query: สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6 แห่งสหราชอาณาจักร สิ้นพระชนม์เมื่อใด ?

pos:
สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6 แห่งสหราชอาณาจักร
สมเด็จพระราชาธิบดีจอร์จที่ 6 เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 14 ธันวาคม ค.ศ. 1895 ณ ตำหนักซานดริงแฮม นอร์โฟลกในอังกฤษ เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่สองในสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 และสมเด็จพระราชินีแมรี และครองราชย์ระหว่างวันที่ 11 ธันวาคม ค.ศ. 1936 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1952 ที่พระราชวังวินด์เซอร์ บาร์คเชอร์

pos:
สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6 แห่งสหราชอาณาจักร
พระเจ้าจอร์จที่ 6 (; 14 ธันวาคม ค.ศ. 1895 — 6 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1952) เป็นพระมหากษัตริย์สหราชอาณาจักรในราชวงศ์วินด์เซอร์ และเครือจักรภพอังกฤษระหว่างปี ค.ศ. 1936 ถึงปี ค.ศ. 1952 เป็นจักรพรรดิอินเดียพระองค์สุดท้าย (จนกระทั่งปี ค.ศ. 1947) และเป็นพระมหากษัตริย์แห่งเสรีรัฐไอริชในทางนิตินัยพระองค์สุดท้าย (จนกระทั่งปี ค.ศ. 1949)

neg:
พระเจ้าจอร์จที่ 3 แห่งสหราชอาณาจักร
แต่ต่อมาพระเจ้าจอร์จที่ 3 ทรงเสียพระสติเป็นครั้งคราวและในที่สุดก็เป็นการถาวร พระอาการของพระองค์เป็นปัญหาที่ทำให้นักวิทยาศาสตร์การแพทย์สมัยนั้นงงงวยเพราะไม่ทราบสาเหตุและไม่ทราบวิธีถวายการรักษา แต่ในปัจจุบันเชื่อกันว่าพระอาการต่าง ๆ ตรงกับอาการของโรคพอร์ฟิเรีย (porphyria) ซึ่งเป็นโรคที่อาจจะเกิดจากการที่ร่างกายได้รับสารพิษ การศึกษาเมื่อไม่นานมานี้พบว่ามีสารพิษระดับสูงในเส้นพระเกษาของพระเจ้าจอร์จที่ 3 หลังจากเมื่อพระอาการทรุดลงเป็นครั้งสุดท้ายจนทรงไม่สามารถปกครองประเทศได้เมื่อปี ค.ศ. 1810 เจ้าชายจอร์จ เจ้าชายแห่งเวลส์จึงทรงปกครองราชอาณาจักรในฐานะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ เมื่อพระเจ้าจอร์จที่ 3 สวรรคต เจ้าชายแห่งเวลส์จึงขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าจอร์จที่ 4 แห่งสหราชอาณาจักร การวิจัยทางพระราชประวัติพระเจ้าจอร์จที่ 3 เปลี่ยนแปลงภาพพจน์ของพระองค์ตลอดมา ซึ่งอาจจะเป็นสาเหตุมาจากการศึกษาจากเอกสารอ้างอิงที่ไม่เป็นธรรมต่อพระองค์

neg:
พระเจ้าเฮนรีที่ 8 แห่งอังกฤษ
ผู้คนในสมัยเดียวกับพระองค์มองว่า พระองค์ในวัยหนุ่มเป็นกษัตริย์ที่มีเสน่ห์ มีการศึกษาดี และประสบความสำเร็จ พระองค์ได้รับการพรรณนาว่า เป็น "หนึ่งในผู้ปกครองที่มากบารมีที่สุดที่เคยครองราชสมบัติแห่งอังกฤษ" พระองค์ยังเป็นนักประพันธ์ทั้งร้อยแก้วและร้อยกรอง แต่เมื่อพระชันษาสูงขึ้น พระองค์กลับกลายเป็นคนอ้วนอุ้ยอ้าย พระพลานามัยย่ำแย่ นำไปสู่การสวรรคตใน ค.ศ. 1547 พระองค์ถูกกล่าวขวัญในช่วงบั้นปลายพระชนม์ว่า เป็นกษัตริย์ตัณหากลับ อัตตาสูง อารมณ์รุนแรงไม่มั่นคง เมื่อสิ้นพระองค์แล้ว พระโอรส คือ พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 6 สืบราชบัลลังก์ต่อ

neg:
พระเจ้าจอร์จที่ 2 แห่งบริเตนใหญ่
นอกจากจะเป็นพระมหากษัตริย์ราชอาณาจักรบริเตนใหญ่และราชอาณาจักรไอร์แลนด์แล้วก็ยังทรงดำรงตำแหน่งดยุกแห่งเบราน์ชไวก์-ลือเนบูร์กและอัครเหรัญญิกและเจ้านครรัฐผู้คัดเลือกจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ตั้งแต่วันที่ 11 มิถุนายน ค.ศ. 1727 จนถึงวันสวรรคต ทรงเป็นที่รู้จักจากการขัดแย้งกับพระราชบิดาหลายประการและต่อมากับพระราชโอรสของพระองค์เองด้วย แม้ว่าจะเป็นพระมหาษัตริย์แต่ก็ไม่ทรงมีอำนาจในการปกครองในระยะแรกที่ครองราชย์เท่าใดนัก อำนาจการปกครองในช่วงระยะเวลานั้นตกไปอยู่กับเซอร์โรเบิร์ต วอลโพล ผู้ที่ถือว่าเป็น “นายกรัฐมนตรีแห่งสหราชอาณาจักร”คนแรก พระเจ้าจอร์จสวรรคตด้วยเส้นพระโลหิตแตก (aortic dissection) ในห้องพระสรงเมื่อวันที่ 25 ตุลาคม ค.ศ. 1760 พระบรมศพถูกฝังไว้ที่เวสต์มินสเตอร์แอบบีย์ ผู้ครองราชบัลลังก์ต่อมาคือพระเจ้าจอร์จที่ 3 พระราชนัดดา ผู้เป็นพระโอรสในเจ้าชายเฟรเดอริก เจ้าชายแห่งเวลส์พระราชโอรสของพระองค์ผู้สิ้นพระชนม์เมื่อปี ค.ศ. 1751

neg:
พระเจ้าเฮนรีที่ 6 แห่งอังกฤษ
ส่วนพระปิตุลาผู้มีอิทธิพลในระยะต้นของรัชสมัยของพระองค์ในฐานะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ จอห์น ดยุคแห่งเบดฟอร์ดเสียชีวิตเมื่อปี ค.ศ. 1435 และ ฮัมฟรีย์ ดยุคแห่งกลอสเตอร์ เมื่อปี ค.ศ. 1447 ก่อนที่จะถูกกล่าวหาว่าเป็นกบฏ

neg:
พระเจ้าหลุยส์ที่ 6 แห่งฝรั่งเศส
พระเจ้าหลุยส์ที่ 6 แห่งฝรั่งเศส ( หรือ ) (1 ธันวาคม ค.ศ. 1081 - 1 สิงหาคม ค.ศ. 1137) เป็นพระมหากษัตริย์แห่งฝรั่งเศสแห่งราชวงศ์กาเปเซียง ผู้ทรงครองราชบัลลังก์ฝรั่งเศสระหว่างวันที่ 29 กรกฎาคม ค.ศ. 1108 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม ค.ศ. 1137 พระองค์เป็นพระมหากษัตริย์ราชวงศ์กาเปเซียงองค์แรกที่ทรงมีบทบาทในการรวมอำนาจเข้าสู่ส่วนกลางภายใต้การนำของพระมหากษัตริย์

neg:
จอร์จที่ 1 แห่งบริเตนใหญ่
พระเจ้าจอร์จที่ 1 แห่งบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์ (, ) (28 พฤษภาคม ค.ศ. 1660 – 11 มิถุนายน ค.ศ. 1727) เป็นพระมหากษัตริย์สหราชอาณาจักรบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์สมัยราชวงศ์แฮโนเวอร์ ระหว่างปี ค.ศ. 1714 ถึงปี ค.ศ. 1727

neg:
พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 แห่งสหราชอาณาจักร
พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 (อัลเบิร์ต เอ็ดเวิร์ด; 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2384 – 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2453) เป็นพระมหากษัตริย์สหราชอาณาจักร ประมุขแห่งเครือจักรภพแห่งอังกฤษ และสมเด็จพระจักรพรรดิแห่งอินเดีย เป็นพระราชโอรสในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย และเป็นพระประมุขพระองค์แรกและพระองค์เดียวของราชวงศ์ซัคเซิน-โคบูร์กและโกทา พระองค์ทรงครองราชสมบัตินับตั้งแต่วันที่ 22 มกราคม พ.ศ. 2444 จนกระทั่งเสด็จสวรรคตในวันที่ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2453

neg:
สหราชอาณาจักรบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์
พระเจ้าจอร์จที่ 4 สิ้นพระชนม์ในค.ศ. 1830 โดยทรงไม่มีทายาทในสมรส (ทรงมีโอรสนอกสมรส) พระอนุชาดยุกแห่งคลาเรนซ์ (Duke of Clarence) พระชนมายุ 64 พรรษา จึงขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าวิลเลียมที่ 4 ผิดกับพระเชษฐา พระเจ้าวิลเลียมทรงมัธยัสถ์ ไม่หรูหราฟุ่มเฟือย และยังทรงเป็นทหารเรืออีกด้วย จึงได้รับพระสมยานามว่า กษัตริย์กะลาสี (The Sailor King) การเลือกตั้งปรากฏพวกวิกที่หายไปนานก็กลับเข้าสู่รัฐสภา มีนายกรัฐมนตรีเอิร์ลเกรย์เป็นผู้นำ เกรย์วางแผนที่จะปฏิรูประบอบการปกครองของอังกฤษที่ล้าหลังและไม่มีการเปลี่ยนแปลงเลยหลายร้อยปี จึงเสนอร่างพระราชบัญญัติปฏิรูป (Reform Bill) ซึ่งก็ถูกค้านโดยสภาสามัญชน เอิร์ลเกรย์จึงจะยุบสภาสามัญ และเลือกตั้งใหม่ในค.ศ. 1831 จนได้พวกปฏิรูปเข้าสภามามาก แต่สภาขุนนางก็ยังคงต่อต้านร่างพระราชบัญญัติอยู่ดี

neg:
สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6 แห่งสหราชอาณาจักร
สมเด็จพระราชาธิบดีจอร์จที่ 6 มิได้เป็นที่หวังว่าจะได้เป็นพระเจ้าแผ่นดินและทรงใช้เวลาสมัยแรกอยู่เบื้องหลังสมเด็จพระเจ้าเอดเวิร์ดที่ 8 พระเชษฐา ทรงรับราชการในราชนาวีระหว่างสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง หลังสงครามแล้วก็ทรงปฏิบัติพระกรณียกิจต่าง ๆ ในสังคม ต่อมาเสกสมรสกับเอลิซาเบธ โบวส์-ลีออนในปี ค.ศ. 1923 และมีพระราชธิดาสองพระองค์คือสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 และเจ้าหญิงมาร์กาเรต เคาน์เตสแห่งสโนว์ดอน

neg:
พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจุลจักรพงษ์
วันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2506 ณ พระตำหนักเทรเดซี่ ตั้งแต่บ่าย 2 โมงครึ่งไปแล้วตามเวลาสหราชอาณาจักร ก็ทรงหลับสงบไม่รู้สึกพระองค์แต่ชีพจรยังแรงอยู่ ตลอดเวลาเหล่านี้ท่านไม่ได้แสดงพระอาการเจ็บปวดหรือทรมานอย่างใดเลย จนในที่สุด สิ้นพระชนม์เมื่อเวลา 19.20 น. ตามเวลาสหราชอาณาจักร

neg:
พระเจ้าจอร์จที่ 5 แห่งสหราชอาณาจักร
ในฐานะที่ทรงเป็นพระโอรสองค์รองของเจ้าชายแห่งเวลส์จึงทรงมีความคาดหวังเล็กๆ น้อยๆ ที่พระองค์จะทรงเป็นพระมหากษัตริย์ ทรงเป็นรัชทายาทที่สืบราชสันตติวงศ์เป็นลำดับสามจากพระบิดาและพระเชษฐาของพระองค์องค์อย่างเจ้าชายอัลเบิร์ต วิกเตอร์ เจ้าชายจอร์จทรงมีพระชนมายุน้อยกว่าพระเชษฐาราว 17 เดือนและทรงได้รับการศึกษาร่วมกับพระเชษฐาอีกด้วยโดย จอห์น เนเลดัลตัน ซึ่งได้รับการแต่งตั้งให้เป็นครูสอนพิเศษของพระองค์ในปี ค.ศ. 1871 ทั้งเจ้าชายอัลเบิร์ต วิกเตอร์และเจ้าชายจอร์จทรงไม่ได้มีสติปัญญาที่เก่ง ในฐานะที่พระองค์คิดว่า กองทัพเรือคือ "การฝึกอบรมที่ดีที่สุดที่เป็นไปได้สำหรับเด็กๆ" ในเดือนกันยายน ค.ศ. 1877 เมื่อเจ้าชายจอร์จทรงพระชนมายุ 12 ชันษา ทั้งพระเชษฐาและพระองค์ทรงเข้าร่วมการฝึกอบรมโรงเรียนนายร้อยทหารเรือ

neg:
พระราชสันตติวงศ์ในพระเจ้าจอร์จที่ 3 แห่งสหราชอาณาจักร
เจ้าหญิงอาเมเลีย (7 สิงหาคม พ.ศ. 2326 - พฤศจิกายน พ.ศ. 2353)

neg:
พระเจ้าจอร์จที่ 5 แห่งสหราชอาณาจักร
พระองค์ทรงปฏิบัติราชการในราชนาวีอังกฤษตั้งแต่พระชนมายุ 12 พรรษา แต่หลังจากการสิ้นพระชนม์อย่างไม่คาดฝันของเจ้าชายอัลเบิร์ต วิกเตอร์ ดยุกแห่งแคลเรนซ์และแอวันเดล พระเชษฐา ทำให้ทรงกลายเป็นรัชทายาทในราชบัลลังก์และอภิเษกสมรสกับพระคู่หมั้นของพระเชษฐาคือเจ้าหญิงแมรีแห่งเทก ถึงแม้ว่าทั้งสองพระองค์จะเสด็จประพาสจักรวรรดิอังกฤษเป็นบางโอกาส แต่พระเจ้าจอร์จที่ 5 โปรดที่จะประทับที่พระตำหนักพร้อมกับการสะสมดวงตราไปรษณียากร และทรงมีชีวิตที่ต่อมานักชีวประวัติเห็นว่าไม่น่าสนใจเนื่องจากความเป็นธรรมดาและเรียบง่าย

neg:
สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักร
พระชนกของเจ้าหญิงวิกตอเรียสิ้นพระชนม์ด้วยโรคมะเร็ง หลังจากการประสูติได้เพียงแปดเดือน และพระเจ้าจอร์จที่ 3 พระอัยกาได้เสด็จสวรรคตในอีกหกวันต่อมา เจ้าชายผู้สำเร็จราชการ จึงเสวยราชสมบัติสืบต่อมาเป็นพระเจ้าจอร์จที่ 4 แต่พระองค์เสด็จสวรรคตโดยปราศจากรัชทายาทเมื่อเจ้าหญิงมีพระชนมายุ 11 พรรษา ตอนนี้ราชบัลลังก์จึงตกเป็นของเจ้าชายวิลเลียม ดยุกแห่งแคลเรนซ์และเซนต์แอนดรูว์ ซึ่งเถลิงพระปรมาภิไธยเป็น พระเจ้าวิลเลียมที่ 4

neg:
พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 4 แห่งอังกฤษ
พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 4 แห่งอังกฤษ () (28 เมษายน ค.ศ. 1442 – 9 เมษายน ค.ศ. 1483) เป็นพระมหากษัตริย์อังกฤษและลอร์ดแห่งไอร์แลนด์ในราชวงศ์ยอร์ก

neg:
พระเจ้าหลุยส์ที่ 6 แห่งฝรั่งเศส
พระเจ้าหลุยส์เสด็จสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 1 สิงหาคม ค.ศ. 1137 ที่ปราสาท Béthisy-Saint-Pierre ไม่ไกลจากซองลีส์ (Senlis) และคองเพียญน์ (Compiègne) จากโรคบิดที่เกิดจากการเสวยพระกระยาหารมากและทำให้ทรงอ้วนกว่าปกติ พระร่างได้รับการบรรจุที่มหาวิหารแซ็ง-เดอนี พระราชโอรสขึ้นครองราชย์ต่อเป็นพระเจ้าหลุยส์ที่ 7 แห่งฝรั่งเศส

neg:
พระเจ้าฌูเอาที่ 6 แห่งโปรตุเกส
เมื่อถึงช่วงเวลานั้น พระชนม์ชีพของเจ้าชายที่ดำเนินมาอย่างปรกติสุขก็สิ้นสุดลงเมื่อเจ้าชายฌูเซ พระเชษฐา ได้สิ้นพระชนม์ในวันที่ 11 กันยายน พ.ศ. 2331 ส่งผลให้เจ้าชายฌูเอาทรงกลายเป็นรัชทายาทในราชบัลลังก์ และทรงได้รับพระอิสริยยศเจ้าชายแห่งบราซิลและดยุคแห่งบรากังซาพระองค์ที่ 15 ได้เคยมีการฝากความหวังที่ยิ่งใหญ่ไว้กับเจ้าชายฌูเซ ผู้ทรงมีความเกี่ยวข้องกับแนวคิดเรืองปัญญาที่กำลังก้าวหน้า พระองค์ทรงได้รับการวิจารณ์จากนักบวชเนื่องจากทรงมีความโน้มเอียงไปทางนโยบายต่อต้านศาสนจักรของมาร์ควิสแห่งปงบัล ในทางกลับกัน เป็นที่ทราบกันดีว่าเจ้าชายฌูเอาทรงเลื่อมใสในศาสนาและทรงนิยมระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์ วิกฤตการณ์สืบราชบัลลังก์ได้รุนแรงขึ้นหลังการเสียชีวิตของอิกนาซีอู ดึ เซา ไกตานู อาร์ชบิชอปแห่งเทสซาโลนิกา ซึ่งเป็นพระผู้ฟังคำสารภาพของพระราชินีนาถและเป็นผู้มีอำนาจทางการเมืองคนหนึ่ง โดยมีอิทธิพลต่อการคัดเลือกคณะรัฐมนตรีในสมเด็จพระราชินีนาถมาเรียที่นิยมเจ้าชายฌูเอา แม้จะไม่ปราศจากการต่อต้านอย่างแข็งขันจากกลุ่มขุนนาง (fidalgo) คนสำคัญที่ต้องการก้าวขึ้นสู่ตำแหน่งดังกล่าวเช่นกัน นอกเหนือจากนั้น ในปีหลังการเสียชีวิตของบุคคลเหล่านี้ เจ้าชายฌูเอาทรงพระประชวรจนเกือบจะสิ้นพระชนม์ พระองค์ทรงหายจากพระอาการประชวรไปแล้ว แต่ในปี พ.ศ. 2334 พระองค์ทรงพระประชวรอีกครั้ง โดยมี "พระโลหิตไหลออกจากพระโอษฐ์และพระอันตะ (ลำไส้)" ตามบันทึกของอนุศาสนาจารย์ของมาร์ควิสแห่งมารีอัลวา ซึ่งยังกล่าวเพิ่มเติมด้วยว่าจิตใจของพระองค์หดหู่อยู่เสมอ เหตุการณ์นี้ได้สร้างบรรยากาศแห่งความตึงเครียดและความไม่แน่นอนต่อราชบัลลังก์ของพระองค์ในอนาคต

neg:
สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาเทวะวงศ์วโรปการ
สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาเทวะวงศ์วโรปการ สิ้นพระชนม์ในรัชกาลที่ 6 เมื่อวันพฤหัสบดี เดือน 8 แรม 1 ค่ำ ปีกุนเบญจศก จ.ศ. 1285 ตรงกับวันที่ 28 มิถุนายน พ.ศ. 2466 พระชันษา 66 ปี

neg:
ปฏิบัติการสะพานลอนดอน
การใช้รหัสลับสำหรับบอกข่าวการสวรรคตนั้น เริ่มเมื่อพระเจ้าจอร์จที่ 6 สวรรคตใน ค.ศ. 1952 มีการแจ้งข้อความว่า "มุมสวนไฮด์" (Hyde Park Corner) ต่อข้าราชการผู้ใหญ่ เพื่อเป็นนัยว่า พระเจ้าแผ่นดินสิ้นแล้ว ทั้งนี้ เพื่อมิให้ผู้ควบคุมแผงไฟในพระราชวังบักกิงแฮมรู้ข่าวเร็วเกินไป

neg:
ราชวงศ์สหราชอาณาจักร
นอกจากนั้นยังมีการยกเว้นในเรื่องของข้อปฏิบัติซึ่งพระชายาของเจ้าชายต้องดำรงพระอิสริยยศของพระสวามี ในพระราชหัตถเลขาลงวันที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2480 สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6 ไม่ทรงยอมรับพระอิสริยยศเจ้าฟ้าแก่พระชายาของดยุกแห่งวินด์เซอร์ ซึ่งทรงเป็นอดีตสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 8 ดังเช่นนั้นนางวอลลิส วอร์ฟิลด์ ซิมป์สัน จึงเป็นที่รู้จักว่า "ดัชเชสแห่งวินด์เซอร์" (Her Grace The Duchess of Windsor) ไม่ใช่ "เจ้าฟ้าหญิงดัชเชสแห่งวินด์เซอร์"

neg:
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวงจันทร์
สิ้นพระชนม์ในรัชกาลที่ 6 เมื่อวันเสาร์ เดือน 5 แรม 12 ค่ำ ปีมะโรง อัฐศก จ.ศ. 1278 ตรงกับวันที่ 29 เมษายน พ.ศ. 2459 พระชันษา 67 ปี พระราชทานเพลิงพระศพ ณ พระเมรุวัดสระเกศ วันที่ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2451

neg:
พระเจ้าเฮนรีที่ 3 แห่งอังกฤษ
พระเจ้าเฮนรีที่ 3 เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 1207 ที่ปราสาทวินเชสเตอร์ แฮมเชอร์ ประเทศอังกฤษ เป็นพระราชโอรสองค์โตในพระเจ้าจอห์นแห่งอังกฤษ หรือจอห์น แลกแลนด์ และอิซาเบลลาแห่งอ็องกูแลม อภิเษกสมรสกับพระนางเอลินอร์แห่งพรอว็องส์ และทรงราชย์ระหว่างวันที่ 18 ตุลาคม ค.ศ. 1216 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน ค.ศ. 1272 ที่พระราชวังเวสต์มินสเตอร์ ลอนดอน อังกฤษ พระบรมศพอยู่ที่เวสต์มินสเตอร์แอบบีย์

neg:
พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 3 แห่งอังกฤษ
ขณะเดียวกันในฝรั่งเศส สิบปีหลังจากสนธิสัญญาเบรตีญีเป็นช่วงที่สงบสุขอยู่ระยะหนึ่ง แต่เมื่อวันที่ 8 เมษายน ค.ศ. 1364 เมื่อพระเจ้าจอห์นที่ 2 แห่งฝรั่งเศส เสด็จสวรรคตขณะที่ทรงถูกจำขังอยู่ในอังกฤษหลังจากที่ทรงพยายามหาทุนสำหรับค่าไถ่จากฝรั่งเศสแต่ไม่สำเร็จ การเสด็จสวรรคตของพระองค์ตามด้วยการขึ้นครองราชสมบัติของพระเจ้าชาร์ลที่ 5 ผู้ไปเกณฑ์ความช่วยเหลือจาก Constable of France แบร์ทรันด์ ดู เกอสแคลง (Bertrand du Guesclin) ผู้มีความสามารถ ในปี ค.ศ. 1369 สงครามร้อยปีก็เริ่มขึ้นอีกครั้ง พระราชโอรสองค์รองของพระเจ้าเอ็ดเวิร์ด จอห์นแห่งกอนท์ ดยุกที่ 1 แห่งแลงแคสเตอร์ก็ได้รับมอบให้มีความรับผิดชอบในการรณรงค์ต่อต้านผู้แข็งข้อแต่ไม่ทรงสำเร็จ ในที่สุดก็ต้องลงนามในสนธิสัญญาบรูดจ์สในปี ค.ศ. 1375 ซึ่งทำให้เสียดินแดนต่างๆ ของอังกฤษให้แก่ฝรั่งเศส ซึ่งทำให้ดินแดนต่างๆ ของอังกฤษในฝรั่งเศสก็ลดลงเหลือแต่เพียงเมืองคาเลส์ที่เป็นเมืองริมทะเลทางตอนเหนือสุด, บอร์โดซ์ และ เบยอนน์

neg:
พระเจ้าเฮนรีที่ 3 แห่งอังกฤษ
พระเจ้าเฮนรีที่ 3 สิ้นพระชนม์ด้วยพระชนมายุ 69 พรรษาเมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน ค.ศ. 1272 ที่พระราชวังเวสต์มินสเตอร์ ด้วยการกำหนดของพระองค์เอง เฮนรีถูกฝังในโลงศพเดิมของเอ็ดเวิร์ดผู้สารภาพ สุดท้ายแล้วหลุมฝังศพที่ใหญ่กว่าเดิมถูกสร้างขึ้นมาให้เฮนรีเมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม ค.ศ. 1209 อัฐิของพระองค์ถูกย้ายไปตำแหน่งที่ตั้งในปัจจุบันในเวสต์มินสเตอร์แอบบีย์ ในสุสานที่อยู่ตรงไปทางเหนือของแท่นบูชาของเอ็ดเวิร์ดผู้สารภาพ

neg:
พระเจ้าจอร์จที่ 5 แห่งสหราชอาณาจักร
พระองค์ทรงเข้าพิธีบัพติศมาเมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2408 ณ เซนต์จอร์จส์แชเปิล ปราสาทวินด์เซอร์ ในฐานะที่เป็นพระโอรสพระองค์รองในเจ้าชายแห่งเวลส์ จึงไม่ได้ถูกคาดหวังว่าจะได้เสวยราชสมบัติเป็นพระมหากษัตริย์ เนื่องจากเจ้าชายอัลเบิร์ต วิกเตอร์ พระเชษฐา ทรงอยู่ในลำดับที่สองของสายการสืบราชบัลลังก์ต่อจากพระบิดา

neg:
สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6 แห่งสหราชอาณาจักร
สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย เสด็จสวรรคตเมื่อ 22 มกราคม ค.ศ. 1901 และเจ้าชายแห่งเวลส์ได้สืบราชบัลลังก์ต่อโดยมีพระนามว่า พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 แห่งสหราชอาณาจักร ซึ่งทำให้พระองค์เลื่อนขึ้นมาอยู่ในลำดับที่สามของการสืบราชสันตติวงศ์ในขณะนั้น

neg:
สมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 8 แห่งสหราชอาณาจักร
เจ้าชายเอ็ดเวิร์ด ดยุกแห่งวินเซอร์ หรืออดีต สมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 8 (เอดเวิร์ด อัลเบิร์ต คริสเตียน จอร์จ แอนดรูว์ แพทริค เดวิด; 23 มิถุนายน พ.ศ. 2437 - 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2515) เป็นอดีตพระมหากษัตริย์สหราชอาณาจักรบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์ รวมถึงดินแดนของอังกฤษในโพ้นทะเลต่าง ๆ และสมเด็จพระจักรพรรดิแห่งอินเดีย ตั้งแต่การสวรรคตของสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 พระราชบิดา เมื่อวันที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2479 จนกระทั่งการสละราชสมบัติของพระองค์ในวันที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2479 พระองค์เป็นพระประมุของค์ที่สองในราชวงศ์วินด์เซอร์ ซึ่งพระราชบิดาทรงเปลี่ยนชื่อมาจากราชวงศ์ซัคเซิน-โคบูร์กและโกทา เมื่อปี พ.ศ. 2460

neg:
เจมส์ ฟรานซิส เอ็ดเวิร์ด สจวต
เจ้าชายเจมส์ ฟรานซิสสิ้นพระชนม์ที่กรุงโรมเมื่อวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1766 พระศพถูกฝังไว้ที่มหาวิหารเซนต์ปีเตอร์ ในวันที่ 14 มกราคม ค.ศ. 1766 รัฐบาลวาติกันก็ยอมรับราชวงศ์ฮาโนเวอร์ว่าเป็นราชวงศ์ที่ปกครองอังกฤษและไอร์แลนด์โดยชอบธรรม

neg:
ประกาศก้องจอมราชา
ประกาศก้องจอมราชา () เป็นเรื่องราวของบุรุษผู้ต่อมาขึ้นครองบัลลังก์เป็นสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6 พระบิดาของสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 ภายหลังพระเชษฐาของพระองค์สละราชสมบัติ จอร์จต้องขึ้นครองราชย์แทนอย่างไม่ได้เตรียมใจนัก แต่ด้วยปัญหาอาการพูดติดอ่างซึ่งนำมาสู่ความกังวลว่าจะไม่เหมาะสมที่จะเป็น กษัตริย์ที่ดี จอร์จได้รับความช่วยเหลือจากไลโอเนล ลอจ นักบำบัดอาการบกพร่องทางการพูด จนเกิดเป็นมิตรภาพ และทำให้จอร์จเป็นกษัตริย์ที่ยิ่งใหญ่ต่อมา

neg:
สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร
ช่วงปี พ.ศ 2494 พระพลานามัยของสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6 เสื่อมถอยลงและบ่อยครั้งที่เจ้าหญิงต้องเสด็จปฏิบัติพระราชกรณียกิจแทนพระองค์ ในครั้งที่เสด็จเยือนแคนาดาและสหรัฐอเมริกาในเดือนตุลาคมปีเดียวกัน ขณะนั้นทรงพบปะกับประธานาธิบดีแฮร์รี เอส. ทรูแมน ณ กรุงวอชิงตัน ดี.ซี. ราชเลขาธิการส่วนพระองค์ มาร์ติน คาร์เตริส ก็ได้จัดทำร่างพระราชดำรัสในพระราชพิธีบรมราชาภิเษกขึ้นเผื่อกรณีที่พระเจ้าจอร์จที่ 6 เสด็จสวรรคตขณะเจ้าหญิงทรงอยู่ต่างประเทศ ในช่วงต้นปี พ.ศ. 2495 เตรียมเสด็จเยือนออสเตรเลียและนิวซีแลนด์โดยเสด็จเยือนเคนยาก่อน ในวันที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2495 เมื่อเพิ่งเสด็จถึงบ้านพักที่ประทับซากานาลอดจ์ในเคนยา หลังจากที่คืนก่อนหน้าเสด็จไปประทับที่โรงแรมทรีท็อปส์ ข่าวการสวรรคตของพระเจ้าจอร์จที่ 6 ก็มาถึงและดยุกแห่งเอดินบะระก็ได้ทรงแจ้งข่าวนี้แก่พระราชินีพระองค์ใหม่ มาร์ติน คาร์เตริส ได้ทูลถามถึงพระปรมาภิไธยที่จะทรงใช้ พระองค์ทรงเลือก "เอลิซาเบธ" เช่นเดิมแน่นอน พระองค์ทรงประกาศตนเป็นพระมหากษัตริย์แห่งสหราชอาณาจักรและเครือจักรภพพระองค์ใหม่หลังจากที่ทรงเร่งรีบเสด็จกลับสหราชอาณาจักร จากนั้นจึงเสด็จย้ายเข้าไปประทับ ณ พระราชวังบักกิงแฮมพร้อมกับดยุกแห่งเอดินบะระ

neg:
เดอะมอลล์ (ถนน)
ในวันแห่งชัยชนะในทวีปยุโรป 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2489 พระราชวังบักกิงแฮมเป็นจุดศูนย์กลางแห่งการเฉลิมฉลองในสหราชอาณาจักร ที่ซึ่งสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6, สมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธ, เจ้าหญิงเอลิซาเบธ และเจ้าหญิงมาร์กาเรต ปรากฏพระองค์พร้อมกับนายกรัฐมนตรีวินสตัน เชอร์ชิลล์ บนบัญชรของพระราชวังบักกิงแฮมท่ามกลางฝูงคนจำนวนมากมายบนถนนเดอะมอลล์

neg:
พระเจ้าริชาร์ดที่ 3 แห่งอังกฤษ
เมื่อพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 4 พระเชษฐา เสด็จสวรรคตในเดือนเมษายน ค.ศ. 1483 พระเจ้าริชาร์ดได้รับแต่งตั้งเป็นเจ้าผู้อารักขาราชอาณาจักรแด่พระราชโอรสและผู้สืบมรดกของพระเจ้าเอ็ดเวิร์ด คือ พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 5 วัย 12 พรรษา เมื่อยุวกษัตริย์เสด็จจากลัดโลว์ (Ludlow) ไปกรุงลอนดอน ริชาร์ดพบและนำพระองค์ไปที่พักแรมในหอคอยลอนดอน ที่ซึ่งพระเชษฐาของพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 5 ริชาร์ดแห่งชูลส์บรีเข้าร่วมด้วยในอีกไม่นานให้หลัง มีการจัดเตรียมพิธีราชาภิเษกของพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดในวันที่ 22 มิถุนายน ค.ศ. 1483 แต่ก่อนยุวกษัตริย์จะทันได้สวมมงกุฎ มีการประกาศให้การเสกสมรสระหว่างพระราชชนกกับพระราชชนนี เอลิซาเบธ วูดวิลล์ เป็นโมฆะ ทำให้บุตรของทั้งสองมิชอบด้วยกฎหมายและไม่มีสิทธิในราชบัลลังก์ ในวันที่ 25 มิถุนายน สมัชชาขุนนางและสามัญชนสนับสนุนการกล่าวอ้างนี้ วันรุ่งขึ้น พระเจ้าริชาร์ดที่ 3 เริ่มทรงราชย์ และพระองค์ทรงได้รับสวมมงกุฎ ไม่พบยุวกษัตริย์ในที่สาธารณะอีกหลังเดือนสิงหาคม และมีการกล่าวหาแพร่สะพัดว่ายุวกษัตริย์ถูกฆ่าตามพระบรมราชโองการของพระเจ้าริชาร์ด นำไปสู่ตำนานเจ้าในหอคอย (Princes in the Tower)

neg:
พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 6 แห่งอังกฤษ
รัชกาลพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 6 ประสบกับปัญหาทางเศรษฐกิจและสังคมที่ระส่ำระสายจนกระทั่งเกิดการก่อกบฏและก่อจลาจลขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1549 การทำสงครามกับสกอตแลนด์ที่สิ้นเปลืองประสบความสำเร็จในช่วงแรก สงครามยุติลงด้วยการถอนกองกำลังทหารออกจากสกอตแลนด์เช่นเดียวกับที่ถอนออกจากเมือง Boulogne-sur-Mer เพื่อแลกกับสันติภาพ การเปลี่ยนแปลงของคริสตจักรแห่งอังกฤษเป็นนิกายโปรเตสแตนต์เกิดขึ้นภายใต้รัชสมัยของพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 6 พระองค์ทรงสนพระทัยในพระราชกรณียกิจด้านการศาสนาอย่างมาก ถึงแม้ว่าพระเจ้าเฮนรีที่ 8 พระราชบิดาทรงตัดขาดความสัมพันธ์ระหว่างคริสตจักรและโรม พระองค์ไม่เคยมีพระบรมราชานุญาตให้มีการรวมตัวของโรมันคาทอลิกหรือพิธีกรรม นิกายโปรแตสแตนท์ได้ก่อตั้งขึ้นในรัชสมัยของพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 6 เป็นครั้งแรกในประเทศอังกฤษกับการปฏิรูปซึ่งรวมถึงการยกเลิกพระที่ประพฤติพรหมจรรย์และพิธีสวดมนต์ประสานเสียง (แมส) และบทกำหนดการให้บริการภาคบังคับในอังกฤษ

neg:
พระเจ้าจอร์จที่ 4 แห่งสหราชอาณาจักร
พระเจ้าจอร์จที่ 4 เป็นที่รู้จักในประวัติศาสตร์ในการที่ทรงเป็นแบบอย่างของการใช้ชีวิตอย่างฟุ่มเฟือยตลอดพระชนม์ชีพ ในปี ค.ศ. 1797 ทรงมีน้ำหนักถึง 17 สโตน (111 กิโลกรัม หรือ 245 ปอนด์) ในปี ค.ศ. 1824 เครื่องรัดพระองค์ (corset) ต้องทำสำหรังรอบเอว 50 นิ้ว (127 เซนติเมตร) พระเจ้าจอร์จที่ 4 ไม่ทรงมีความสัมพันธ์ที่ดีนักกับพระราชบิดาและพระมเหสีผู้ที่ทรงห้ามมิให้เข้าพิธีราชาภิเษกของพระองค์ ทรงเป็นผู้อุปถัมภ์ลักษณะการใช้ชีวิตอันหรูหราฟุ้งเฟ้อ ในระหว่างรัชสมัยของพระองค์ทรงจ้างให้สถาปนิกจอห์น แนช ให้สร้างวังหลวง (Royal Pavilion) ที่หรูหราแบบจินตนาการที่ไบรทตันเมืองริมทะเลทางใต้ของอังกฤษ และบูรณะพระราชวังบัคคิงแฮม และเซอร์เจฟฟรี ไวแอ็ทวิลล์ให้บูรณะปฏิสังขรณ์พระราชวังวินด์เซอร์ และทรงมีอิทธิพลในการก่อตั้งพิพิธภัณฑ์วิจิตรศิลป์แห่งชาติแห่งลอนดอน และ ราชวิทยาลัยแห่งลอนดอน (King's College London)

neg:
พระเจ้าชาลส์ที่ 1 แห่งอังกฤษ
เมื่อยังทรงพระเยาว์ทรงเป็นเด็กที่ค่อนข้างอ่อนแอและขี้โรค เมื่อสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 1 เสด็จสวรรคตในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1603 พระเจ้าเจมส์ที่ 6 แห่งสกอตแลนด์ก็ได้ขึ้นครองราชบังลังก์อังกฤษเป็นพระเจ้าเจมส์ที่ 1 แห่งอังกฤษ ชาลส์ทรงถูกพิจารณาว่าไม่แข็งแรงพอที่จะทรงรอดชีวิตจากการเดินทางมายังกรุงลอนดอน เนื่องจากสุขภาพที่อ่อนแอ พระองค์ยังทรงประทับอยู่ที่สกอตแลนด์ ในขณะที่ครอบครัวทั้งหมดออกเดินทางไปอังกฤษเมื่อเดือนเมษายนและเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1603 โดยอเล็กซานเดอร์ เซตอน เอิร์ลที่ 1 แห่งดันเฟิร์มไลน์ ประธานศาลสูงสุดแห่งสกอตแลนด์ พระสหายของพระบิดา ทรงได้รับแต่งตั้งให้เป็นผู้ปกครองของพระราชโอรส

neg:
ลำดับการสืบราชสันตติวงศ์สหราชอาณาจักร
วิกตอเรีย → เอ็ดเวิร์ดที่ 7 → จอร์จที่ 5 → เจ้าชายเฮนรี ดยุกแห่งกลอสเตอร์
ดยุกแห่งกลอสเตอร์ (เจ้าชายริชาร์ด; "ประสูติ" 26 สิงหาคม พ.ศ. 2487) พระโอรสในเจ้าชายเฮนรี ดยุกแห่งกลอสเตอร์
อเล็กซานเดอร์ วินด์เซอร์ เอิร์ลแห่งอัลส์เตอร์ ("เกิด" 24 ตุลาคม พ.ศ. 2517) พระโอรสในดยุกแห่งกลอสเตอร์
แซน วินด์เซอร์ ลอร์ดคัลโลเดน ("เกิด" 12 มีนาคม พ.ศ. 2550) บุตรชายของเอิร์ลแห่งอัลส์เตอร์
เลดี้ โคซิมา วินด์เซอร์ ("เกิด" 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2553) บุตรสาวของเอิร์ลแห่งอัลส์เตอร์
เลดี้ ดาวินา ลิวอิส ("เกิด" 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2520) พระธิดาองค์โตในดยุกแห่งกลอสเตอร์
เทน ลิวอิส ("เกิด" 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2555) บุตรชายของเลดี้ ดาวินา ลิวอิส
เซนนา ลิวอิส ("เกิด" 22 มิถุนายน พ.ศ. 2553) บุตรสาวของเลดี้ ดาวินา ลิวอิส
เลดี้ โรส กิลแมน ("เกิด" 1 มีนาคม พ.ศ. 2523) พระธิดาองค์เล็กในดยุกแห่งกลอสเตอร์
รูฟัส กิลแมน ("เกิด" พ.ศ. 2555) บุตรชายของเลดี้ โรส กิลแมน
ไลลา กิลแมน ("เกิด" 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2553) บุตรสาวของเลดี้ โรส กิลแมน

neg:
มงกุฎพระเจ้าจอร์จที่ 1
พระราชพิธีที่เป็นครั้งสุดท้ายที่มีการใช้งานมงกุฎองค์นี้ คือในรัชสมัยของสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย ซึ่งถือนำหน้าพระองค์ในรัฐพิธีเปิดประชุมสภาในช่วงต้นรัชกาล (ซึ่งในครั้งหนึ่งเคยตกพื้นและได้บุบลง) แต่ช่วงก่อนพระราชพิธีบรมราชาภิเษกของพระองค์นั้นได้ถูกแทนที่โดย "มงกุฎอิมพีเรียลสเตต" องค์ใหม่ซึ่งประดับอัญมณีส่วนใหญ่ของมงกุฎองค์เดิม ซึ่งถูกทิ้งเหลืออยู่เพียงแต่โครง ซึ่งต่อมาโครงของมงกุฎองค์นี้ และโครงของมงกุฎราชาภิเษกสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 4 และโครงของมงกุฎพระราชินีอเดลเลด ได้ถูกขายให้กับช่างเพชรประจำราชสำนักในขณะนั้น

neg:
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าแม้นเขียน
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าแม้นเขียน มิได้เสกสมรสหรือมีพระราชโอรสธิดา และได้สิ้นพระชนม์ในรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 6 เมื่อวันอาทิตย์ เดือน 10 แรม 14 ค่ำ ปีฉลู เบญจศก จ.ศ. 1275 ตรงกับวันที่ 28 กันยายน พ.ศ. 2456 สิริรวมพระชันษา 89 ปี ทรงดำรงพระชนม์ชีพเป็นองค์สุดท้ายและมีพระชนมายุมากที่สุดในจำนวนพระราชโอรสพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย รัชกาลที่ 2 และทรงดำรงพระชนม์ยาวนานถึง 5 รัชกาล

neg:
เจ้าหญิงมารี หลุยส์แห่งชเลสวิก-โฮลชไตน์
เจ้าหญิงมารี หลุยส์ทรงร่วมพระราชพิธีบรมราชาภิเษกที่มหาวิหารเวสต์มินส์เตอร์สี่ครั้งคือ สมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 และ สมเด็จพระราชินีอเล็กซานดรา ในปี พ.ศ. 2445 สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 และ สมเด็จพระราชินีแมรี ในปี พ.ศ. 2454 สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6 และ สมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธ ในปี พ.ศ. 2480 และสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 ในปี พ.ศ. 2496 ในปี พ.ศ. 2499 พระองค์ทรงพิมพ์ "บันทึกความทรงจำในหกรัชกาล" (My Memories of Six Reigns) จากนั้นอีกไม่กี่เดือน พระองค์ได้สิ้นพระชนม์ ณ ที่ประทับในกรุงลอนดอน เลขที่ 10 ฟิตซ์มอริสเพลซ จัตุรัสเบิร์คเลย์ และพระศพฝังอยู่ที่สุสานหลวงฟร็อกมอร์ พระราชอุทยานวินด์เซอร์ สิริรวมพระชนมายุ 84 พรรษา

neg:
พระราชสันตติวงศ์ในพระเจ้าจอร์จที่ 3 แห่งสหราชอาณาจักร
พระราชสันตติวงศ์ในพระเจ้าจอร์จที่ 3 (Descendants of King George III) เป็นเรื่องราวของการสืบสายพระโลหิต เริ่มต้นจากการอภิเษกสมรสของพระเจ้าจอร์จที่ 3 แห่งสหราชอาณาจักร (จอร์จ วิลเลียม เฟรเดริค; 4 มิถุนายน พ.ศ. 2281 - 29 มกราคม พ.ศ. 2363 "เสวยราชสมบัติ" 25 ตุลาคม พ.ศ. 2303 สืบต่อจากพระเจ้าจอร์จที่ 2 พระอัยกา) พระโอรสในเจ้าชายเฟรเดอริก หลุยส์ เจ้าชายแห่งเวลส์ กับ เจ้าหญิงออกัสตาแห่งซัคเซิน-ก็อตธา ในวันที่ 8 กันยายน พ.ศ. 2304 ณ พระราชวังเซนต์เจมส์ กรุงลอนดอน กับ เจ้าหญิงชาร์ลอตต์แห่งเมคเลินบวร์ค-ชเตรลิทซ์ (โซเฟีย ชาร์ล็อต; 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2287 - 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2361) และมีพระราชโอรสและธิดาทั้งหมด 15 พระองค์ พระราชนัดดา 8 พระองค์ และพระราชปนัดดา 17 พระองค์ แต่ละพระองค์จึงเป็นพี่น้องกันหรือพระญาติชั้นที่หนึ่งซึ่งกันและกัน (first cousin)

neg:
พระราชวังเซนต์เจมส์
สมเด็จพระราชินีนาถแมรี สิ้นพระชนม์ในพระราชวัง หัวใจและเครื่องในของพระองค์ถูกฝังไว้ภายในโบสถ์หลวงภายในพระราชวัง สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 1 บรรทมที่นี่คืนหนึ่งระหว่างที่ทรงรอกองทัพเรือสเปนที่ล่องขึ้นมาทางช่องแคบอังกฤษ สมเด็จพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 1 บรรทมที่พระราชวังเซนต์เจมส์คืนก่อนที่จะทรงถูกสำเร็จโทษในปี ค.ศ. 1649 โอลิเวอร์ ครอมเวลล์เปลื่ยนพระราชวังเป็นค่ายทหารระหว่างสมัยสาธารณรัฐอังกฤษ สมเด็จพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 2 พระราชโอรสของพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 1 เปลี่ยนกลับคืนมาเป็นพระราชวังและทรงวางผังอุทยานเซนต์เจมส์

neg:
สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักร
เจ้าชายแห่งเวลส์ ซึ่งต่อมาคือ พระเจ้าจอร์จที่ 4 พระราชโอรสพระองค์ใหญ่ในพระเจ้าจอร์จที่ 3 มีพระราชธิดาอยู่เพียงพระองค์เดียวคือ เจ้าหญิงออกัสตา ชาร์ล็อต แห่งเวลส์ เมื่อเจ้าหญิงสิ้นพระชนม์ในปีค.ศ. 1817 พระโอรสที่ยังไม่ได้ทรงอภิเษกสมรสของพระเจ้าจอร์จที่ 3 ต่างทรงรีบเร่งที่จะอภิเษกสมรสและมีพระโอรสธิดาเพื่อรักษาลำดับการสืบราชบัลลังก์

neg:
เฮนรี เพอร์ซีย์ เอิร์ลแห่งนอร์ทธัมเบอร์แลนด์ที่ 2
เชื่อกันว่าเฮนรี เพอร์ซีย์มีความจงรักภักดีต่อสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 5 จนกระทั่งเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 31 สิงหาคม ค.ศ. 1422 เมื่อพระราชโอรสผู้มีพระชนมายุเพียงพรรษาเดียวขึ้นครองราชย์เป็นสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 6 เฮนรี เพอร์ซีย์ก็ได้เป็นสมาชิกในสภาผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ในต้นรัชสมัย

neg:
สมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธ พระราชชนนี
ในวันที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2479 สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 เสด็จสวรรคตและการสืบราชสมบัติก็ตกทอดไปสู่เจ้าชายเอ็ดเวิร์ด เจ้าชายแห่งเวลส์ พระเชษฐาในเจ้าชายอัลเบิร์ต ซึ่งได้เถลิงราชสมบัติเป็นสมเด็จพระเจ้าเอดเวิร์ดที่ 8 ทั้งสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 และ สมเด็จพระราชินีแมรีได้เตรียมรับมือกับความขัดแย้งต่อพระราชโอรสองค์โต อันที่จริงแล้วสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 ทรงแสดงความประสงค์ไว้ว่า "ข้าพเจ้าอธิษฐานต่อพระเป็นเจ้าว่าขอให้ลูกชายคนโตของข้าพเจ้าจะไม่ได้อภิเษกและจะไม่มีอะไรเกิดขึ้นกับเบอร์ตีและลิลีเบ็ต และราชบัลลังก์ได้"

neg:
เจ้าหญิงมาร์กาเรต เคาน์เตสแห่งสโนว์ดอน
เจ้าหญิงมาร์กาเรตสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2545 สิริพระชนมายุ 71 พรรษา หลังจากทรงทุกข์ทรมานจากโรคร้าย งานพระศพจัดขึ้น 50 ปีหลังจากงานพระบรมศพของสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6 แห่งสหราชอาณาจักร และในงานพระราชพิธีกาญจนาภิเษก (ครองราชย์ครบ 50 ปี)ของสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 งานพระศพจัดขึ้นโดยพระราชวงศ์ของพระองค์ ส่วนพระราชพิธีพระศพเริ่ม 1 สัปดาห์หลังจากนั้น พระราชพิธีนั้นเป็นครั้งสุดท้ายที่พสกนิกรได้เห็นสมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธ พระบรมราชชนนี

neg:
มงกุฎอิมพีเรียลสเตต
มงกุฎอิมพีเรียลสเตตองค์ปัจจุบันนั้นสร้างขึ้นเพื่อพระราชพิธีบรมราชาภิเษกของสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6 ในปี ค.ศ. 1937 โดยบริษัทการ์ราร์ด แอนด์ โค (Garrard & Co.) ที่สร้างลอกแบบมาจากมงกุฎอิมพีเรียลสเตตองค์เดิม (รูปประกอบด้านขวามือ) ที่สร้างสำหรับสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย แต่มีน้ำหนักเบากว่าและสวมสบายกว่า มงกุฎองค์ใหม่นี้มีน้ำหนักเพียง 910 กรัม ซึ่งเคยได้ถูกปรับปรุงสำหรับพระราชพิธีบรมราชาภิเษกของพระราชินีนาถเอลิซาเบ็ธที่ 2 เพื่อให้มีความเหมาะสมมากขึ้นต่อการสวมใส่โดยอิสตรี โดยลดความสูงลงประมาณ 1 นิ้ว

neg:
พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 6 แห่งอังกฤษ
พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 6 แห่งอังกฤษ ทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งอังกฤษและไอร์แลนด์ ตั้งแต่วันที่ 28 มกราคม ค.ศ. 1547 จนกระทั่งเสด็จสวรรคต พระองค์ทรงเข้าพิธีบรมราชาภิเษกเมื่อวันที่ 20 กุมภาพันธ์ ขณะมีพระชนมพรรษา 9 พรรษา ทรงเป็นพระราชโอรสในพระเจ้าเฮนรีที่ 8 แห่งอังกฤษ และเจน ซีมัวร์ พระราชินีแห่งอังกฤษ พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 6 ทรงเป็นพระมหากษัตริย์พระองค์แรกที่พระราชสมภพในนิกายโปรเตสแตนต์ ราชอาณาจักรถูกปกครองโดยสภาผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ตลอดรัชกาลเนื่องจากว่าพระองค์ยังทรงพระเยาว์ สภาผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์นั้นนำโดยเอ็ดเวิร์ด ซีมัวร์ ดยุคที่ 1 แห่งซัมเมอร์เซ็ต ผู้เป็นพระปิตุลา ระหว่างปี ค.ศ. 1547 ถึงปี ค.ศ. 1549 ต่อมานำโดยจอห์น ดัดลีย์ ดยุกแห่งนอร์ธัมเบอร์แลนด์ที่ 1 เมื่อปี ค.ศ. 1551

neg:
เจ้าหญิงวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักร
เจ้าหญิงวิกตอเรียทรงศึกษาในมาห์โลเฮาส์ ซึ่งเป็นสถานที่ที่พระองค์ประสูติ โดยพระองค์ทรงมีความสืนทสนมกับ พระเจ้าจอร์จที่ 5 แห่งสหราชอาณาจักร พระเชษฐาเป็นอย่างมาก
โดยพระองค์ต่างเป็นที่คาดการว่าทรงเป็นพระคู่หมั้นของ พระเจ้าคาลอสที่ 1 แห่งโปรตุเกส แต่ก็มิได้เสกสมรสกัน โดยพระนางไม่ทรงเสกสมรสกับผู้ใดตลอดพระชนม์ชีพ โดย อเล็กซานดราแห่งเดนมาร์ก พระราชมารดาทรงมีพระราชปรารภถึงพระราชธิดาว่า
เจ้าหญิงวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักรประสบปัญหาเรื่องพระพลานามัยเป็นอย่างมากทั้งมีปัญหาเรื่อง ระบบประสาท ไมเกรน ซึมเศร้า และอีกหลายโรค โดยพระองค์สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2478 พระชนมายุ 67 พรรษา โดยหลังจากนั้น ในปี พ.ศ. 2479 พระเจ้าจอร์จที่ 5 แห่งสหราชอาณาจักร พระเชษฐาก็ได้เสด็จสวรรคตลงด้วยพระชนมายุ 70 พรรษา

neg:
เจ้าชายจอร์จแห่งเดนมาร์ก
ชีวิตการสมรสของพระองค์กับพระราชินีนาถแอนน์เป็นการสมรสที่มีความสุข พระราชินีนาถแอนน์ทรงพระครรภ์ถึง 18 ครั้ง ระหว่างปี ค.ศ. 1684 ถึงปี ค.ศ. 1700 แต่วิลเลียม ดยุกแห่งกลอสเตอร์ก็พระองค์เดียวที่รอดมาได้แต่ก็มาสิ้นพระชนม์ด้วยฝีดาษในปี ค.ศ. 1700 เมื่อพระชนมายุได้ 11 พรรษา ทฤษฎีหนึ่งกล่าวว่าเหตุที่ทรงแท้งมาโดยตลอดก็อาจจะเป็นเพราะเจ้าชายจอร์จประชวรด้วยโรคซิฟิลิส อีกทฤษฎีหนึ่งกล่าวว่าแอนน์อาจจะทรงถ่ายทอดเชื้อ haemolytic ให้กับพระทารกที่เพิ่งประสูติ (Rhesus disease).

neg:
การรวมราชบัลลังก์
การรวมราชบัลลังก์ (; ; ) คือเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2146 เมื่อพระเจ้าเจมส์ที่ 6 แห่งสกอตแลนด์ เสด็จขึ้นครองราชบัลลังก์แห่งอังกฤษและไอร์แลนด์ และรวมการปกครองแผ่นดินของทั้งสามราชอาณาจักรไว้ภายใต้พระมหากษัตริย์พระองค์เดียว ภายหลังจากที่พระญาติของพระเจ้าเจมส์ พระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 1 แห่งอังกฤษ (พระมหากษัตริย์พระองค์สุดท้ายแห่งราชวงศ์ทิวดอร์) เสด็จสวรรคตโดยปราศจากรัชทายาท

neg:
พระเจ้าเฮนรีที่ 8 แห่งอังกฤษ
เฮนรีที่ 8 (; 28 มิถุนายน ค.ศ. 1491 – 28 มกราคม ค.ศ. 1547) เป็นพระมหากษัตริย์อังกฤษ เสวยราชย์ต่อจากพระบิดา คือ พระเจ้าเฮนรีที่ 7 ใน ค.ศ. 1509 จนกระทั่งสวรรคตใน ค.ศ. 1547 นับเป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่สองจากราชวงศ์ทิวดอร์

neg:
เจ้าชายวิลเลียม ดยุกแห่งกลอสเตอร์
เจ้าชายวิลเลียม ดยุกแห่งกลอสเตอร์ (อังกฤษ:Prince William, Duke of Gloucester) (24 กรกฎาคม ค.ศ.1689 - 30 กรกฎาคม ค.ศ.1700) เป็นพระราชโอรสเพียงพระองค์เดียวในสมเด็จพระราชินีนาถแอนน์แห่งบริเตนใหญ่และเจ้าชายจอร์จแห่งเดนมาร์ก พระราชสวามีแห่งบริเตนใหญ่ ทรงเป็นรัชทายาทที่จะครองราชย์ต่อจากพระราชมารดา เมื่อผ่านวันคล้ายวันพระราชสมภพมาประมาณ 6 วัน พระองค์ก็ทรงสวรรคตกรวมพระชนมายุ11 ชันษา เนื่องจากมีความผิดปกติของของเหลวในโพรงสมอง ทำให้พระราชมารดาและบิดาของพระองค์เสียใจอย่างยิ่ง พระศพของเจ้าชายถูกฝังไว้ที่
วิหารเวสต์มินสเตอร์ ลอนดอน ในวันที่ 9 สิงหาคม ค.ศ.1700

neg:
พระเจ้าจอร์จที่ 3 แห่งสหราชอาณาจักร
พระเจ้าจอร์จเสด็จพระราชสมภพที่พระตำหนักนอร์โฟล์กในกรุงลอนดอน เป็นพระนัดดาในพระเจ้าจอร์จที่ 2 และพระโอรสของเจ้าชายเฟรเดอริก เจ้าชายแห่งเวลส์และเจ้าหญิงออกัสตาแห่งซัคเซิน-โกทา ประสูติก่อนกำหนดถึงสองเดือนและไม่ทราบกันในขณะนั้นว่าจะทรงรอดหรือไม่ ทรงได้รับบัพติศมาในวันเดียวกันโดยศาสนาจารย์ทอมัส เซกเกอร์ บิชอปแห่งออกซฟอร์ด เดือนหนึ่งต่อมาก็ทรงรับบัพติศมาอีกครั้งหนึ่งอย่างเป็นทางการที่พระตำหนักนอร์โฟล์กโดยเซกเกอร์เช่นกัน โดยมีพระเจ้าเฟรเดอริกที่ 1 แห่งสวีเดนเป็นพระราชอัยกาทูนหัว (ผู้ทรงมอบฉันทะให้ชาลส์ คาลเวิร์ต บารอนบัลติมอร์ที่ 5 เป็นผู้แทนพระองค์) ฟรีดริชที่ 3 ดยุกแห่งซัคเซิน-โกทา-อัลเทนแบร์ก พระปิตุลา (ผู้มอบฉันทะให้เฮนรี บริดเจส ดยุกที่ 2 แห่งแชนดอสเป็นผู้แทน) และพระนางโซฟี โดโรเทอา แห่งปรัสเซีย พระอัยกี (ผู้ทรงมอบฉันทะให้เลดีชาร์ลอต เอ็ดวินเป็นผู้แทนพระองค์) ).

neg:
สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6 แห่งสหราชอาณาจักร
ภายใน 24 ชั่วโมงหลังจากทรงขึ้นครองราชย์รัฐสภาเสรีรัฐไอร์แลนด์ก็ผ่าน “รัฐบัญญัติความสัมพันธ์ภายนอก” (External Relations Act 1936) ซึ่งยกเลิกอำนาจพระมหากษัตริย์ในไอร์แลนด์ เหตุการณ์อื่น ๆ ที่มีผลในการเปลี่ยนแปลงต่างๆ ในรัชสมัยของพระองค์ได้แก่: 3 ปึหลังจากทรงขึ้นครองราชย์ราชอาณาจักรของพระองค์นอกจากไอร์แลนด์เข้าร่วมสงครามโลกครั้งที่สอง ต่อต้านนาซีเยอรมนี สองปีต่อมาก็เข้าสงครามต่อต้านราชอาณาจักรอิตาลีและหลังจากนั้นจักรวรรดิญี่ปุ่น ผลจากสงครามคือการเสื่อมอำนาจของจักรวรรดิบริติชโดยสหรัฐและสหภาพโซเวียตขึ้นมาเป็นมหาอำนาจแทนที่ ในปี ค.ศ. 1947 ขบวนการแยกตัวเพื่ออิสรภาพของอินเดียและปากีสถานก็เริ่มมีความแข็งแกร่งขึ้น สาธารณรัฐไอร์แลนด์ประกาศตัวเป็นอิสระในปี ค.ศ. 1949 ในรัชสมัยของพระองค์เป็นสมัยของการสลายตัวของจักรวรรดิอังกฤษไปเป็นเครือจักรภพ

neg:
จอร์จที่ 1 แห่งบริเตนใหญ่
พระเจ้าจอร์จที่ 1 แห่งบริเตนใหญ่พระราชสมภพเมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม ค.ศ. 1660 ที่ออสนาบรึค ประเทศเยอรมนีในปัจจุบัน เป็นพระราชโอรสของแอร์นสท์ เอากุสท์ ผู้คัดเลือกแห่งเบราน์ชไวก์-ลือเนบูร์กและเจ้าหญิงโซฟีแห่งฮันโนเฟอร์ อภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงโซฟี โดโรเทอาแห่งเซลเลอ และครองงราชย์ระหว่าง 1 สิงหาคม ค.ศ. 1714 ถึงวันที่ 11 มิถุนายน ค.ศ. 1727 เสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 11 มิถุนายน ค.ศ. 1727 ที่ออสนาบรึค พระศพถูกฝังอยู่ที่สวนแฮร์เรนเฮาเซิน ราชอาณาจักรฮันโนเฟอร์

neg:
มาเรียแห่งเท็ค
หกสัปดาห์ภายหลังจากการหมั้นหมายกับเจ้าชายอัลเบิร์ต วิกเตอร์ ดยุกแห่งคลาเรนซ์ รัชทายาทแห่งราชบัลลังก์อังกฤษ เจ้าชายสิ้นพระชนม์ด้วยโรคปวดบวม ในปีต่อมาเจ้าหญิงแมรีทรงหมั้นหมายกับรัชทายาทพระองค์ใหม่ พระอนุชาในเจ้าชายอัลเบิร์ต วิกเตอร์ คือ เจ้าชายจอร์จ ในฐานะสมเด็จพระราชินีอัครมเหสีตั้งแต่ปี พ.ศ. 2453 พระองค์ทรงสนับสนุนพระราชสวามีตลอดช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง เนื่องจากพระพลานามัยที่ไม่สมบูรณ์และการเปลี่ยนแปลงทางการครั้งใหญ่ที่เกิดมาจากผลกระทบหลังสงครามและการอุบัติขึ้นของลัทธิสังคมนิยมและชาตินิยม หลังการเสด็จสวรรคตของพระเจ้าจอร์จที่ 5 พระราชสวามีเมื่อปี พ.ศ. 2479 เจ้าชายเอ็ดเวิร์ด พระโอรสองค์โตได้ดำรงพระอิสริยยศเป็นสมเด็จพระราชาธิบดี-จักรพรรดิ แต่กลับสร้างความผิดหวังให้กับพระองค์ด้วยการสละราชสมบัติในปีเดียวกันเพื่ออภิเษกกับนางวอลลิส ซิมป์สัน สาวสังคมชาวอเมริกันที่หย่าร้างมาแล้วสองครั้ง พระองค์ทรงสนับสนุนเจ้าชายอัลเบิร์ต ซึ่งทรงสืบต่อราชบัลลังก์อังกฤษเป็นพระเจ้าจอร์จที่ 6 จนกระทั่งเสด็จสวรรคตในปี พ.ศ. 2495 พระองค์ก็เสด็จสวรรคตในปีต่อมา

neg:
พระเจ้าฟิลิปที่ 6 แห่งฝรั่งเศส
พระเจ้าฟิลิปที่ 6 แห่งฝรั่งเศส (; ) (ค.ศ. 1293 - 22 สิงหาคม ค.ศ. 1350) ทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งฝรั่งเศสแห่งราชวงศ์วาลัวส์ ผู้ทรงครองราชบัลลังก์ฝรั่งเศสต่อจากพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 4 แห่งฝรั่งเศสระหว่างวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1328 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 22 สิงหาคม ค.ศ. 1350 นอกจาจะเป็นพระมหากษัตริย์แห่งฝรั่งเศสฟิลิปก็ยังมีบรรดาศักดิ์เป็นเคานท์แห่งอองชู, ไมน์ และวาลัวส์ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1325 จนถึงปี ค.ศ. 1328

neg:
สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักร
เจ้าชายพระราชสวามีสิ้นพระชนม์ด้วยโรคไทฟอยด์อย่างที่สงสัยกันเมื่อวันที่ 14 ธันวาคม ค.ศ. 1861 ได้สร้างความโทมนัสอย่างแสนสาหัสให้กับสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียซึ่งได้ทรงตกอยู่ในสภาพการไว้ทุกข์กึ่งถาวรและฉลองพระองค์เป็นสีดำตลอดพระชนม์ชีพที่เหลือ พระองค์ทรงหลีกเลี่ยงการปรากฏองค์ในที่สาธารณะและไม่ค่อยเสด็จเข้ากรุงลอนดอนในอีกหลายปีต่อมา การหลบพระองค์จากสาธารณชนทำให้มีพระนามเรียกเล่น ๆ ว่า "แม่หม้ายแห่งวินด์เซอร์" พระองค์ทรงเห็นเจ้าชายเอ็ดเวิร์ด เจ้าชายแห่งเวลส์ที่ทรงใช้ชีวิตวัยเยาว์อย่างไม่รอบคอบและเหลวไหลไร้สาระ เป็นต้นเหตุของการสิ้นพระชนม์ของพระชนก

neg:
พระเจ้าเจมส์ที่ 1 แห่งอังกฤษ
พระเจ้าเจมส์ที่ 6 แห่งสกอตแลนด์ (19 มิถุนายน พ.ศ. 2109 – 27 มีนาคม พ.ศ. 2168) ทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งสกอตแลนด์ตั้งแต่วันที่ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2110 และต่อมาเสวยราชย์ขึ้นเป็น พระเจ้าเจมส์ที่ 1แห่งอังกฤษและไอร์แลนด์ จากการรวมราชบัลลังก์แห่งสกอตแลนด์ อังกฤษ และไอร์แลนด์ไว้ภายใต้การปกครองของกษัตริย์พระองค์เดียวในวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2146 (ตรงกับรัชสมัยของสมเด็จพระนเรศวรมหาราช) จนกระทั่งเสด็จสวรรคต ซึ่งทั้งราชอาณาจักรอังกฤษและราชอาณาจักรสกอตแลนด์ยังคงแบ่งแยกออกจากกันเป็นรัฐอธิปไตย โดยมีระบบรัฐสภา ศาล และกฎหมายเป็นของตัวเอง ภายใต้การปกครองของพระมหากษัตริย์องค์เดียวกันในฐานะรัฐร่วมประมุข

neg:
เจ้าชายริชาร์ด ดยุกแห่งกลอสเตอร์
เจ้าชายริชาร์ด ดยุกแห่งกลอสเตอร์ (ริชาร์ด อเล็กซานเดอร์ วอลเตอร์ จอร์จ; ประสูติ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2487) ทรงเป็นสมาชิกองค์หนึ่งในราชวงศ์อังกฤษ โดยเป็นพระราชนัดดาในสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 พระองค์ทรงดำรงพระอิสริยยศเป็นดยุกแห่งกลอสเตอร์ตั้งแต่พระบิดาสิ้นพระชนม์เมื่อปี พ.ศ. 2517 และในปัจจุบันทรงอยู่ในอันดับที่สิบแปดของลำดับการสืบราชบัลลังก์อังกฤษ
เจ้าชายริชาร์ด ประสูติเมื่อวันที่ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2487 ณ นอร์ทแฮมพ์ตัน เป็นพระโอรสพระองค์เล็กใน เจ้าชายเฮนรี ดยุกแห่งกลอสเตอร์ กับ เจ้าหญิงอลิซ ดัชเชสแห่งกลอสเตอร์ ทรงเป็นพระราชนัดดาใน สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 แห่งสหราชอาณาจักร

neg:
แมรีที่ 2 แห่งอังกฤษ
เมื่อพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 2 เสด็จสวรรคตเมื่อปี ค.ศ. 1685 โดยไม่มีรัชทายาท ดยุคแห่งยอร์คก็ขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าเจมส์ที่ 2 แห่งราชอาณาจักรอังกฤษและไอร์แลนด์ และพระเจ้าเจมส์ที่ 7 แห่งสกอตแลนด์ แต่ทรงมีปัญหาเกี่ยวกับนโยบายทางศาสนา โดยทรงพยายามพระราชทานเสรีภาพในการนับถือศาสนาแก่ผู้ที่มิได้นับถือนิกายเชิร์ชออฟอิงแลนด์แต่นโยบายนี้ไม่เป็นที่ยอมรับโดยสาธารณชน วิธีที่ทรงทำคือทรงใช้อำนาจในการเป็นพระมหากษัตริย์ยุบเลิกกฤษฏีที่ออกโดยรัฐสภา ขุนนางและนักการเมืองโปรเตสแทนต์จึงเดินทางไปเฝ้าเจ้าหญิงแมรีและพระสวามีเมื่อปี ค.ศ. 1687 เพื่อจะหาข้อต่อรองเกี่ยวกับปัญหานี้ หลังจากนั้นพระเจ้าเจมส์ที่ 2 ก็ทรงบังคับให้นักบวชอังกลิคันอ่าน “ประกาศการไถ่บาป” (Declaration of Indulgence) ภายในวัดในเดือนพฤษภาคมปี ค.ศ. 1688 ซึ่งเป็นการประกาศให้เสรีภาพทางศาสนาให้แก่ผู้ลี้ภัยทางศาสนา (โรมันคาทอลิก) ความนิยมในพระองค์ของประชาชนจึงตกฮวบ ความหวาดระแวงของผู้นับถือโปรเตสแทนต์ยิ่งเพิ่มมากขึ้นเมื่อแมรีแห่งโมดีนาพระชายาผู้เป็นโรมันคาทอลิกให้กำเนิดแก่พระราชโอรส เจมส์ ฟรานซิส เอ็ดเวิร์ด สจวต ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1688 ซึ่งไม่เช่นเจ้าหญิงแมรีและแอนน์ที่ถูกเลี้ยงเป็นโปรเตสแทนต์ เจมส์ ฟรานซิสจะถูกเลี้ยงเป็นโรมันคาทอลิก นอกจากนั้นก็ยังมีข่าวลือกันว่าพระราชโอรสเป็น “พระราชโอรสปลอม” (supposititious) เพราะถูกลักลอบในถาดถ่านที่ใช้อุ่นเตียงก่อนนอน (bed-warming pan) เข้ามาในห้องที่ใช้ประสูติเพื่อแทนพระโอรสที่สิ้นพระชนม์หลังประสูติของเจมส์ ฟรานซิส ถึงแม้ว่าจะไม่มีหลักฐานสนับสนุนข้อกล่าวหานี้ เจ้าหญิงแมรีก็ทรงประท้วงสิทธิในราชบัลลังก์ของพระราชโอรสอย่างเป็นทางการ และทรงส่งรายการคำถามต่างๆ มายังพระขนิษฐาเกี่ยวกับสถานะการณ์ของการประสูติ

neg:
อังกฤษในสมัยกลางยุครุ่งโรจน์
พระเจ้าจอห์นไม่ยอมทำตามเงื่อนไขของแม็กนาคาร์ตา พระองค์จึงยื่นอุทธรณ์ต่อประสันตะปาปาที่ประกาศให้พระองค์ไม่ถูกผูกมัดโดยแม็กนาคาร์ตา การก่อกบฏอุบัติขึ้นอีกครั้งและครั้งนี้เหล่าบารอนกบฏเชิญเจ้าชายฝรั่งเศสมาปกครองอังกฤษ ทว่าพระเจ้าจอห์นสิ้นพระชนม์ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1216

neg:
พระเจ้าเฮนรีที่ 6 แห่งอังกฤษ
สมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 6 แห่งอังกฤษ เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 6 ธันวาคม ค.ศ. 1421 ที่พระราชวังวินด์เซอร์ ลอนดอน อังกฤษ เป็นพระราชโอรสของสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 5 แห่งอังกฤษ และ สมเด็จพระราชินีแคทเธอรินแห่งวาลัวส์ ทรงเสกสมรสกับมาร์กาเร็ตแห่งอองชู และทรงราชย์ระหว่างวันที่ 31 สิงหาคม ค.ศ. 1422 ถึงวันที่ 4 มีนาคม ค.ศ. 1461 และระหว่างวันที่ 30 ตุลาคม ค.ศ. 1470 ถึงวันที่ 11 เมษายน ค.ศ. 1471 พระเจ้าเฮนรีถูกปลงพระชนม์เมื่อวันที่ 21 พฤษภาคม ค.ศ. 1471 ที่หอคอยแห่งลอนดอน อังกฤษ

neg:
เจ้าชายเฮนรี ดยุกแห่งกลอสเตอร์
เจ้าชายเฮนรี ดยุกแห่งกลอสเตอร์ ("เฮนรี วิลเลียม เฟรเดอริค อัลเบิร์ต" "ประสูติ" 31 มีนาคม พ.ศ. 2443 "สิ้นพระชนม์" 10 มิถุนายน พ.ศ. 2517) พระราชโอรสพระองค์ที่ 3 ในสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 และสมเด็จพระราชินีมารี เป็นพระราชอนุชาในพระมหากษัตริย์ 2 พระองค์คือสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 8 และสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6

neg:
พระเจ้าจอร์จที่ 5 แห่งสหราชอาณาจักร
พระเจ้าจอร์จที่ 5 แห่งสหราชอาณาจักร () เป็นพระมหากษัตริย์สหราชอาณาจักรในราชวงศ์วินด์เซอร์ซึ่งทรงสถาปนาขึ้นจากราชวงศ์ซัคเซิน-โคบูร์กและโกทาสายอังกฤษ ในฐานะที่ทรงเป็นประมุขสหราชอาณาจักรและเครือจักรภพแห่งอังกฤษ พระองค์เป็นสมเด็จพระจักรพรรดิแห่งอินเดียและปฐมกษัตริย์เสรีรัฐไอร์แลนด์อีกด้วย พระองค์ทรงครองสิริราชสมบัติตั้งแต่ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2453 ผ่านช่วงสงครามโลกครั้งที่ 1 (พ.ศ. 2457 ถึง พ.ศ. 2461) จนกระทั่งเสด็จสวรรคตในปี พ.ศ. 2479

neg:
ตำหนักซานดริงแฮม
เมื่อพระเจ้าจอร์จที่ 6สิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1952 ที่ซานดริงแฮมสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2มักทรงใช้เวลาที่ซานดริงแฮมเป็นการส่วนพระองค์กับครอบครัวในวันครบรอบวันสวรรคตของพระชนก ซานดริงแฮมจึงเป็นวังที่ทรงใช้ประทับทุกเดือนกุมภาพันธ์ของทุกปี ซานดริงแฮมเปิดให้ประชาชนเข้าชมเป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1977 ภายในเป็นที่ตั้งของพิพิธภัณฑ์แสดงชีวิตในราชสำนักและประวัติของซานดริงแฮม
ซานดริงแฮมเป็นที่โปรดปรานของพระราชวงศ์อังกฤษมาตลอด และยังทรงใช้เป็นสถานที่ที่ทรงพบปะกันในวันปีใหม่ของทุกปี และใช้เป็นที่ในการจัดการล่าสัตว์ ความที่โปรดงานล่าสัตว์ พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 ทรงสั่งให้ตั้งนาฬิกาครี่งชั่วโมงก่อนเวลามาตรฐานกรีนิชเพื่อให้มีเวลาล่าสัตว์เพิ่มขึ้น การตั้งเวลาซานดริงแฮมทำติดต่อกันระหว่างปี ค.ศ. 1901 ถึงปี ค.ศ. 1936 เมื่อพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 8ทรงสั่งให้เลิก

neg:
ฌาน ดาร์ก
หลังจากการเสียชีวิตของฌานแล้วสงครามร้อยปีก็ยังคงดำเนินต่อมาเป็นเวลาอีก 22 ปี พระเจ้าชาร์ลส์ที่ 7 ทรงสามารถรักษาสิทธิอันถูกต้องในการครองราชบัลลังก์ฝรั่งเศสแม้ว่าดยุกแห่งเบดฟอร์ดจะจัดให้มีพระราชพิธีราชาภิเษกสำหรับพระเจ้าเฮนรีที่ 6 ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1431 เมื่อมีพระชนมายุได้ 10 พรรษาก็ตาม ก่อนที่อังกฤษจะมีความสำเร็จในการสร้างเสริมผู้นำทางการทหารและกองขมังธนูที่เสียไประหว่างยุทธการใน ค.ศ. 1429 อังกฤษก็สูญเสียพันธมิตรกับเบอร์กันดีในสนธิสัญญาอาร์ราส (Traité d'Arras) ในปี ค.ศ. 1435 และในปีเดียวกันนั้นดยุกแห่งเบดฟอร์ดก็เสียชีวิต พระเจ้าเฮนรีที่ 6 จึงทรงกลายเป็นพระมหากษัตริย์ที่ทรงพระเยาว์ที่สุดที่ปกครองอังกฤษโดยไม่มีผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ ความอ่อนแอในการเป็นผู้นำของพระองค์อาจจะเป็นสาเหตุหนึ่งที่ทำให้สงครามร้อยปียุติลง เคลลี เดวรีส์อ้างว่าการใช้ปืนใหญ่และการโจมตีโดยตรงอย่างหนักมีอิทธิพลต่อยุทธวิธีตลอดการต่อสู้ในสงครามร้อยปีของฝรั่งเศส

neg:
สมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธ พระราชชนนี
สมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธ พระราชชนนี (), เอลิซาเบธ แองเจลา มาร์เกอริต โบวส์-ลีออน (; 4 สิงหาคม พ.ศ. 2443 - 30 มีนาคม พ.ศ. 2545) เป็นสมเด็จพระราชินีมเหสีในสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6 แห่งสหราชอาณาจักร ตั้งแต่ พ.ศ. 2479 จนกระทั่งพระองค์เสด็จสวรรคตในปี พ.ศ. 2495 หลังจากการเสด็จสวรรคตของพระสวามีได้ดำรงพระอิสริยยศเป็น สมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธ พระราชชนนี เพื่อหลีกเลี่ยงความสับสนกับพระธิดาองค์โตคือ สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 ก่อนการเสด็จขึ้นครองราชสมบัติของพระสวามีในช่วงระหว่างปี พ.ศ. 2466 จนถึงปี พ.ศ. 2479 ทรงดำรงพระอิสริยยศเป็นดัชเชสแห่งยอร์ก อีกทั้งยังทรงเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งไอร์แลนด์และจักรพรรดินีแห่งอินเดียพระองค์สุดท้ายอีกด้วย ประชาชนนิยมเรียกพระองค์ท่านว่า "ควีนมัม"

neg:
สมเด็จพระราชินีนาถแมรีที่ 1 แห่งอังกฤษ
เมื่อพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 6 แห่งอังกฤษเสด็จสวรรคตด้วยวัณโรคในวันที่ 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2096 สิริพระชนมายุได้ 15 พรรษา พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดไม่ต้องการให้เจ้าหญิงแมรี่ครองราชสมบัติ เพราะเกรงว่าพระนางจะฟื้นฟูโรมันคาทอลิกและอาจล้มล้างการปฏิรูปศาสนาของพระองค์ เพราะเหตุผลนี้พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดจึงวางแผนที่จะตัดพระนางออกจากสิทธิในการสืบราชบัลลังก์ อย่างไรก็ตามที่ปรึกษาของพระองค์ไม่แนะนำให้ตัดสิทธิของเจ้าหญิงแมรี่ แต่พระองค์ก็ตั้งใจให้สิทธิในการครองราชย์แก่เจ้าหญิงเอลิซาเบธ แต่พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดก็ตัดสิทธิในการครองราชย์ทั้งสองคน พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดได้ให้สิทธิในการครองราชย์แก่เลดี้เจน เกรย์ ลูกสะใภ้ของจอห์น คัดเลย์เอิร์ล แห่ง วอร์วิก ต่อมากฎหมายใน พ.ศ. 2087 ได้ให้เจ้าหญิงทั้งสองกลับมาสู่สิทธิในการสืบราชสมบัติอีกครั้ง เมื่อพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดสิ้นพระชนม์ เจ้าหญิงแมรี่ได้ถูกเรียกตัวกลับมาลอนดอน อย่างไรก็ตาม ในตอนแรกพระนางสงสัยว่าการเรียกตัวครั้งนี้อาจเป็นข้ออ้างในการจับกุมพระนาง ในการกระทำครั้งนี้เป็นการทำให้ เลดี้เจน เกรย์รับสิทธิในการครองราชย์สะดวกขึ้น ในวันที่ 10 กรกฎาคม เลดี้เจน เกรย์ยอมรับในการขึ้นครองราชย์เป็นสมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษ การครองราชย์ของเจน เกรย์มีผู้สนับสนุนน้อย หลังจากนั้น 9 วันพระนางได้ถูกเชิญลงจากตำแหน่ง เจ้าหญิงแมรี่ได้เดินทางมาลอนดอนท่ามกลางผู้สนับสนุนมากมาย ท้ายที่สุด เลดี้เจน เกรย์ และ จอห์น ดัดเลย์ ถูกส่งไปจำคุกและคอยการประหารที่หอคอยลอนดอน

neg:
เจ้าหญิงมาร์กาเรต เคาน์เตสแห่งสโนว์ดอน
เจ้าหญิงมาร์กาเรต เคาน์เตสแห่งสโนว์ดอน (มาร์กาเรต โรส; ประสูติ: 21 สิงหาคม พ.ศ. 2473 - สิ้นพระชนม์: 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2545) พระราชธิดาพระองค์เล็กในสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6 กับสมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธ และพระขนิษฐาในสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 พระประมุขแห่งอังกฤษองค์ปัจจุบัน พระองค์ทรงดำรงพระอิสริยยศเป็นเคาน์เตสแห่งสโนว์ดอนจากการอภิเษกสมรส

neg:
พระราชสันตติวงศ์ในพระเจ้าจอร์จที่ 3 แห่งสหราชอาณาจักร
เจ้าชายอัลเฟรด (22 กันยายน พ.ศ. 2323 - 20 สิงหาคม พ.ศ. 2326)

neg:
พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 5 แห่งอังกฤษ
สมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 5 แห่งอังกฤษ () (4 พฤศจิกายน ค.ศ. 1470– ราว ค.ศ. 1483) เป็นพระเจ้าแผ่นดินราชวงศ์ยอร์คของราชอาณาจักรอังกฤษ

neg:
สมเด็จพระราชาธิบดีจอร์จ ตูโปอูที่ 5
หนังสือพิมพ์มาตังงีตองกาได้รายงานว่า สมเด็จพระราชาธิบดีจอร์จ ตูโปอูที่ 5 เสด็จสวรรคตด้วยโรคมะเร็งเม็ดเลือดขาว เมื่อเวลา 15.15 นาฬิกา ของวันที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2555 ณ โรงพยาบาลควีนแมรี เขตบริหารพิเศษฮ่องกง สาธารณรัฐประชาชนจีน สิริพระชนมพรรษา 63 พรรษา

neg:
พระราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอับสรศรีราชกานดา
พระราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอับสรศรีราชกานดา สิ้นพระชนม์ในรัชกาลที่ 6 เมื่อวันเสาร์ที่ 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2460 พระชันษา 45 ปี พระราชทานเพลิงพระศพ ณ พระเมรุวัดเทพศิรินทราวาส วันที่ 12 เมษายน พ.ศ. 2463

neg:
ลำดับการสืบราชสันตติวงศ์สหราชอาณาจักร
วิกตอเรีย → เอ็ดเวิร์ดที่ 7 → จอร์จที่ 5 → เจ้าชายจอร์จ ดยุกแห่งเคนต์
ดยุกแห่งเคนต์ (เจ้าชายเอ็ดเวิร์ด; "ประสูติ" 9 ตุลาคม พ.ศ. 2478) พระโอรสในเจ้าชายจอร์จ ดยุกแห่งเคนต์
เลดี้ อาเมเลีย วินด์เซอร์ ("เกิด" 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2538) บุตรสาวคนเล็กของเอิร์ลแห่งเซนต์แอนดรูว์
อัลเบิร์ต วินด์เซอร์ ("เกิด" 22 กันยายน พ.ศ. 2550) บุตรชายคนโตของลอร์ด นิโคลาส วินด์เซอร์
ลีโอโปลด์ วินด์เซอร์ ("เกิด" 8 กันยายน พ.ศ. 2552) บุตรชายคนที่สองของลอร์ด นิโคลาส วินด์เซอร์
หลุยส์ วินด์เซอร์ ("เกิด" 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2557) บุตรชายคนที่สามของลอร์ด นิโคลาส วินด์เซอร์
เลดี้ เฮเลน เทย์เลอร์ ("เกิด" 28 เมษายน พ.ศ. 2507) พระธิดาในดยุกแห่งเคนต์
โคลัมบัส เทย์เลอร์ ("เกิด" 6 สิงหาคม พ.ศ. 2537) บุตรชายคนโตของเลดี เฮเลน เทย์เลอร์
แคสเซียส เทย์เลอร์ ("เกิด" 25 ธันวาคม พ.ศ. 2539) บุตรชายคนเล็กของเลดี้ เฮเลน เทย์เลอร์
เอลอยส์ วินด์เซอร์ ("เกิด" 2 มีนาคม พ.ศ. 2546) บุตรสาวคนโตของเลดี้ เฮเลน เทย์เลอร์
เอสเตลลา เทย์เลอร์ ("เกิด" 21 ธันวาคม พ.ศ. 2547) บุตรสาวคนเล็กของเลดี้ เฮเลน เทย์เลอร์
เจ้าชายไมเคิลแห่งเคนต์ (ประสูติ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2485) พระอนุชาในดยุกแห่งเคนต์
ลอร์ด เฟรเดอริค วินด์เซอร์ ("เกิด" 6 เมษายน พ.ศ. 2522) พระโอรสในเจ้าชายไมเคิลแห่งเคนต์
ม๊อด วินด์เซอร์ ("เกิด" 15 สิงหาคม พ.ศ. 2556) บุตรสาวของลอร์ดเฟรเดอริค วินด์เซอร์
อิซาเบลลา วินด์เซอร์ ("เกิด" พ.ศ. 2559) บุตรสาวของลอร์ดเฟรเดอริค วินด์เซอร์
เลดี้ กาเบรียลลา วินด์เซอร์ ("เกิด" 23 เมษายน พ.ศ. 2524) พระธิดาในเจ้าชายไมเคิลแห่งเคนต์
เจ้าหญิงอเล็กซานดรา เลดีโอกิลวี ("ประสูติ" 25 ธันวาคม พ.ศ. 2479) พระขนิษฐาในดยุกแห่งเคนต์
เจมส์ โอกิลวี ("เกิด" 29 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2507) พระโอรสในเจ้าหญิงอเล็กซานดรา
อเล็กซานเดอร์ โอกิลวี ("เกิด" 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2539) บุตรชายของเจมส์ โอกิลวี
ฟลอรา โอกิลวี ("เกิด" 15 ธันวาคม พ.ศ. 2537) บุตรสาวของเจมส์ โอกิลวี
มารีนา โอกิลวี ("เกิด" 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2509) พระธิดาในเจ้าหญิงอเล็กซานดรา
คริสเตียน โมวัตต์ ("เกิด" 4 มิถุนายน พ.ศ. 2536) บุตรชายของมารีนา โอกิลวี
เซนูสกา โมวัตต์ ("เกิด" 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2533) บุตรสาวของมารีนา โอกิลวี

neg:
เจ้าหญิงแพทริเซียแห่งคอนน็อต
แม้ว่าจะทรงสละฐานันดรศักดิ์ไปแล้ว แต่เจ้าหญิงก็ยังคงทรงเป็นสมาชิกในพระราชวงศ์อังกฤษ อยู่ในลำดับการสืบราชสมบัติ และเข้าร่วมพิธีสำคัญๆ อาทิ พิธีราชาภิเษกสมรส พิธีฝังพระศพและพระราชพิธีบรมราชาภิเษกของสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6 และ สมเด็จพระบรมราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 ในปี พ.ศ. 2480 และ พ.ศ. 2496 ตามลำดับ

neg:
พระเจ้าเฮนรีที่ 6 แห่งอังกฤษ
พระเจ้าเฮนรีได้เข้าพิธีราชาภิเศกเป็นพระเจ้าแผ่นดินอังกฤษ ที่แอบบีเวสต์มินสเตอร์ เมื่อวันที่ 6 พฤศจิกายน ค.ศ. 1429เมื่อพระชนมายุได้ 8 พรรษา และ พระเจ้าแผ่นดินฝรั่งเศสที่มหาวิหารนอเทรอดามแห่งปารีส เมื่อวันที่16 ธันวาคม ค.ศ. 1431 แต่ก็มิได้ทรงปกครองแผ่นดินจนกระทั่งประกาศว่าทรงบรรลุนิติภาวะในปี ค.ศ. 1437 ปึเดียวกับที่พระราชชนนีสิ้นพระชนม์

neg:
ชาลส์ที่ 2 แห่งอังกฤษ
พระเจ้าชาลส์ประชวรด้วยอาการชักเนื่องจากเส้นโลหิตในสมองแตก เมื่อเช้าวันที่ 2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1685 และเสด็จสวรรคตเมื่อเวลา 11:45 น. หลังจากนั้นที่ประชวรได้สี่วันที่พระราชวังไวต์ฮอลล์ เมื่อพระชนมายุได้ 54 พรรษา อาการประชวรคล้ายคลึงกับอาการของ ยูรีเมีย (uraemia) ซึ่งเป็นอาการที่เกี่ยวกับไตทำงานอย่างไม่ปกติ ขณะที่ประชวร พระเจ้าชาลส์ตรัสกับดยุกแห่งยอร์กว่า “จะต้องมิให้เนล เกล็นผู้น่าสงสารได้รับความลำบากเป็นอันขาด” และกับข้าราชสำนักว่า “ข้าพเจ้าขออภัย ท่านสุภาพบุรุษ ที่เป็นผู้กำลังจะตายในเวลานี้” ค่ำวันสุดท้ายก็ทรงได้รับเข้าสู่โรมันคาทอลิก แต่ก็ไม่ทราบว่ามีพระสติดีพอที่จะทราบถึงเหตุการณ์ดังกล่าวหรือทรงรับรู้เท่าใดหรือผู้ใดเป็นผู้จัดการการกระทำครั้งนี้ พระบรมศพถูกฝังไว้ที่แอบบีเวสต์มินสเตอร์ “โดยไม่มีพิธีรีตองอันหรูหรา” เมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ ดยุกแห่งยอร์กพระอนุชาขึ้นครองราชย์ต่อมาเป็นพระเจ้าเจมส์ที่ 2 แห่งอังกฤษและไอร์แลนด์ และพระเจ้าเจมส์ที่ 7 แห่งสกอตแลนด์

neg:
สมเด็จพระราชินีนาถแมรีที่ 1 แห่งอังกฤษ
เลดี้ แมรี่คาดว่าปัญหาทุกอย่างจะจบลงเมื่อสมเด็จพระราชินีแอนน์ โบลีนถูกถอนยศและถูกประหารชีวิตใน พ.ศ. 2079 และเจ้าหญิงเอลิซาเบธถูกลดชั้นมาเป็น"เลดี้ เอลิซาเบธ"เช่นเดียวกับพระนางและถูกตัดออกจากการสืบสันติวงศ์ หลังจากพระนางแอนน์ โบลีนถูกประหารไปเพียง 2 สัปดาห์ พระเจ้าเฮนรี่ที่ 8 ได้อภิเษกสมรสใหม่กับสมเด็จพระราชินีเจน เซมัวร์ผู้ซึ่งสิ้นพระชนม์หลังจากให้กำเนิดโอรส ผู้ซึ่งต่อมาคือซึ่งก็คือ พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 6 แห่งอังกฤษ เลดี้ แมรี่ต้องกลายเป็นแม่อุปถัมภ์ให้แก่พระอนุชา และเป็นผู้ที่โศกเศร้ามากที่สุดในวันฝังพระศพสมเด็จพระราชินีเจน เซมัวร์ ต่อมาพระเจ้าเฮนรียินยอมให้พระนางเข้ามาอาศัยในพระราชวังหลวงได้

neg:
เจ้าชายจอร์จแห่งเดนมาร์ก
เจ้าชายจอร์จมีพระปรีชาสามารคในการเป็นผู้บริหารการทหารและทรงดำรงตำแหน่งผู้บังคับบัญชาทหารสูงสุดระหว่างปี ค.ศ. 1702 ถึงปี ค.ศ. 1708 เมื่อเจ้าชายจอร์จสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1708 พระราชินีนาถแอนน์ก็ทรงโศรกเศร้าจนไม่ยอมแต่งตั้งผู้ใดแทนตำแหน่งที่เจ้าชายจอร์จเคยทำ แต่ในที่สุดก็ทรงต้องยอมเพราะไม่ทรงทนกับการที่จะต้องลงพระนามในเอกสารที่เจ้าชายจอร์จเคยเป็นผู้ลงพระนาม

neg:
สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักร
22 กันยายน ค.ศ. 1896 สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียทรงแซงหน้าพระเจ้าจอร์จที่ 3 ในฐานะที่ทรงเป็นองค์พระประมุขที่ทรงครองราชสมบัติยาวนานที่สุดในประวัติศาสตร์อังกฤษ สกอตแลนด์ และสหราชอาณาจักร พระองค์จึงทรงประสงค์ให้เลื่อนการเฉลิมฉลองของประชาชนแบบพิเศษต่าง ๆ ออกไปถึงปีค.ศ. 1897 พร้อมพระราชพิธีพัชราภิเษกของพระองค์ นายโจเซฟ แชมเบอร์เลน รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอาณานิคมได้เสนอว่าพระราชพิธีพัชราภิเษกควรจะจัดให้เป็นการเฉลิมฉลองทั่วจักรวรรดิอังกฤษ

neg:
พระเจ้าเจมส์ที่ 2 แห่งอังกฤษ
ในปี พ.ศ. 2203 โอลิเวอร์ ครอมเวลล์ ซึ่งได้ยึดอำนาจและดำรงตำแหน่ง “เจ้าผู้อารักขา” (Lord Protector) แห่งเครือจักรภพแห่งอังกฤษ ได้ถึงแก่อสัญกรรมลงด้วยไข้มาเลเรีย ณ กรุงลอนดอนเมื่อวันที่ 3 กันยายน พระเจ้าชาลส์ได้ทรงกลับคืนสู่บัลลังก์

neg:
พระราชสันตติวงศ์ในพระเจ้าจอร์จที่ 3 แห่งสหราชอาณาจักร
พระเจ้าจอร์จที่ 4 (จอร์จ ออกัสตัส เฟรเดอริก; 12 สิงหาคม พ.ศ. 2305 - 26 มิถุนายน พ.ศ. 2373)
เจ้าชายเฟรเดอริก ดยุกแห่งยอร์ก (เฟรเดอริก ออกัสตัส; 16 สิงหาคม พ.ศ. 2306 - 5 มกราคม พ.ศ. 2370)

neg:
พระเจ้าจอร์จที่ 3 แห่งสหราชอาณาจักร
ในปี ค.ศ. 1760 ขณะที่เจ้าชายจอร์จทรงมีพระชนมายุได้ 22 ชันษา ทรงเสวยราชย์เป็นกษัตริย์สืบต่อจากพระเจ้าจอร์จที่ 2ผู้เป็นพระอัยกาเมื่อวันที่ 25 ตุลาคม ค.ศ. 1760 สองสัปดาห์ก่อนพระองค์ทรงเข้าพิธีอภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 8 กันยายน ในโบสถ์หลวง, พระราชวังเซนต์เจมส์กับดัสเชสชาร์ลอตแห่งเม็คเล็นบวร์ค-สเตรลิตธ์ และทั้งสองพระองค์ทรงเข้าพิธีบรมราชาภิเษกในวันที่ 22 กันยายน ในการเป็นกษัตริย์และสมเด็จพระราชินีแห่งบริเตนใหญ่และสหราชอาณาจักร

neg:
อังกฤษในสมัยกลางยุครุ่งโรจน์
ทว่าระหว่างเดินทางกลับบ้านพระองค์ถูกดยุคแห่งออสเตรียจับเป็นนักโทษ ไพร่ฟ้าประชาชนของริชาร์ดถูกบีบให้จ่ายค่าไถ่ก้อนโตเพื่อไถ่ตัวพระองค์ (ในปี ค.ศ. 1194) หลังได้รับการปล่อยตัว ริชาร์ดกลับไปอังกฤษแต่ไปนานพระองค์ก็ออกเดินทางไปนอร์ม็องดี พระองค์ไม่หันกลับมามองอังกฤษอีกเลย ขณะกำลังปิดล้อมปราสาท ริชาร์ดถูกยิงด้วยหน้าไม้ พระองค์สิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1199 และคนที่ขึ้นครองตำแหน่งต่อจากพระองค์คือพระอนุชา พระเจ้าจอห์น

neg:
ราชสันตติวงศ์ในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย
พระเจ้าจอร์จที่ 5 ("ครองราชย์" 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2453 - 20 มกราคม พ.ศ. 2479) พระราชโอรสพระองค์ที่สองในพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 และเจ้าหญิงอเล็กซานดรา เป็นพระบรมราชชนกในพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 8 ("ครองราชย์" 20 มกราคม - 11 ธันวาคม พ.ศ. 2479) และ พระเจ้าจอร์จที่ 6 ("ครองราชย์" 11 ธันวาคม พ.ศ. 2479 - 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2495) และพระอัยกาในสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 (เสวยราชสมบัติหลังจากการเสด็จสวรรคตของพระชนกในวันที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2495) และ เจ้าหญิงมาร์กาเร็ต เคานเตสแห่งสโนว์ดอน (21 สิงหาคม พ.ศ. 2473 - 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2545) ในฐานะพระราชธิดาในพระเจ้าจอร์จที่ 6 และสมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธ พระบรมราชชนนี (เดิมคือ "เลดี้ เอลิซาเบธ โบวส์-ลีออน"; 4 สิงหาคม พ.ศ. 2443 - 30 มีนาคม พ.ศ. 2545) สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 และเจ้าหญิงมาร์กาเร็ตจีงเป็นพระราชปนัดดาในพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 และลื่อในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย รวมทั้งยังสืบเชื้อสายมาจากพระเจ้าจอร์จที่ 3 พระอัยกาในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียด้วยเจ้าหญิงม็อดแห่งเวลส์ พระราชธิดาในพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 และเจ้าหญิงอเล็กซานดรา ดำรงพระอิสริยยศเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งนอร์เวย์ เมื่อเจ้าชายคาร์ลแห่งเดนมาร์ก พระสวามี เสด็จขึ้นครองราชสมบัติแห่งนอร์เวย์เป็น สมเด็จพระราชาธิบดีโฮกุนที่ 7 ("ครองราชย์" 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2448 - 21 กันยายน พ.ศ. 2500) เมื่อประเทศนอร์เวย์ประกาศอิสรภาพแยกตัวออกจากการรวมกับประเทศสวีเดนในปี พ.ศ. 2448 ส่วนพระโอรสซึ่งเป็นพระราชนัดดาในพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 เสวยราชสมบัติเป็น สมเด็จพระราชาธิบดีโอลาฟที่ 5 ("ครองราชย์" 21 กันยายน พ.ศ. 2500 - 17 มกราคม พ.ศ. 2534) ดังนั้นพระราชโอรสธิดาในสมเด็จพระราชาธิบดีโอลาฟที่ 5 ได้แก่ สมเด็จพระราชาธิบดีฮารัลด์ที่ 5 (เสวยราชสมบัติในวันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2534) เจ้าหญิงรังน์ฮิลด์และเจ้าหญิงแอสตริด จีงเป็นพระราชปนัดดาในพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 และลื่อในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียและเจ้าชายอัลเบิร์ต
เจ้าหญิงอลิซ (อลิซ ม็อด แมรี) เป็นพระราชธิดาพระองค์ที่สองในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียและเจ้าชายอัลเบิร์ต พระราชสวามี ประสูติเมื่อวันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2386 และสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2421 ซึ่งเป็นวันเดียวกันกับการสิ้นพระชนม์ของเจ้าชายอัลเบิร์ตเมื่อสิบเจ็ดปีก่อน พระองค์อภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2405 กับ เจ้าชายลุดวิกแห่งเฮสส์และไรน์ (ฟรีดริช วิลเฮล์ม ลุดวิก คาร์ล; 12 กันยายน พ.ศ. 2380 - 13 มีนาคม พ.ศ. 2435 พระโอรสในเจ้าชายคาร์ลแห่งเฮสส์และไรน์ และเจ้าหญิงเอลิซาเบธแห่งปรัสเซีย ต่อมาได้สืบราชบัลลังก์เป็นแกรนด์ดยุกแห่งเฮสส์และไรน์ เมื่อวันที่ 13 มิถุนายน พ.ศ. 2420) และมีพระโอรส 2 พระองค์ (พระองค์หนึ่งสิ้นพระชนม์ตั้งแต่ยังทรงพระเยาว์) พระธิดา 5 พระองค์ พระภาคิไนย 9 พระองค์ (พระองค์หนึ่งสิ้นพระชนม์ในพระครรภ์) และพระภาติกา 7 พระองค์

neg:
เจ้าชายเฟรเดอริก เจ้าชายแห่งเวลส์
เจ้าชายเฟรเดอริก หลุยส์ เจ้าชายแห่งเวลส์ () ประสูติเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1707 เป็นสมาชิกแห่งพระราชวงศ์แฮโนเวอร์ และต่อมาพระราชวงศ์อังกฤษ เป็นพระราชโอรสพระองค์ใหญ่ในสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 2 ทรงเป็นพระราชบิดาของสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 3 และพระอัยกาของสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักร ซึ่งหลังจากการผ่านพระราชบัญญัติว่าด้วยการสืบราชสันตติวงศ์ ค.ศ. 1701 โดยรัฐสภาแห่งอังกฤษในปีค.ศ. 1701 เจ้าชายเฟรเดริกได้กลายเป็นองค์รัชทายาทผู้มีสิทธิในราชบัลลังก์อังกฤษทันที พระองค์เสด็จพระราชดำเนินไปประทับที่อังกฤษเป็นการถาวรภายหลังจากพระราชพิธีบรมราชาภิเษกของพระราชบิดา และต่อมาได้ทรงเฉลิมพระอิสริยยศเป็น "เจ้าชายแห่งเวลส์" พระองค์สิ้นพระชนม์ก่อนจะเสวยราชย์ต่อจากพระราชบิดา อย่างไรก็ตามพระโอรสของพระองค์ (เจ้าชายจอร์จ ซึ่งต่อมาเฉลิมพระอิสริยยศเป็น เจ้าชายจอร์จแห่งเวลส์) ได้รับการสืบทอดราชสมบัติหลังจากพระราชบิดาเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 25 ตุลาคม ค.ศ. 1760 เป็นสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 3 ซึ่งครองราชย์ยาวนานตั้งแต่ค.ศ. 1760 จนถึงปีค.ศ. 1820

neg:
สงครามดอกกุหลาบ
เมื่อพระเจ้าเฮนรีที่ 5 เสด็จสวรรคตอย่างกะทันหันในปี ค.ศ. 1422 พระเจ้าเฮนรีที่ 6 แห่งอังกฤษพระราชโอรสผู้ขึ้นครองราชย์ต่อมายังคงมีพระชนมายุได้เพียง 9 เดือน หลังจากการเสียชีวิตของจอห์นแห่งแลงแคสเตอร์ ดยุกที่ 1 แห่งเบดฟอร์ด พระปิตุลา ในปี ค.ศ. 1435 แล้วพระองค์ก็ทรงมีแต่ผู้สำเร็จราชการและที่ปรึกษาประจำพระองค์ที่ไม่เป็นที่นิยม นอกจากพระปิตุลาทางพระราชบิดาฮัมฟรีย์ ดยุกแห่งกลอสเตอร์ (Humphrey, Duke of Gloucester) แล้วบุคคลอื่นที่มีชื่อเสียงก็ได้แก่เอ็ดมันด์ โบฟอร์ต ดยุกที่ 1 แห่งซัมเมอร์เซ็ท และวิลเลียม เดอ ลา โพล ดยุกที่ 1 แห่งซัฟโฟล์ก ผู้ที่ถูกกล่าวหาว่าไม่มีสมรรถภาพในการบริหารรัฐบาล และในการบริหารการทำสงครามร้อยปีกับฝรั่งเศส ภายใต้การปกครองของพระเจ้าเฮนรีที่ 6 ดินแดนเกือบทั้งหมดของอังกฤษในฝรั่งเศสรวมทั้งดินแดนที่ได้มาจากการได้รับชัยชนะในการสงครามของพระราชบิดาก็สูญเสียกลับไปให้กับฝรั่งเศส

neg:
ลำดับการสืบราชสันตติวงศ์สหราชอาณาจักร
เจ็ดลำดับแรกของลำดับการสืบราชสันตติวงศ์ไม่เคยมีการเปลี่ยนแปลงมาเป็นเวลา 23 ปีแล้ว นับตั้งแต่การประสูติของเจ้าหญิงยูเชนีแห่งยอร์ก เมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2533 จนกระทั่งล่าสุด เมื่อ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2556 เมื่อมีพระประสูติกาลของเจ้าชายจอร์จแห่งเคมบริดจ์ พระโอรสองค์แรกในเจ้าชายวิลเลียม ดยุกแห่งเคมบริดจ์ ซึ่งอยู่ในลำดับที่สองของการสืบราชสมบัติ เจ้าชายจอร์จแห่งเคมบริดจ์จึงอยู่ในลำดับที่สาม ต่อจากพระบิดาของพระองค์

neg:
วิกฤตการณ์สละราชสมบัติของพระเจ้าเอดเวิร์ดที่ 8
การไม่ยอมรับวอลลิสอย่างกว้างขวางในสังคม ประกอบกับการที่พระเจ้าเอดเวิร์ดไม่อาจทรงเพิกพระราชหฤทัยไปจากคนรักได้ ยังให้เมื่อวันที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2479 พระเจ้าเอดเวิร์ดจึงทรงตัดสินพระทัยสละพระราชบัลลังก์ให้แก่เจ้าชายอัลเบิร์ต พระอนุชา เสวยราชย์ต่อเป็นพระเจ้าจอร์จที่ 6 และทรงดำรงพระอิสริยยศเป็น "เจ้าชายเอดเวิร์ด ดยุคแห่งวินด์เซอร์" เมื่อทรงสละพระราชบัลลังก์แล้วก็ทรงเสกสมรสกับวอลลิสในปีถัดมา และทั้งสองครองรักกันตราบจนจนสิ้นพระชนม์และถึงแก่กรรมเป็นเวลาสามสิบห้าปี

neg:
อเล็กซานดราแห่งเดนมาร์ก
เจ้าหญิงอเล็กซานดราแห่งเดนมาร์ก ซึ่งภายหลังคือ สมเด็จพระราชินีแห่งสหราชอาณาจักร (อเล็กซานดรา แคโรไลนา มารี ชาร์ล็อต หลุยส์ จูเลีย; 1 ธันวาคม พ.ศ. 2387 - 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2468) เป็นพระมเหสีในสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 แห่งสหราชอาณาจักร และสมเด็จพระจักรพรรดินีแห่งอินเดียในช่วงระหว่างรัชกาลของพระสวามี ก่อนหน้านี้ทรงดำรงพระอิสริยยศเป็นเจ้าหญิงแห่งเวลส์ ระหว่างปี พ.ศ. 2406 - พ.ศ. 2444 (ยาวนานกว่าผู้ใดที่เคยดำรงพระอิสริยยศนี้) หลังการเสด็จสวรรคตของพระสวามีในปี พ.ศ. 2453 ตราบจนถึงการเสด็จสวรรคตของพระองค์เอง ทรงดำรงพระอิสริยยศเป็น สมเด็จพระบรมราชชนนี ที่ทรงเป็นทั้งพระราชินีและพระราชชนนีของกษัตริย์ที่ทรงครองราชย์อยู่ คือ สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 แห่งสหราชอาณาจักร แต่ไม่โปรดใช้พระอิสริยยศเช่นนี้ จึงได้มีพระอิสริยยศเป็น "สมเด็จพระราชินีอเล็กซานดรา" (Her Majesty Queen Alexandra) ตลอดการเป็นหม้ายของพระองค์

neg:
พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 3 แห่งอังกฤษ
พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดเองในขณะนั้นก็ไม่ทรงมีส่วนเกี่ยวข้องกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นแต่อย่างใด หลังจากราวปี ค.ศ. 1375 บทบาททางการปกครองของพระองค์ก็เป็นไปอย่างจำกัด ราววันที่ 29 กันยายน ค.ศ. 1376 พระองค์ก็ทรงล้มประชวรด้วยฝีใหญ่ หลังจากที่ทรงรู้สึกดีขึ้นอยู่ระยะหนึ่งในเดือนกุมภาพันธ์พระองค์ก็เสด็จสวรรคตด้วยหลอดเลือดสมองแตก (แต่บางกระแสก็ว่าด้วยโรคหนองใน (gonorrhea)) ที่พระราชวังริชมอนด์เมื่อวันที่ 21 มิถุนายน ผู้ที่สืบราชบัลลังก์ต่อจากพระองค์คือพระนัดดาพระเจ้าริชาร์ดที่ 2 พระโอรสของเจ้าชายดำผู้สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 8 มิถุนายน ค.ศ. 1376 พระเจ้าริชาร์ดขณะนั้นมีพระชนม์เพียง 10 พรรษา

neg:
พระราชสันตติวงศ์ในพระเจ้าจอร์จที่ 3 แห่งสหราชอาณาจักร
เจ้าชายอ็อคเตเวียส (23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2322 - 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2326)

neg:
เจ้าชายจอห์นแห่งสหราชอาณาจักร
ในปี พ.ศ. 2452 เจ้าชายจอห์นเริ่มประชวรด้วยโรคลมชัก และพระองค์มีความพิการทางปัญญา ขณะที่พระอาการของพระองค์ทรุดหนักลง พระองค์ถูกส่งไปพำนักที่พระตำหนักซานดริงแฮม (Sandringham House) และถูกปิดบังจากสาธารณชน จนกระทั่งพระองค์สิ้นพระชนม์ในปี พ.ศ. 2462 ข่าวเรื่องการประชวรได้รับการสนใจจากประชาชนอย่างแพร่หลายหลังการสิ้นพระชนม์ของพระองค์

neg:
พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว
พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระประชวรพระโรคพระโลหิตเป็นพิษในพระอุทรตั้งแต่วันที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2468 โดยทรงได้เสวยพระกระยาหารผิดสำแดงและทรงพระบังคน มีมดมาเกาะพระบังคนหมอจึงสรุปว่า มีเบาหวานแทรกซ้อนแต่พระอาการก็ทรงกับทรุด จนเสด็จสวรรคต ณ พระที่นั่งจักรพรรดิพิมาน ภายในพระบรมมหาราชวัง เมื่อวันที่ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2468 เวลา 1 นาฬิกา 45 นาที โดยได้อัญเชิญพระบรมศพไปประดิษฐาน ณ พระที่นั่งดุสิตมหาปราสาทรวมพระชนมพรรษาได้ 45 พรรษา และเสด็จดำรงสิริราชสมบัติได้ 15 พรรษา แต่รัชกาลที่ 7 มีพระราชประสงค์กำหนดวันสวรรคตของรัชกาลที่ 6 เป็นวันที่ 25 พฤศจิกายน และถือว่าวันพระมหาธีรราชเจ้าตรงกับวันที่ 25 พฤศจิกายน
ส่วนพระบรมราชสรีรางคารได้เชิญไปประดิษฐาน ณ วัดบวรนิเวศราชวรวิหาร และเชิญไปประดิษฐาน ณ พระปฤศฤๅงค์ พระร่วงโรจน์ฤทธิ์ ส่วนพระบรมอัฐิส่วนหนึ่งเชิญไปประดิษฐาน ณ พระวิมานองค์กลาง พระที่นั่งจักรีมหาปราสาท และ อีกส่วนหนึ่งเชิญไปประดิษฐาน ณ พระวิมานพระอัฐิ วังรื่นฤดี ของ สมเด็จพระเจ้าภคินีเธอ เจ้าฟ้าเพชรรัตนราชสุดา สิริโสภาพัณณวดี พระราชธิดาพระองค์เดียว

neg:
พระเจ้าเฮนรีที่ 7 แห่งอังกฤษ
พระเจ้าเฮนรีที่ 7 แห่งอังกฤษ อภิเษกสมรสกับพระนางเอลิซาเบธแห่งยอร์ก และทรงครองราชย์ระหว่างวันที่ 22 สิงหาคม ค.ศ. 1485 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 21 เมษายน ค.ศ. 1509 ที่พระราชวังริชมอนด์ในราชอาณาจักรอังกฤษ พระบรมศพอยู่ที่มหาวิหารยอร์กในกรุงลอนดอน

neg:
พระเจ้าเฮนรีที่ 6 แห่งอังกฤษ
สมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 6 แห่งอังกฤษ () (6 ธันวาคม ค.ศ. 1421 – 21 พฤษภาคม ค.ศ. 1471) เป็นพระเจ้าแผ่นดินราชวงศ์แลงคาสเตอร์ของราชอาณาจักรอังกฤษและฝรั่งเศส

neg:
เจ้าหญิงชาร์ลอตต์แห่งเวลส์
เจ้าหญิงชาร์ลอตต์ ออกัสตา แห่งเวลส์ (; 7 มกราคม ค.ศ. 1796 – 6 พฤศจิกายน ค.ศ. 1817) ทรงเป็นพระราชธิดาและบุตรพระองค์เดียวในเจ้าชายจอร์จแห่งเวลส์ (ต่อมาคือ พระเจ้าจอร์จที่ 4 แห่งสหราชอาณาจักร) กับเจ้าหญิงคาโรลีนแห่งเบราน์ชไวก์ หากว่าเจ้าหญิงทรงมีพระชนม์ชีพยืนยาวกว่าพระเจ้าจอร์จที่ 3 แห่งสหราชอาณาจักร พระอัยกาและเจ้าชายจอร์จ พระราชบิดา พระนางอาจได้เป็นสมเด็จพระราชินีนาถแห่งสหราชอาณาจักรบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์ แต่พระนางสิ้นพระชนม์เสียก่อนด้วยพระชนมายุ 21 พรรษา

neg:
สมเด็จพระราชาธิบดีจอร์จที่ 2 แห่งกรีซ
หลังสงครามยุติ ในวันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2489 พระองค์เสด็จกลับกรีซ และในวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2490 พระองค์ทรงถูกพบหมดสติในห้องของพระองค์ที่พระราชวังหลวงในเอเธนส์ และสิ้นพระชนม์ในวันต่อมาด้วยภาวะผนังเส้นโลหิตแดงหนาและมีความยึดหยุ่นน้อยลง โดยบางคนคิดว่าเป็นเรื่องล้อเล่นเพราะเป็นวันเอพริลฟูลส์ พระศพของพระองค์ถูกฝังที่วิหารออร์ทอด็อกซ์แห่งการรู้แจ้งในเอเธนส์

neg:
พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 5 แห่งอังกฤษ
รัชสมัยของพระองค์เป็นสมัยของพระปิตุลาริชาร์ดดยุคแห่งกลอสเตอร์ หลังจากที่พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 5และพระอนุชาริชาร์ดดยุคแห่งยอร์คทรงถูกส่งไปประทับที่หอคอยแห่งลอนดอนโดยอ้างว่าเพื่อความปลอดภัยในพระองค์ ก็ไม่มีใครเห็นพระองค์ตั้งแต่นั้นมา เป็นที่เชื่อกันว่าทรงถูกปลงพระชนม์