทศเยอรมนีระหว่างวันที่ 1 สิงหาคม – 16 สิงหาคม พ.ศ. 2479

neg:
ปาลมัส
ปาลมัส (; , "ต้นปาล์ม") เป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของรัฐโตกันชีนส์ ประเทศบราซิล เพิ่งก่อตั้งจากรัฐธรรมนุญในปี ค.ศ. 1988 และจากข้อมูลของ IBGE เมืองมีประชากร 286,787 คน (ค.ศ. 2017)

neg:
ซานตามาเรีย (รัฐรีโอกรันดีโดซูล)
ซานตามาเรีย () เป็นนครและเทศบาล ตอนกลางของรัฐรีโอกรันดีโดซูล รัฐทางใต้สุดของประเทศบราซิล ในปี ค.ศ. 2007 มีประชากร 263,403 คน มีพื้นที่ 1,823 ตร.กม. (704 ตร.ไมล์)

neg:
การย้ายราชสำนักโปรตุเกสไปบราซิล
เนื่องจากโปรตุเกสว่างเว้นพระมหากษัตริย์และอิสระทางเศรษฐกิจของบราซิล โปรตุเกสจึงเข้าสู่วิกฤตการณ์การเมืองรุนแรงซึ่งบีบให้พระเจ้าฌูเอาที่ 6 และพระราชวงศ์เสด็จนิวัติโปรตุเกสใน พ.ศ. 2364 รัชทายาท เจ้าชายเปโดร ยังประทับอยู่ในบราซิล สภาโปรตุเกสเรียกร้องให้บราซิลกลับคืนสู่สถานะอาณานิคมดังเดิมและให้รัชทายาทเสด็จนิวัติโปรตุเกส เจ้าชายเปโดร ซึ่งได้รับอิทธิพลจากวุฒิสภาเทศบาลริโอเดจาเนโร ทรงปฏิเสธจะเสด็จนิวัติโปรตุเกสระหว่างเหตุการณ์ดีอาโดฟิโกอันขึ้นชื่อ (9 มกราคม พ.ศ. 2365) บราซิลมีอิสรภาพทางการเมืองเมื่อวันที่ 7 กันยายน พ.ศ. 2365 และเจ้าชายปราบดาภิเษกเป็นจักรพรรดิในริโอเดจาเนโร เฉลิมพระนามว่า จักรพรรดิดอม เปดรูที่ 1 ยุติการครอบงำบราซิลเป็นอาณานิคมของโปรตุเกสนาน 322 ปี

neg:
รีโอเดจาเนโร
รีโอเดจาเนโร (; ) หรือ รีอูจีฌาเนย์รู () มีความหมายว่า "แม่น้ำเดือนมกราคม") หรือมักเรียกโดยย่อว่า รีโอ (Rio) เป็นเมืองหลวงของรัฐรีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล โดยเป็นเมืองที่กล่าวขานกันว่างดงามที่สุดแห่งหนึ่งในโลก และเป็นที่รู้จักในด้านการท่องเที่ยว โดยเฉพาะชายหาดกอปากาบานา (Copacabana) และอีปาเนมา (Ipanema) เทศกาลรื่นเริงประจำปีของบราซิล และรูปปั้นพระเยซูขนาดใหญ่ที่รู้จักในชื่อ กริชตูเรเดงโตร์ บนยอดเขากอร์โกวาดู

neg:
ประเทศบราซิล
ทั้งนี้ ในระหว่างการประชุม G20 เมื่อเดือนพฤศจิกายน 2553 ที่สาธารณรัฐเกาหลี ประธานาธิบดีบราซิลได้วิจารณ์นโยบายเศรษฐกิจของสหรัฐอย่างรุนแรง ว่าเป็นชนวนก่อให้เกิดสงครามเงินตรา (Currency War) ทั่วโลก และจะทำให้เศรษฐกิจของโลกล้มละลายหากทุกประเทศลดค่าเงินของตนเพื่อความได้เปรียบในการส่งออกบราซิลมีเป้าหมายจะลงทุนด้านพลังงานมูลค่าประมาณ 644 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ ในระหว่างปี ค.ศ. 2011 – 2020 โดยจะลงทุนในธุรกิจสำรวจและผลิตปิโตรเลียม (434 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) ภาคการผลิตไฟฟ้า (149 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) และเชื้อเพลิงชีวภาพ (61 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) ซึ่งหากการลงทุนเป็นไปตามเป้าหมายภายในปี ค.ศ. 2020 พลังงานทดแทนจะมีสัดส่วนเป็น ร้อยละ 46.3 (ปัจจุบันพลังงานทดแทนมีสัดส่วน ร้อยละ 44.8) และปิโตเลียมจะมีสัดส่วนเป็นร้อยละ 31.8 (ปัจจุบันปิโตรเลียมมีสัดส่วนร้อยละ 38.5) ของโครงสร้างพลังงานของประเทศ

neg:
ประเทศบราซิล
บราซิลเป็นประเทศที่มีขนาดใหญ่เป็นอันดับ 5 ของโลกทั้งในแง่จำนวนประชากรและอาณาเขต เป็นประเทศที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในทวีปละตินอเมริกาและมีอาณาบริเวณครอบคลุมพื้นดินส่วนใหญ่ของทวีป บราซิลใช้ระบบปกครองแบบสหพันธรัฐ แบ่งเขตการปกครองออกเป็น 26 รัฐและเขตนครหลวง 1 เขต โดยแต่ละรัฐจะมีรัฐบาลท้องถิ่นที่บริหารปกครองแบบอิสระ สามารถแบ่งรัฐเหล่านี้ออกได้เป็น 5 ภูมิภาค (ที่มีความสำคัญเชิงวัฒนธรรมและสถิติ) กล่าวโดยรวมได้ว่าบราซิลเป็นประเทศที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัวหลายด้าน ทั้งในแง่ทรัพยากรธรรมชาติและพันธุ์ไม้ที่มีมากมายมหาศาล ชาติพันธุ์หลากวัฒนธรรมที่ดำรงอยู่ร่วมกันได้อย่างสันติ การใช้อำนาจอย่างนุ่มนวลทางการเมือง และชนชั้นกลางที่กำลังรุ่งเรือง

neg:
จูอาเซย์รู
จูอาเซย์รู () หรือเดิมรู้จักในชื่อ โจอาเซย์รู () เป็นเทศบาลในรัฐบาเอีย ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศบราซิล ชื่อของเมืองมาจากต้นไม้จูอาเซย์รูที่เติบโตในบริเวณนั้น เป็นเมืองฝาแฝดกับเปตรูลีนา ในรัฐเปร์นัมบูกู ทั้งสองเมืองเชื่อมต่อกันด้วยสะพานสมัยใหม่ข้ามแม่น้ำเซาฟรังซีสกู เมื่อรวมกันเรียก เปตรูลีนา-จูอาเซย์รู เป็นเขตปริมณฑล ที่มีประชากรราว 500,000 คน

neg:
รัฐโรไรมา
โรไรมา () เป็นรัฐเหนือสุดและเป็นรัฐที่มีประชากรน้อยที่สุดในประเทศบราซิล ตั้งอยู่ในเขตลุ่มแม่น้ำแอมะซอน อยู่ติดกับรัฐอามาโซนัสและรัฐปารา และยังติดกับประเทศเวเนซุเอลาและกายอานา มีประชากรอยู่ 400,000 คน (ปี 2006) มีเมืองหลวงรัฐคือเมืองบัววีสตา มีเมืองในรัฐ 15 เมือง

neg:
รัฐรีอูกรันดีดูซูล
รีอูกรันดีดูซูล () เป็น 1 ใน 26 รัฐของประเทศบราซิล ตั้งอยู่ใต้สุดของประเทศ ติดกับรัฐซันตากาตารีนาทางทิศเหนือ และติดกับประเทศอาร์เจนตินาทางทิศตะวันตก และติดกับประเทศอุรุกวัยทางทิศใต้ และติดกับมหาสมุทรแอตแลนติกทางทิศตะวันออกและใต้ รัฐรีอูกรันดีดูซูลมีพื้นที่ 281,748 ตร.กม. เมืองหลวงของรัฐคือเมืองโปร์ตูอาเลกรี ()

neg:
ซัลวาดอร์
ซัลวาดอร์ () เป็นเมืองใหญ่ที่สุดในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของบราซิล ตั้งอยู่ทางชายฝั่งมหาสมุทรแอตแลนติก เป็นเมืองหลวงของรัฐบาเยีย ซัลวาดอร์เป็นเมืองหลวงแห่งแรกของบราซิลซึ่งก่อตั้งในยุคอาณานิคมโดยชาวโปรตุเกส เป็นเมืองใหญ่อันดับสามของประเทศต่อจาก เซาเปาลู และ รีโอเดจาเนโร ซัลวาดอร์ได้ชื่อว่าเป็นเมืองแห่งความสุข มีชื่อเสียงอย่างมากในเรื่องของการสังสรรค์ และเทศกาลรื่นเริง

neg:
โนวูอัมบูร์กู
โนวูอัมบูร์กู () เป็นเมืองทางใต้สุดของรัฐรีอูกรันดีดูซูล ประเทศบราซิล มีประชากร 237,044 คน (ค.ศ. 2010) มีพื้นที่ 217 ตร.กม. และมีอุณหภูมิเฉลี่ย 19°C ในคริสต์ทศวรรษ 1980 ได้รับฉายาว่า เมืองหลวงแห่งรองเท้า มีบริษัทเกี่ยวกับกรีฑาหลายแห่ง

neg:
โฟร์ตาเลซา
โฟร์ตาเลซา () เป็นเมืองหลวงของรัฐเซอารา ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของบราซิล มีประชากร 2,447,409 คน (ค.ศ. 2009) มากเป็นอันดับ 5 ของประเทศ และเป็นเมืองที่มีความหนาแน่นประชากรมากที่สุด (ประมาณ 8,000 ต่อ กม²)

neg:
วีตอเรีย
วีตอเรีย () เป็นเมืองหลวงของรัฐเอสปีรีตูซานตู ประเทศบราซิล ตั้งอยู่บนเกาะเล็ก ๆ ในอ่าวที่แม่น้ำบรรจบกับทะเล ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1551 เมืองมีพื้นที่ 93 กม หรือ 35.9 ตร.ไมล์ มีประชากร 348,265 คน (ค.ศ. 2013) ขณะที่เกรตเตอร์วีตอเรีย ที่เป็นเขตมหานครมีประชากรมากกว่า 1,857,616 คน (ค.ศ. 2013) เป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 14 ของประเทศ ในปี ค.ศ. 1998 สหประชาชาติ ให้วีตอเรียเป็นเมืองหลวงรัฐที่น่าอยู่อาศัยที่สุดของบราซิล โดยวัดจากด้านสุขภาพ การศึกษา และโครงการปรับปรุงสังคม

neg:
ประเทศบราซิล
รีล

neg:
เซาลูอีส (รัฐมารันเยา)
เซาลูอีส () เป้นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของรัฐมารันเยา ประเทศบราซิล เมืองตั้งอยู่บนเกาะเซาลูอีส เมืองมีประชากร 986,826 คน (ค.ศ. 2008) และเขตมหานครมีประชากร 1,227,659 คน เป็นเมืองใหญ่อันดับ 16 ของบราซิล เมืองมีท่าเรือที่สำคัญ 2 แห่งคือ ท่าเรือมาเดย์ราและท่าเรืออีตากี

neg:
กูรีชีบา
กูรีชีบา () เป็นเมืองหลวงของรัฐปารานา ประเทศบราซิลและเป็นเมืองใหญ่ที่สุดในรัฐ มีประชากรมากที่สุดในบริเวณบราซิลตอนใต้ เป็นเมืองศูนย์กลางเศรษฐกิจ

neg:
จักรพรรดิเปดรูที่ 1 แห่งบราซิล
ในวันที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2369 จักรพรรดิเปดรูที่ 1 เสด็จทางเรือจากรีโอเดจาเนโรไปยังเมืองเซา โจเซในรัฐซันตากาตารีนา จากที่นี่พระองค์ทรงม้าไปที่ปรอโตอเลกรีเมืองหลวงของรัฐรีโอกรันดีโดซูลที่กองทัพใหญ่ถูกส่งไปประจำที่นั่น เมื่อพระองค์เสด็จถึงในวันที่ 7 ธันวาคม องค์จักรพรรดิทรงพบความเคยชินกับกองทัพมากกว่าการรายงานก่อนหน้านี้ที่ทรงคาดหวัง พระองค์ "ทรงตอบสนองด้วยพลังตามปกติของพระองค์ พระองค์ทรงผ่านคำสั่งที่วุ่นวาย, พระองค์ทรงมีชื่อเสียงจากการไล่คนกินสินบนและคนไร้ความสามารถ, ทรงสนิทสนมกับทหารและทรงรวมการบริหารกองทัพและพลเมืองทั่วไป" พระองค์กำลังพร้อมเสด็จกลับไปยังรีโอเดจาเนโร เมื่อพระองค์ทรงรับทราบข่าวการสิ้นพระชนม์ของพระนางมาเรีย ลีโอโพลดิน่า จากการที่ทรงแท้ง ข่าวลือที่ไม่มีมูลความจริงได้แพร่กระจายไปทั่วเมืองหลวบราซิลที่ว่าพระนางสิ้นพระชนม์หลังจากทรงถูกทำร้ายร่างกายโดยจักรพรรดิเปดรูที่ 1

neg:
ซานโตโดมิงโก
ซานโตโดมิงโก () หรือชื่อเต็ม ซานโตโดมิงโกเดกุซมัน () เป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของสาธารณรัฐโดมินิกัน และเป็นเมืองใหญ่อันดับ 2 ของบรรดาเมืองที่ตั้งอยู่ในทะเลแคริบเบียน กรุงซานโตโดมิงโกตั้งอยู่บริเวณปากแม่น้ำโอซามา (Ozama river) มีพื้นที่ประมาณ 104.44 ตร.กม. มีประชากร 2,084,852 คนในปี ค.ศ. 2003 (พ.ศ. 2546) และเพิ่มเป็น 2,253,437 คนในปี ค.ศ. 2006 (พ.ศ. 2549) (รวมประชากรในเขตมหานครด้วย) มีความหนาแน่นของประชากร 8,747 คน/ตร.กม. กรุงซานโตโดมิงโกเป็นที่รู้จักกันในนาม "ประตูสู่แคริบเบียน" (gateway to the Caribbean)

neg:
ลาปาซ
นวยส์ตราเซญอราเดลาปาซ () หรือ ชูกียาปู (ไอย์มารา: Chuquiyapu, "ชูกี" 'ทอง' และ "ยาปู" 'ทุ่ง') เป็นเมืองหลวงการบริหารของประเทศโบลิเวีย และเป็นเมืองหลวงของแคว้นลาปาซด้วย ในปี พ.ศ. 2544 กรุงลาปาซมีจำนวนประชากรหนึ่งล้านคน

neg:
เบเลง
เบเลง () เป็นเมืองปากแม่น้ำแอมะซอน บนฝั่งแม่น้ำปารา ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของประเทศบราซิล ในรัฐปารา เป็นศูนย์กลางกระจายสินค้า ท่ารถประจำทาง สนามบิน อยู่ห่างจากมหาสมุทรแอตแลนติกราว 100 กิโลเมตร

neg:
ประเทศบราซิลในโอลิมปิกฤดูร้อน 1980
ประเทศบราซิล เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 22 ค.ศ. 1980 (พ.ศ. 2523) ณ กรุงมอสโก สหภาพโซเวียตระหว่างวันที่ 19 กรกฎาคม – 3 สิงหาคม พ.ศ. 2523

neg:
คลังแห่งชาติ (บราซิล)
ที่คลังแห่งชาติของบราซิล เป็นองค์ประกอบหลักของระบบจัดการไฟล์ (SIGA) ในบราซิล ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 2 มกราคม พ.ศ. 2381 และมีสำนักงานใหญ่อยู่ที่เมืองริโอเดจาเนโร ตามกฎหมายว่าด้วยจดหมายเหตุ (กฎหมาย 8.159) เมื่อวันที่ 8 มกราคม พ.ศ. 2534 มีหน้าที่ในการจัดเก็บจัดเก็บรักษาไว้ให้เข้าถึงและเปิดเผยมรดกสารคดีของรัฐบาลกลางที่ให้บริการแก่รัฐและประชาชน

neg:
ประเทศเวเนซุเอลา
เมืองหลวงคาราคัสได้ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1567 ซิมอน โบลิวาร์เกิดในเมืองหลวงนี้ เมื่อปี ค.ศ. 1783 และเขาเป็นบุคคลแรกในทวีปอเมริกาใต้ที่จับอาวุธลุกขึ้นสู้เพื่อกู้เอกราชของชาวลาตินอเมริกาจากแอกของนักล่าอาณานิคมชาวสเปนในปี ค.ศ. 1818 และได้รับเอกราชในปี 1821 โดยใช้เวลาเพียง 11 ปีเท่านั้น

neg:
ธงชาติบราซิล
ส่วนในธงชาติสมัยสาธารณรัฐที่ใช้ในปัจจุบันนั้น สีเขียวหมายถึงป่าไม้ที่อุดมสมบูรณ์ รูปสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูนสีเหลืองหมายถึงความมั่งคั่งของทรัพยากรธรรมชาติ รูปวงกลมสีน้ำเงินซึ่งใส่เข้ามาแทนที่รูปตราแผ่นดินจักรวรรดินั้น แสดงภาพท้องฟ้าเหนือนครริโอ เดอ จาเนโร ในตอนเช้าของวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2432 ซึ่งเป็นวันที่สถาปนาสาธารณรัฐบราซิล รูปเหล่านี้แสดงออกมาในลักษณะที่มองจากภายนอกทรงกลมฟ้า รูปดาวในทรงกลมฟ้านั้นเป็นเครื่องหมายแทนบรรดารัฐต่างๆ ในแต่ละรัฐของสหภาพสาธารณรัฐบราซิล และตำแหน่งของดาวแต่ละดวงจะหมายถึงรัฐใดรัฐหนึ่งลงไปโดยเฉพาะ จำนวนดาวนั้นจะเปลี่ยนแปลงไปพร้อมกับการเพิ่มจำนวนของรัฐ โดยเมื่อแรกใช้ธงนี้ มีรูปดาวเพียง 21 ดวง ทุกวันนี้ดาวในธงมีทั้งหมด 27 ดวง หมายถึงรัฐทั้ง 26 รัฐและ 1 เขตสหพันธ์ซึ่งเป็นที่ตั้งของเมืองหลวง (ดาวของเขตสหพันธ์นั้นคือดาว Sigma Octantis ซึ่งอยู่ใกล้ตำแหน่งแกนใต้ของทรงกลมฟ้า)

neg:
รัฐอามาปา
รัฐอามาปา () เป็นรัฐในประเทศบราซิล ตั้งอยู่ทางตอนเหนือสุด ติดกับชายแดนซูรินามและเฟรนช์เกียนาทางตอนเหนือ ติดกับมหาสมุทรแอตแลนติกทางตะวันออก และติดกับรัฐปาราทางตอนใต้และตะวันตก ทางตอนเหนือของรัฐมีแม่น้ำโอยาป็อกเป็นพรมแดนกั้นบราซิลกับเฟรนช์เกียนา ลักษณะภูมิประเทศที่โดดเด่นในบริเวณนี้ คือร้อยละ 90 ของรัฐเป็นพื้นที่ป่าฝนแอมะซอนขนาดใหญ่ ยังเป็นพื้นที่บนเส้นศูนย์สูตร การเดินทางถึงรัฐนี้ไปสู่เมืองหลวงของรัฐที่ชื่อ เมืองมากาปา ทำได้โดยทางเรือหรือเครื่องบินเท่านั้น

neg:
จักรพรรดิเปดรูที่ 1 แห่งบราซิล
ในช่วงปลายเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2350 ขณะที่เจ้าชายเปดรูมีพระชนมายุ 9 พรรษา พระราชวงศ์ต้องเสด็จลี้ภัยออกจากโปรตุเกสจากการรุกรานของกองทัพฝรั่งเศสที่ถูกส่งมาโดยจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 กำลังเข้าใกล้กรุงลิสบอน เจ้าชายเปดรูและพระราชวงศ์ได้เสด็จถึงรีโอเดจาเนโร เมืองหลวงของบราซิล ซึ่งเป็นอาณานิคมที่ใหญ่ที่สุดและมั่งคั่งที่สุดของโปรตุเกส ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2351 ในระหว่างการเดินทางเจ้าชายทรงอ่านบทประพันธ์แอเนียดของเวอร์จิลและทรงสนทนากับลูกเรือเพื่อเรียนรู้ทักษะการเดินเรือ ในบราซิล หลังจากประทับที่พระราชวังปาโคเพียงระยะสั้นๆ เจ้าชายเปดรูและพระอนุชาคือ เจ้าชายมิเกลได้ย้ายมาประทับร่วมกับพระราชบิดาที่พระราชวังปาโค เดอ เซา กริสโตเบา ("พระราชวังแห่งนักบุญคริสโตเฟอร์") ถึงแม้ว่าพระองค์จะไม่ทรงเคยใกล้ชิดสนิทสนมกับพระราชบิดา แต่เจ้าชายเปดรูทรงรักพระองค์และทรงโกรธเคืองผู้ที่ทำให้พระราชบิดาเสือมเสียพระเกียรติซึ่งเกิดขึ้นตลอดเวลาโดยผู้อยู่เบื้องหลังคือพระนางคาร์ลอตา โจวควินา พระราชมารดา เมื่อทรงเจริญพระชันษา เจ้าชายเปดรูทรงขนานพระนามพระราชมารดาอย่างเปิดเผยและทรงแสดงความรู้สึกเหยียดหยามพระราชมารดาว่า "สุนัขตัวเมีย" (Bitch)

neg:
ประเทศบราซิล
ดุลบัญชีเดินสะพัด

neg:
จักรพรรดิเปดรูที่ 1 แห่งบราซิล
วิกฤตการณ์ยังคงดำเนินต่อไปถึงจุดที่ไม่มีวันกลับมาเป็นเหมือนเดิมได้แล้วเมื่อทาง "คอร์เตส" ทำการยุบรัฐบาลกลางในรีโอเดจาเนโรและกราบบังตมทูลให้เจ้าชายเปดรูเสด็จกลับ นี่เป็นแผนการของชาวบราซิลเป็นความพยายามเพื่อให้อยู่ในสังกัดของโปรตุเกสอีกครั้ง ด้วยบราซิลไม่ใช่อาณานิคมมาตั้งแต่พ.ศ. 2358 และมีสถานะเป็นราชอาณาจักร ในวันที่ 9 มกราคม พ.ศ. 2365 เจ้าชายเปดรูทรงถูกเสนอด้วยคำร้องของ 8,000 รายชื่อ ได้ร้องขอไม่ให้พระองค์เสด็จจากไป พระองค์ตรัสตอบว่า "เพราะมันเป็นสิ่งที่ดีสำหรับทุกคนและความสุขโดยรวมของประเทศชาติ ข้าพเจ้าเต็มใจ โปรดบอกประชาชนเถิด ข้าพเจ้าจะยังคงอยู่ที่นี่" นายพลอาวิเลซได้ก่อการจลาจลอีกครั้งและพยายามบีบบังคับให้เจ้าชายเปดรูเสด็จกลับโปรตุเกส ในครั้งนี้เจ้าชายทรงหันกลับมาต่อสู้ ทรงระดมพลกองทัพบราซิล (ที่ซึ่งไม่เข้าร่วมกับฝ่ายโปรตุเกสที่ก่อการจลาจลในครั้งก่อน),หน่วยพลทหารและพลเรือนติดอาวุธ ด้วยจำนวนที่มากกว่า อาวิเลซยอมแพ้และถูกขับไล่ออกจากลราซิลพร้อมกับทหารของเขา

neg:
โฟลเรียนอโปลิส
โฟลเรียนอโปลิส () เป็นเมืองหลวงและเมืองใหญ่อันดับ 2 ของรัฐซันตากาตารีนา ประเทศบราซิล รัฐทางใต้ของประเทศ เมืองประกอบเกาะใหญ่ ที่ชื่อเกาะซันตากาตารีนา และมีบางส่วนอยู่บนแผ่นดินใหญ่ เมืองมีประชากร 427,298 คน (ค.ศ. 2009) เป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 47 ของประเทศ

neg:
รัฐเปร์นัมบูกู
รัฐเปร์นัมบูกู () เป็นรัฐในประเทศบราซิล ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศ ติดกับรัฐปาราอีบาและรัฐเซอาราทางทิศเหนือ ติดกับรัฐปีเอาอีทางทิศตะวันตก ติดกับรัฐอาลาโกอัสและรัฐบาเยียทางทิศใต้ และติดกับมหาสมุทรแอตแลนติกทางทิศตะวันออก เมืองหลวงของรัฐคือเมือง เรซิฟี รัฐมีความยาวของชายหาดราว 187 กิโลเมตร

neg:
ประเทศบราซิลในโอลิมปิกฤดูร้อน 1920
ประเทศบราซิล เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 7 ค.ศ. 1920 (พ.ศ. 2463) ณ กรุงแอนต์เวิร์บ ประเทศเบลเยี่ยมระหว่างวันที่ 20 เมษายน – 12 กันยายน พ.ศ. 2463

neg:
ประเทศบราซิล
สัญลักษณ์เงิน

neg:
รัฐบัวโนสไอเรส
บัวโนสไอเรส () เป็นรัฐที่ใหญ่ที่สุดและมีประชากรมากที่สุดของรัฐในอาร์เจนตินา ชื่อรัฐมาจากชื่อกรุงบัวโนสไอเรส เมืองหลวงของรัฐคือเมืองลาปลาตา ที่ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1882 รัฐนี้มีประชากร 15.6 ล้านคน คิดเป็นร้อยละ 39 ของจำนวนประชากรประเทศ รัฐมีเนื้อที่ 307,571 ตร.กม. (118,754 ตร.ไมล์) เป็นรัฐที่ใหญ่ที่สุดของประเทศ คิดเป็นร้อยละ 11 ของพื้นที่ของประเทศ

neg:
กองทัพบราซิล
กองทัพบราซิล (, ) เป็นกองกำลังทหารของสหพันธ์สาธารณรัฐบราซิล มีหน้าที่ปกป้องในอธิปไตย และ พิทักษ์ผลประโยชน์ของบราซิล กองทัพบราซิลประกอบด้วยกองทัพบก, กองทัพอากาศ กองทัพเรือ และ กองกำลังตำรวจ โดยอยู่ภายใต้การบริหารจัดการของกระทรวงกลาโหม โดยที่ประธานาธิบดี เป็นผู้บัญชาการทหารสูงสุดของกองทัพบราซิล

neg:
รถไฟใต้ดินเตเรซีนา
รถไฟใต้ดินเตเรซีนา ( หรือที่นิยมเรียกว่า เมโตร () เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าในเมืองเตเรซีนา เมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของรัฐปีเอาอี ประเทศบราซิล ดำเนินการโดยบริษัท การขนส่งสาธารณะเขตเมือง จำกัด (มหาชน) () ปัจจุบันมีเส้นทางเดียว ระยะทาง 13.5 กิโลเมตร (8.4 ไมล์) ผู้โดยสารประมาณ 12,000 คนต่อวัน

neg:
บราซิเลียนเฟเดอรัลดิสตริกต์
เฟเดอรัลดิสตริกต์ (; ) เป็น 1 ใน 27 เขตการปกครอง (หรือรัฐ) ของประเทศบราซิล ตั้งอยู่บริเวณที่ราบสูงตอนกลางของเขตภูเขาบราซิลเลียน เฟเดอรัลดิสตริกต์ถูกแบ่งออกเป็น 31 เขตบริหาร และเป็นที่ตั้งของบราซีเลีย เมืองหลวงของประเทศบราซิล

neg:
โมฌีดัสกรูซิส
โมฌีดัสกรูซิส () เป็นเมืองในรัฐเซาเปาลู ประเทศบราซิล ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศ ห่างจากเมืองเซาเปาลูไปทางทิศตะวันออก 48 กิโลเมตร จากการสำรวจประชากรในปี ค.ศ. 2010 มีประชากร 387,241 คน มีความหนาแน่นประชากร 533.90 คนต่อกิโลเมตร เมืองมีการผลิตเหล็กและเหล็กกล้า

neg:
ประเทศบราซิล
มูลค่าการส่งออก

neg:
ประเทศบราซิล
วันที่ได้รับเอกราช 7 กันยายน พ.ศ. 2365 (จากโปรตุเกส)

neg:
วอลเลย์บอลชายทีมชาติบราซิล
วอลเลย์บอลชายทีมชาติบราซิล () เป็นตัวแทนของของประเทศบราซิล ทีมนี้ได้รับการบริหารโดยสหพันธ์วอลเลย์บอลแห่งบราซิล และเป็นส่วนหนึ่งในการแข่งขันวอลเลย์บอลระดับนานาชาติ ทีมชาติบราซิลได้ 3 เหรียญทองจากกีฬาโอลิมปิก, ชนะเลิศชิงแชมป์โลก 3 สมัย และชนะเลิศวอลเลย์บอลเวิลด์ลีก 9 สมัย ทีมชาติบราซิลเป็นทีมอันดับ 1 ของอันดับโลกเอฟไอวีบี ทีมนี้มักจะถูกเรียกว่า "ดรีมทีม" เนื่องจากอยู่ภายใต้ความสำเร็จของผู้ฝึกสอน เบอร์นาร์โด รีเซนเดอ

neg:
ฟุตบอลในประเทศบราซิล
ฟุตบอลเป็นกีฬาที่นิยมมากที่สุดในบราซิลและเป็นส่วนสำคัญของเอกลักษณ์ประจำชาติ ฟุตบอลทีมชาติบราซิลชนะการแข่งฟุตบอลโลกห้าสมัย นับเป็นทีมที่ได้แชมป์รายการดังกล่าวมากที่สุด ทั้งในฟุตบอลโลก 1958, 1962, 1970, 1994 และ 2002 มีเพียงทีมชาติบราซิลและเยอรมนีเท่านั้นที่ประสบความสำเร็จในที่ผ่านเข้าสู่รอบคัดเลือกการแข่งขันฟุตบอลโลกได้ทุกสมัย แต่ทีมชาติบราซิลเป็นทีมเดียวที่มีส่วนร่วมในการแข่งขันฟุตบอลโลกทุกครั้ง ซึ่งเป็นหนึ่งในรายการโปรดที่ต้องการชนะทุกครั้งที่มีการแข่ง หลังจากที่ทีมชาติบราซิลเป็นแชมป์ฟุตบอลโลกครั้งที่สามในปี ค.ศ. 1970 ทีมนี้ได้รับถ้วยรางวัลชูล รีเมอย่างถาวร แต่ 365 วันก่อนการแข่งขันฟุตบอลโลก 2014 อันดับโลกฟีฟ่าของทีมชาติบราซิลได้ร่วงลงมาอยู่ในอันดับที่ 22 นับเป็นตำแหน่งต่ำสุดที่เคยได้รับ ทั้งนี้ ทีมชาติบราซิลยังเคยได้รับรางวัลเหรียญทองโอลิมปิก ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 ที่จัดขึ้นในรีโอเดจาเนโร

neg:
ฟุตบอลทีมชาติบราซิล
เป็นที่เชื่อกันโดยทั่วไปว่าการแข่งขันครั้งแรกของฟุตบอลทีมชาติบราซิลเกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1914 เป็นการรวมตัวนักฟุตบอลชาวบราซิลจากเมืองริโอเดอจาเนโรและเซาเปาลู โดยได้แข่งขันกับสโมสรฟุตบอลจากประเทศอังกฤษกับสโมสรฟุตบอลเอ็กซิเตอร์ซิตี ที่สนามฟลูมีเนงซีสเตเดียม. ผลปรากฏว่าทีมชาติบราซิลเอาชนะไปได้ 2-0 จากประตูของ ออสวัลโด โกมีซ และ ออสแมน, ซึ่งในปีเดียวกันเกมส์ในระดับนานาชาติครั้งของทีมชาติบราซิลคือการเล่นกับ อาร์เจนตินา โดยนัดนี้บราซิลได้แพ้ไป 3-0 โดยแข่งกันที่กรุงบัวโนสไอเรส ประเทศอาร์เจนตินา

neg:
กัวเตมาลาซิตี
กัวเตมาลาซิตี () หรือ ซิวดัดเดกวาเตมาลา () ในท้องถิ่นเรียกว่า "กวาเตมาลา" (Guatemala) หรือ "กวาเต" (Guate) เป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของประเทศกัวเตมาลา และยังเป็นเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในอเมริกากลางด้วย

neg:
เซาไกตานูดูซูล
เซาไกตานูดูซูล () เป็นเมืองในรัฐเซาเปาลู ประเทศบราซิล เป็นเมืองที่ประชากรมีรายได้ต่อหัวมากที่สุดในบราซิล (US$ 16,500.00 ในปี ค.ศ. 2003) และมีดัชนีการพัฒนามนุษย์สูงที่สุด (0.921 - ระหว่างฮ่องกงและเยอรมนี)

neg:
รัฐรอนโดเนีย
รัฐรอนโดเนีย () เป็นรัฐในประเทศบราซิล ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศ มีชายแดนทางตะวันตกเล็กน้อยติดกับรัฐอาเกร ติดกับรัฐอามาโซนัสทางทิศเหนือ ติดกับรัฐมาตูโกรสซูทางทิศตะวันออก และติดกับประเทศโบลิเวียทางทิศใต้ มีเมืองหลวงของรัฐคือเมือง ปอร์ตูเวลโย ชื่อของรัฐตั้งตาม กังดิโด รอนโด (Candido Rondon) พื้นที่ 2 ใน 3 ของรัฐเป็นป่าฝนแอมะซอน

neg:
บริดจ์ทาวน์
บริดจ์ทาวน์ () เป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของประเทศบาร์เบโดส มีสนามบินนานาชาติแกรนต์ลีย์อดัม ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของเมือง รับผู้โดยสารจากทั้งสหราชอาณาจักร สหรัฐอเมริกา แคนาดา และแคริบเบียน

neg:
มาเนาส์
มาเนาส์ () เป็นเมืองในประเทศบราซิล เป็นเมืองหลวงของรัฐอามาโซนัส ตั้งอยู่บริเวณจุดบรรจบกันของแม่น้ำเนโกรและแม่น้ำโซลิโมย ถือเป็นเมืองที่มีประชากรมากที่สุดในรัฐอามาโซนัส จากสถิติข้อมูลของสถาบันภูมิศาสตร์และสถิติของบราซิล และถือเป็นจุดหมายปลายทางในการท่องเที่ยวเชิงนิเวศ เมืองนี้ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของประเทศบราซิล ห่างจากเมืองหลวงบราซิเลียเป็นระยะทาง 3,490 กม. (1,200 ไมล์)

neg:
เปตรูลีนา
เปตรูลีนา () เป็นนครทางปลายใต้สุดของรัฐเปร์นัมบูกู ประเทศบราซิล มีประชากร 281,851 คน ในปี ค.ศ. 2009 มีพื้นที่ 4,756.8 กม² ทำให้เป็นเทศบาลที่มีพื้นที่มากที่สุดของรัฐ เมืองตั้งอยู่บนฝั่งซ้ายของแม่น้ำเซาฟรังซีสกู ตรงข้ามกับเมืองแฝด จูอาเซย์รู (Juazeiro) ของรัฐบาเอีย

neg:
ประเทศบราซิล
อัตราการเจริญเติบโต GDP

neg:
รายชื่อประธานาธิบดีบราซิล
ค.ศ. 1889 จักรวรรดิบราซิล ถูกล้มล้างและแทนที่ด้วยสาธารณรัฐในการ รัฐประหารนำโดยจอมพล เดโอโดโร ดา ฟอนเซกา, ผู้ถอดถอนสมเด็จพระจักรพรรดิเปโดรที่ 2, ประกาศให้บราซิลเป็นสาธารณรัฐและจัดตั้งรัฐบาลชั่คราว ในวันที่ 15 พฤศจิกายน ค.ศ. 1889 คณะรัฐประหารเริ่มต้นในความพยายามที่จะล้มล้างอำนาจนายกรัฐมนตรีแห่งจักรวรรดิอัลฟอนซู เซลตู, วิสเคานต์แห่งออโร เปรโต, แต่การรัฐประหารอันคาดไม่ถึงว่านายกรัฐมนตรีที่แต่งตั้งโดยจักรพรรดิและผู้พึงพอใจในความมั่นใจที่จะเลือกตั้งสภาผู้แทนราษฎรบานปลายไปสู่การล้มเลิกราชาธิปไตย พร้อมกับการสถาปนาสาธารณรัฐบราซิล รัฐธรรมนูญของจักรวรรดิถูกยกเลิก รัฐสภาอิมพีเรียล (สมัชชาแห่งชาติ) ได้ยุติบทบาทลง ไม่เพียงแต่วิสเคานท์แห่งออโร เปรโต จะต้องออกจากตำแหน่ง แต่ตำแหน่งนายกรัฐมนตรีก็ถูกยกเลิกไปด้วย
ในฐานะหัวหน้าคณะรัฐบาลชั่วคราว จอมพลเดโอโดโร เด ฟอนซากา ซึ่งปกครองโดยกฤษฎีกา ได้ยุบรวมตำแหน่งประมุขแห่งรัฐกับหัวหน้ารัฐบาลเข้าด้วยกัน จังหวัดต่าง ๆ ในจักรวรรดิถูกปรับปรุงเป็นมลรัฐและสาธารณรัฐใหม่นี้ถูกรับรองเป็นสหพันธรัฐ ภายใต้การรวมตัวโดยถาวรของแต่ละรัฐ

neg:
รัฐบาร์กัส
บาร์กัส () เป็น 1 ใน 23 รัฐของประเทศเวเนซุเอลา มีเมืองหลวงของรัฐคือเมือง ลาไกวรา ชื่อของรัฐตั้งตามประธานาธิบดีที่ไม่ใช่ทหารคนแรกของเวเนซุเอลาที่ชื่อ โคเซ มารีอา บาร์กัส (José María Vargas) รัฐบาร์กัสมีพื้นที่เป็นชายหาดทางตอนเหนือของเวเนซุเอลา ติดกับรัฐอารากวาทางตะวันตก ติดกับรัฐเมรีดาทางตะวันออก ติดกับทะเลแคริบเบียนทางตอนเหนือ และติดกับแคพิทอลดิสตริกต์ทางตอนใต้ เป็นเมืองท่าทางทะเลและมีสนามบินที่ใหญ่ที่สุด

neg:
รัฐปาราอีบา
รัฐปาราอีบา () เป็นรัฐในประเทศบราซิล ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศ ทางชายฝั่งมหาสมุทรแอตแลนติก ตั้งอยู่ทางตะวันออกสุดของทวีปอเมริกา บนแหลม Ponta do Seixas ชายฝั่งมีชายหาดสะอาด หมู่ปะการังและแหล่งน้ำธรรมชาติ มีเมืองหลวงของรัฐที่ชื่อโจเอาเปสโซอา ที่มีเอกลักษณ์พิเศษคือเป็นเมืองแรกในบราซิลที่เห็นพระอาทิตย์ขึ้นในยามเช้า

neg:
ธงชาติบราซิล
วันที่ 19 พฤศจิกายน ปีเดียวกัน จอมพลดีเอโดโร ดา ฟอนเซกา (Deodoro da Fonseca) รักษาการประธานาธิบดีแห่งสาธาณรัฐสหรัฐบราซิล ได้มีมติให้มีการเปลี่ยนแปลงแบบธงชาติเสียใหม่ ด้วยเห็นว่าแบบธงนี้ไปลอกมาจากธงของประเทศอื่นมากเกินไป และได้เสนอว่าธงชาติของสาธารณรัฐใหม่ควรมีลักษณะที่คล้ายกับธงจักรวรรดิเดิมมากกว่า เพื่อให้เป็นการสร้างเอกภาพในชาติ ระหว่างการเปลี่ยนผ่านการปกครองจากระบอบราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญ ไปสู่ระบอบสาธารณรัฐ (ที่เป็นเช่นนี้ เพราะจอมพลดีเอโดโรนั้นมีความคิดแบบกษัตริย์นิยม แต่ได้ยอมเป็นหัวหน้าคณะปฏิวัติเพราะเห็นว่า การกระทำของจักรพรรดิเปโดรที่ 2 ได้นำพาประเทศไปสู่ความระส่ำระสาย) ดังนั้น การออกแบบธงชาติใหม่จึงเป็นการยกเอาตราแผ่นดินของจักรวรรดิเดิมออก และบรรจุสัญลักษณ์รูปแผนที่ดาว และคำขวัญประจำชาติในแถบสีขาว ลงในรูปวงกลมสีฟ้า คงไว้แต่เพียงสีพื้นธงเดิมเท่านั้น โดยแบบธงดังกล่าวนี้ ซึ่งต่อมาประธานาธิบดีได้ประกาศรับรองใช้ใช้เป็นธงชาติได้ เป็นผลงานการออกแบบจากคณะทำงานของไรมุนโด เทย์เซย์รา เมนเดส (Raimundo Teixeira Mendes)

neg:
เบอร์ลิน
เบอร์ลินเป็นเมืองหลวงของสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี และเป็นที่อยู่ของประธานาธิบดีแห่งเยอรมนี ซึ่งมีที่อาศัยอย่างเป็นทางการที่วัง "Schloss Bellevue" ตั้งแต่การรวมเยอรมนีเมื่อ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2533 เบอร์ลินก็กลายเป็นหนึ่งในสามนครรัฐ เคียงคู่กับ ฮัมบูร์ก และ เบรเมน, ในทั้งหมด 16 รัฐของเยอรมนี
สภาสหพันธ์ (Bundesrat) เป็นตัวแทนของรัฐสหพันธ์ (Bundesländer) ทั้งหลายของเยอรมนี และมีที่ตั้งที่อยู่ที่อาคาร Herrenhaus ซึ่งเคยเป็นสภาขุนนางของปรัสเซียในอดีต
แม้กระทรวงส่วนใหญ่จะตั้งอยู่ในเบอร์ลิน แต่บางส่วน รวมถึงกรมเล็ก ๆ ก็ตั้งอยู่ที่บอนน์ เมืองหลวงเก่าของเยอรมนีตะวันตก
สหภาพยุโรปลงทุนในหลายโครงการภายในเมืองเบอร์ลิน โดยส่วนใหญ่แล้วแผนงานด้านสาธารณูปโภค การศึกษา และสังคม จะได้ทุนสนับสนุนร่วมจากงบประมาณจากกองทุนเพื่อความเชื่อมแน่นของอียู (EU Cohesion Fund)

neg:
ประเทศบราซิล
อุตสาหกรรมหลักของประเทศบราซิลประกอบไปด้วยการผลิตอลูมิเนียม ซีเมนต์ เชื้อเพลิง เครื่องจักร กระดาษ พลาสติกและเหล็ก อุตสาหกรรมอาหารและสินค้าอุปโภคบริโภคประกอบด้วยการผลิตอุปกรณ์ทำความสะอาด การผลิตและสุขอนามัยอาหาร การผลิตยาและสิ่งทอ อุตสาหกรรมสินค้าคงทนประกอบด้วยการผลิตเครื่องใช้ในครัวเรือนและยานพาหนะ บริการด้านการเงินประกอบด้วยอุตสาหกรรมบริการเงินทุน นอกจากนี้ บราซิลยังเป็นประเทศผู้ผลิตสินค้าเกษตรที่หลากหลายรายใหญ่ของโลก อาทิ กล้วย กาแฟ ข้าวโพด หัวน้ำส้มเข้มข้น ข้าว ถั่วเหลือง แอลกอฮอล์และอ้อย

neg:
เจ้าหญิงฟรานซิสกาแห่งบราซิล
เจ้าหญิงฟรานซิสกาประสูติในวันที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2367 ณ พระราชวังเซา คริสโตบาว ในรีโอเดจาเนโร เมืองหลวงแห่งจักรวรรดิบราซิล พระนางเต็มของพระนางคือ ฟรานซิสกา คาโรไลนา ฮวนนา คาร์ลอตา ลีโอโพลดีนา โรมานา ซาเวียร์ เดอ เปาลา มิคาเอลา กาเบรียลา ราฟาเอลา กอนซากา ผ่านทางพระราชบิดาซึ่งคือ จักรพรรดิเปดรูที่ 1 แห่งบราซิล พระนางจึงเป็นพระบรมวงศานุวงศ์บราซิลสายราชวงศ์บราแกนซา (ภาษาโปรตุเกส : Bragança) และทรงได้รับตำแหน่ง "ท่านหญิง"(Dona) ตั้งแต่ประสูติ พระราชมารดาของพระนางคือ อาร์ชดัชเชสมาเรีย ลีโอโพลดีนาแห่งออสเตรีย เป็นพระราชธิดาในจักรพรรดิฟรันซ์ที่ 2 จักรพรรดิพระองค์สุดท้ายแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ โดยผ่านทางพระนางเอง เจ้าหญิงฟรานซิสกาเป็นพระราชนัดดาในจักรพรรดินโปเลียนที่ 1และเป็นพระญาติชั้นหนึ่งในนโปเลียนที่ 2, จักรพรรดิฟรันซ์ โยเซฟที่ 1แห่งออสเตรีย-ฮังการี และจักรพรรดิแม็กซีมีเลียนที่ 1แห่งจักรวรรดิเม็กซิโกที่สอง

neg:
เซาเปาลู
เซาเปาลูมีเนื้อที่ 1,523 ตารางกิโลเมตร และมีประชากร 10,886,518 คน ซึ่งทำให้เมืองนี้เป็นเมืองที่มีประชากรมากที่สุดในประเทศบราซิล ทวีปอเมริกาใต้ และซีกโลกใต้ (เขตมหานคร: ประมาณ 19 ล้านคน)

neg:
รัฐปีเอาอี
รัฐปีเอาอี () เป็นหนึ่งในรัฐของบราซิล ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศ รัฐมีชายฝั่งทะเลสั้นที่สุดในรัฐของบราซิลที่ติดทะเล มีความยาวชายฝั่ง 66 กิโลเมตร มีเมืองหลวงของรัฐชื่อ เตเรซีนา เป็นเมืองหลวงของรัฐเดียวในภาคตะวันออกเฉียงเหนือที่มีเมืองหลวงที่ไม่ติดทะเล ไม่เหมือนกับรัฐอื่น เพราะรัฐปีเอาอีเป็นเมืองอาณานิคมแห่งแรกในแผ่นดิน แล้วจึงขยับขยายมายังมหาสมุทร

neg:
ลีเมย์รา
ลีเมย์รา () เป็นเมืองในรัฐเซาเปาลู ตั้งอยู่ทางตะวันออกของประเทศบราซิล เมืองมีประชากร 270,733 คน มีพื้นที่ 582.48 กม² อยู่สูงจากระดับน้ำทะเลปานกลาง 588 ม. ห่างจากเมืองเซาเปาลู 154 กม. และห่างจากกรุงบราซิเลีย เมืองหลวงของประเทศ 1,011 กม.

neg:
รายพระนามพระมหากษัตริย์บราซิล
จักรพรรดิแห่งบราซิล คือผู้ปกครองบราซิลในระบอบราชาธิปไตย ซึ่งปกครองบราซิลและโปรตุเกสในฐานะสหราชอาณาจักรโปรตุเกส บราซิล และแอลการ์ฟ (ค.ศ. 1815–1822) และก่อตั้งเป็นรัฐเอกราชจากโปรตุเกสเป็นจักรวรรดิบราซิล (ค.ศ. 1822–1889)

neg:
เชกีตินโยนยา
เชกีตินโยนยา () เป็นนครบาลในรัฐมีนัสเชไรส์ ประเทศบราซิล ตั้งอยู่ห่างจากเบโลโอรีซอนตี เมืองหลวงของรัฐไป 582 กิโลเมตร จากข้อมูลในปี ค.ศ. 2007 มีประชากรราว 23,982 คน มีพื้นที่ 3,518 กม² ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำเชกีตินโยนยา มีความสูงจากระดับน้ำทะเล 223 เมตร เป็นนครบาลเมื่อปี ค.ศ. 1911 เศรษฐกิจหลักที่สำคัญ คือ การเลี้ยงวัวและการปลูกกาแฟ อ้อย ข้าวโพด

neg:
เซาเปาลู
เซาเปาลู (, ) เป็นเมืองหลวงของรัฐเซาเปาลู ประเทศบราซิล เมืองนี้เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในประเทศและใหญ่เป็นอันดับที่ 4 ของโลกตามจำนวนประชากร ตั้งอยู่ทางภาคตะวันออกเฉียงใต้ของบราซิล นอกจากนี้ยังเป็นเมืองที่มีความมั่งคั่งที่สุดในประเทศ ชื่อเซาเปาลูเป็นภาษาโปรตุเกส มีความหมายว่า "นักบุญพอล"

neg:
มาเซโอ
มาเซโอ () เป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของรัฐอาลาโกอัส ประเทศบราซิล เมืองมีแหล่งน้ำและทะเลสาบหลายแห่ง เป็นเมืองท่า ส่งน้ำตาลและฝ้ายเป็นสินค้าออก ผลิตผลอื่น ๆ เช่น สิ่งทอ เครื่องดื่ม มีแอลกอฮอล์ สบู่ เมืองนี้ก่อตั้งเมื่อวันที่ 5 ธันวาคม ค.ศ. 1815 ได้รับสถาปนาเป็นเมืองหลวงของรัฐใน ค.ศ. 1839

neg:
รัฐซานตากาตารีนา
ซานตากาตารีนา () เป็นรัฐทางภาคใต้ของประเทศบราซิล เป็นหนึ่งในที่ที่มีมาตรฐานการครองชีพสูงสุดในลาตินอเมริกา มีเมืองหลวงของรัฐชื่อเมืองโฟลเรียนอโปลิส ซึ่งเกือบทั้งหมดของเมืองตั้งอยู่บนเกาะซานตากาตารีนา รัฐติดกับรัฐรีโอกรันดีดูซูลทางทิศใต้ และติดกับรัฐปารานาทางทิศเหนือ ติดกับมหาสมุทรแอตแลนติกทางทิศตะวันออก และติดกับรัฐมีซีโอเนสของอาร์เจนตินาทางทิศตะวันตก ประชากรส่วนมากของรัฐมีเป็นผู้อพยพเชื้อสายโปรตุเกส เยอรมัน และอิตาลี

neg:
รัฐซานตากาตารีนา
รัฐมีชายหาดยาว 561 กิโลเมตร (348 ไมล์) เป็นสถานที่ท่องเที่ยว เมืองหลวงของรัฐ โฟลเรียนอโปลิส ตั้งอยู่บนเกาะ เป็นหนึ่งในเมืองของบราซิลที่มีนักท่องเที่ยวต่างชาติมาท่องเที่ยว

neg:
บราซาวีล
บราซาวีล () เป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของสาธารณรัฐคองโก ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำคองโก เชื่อมต่อกับชายฝั่งมหาสมุทรแอตแลนติก จากการสำรวจประชากรในปี ค.ศ. 2001 มีประชากร 1,018,541 คน และราว 1.5 ล้านคนหากรวมกับเขตชานเมือง ตั้งอยู่ฝั่งตรงข้ามของกรุงกินชาซา เมืองหลวงของสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก กรุงบราซาวีลมีประชากรอาศัยอยู่ราว 1 ใน 3 ของประชากรประเทศ ยังเป็นเมืองศูนย์กลางการบริหารและเศรษฐกิจของประเทศ

neg:
ซังตูส
ซังตูส () เป็นเมืองในรัฐเซาเปาลู ประเทศบราซิล ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1546 ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของรัฐ ทางตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศ เป็นเมืองท่าทางทะเล จากข้อมูลปี ค.ศ. 2006 มีประชากร 418,375 คน (1,476,820 คนในเขตมหานคร) ซังตูสถือเป็นเมืองท่าส่งออกทางทะเลที่ใหญ่ที่สุดในละตินอเมริกา มีการส่งสินค้า 72 ล้านตันในปี ค.ศ. 2006 มีอุตสาหกรรมขนาดใหญ่และเป็นศูนย์กลางการส่งออก ขนส่งกาแฟเป็นสินค้าออกที่ใหญ่ที่สุดในโลก เช่นเดียวกับสินค้าส่งออกอื่นของบราซิลอย่าง เหล็ก น้ำมัน รถ ส้ม กล้วย ฝ้าย

neg:
รัฐบารีนัส
บารีนัส () เป็น 1 ใน 23 รัฐของประเทศเวเนซุเอลา มีเมืองหลวงของรัฐคือบารีนัส ประธานาธิบดีอูโก ชาเบซ เกิดที่รัฐนี้ อาดาน ชาเบซ พี่ชาย เป็นผู้ว่าการรัฐ

neg:
ประเทศบราซิล
มูลค่าการนำเข้า

neg:
ประเทศบราซิลในโอลิมปิกฤดูร้อน 1976
ประเทศบราซิล เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 21 ค.ศ. 1976([[พ.ศ. 2519) ณ กรุง[[มอนทรีออล]] [[ควิเบก]] [[ประเทศแคนาดา]] ระหว่างวันที่ [[17 กรกฎาคม]] – [[1 สิงหาคม]] [[พ.ศ. 2519]]

neg:
อารากาจู
อารากาจู () เป็นเมืองหลวงของรัฐเซร์ชิเป ประเทศบราซิล ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศ ห่างจากเมืองซัลวาดอร์ทางทิศเหนือราว 350 กม. (217 ไมล์) เมืองมีประชากร 570,937 คน หรือราว 33% ของประชากรของรัฐ เป็นเมืองติดทะเล มีมากไปด้วยจัตุรัส สนามเด็กเล่น สนามฟุตบอล สนามวอลเลย์บอล คอร์ตบาสเกตบอล อาคารที่พักอาศัย บาร์ ไนต์คลับ ร้านอาหาร ธนาคารและโรงแรม เมืองอารากาจูเป็นหนึ่งในเมืองแรก ๆ ของบราซิลที่มีการออกแบบผังเมือง เป็นเมืองหลวงของรัฐเซร์ชิเปในปี ค.ศ. 1855

neg:
ซานซัลวาดอร์
ซานซัลวาดอร์ () เป็นเมืองหลวงของประเทศเอลซัลวาดอร์ เป็นเมืองทันสมัยและใหญ่เป็นอันดับที่สองในอเมริกากลาง มีจำนวนประชากรราว 5 แสนคน ครอบคลุมพื้นที่ 514 ตารางกิโลเมตร การขยายตัวของจำนวนผู้คนระหว่างสงครามและภายหลังสงครามทำให้เกิดเขตนครหลวงซานซัลวาดอร์ (AMSS: Area Metropolitana de San Salvador) ที่ครอบคลุมพื้นที่ประมาณ 610 ตารางกิโลเมตร มีประชากร 2.1 ล้านคน ซานซัลวาดอร์เป็นศูนย์กลางการขนส่งและเศรษฐกิจของชาติ ทางหลวงแพน-อเมริกาได้ตัดผ่านและเชื่อมเมืองนี้เข้ากับเขตเมืองอื่น ๆ ของอเมริกากลางและสหรัฐอเมริกา

neg:
รัฐรีอูกรันดีดูนอร์ตี
รีอูกรันดีดูนอร์ตี () เป็นรัฐในประเทศบราซิล อยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศ เป็นดินแดนทางปลายตะวันออกเฉียงเหนือสุดของทวีปอเมริกาใต้ และด้วยเพราะตำแหน่งทางภูมิศาสตร์ รัฐรีโอกรันดีโดนอร์เตจึงเป็นจุดยุทธศาสตร์ที่สำคัญ เมืองหลวงของรัฐคือเมืองนาตาล และจากข้อมูลขององค์การบริหารการบินและอวกาศแห่งชาติ ถือว่าเป็นที่ที่มีอากาศบริสุทธิ์ที่สุดในอเมริกา รัฐมีชายหาดยาว 410 กิโลเมตร ปาล์มมะพร้าว ลากูน ที่สร้างชื่อเสียงให้กับหาดเหล่านี้

neg:
รัฐมาตูโกรสซู
รัฐมาตูโกรสซู () เป็นรัฐหนึ่งในประเทศบราซิล มีพื้นที่ใหญ่เป็นอันดับ 3 ตั้งอยู่ส่วนตะวันตกของประเทศ เมืองหลวงของรัฐคือเมือง กุยาบา

neg:
ประเทศบราซิลในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
ประเทศบราซิล เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 29 ค.ศ. 2008 (พ.ศ. 2551) ณ กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 8 สิงหาคม – 24 สิงหาคม พ.ศ. 2551

neg:
จักรพรรดิเปดรูที่ 1 แห่งบราซิล
พระราชดำริที่จะสละราชบัลลังก์และเสด็จกลับโปรตุเกสได้ฝังรากลึกในจิตใจของพระองค์ และเริ่มต้นในต้นปีพ.ศ. 2372 พระองค์มีพระราชดำรัสเกี่ยวกับเรื่องนี้บ่อย โอกาสที่จะได้กระทำตามดำริได้ปรากฏออกมาเร็วๆนี้ นักปฏิกิริยาภายในพรรคเสรีนิยมได้ออกมาชุมนุมไปตามถนนเพื่อก่อกวนชุมชนโปรตุเกสในรีโอเดจาเนโร ในวันที่ 11 มีนาคม พ.ศ. 2374 มันได้กลายเป็นที่รู้จักในชื่อ ""noite das garrafadas"" (คืนแห่งขวดแตก) ชาวโปรตุเกสทำการตอบโต้และก่อความวุ่นวายไม่หยุดตามถนนในเมืองหลวงของประเทศ ในวันที่ 5 เมษายน จักรพรรดิเปดรูที่ 1 ทรงขับไล่รัฐบาลเสรีนิยม ที่อยู่ในอำนาจมาตั้งแต่วันที่ 19 มีนาคม สำหรับการขาดความสามารถในการฟื้นฟูกฎหมาย ฝูงชนจำนวนมาก ที่ได้ถูกยั่วยุโดยนักปฏิกิริยา ได้รวมตัวกันในใจกลางเมืองรีโอเดจาเนโรในตอนบ่ายของวันที่ 6 เมษายน เพื่อเรียกร้องให้ฟื้นฟูรัฐบาลที่โดนล้มไปทันที องค์จักรพรรดิมีพระราชดำรัสตอบว่า "ข้าพเจ้าจะทำทุกสิ่งเพื่อประชาชนและไม่มีอะไร[ถูกบังคับ]โดยประชาชน" บางครั้งหลังจากพลบค่ำ, กองทัพรวมทั้งราชองครักษ์ของพระองค์ได้ทอดทิ้งพระองค์และเข้าร่วมการประท้วง พระองค์ไม่เพียงตระหนักถึงความโดดเดี่ยวและกลายเป็นต้องทรงแยกจากกิจการของชาวบราซิล และทุกคนก็ประหลาดใจ พระองค์ทรงสละราชบัลลังก์เมื่อเวลาประมาณ 3 นาฬิกา ของวันที่ 7 เมษายน ทรงส่งมอบพระราชโองการสละราชบัลลงก์แก่คนส่งสาร พระองค์ตรัสว่า "นี่ท่านมีการสละราชบัลลังก์ของฉัน ฉันจะกลับยุโรปและไปจากประเทศที่ฉันรักมากและยังคงรักตลอดไป"

neg:
ธงชาติบราซิล
ธงชาติบราซิล () มีลักษณะเป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้าพื้นสีเขียว กลางธงมีรูปสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูนสีเหลือง ภายในรูปดังกล่าวมีวงกลมสีน้ำเงิน บรรจุรูปแผนที่ของกลุ่มดาวขนาดต่างๆ กลางวงกลมนั้นมีแถบสีขาวพาดผ่าน บรรจุข้อความเขียนด้วยตัวอักษรโรมันพิมพ์ใหญ่สีเขียวว่า "Ordem e Progresso" (แปลว่า "ความเป็นระเบียบและความก้าวหน้า") ธงนี้ในบางครั้ง มักมีการเรียกชื่อว่า "Auriverde" ซึ่งแปลว่า " (ธง) สีทองและเขียว"

neg:
โกยาเนีย
โกยาเนีย หรือ กอยยาเนีย () เป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของรัฐโกยาส ประเทศบราซิล มีประชากร 1,301,892 คน เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในภาคกลางและตะวันตก และใหญ่ที่สุดเป็นอันดับ 13 ของประเทศ มหานครมีประชากร 2,063,744 คน

neg:
บราซีเลีย
บราซีเลียเป็นที่ตั้งของรัฐสภาและที่ทำการสำคัญของรัฐบาล นอกจากนี้ยังเป็นที่ตั้งของสำนักงานใหญ่ของหลายบริษัท เมืองแห่งนี้มีนโยบายผังเมืองที่ชัดเจน มีพื้นที่เฉพาะซึ่งจำกัดไว้สำหรับสิ่งปลูกสร้างเกือบทุกชนิด อาทิ มีการจัดพื้นที่การสำหรับให้ประชาชนสร้างอาคารที่อยู่อาศัยบริเวณรอบ ๆ เขตเมือง สร้างศูนย์กลางความเจริญไว้ติดกับถนนใหญ่ มีพื้นที่สำหรับสร้างโรงแรมและที่พักแบ่งเป็นตอนเหนือและตอนใต้ เมื่อมองจากด้านบน ผังเมืองของกรุงบราซีเลียจะมีลักษณะคล้ายเครื่องบินหรือผีเสื้อ ปัจจุบันกรุงบราซีเลียมีประชากรมากกว่า 2 ล้าน 5 แสน 5 หมื่นคน ซึ่งเป็นจำนวนที่มากกว่าที่ประมาณการไว้ กรุงบราซีเลียเดิมซึ่งได้รับการออกแบบให้เป็นที่ทำการของรัฐจึงกลายมาเป็นที่อยู่อาศัยของผู้อพยพจำนวนมากจากตอนเหนือของประเทศ

neg:
รัฐเซาเปาลู
รัฐเซาเปาลู () เป็นรัฐในบราซิล มีความสำคัญด้านอุตสาหกรรมและมีอิทธิพลต่อเศรษฐกิจบราซิล ตั้งชื่อตาม พอลแห่งทาร์ซัส ถือเป็นรัฐที่มีประชากรมากที่สุด ร่ำรวยที่สุด และเมืองหลวงของรัฐ เซาเปาลู เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในทวีปอเมริกาใต้

neg:
แผ่นดินไหวในอิยาเปล พ.ศ. 2558
หลังเหตุแผ่นดินไหว เบื้องต้นรัฐบาลชิลีได้ประกาศยอดผู้เสียชีวิต 5 รายและบาดเจ็บอีกอย่างน้อย 20 คน จนถึงปัจจุบันมีผู้เสียชีวิตทั้งหมด 14 ราย โดยในจำนวนนี้มีผู้เสียชีวิตจากประเทศอาร์เจนตินา 1 ราย ส่วนผู้บาดเจ็บทั้งหมดมากกว่า 34 คน นอกจากนี้ประชาชนในเมืองอิยาเปลยังไม่มีไฟฟ้าและน้ำประปาใช้เนื่องจากระบบทั้งสองเกิดความเสียหายจากแผ่นดินไหว และแรงสั่นไหวยังรู้สึกได้บนอาคารสูงในกรุงบัวโนสไอเรส เมืองหลวงของประเทศอาร์เจนตินา และเมืองเซาเปาลูในประเทศบราซิล ซึ่งห่างจากจุดเหนือศูนย์เกิดแผ่นดินไหวกว่า 1,100 กิโลเมตร และ 2,600 กิโลเมตรตามลำดับ

neg:
เตาบาแต
เตาบาแต () เป็นเมืองขนาดกลางในรัฐเซาเปาลู ทางตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศบราซิล ตั้งอยู่บนจุดยุทธศาสตร์ โดยอยู่ระหว่างเมืองสำคัญของบราซิล 2 เมืองคือ เซาเปาลู (123 กม.) กับรีโอเดจาเนโร (280 กม.) เมืองมีประชากรอยู่ราว 3 แสนคน และได้กลายเป็นเมืองอุตสาหกรรม มีสาขาย่อยของบริษัทมาตั้งอยู่หลายบริษัท เช่น โฟล์กสวาเกน อัลส์ทอม ฟอร์ดมอเตอร์ แอลจี ฯลฯ

neg:
เมืองหลวง
ในภาษาไทย มีหลายคำที่ใช้ในความหมายนี้ เช่น กรุง หรือ พระนคร สำหรับคำว่าเมืองหลวงนั้นยังก็มีความหมายเป็นสองนัย กล่าวคือ หมายถึงเมืองใหญ่ (หลวง หมายถึง ใหญ่) หรือเมืองของหลวง (คือเมืองของพระเจ้าแผ่นดิน, เพราะเป็นที่ประทับของกษัตริย์)
เมืองหลวงในบางประเทศ มีขนาดเล็กกว่าเมืองอื่น เช่นใน สหรัฐอเมริกา อินเดีย บราซิล สำหรับคำว่าเมืองหลวงนี้ อาจเป็นเมืองหลวงของรัฐ (ในประเทศที่ปกครองแบบสาธารณรัฐ เป็นต้น) หรือเมืองหลวงของเขตการปกครองระดับใดๆ ก็ได้ เช่น อำเภอเมือง เปรียบเหมือนเป็นเมืองหลวงของจังหวัด

neg:
ไตลังเจีย
ไตลังเจีย () เป็นเมืองและเทศบาลแห่งหนึ่งในรัฐปารา ทางตอนเหนือของประเทศบราซิล ตั้งอยู่ห่างจากเบเลง เมืองหลวงของรัฐไปทางทิศใต้ประมาณ 260 กิโลเมตร จากการแบ่งภูมิภาคของสถาบันภูมิศาสตร์และสถิติศาสตร์บราซิล ไตลังเจียถือเป็นส่วนหนึ่งของเขตพื้นที่ระดับกลางนอร์แดสชีปาราเองซี () และเป็นส่วนหนึ่งของเขตพื้นที่ระดับย่อยโตแม-อาซู () ทิศเหนือติดต่อกับเขตเทศบาลเมืองอาการา ทิศตะวันออกติดต่อกับเขตเทศบาลเมืองโตแม-อาซู ทิศใต้ติดต่อกับเขตเทศบาลเมืองอีปีชูนาดูปารา และทิศตะวันตกติดต่อกับเขตเทศบาลเมืองโมฌู