query: ฟิลิปปินส์ มีเมืองหลวงชื่ออะไร ?

pos:
เอ็มเอ็นแอลโฟร์ตีเอต
MNL48 (อ่านว่า เอ็มเอ็นแอลโฟร์ตีเอต) MNL ย่อมาจาก มะนิลา (Manila) ซึ่งเป็นชื่อเมืองหลวงของประเทศฟิลิปปินส์ โดยเป็นกลุ่มไอดอลหญิงจากประเทศฟิลิปปินส์ และเป็นวงน้องสาวต่างประเทศลำดับที่ 5 ของ AKB48 ซึ่งมีการประกาศการก่อตั้งวงอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2559 ที่คอนเสิร์ตของ AKB48 รวมไปถึงวงน้องสาวอีกสองวง ได้แก่ TPE48 ประเทศไต้หวัน(ภายหลังได้ยุบวงและเปลี่ยนชื่อเป็น AKB48 Team TP) และ BNK48 ประเทศไทย

neg:
มิสเตอร์ฟิลิปปินส์
มิสเตอร์ฟิลิปปินส์ () เป็นประกวดความงามชายประจำปีในประเทศฟิลิปปินส์กับสโลแกน "Epitome of True Filipino Gentleman" เจ้าของและผู้ก่อตั้งคือ"ไพรม์อีเวนท์อีเวนท์สโปรดักชันฟิลิปปินส์ฟาวน์เดชัน" ("") ผู้ชนะจะได้เป็นตัวแทนของประเทศเข้าประกวดมิสเตอร์อินเตอร์เนชันแนล แมนฮันต์อินเตอร์เนชันแนล มิสเตอร์โมเดลอินเตอร์เนชันแนล แมนออฟเดอะเยียร์ และมิสเตอร์ทัวริซึมอินเตอร์เนชันแนล องค์กรมิสเตอร์ฟิลิปปินส์อินคอร์ปอเรเต็ด

neg:
มัสบาเตซิตี
มัสบาเตซิตี (มัสบาเต: "Syudad san Masbate"; ฮีลีไกโนน: "Dakbanwa sang Masbate"; เซบัวโน: "Dakbayan sa Masbate/Syudad sa Masbate"; ) เป็นนครระดับที่ 4 และเป็นเมืองหลักของจังหวัดมัสบาเต ประเทศฟิลิปปินส์ ในปี ค.ศ. 2015 มีประชากร 95,389 คน เป็นนครเพียงแห่งเดียวของจังหวัด และเป็นศูนย์กลางด้านพาณิชยกรรมและมีท่าเรือทางทะเลขนาดใหญ่ นครตั้งอยู่บริเวณกึ่งกลางของเกาะมัสบาเต อยู่ห่างจากมะนิลาทางอากาศ 212 ไมล์ และทางน้ำ 362 ไมล์

neg:
อีลีกัน
อีลีกัน (เซบัวโน: Dakbayan sa Iligan; ) เป็นนครหนาแน่นในเขตฮีลากังมินดาเนา ประเทศฟิลิปปินส์ มีประชากร 342,618 คนในปี ค.ศ. 2015 แม้ว่าในทางภูมิศาสตร์แล้ว เมืองนี้อยู่ในจังหวัดตีโมกลาเนา แต่ในทางการปกครอง เมืองนี้เป็นอิสระจากตัวจังหวัด เมืองนี้เคยอยู่ในเขตกิตนางมินดาเนา ก่อนที่จะถูกย้ายเข้ามาเขตฮีลากังมินดาเนาในปี ค.ศ. 2001

neg:
มาโลโลส
มาโลโลส () เป็นนครที่ก่อตั้งลำดับที่ 115 ของประเทศฟิลิปปินส์ และเป็นเมืองหลักของจังหวัดบูลาคัน อยู่ห่างจากมะนิลาไปทางทิศเหนือ เป็นย่านชานเมืองที่ขยายออกมาจากเมโทรมะนิลา ตั้งอยู่ในพื้นที่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของจังหวัดบูลาคันในเขตกิตนางลูโซน เกาะลูซอน มาโลโลสยังเป็นที่ตั้งของสถานศึกษาสำคัญหลายแห่งอีกด้วย

neg:
สำนักข่าวฟิลิปปินส์
สำนักข่าวฟินลิปปินส์ หรือที่รู้จักในชื่อ พีเอ็นเอ (PNA) เป็นสำนักข่าวแห่งประเทศฟิลิปปินส์ ก่อตั้งครั้งแรกเมื่อวันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 1973 ที่เมืองมะนิลา ปัจจุบันได้ย้ายสำนักงานมาอยู่ที่ เกซอนซิตี

neg:
ประเทศฟิลิปปินส์
โดยฟิลิปปินส์นั้น มีภาษาประจำชาติคือ ภาษา ตากาล็อก

neg:
สถานีรถไฟตูตูบัน
สถานีรถไฟตูตูบัน หรือ สถานีรถไฟมะนิลา หรือ สถานีรถไฟดีบีโซรีอา เป็นสถานีรถไฟหลักของมะนิลา ประเทศฟิลิปปินส์ โดยชื่อของสถานีสื่อถึงสถานีรถไฟตูตูบันเดิมที่เป็นปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของเซ็นเตอร์มอลล์ และอาคารฝ่ายบริหารพีเอ็นอาร์ ซึ่งเป็นที่ตั้งสำนักงานการรถไฟแห่งชาติฟิลิปปินส์ และเป็นปลายทางของขบวนรถไฟทุกขบวน

neg:
สถานีโทรทัศน์ประชาชนฟิลิปปินส์
พีทีวีจัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2517 ในชื่อ "สถานีโทรทัศน์รัฐบาล" (Goverment Television) ขึ้นตรงต่อศูนย์ผลิตรายการแห่งชาติ (National Media Production Center) ตามดำริของนายฟรานซิสโก ทาทัต รัฐมนตรีกระทรวงข้อมูลข่าวสารในสมัยประธานาธิบดีเฟอร์ดินานด์ มาร์กอส ส่งสัญญาณภาพออกอากาศผ่านระบบวีเอชเอฟ ภาพขาวดำ ช่องสัญญาณที่ 4 ในกรุงมะนิลา

neg:
การขนส่งระบบรางในประเทศฟิลิปปินส์
การขนส่งระบบรางในประเทศฟิลิปปินส์ ส่วนใหญ่จะอยู่ที่เมโทรมะนิลาและจังหวัดใกล้เคียงอย่างลากูนา ฟิลิปปินส์ไม่มีการขนส่งสินค้า แต่มีเฉพาะการขนส่งผู้โดยสาร ปัจจุบันมีระยะทางรวมทั้งสิ้น ประกอบด้วยไลต์เรลสาย 1, ไลต์เรลสาย 2, เอ็มอาร์ที สาย 3 และการรถไฟแห่งชาติฟิลิปปินส์ ในอนาคตมีแผนขยายเส้นทางให้เกินกว่า 320 กิโลเมตรภายในปี ค.ศ. 2022 โครงการที่กำลังก่อสร้างในปัจจุบันได้แก่ เอ็มอาร์ที สาย 7 (22.8 กิโลเมตร) และไลต์เรลสาย 2 ส่วนต่อขยาย (4 กิโลเมตร)

neg:
การรถไฟแห่งชาติฟิลิปปินส์
การรถไฟแห่งชาติฟิลิปปินส์ หรือ PNR เป็นบริษัทรถไฟแห่งรัฐในประเทศฟิลิปปินส์ ให้บริการทางเดี่ยวบนเกาะลูซอน เมื่อปี ค.ศ. 2010 มีการเดินขบวนรถไฟชานเมือง ในเมโทรมะนิลาและเขตบีโคล และเปิดเดินรถไปยังเมืองไบคอลในปี ค.ศ. 2011 เดินรถทุกวันhttp://www.jica.go.jp/english/operations/evaluation/oda_loan/post/2000/pdf/02-16.pdf

neg:
อีลากัน
อีลากัน (อีบานัก: "Siudad nat Ilagan"; อีโลกาโน: "Siudad ti Ilagan"; ) หรือชื่ออย่างเป็นทางการ นครอีลากัน, เป็นนครศูนย์กลางของจังหวัดอีซาเบลา ประเทศฟิลิปปินส์ ประชากรในปี ค.ศ. 2015 มีประมาณ 145,568 คน จึงเป็นนครที่มีประชากรมากที่สุดของจังหวัด

neg:
ปาลายัน
ปาลายัน เป็นนครและเป็นเมืองหลักของจังหวัดนูเวบาเอซีฮา ประเทศฟิลิปปินส์ ในปี ค.ศ. 2015 มีประชากร 41,041 คน นับเป็นนครแห่งหนึ่งที่มีประชากรเบาบางที่สุดของประเทศ ปาลายันก่อตั้งในปี ค.ศ. 1965 โดยคองเกรซแห่งฟิลิปปินส์ และเป็นหนึ่งในเจ็ดนครที่มีการวางแผน ได้แก่ มะนิลา, บาเกียว, เกซอนซิตี, เทรเซมาร์ติเรส, โคโรนาดัล, ซามัล และปาลายัน

neg:
ระบบทางหลวงฟิลิปปินส์
ระบบทางหลวงฟิลิปปินส์ ดำเนินการโดยกรมงานสาธารณะและทางหลวง ซึ่งได้แบ่งทางหลวงออกเป็น 3 ประเภท ได้แก่ ทางหลวงสายหลัก, ทางหลวงสายรอง และทางหลวงระดับที่สาม โดยทางหลวงที่เชื่อมระหว่างเมืองใหญ่จะระบุหมายเลข N1–N82 มีทั้งถนนทางเดี่ยวและทางคู่

neg:
ยุทธการที่มาราวี
ในวันที่ 17 ตุลาคม พ.ศ. 2560 โรดรีโก ดูแตร์เต ประธานาธิบดีฟิลิปปินส์คนปัจจุบันได้ประกาศปลดปล่อยเมืองมาราวีจากกลุ่มติดอาวุธได้แล้ว หลังจากได้ทำการสังหารนายอิสนิลอน ฮาปิลอน ผู้นำกลุ่มอะบูซัยยาฟและนายโอมาร์ เมาเต ผู้นำกลุ่มกบฏเมาเต ซึ่งสวามิภักดิ์ต่อกลุ่มรัฐอิสลามอิรักและลิแวนต์
จนในวันที่ 23 ตุลาคม พ.ศ. 2560 หน่วยงานความมั่นคงฟิลิปปินส์ควบคุมสถานการณ์ในพื้นที่ทั้งหมดเอาไว้ได้ ทำให้สงครามในเมืองมาราวีจบลงหลังต่อสู้กันมานานกว่า 5 เดือน

neg:
ประเทศฟิลิปปินส์
ภายหลังจากที่ฟิลิปปินส์มีอิสระในการกำหนดนโยบายการศึกษาแล้ว ฟิลิปปินส์ยังคงให้ความสำคัญกับภาษาอังกฤษในระบบการศึกษา พิจารณาได้จากรัฐธรรมนูญของประเทศฟิลิปปินส์ฉบับปี ค.ศ.1987 ที่ระบุไว้อย่างชัดเจนว่า ภาษาทางการที่ใช้ในการเรียนการสอนในโรงเรียนคือภาษาฟิลิปปินส์และภาษาอังกฤษ กระทรวงศึกษาธิการของฟิลิปปินส์ได้กำหนดให้ใช้ภาษาทั้งสองในวิชาที่แตกต่างกันในการเรียนการสอน
ในปัจจุบัน นโยบายการศึกษาของฟิลิปปินส์ยังคงเป็นไปในรูปแบบอเมริกันที่เน้นภาษาอังกฤษเป็นภาษาหลักในการเรียนการสอน ในขณะเดียวกันสถาบันทางการศึกษาหลายต่อหลายแห่งยังคงขึ้นตรงต่อระบบการศึกษาแบบคาทอลิก อาทิ มหาวิทยาลัย ดา ลา ซาน (De La Salle University) และมหาวิทยาลัย อาเตเนโอ เด มานิล่า (Ateneo de Manila University) เป็นต้น
โดยสรุป การที่นโยบายทางการศึกษาของฟิลิปปินส์ถูกควบคุมโดยประเทศเจ้าอาณานิคมอย่างสเปนและ สหรัฐ ส่งผลดีและผลเสียแตกต่างกันไป
ผลดีสำหรับฟิลิปปินส์คือ ระบบการศึกษาของฟิลิปปินส์มีคุณภาพ มีมาตรฐานและเป็นระบบมากยิ่งขึ้น ผ่านการปฏิรูปทางการศึกษาของสเปน รวมไปถึงการที่ประชาชนภายในประเทศมีระดับความสามารถทางภาษาอังกฤษที่สูงขึ้นภายใต้ระบบการศึกษาแบบอเมริกัน
ผลเสียภายใต้การปกครองโดยสเปนและสหรัฐ คือ การถูกลิดรอนอิสรภาพในการกำหนดทิศทางทางการศึกษาด้วยตัวเอง อาทิ ประชาชนฟิลิปปินส์ได้รับอิทธิพลและกฎเกณฑ์ต่างๆ ภายใต้ระบบการศึกษาแบบคาทอลิก หรือการที่เอกลักษณ์ของชาติ โดยเฉพาะอย่างยิ่งวรรณกรรมและภาษาท้องถิ่นได้รับการอนุรักษ์และให้ความสำคัญที่น้อยลงภายใต้ระบบการศึกษาแบบอเมริกัน

neg:
สาธารณรัฐฟิลิปปินส์ที่ 1
เมื่อฟิลิปปินส์ประกาศเอกราชเมื่อ 12 มิถุนายน พ.ศ. 2441 กองทัพปฏิวัติฟิลิปปินส์ได้เปลี่ยนมาเป็นกองทัพสาธารณรัฐฟิลิปปินส์ อากีนัลโดได้มอบหมายให้อันโตนีโอ ลูนาเป็นผู้บัญชาการหรือผู้ช่วยเลขาธิการทางด้านสงครามเมื่อ 28 กันยายน พ.ศ. 2441 และจัดตั้งโรงเรียนการทหารขึ้นเป็นครั้งแรกในฟิลิปปินส์ที่มาโลโลส ต่อมาในวันที่ 23 มกราคม ลูนาได้เป็นผู้บัญชาการทหารแทนอาร์เตมีโอ รีการ์เต เขาได้ปรับปรุงวินัยทหารให้ดีขึ้น

neg:
ประเทศฟิลิปปินส์
อุณหภูมิเฉลี่ยรายปีอยู่ที่ประมาณ 26.6 องศาเซลเซียส (79.9 องศาฟาเรนไฮต์) ทั้งนี้ ทำเลที่ตั้งในแง่ละติจูดและลองจิจูดไม่ใช่ปัจจัยสำคัญในการพิจารณาอุณหภูมิ เพราะไม่ว่าจะอยู่เหนือสุด ใต้สุด ตะวันออกสุด หรือตะวันตกสุดของประเทศ อุณหภูมิที่ระดับน้ำทะเลก็มีแนวโน้มที่จะอยู่ในพิสัยเดียวกัน ระดับความสูงของพื้นที่มักจะส่งผลต่ออุณหภูมิมากกว่า อุณหภูมิเฉลี่ยรายปีของเมืองบากีโยที่ระดับความสูง 1,500 เมตร (4,900 ฟุต) จากระดับน้ำทะเลคือ 18.3 องศาเซลเซียส (64.9 องศาฟาเรนไฮต์) ทำให้เมืองนี้เป็นจุดหมายปลายทางยอดนิยมในฤดูร้อน

neg:
ดาเบา
นครดาเบา (เซบัวโน: ; ) เป็นเมืองในมินดาเนา ประเทศฟิลิปปินส์ ศูนย์กลางของเมืองเรียกว่าเมโทรดาเบา, ดาเบาเป็นเมืองที่มีประชากรมากที่สุดอันดับสอง และเขตเมืองของดาเบาหรือเมโทรดาเบา เป็นเขตเมืองที่ประชากรมากที่สุดเป็นอันดับสาม ของประเทศ เมืองที่ทำหน้าที่เป็นค้าการพาณิชย์และอุตสาหกรรมเป็นศูนย์กลางในมินดาเนาและศูนย์ภูมิภาคสำหรับเขตดาเบา เมืองดาเบาเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในประเทศฟิลิปปินส์ดูจากขนาดของพื้นที่

neg:
นครเซบู
เซบูซิตี เป็นนครที่เก่าแก่ที่สุดของฟิลิปปินส์ เนื่องจากจักรวรรดิสเปนเดินทางมาตั้งถิ่นฐานที่นี่เป็นที่แรก และเป็นเมืองหลวงแห่งแรกของประเทศ ที่นี่ถือศูนย์รวมคริสตศาสนิกชนแห่งตะวันออกไกล และเป็นมหานครที่ใหญ่เป็นอันดับที่สองของประเทศรองจากเมโทรมะนิลา

neg:
สาธารณรัฐฟิลิปปินส์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
สาธารณรัฐฟิลิปปินส์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 23 ค.ศ. 1984([[พ.ศ. 2527) ณ กรุง[[ลอสแอนเจลิส]] [[สหรัฐอเมริกา]]ระหว่างวันที่ [[28 กรกฎาคม]] – [[12 สิงหาคม]] [[พ.ศ. 2527]]

neg:
ถนนเอปีฟานีโอ เด ลอส ซันโตส
ถนนเอปีฟานีโอ เด ลอส ซันโตส (; ตัวย่อ EDSA) เป็นถนนกึ่งวงแหวนรอบมะนิลา ประเทศฟิลิปปินส์ ถือเป็นถนนสายสำคัญของเมโทรมะนิลา ผ่านเมืองต่าง ๆ ในเขตปริมณฑลทั้งหมด 6 เมือง ได้แก่ คาโลโอคัน, เกซอนซิตี, ซันฮวน, มันดาลูโยง, มากาตี และปาไซ โดยถนนตั้งชื่อตามเอปีฟานีโอ เด ลอส ซันโตส ซึ่งเป็นนักวิชาการ ถนนเชื่อมต่อระหว่างทางด่วนลูซอนเหนือทางทิศเหนือกับทางด่วนลูซอนใต้ทางทิศใต้ เป็นถนนสายยาวที่สุดและมีการจราจรหนาแน่นที่สุดในเขตปริมณฑล โดยมีระยะทาง

neg:
ลิมา
ลิมา () เป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของประเทศเปรู รวมทั้งของจังหวัดลิมา และยังเป็นศูนย์กลางการขนส่ง การเงิน อุตสาหกรรม และวัฒนธรรมของประเทศอีกด้วย ตั้งอยู่บริเวณที่ห้อมล้อมด้วยหุบเขาชียอง แม่น้ำรีมัก และแม่น้ำลูริง ริมชายฝั่งแห้งแล้งซึ่งอยู่ติดกับอ่าวในมหาสมุทรแปซิฟิก ซึ่งมีท่าเรือที่สร้างขึ้นและตั้งชื่อว่า กายาโอ (Callao)

neg:
สาธารณรัฐฟิลิปปินส์ที่ 1
สาธารณรัฐนี้ถือเป็นสาธารณรัฐที่มีรัฐธรรมนูญเป็นแห่งแรกในเอเชีย มีรัฐธรรมนูญเขียนด้วยภาษาสเปน และได้ประกาศเอกราชจากสเปนเมื่อ 20 มกราคม พ.ศ. 2441 และมีสภามาโลโลส แม้ว่าจะมีสาธารณรัฐรุ่นเดียวกันเกิดขึ้นในเอเชีย เช่น สาธารณรัฐฟอร์โมซา สาธารณรัฐเอะโซะ แต่สาธารณรัฐมาโลโลสเป็นแห่งแรกที่มีระบบรัฐธรรมนูญซึ่งกำหนดว่าใช้การปกครองแบบประชาธิปไตยที่มีตัวแทน มีการเลือกตั้งสมาชิกสภา

neg:
สาธารณรัฐฟิลิปปินส์ที่ 1
ในวันที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2441 ที่มะนิลา เกิดการสู้รบขึ้นในฟิลิปปินส์ระหว่างกองทัพสาธารณรัฐฟิลิปปินส์และกองทัพสหรัฐซึ่งเป็นเหตุการณ์ต่อเนื่องจากสงครามสเปน-สหรัฐอเมริกา ในวันนั้น ประธานาธิบดีอากีนัลโดประกาศว่าสันติภาพและความสัมพันธ์ฉันมิตรกับสหรัฐสิ้นสุดลงแล้ว ต่อไปนี้คือศัตรูที่อยู่ภายใต้ข้อจำกัดของกฎหมายสงคราม การสู้รบเกิดขึ้นในการทัพมะนิลาครั้งที่ 2 ซึ่งกองทัพสาธารณรัฐฟิลิปปินส์ถูกบีบให้ล่าถอยออกจากเมือง ในวันที่ 31 มีนาคม กองทัพสหรัฐเข้ายึดมาโลโลส ที่ตั้งรัฐบาลฟิลิปปินส์ ที่ถูกเผาโดยกองทัพสาธารณรัฐฟิลิปปินส์ที่ถอนตัวไป อากีนัลโดและแกนนำของกองทัพปฏิวัติย้ายไปที่ซันอีซีโดร จังหวัดนูเวบาเอซีฮา การเจรจาสันติภาพกับฝ่ายสหรัฐเกิดขึ้นในช่วงสั้น ๆ ระหว่างเมษายน – พฤษภาคม พ.ศ. 2442 และล้มเหลว กองทัพสหรัฐเข้ายึดซันอีซีโดรได้ในวันที่ 16 พฤษภาคม กองทัพฟิลิปปินส์และรัฐบาลถอยไปยังบัมบัน ตาร์ลัก ก่อนจะย้ายต่อไปที่เมืองตาร์ลัก กลุ่มของอากีนัลโดได้ออกจากเมืองตาร์ลักซึ่งถือเป็นเมืองหลวงแห่งสุดท้าย เมื่อกองทัพสหรัฐเข้ายึดครองได้ในวันที่ 13 พฤศจิกายน

neg:
ลาปู-ลาปู (เมืองในประเทศฟิลิปปินส์)
ตัวนครครอบคุลมพื้นที่เกาะมักตัน ซึ่งอยู่ห่างจากเกาะเซบูออกไปไม่กี่กิโลเมตร สามารถเชื่อมต่อกับนครมันดาอูเวโดยผ่านทางสะพานมักตัน-มันดาอูเว และสะพานมาร์เซโล เฟร์นัน ลาปู-ลาปูยังมีท่าอากาศยานนานาชาติมักตัน-เซบู ซึ่งเป็นท่าอากาศยานที่หนาแน่นอันดับที่ 2 ของประเทศ

neg:
ประธานาธิบดีฟิลิปปินส์
ประธานาธิบดีฟิลิปปินส์ () เป็นประมุขแห่งรัฐและหัวหน้ารัฐบาลของสาธารณรัฐฟิลิปปินส์ ประธานาธิบดีเป็นผู้นำของฝ่ายบริหารของรัฐบาลฟิลิปปินส์และเป็นผู้บัญชาการทหารแห่งกองทัพฟิลิปปินส์ ประธานาธิบดีฟิลิปปินส์ในภาษาฟิลิปีโนจะเรียกว่า Ang Pangulo หรือเรียกอย่างเป็นทางการว่า Presidente

neg:
ซานโฮเซ (จังหวัดคาปูลูอังดีนากัต)
ซานโฮเซ (San Jose) เป็นเมืองศูนย์กลางประจำจังหวัดคาปูลูอังดีนากัต ประเทศฟิลิปปินส์ ในปี ค.ศ. 2015 มีประชากร 27,487 คน เมืองนี้เป็นที่ตั้งของสมาคมมิชชานารีแห่งฟิลิปปินส์ (PBMA)

neg:
การขนส่งระบบรางในประเทศฟิลิปปินส์
โครงข่ายรถไฟในฟิลิปปินส์ประกอบด้วยรถไฟชานเมืองของการรถไฟแห่งชาติฟิลิปปินส์ และระบบขนส่งมวลชนเร็ว (ไลต์เรลและเมโทร) ในอดีตเคยมีรถไฟระหว่างเมืองวิ่งให้บริการระหว่างมะนิลากับเมืองทางภาคเหนือและใต้ และยังเคยมีรถไฟบนเกาะปาไนย์และเซบู ที่ให้บริการโดยบริษัทรถไฟฟิลิปปินส์ เส้นทางรถไฟสายสั้นอื่น ๆ ได้แก่ รถไฟขนส่งน้ำตาลบนเกาะเนโกรส

neg:
สาธารณรัฐฟิลิปปินส์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 1976
สาธารณรัฐฟิลิปปินส์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 21 ค.ศ. 1976([[พ.ศ. 2519) ณ กรุง[[มอนทรีออล]] [[ควิเบก]] [[ประเทศแคนาดา]] ระหว่างวันที่ [[17 กรกฎาคม]] – [[1 สิงหาคม]] [[พ.ศ. 2519]]

neg:
ลาปู-ลาปู (เมืองในประเทศฟิลิปปินส์)
ลาปู-ลาปู (เซบัวโน: Lapu-Lapu, ) เป็นนครหนาแน่นในเขตกิตนางคาบีซายาอัน ประเทศฟิลิปปินส์ ก่อนหน้านี้เคยรู้จักกันในชื่อ โอโปน และได้เปลี่ยนชื่อนครในปี ค.ศ. 1961 ลาปู-ลาปูเป็นหนึ่งในนครที่ประกอบกันเป็นเมโทรเซบู แม้ว่าในทางภูมิศาสตร์ นครนี้จะตั้งอยู่ในจังหวัดเซบู แต่ในทางการปกครอง ถือว่าปกครองอย่างเป็นอิสระจากตัวจังหวัด การสำมะโนในปี ค.ศ. 2015 พบว่ามีประชากร 408,112 คน และในปี ค.ศ. 2016 พบว่ามีผู้ที่ใช้สิทธิ์เลือกตั้งได้ 188,815 คน

neg:
ลิงกาเยน
ลิงกาเยน เป็นศูนย์กลางของจังหวัดปังกาซีนัน และเป็นจุดยุทธศาสตร์ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง และเป็นบ้านเกิดของอดีตประธานาธิบดีฟิลิปปินส์ ฟิเดล รามอส

neg:
นโยบายจีนเดียว
สำหรับฟิลิปปินส์ สถานฑูตที่ไม่เป็นทางการเรียกสำนักงานเศรษฐกิจและวัฒนธรรมมะนิลา ถึงแม้ว่าจะเป็นสำนักงานเศรษฐกิจและวัฒนธรรมแต่ที่เว็บไซต์ปรากฏชัดเจนว่าสำนักงานตัวแทนฟิลิปปินส์ในไต้หวัน และยังมีบริการต่างๆอย่างเช่นการทำวีซ่าและพาสปอร์ต

neg:
ปากาดีอัน
นครปากาดีอัน (; เซบัวโน: "Dakbayan sa Pagadian"; ชาบากาโน: "Ciudad de Pagadian") เป็นเมืองศูนย์กลางของจังหวัดตีโมกซัมบวงกา ประเทศฟิลิปปินส์ และเป็นศูนย์กลางของเขตตังไวนางซัมบวงกา และยังเป็นเมืองที่มีประชากรมากเป็นอันดับที่ 2 ของภูมิภาค รองจากซัมบวงกาซิตี ปากาดีอันมีประชากร 199,060 คนในปี ค.ศ. 2015

neg:
มหาวิหารมะนิลา
มหาวิหารมะนิลา (, ) มหาวิหารแห่งเมืองหลวงมะนิลา หรือที่รู้จักอย่างไม่เป็นทางการในชื่อมหาวิหารมะนิลาคือ มหาวิหารโรมันคาทอลิกที่ตั้งอยู่ในกรุงมะนิลา ประเทศฟิลิปปินส์ อุทิศให้กับพระนางมารีย์พรหมจารี ในฐานะแม่พระปฏิสนธินิรมล ซึ่งเป็นนักบุญองค์อุปถัมภ์หลักของฟิลิปปินส์ มหาวิหารใช้งานในฐานะสันตะสำนักของอาร์ชบิชอปแห่งมะนิลา ซึ่งเป็นอาร์ชบิชอปโดยพฤตินัยของประเทศฟิลิปปินส์

neg:
จังหวัดปาลาวัน
ปาลาวัน หรือชื่ออย่างเป็นทางการคือ จังหวัดปาลาวัน เป็นเขตการปกครองระดับจังหวัดในประเทศฟิลิปปินส์ ตั้งชื่อตามเกาะที่ใหญ่ที่สุดในจังหวัดคือเกาะปาลาวัน จังหวัดนี้ตั้งอยู่ในภาคมิมาโรปาทางตะวันตกเฉียงใต้ของเกาะลูซอน ถือได้ว่าเป็นจังหวัดที่ใหญ่ที่สุดในฟิลิปปินส์ในแง่ของพื้นที่ ในจังหวัดปาลาวันได้แบ่งเขตการปกครองออกเป็น 23 เทศบาลและ 1 เมืองพิเศษ โดยมีศูนย์กลางอยู่ที่เมืองปวยร์โตปรินเซซา ซึ่งมีสถานะเป็นเมืองพิเศษ นอกจากนี้ในจังหวัดปาลาวันยังเป็นที่ตั้งของมรดกโลกสองแห่ง คือ อุทยานธรรมชาติปะการังตุบบาตาฮา (ค.ศ. 1993) และอุทยานแห่งชาติแม่น้ำใต้ดินปวยร์โตปรินเซซา (ค.ศ. 1999)

neg:
จังหวัดคาปิซ
จังหวัดคาปิซ (ฮีลีไกโนน: Kapuoran sang Capiz; ) เป็นจังหวัดในเขตคันลูรังคาบีซายาอัน ประเทศฟิลิปปินส์ มีเมืองหลักคือโรซัส และตั้งอยู่ทางตะวันทางออกเฉียงเหนือของเกาะปาไนย์ มีอาณาเขตติดต่อกับจังหวัดอักลันทางทิศเหนือ จังหวัดอันตีเคทางทิศตะวันตก และจังหวัดอีโลอีโลทางทิศใต้ คาปิซมีพื้นที่ติดกับทะเลซีบูยันทางทิศเหนือ

neg:
ธงชาติฟิลิปปินส์
ธงชาติฟิลิปปินส์ได้ถูกห้ามใช้อีกครั้งเมื่อญี่ปุ่นกรีฑาทัพเข้ารุกรานและยึดครองหมู่เกาะฟิลิปปินส์ในต้นเดือนธันวาคม ค.ศ. 1941 และถูกชักขึ้นอีกครั้งพร้อมกับการสถาปนาสาธารณรัฐฟิลิปปินส์ที่ 2 ซึ่งญี่ปุ่นเป็นผู้ให้การสนับสนุน ในพิธีการซึ่งถูกจัดขึ้นในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1943 อดีตประธานาธิบดีเอมีลีโอ อากีนัลโด ได้ชักธงชาติซึ่งใช้สีเลียนแบบธงชาติคิวบาขึ้นอีกครั้ง ธงดังกล่าวยังคงถูกชักโดยให้แถบสีฟ้าอยู่ด้านบนตามปกติจนกระทั่งประธานาธิบดีโฮเซ ลอเรล ประกาศสถานะรัฐในภาวะสงครามต่อประเทศฝ่ายสัมพันธมิตรในปี ค.ศ. 1944 ส่วนรัฐบาลเครือรัฐฟิลิปปินส์พลัดถิ่นซึ่งลี้ภัยไปอยู่ที่กรุงวอชิงตัน ดี.ซี. ของสหรัฐอเมริกา ยังคงใช้ธงชาติฟิลิปปินส์ตามสีแบบธงชาติสหรัฐอเมริกาเช่นเดิม และใช้ในลักษณะที่กลับเอาสีแดงขึ้นด้านบนนับตั้งแต่การถูกญี่ปุ่นรุกรานมาโดยตลอด ด้วยการต่อสู้ของกองกำลังผสมฟิลิปปินส์-สหรัฐอเมริกาในปี ค.ศ. 1944 และการปลดปล่อยฟิลิปปินส์ในปี ค.ศ. 1945 ธงชาติฟิลิปปินส์ตามแบบสีธงของอเมริกาได้ถูกนำกลับมาใช้บนแผ่นดินฟิลิปปินส์อีกครั้ง และธงดังกล่าวนี้เองคือแบบธงที่ได้ถูกชักขึ้นในพิธีส่งมอบเอกราชจากสหรัฐอเมริกาสู่ประเทศฟิลิปปินส์ในวันที่ 4 กรกฎาคม ค.ศ. 1946

neg:
อีซาเบลา (จังหวัดบาซีลัน)
นครอีซาเบลา (เตาซุก: "Bandar Isabela"; ชาบากาโน: "Ciudad de Isabela"; ) เป็นนครระดับที่ 4 ในเขตตังไวนางซัมบวงกา ประเทศฟิลิปปินส์ มีประชากร 112,788 คนในปี ค.ศ. 2015 เมืองมีชื่อเรียกอีกชื่อว่า อีซาเบลาเดอบาซีลัน เพื่อป้องกันความสับสนกับจังหวัดอีซาเบลาบนเกาะลูซอน แม้ว่าพื้นที่ของจังหวัดบาซีลัน ซึ่งเป็นที่ตั้งเชิงภูมิศาสตร์ของตัวเมือง จะอยู่ในเขตปกครองตนเองในมินดาเนามุสลิม (ARMM) แต่ตัวเมืองอีซาเบลากลับถูกจัดให้อยู่ในเขตตังไวนางซัมบวงกา

neg:
นางงามจักรวาล 2018
โดยฟิลิปปินส์ซึ่งเป็นเจ้าภาพนางงามจักรวาล 2016 ได้รับการติดต่อจากองค์กรนางงามจักรวาลให้รับหน้าที่เจ้าภาพนางงามจักรวาล 2018
ซึ่งในเดือนเมษายน ค.ศ. 2018 วันดา ตุลโฟ เตโอ (Wanda Tulfo Teo) รัฐมนตรีว่าการกระทรวงท่องเที่ยวฟิลิปปินส์ ได้มีโอกาสพูดคุยกับประธานาธิบดีฟิลิปปินส์ โรดรีโก ดูแตร์เต ในเรื่องการเป็นเจ้าภาพการประกวดนางงามจักรวาล 2018 ที่เมืองโบราไกย์ ประมาณเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2018 หลังจากเมืองนี้ถูกปิดให้นักท่องเที่ยวเยี่ยมชมเป็นเวลา 6 เดือน ตุลโฟ เตโอประกาศว่าฟิลิปปินส์มีโอกาสถึง 90% ในการเป็นเจ้าภาพการประกวดนางงามจักรวาล 2018 และยังเปิดเผยอีกว่าการท่องเที่ยวฟิลิปปินส์กำลังมองหาผู้สนับสนุน เนื่องจาก LCS Holdings Inc. ของ Chavit Singson (ผู้สนับสนุนหลักปี ค.ศ. 2016) ได้ออกจากการเป็นผู้สนับสนุน ภายหลังฟิลิปปินส์ได้ประกาศว่าจะไม่มีการประกวดนางงามจักรวาล 2018 และผู้สนับสนุนรายใหญ่ในการประกวดนางงามจักรวาล 2016 ได้ร้องขอให้ถอนตัวออกจากการเป็นเจ้าภาพการประกวดนางงามจักรวาล 2018 เนื่องจากประเทศมีข้อจำกัดเรื่องงบประมาณ และความกังวลด้านอื่นๆ

neg:
จังหวัดฮีลากังอีโลโคส
จังหวัดฮีลากังอีโลโคส (อีโลกาโน: Makin-amianan nga Ilocos) เป็นจังหวัดในเขตอีโลโคสของประเทศฟิลิปปินส์ เมืองหลักคือลาวัก อยู่ทางมุมตะวันตกเฉียงเหนือของเกาะลูซอน และเป็นจังหวัดบ้านเกิดของอดีตประธานาธิบดีฟิลิปปินส์ เฟอร์ดินานด์ มาร์กอส ผู้ใช้กฎหมายเบ็ดเสร็จในช่วงครึ่งหลังของการดำรงตำแหน่ง แต่ได้รับความนิยมน้อยในจังหวัดของเขา นอกจากนี้ ฮีลากังอีโลโคสยังเป็นจุดหมายการท่องเที่ยวภาคเหนือ โดยเป็นที่ตั้งของโรงแรมฟอร์ตอิโลคอนเดียและเมืองปากุดพุด

neg:
รีซัลเมโมเรียลสเตเดียม
รีซัลเมโมเรียลแทร็กแอนด์ฟุตบอลสเตเดียม หรือ รีซัลเมโมเรียลสเตเดียม () เป็นสนามกีฬาแห่งชาติของประเทศฟิลิปปินส์ และเป็นสนามหลักของเอเชียนเกมส์ 1954 และกีฬาซีเกมส์ในครั้งที่ฟิลิปปินส์เป็นเจ้าภาพ สนามได้รับการปรับปรุงในปี ค.ศ. 2011 หลังจากที่พบว่ามีสภาพทรุดโทรมและแย่มาก สนามแห่งนี้เป็นสนามเหย้าอย่างเป็นทางการของฟุตบอลทีมชาติฟิลิปปินส์และสโมสรฟุตบอลเมรัลโคมะนิลา

neg:
จังหวัดอีซาเบลา
จังหวัดอีซาเบลา (อีโลกาโน: Probinsia ti Isabela; ) เป็นจังหวัดที่ใหญ่เป็นอันดับที่สองของประเทศฟิลิปปินส์ และเป็นจังหวัดที่ใหญ่ที่สุดบนเกาะลูซอน เมืองหลักคืออีลากัน ตั้งอยู่ในเขตลัมบักนางคากายัน อยู่ติดกับจังหวัดคากายันทางทิศเหนือ, ติดกับจังหวัดกาลิงกาทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ, ติดกับจังหวัดเมาน์เทนทางทิศตะวันตก, ติดกับจังหวัดอีฟูเกาและนูเวบาบิซคายาทางทิศตะวันตกเฉียงใต้, ติดกับจังหวัดคีรีโนและเอาโรราทางทิศใต้ และติดกับทะเลฟิลิปปินทางทิศตะวันออก

neg:
กระทรวงเกษตร (ฟิลิปปินส์)
กระทรวงเกษตรแห่งสาธารณรัฐฟิลิปปินส์ (อักษรย่อ คือ DA; ), เป็นกระทรวงที่บริหารโดยรัฐบาลฟิลิปปินส์ มีหน้าที่รับผิดชอบและส่งเสริมด้านการเกษตร และการพัฒนาด้านการประมง เพื่อให้เป็นมาตราฐานเดียวกัน โดยทีสำนักงานใหญ่อยู่ที่ถนนอิลิปติคอล, ดิลิแมน, เกซอนซิตี

neg:
ฟิลิปปินส์แอร์ไลน์
ฟิลิปปินส์แอร์ไลน์ เป็นสายการบินแห่งชาติของประเทศฟิลิปปินส์ และเป็นสายการบินพาณิชย์ที่เก่าแก่ที่สุดในทวีปเอเชียที่ยังใช้ชื่อเดิม ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1941 มีท่าอากาศยานหลักที่ท่าอากาศยานนานาชาตินินอยอควิโน กรุงมะนิลา และท่าอากาศยานแมคแทน-เซบู เมืองเซบู มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ศูนย์ธุรกิจการเงินธนาคารแห่งชาติฟิลิปปินส์ ที่เมืองปาเซ ให้บริการใน 19 จุดหมายภายในประเทศ และ 24 จุดหมายระหว่างประเทศ ใน 5 ทวีป

neg:
อาหารฟิลิปปินส์
อาหารมีตั้งแต่ง่ายมากเช่นปลาทอดเค็มและข้าวและอาหารที่มีความประณีต อาหารยอดนิยมฟิลิปปินส์ยอดนิยมได้แก่ เลชอน (lechón หมูย่างทั้งตัว), ลองกานิซา (longganisa ไส้กรอกฟิลิปปินส์), ตาปา (tapa ทำจากเนื้อวัว), ตอร์ตา (torta ไข่เจียว), อาโดโบ (adobo ไก่และ/หรือหมูต้มในกระเทียม น้ำส้มสายชู น้ำมัน และซอสถั่วเหลืองเคี่ยวจนแห้ง), กัลเดเรตา (kaldereta สตูเนื้อในซอสมะเขือเทศ), เมชาโด (mechado เนื้อปรุงกับถั่วเหลืองและซอสมะเขือเทศ), โปเชโร (pochero กล้วยและเนื้อในซอสมะเขือเทศ), อาฟริตาดา (afritada ไก่หรือหมูในซอสมะเขือเทศกับผัก), การี-กาเร (kari-kare หางวัว และผักสุกในซอสถั่วลิสง), ปาตากรอบ (ขาหมูทอด), ฮาโมนาโด (hamonado หมูหวานในซอสสับปะรด), อาหารทะเลในน้ำซุปรสเปรี้ยว, ปันสิต (pancit ก๋วยเตี๋ยว) และลุมเปีย (lumpia ปอเปี๊ยะสดหรือทอด)
ในช่วงก่อนที่สเปนเข้ามาปกครองฟิลิปปินส์ วิธีการปรุงอาหารของชาวออสโตรนีเซียนได้แก่ การต้ม นึ่ง และอบ ส่วนผสมส่วนใหญ่ได้มาจากสิ่งมีชีวิตรอบตัว เช่น ควาย วัว ไก่ และหมู รวมทั้งปลาและอาหารทะเลหลายชนิด ชาวออสโตรนีเซียนอพยพมาเมื่อ 2,657 ปีก่อนพุทธศักราชโดยมาจากที่ราบยูนนาน-กุ้ยโจวในจีนตอนใต้ และไต้หวัน ก่อนจะมาตั้งรกรากในฟิลิปปินส์ กลุ่มคนเหล่านี้นำความรู้เกี่ยวกับการปลูกข้าวและการทำเกษตรอื่นๆมาด้วย

neg:
จังหวัดอักลัน
จังหวัดอักลัน ("Akean") (เสียงอ่านภาษาอักลัน: [ak'ɤan]) (อักลัน: "Probinsiya it Aklan"; ฮีลีไกโนน: "Kapuoran sang Aklan"; ) เป็นจังหวัดในเขตคันลูรังคาบีซายาอัน ประเทศฟิลิปปินส์ เมืองหลักคือคาลีโบ ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของเกาะปาไนย์ มีอาณาเขตติดต่อกับจังหวัดอันตีเคทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ และจังหวัดคาปิซทางทิศตะวันออก จังหวัดอักลันติดกับทะเลซีบูยันและจังหวัดโรมโบลนทางทิศเหนือ

neg:
ลาปาซ
นวยส์ตราเซญอราเดลาปาซ () หรือ ชูกียาปู (ไอย์มารา: Chuquiyapu, "ชูกี" 'ทอง' และ "ยาปู" 'ทุ่ง') เป็นเมืองหลวงการบริหารของประเทศโบลิเวีย และเป็นเมืองหลวงของแคว้นลาปาซด้วย ในปี พ.ศ. 2544 กรุงลาปาซมีจำนวนประชากรหนึ่งล้านคน

neg:
คากายันเดโอโร
คากายันเดโอโร เป็นนครหนาแน่นในเขตฮีลากังมินดาเนา ประเทศฟิลิปปินส์ และเป็นเมืองศูนย์กลางในเชิงภูมิศาสตร์ของจังหวัดซีลางังมีซามิส แต่ปกครองอย่างอิสระจากตัวจังหวัด เมืองนี้ยังถือเป็นศูนย์กลางของภูมิภาคฮีลากังมินดาเนาอีกด้วย จึงเกิดการขยายตัวเป็นมหานครคากายันเดโอโร ซึ่งรวมพื้นที่ของเมืองเอลซัลวาดอร์, โอโปล, อาลูบีฮิด, ลากีนดิงกัน, กีตากุม, ตาโกโลอัน, บิลลานูเวบา, ฮาซาอัน, และคลาเบเรีย

neg:
ประเทศฟิลิปปินส์
เศรษฐกิจฟิลิปปินส์มีขนาดใหญ่ที่สุดเป็นอันดับที่ 34 ของโลก โดยในปี ค.ศ. 2017 มีผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศ (ราคาตลาด) โดยประมาณอยู่ที่ 348,593 ล้านดอลลาร์สหรัฐ สินค้าส่งออกหลักได้แก่ ผลิตภัณฑ์สารกึ่งตัวนำและผลิตภัณฑ์อิเล็กทรอนิกส์ บริภัณฑ์ขนส่ง เสื้อผ้า ผลิตภัณฑ์ทองแดง ผลิตภัณฑ์ปิโตรเลียม น้ำมันมะพร้าว และผลไม้ คู่ค้ารายใหญ่ได้แก่ สหรัฐอเมริกา ญี่ปุ่น จีน สิงคโปร์ เกาหลีใต้ เนเธอร์แลนด์ ฮ่องกง เยอรมนี ไต้หวัน และไทย หน่วยเงินตราของประเทศคือเปโซฟิลิปปินส์

neg:
ลิมา
ลิมาตั้งขึ้นโดยฟรันซิสโก ปีซาร์โร ผู้พิชิตชาวสเปน เมื่อวันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2078 โดยให้ชื่อว่า "นครแห่งเหล่ากษัตริย์ (City of Kings) " ลิมาเป็นเมืองและเขตนครหลวงสำคัญที่สุดในทวีปอเมริกาใต้มานานกว่าสามศตวรรษ ปัจจุบันจำนวนประชากรเกือบหนึ่งในสามของทั้งประเทศอาศัยในเขตนครหลวงของเมืองนี้

neg:
สถานีโทรทัศน์ประชาชนฟิลิปปินส์
เอ็นบีเอ็นได้เปลี่ยนชื่อกลับไปเป็น สถานีโทรทัศน์ประชาชนฟิลิปปินส์ เมื่อเดือนเมษายน พ.ศ. 2554 ตามดำริของประธานาธิบดีเบนิกโน อากีโนที่ 3 และมีการปรับสภาพองค์กรครั้งใหญ่ในสองปีต่อมา พ.ศ. 2556 เพื่อให้สามารถแข่งขันกับสถานีโทรทัศน์เอกชนได้ เช่น เพิ่มกำลังส่งเครื่องส่งเพื่อให้สามารถส่งออกอากาศได้ชัดเจนยิ่งขึ้น พร้อมเครื่องมือและอุปกรณ์ที่ทันสมัยในสำนักงานที่เกซอนซิตี

neg:
แอร์เอเชียเซสต์
หลังจากการเข้าร่วมเป็นพันธมิตรทางการบินระหว่าง แอร์เอเชียฟิลิปปินส์ และ สายการบินเซสต์ แอร์ ก็ได้มีการเปลี่ยนชื่อ สายการบินเซสต์ แอร์เดิมให้เป็น แอร์เอเชียเซสต์ โดย แอร์เอเชียเซสต์ ให้บริการที่ ท่าอากาศยานนานาชาตินินอย อาคิโน , กรุงมะนิลา และ แอร์เอเชียฟิลิปปินส์ ให้บริการที่ ท่าอากาศยานนานาชาติคลาร์ค , กรุงมะนิลา
ปัจจุบัน แอร์เอเชียฟิลิปปินส์ ได้ย้ายมาให้บริการที่ท่าอากาศยานนานาชาตินินอย อาคิโน , กรุงมะนิลา โดยมีเที่ยวบินร่วมกันกับ แอร์เอเชียเซสต์ จำนวน 3 เส้นทางบิน

neg:
สีง้ำ
ไม้สีง้ำใช้ทำเครื่องประมงพื้นบ้าน ชื่อเมืองหลวงของฟิลิปปินส์ (กรุงมะนิลา) ในภาษาตากาล็อกเรียกว่า แปลว่า "มีต้นสีง้ำ" เนื่องจากบริเวณอ่าวมะนิลามีต้นสีง้ำขึ้นอยู่มาก คำว่านีลัดหรือนีลาที่แปลว่าสีง้ำ อาจมาจากภาษาสันสกฤต "nila" (नील)

neg:
อีมุส
อีมุสอยู่ห่างจากเมโทรมะนิลาไปทางทิศใต้ และเป็นสถานที่สำคัญทางประวัติศาสตร์เกี่ยวกับชัยชนะสองครั้งเหนือจักรวรรดิสเปนในการปฏิวัติฟิลิปปิน สงครามสองครั้งนั้นได้แก่ สงครามอีมุส เมื่อวันที่ 3 กันยายน ค.ศ. 1896 และสงครามอะลาปัน เมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม ค.ศ. 1898 โดยในครั้งนั้น ธงชาติฟิลิปปินส์ผืนแรกได้โบกสะพัด ทำให้เมืองนี้ได้รับฉายา "เมืองหลวงแห่งธงชาติของฟิลิปปินส์" และมีการเฉลิมฉลองทุก ๆ ปี และมีการจัดแสดงเรื่องราวของสงครามไว้ที่พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์อีมุส อีมุสได้รับการยกฐานะเป็นนครเมื่อวันที่ 30 มิถุนายน ค.ศ. 2012

neg:
สาธารณรัฐฟิลิปปินส์ที่ 2
การประชุมวงไพบูลย์แห่งมหาเอเชียบูรพา (Greater East Asia Conference; 大東亜会議 Dai Tōa Kaigi?) เป็นการประชุมระดับนานาชาติ จัดขึ้นที่โตเกียวเมื่อ 5-6 กันยายน พ.ศ. 2486 ระหว่างรัฐที่เข้าร่วมในวงไพบูลย์แห่งมหาเอเชียบูรพา เนื้อหาหลักเป็นการแสดงแนวคิดของจักรวรรดิญี่ปุ่นในการสร้างวงไพบูลย์แห่งเอเชียและปลดปล่อยเอเชียจากระบอบอาณานิคมของตะวันตก การประชุมนี้เป็นจุดเปลี่ยนของนโยบายต่างประเทศและความสัมพันธ์ระหว่างญี่ปุ่นกับชาติในเอเชีย ความพ่ายแพ้ของญี่ปุ่นที่กัวดาคะแนล เพิ่มความกังวลในการกำจัดบทบาททางทหารของญี่ปุ่น ทำให้ญี่ปุ่นหันมาสร้างความร่วมมือมากกว่าการปกครองแบบอาณานิคม แต่ความพยายามนี้ล่าช้าเกินไปในการรักษาจักรวรรดิ ซึ่งได้ล่มสลายภายในเวลาไม่ถึง 2 ปีหลังการประชุม
ในระหว่างที่เป็นประธานาธิบดี ลอเรลต้องเผชิญกับปัญหามากมาย เช่น การขาดแคลนอาหาร เสื้อผ้า น้ำมัน และของจำเป็นอื่นๆ กองทัพญี่ปุ่นประจำการอยู่ทั่วประเทศ ญี่ปุ่นเข้าควบคุมการคมนาคมขนส่ง สื่อ และการสื่อสาร ลอเรพยายามแสดงถึงเอกราชของรัฐในการจัดการกับปัญหาเหล่านั้น
ในการจัดการกับปัญหาการขาดแคลนอาหาร เขาจัดให้มีตัวแทนสำหรับแจกจ่ายข้าว แม้ว่าข้าวส่วนใหญ่ถูกทหารญี่ปุ่นริบ มะนิลาเป็นหนึ่งในหลายสถานที่ที่ขาดแคลนอาหาร โดยเฉพาะระหว่างพายุไต้ฝุ่นขึ้นฝั่งเมื่อเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2486 ประชาชนถูกบังคับให้ใช้ที่ดินปลูกผัก เช่น ผักบุ้ง ญี่ปุ่นซึ่งต้องการเพิ่มผลผลิตข้าวในประเทศ ได้นำข้าวโฮไรซึ่งเป็นข้าวพันธุ์เบาที่เคยปลูกในไต้หวัน ข้าวโฮไรนี่คาดว่าจะทำให้ฟิลิปปินส์มีข้าวเพียงพอใน พ.ศ. 2486 แต่ฝนตกหนักใน พ.ศ. 2485 ทำให้ไม่เกิดขึ้น

neg:
จังหวัดนูเวบาเอซีฮา
จังหวัดนูเวบาเอซีฮา (ตากาล็อก: Lalawigan ng Nueva Ecija; อีโลกาโน: Probinsia ti Nueva Ecija; กาปัมปางัน: Lalawigan ning Nueva Ecija; ปังกาซีนัน: Luyag na Nueva Ecija) () (: 034900000; ) เป็นจังหวัดที่ไม่มีทางออกสู่ทะเล ตั้งอยู่ในเขตกิตนางลูโซน ประเทศฟิลิปปินส์ เมืองหลักคือปาลายัน อาณาเขตติดต่อกับจังหวัดบูลาคัน, ปัมปังกา, ตาร์ลัก, ปังกาซีนัน, นูเวบาบิซคายา และเอาโรรา โดยจังหวัดนูเวบาเอซีฮามีแหล่งปลูกข้าวที่ใหญ่ที่สุดในประเทศ จึงได้รับสมญาว่า "ชามข้าวแห่งฟิลิปปินส์"

neg:
จังหวัดลากูนา
จังหวัดลากูนา (; ) เป็นจังหวัดในเขตคาลาบาร์โซน บนเกาะลูซอน ประเทศฟิลิปปินส์ เมืองหลักคือซันตาครูซ และตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของเมโทรมะนิลา มีอาณาเขตติดต่อกับจังหวัดรีซัลทางทิศเหนือ, จังหวัดเคโซนทางทิศตะวันออก, จังหวัดบาตังกัสทางทิศใต้ และจังหวัดคาบีเตทางทิศตะวันตก ในปี ค.ศ. 2015 ลากูนามีประชากร 3,035,081 คน และเป็นจังหวัดที่ร่ำรวยเป็นอันดับที่ 7 ของประเทศ จังหวัดลากูนาเป็นบ้านเกิดของโฮเซ รีซัล วีรบุรุษคนสำคัญของประเทศ

neg:
เอมีลีโอ อากีนัลโด
เอมีลีโอ ฟามี อากีนัลโด (Emilio Famy Aguinaldo) เป็นนักปฏิวัติในการเรียกร้องเอกราชของฟิลิปปินส์จากสเปน รุ่นเดียวกับโฮเซ รีซัล และอันเดรส โบนีฟาซีโอ เขาเป็นผู้นำในการลุกฮือขึ้นต่อสู้กับสเปนด้วยอาวุธหลังการถูกประหารชีวิตของรีซัล เป็นนักปฏิวัติชาวฟิลิปปินส์ที่มีบทบาทในการจัดตั้งสาธารณรัฐฟิลิปปินส์ที่ 1 แยกออกมาจากการเป็นอาณานิคมของสเปนในครั้งแรก เมื่อ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2440 ในชื่อสาธารณรัฐบีอักนาบาโต และได้ประกาศจัดตั้งสาธารณรัฐฟิลิปปินส์เมื่อ 12 มิถุนายน พ.ศ. 2441 ก่อนจะกลายเป็นอาณานิคมของสหรัฐ เขาถูกจับกุมเมื่อสหรัฐอเมริกาเข้ามายึดครองฟิลิปปินส์ต่อจากสเปน และถูกบังคับให้สาบานตนว่าจะซื่อสัตย์ต่อสหรัฐอเมริกา

neg:
แอร์เอเชียเซสต์
แอร์เอเชียเซสต์ เดิมรู้จักกันในนาม สายการบินเซสต์ แอร์ และ สายการบินเอเชี่ยน สปิริต เป็นส่วนหนึ่งของ แอร์เอเชียฟิลิปปินส์ ได้รับการบริหารงานโดย นายไมเคิล โรเมโร (ประธานกรรมการ) เป็นสายการบินราคาประหยัด ในประเทศฟิลิปปินส์ มีฐานการบินอยู่ที่ ท่าอากาศยานนานาชาตินินอย อาคิโน , กรุงมะนิลา , ประเทศฟิลิปปินส์ โดยให้บริการเที่ยวบินภายในประเทศและระหว่างประเทศ สายการบินแอร์เอเชียเซสต์ เริ่มต้นมาจากการร่วมลงทุนของ สายการบินเซสต์ แอร์ และ สายการบินแอร์เอเชีย และมีการเปลื่ยนชื่อเป็น สายการบินแอร์เอเชียเซสต์

neg:
สาธารณรัฐฟิลิปปินส์ในเอเชียนเกมส์ 1954
ฟิลิปปินส์ ได้เข้าร่วมและเป็นเจ้าภาพในการแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ 1954 ซึ่งจัดขึ้นเป็นครั้งที่ 2 ที่กรุงมะนิลา ประเทศฟิลิปปินส์ ในระหว่างวันที่ 1 พฤษภาคม ถึง 9 พฤษภาคม ค.ศ. 1954 (พ.ศ. 2497) โดยหลังจากจบการแข่งขัน ทีมชาติฟิลิปปินส์สามารถคว้าเหรียญมาได้มากเป็นอันดับที่ 2 คือ 14 เหรียญทอง 14 เหรียญเงิน และ 17 เหรียญทองแดง รวม 45 เหรียญ

neg:
บัวโนสไอเรส
บัวโนสไอเรส (, "บเว-โน-ไซ-เรส") เป็นเมืองหลวง เมืองใหญ่ที่สุด และเมืองท่าของประเทศอาร์เจนตินา ตั้งอยู่ที่พิกัดภูมิศาสตร์ ริมชายฝั่งทางใต้ของรีโอเดลาปลาตา (Río de la Plata) บนชายฝั่งตะวันออกเฉียงใต้ของทวีปอเมริกาใต้ ตรงข้ามกับเมืองโกโลเนียเดลซากราเมนโต ประเทศอุรุกวัย

neg:
เอ็มเอ็นแอลโฟร์ตีเอต
MNL ย่อมาจากชื่อเมืองหลวงของประเทศฟิลิปปินส์ มะนิลา (MANILA) และตัวเลข "48" มาจากนามสกุลของ โคตาโระ ชิบะ ผู้ร่วมก่อตั้งบริษัท เอเคเอส โดยคำว่า "ชิ" และ "บะ" เป็นคำพ้องเสียงของภาษาญี่ปุ่น สามารถแปลความหมายได้เป็นเลข "4" และ "8"

neg:
จังหวัดเซบู
จังหวัดเซบู (; เซบัวโน: Lalawigan sa Sugbu; ) เป็นจังหวัดในเขตกิตนางคาบีซายาอัน ประเทศฟิลิปปินส์ ประกอบด้วยเกาะหลักและเกาะบริวารอีก 167 เกาะ เมืองหลักคือ เซบูซิตี ซึ่งเป็นเมืองที่เก่าแก่ที่สุดและเป็นเมืองหลวงแห่งแรกของฟิลิปปินส์ จังหวัดนี้มีท่าอากาศยานนานาชาติมักตัน–เซบู ตั้งอยู่บนเกาะมักตัน เป็นท่าอากาศยานที่มีผู้โดยสารมาเป็นอันดับที่ 4 ของประเทศ

neg:
ธงชาติฟิลิปปินส์
เมื่อถึงสมัยของการปกครองตนเองภายใช้ชื่อประเทศเครือรัฐฟิลิปปินส์ (Commonwealth of the Philippines) ซึ่งเริ่มขึ้นในปี ค.ศ. 1935 ประธานาธิบดีมานูเอล เกซอน ได้ออกคำสั่งฝ่ายบริหารเลขที่ 23 (Executive Order No. 23) ลงวันที่ 25 มีนาคม ค.ศ. 1935 เพื่อระบุลักษณะของธงในเชิงเทคนิคโดยละเอียด

neg:
ซัมบวงกาซิตี
ซัมบวงกาซิตี (Chavacano: "Ciudad de Zamboanga", ) เป็นนครหนาแน่นแห่งหนึ่งในเขตตังไวนางซัมบวงกา ประเทศฟิลิปปินส์ มีประชากร 861,799 คนในปี ค.ศ. 2015 เป็นนครที่มีประชากรมากเป็นอันดับที่ 6 และมีพื้นที่มากเป็นอันดับที่ 3 ของประเทศ นครแห่งนี้ถือเป็นศูนย์พาณิชยกรรมและอุตสาหกรรมของภูมิภาคตังไวนางซัมบวงกา ซัมบวงกาซิตีได้รับการยกฐานะให้เป็นนครหนาแน่นเมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน ค.ศ. 1983

neg:
เขตลัมบักนางคากายัน
ลัมบักนางคากายัน (; ; อีโลคาโน: ; อีบานัก: ; อีตาวิส: ) หรือ เขตที่ 2 เป็นเขตการปกครองระดับบนสุดเขตหนึ่งของประเทศฟิลิปปินส์ ตั้งอยู่ทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือของเกาะลูซอน ประกอบด้วยจังหวัด 5 จังหวัด ได้แก่ จังหวัดบาตาเนส, จังหวัดคากายัน, จังหวัดอีซาเบลา, จังหวัดนูเวบาบิซคายา และจังหวัดคีรีโน และมีนคร 4 แห่ง ได้แก่ คาวายัน, อีลากัน, ซันเตียโก และตูเกกาเรา

neg:
ประเทศฟิลิปปินส์
ฟิลิปปินส์แบ่งเป็นหน่วยรัฐบาลท้องถิ่น (local government units, LGUs) โดยที่มีจังหวัดเป็นหน่วยหลัก ปัจจุบันมี 81 จังหวัด (provinces) แบ่งออกเป็น นคร (cities) และ เทศบาล (municipalities) ซึ่งหน่วยการปกครองทั้งสองยังประกอบไปด้วย บารังไกย์ (barangay) อีกทอดหนึ่ง ถือเป็นหน่วยรัฐบาลท้องถิ่นที่เล็กที่สุด

neg:
สาธารณรัฐฟิลิปปินส์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004
สาธารณรัฐฟิลิปปินส์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 28 ค.ศ. 2004 (พ.ศ. 2547) ณ กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซระหว่างวันที่ 13 – 29 สิงหาคม พ.ศ. 2547

neg:
ธงชาติฟิลิปปินส์
ประเทศฟิลิปปินส์มิได้มีการกำหนดธงชัยหรือธงสงคราม (war flag) แยกเป็นการเฉพาะอย่างที่นิยมกันในหลายประเทศ โดยใช้ธงชาติเพียงอย่างเดียวในวัตถุประสงค์ดังกล่าวด้วย โดยธงชาติฟิลิปปินส์จะเป็นเครื่องหมายแสดงออกถึงภาวะสงครามของประเทศเมื่อมีการแสดงธงโดยให้แถบสีแดงอยู่ทางด้านบน หรือแถบสีแดงอยู่ทางด้านซ้ายของสายตาผู้มองธงเมื่อแสดงธงแบบแขวนแนวตั้ง ส่วนในยามปกตินั้นจะให้แถบสีน้ำเงินอยู่ทางด้านบนของธง ตัวอย่างของการแสดงธงกลับด้านเช่นนี้ปรากฏในประวัติศาสตร์ฟิลิปปินส์ช่วงแห่งการปฏิวัติฟิลิปปินส์ในปี ค.ศ. 1896 ช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 และธงบางส่วนที่ผู้ประท้วงขับไล่ประธานาธิบดีเฟอร์ดินานด์ มาร์กอส ที่รุมล้อมวังมาลากันญังชูขึ้นเป็นสัญลักษณ์ในการปฏิวัติเอ็ดซา เมื่อ ค.ศ. 1986

neg:
การขนส่งในประเทศฟิลิปปินส์
รถจี๊ปนีย์เป็นรูปแบบหนึ่งของการขนส่งมวลชนที่ได้รับความนิยมมากในประเทศฟิลิปปินส์ ซึ่งเป็นเอกลักษณ์หนึ่งจากวัฒนธรรมฟิลิปปินส์อันเป็นที่แพร่หลาย การขนส่งมวลชนอีกรูปแบบหนึ่งในประเทศ คือ รถจักรยานยนต์สามล้อ พบเห็นได้โดยเฉพาะอย่างยิ่งในชนบท รถไฟก็เป็นการขนส่งมวลชนรูปแบบหนึ่งที่ได้รับความนิยมอีกเช่นกัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเมืองที่คึกคักอย่างเมโทรมะนิลา ประเทศฟิลิปปินส์มีโครงข่ายทางรถไฟหลักอยู่ 3 ส่วน ได้แก่ มะนิลาไลต์เรล ประกอบด้วย แอลอาร์ที-1 และแอลอาร์ที-2 และมะนิลาเมโทร ประกอบด้วย เอ็มอาร์ที-3 ซึ่งให้บริการเฉพาะเมโทรมะนิลา และการรถไฟแห่งชาติฟิลิปปินส์ ซึ่งให้บริการในมหานครและบางส่วนในเกาะลูซอน รถแท็กซีและรถโดยสารก็เป็นรูปแบบการขนส่งมวลชนที่สำคัญในพื้นที่เขตเมือง

neg:
จังหวัดคีรีโน
จังหวัดคีรีโน (อีโลกาโน: Probinsia ti Quirino) เป็นจังหวัดที่ไม่มีทางออกสู่ทะเลในเขตลัมบักนางคากายันของประเทศฟิลิปปินส์ ตั้งชื่อตามเอลปิดิโอ กีริโน ประธานาธิบดีฟิลิปปินส์คนที่ 6 เมืองหลักคือคาบาร์โรกิส

neg:
ประเทศฟิลิปปินส์
ฟิลิปปินส์ตั้งอยู่ในแถบวงแหวนไฟและใกล้กับเส้นศูนย์สูตร ทำให้มีแนวโน้มสูงที่จะประสบภัยจากแผ่นดินไหวและไต้ฝุ่น แต่ก็ทำให้มีทั้งทรัพยากรธรรมชาติที่อุดมสมบูรณ์และความหลากหลายทางชีวภาพอย่างยิ่งเช่นกัน ฟิลิปปินส์มีเนื้อที่ประมาณ 300,000 ตารางกิโลเมตร (115,831 ตารางไมล์) และมีประชากรประมาณ 100 ล้านคน นับเป็นประเทศที่มีประชากรมากที่สุดเป็นอันดับที่ 8 ในเอเชีย และเป็นประเทศที่มีประชากรมากที่สุดเป็นอันดับที่ 12 ของโลก นอกจากนี้ ณ ปี พ.ศ. 2556 ยังมีชาวฟิลิปปินส์อีกประมาณ 10 ล้านคนอาศัยอยู่ในต่างประเทศ รวมแล้วถือเป็นกลุ่มคนพลัดถิ่นที่ใหญ่ที่สุดกลุ่มหนึ่งของโลก ความหลากหลายทางชาติพันธุ์และวัฒนธรรมปรากฏให้เห็นตลอดทั้งหมู่เกาะ ในยุคก่อนประวัติศาสตร์ มนุษย์กลุ่มแรกที่เข้ามาตั้งรกรากในหมู่เกาะแห่งนี้คือกลุ่มชนนิกรีโต ตามมาด้วยกลุ่มชนออสโตรนีเซียนที่อพยพเข้ามาอย่างต่อเนื่อง มีการติดต่อแลกเปลี่ยนกับชาวจีน มลายู อินเดีย และอาหรับ จากนั้นก็เกิดนครรัฐทางทะเลขึ้นมาหลายแห่งภายใต้การปกครองของดาตู, ลากัน, ราชา หรือสุลต่าน

neg:
ประเทศฟิลิปปินส์
หลักฐานทางโบราณคดีและโบราณชีววิทยาบ่งบอกว่ามีมนุษย์โฮโมเซเปียนส์ เคยอาศัยอยู่ในเกาะปาลาวันตั้งแต่ประมาณ 50,000 ปีก่อน ชนเผ่าที่พูดภาษาในตระกูลออสโตรนีเซียนซึ่งมีถิ่นกำเนิดอยู่บนเกาะฟอร์โมซา (Formasa) หรือไต้หวันในปัจจุบันได้อพยพโดยทางเรือเข้ามาตั้งรกรากในหมู่เกาะฟิลิปปินส์ และจัดตั้งเส้นทางเครือข่ายการค้ากับเอเชียอาคเนย์ส่วนที่เหลือทั้งหมดตั้งแต่ 5,000 ปีก่อนคริสตกาล สภาพดั่งเดิมของฟิลิปปินส์ อยู่ในสภาพของยุคหินใหม่ ยังไม่ได้รับอิทธิพลของอารยธรรมอินเดียและจีน ดังเช่นประเทศอื่น ๆ ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ชนชาวพื้นเมืองดั้งเดิมเป็นชนเชื้อสายอินโดนีเซีย – มลายูซึ่งอพยพเข้ามาตั่งถิ่นฐานบริเวณเกาะต่าง ๆ ของฟิลิปปินส์ การมาตั้งถิ่นฐานนั้น มาโดยเรือเป็นกลุ่ม ๆ แต่ละกลุ่มแยกย้ายไปตั้งหมู่บ้านเรียกว่า บารังไก (Barangay) ตามชื่อเรือที่ใช้อพยพมา มีหัวหน้าหมู่บ้านเรียกว่า ดาดู (Datu) ซึ่งเคยเป็นกัปตันเรือ การตั้งหมู่บ้านจะกระจายไปตามเกาะ ทำให้การติดต่อระหว่างกันไม่ค่อยมี ส่วนในด้านการปกครองนั้นเป็นแบบพ่อปกครองลูก โครงสร้างทางการปกครองเป็นแบบง่าย ๆ มี 4 ชนชั้นคือ ดาตู แลครอบครัว ขุนนาง อิสระชน ทาส ในส่วนของกฎหมายและกฎระเบียบการปกครองนั้นยังไม่มี สถาบันที่สำคัญคือ ศาสนา ซึ่งมีพ่อมดหมอผีเป็นผู้มีอิทธิพลในสังคม จากการนับถือศาสนาเป็นแบบ นับถือภูตผี บูชาธรรมชาติ พวกเขาเชื่อว่ามีพระผู้สร้างโลกสูงสุด คือ บาฮารา (Bathala) และบาอารามีสาวก ฝ่ายดีและฝ่ายชั่ว เรียกว่า ดิวาทาส (Diwatas) เป็นผู้กำหนดการประกอบพิธีบวงสรวง เทพฝ่ายดีและฝ่ายชั่วคือ พ่อมด หมอผี ว่าจะประกอบพิธีเมื่อไหร่ ที่ใด สถานที่ประกอบพิธีนั้นไม่มีเฉพาะ พ่อมด หมอผีจะเป็นผู้กำหนด ที่เป็นดังนี้เพราะสภาพภูมิศาสตร์ และสภาพธรรมชาติของหมู่เกาะ ซึ่งฟิลิปปินส์นั้นมีภัยธรรมชาติอยู่เนือง ๆ จึงทำให้พ่อมด หมอผีมีอิทธิพลต่อประชาชนมาก และมากกว่าหรือเท่ากับดาตู อีกทั้งยังได้รับค่าประกอบพิธี เครื่องเซ่นสังเวยจากประชาชนเป็นจำนวนมาก ทางด้านเศรษฐกิจนั้น ประชาชนทำการเกษตรและการประมง ไม่มีการค้าขาย มีแต่การแลกเปลี่ยนสินค้า และไม่มีการใช้เงินตรา นาน ๆ ครั้งจะมีพ่อค้าต่างชาติแวะมาจอดเรือแลกเปลี่ยนสินค้า

neg:
ประเทศเปรู
และจังหวัดลิมา มีเมืองหลักคือลิมา เมืองหลวงของประเทศ

neg:
ประเทศฟิลิปปินส์
การส่งเงินกลับของแรงงานฟิลิปปินส์ในต่างประเทศเป็นแรงขับเคลื่อนทางเศรษฐกิจที่สำคัญอย่างมาก โดยมีมูลค่าเกินกว่าการลงทุนโดยตรงจากต่างประเทศในฐานะแหล่งเงินตราต่างประเทศ การส่งเงินกลับประเทศขึ้นสู่จุดสูงสุดในปี ค.ศ. 2010 โดยมีสัดส่วนคิดเป็นร้อยละ 10.4 ของผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศ และอยู่ที่ร้อยละ 8.6 ในปี ค.ศ. 2012 และในปี ค.ศ. 2014 ฟิลิปปินส์ได้รับเงินส่งกลับจากแรงงานในต่างประเทศทั้งสิ้น 28,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐ อย่างไรก็ตาม การพัฒนาในระดับภูมิภาคยังไม่เท่าเทียมกัน โดยมากความเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจใหม่ ๆ ยังกระจุกตัวอยู่ที่เกาะลูซอน (โดยเฉพาะเมโทรมะนิลา) จึงต้องแลกมากับโอกาสในการพัฒนาภูมิภาคอื่น ๆ แม้ว่ารัฐบาลจะดำเนินมาตรการกระจายความเจริญด้วยการส่งเสริมการลงทุนในพื้นที่อื่น ๆ ของประเทศแล้วก็ตาม ถึงจะมีข้อจำกัดต่าง ๆ แต่อุตสาหกรรมบริการ เช่น การท่องเที่ยว การจ้างคนนอกทำกระบวนการธุรกิจ ก็ได้รับการระบุว่าเป็นหนึ่งในภาคส่วนที่มีโอกาสดีที่สุดสำหรับการเติบโตของประเทศ

neg:
ความสัมพันธ์ฟิลิปปินส์–รัสเซีย
ในปี ค.ศ. 1813 อเล็กซานเดอร์ที่ 1 แห่งรัสเซีย ทรงพระบรมราชูปถัมภ์ที่สร้างโดยปีเตอร์ โดเบล เกี่ยวกับการค้าและการพัฒนาร่วมกับประเทศในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ซึ่งโดเบลเป็นนักธุรกิจชาวอเมริกันที่เกิดในไอร์แลนด์ผู้อาศัยอยู่ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เขาเป็นคนแรกที่เริ่มต้นการส่งเสริมความสัมพันธ์กับรัสเซียตะวันออกไกล โดยเฉพาะอย่างยิ่งบริเวณคาบสมุทรคัมชัตคา ในที่สุดรัสเซียตัดสินใจที่จะจัดตั้งภารกิจทางการทูตแห่งแรกในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้เมื่อปี ค.ศ. 1817 - โดยมีสถานกงสุลใหญ่ในกรุงมะนิลา ปีเตอร์ โดเบล กลายเป็นพลเมืองแปลงสัญชาติและใช้ชื่อเพตร์ วาซิลีวิช โดเบล รวมทั้งได้รับการแต่งตั้งให้เป็นกงสุลใหญ่ในประเทศฟิลิปปินส์

neg:
ซันเฟร์นันโด (จังหวัดปัมปังกา)
นครซันเฟร์นันโด (กาปัมปางัน: Lakanbalen ning San Fernando; ) เป็นนครและเมืองหลักของจังหวัดปัมปังกา ประเทศฟิลิปปินส์ ใน ค.ศ. 2015 มีประชากร 306,659 คน ซันเฟร์นันโดเป็นศูนย์กลางของเขตกิตนางลูโซน อยู่ห่างจากมะนิลาไปทางทิศเหนือ

neg:
อีโลอีโลซิตี
นอกจากนี้ตัวนครยังอยู่เกือบกึ่งกลางของประเทศ ทำให้ได้รับฉายา ""หัวใจของฟิลิปปินส์"" และมีคฤหาสน์ยุคอาณานิคมหลายแห่ง ทำให้ได้รับฉายา ""นครแห่งพิพิธภัณฑ์"" และ ""นครแห่งคฤหาสน์""

neg:
สาธารณรัฐฟิลิปปินส์ที่ 1
เมื่อได้สถาปนาขึ้นเมื่อ 22 มกราคม พ.ศ. 2441 ที่มาโลโลส มาโลโลสได้เป็นที่ตั้งรัฐบาลของรัฐบาลฟิลิปปินส์ และได้รับผลกระทบจากกองทัพสหรัฐและกองทัพฟิลิปปินส์ในการทัพมะนิลาที่ 2 เมื่อ 4 กุมภาพันธ์ กองทัพสหรัฐบุกลงมาทางเหนือจากมะนิลา เมื่อ 29 มีนาคม เมื่อกองทัพสหรัฐมาถึง ที่ตั้งของรัฐบาลก็ได้ย้ายไปซาน อิสิโดร นูเอวา เอจิยา

neg:
ปาไซ
ปาไซ () เป็นเมืองที่อยู่ในเขตเขตนครหลวงในประเทศฟิลิปปินส์ อยู่ทางตอนเหนือของกรุงมะนิลา เมืองหลวงของประเทศ และอยู่ทางใต้ของมากาตีซิตี มีประชากรประมาณ 403,064 คน (ข้อมูลปี ค.ศ. 2007) นอกจากนี้ยังเป็นที่ตั้งของท่าอากาศยานนานาชาตินีโนยอากีโน ซึ่งเป็นสำนักงานใหญ่ของฟิลิปปินส์แอร์ไลน์

neg:
ประเทศฟิลิปปินส์
ฟิลิปปินส์แบ่งออกเป็น 17 เขต (regions) ซึ่งทุกจังหวัดได้ถูกจัดอยู่ใน 16 เขตเพื่อความสะดวกในการปกครอง ยกเว้นเขตนครหลวง (National Capital Region) ที่แบ่งออกเป็นเขตพิเศษ 4 แห่ง

neg:
โรซัส (จังหวัดคาปิซ)
โรซัส เป็นนครระดับที่ 3 และเป็นเมืองศูนย์กลางของจังหวัดคาปิซ ประเทศฟิลิปปินส์ ในปี ค.ศ. 2015 มีประชากร 167,003 คน โดยก่อนหน้านี้ นครเคยเป็นเทศบาลมี่ชื่อว่า คาปิซ มาก่อน และสถาปนาเป็นนครเมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม ค.ศ. 1951 โดยตั้งชื่อนครตามมานูเอล โรฮัส ประธานาธิบดีฟิลิปปินส์คนที่ 4

neg:
ประเทศฟิลิปปินส์
ฟิลิปปินส์เป็นประเทศเดียวในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ที่อยู่ภายใต้อิทธิพลของตะวันตกก่อนจะได้มีโอกาสพัฒนาวัฒนธรรมของตัวเอง วัฒนธรรมฟิลิปปินส์จะมีส่วนคล้ายกับประเทศในละตินอเมริกา ประชาชนแบ่งออกเป็นชุมนุมชนทางเชื้อชาติและภาษาที่แตกต่างกัน

neg:
ตราแผ่นดินของฟิลิปปินส์
ตราแผ่นดินของฟิลิปปินส์ (Coat of Arms of the Philippines) มีลักษณะเป็นพระอาทิตย์มีรัศมีแปดแฉกซึ่งแสดงถึงจังหวัดทั้งแปด (บาตันกัส บูลาจัน กาวิเต มะนิลา ลากูนา นูเอวา เอจิยา ปัมปางาและตาร์ลัก) ซึ่งอยู่ภายใต้กฎอัยการศึกระหว่างการปฏิวัติฟิลิปปินส์ และดาวห้าแฉกสามดวงแสดงถึงเขตทางภูมิศาสตร์หลักสามแห่งคือลูซอน วิซายา และ มินดาเนา พื้นสีน้ำเงินทางด้านซ้ายมีนกอินทรีของสหรัฐอเมริกา และพื้นสีแดงทางด้านขวามีสิงโตของสเปน ซึ่งแสดงถึงประวัติศาสตร์ในการเป็นอาณานิคม การออกแบบนี้คล้ายกับการออกแบบโดยเครือรัฐแห่งฟิลิปปินส์เมื่อ พ.ศ. 2483

neg:
จังหวัดรีซัล
จังหวัดรีซัล () เป็นจังหวัดในเขตคาลาบาร์โซน ประเทศฟิลิปปินส์ อยู่ห่างจากมะนิลาไปทางทิศตะวันออก ชื่อจังหวัดตั้งชื่อตามโฮเซ รีซัล หนึ่งในวีรบุรุษแห่งฟิลิปปินส์ จังหวัดรีซัลมีอาณาเขตติดต่อกับเมโทรมะนิลาทางทิศตะวันตก, จังหวัดบูลาคันทางทิศเหนือ, จังหวัดเคโซนทางทิศตะวันออก และจังหวัดลากูนาทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ จังหวัดตั้งอยู่บนชายฝั่งตอนเหนือของลากูนาเดอเบย์ ซึ่งเป็นทะเลสาบที่ใหญ่ที่สุดของประเทศ และตั้งอยู่ทางตอนใต้ของเทือกเขาเซียร์รามาเดร

neg:
การขนส่งในประเทศฟิลิปปินส์
ประเทศฟิลิปปินส์มีท่าอากาศยานนานาชาติจำนวน 12 แห่ง และมีท่าอากาศยานที่ให้บริการภายในประเทศอีกมากกว่า 20 แห่ง ท่าอากาศยานนานาชาตินินอย อากีโน ซึ่งเป็นประตูหลักในการเดินทางมายังประเทศฟิลิปปินส์

neg:
สาธารณรัฐฟิลิปปินส์ที่ 1
สาธารณรัฐฟิลิปปินส์ที่ 1 (; ) หรือ สาธารณรัฐมาโลโลส (; ) เป็นสาธารณรัฐอายุสั้น จัดตั้งขึ้นโดยรัฐบาลปฏิวัติในฟิลิปปินส์ จัดตั้งขึ้นอย่างเป็นทางการโดยการประกาศใช้รัฐธรรมนูญมาโลโลสเมื่อ 23 มกราคม พ.ศ. 2441 ในเมืองมาโลโลส จังหวัดบูลาคัน สิ้นสุดลงเมื่อเอมีลีโอ อากีนัลโด ยอมมอบตัวต่อกองทัพสหรัฐเมื่อ 23 มีนาคม พ.ศ. 2443 ที่เมืองปาลานัน จังหวัดอีซาเบลา ซึ่งเป็นการสลายตัวของสาธารณรัฐที่ 1

neg:
สาธารณรัฐเบียก-นา-บาโต
สาธารณรัฐเบียก-นา-บาโต (; ) หรือที่ระบุในรัฐธรรมนูญว่าสาธารณรัฐฟิลิปปินส์ (; ) เป็นสาธารณรัฐแรกที่ประกาศจัดตั้งขึ้นในฟิลิปปินส์ โดยคณะปฏิวัติของเอมีลีโอ อากีนัลโด และสมาชิกกาตีปูนัน แม้ว่าจะประสบความสำเร็จ สามารถจัดตั้งสาธารณรัฐที่มีรัฐธรรมนูญแห่งแรกของฟิลิปปินส์ได้ แต่ก็สิ้นสุดลงในเวลาเพียงเดือนเดียว หลังจากมีการลงนามในสนธิสัญญาสันติภาพระหว่างอากีนัลโดกับนายพลของสเปน เฟร์นันโด ปรีโม เด รีเบรา ทำให้อากีนัลโดต้องลี้ภัยไปฮ่องกง

neg:
ประเทศฟิลิปปินส์
เนื่องจากตั้งอยู่ในแดนไต้ฝุ่น เกาะส่วนใหญ่ของฟิลิปปินส์จึงมีฝนตกกระหน่ำและพายุฟ้าคะนองตั้งแต่เดือนกรกฎาคมถึงเดือนตุลาคมของทุกปี ในแต่ละปีจะมีไต้ฝุ่นประมาณ 19 ลูกเข้าสู่เขตความรับผิดชอบของสำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์ฟิลิปปินส์ โดยมี 8-9 ลูกในจำนวนนี้เคลื่อนตัวขึ้นฝั่ง ปริมาณน้ำฝนรายปีตรวจวัดได้สูงถึง 5,000 มิลลิเมตร (200 นิ้ว) ในเขตชายฝั่งตะวันออกซึ่งมีสภาพเป็นภูเขา แต่น้อยกว่า 1,000 มิลลิเมตร (39 นิ้ว) ในหุบเขาบางแห่งที่มีที่กำบัง
พายุหมุนเขตร้อนที่ทำให้ฝนตกมากที่สุดในฟิลิปปินส์เท่าที่ทราบกันคือพายุหมุนในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1911 ซึ่งส่งอิทธิพลให้เกิดฝนตกหนักปริมาณถึง 1,168 มิลลิเมตร (46 นิ้ว) ภายในเวลา 24 ชั่วโมงที่เมืองบากีโย อนึ่ง "บักโย" () เป็นคำในภาษาฟิลิปปินส์ที่ใช้เรียกพายุหมุนเขตร้อน

neg:
โปซาดัส (ประเทศอาร์เจนตินา)
โปซาดัส () เป็นเมืองหลวงของรัฐมิซิโอเนส ประเทศอาร์เจนตินา ตั้งอยู่ทางใต้ของรัฐ ทางซ้ายมือ (ตะวันออก) ริมฝั่งแม่น้ำปารานา ตรงข้ามกับเมืองเองการ์นาซิออน ประเทศปารากวัย เมืองมีพื้นที่ 965 ตารางกิโลเมตร และมีประชากร 324,756 คน และเขตมหานครโปซาดัสมีประชากร 351,000 คน

neg:
รายนามประธานาธิบดีฟิลิปปินส์
กษัตริย์แห่งสเปน (พ.ศ. 2108 – 2441) และ ประธานาธิบดีแห่งสหรัฐอเมริกา (พ.ศ. 2441 – 2489) ได้ดำรงตำแหน่งเป็นประมุขแห่งรัฐของประเทศฟิลิปปินส์ ก่อนที่จะได้รับเอกราชเมื่อวันที่ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2489

neg:
ประเทศฟิลิปปินส์
เฟอร์ดินานด์ มาเจลลัน มาถึงหมู่เกาะฟิลิปปินส์ในปี ค.ศ. 1521 (พ.ศ. 2064) มีเกล โลเปซ เด เลกัซปี มาถึงฟิลิปปินส์ในปี ค.ศ. 1565 (พ.ศ. 2108) และตั้งชุมชนชาวสเปนขึ้น ซึ่งนำไปสู่การตั้งอาณานิคมในเวลาต่อมา หลังจากนั้น นักบวชศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิกได้แปรศาสนาของชาวเกาะทั้งหมดให้หันมานับถือศาสนาคริสต์ ในช่วง 300 ปีนับจากนั้น กองทัพสเปนได้ต่อสู้กับเหตุการณ์กบฏต่าง ๆ มากมาย ทั้งจากชนพื้นเมืองและจากชาติอื่นที่พยายามเข้ามาครอบครองอาณานิคม ซึ่งได้แก่ อังกฤษ จีน ฮอลันดา ฝรั่งเศส ญี่ปุ่น และโปรตุเกส สเปนสูญเสียไปมากที่สุดในช่วงที่อังกฤษเข้าครอบครองเมืองหลวงเป็นการชั่วคราวในช่วงสงครามเจ็ดปี (Seven Years' War) หมู่เกาะฟิลิปปินส์อยู่ใต้การปกครองของสเปนในฐานะอาณานิคมของสเปนใหม่ (New Spain) นับตั้งแต่ปี ค.ศ. 1565 (พ.ศ. 2108) ถึงปี ค.ศ. 1821 (พ.ศ. 2364) และนับจากนั้นฟิลิปปินส์ก็อยู่ใต้การปกครองของสเปนโดยตรง การเดินเรือมะนิลาแกลเลียน (Manila Galleon) จากฟิลิปปินส์ไปเม็กซิโก เริ่มต้นขึ้นในช่วงปลายศตวรรษที่ 16 และหมู่เกาะฟิลิปปินส์เปิดตัวเองเข้าสู่การค้าโลกในปี ค.ศ. 1834

neg:
เอมีลีโอ อากีนัลโด
ในช่วงแรก ทั้งอากีนัลโดและโบนีฟัสซิโอร่วมมือกันในการจัดตั้งสาธารณรัฐฟิลิปปินส์ จัดตั้งสภาปฏิวัติใหญ่ทีตำบลเตเฮโรสที่เป็นที่มั่นของรัฐบาลกาตีปูนัน อากีนัลโดได้รับเลือกเป็นประธานาธิบดี ในการประขุมกลุ่มผู้นำนักปฏิวัติพื้นเมืองในตำบลเตเฮโรสเมื่อ 22 มีนาคม พ.ศ. 2439 แต่กลับเป็นชนวนให้เขากับโบนีฟัสซิโอต้องต่อสู้กันเอง หลังจากที่โบนีฟัสซิโอถูกประหารชีวิตเมื่อ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2440 อากีนัลโดเป็นผู้นำการปฏิวัติเพียงผู้เดียว เขาย้ายไปตั้งมั่นที่จังหวัดบาตังกัลและเทือกเขาบีอักนาบาโตตามลำดับ และประกาศจัดต้งสาธารณรัฐบีอักนาบาโตใน พ.ศ. 2440 นี้

neg:
ประเทศฟิลิปปินส์
เนื่องจากตั้งอยู่บนขอบตะวันตกของวงแหวนไฟแปซิฟิก ฟิลิปปินส์จึงต้องเผชิญกับกิจกรรมแผ่นดินไหวและภูเขาไฟบ่อยครั้ง เนินใต้สมุทรเบ็นนัมในทะเลฟิลิปปิน (ทางทิศตะวันออกของกลุ่มเกาะ) เป็นภูมิภาคใต้สมุทรที่ยังคงเคลื่อนไหวอยู่ในเขตมุดตัวของเปลือกโลก มีการตรวจพบแผ่นดินไหวประมาณ 20 ครั้งต่อวัน แต่การสั่นสะเทือนส่วนใหญ่เบาเกินกว่าที่มนุษย์จะรู้สึกได้ แผ่นดินไหวขนาดใหญ่ครั้งล่าสุดเกิดขึ้นที่เกาะลูซอนเมื่อปี ค.ศ. 1990

neg:
ชาวฟิลิปปินส์
ประเทศฟิลิปปินส์เป็นอาณานิคมของสเปนเป็นเวลา 333 ปี ก่อให้เกิดรากฐานของวัฒนธรรมฟิลิปปินส์ร่วมสมัย ภายใต้การปกครองของสเปน ชาวฟิลิปปินส์ส่วนใหญ่ยอมรับนับถือนิกายโรมันคาทอลิก แต่ก็มีการลุกขึ้นต่อต้านชนชั้นปกครองหลายครั้ง เนื่องจากแผนการที่วางไว้ในสมัยอาณานิคม ราษฎรเกือบทั้งหมดจึงใช้นามสกุลภาษาสเปนจากเอกสารรายการนามสกุลตามลำดับตัวอักษร () ที่รัฐบาลอาณานิคมสเปนตีพิมพ์ใน ค.ศ. 1849 เนื่องจากรัฐบาลในอดีตและการสถิติแห่งชาติในสมัยใหม่ไม่ได้อธิบายเรื่องพื้นเพทางชาติพันธุ์ของบุคคลเอาไว้ ทำให้สัดส่วนของชาวฟิลิปปินส์เชื้อสายสเปนไม่เป็นที่ทราบแน่ชัด

neg:
ธงชาติฟิลิปปินส์
ธงชาติฟิลิปปินส์ได้โบกสะบัดอย่างเป็นทางการระหว่างพิธีประกาศเอกราชฟิลิปปินส์ในวันที่ 12 มิถุนายน ค.ศ. 1898 ที่เมืองคาวิต จังหวัดคาวีเต (Kawit, Cavite) อย่างไรก็ดี บทความหนึ่งในหนังสือพิมพ์มะนิลาไทมส์ ซึ่งเขียนโดยออกุสโต เด วีอานา (Augusto de Viana) หัวหน้านักวิจัยแผนกประวัติศาสตร์ สถาบันประวัติศาสตร์แห่งชาติฟิลิปปินส์ ได้กล่าวถึงการยืนยันในตำราประวัติศาสตร์หลายฉบับและการจัดพิธีรำลึกในหลายคราว ซึ่งระบุว่าธงชาติได้โบกสะบัดครั้งแรกในวันที่ 28 พฤษภาคม ค.ศ. 1898 ที่อาลาปัน เมืองอีมุส จังหวัดคาวิเต (lapan, Imus, Cavite) ทั้งนี้ โดยอ้างถึงคำสั่งประธานาธิบดีเลขที่ 374 (Presidential Proclamation No. 374) ซึ่งตราโดยประธานาธิบดี ดิออสดาโด มากาปากัล เมื่อวันที่ 6 มีนาคม ค.ศ. 1965 เนื้อความในบทความดังกล่าวได้พยายามอ้างว่าบันทึกทางประวัติศาสตร์บ่งชี้ถึงการแสดงธงชาติฟิลิปปินส์ครั้งแรกว่าเกิดขึ้นในเมืองคาวิเต ซิตี เมื่อนายพลอากีนัลโดได้แสดงธงนี้ขึ้นระหว่างการสู้รบครั้งแรกในการปฏิวัติฟิลิปปินส์

neg:
สถานีโทรทัศน์ประชาชนฟิลิปปินส์
เอ็มบีเอสถูกเปลี่ยนชื่อเป็น สถานีโทรทัศน์ประชาชนฟิลิปปินส์ ในช่วงเดียวกันกับที่มีการปฏิวัติพลังประชาชน โค่นล้มรัฐบาลมาร์กอสโดยการนำของนางคอราซอน อากีโน ในปี พ.ศ. 2529 โดยเอ็มบีเอสถูกนายทหารที่สนับสนุนนางอากีโนและประชาชนผู้สนับสนุนนางอากีโน เข้ายึดครองไว้ ก่อนที่นางอากีโนในฐานะประธานาธิบดีจะมีการตรารัฐบัญญัติแปลงสภาพพีทีวีเป็นรัฐวิสาหกิจ เมื่อวันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2535 และพีทีวีเริ่มใช้ดาวเทียมปาลาปา ของอินโดนีเซีย ในการถ่ายทอดสัญญาณจากสถานีแม่ข่ายกรุงมะนิลาไปยังสถานีลูกข่ายทั่วประเทศ ทำให้พีทีวีมีสถานีลูกข่าย 32 สถานีทั่วประเทศ ครอบคบุมประชากรในประเทศฟิลิปปินส์ทั้งหมด 85 เปอร์เซ็นต์ของประชากรฟิลิปิปนส์ทั้งประเทศ

neg:
สาธารณรัฐฟิลิปปินส์ที่ 2
สาธารณรัฐฟิลิปปินส์ที่ 2 (Second Philippine Republic) หรือสาธารณรัฐฟิลิปปินส์ (ภาษาญี่ปุ่น: フィリピン共和国, ภาษาฟิลิปิโน: Republika ng Pilipinas) หรือสาธารณรัฐฟิลิปปินส์ที่ญี่ปุ่นสนับสนุน (Japanese-sponsored Philippine Republic) เป็นรัฐหุ่นเชิด จัดตั้งเมื่อ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2486 ในช่วงที่ญี่ปุ่นเข้ายึดครอง ประธานาธิบดีเอ็มมานูเอล เกซอน ได้ประกาศที่มะนิลา เมืองหลวงให้เป็นเมืองเปิด ปกครองโดยจอร์จ บี วาร์กัส ญี่ปุ่นเข้าเมืองได้เมื่อ 2 มกราคม พ.ศ. 2485 และตั้งมะนิลาเป็นเมืองหลวง ญี่ปุ่นเข้าสู่ฟิลิปปินส์อย่างเต็มที่เมื่อ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2485 หลังจากยุทธการคอร์เรกิดอร์
นายพลมาซาฮารุ ฮอมมา ได้ประกาศสลายเครือจักรภพฟิลิปปินส์และจัดตั้งคณะกรรมการสูงสุดฟิลิปปินส์ (Komisyong Tagapagpaganap ng Pilipinas) และให้จอร์จ วาร์กัสเป็นประธานคนแรกในเดือนมกราคม พ.ศ. 2485 กาลิบาปีซึ่งเป็นตัวย่อในภาษาตากาล็อกขององค์กรบริหารแห่งฟิลิปปินส์ใหม่ (Kapisanan sa Paglilingkod sa Bagong Pilipinas) ก่อตั้งขึ้นโดยประกาศหมายเลข 109 ของคณะกรรมการสูงสุดฟิลิปปินส์ และประกาศเป็นกฎหมายเมื่อ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2485 คว่ำบาตรพรรคการเมืองทั้งหมดที่มีอยู่ และจัดตั้งพันธมิตรของรัฐบาลใหม่ พรรคกานับซึ่งเป็นพรรคนิยมญี่ปุ่นได้รวมเข้าเป็นส่วนหนึ่งของกาลิบาปี

neg:
มาไลบาไล
มาไลบาไล เป็นนครระดับที่ 1 และเป็นเมืองศูนย์กลางของจังหวัดบูคิดโนน ประเทศฟิลิปปินส์ มีประชากรในปี ค.ศ. 2015 ทั้งหมด 174,625 คน เมืองนี้ได้รับสมญา "เมืองแห่งฤดูร้อนของภาคใต้"

neg:
จังหวัดเคโซน
จังหวัดเคโซน () เป็นจังหวัดในเขตคาลาบาร์โซน ประเทศฟิลิปปินส์ โดยจังหวัดตั้งชื่อตาม มานูเอล เอเล. เกซอน ประธานาธิบดีคนที่สองของฟิลิปปินส์ เมืองหลักประจำจังหวัดคือลูเซนา ซึ่งเป็นเมืองอิสระที่มีประชากรมากที่สุดในจังหวัด