query: พระเจ้าฟรีดริชที่ 2 เสียชีวิตเมื่อไหร่?

pos:
จักรพรรดิฟรีดริชที่ 2 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
จักรพรรดิฟรีดริชที่ 2 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ (; 26 ธันวาคม พ.ศ. 1737–13 ธันวาคม พ.ศ. 1793) เสด็จพระราชสมภพที่นครเจซี ประเทศอิตาลี เป็นพระราชนัดดาของจักรพรรดิฟรีดิชที่ 1 ขึ้นครองราชย์แทนจักรพรรดิไฮน์ริชที่ 6 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ เมื่อ พ.ศ. 1763 และทรงเป็นจักรพรรดิองค์สุดท้ายของราชวงศ์โฮเฮนสเตาเฟ็น ทรงเป็นกษัตริย์แห่งซิชิลีเมื่อ พ.ศ. 1741 และกษัตริย์แห่งเยอรมนีเมื่อ พ.ศ. 1755

neg:
พระเจ้าฟรีดริช วิลเฮ็ล์มที่ 2 แห่งปรัสเซีย
พระเจ้าฟรีดริช วิลเฮ็ล์มที่ 2 แห่งปรัสเซีย (; ; 25 กันยายน 1744 – 16 พฤศจิกายน 1797) เป็นพระมหากษัตริย์แห่งปรัสเซียและรัฐผู้คัดเลือกแห่งบรันเดินบวร์ค (ในพระนามฟรีดริช วิลเฮ็ล์มที่ 3) ผู้ทรงครองราชสมบัติต่อจากพระเจ้าฟรีดริชที่ 2 ในปี ค.ศ. 1786 และครองราชย์ต่อมาจนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน ค.ศ. 1797 โดยมีพระเจ้าฟรีดริช วิลเฮ็ล์มที่ 3 ทรงเป็นผู้สืบราชสมบัติต่อจากพระองค์ พระเจ้าฟรีดริช วิลเฮ็ล์มที่ 2 เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 25 กันยายน ค.ศ. 1744 เป็นพระราชโอรสของออกัสตัส วิลเลียมแห่งปรัสเซีย และ หลุยส์ อามาลี แห่งเบราน์ชไวก์-โวลเฟนบึทเทิล

neg:
พระเจ้าเอ็ดมันด์ที่ 2 แห่งอังกฤษ
พระเจ้าเอ็ดมันด์เสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ [[30 พฤศจิกายน]] [[ค.ศ. 1016]] ที่อ็อกฟอร์ดหรือลอนดอน ดินแดนของพระองค์จึงตกไปเป็นของพระเจ้าคานูทผู้กลายเป็นพระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรอังกฤษ พระบรมศพถูกฝังอยู่ที่แอบบีกลาสตันบรีในซอมเมอร์เซ็ท ตัวแอบบีถูกทำลายจนสิ้นระหว่าง[[พระราชกฤษฎีกายุบอาราม|สมัยการยุบอาราม]] อนุสรณ์และที่ฝังพระบรมศพจึงถูกทำลายไปด้วย

neg:
พระเจ้าฟรีดริชที่ 2 แห่งปรัสเซีย
การเกิดของฟรีดริชเป็นที่ชื่นชมของพระอัยยิกาเพราะพระนัดดาสององค์แรกสิ้นพระชนม์ตั้งแต่ยังทรงพระเยาว์ พระเจ้าฟรีดริช วิลเลียมมีพระประสงค์ให้พระโอรสและธิดาได้รับการศึกษาอย่างคนสามัญ พระเจ้าฟรีดริชที่ 2 จึงทรงได้รับการศึกษาจากมาดามมงท์เบลล์สตรีชาวฝรั่งเศสผู้ที่ต่อมาเป็นมาดามเดอโรคูล และฟรีดริชที่ 2 เองก็มีพระประสงค์ให้การศึกษาต่อพระโอรสและธิดาของพระองค์เองในอนาคต มาดามเดอโรคูลเป็นอูเกอโน () หรือชาวฝรั่งเศสผู้ที่นับถือนิกายโปรเตสแตนต์ซึ่งอาจจะทำให้มีอิทธิพลต่อฟรีดริชในการเข้าใจในความแตกต่างของแต่ละบุคคลในการนับถือศาสนาก็ได้ ขณะที่ทรงศึกษาเล่าเรียนทรงเรียนภาษาฝรั่งเศสพร้อมกับภาษาเยอรมัน

neg:
พระเจ้าเฟรเดอริกที่ 7 แห่งเดนมาร์ก
พระเจ้าเฟรเดอริกที่ 7 แห่งเดนมาร์กเสด็จสวรรคตในวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2406 ณ กลึคส์บูร์ก รัฐชเลสวิจ-ฮ็อลชไตน์ สิริพระชนมายุ 55 พรรษา พระบรมศพถูกฝังที่มหาวิหารร็อคสไลค์ พระองค์เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์สุดท้ายในราชวงศ์ออลเดนบูร์ก เนื่องจากทรงไม่มีรัชทายาททำให้เกิดวิกฤตราชบัลลังก์เดนมาร์กในกาลต่อมา

neg:
พระเจ้าอัลเบรชท์ที่ 2 แห่งเยอรมนี
เมื่อวันที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 1981 พระองค์ได้รับการราชาภิเษกขึ้นเป็นจักรพรรดิแห่งเยอรมนี โดยที่พระองค์ไม่ได้แสวงหา ด้วยเหตุนี้พระองค์จึงกลายมาเป็นจักรพรรดิไปโดยปริยายโดยไม่ได้มีพิธีราชาภิเษกให้เป็น "จักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ หลังจากการรบเพื่อป้องกันฮังการีจากการโจมตีของพวกเติร์ก พระองค์ก็สวรรคตลงที่เมืองเนสเมลี ด้วยพระชนมายุเพียง 42 พรรษา

neg:
พระเจ้าวิลเลิมที่ 2 แห่งเนเธอร์แลนด์
พระเจ้าวิลเลิมที่ 2 แห่งเนเธอร์แลนด์ (; 6 ธันวาคม พ.ศ. 2335 - 17 มีนาคม พ.ศ. 2392) เป็นพระมหากษัตริย์เนเธอร์แลนด์ แกรนด์ดยุกลักเซมเบิร์ก ดยุกแห่งลิมบืร์ค ตั้งแต่ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2383 จนกระทั่งสวรรคตเมื่อ 17 มีนาคม พ.ศ. 2392

neg:
พระเจ้าฟรีดริชที่ 2 แห่งปรัสเซีย
ในรัชสมัยของพระเจ้าฟรีดริชผลของสงครามเจ็ดปีและการได้ดินแดนไซลีเซียมีผลต่อการเศรษฐกิจของปรัสเซีย การหมุนเวียนของเงินที่ลดค่าลงทำให้ราคาสินค้าสูงขึ้น เพื่อการวางค่าของเงินใหม่ทรงเสนอกฤษฏีกาการผลิตเหรียญกษาปณ์ปี ค.ศ. 1763 ซึ่งทำให้ค่าของเงินคงตัวขึ้นและเป็นที่ยอมรับกันในการจ่ายค่าภาษีให้เท่ากับค่าของเงินก่อนสงคราม วิธีการปฏิรูปค่าของเงินของพระเจ้าฟรีดริชมีผลให้ประมุขของยุโรปต่างๆ หันมาใช้วิธีของพระองค์ในการแก้ปัญหาเศรษฐกิจในประเทศของตนเอง ซึ่งเป็นผลทำให้เกิดการขาดแคลนเงินสำเร็จรูป

neg:
จักรพรรดิคอนสแตนเชียสที่ 2
จักรพรรดิคอนสแตนเชียสที่ 2 () หรือฟลาวิอุส ยูลิอุส คอนสตานติอุส() (7 สิงหาคม ค.ศ. 317 – 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 361) คอนสแตนเชียสที่ 2 เป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันของราชวงศ์คอนแสตนติเนียน

neg:
พระเจ้าฟรีดริชที่ 2 แห่งปรัสเซีย
พระเจ้าฟรีดริชมักจะทรงนำกองทัพด้วยพระองค์เอง ม้าที่ทรงใช้ในการศึกต่างๆ ถูกยิงตายไปด้วยกันทั้งสิ้นหกตัว เป็นที่ชื่นชมกันว่าทรงเป็นนักยุทธศาสตร์ผู้มีอัจฉริยะที่สุดโดยเฉพาะการใช้ยุทธวิธีที่เรียกว่า “” ศึกที่เด่นที่สุดที่ทรงได้รับชัยชนะในสนามรบก็ได้แก่ “ศึกโฮเฮ็นฟรีดเบิร์ก”, “ศึกรอสบาค” และ “ศึกลูเท็น” แต่ที่สำคัญกว่าความสามารถทางยุทธวิธีคือการที่ทรงสามารถป้องกันการรวมตัวกันของประเทศที่มีอำนาจมากกว่าไม่ให้สามารถรุกรานและยึดอาณาจักรปรัสเซียได้สำเร็จ

neg:
แอนน์ สมเด็จพระราชินีนาถแห่งบริเตนใหญ่
เมื่อพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 2 สวรรคตเมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1685 หลังจากที่เปลี่ยนไปนับถือนิกายโรมันคาทอลิกก่อนสวรรคต พระบิดาของแอนน์ขึ้นเสวยราชย์เป็นสมเด็จพระเจ้าเจมส์ที่ 2 แห่งอังกฤษ แต่พระเจ้าเจมส์ไม่ทรงเป็นที่นิยมของประชาชนชาวอังกฤษเพราะความเป็นโรมันคาทอลิกของพระองค์ ประชาชนมีความหวาดระแวงเพิ่มขึ้นเมื่อพระชายาองค์ที่สองแมรีแห่งโมดีนา ผู้เป็นโรมันคาทอลิก มีพระราชโอรสเจมส์ ฟรานซิส เอ็ดเวิร์ด สจวต เมื่อวันที่ 10 มิถุนายน ค.ศ. 1688 จึงทำให้ประชาชนมีความรู้สึกว่าการที่อังกฤษจะกลับไปเป็นราชอาณาจักรโรมันคาทอลิกก็ดูเหมือนจะมีทางที่จะเป็นไปได้มากขึ้น ขณะนั้นแอนน์ไม่ได้ประทับอยู่ที่ลอนดอนแต่อยู่ที่เมืองบาธ และมีข่าวลือกันว่าพระโอรสมิใช่พระโอรสที่แท้จริงแต่เป็นเด็กที่ถูกลักลอบนำเข้ามาแทนที่พระโอรสที่สิ้นพระชนม์หลังคลอด แต่ก็ไม่มีหลักฐานอะไรที่สนับสนุนข่าวลือนี้ และสาเหตุที่แท้จริงที่แมรีไม่อยู่ในกรุงลอนดอนอาจจะเป็นได้ว่าพระเจ้าเจมส์ที่ 2 ไม่ทรงต้องการให้โปรเตสแทนต์เข้ามาเกี่ยวข้องกับเหตุการณ์ของรัฐ แมรีทรงประท้วงความมีสิทธิของพระอนุชาอย่างเป็นทางการ แอนน์เองก็ทรงเขียนถึงพระเชษภคินีแมรีว่า

neg:
เจฟฟรีที่ 2 ดยุกแห่งบริตานี
การสิ้นพระชนม์ของเจฟฟรีย์ทำให้คอนสแตนซ์ตกเป็นม่ายตอนอายุ 25 ปีโดยมีบุตรสาวสองคน (มาทิลดาน้อยต่อมาตายตอนอายุสามปี) และกำลังตั้งครรภ์บุตรอีกคน ในวันที่ 29 มีนาคม ค.ศ. 1187 ที่นองต์ บริตทานี คอนสแตนซ์ให้กำเนิดบุตรชายที่คลอดหลังการสิ้นพระชนม์ของเจฟฟรีย์ พระเจ้าเฮนรีที่ 2 อยากให้พระนัดดาถูกตั้งชื่อว่าเฮนรี แต่ด้วยการแข็งขืนต่อเฮนรีที่ 2 ทารกน้อยถูกตั้งชื่อว่าอาร์เธอร์ตามพระเจ้าอาร์เธอร์ในตำนาน พระเจ้าฟิลิปที่ 2 แห่งฝรั่งเศสอ้างสิทธิ์ในการเป็นผู้พิทักษ์ของอาร์เธอร์ แต่พระเจ้าเฮนรีที่ 2 ปฏิเสธเพราะพระองค์ไม่อยากให้ฟิลิปที่ 2 ได้ฐานที่มั่นในบริตทานีไป คอนสแตนซ์ทำหน้าที่เป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดินของบุตรชาย แต่เฮนรีที่ 2 ไม่ไว้ใจเธอ ในปี ค.ศ. 1188 เฮนรีที่ 2 จัดแจงให้คอนสแตนซ์แต่งงานกับรานูล์ฟ เดอ บลงเดอวีลล์ เอิร์ลที่ 6 แห่งเชสเตอร์ หนึ่งในเอิร์ลที่ทรงอำนาจที่สุดในอังกฤษ การแต่งงานเป็นการแต่งงานที่ไม่มีความสุข สองสามีภรรยาไม่ถูกกัน และไม่มีบุตร

neg:
พระเจ้าเฟร์นันโดที่ 2 แห่งเลออน
พระเจ้าเฟร์นันโดที่ 2 (; เลออน: ) เสด็จพระราชสมภพ ค.ศ. 1137 สิ้นพระชนม์ 22 สิงหาคม ค.ศ. 1188 ที่เบนาเบนเต ราชอาณาจักรเลออน ครองราชย์เป็นกษัตริย์แห่งเลออนตั้งแต่ ค.ศ. 1157 ถึง ค.ศ. 1188 เป็นพระโอรสคนที่สองของพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 7

neg:
เจ้าชายฟรีดริช คาร์ล แห่งเฮ็สเซิน
เมื่อ 25 มกราคม ค.ศ. 1893 เจ้าชายเฟรเดอริก ชาร์ลได้อภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงมาร์กาเรเทอแห่งปรัสเซีย พระธิดาพระองค์เล็กของจักรพรรดิฟรีดริชที่ 3 แห่งเยอรมนีกับเจ้าหญิงวิกตอเรีย พระราชกุมารี ทั้งสองพระองค์มีพระโอรส-พระธิดาด้วยกัน 6 พระองค์ได้แก่[[ไฟล์:King of Finland's crown2.jpg|left|thumb|มงกุฎพระมหากษัตริย์ฟินแลนด์]]
เจ้าชายเฟรเดอริก ชาร์ลได้รับเลือกให้ครองราชเป็นพระมหากษัตริย์แห่งฟินแลนด์ โดย[[รัฐสภาฟินแลนด์]] เมื่อวันที่ [[9 ตุลาคม]] [[ค.ศ. 1918]] แต่เมื่อสิ้นสุด[[สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง]] เยอรมนีเป็นฝ่ายแพ้สงคราม ทำให้[[สมเด็จพระจักรพรรดิวิลเฮล์มที่ 2 แห่งเยอรมนี]]ต้องสละราชสมบัติ และเมื่อจักรพรรดิวิลเฮล์มที่ 2 สละราชสมบัติก็ทำให้พระองค์ขาดผู้สนับสนุน พระองค์จึงตัดสินพระทัยสละสิทธิ์ในการครองราชย์เมื่อวันที่ [[14 ธันวาคม]] [[ค.ศ. 1918]] ทำให้พระองค์ไม่เคยได้ครองราชบัลลังก์แห่งฟินแลนด์

neg:
จักรพรรดิไฮน์ริชที่ 7 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
จักรพรรดิไฮน์ริชที่ 7 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ () (ราว ค.ศ. 1275 หรือ ค.ศ. 1279 - 24 สิงหาคม ค.ศ. 1313) ทรงเป็นสมเด็จพระจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์แห่งราชวงศ์ลักเซมเบิร์กผู้ทรงครองราชบัลลังก์ระหว่างปี ค.ศ. 1312 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 24 สิงหาคม ค.ศ. 1313

neg:
ฟรีดริชที่ 1 ผู้คัดเลือกแห่งบรันเดินบวร์ค
ฟรีดริชที่ 1 เจ้าผู้คัดเลือกแห่งบรันเดินบวร์ค () (21 กันยายน ค.ศ. 1371 - 20 กันยายน ค.ศ. 1440) ฟรีดริชมีบรรดาศักดิ์เป็นพรินซ์เจ้าผู้คัดเลือกแห่งรัฐมาร์เกรฟบรันเดินบวร์คในเครือจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ระหว่าง ค.ศ. 1415 จนถึง ค.ศ. 1440

neg:
พระเจ้าฟรีดริชที่ 2 แห่งปรัสเซีย
เมื่อฟรีดริชมีพระชนมายุได้ 18 พรรษาก็ทรงวางแผนหนีไปราชอาณาจักรบริเตนใหญ่ พร้อมกับฮันส์ เฮอร์มันน์ ฟอน แคท (Hans Hermann von Katte) และนายทหารรุ่นเล็กสองสามคน แต่เมื่อไปกันเกือบถึงมานไฮม์ โรเบิร์ต คีธพี่ชายของปีเตอร์ คีธเกิดความกลัวขึ้นมาอย่างหนักถึงแผนการหนีจึงพยายามขอพระราชทานอภัยโทษจากพระเจ้าฟรีดริช วิลเฮล์มที่ 1 เมื่อวันที่ 5 สิงหาคม ค.ศ. 1730 ฟรีดริชและแคทจึงถูกจับขังคุกที่คึสตริน และเพราะทั้งสองคนเป็นนายทหารที่พยายามหนีราชการจากราชอาณาจักรปรัสเซียไปราชอาณาจักรบริเตนใหญ่ พระเจ้าฟรีดริช วิลเฮล์มจึงถือว่าเป็นการกระทำที่เป็นขบถต่อแผ่นดิน และทรงขู่ว่าจะประหารชีวิตฟรีดริช และทรงคิดที่จะบังคับให้ฟรีดริชสละความเป็นมงกุฏราชกุมารให้พระอนุชาเจ้าชายออกัสตัส วิลเลียม แห่งปรัสเซีย แต่การกระทำทั้งสองนี้อย่างเป็นการยากที่จะเสนอและได้รับกการอนุมัติจากสภาไรค์สตากแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ พระเจ้าฟรีดริช วิลเฮล์มจึงทรงตัดสินประหารชีวิตฮันส์ เฮอร์มันน์ ฟอน แคท โดยบังคับให้ฟรีดริชเฝ้าดูการตัดแบ่งร่างของ แคทเมื่อวันที่ 6 พฤศจิกายน ค.ศ. 1730

neg:
เฮนรี สแตฟฟอร์ด ดยุกที่ 2 แห่งบักกิงแฮม
เฮนรี สตาฟฟอร์ด ดยุคแห่งบัคคิงแฮมที่ 2 () (4 กันยายน ค.ศ. 1455 - 2 พฤศจิกายน ค.ศ. 1483) เฮนรี สตาฟฟอร์ดเป็นผู้มีบทบาทสำคัญต่อความรุ่งเรืองและการตกอับของสมเด็จพระเจ้าริชาร์ดที่ 3 และหนึ่งในผู้ต้องสงสัยว่ามีส่วนในการหายสาบสูญ (หรือฆาตกรรม) ของเจ้าชายแห่งหอคอย ดยุคแห่งบัคคิงแฮมมีความสัมพันธ์กับพระราชวงศ์อังกฤษหลายทาง แต่โอกาสที่จะมีสิทธิในราชบัลลังก์ออกจะเป็นเรื่องที่ไกลจากความเป็นจริง แต่เมื่อฝ่ายยอร์คและแลงคาสเตอร์ผู้สืบเชื้อสายมาจากสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 3 มีความขัดแย้งกัน โอกาสของบัคคิงแฮมก็ดูเหมือนจะเป็นไปได้ นักประวัติศาสตร์อ้างว่าบัคคิงแฮมจงใจวางแผนที่จะยึดบัลลังก์มาตั้งแต่ระหว่างรัชสมัยของสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 4 และเกือบจะประสบความสำเร็จถ้าทุกสิ่งทุกอย่างดำเนินไปตามแผน

neg:
พระเจ้าวิลเลียมที่ 2 แห่งอังกฤษ
สมเด็จพระเจ้าวิลเลียมที่ 2 แห่งอังกฤษ () (ราว ค.ศ. 1056 – 2 สิงหาคม ค.ศ. 1100) เป็นพระเจ้าแผ่นดินราชวงศ์นอร์มันของราชอาณาจักรอังกฤษ

neg:
เจฟฟรีที่ 2 ดยุกแห่งบริตานี
เจฟฟรีย์ที่ 2 (, , , แองโกลนอร์มัน: Geoffroy) เป็นดยุคแห่งบริตทานีและเอิร์ลที่ 3 แห่งริชมอนด์ระหว่างปี ค.ศ. 1181 ถึง 1186 ผ่านทางการแต่งงานกับทายาทหญิง คอนสแตนซ์ เจฟฟรีย์เป็นคนที่สี่ในพระโอรสห้าคนของพระเจ้าเฮนรีที่ 2 แห่งอังกฤษกับเอเลนอร์แห่งอากีแตน

neg:
เอ็ดเวิร์ด เจ้าชายดำ
ในช่วงนี้เจ้าชายเอ็ดเวิร์ดก็มีพระโอรสสองพระองค์: เอ็ดเวิร์ด Edward (27 มกราคม ค.ศ. 1365 – ค.ศ. 1372) ผู้สิ้นพระชนม์เมื่อพระชนมายุได้ 6 พรรษา และริชาร์ดผู้ประสูติเมื่อปี ค.ศ. 1367 ที่มักจะเรียกกันว่า “ริชาร์ดแห่งบอร์โดซ์” ตามเมืองที่ประสูติผู้ต่อมาขึ้นครองราชย์เป็นสมเด็จพระเจ้าริชาร์ดที่ 2 แห่งอังกฤษ เจ้าชายเอ็ดเวิร์ดมีพระโอรสนอกกฎหมายอีกสองพระองค์ก่อนที่จะมาเสกสมรสกับโจน: เซอร์โรเจอร์ แคลเร็นดอน และเซอร์จอห์น ซาวนเดอร์

neg:
พระเจ้าฟิลิปที่ 2 แห่งฝรั่งเศส
พระเจ้าฟิลิปที่ 2 แห่งฝรั่งเศส ( หรือ ) (21 สิงหาคม ค.ศ. 1165 - 14 กรกฎาคม ค.ศ. 1223) ทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งฝรั่งเศสแห่งราชวงศ์กาเปเตียง ผู้ทรงครองราชบัลลังก์ฝรั่งเศสระหว่างวันที่ 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 1179 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม ค.ศ. 1223 รัชสมัยของพระองค์เป็นรัชสมัยของ

neg:
พระเจ้าเฟอร์นันโดที่ 2 แห่งโปรตุเกส
พระเจ้าเฟอร์นันโดที่ 2 แห่งโปรตุเกส (ภาษาอังกฤษ:"Ferdinand II") (29 ตุลาคม พ.ศ. 2359 - 15 ธันวาคม พ.ศ. 2428) ทรงเป็นพระมหากษัตริย์โปรตุเกสและเป็นพระราชสวามีในสมเด็จพระราชินีนาถมารีอาที่ 2 แห่งโปรตุเกสนับตั้งแต่การประสูติกาลพระราชโอรสองค์แรกในปีพ.ศ. 2380 จนถึงการสวรรคตของพระนางในปีพ.ศ. 2396

neg:
จักรพรรดิติแบริอุสที่ 2
จักรพรรดิติแบริอุสที่ 2 กงสตันตีนุส หรือ เฟลเวียส ติแบริอุส กงสตันตีนุสัส ออกัสตัส (; ) (ราว ค.ศ. 520/ค.ศ. 535 – 14 สิงหาคม ค.ศ. 582) ติแบริอุสทรงเป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิไบแซนไทน์ของราชวงศ์จัสติเนียน ผู้ทรงครองราชย์ระหว่างปี ค.ศ. 574 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 14 สิงหาคม ค.ศ. 582

neg:
พระเจ้าเจมส์ที่ 2 แห่งอังกฤษ
พระเจ้าเจมส์ที่ 2แห่งอังกฤษ (พ.ศ. 2228 – พ.ศ. 2232) หรือ พระเจ้าเจมส์ที่ 7 แห่งสกอตแลนด์ เป็นพระมหากษัตริย์อังกฤษ พระมหากษัตริย์ไอร์แลนด์ และพระมหากษัตริย์สกอตแลนด์ เสด็จขึ้นครองราชบัลลังก์อังกฤษเมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2228 ถึง 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2232 นับว่าเป็นพระมหากษัตริย์อังกฤษพระองค์สุดท้ายที่นับถือนิกายโรมันคาทอลิก

neg:
พระเจ้าเอ็ดมันด์ที่ 2 แห่งอังกฤษ
สมเด็จพระเจ้าเอ็ดมันด์ที่ 2 แห่งอังกฤษ เสด็จพระราชสมภพเมื่อราว ค.ศ. 988–ค.ศ. 993 ที่เวสเซ็กซ์ อังกฤษ เป็นพระราชโอรสของสมเด็จพระเจ้าเอเธลเรดที่ 2 แห่งอังกฤษ และ เอลกิฟูแห่งยอร์ค พระเจ้าเอ็ดมันด์ทรงได้รับขนานพระนามว่า “ไอรอนไซด์” (Ironside) เพราะความสามารถในการต่อต้านการรุกรานของเดนมาร์กโดยสมเด็จพระเจ้าคานูทมหาราช ทรงเสกสมรสกับอีดิธแห่งอีสแองเกลีย และทรงราชย์ระหว่างวันที่ 23 เมษายน ค.ศ. 1016 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 30 พฤศจิกายน ค.ศ. 1016 ที่กลาสตันบรี อังกฤษ พระบรมศพตั้งอยู่ที่ แอบบีกลาสตันบรี ซึ่งปัจจุบันตัวแอบบีถูกทำลายจนสิ้น

neg:
พระเจ้าอัลเบรชท์ที่ 2 แห่งเยอรมนี
ดยุกอัลแบรชท์ที่ 5 แห่งออสเตรีย ( -10 สิงหาคม พ.ศ. 1940 - 27 ตุลาคม พ.ศ. 1982) กษัตริย์แห่งโรมัน (ผู้ครองเยอรมนีภายใต้จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์) จากปี พ.ศ. 1981 จนสิ้นพระชนม์ในปีถัดมา ทรงเป็นกษัตริย์แห่งโบฮีเมีย ฮังการี และเยอรมนี (ในพระนามอัลแบรชท์ที่ 2)

neg:
แมรีที่ 2 แห่งอังกฤษ
เมื่อพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 2 เสด็จสวรรคตเมื่อปี ค.ศ. 1685 โดยไม่มีรัชทายาท ดยุคแห่งยอร์คก็ขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าเจมส์ที่ 2 แห่งราชอาณาจักรอังกฤษและไอร์แลนด์ และพระเจ้าเจมส์ที่ 7 แห่งสกอตแลนด์ แต่ทรงมีปัญหาเกี่ยวกับนโยบายทางศาสนา โดยทรงพยายามพระราชทานเสรีภาพในการนับถือศาสนาแก่ผู้ที่มิได้นับถือนิกายเชิร์ชออฟอิงแลนด์แต่นโยบายนี้ไม่เป็นที่ยอมรับโดยสาธารณชน วิธีที่ทรงทำคือทรงใช้อำนาจในการเป็นพระมหากษัตริย์ยุบเลิกกฤษฏีที่ออกโดยรัฐสภา ขุนนางและนักการเมืองโปรเตสแทนต์จึงเดินทางไปเฝ้าเจ้าหญิงแมรีและพระสวามีเมื่อปี ค.ศ. 1687 เพื่อจะหาข้อต่อรองเกี่ยวกับปัญหานี้ หลังจากนั้นพระเจ้าเจมส์ที่ 2 ก็ทรงบังคับให้นักบวชอังกลิคันอ่าน “ประกาศการไถ่บาป” (Declaration of Indulgence) ภายในวัดในเดือนพฤษภาคมปี ค.ศ. 1688 ซึ่งเป็นการประกาศให้เสรีภาพทางศาสนาให้แก่ผู้ลี้ภัยทางศาสนา (โรมันคาทอลิก) ความนิยมในพระองค์ของประชาชนจึงตกฮวบ ความหวาดระแวงของผู้นับถือโปรเตสแทนต์ยิ่งเพิ่มมากขึ้นเมื่อแมรีแห่งโมดีนาพระชายาผู้เป็นโรมันคาทอลิกให้กำเนิดแก่พระราชโอรส เจมส์ ฟรานซิส เอ็ดเวิร์ด สจวต ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1688 ซึ่งไม่เช่นเจ้าหญิงแมรีและแอนน์ที่ถูกเลี้ยงเป็นโปรเตสแทนต์ เจมส์ ฟรานซิสจะถูกเลี้ยงเป็นโรมันคาทอลิก นอกจากนั้นก็ยังมีข่าวลือกันว่าพระราชโอรสเป็น “พระราชโอรสปลอม” (supposititious) เพราะถูกลักลอบในถาดถ่านที่ใช้อุ่นเตียงก่อนนอน (bed-warming pan) เข้ามาในห้องที่ใช้ประสูติเพื่อแทนพระโอรสที่สิ้นพระชนม์หลังประสูติของเจมส์ ฟรานซิส ถึงแม้ว่าจะไม่มีหลักฐานสนับสนุนข้อกล่าวหานี้ เจ้าหญิงแมรีก็ทรงประท้วงสิทธิในราชบัลลังก์ของพระราชโอรสอย่างเป็นทางการ และทรงส่งรายการคำถามต่างๆ มายังพระขนิษฐาเกี่ยวกับสถานะการณ์ของการประสูติ

neg:
พระเจ้าฟรีดริชที่ 2 แห่งปรัสเซีย
พระเจ้าฟรีดริชที่ 2 ทรงพระราชสมภพที่กรุงเบอร์ลิน เป็นพระราชโอรสของพระเจ้าฟรีดริช วิลเฮล์มที่ 1 แห่งปรัสเซียและพระนางโซฟี โดโรเทอา ในฐานะที่ทรงเป็น "กษัตริย์การทหาร" พระเจ้าฟรีดริช วิลเฮล์มทรงเสริมสร้างกองกำลังทัพปรัสเซียที่แข็งแกร่ง พระเจ้าฟรีดริช วิลเฮล์มเป็นที่รู้จักกันว่าเป็นผู้ที่เข้มงวดและอารมณ์ร้าย กล่าวกันว่าบางครั้งจะทรงใช้ไม้เท้าตีคนหรือทรงเตะสตรีตามถนน แต่พระชายามีพระอัทธยาศัยตรงกันข้าม ทรงมีกิริยาดีและเป็นผู้มีการศึกษาดี พระบิดาของพระนางโซฟี โดโรเทอาคือเจ้าชายเกออร์ก ผู้คัดเลือกแห่งฮันโนเวอร์และเป็นรัชทายาทของสมเด็จพระราชินีนาถแอนน์แห่งบริเตนใหญ่ ต่อมาเมื่อพระราชินีนาถแอนน์สิ้นพระชนม์ เจ้าชายจอร์จก็ทรงขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าจอร์จที่ 1 แห่งบริเตนใหญ่เมื่อปี ค.ศ. 1714

neg:
จักรพรรดิลุดวิจที่ 2 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
จักรพรรดิลุดวิจที่ 2 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ หรือ หลุยส์ที่ 2 แห่งอิตาลี หรือ หลุยส์ผู้เยาว์วัย () (ค.ศ. 825 - 12 สิงหาคม ค.ศ. 875) ทรงเป็นสมเด็จพระจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์แห่งราชวงศ์การอแล็งเฌียงผู้ทรงครองราชบัลลังก์ระหว่างปี ค.ศ. 850 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 12 สิงหาคม ค.ศ. 875

neg:
จักรพรรดิฟรีดริชที่ 1 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
จักรพรรดิฟรีดริชที่ 1 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ หรือจักรพรรดิฟรีดริช บาร์บารอสซา หรือ จักรพรรดิฟรีดริชพระมัสสุแดง () (ค.ศ. 1122 - 10 มิถุนายน ค.ศ. 1190) ฟรีดริชทรงได้รับเลือกให้เป็นพระมหากษัตริย์แห่งเยอรมนีเมื่อวันที่ 4 มีนาคม ค.ศ. 1152 และทรงเข้าพระราชพิธีราชาภิเษกที่อาเคินเมื่อวันที่ 9 มีนาคม; ทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งอิตาลีในพิธีราชาภิเษกที่พาเวียใน ค.ศ. 1154 และในที่สุดก็ทรงเป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์โดยทรงได้รับการสวมมงกุฎจากสมเด็จพระสันตะปาปาเอเดรียนที่ 4 เมื่อวันที่ 18 มิถุนายน ค.ศ. 1155 ต่อมาเมื่อวันที่ 30 มิถุนายน ค.ศ. 1178 พระองค์ก็ทรงได้รับการสมมงกุฎให้เป็นพระมหากษัตริย์แห่งเบอร์กันดี

neg:
ประวัติศาสตร์เยอรมนี
จักรพรรดิฟรีดริชที่ 2 ทรงพยายามจะยึดอิตาลีอีกครั้ง โดยฝ่ายของพระองค์ เรียกว่าพวกกิบเบลลีน (Ghibelline) ต่อสู้กับพวกเกล์ฟ (Guelph) หรือตระกูลเวล์ฟที่ไปเข้าข้างพระสันตะปาปา จักรพรรดิเฟรเดอริคทรงต้องการจะพ้นจากความวุ่นวายใขเยอรมนี จึงทรงมอบอำนาจให้เจ้าครองแคว้นต่าง ๆ ทำให้เจ้าครองแคว้นในเยอรมนีแยกตัวออกไปแตกกระจัดกระจายในสมัยพระเจ้าเฟรเดอริคที่ 2 พระสันตะปาปาทรงเอาชนะจักรพรรดิได้

neg:
พระเจ้าริชาร์ดที่ 2 แห่งอังกฤษ
สมเด็จพระเจ้าริชาร์ดที่ 2 แห่งอังกฤษ () (6 มกราคม ค.ศ. 1367 – 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1400) เป็นพระเจ้าแผ่นดินราชวงศ์แพลนทาเจเน็ทของราชอาณาจักรอังกฤษ

neg:
พระเจ้าฟรีดริชที่ 2 แห่งปรัสเซีย
พระเจ้าฟรีดริชทรงเป็นนักขลุ่ยที่มีพรสวรรค์ ทรงเขียนดนตรีโซนาตาทั้งหมดราวร้อยชิ้นสำหรับฟลุตและซิมโฟนีอีกสี่ชิ้น กล่าวกันว่าทรงเขียน “การเดินสวนสนามของโฮเฮ็นฟรีดเบิร์ก” (Hohenfriedberger Marsch) ด้วยพระองค์เองเพื่อฉลองชัยชนะจาก “ศึกโฮเอินฟรีดแบร์ค” ในสงครามไซลีเซียครั้งที่ 2 นักดนตรีประจำราชสำนักก็มี คาร์ล ฟิลลิป เอ็มมานูเอล บาค (Carl Philip Emmanuel Bach), โยฮันน์ โยฮาคิม ควันทซ์ และฟรันซ์ เบร็นดา (Franz Benda) หลังจากโยฮันน์ เซบาสเตียน บาคเข้าเฝ้าพระเจ้าฟรีดริชเมื่อปี ค.ศ. 1747 ที่พ็อทซ์ดัมก็กลับมาเขียน “ดนตรีเทิดทูน” (The Musical Offering)

neg:
จักรพรรดิแฟร์ดีนันด์ที่ 3 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
สมเด็จพระจักรพรรดิเฟอร์ดินานด์ที่ 3 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ () (13 กรกฎาคม ค.ศ. 1608 - 2 เมษายน ค.ศ. 1657) ทรงเป็นสมเด็จพระจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์แห่งราชวงศ์ฮับส์บวร์ก ผู้ทรงครองราชบัลลังก์ระหว่างปี ค.ศ. 1637 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 2 เมษายน ค.ศ. 1657 พระองค์เป็นพระราชโอรสองค์โตในสมเด็จพระจักรพรรดิเฟอร์ดินานด์ที่ 2 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ และพระอัครมเหสีองค์แรกมาเรีย อันนาแห่งบาวาเรีย

neg:
สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 แห่งเดนมาร์ก
เพียงระยะเวลาอันสั้น หลังจากพระเจ้าเฟรเดอริกที่ 9 มีพระราชดำรัสในวโรกาสวันปีใหม่ของประเทศในช่วงปลายปีพ.ศ. 2514 ถึงต้นปีพ.ศ. 2515 พระองค์ก็ทรงพระประชวร คล้ายไข้หวัด หลังจากเสด็จกลับมาประทับผ่อนคลายอิริยาบถเพียงไม่กี่วัน พระองค์มีพระหทัยวายและทรงถูกนำพระองค์มาที่โรงพยาบาลเทศบาลในวันที่ 3 มกราคม หลังจากการรักษาที่เห็นได้ชัด พระอาการของพระเจ้าเฟรเดอริกทรงทรุดลงในวันที่ 11 มกราคม และพระองค์เสด็จสวรรคตในวันที่ 14 มกราคม

neg:
พระเจ้าฟรีดริชที่ 2 แห่งปรัสเซีย
เมื่อฟรีดริชยังทรงพระเยาว์ทรงได้รับการเลี้ยงอย่างทารุณโดยพระราชบิดาที่ทรงทำการลงโทษหรือดูแคลนพระองค์ต่อหน้าธารกำนัล เมื่อพระชนมายุได้ 18 พรรษาก็ไม่อาจจะทรงทนได้ต่อไปจึงได้ทรงวางแผนหนีไปอังกฤษกับแคท พระเจ้าฟรีดริช วิลเฮล์มทรงมีความสงสัยในความสัมพันธ์ของทั้งสองคนอยู่แล้วเมื่อทราบแผนการหนีจึงทรงจับทั้งสองคนและสั่งให้ประหารชีวิตแคทนอกหน้าต่างคุกของฟรีดริช ฟรีดริชได้แต่กรรแสงและส่งจูบให้แคทและทรงขอโทษ แต่แคทตอบว่า “ไม่จำเป็นต้องขอโทษกระหม่อมหรอกพะย่ะค่ะ” และกล่าวว่ายอมถวายชีวิตต่อพระองค์ด้วยความยินดี กล่าวแล้วแคทก็คุกเข่าลงให้ลงโทษ ฟรีดริชทรงสิ้นพระสติและเพ้อไปสองวันหลังจากนั้น.

neg:
แคทเธอรีน เดอ เมดีชี
เมื่อพระราชินีแคทเธอรีนทรงทราบว่าพระเจ้าฟรองซัวส์ที่ 2 ใกล้จะเสด็จสวรรคตก็ทรงทำสัญญากับอองตวนแห่งบูร์บงดยุกแห่งแวงโดมให้อองตวนสละสิทธิในการเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ของพระเจ้าแผ่นดินองค์ใหม่--พระเจ้าชาลส์ที่ 9--เป็นการแลกเปลี่ยนกับการปล่อยตัวของเจ้าชายหลุยส์แห่งคองเด ดังนั้นเมื่อพระเจ้าฟรองซัวส์ที่ 2 เสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 5 ธันวาคม ค.ศ. 1560 องคมนตรีจึงได้แต่งตั้งพระราชินีแคทเธอรีนให้เป็น “ผู้ว่าราชการฝรั่งเศส” (gouvernante de France) ผู้มีอำนาจเด็ดขาด พระราชินีแคทเธอรีนมีพระราชสาส์นถึงเอลิซาเบธแห่งวาลัวส์พระธิดา ว่า “ความประสงค์ของฉันก็เพื่อที่จะให้เป็นเกียรติแก่พระเป็นเจ้าในทุกสิ่งทุกอย่างและเพื่อเป็นการรักษาอำนาจ, ไม่ใช่เพื่อตัวของฉันเอง, แต่เพื่อรักษาราชอาณาจักรและทุกสิ่งทุกอย่างที่เป็นสิ่งดีสำหรับพี่ชายทุกคนของเจ้า”

neg:
พระเจ้าฟรีดริชที่ 2 แห่งปรัสเซีย
เมื่อมีพระชนมายุมากขึ้นก็ทรงเข้าทำสงครามสืบราชบัลลังก์บาวาเรีย (War of the Bavarian Succession) ซึ่งเป็นสงครามย่อย ในปี ค.ศ. 1778 ซึ่งทรงยุติความพยายามของออสเตรียที่จะแลกเปลี่ยนเนเธอร์แลนด์ของออสเตรียกับบาวาเรีย เมื่อจักรพรรดิโยเซฟที่ 2 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ พยายามทำเช่นนั้นอีกครั้งในปี ค.ศ. 1784 พระเจ้าฟรีดริชทรงก่อตั้ง “แนวร่วมผู้ครองเยอรมัน” (Fürstenbund) และทรงถือพระองค์ว่าเป็นผู้พิทักษ์สันติภาพของชาวเยอรมันซึ่งตรงกันข้ามกับภาพพจน์สมัยต้นเมื่อทรงเป็นผู้รุกรานฮาพส์บวร์ค

neg:
จักรพรรดิฟรันซ์ที่ 2 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
เมื่อวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2378 43 ปีแห่งการครองราชย์ของพระองค์ จักรพรรดิฟรันซ์เสด็จสวรรคต จากการประชวรไข้อย่างหนัก รวมพระชนมายุได้ 67 พรรษา พระศพถูกจัดขึ้นอย่างสมพระเกียรติ โดยในฐานะจักรพรรดิแห่งออสเตรียและจักรพรรดิแห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ มีการเก็บพระศพของพระองค์ไว้ที่มหาวิหารเซนต์ สตีเฟน กรุงเวียนนา 3 วัน จากนั้นนำไปฝังไว้ที่วิหารฮับส์บูร์ก ซึ่งเป็นสถานที่ฝังพระศพพระบรมวงศานุวงศ์ออสเตรียมาช้านาน พระศพของพระองค์ถูกฝังไว้ท่ามกลางพระศพของพระชายาทั้ง 4 พระองค์

neg:
ลอเรนโซที่ 2 เดอ เมดิชิ
ลอเรนโซที่ 2 เดอ เมดิชิ ดยุคแห่งเออร์บิโน () (12 กันยายน ค.ศ. 1492 - (5 เมษายน ค.ศ. 1519) ลอเรนโซที่ 2 เดอ เมดิชิ ดยุคแห่งเออร์บิโนเกิดเมื่อวันที่ (12 กันยายน ค.ศ. 1492 ที่เมืองฟลอเรนซ์ในสาธารณรัฐฟลอเรนซ์ เป็นบุตรของเปียโร ดิ ลอเรนโซ เดอ เมดิชิ และอัลฟอนซินา ออร์ซินิ ลอเรนโซสมรสกับมาเดเลน เดอ ลา ทัวร์ โดแวน เคาเทสแห่งบูลอยน (Madeleine de la Tour d'Auvergne) และมีลูกด้วยกันสองคนแคทเธอริน เดอ เมดิชิ สมเด็จพระราชินีนาถแห่งฝรั่งเศสและอเลสซานโดร เดอ เมดิชิ ดยุคแห่งฟลอเรนซ์ เสียชีวิตด้วยซิฟิลิสเมื่อวันที่ 5 เมษายน ค.ศ. 1519 ที่คาเร็จจิในสาธารณรัฐฟลอเรนซ์

neg:
จักรพรรดิฟรีดริชที่ 3 แห่งเยอรมนี
จักรพรรดิฟรีดริชที่ 3 () หรือพระนามเต็มคือ ฟรีดริช วิลเฮ็ล์ม นิคโคเลาส์ คาร์ล แห่งปรัสเซีย () จักรพรรดิแห่งเยอรมนี (ไคเซอร์) กษัตริย์แห่งปรัสเซีย ในปี ค.ศ.1888

neg:
พระเจ้าฟรีดริชที่ 2 แห่งปรัสเซีย
ในโอกาสครบรอบสองร้อยห้าปีของการสิ้นพระชนม์ของพระเจ้าฟรีดริชก็มีการถกเถียงกันอย่างเต็มไปด้วยอารมณ์ถึงความเหมาะสมว่าควรจะจัดเป็นงานของประชาชนหรือไม่ โดยเฉพาะในการที่ทรงเป็นกษัตริย์ที่มีส่วนก่อสงครามหลายครั้งและทรงมาถูกใช้เป็นสัญลักษณ์ทั้งโดยนาซีเยอรมนีและโดยประเทศเยอรมนีตะวันออกต่อมา แต่ถึงจะมีการประท้วงบ้างแต่เมื่อวันที่ 17 สิงหาคม ค.ศ. 1991 โลงพระศพของพระเจ้าฟรีดริชคลุมด้วยธงปรัสเซียพร้อมด้วยกองทหารเกียรติยศก็ได้ตั้งให้ประชาชนเข้าถวายการสักการะที่วังซองส์ซูซี ตกกลางคืน ร่างของพระองค์ก็ถูกนำไปฝังบนเนินไร่องุ่นภายในบริเวณวังซองซูซีตามพระราชประสงค์สุดท้ายโดยปราศจากพิธีรีตองและภายในเวลากลางคืน -- “... Im übrigen will ich, was meine Person anbetrifft, in Sans Souci beigesetzt werden, ohne Prunk, ohne Pomp und bei Nacht...” (ค.ศ. 1757)

neg:
พระเจ้าฟรีดริชที่ 2 แห่งปรัสเซีย
เมื่อได้ดินแดนใหม่มาแล้วพระเจ้าฟรีดริชก็ทรงปรับปรุงระบบโครงสร้างต่างๆ ทางการบริหารรัฐบาล ระบบการบริหารและกฎหมายของโปแลนด์ก็ถูกแทนที่โดยระบบของปรัสเซีย การปรับปรุงรวมไปถึงระบบการศึกษาโดยการสร้างโรงเรียน 750 โรงเรียนระหว่างปี ค.ศ. 1772 ถึงปี ค.ศ. 1775 ครูที่สอนก็มีทั้งโปรเตสแตนต์และโรมันคาทอลิก และยังสนับสนุนให้ครูและนักบริหารพูดได้ทั้งภาษาเยอรมันและโปแลนด์ นอกจากนั้นพระเจ้าฟรีดริชก็ยังทรงตั้งนโยบายให้ผู้สืบราชบัลลังก์ปรัสเซียเรียนภาษาโปแลนด์ด้วย นโยบายซึ่งได้ทำต่อกันมาในราชวงศ์โฮเอินท์ซ็อลเลิร์นมาจนถึงรัชสมัยของจักรพรรดิฟรีดริชที่ 3เมื่อทรงตัดสินใจไม่ให้มกุฎราชกุมารวิลเฮล์มเรียน

neg:
จักรพรรดินิโคลัสที่ 2 แห่งรัสเซีย
จักรพรรดินีโคไลที่ 2 () หรือ นิโคลัสที่ 2 (; 18 พฤษภาคม ค.ศ. 1868 - 17 กรกฎาคม ค.ศ. 1918) เป็นจักรพรรดิแห่งรัสเซีย, แกรนด์ดยุคฟินแลนด์และกษัตริย์แห่งโปแลนด์โดยสิทธิ์พระองค์สุดท้าย เช่นเดียวกับจักรพรรดิรัสเซียองค์อื่นๆ พระองค์เป็นที่รู้จักด้วยพระอิสริยยศ ซาร์ บรรดาศักดิ์โดยย่ออย่างเป็นทางการของพระองค์ คือ นิโคลัสที่ 2 จักรพรรดิและอัตตาธิปัตย์แห่งปวงรัสเซีย ศาสนจักรออโธด็อกซ์รัสเซียออกพระนามพระองค์ว่า "นักบุญนิโคลัสผู้แบกมหาทรมาน" (Passion-Bearer) และถูกเรียกว่า "นักบุญนิโคลัสมรณสักขี"

neg:
พระเจ้าฟรีดริชที่ 2 แห่งปรัสเซีย
พระเจ้าฟรีดริชทรงเปลี่ยนสภาพปรัสเซียจากประเทศที่ล้าหลังมาเป็นประเทศที่มีเศรษฐกิจและการเมืองที่มั่นคง การยึดดินแดนไซลีเซียเป็นการเพิ่มดินแดนที่มีวัตถุดิบสำหรับการอุตสาหกรรมให้แก่ปรัสเซีย ทรงปกป้องการอุตสาหกรรมด้วยการตั้งภาษีที่สูงและส่งเสริมระบบการค้าภายใน ทรงขุดคลองรวมทั้งคลองระหว่างแม่น้ำวิสทูราและโอเดอร์, ที่ใดที่เป็นที่หนองก็ทรงสั่งให้ถมและแปรสภาพเพื่อให้เป็นที่ทำการเพาะปลูกได้, ทรงส่งเสริมให้มีการปลูกพืชพันธ์ใหม่เช่นมันฝรั่งและหัวเทอร์นิพเป็นต้น

neg:
เจ้าชายฟรีดริชที่ 2 ดยุกแห่งอันฮัลท์
เจ้าชายฟรีดริชที่ 2 ดยุกแห่งอันฮัลท์ () ประสูติเมื่อวันที่ 19 สิงหาคม 2399 ณ แกรนด์ดัชชีดัชชีอันฮัลท์ เป็นพระโอรสพระองค์รองใน เจ้าชายเฟรเดอริกที่ 1 ดยุกแห่งอันฮัลท์ และ เจ้าหญิงอ็องตัวแน็ตแห่งซัคเซิน-อัลเทนบูร์ก พระองค์กลายเป็นรัชทายาทในตำแหน่ง ดยุกแห่งอันฮัลท์ ภาหลังการสิ้นพระชนม์ของพระเชษฐาคือ เจ้าชายเลโอโปลด์ เจ้าชายรัชทายาทแห่งอันฮัลท์ และกลายเป็นดยุกแห่งอันฮัลท์เมื่อปี 2447 ภายหลังพระบิดาสิ้นพระชนม์ลง
เจ้าชายฟรีดริชที่ 2 ดยุกแห่งอันฮัลท์ ทรงเสกสมรสกับ เจ้าหญิงมารีแห่งบาเดิน เมื่อวันที่ 2 กรกฎาคม 2432 พระชายารับพระราชทานพระอิสริยยศที่ ดัชเชสแห่งอันฮัลท์ พระชายา ไม่มีพระบุตร
ในรัชกาลของพระองค์นั้นเป็นที่ขนานนามและเป็นที่รู้จักเป็นอย่างยิ่งเรื่องการดนตรี ทรงอุปภัมภ์โครงการเกี่ยวกับดนตรีไว้มากมาย ซึ่งพระกรณียากิจดังกล่าวเป็นที่ประจักษ์แก่ประเทศในยุโรป
เจ้าชายฟรีดริชที่ 2 ดยุกแห่งอันฮัลท์ สิ้นพระชนม์ลงเมื่อวันที่ 21 เมษายน 2461 สิริพระชันษา 61 ชันษา ตำแหน่งดยุกแห่งอันฮัลท์ตกไปเป็นของพระอนุชาคือ เจ้าชายเอดูอาร์ด ดยุกแห่งอันฮัลท์

neg:
จักรพรรดิฟรีดริชที่ 3 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
ฟรีดริชทรงได้รับเลือกให้เป็นพระมหากษัตริย์แห่งชาวโรมันต่อจากพระเจ้าอัลเบรชท์ที่ 2 แห่งเยอรมนี (Albert II of Germany) ในปี ค.ศ. 1440

neg:
พระราชวังซ็องซูซี
หลังสงครามโลกครั้งที่ 2 พระราชวังนี้กลายเป็นสิ่งดึงดูดนักท่องเที่ยวที่สำคัญแห่งหนึ่งของประเทศเยอรมนีตะวันออก หลังจากการรวมตัวระหว่างเยอรมนีตะวันออกกับเยอรมนีตะวันตกใน ค.ศ. 1990 ร่างของพระเจ้าฟรีดริชที่ 2 ก็ถูกนำกลับมาฝังบนเนินที่ซ็องซูซีตามพระราชประสงค์เดิมของพระองค์ก่อนที่จะเสด็จสวรรคต พระราชวังซ็องซูซีและอุทยานได้รับเลือกโดยองค์การยูเนสโกให้ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกใน ค.ศ. 1990 ภายใต้ชื่อว่า พระราชวังและอุทยานแห่งพ็อทซ์ดัมและเบอร์ลิน ใน ค.ศ. 1995 ก็ได้มีการก่อตั้งสถาบันเพื่อวังปรัสเซียและอุทยานในเบอร์ลิน-บรันเดินบวร์คขึ้นเพื่อดูแลรักษาพระราชวังซ็องซูซีและพระราชวังต่างในบริเวณเบอร์ลิน พระราชวังเหล่านี้ในปัจจุบันมีผู้เข้าชมมากกว่าปีละสองล้านคนจากทั่วโลก

neg:
พระเจ้าริชาร์ดที่ 3 แห่งอังกฤษ
พระเจ้าริชาร์ดที่ 3 (2 ตุลาคม ค.ศ. 1452 – 22 สิงหาคม ค.ศ. 1485) ทรงเป็นพระมหากษัตริย์อังกฤษตั้งแต่ ค.ศ. 1483 จนพระองค์เสด็จสวรรคตใน ค.ศ. 1485 ในยุทธการที่บอสเวิร์ธฟิลด์ พระองค์ทรงเป็นพระมหากษัตริย์พระองค์สุดท้ายแห่งราชวงศ์ยอร์กและราชวงศ์แพลนแทเจเนต ความปราชัยของพระองค์ที่บอสเวิร์ธฟีลด์ อันเป็นยุทธการชี้ขาดครั้งสุดท้ายของสงครามดอกกุหลาบเป็นจุดสิ้นสุดของยุคกลางในประเทศอังกฤษ พระองค์ทรงเป็นตัวละครของเรื่องละครบันเทิงคดีประวัติศาสตร์ "ริชาร์ดที่ 3" โดย วิลเลียม เชกสเปียร์

neg:
พระเจ้าฟรีดริชที่ 2 แห่งปรัสเซีย
พระเจ้าฟรีดริชทรงเป็นผู้สนับสนุนการปกครองระบบที่มีพื้นฐานมาจากสมบูรณาญาสิทธิราชย์อันทรงภูมิธรรม ทรงติดต่อสื่อสารกับวอลแตร์ นักปรัชญาเป็นเวลาราวห้าสิบปี และมีความสนิทสนมกันมากแต่ในขณะเดียวกันความสัมพันธ์ก็เต็มไปด้วยความขัดแย้งโดยตลอด พระราชกรณียกิจที่สำคัญ ๆ คือการปรับปรุงระบบการบริหารราชการและข้าราชการ และยังทรงสนับสนุนเสรีภาพของการนับถือศาสนา ทรงเป็นผู้อุปถัมภ์ศิลปินและนักปรัชญา เมื่อสิ้นพระชนม์ร่างของพระองค์ถูกฝังอยู่ที่พระราชวังที่โปรดปรานที่พระราชวังซ็องซูซีที่เมืองพ็อทซ์ดัม เมื่อสิ้นพระชนม์ บัลลังก์ตกไปเป็นของพระเจ้าฟรีดริช วิลเฮล์มที่ 2 พระราชนัดดาเพราะพระองค์เองไม่มีพระราชโอรส ฟรีดริช วิลเฮล์มที่ 2 เป็นพระโอรสของเจ้าชายเอากุสท์ วิลเฮล์มแห่งปรัสเซีย พระอนุชาของพระเจ้าฟรีดริชเอง

neg:
พระเจ้าฟรีดริชที่ 2 แห่งปรัสเซีย
ก่อนที่พระเจ้าฟรีดริชจะขึ้นครองราชย์นักปรัชญาฌ็อง เลอ รง ดาล็องแบร์ (Jean le Rond d'Alembert) กล่าวกับพระองค์ว่า “นักปรัชญาและนักการศึกษาทั้งแผ่นดินต่างพากันเฝ้ามองพระองค์ เพราะเห็นว่าพระองค์จะเป็นผู้นำในการปกครองตามแผนของพวกเขา” แต่ปรัชญาการปกครองแตกต่างกับความเป็นจริงของสถานะการณ์ทางการเมือง เมื่อพระเจ้าฟรีดริชขึ้นครองราชย์ในฐานะ “พระมหากษัตริย์แห่งปรัสเซีย” ในปี ค.ศ. 1740 ปรัสเซียประกอบด้วยแคว้นเล็กแคว้นน้อยรวมทั้งแคว้นคลีฟส์, แคว้นมาร์ค, และเรเวนสเบิร์กทางตะวันตกของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์; แคว้นบรันเดินบวร์ค, แคว้นวอร์พอมเมิร์น, และ ฟาร์เทอร์พอมเมอราเนียทางตะวันออกของอาณาจักร; และอดีตแคว้นปรัสเซียนอกจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ใกล้พรมแดนของจักรภพโปแลนด์-ลิธูเอเนีย ทรงใช้พระนามว่า “พระเจ้าแผ่นดินในปรัสเซีย” เพราะเป็นดินแดนที่เป็นของปรัสเซียทางประวัติศาสตร์ เมื่อปี ค.ศ. 1772 จึงทรงประกาศพระองค์เองได้ว่าเป็น “พระเจ้าแผ่นดินแห่งปรัสเซีย” เมื่อทรงรวมแคว้นต่างๆ เข้าเป็นอาณาจักรปรัสเซีย

neg:
จักรพรรดิรูดอล์ฟที่ 2 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
สมเด็จพระจักรพรรดิรูดอล์ฟที่ 2 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ () (18 กรกฎาคม ค.ศ. 1552 - 20 มกราคม ค.ศ. 1612) ทรงเป็นสมเด็จพระจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์แห่งราชวงศ์ฮับส์บวร์ก ผู้ทรงครอจักรวรรดิระหว่างปี ค.ศ. 1576 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 20 มกราคม ค.ศ. 1612 พระองค์เป็นพระราชโอรสในสมเด็จพระจักรพรรดิแม็กซิมิเลียนที่ 2 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ และ มาเรียแห่งสเปน

neg:
ราชอาณาจักรอาร์ล
ในปี ค.ศ. 1032 เมื่อรูดอล์ฟที่ 3 แห่งบูร์กอญเสด็จสวรรคต ราชอาณาจักรอาร์ลก็ตกไปเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ในรัชสมัยของสมเด็จพระจักรพรรดิคอนราดที่ 2 แม้ว่าผู้ครองราชย์ต่อจากจักรพรรดิคอนราดจะถือพระองค์ว่าเป็นพระมหากษัตริย์แห่งอาร์ล แต่ก็ไม่มีผู้ใดที่เสด็จมาทำพิธีบรมราชาภิเษกในมหาวิหาร ราชอาณาจักรปกครองตนอย่างค่อนข้างอิสระ ยกเว้นแต่สมเด็จพระจักรพรรดิฟรีดริชที่ 1 ผู้มาทำพิธีบรมราชาภิเษกในปี ค.ศ. 1178 เป็นพระมหากษัตริย์แห่งอาร์ลโดยสังฆราชแห่งอาร์ล

neg:
พระเจ้าฟรีดริชที่ 2 แห่งปรัสเซีย
หลังจากที่แคทเสียชีวิตพระเจ้าฟรีดริช วิลเฮล์มก็บังคับให้ฟรีดริชเสกสมรสกับเจ้าหญิงอลิสซาเบ็ธคริสทีนแห่งบรันสวิค-บาเวิร์น เมื่อพระเจ้าฟรีดริช วิลเลียมสิ้นพระชนม์เมื่อปี ค.ศ. 1740 ฟรีดริชก็แยกจากพระชายา แต่ก็มิได้เกลียดผู้หญิงเพราะทรงมีความสัมพันธ์กับสตรีสองคนเมื่อยังทรงอายุได้ไม่มาก และทรงมีความสนิทสนมกับพระขนิษฐา แต่กระนั้นฟรีดริชก็เกือบจะไม่มีอะไรผูกพันกับพระชายาและไม่ทรงพอพระทัยในการแต่งงานทางการเมืองซึ่งทรงถือว่าเป็นการแทรกแซงของออสเตรียซึ่งมีมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1701 ฟรีดริชและอลิสซาเบ็ธคริสทีนไม่มีพระโอรสธิดาด้วยกัน เมื่อพระชนมายุมากขึ้นเสด็จไปเยี่ยมพระชายาอย่างเป็นทางการปีละครั้ง.

neg:
ราชรัฐอันส์บัค
เมื่อฟรีดริชเสียชีวิตเมื่อวันที่ 21 กันยายน ค.ศ. 1440 ดินแดนก็ถูกแบ่งระหว่างลูกชายจอห์นผู้ได้รับไบรอยท์ (บรันเดินบวร์ค-คุล์มบาค), ฟรีดริชที่ 2 ได้รับบรันเดินบวร์ค และ อัลเบร็คท์ได้รับอันส์บัค หลังจากนั้นอันส์บัคก็ถูกปกครองโดยสาขาราชตระกูล (cadet branch) โฮเฮนโซลเลิร์น แต่ประมุขมักจะมีบรรดาศักดิ์เป็น "มากราฟแห่งบรันเดินบวร์ค-อันส์บัค"

neg:
พระเจ้าฌ็องที่ 2 แห่งฝรั่งเศส
พระเจ้าฌ็องที่ 2 แห่งฝรั่งเศส ( หรือ ) (16 เมษายน ค.ศ. 1319 - 8 เมษายน ค.ศ. 1364) ทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งฝรั่งเศสองค์ที่สองของราชวงศ์วาลัว ผู้ทรงครองราชบัลลังก์ฝรั่งเศสระหว่างวันที่ 8 เมษายน ค.ศ. 1364 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 8 เมษายน ค.ศ. 1364 พระองค์ทรงได้รับความพ่ายแพ้ในยุทธการปัวตีเย (Battle of Poitiers) ในสงครามร้อยปีและทรงถูกจับตัวนำไปยังราชอาณาจักรอังกฤษ และเสด็จสวรรคตในอังกฤษหลังจากที่ทรงตัดสินพระทัยกลับไปเป็นนักโทษเป็นครั้งที่สองหลังจากเสด็จกลับไปฝรั่งเศสเพื่อหาทุนในการไถ่พระองค์คืนตามที่ฝ่ายอังกฤษเรียกร้องเป็นจำนวน 3,000,000 คราวน์แต่ไม่ทรงสามารถทำได้

neg:
พระเจ้าฟรีดริชที่ 2 แห่งปรัสเซีย
ในปี ค.ศ. 1756 ราชวงศ์ฮาพส์บวร์คแห่งออสเตรีย และ ราชวงศ์บูร์บงแห่งฝรั่งเศสซึ่งแต่เดิมเคยเป็นศัตรูกันหันมาเป็นพันธมิตรกันตาม “การปฏิวัติทูต” (Diplomatic Revolution) เพื่อต่อต้านพระเจ้าฟรีดริชผู้ที่ตัดสินใจรุกรานก่อน เมื่อวันที่ 29 สิงหาคม ค.ศ. 1756 กองทัพของพระองค์ก็ข้ามพรมแดนและรุกรานราชอาณาจักรแซ็กโซนี ซึ่งเป็นการเริ่มสงครามเจ็ดปี (Seven Years' War) ระหว่างปี ค.ศ. 1756 ถึงปี ค.ศ. 1763 ในสงครามนั้นพระเจ้าฟรีดริชทรงต้องต่อสู้กับพันธมิตรออสเตรีย, ฝรั่งเศส, รัสเซีย, แซ็กโซนี และสวีเดน ส่วนพันธมิตรของพระองค์ก็มีเพียงอังกฤษและแคว้นฮาโนเวอร์ แต่ก็ทรงสามารถรักษาปรัสเซียไว้ได้แม้จะถูกรุกรานบ่อยครั้ง การสิ้นพระชนม์อย่างกะทันหันของจักรพรรดินีเอลิซาเบธแห่งรัสเซียซึ่งเรียกกันว่า “ปาฏิหาริย์ของราชวงศ์บรันเดินบวร์ค” ทำให้พันธมิตรที่เป็นปฏิปักษ์ต่อปรัสเซียสลายตัวลง พระเจ้าฟรีดริชจึงทรงสามารถรักษาดินแดนไซลีเซียไว้ได้แต่มิได้ได้ดินแดนเพิ่มเติมจากสนธิสัญญาฮูเบอร์ทัสเบิร์ก (Treaty of Hubertusburg) ความสามารถที่ทรงรักษาไซลีเซียไว้ได้จากสงครามสองครั้งทำให้พระเจ้าฟรีดริชกลายเป็นวีรบุรุษทั่วดินแดนที่พูดภาษาเยอรมัน

neg:
จักรพรรดิแฟร์ดีนันด์ที่ 2 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
สมเด็จพระจักรพรรดิรดิเฟอร์ดินานด์ที่ 2 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ () (9 กรกฎาคม ค.ศ. 1578 - 15 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1637) ทรงเป็นสมเด็จพระจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์แห่งราชวงศ์ฮับส์บวร์ก ผู้ทรงครองราชบัลลังก์ระหว่างปี ค.ศ. 1619 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 15 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1637 พระองค์ครองราชย์ต่อจากสมเด็จพระจักรพรรดิแม็ทไธยัสผู้ทรงเป็นลูกพี่ลูกน้องกัน

neg:
จักรพรรดิคาร์ลที่ 2 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
เมื่อโลแธร์ที่ 1 พระโอรสคนโตและทายาทผู้สืบทอดตำแหน่งจักรพรรดิ พยายามรวมจักรวรรดิเป็นหนึ่งเดียวอีกครั้งหลังหลุยส์สิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 840 ชาร์ลส์กับหลุยส์ชาวเยอรมันเดินทัพไปต่อสู้กับพระเชษฐาของตนและปราบโลแธร์ได้ที่ฟงเตอนัวในปี ค.ศ. 841 เพื่อยืนยันถึงความเป็นพันธมิตรต่อกัน ในปี ค.ศ. 842 ทั้งคู่ลงนามในสนธิสัญญาแวร์เดิงร่วมกับโลแธร์ แบ่งจักรวรรดิออกเป็นสามส่วน ส่วนที่โดยคร่าว ๆ แล้วคือฝรั่งเศสในยุคใหม่ตกเป็นของชาร์ลส์

neg:
ไฮน์ริชที่ 12 ดยุกแห่งบาวาเรีย
หลังการสิ้นพระชนม์ของฟรีดริช บาร์บาร็อสซาในปี ค.ศ. 1190 ไฮน์ริชกลับมาซัคเซินอีกครั้ง พระเจ้าไฮน์ริชที่ 6 แห่งเยอรมนีเตรียมจะทำสมรภูมิกับเขาแต่ก็สงบศึกกันได้ที่ฟุลดาในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1190 หลังไฮน์ริชสิงห์ทำการต่อสู้ใหม่อีกครั้งในช่วงที่จักรพรรดิไฮน์ริชที่ 6 ไปสู้รบในอิตาลี จักรพรรดิกับไฮน์ริชคืนดีกันในการพบปะกันในปี ค.ศ. 1194 ปีต่อมาไฮน์ริชสิงห์เสียชีวิตในเบราน์ชไวค์ เขาถูกฝังไว้ในอาสนวิหารที่เขาสร้างขึ้นที่นั้น เคียงข้างภรรยา

neg:
พระเจ้าออกัสตัสที่ 3 แห่งโปแลนด์
พระเจ้าออกัสตัสที่ 3 แห่งโปแลนด์ หรือ เจ้าชายฟรีดริช เอากุสท์ที่ 2 ผู้คัดเลือกแห่งซัคเซิน ( ) (17 ตุลาคม ค.ศ. 1696 - 5 ตุลาคม ค.ศ. 1763) เป็นเจ้านครรัฐผู้คัดเลือกแซกโซนี ระหว่างปี ค.ศ. 1733 ถึง ค.ศ. 1763 และเป็นพระมหากษัตริย์โปแลนด์ระหว่างปี ค.ศ. 1734 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 5 ตุลาคม ค.ศ. 1763

neg:
คาโรลที่ 2 แห่งโรมาเนีย
สมเด็จพระราชาธิบดีคาโรลที่ 2 แห่งโรมาเนีย (15 ตุลาคม/16 ตุลาคม พ.ศ. 2436 - 4 เมษายน พ.ศ. 2496) ทรงเป็นสมเด็จพระราชาธิบดีแห่งราชอาณาจักรโรมาเนียตั้งแต่ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2473 จนกระทั่ง 6 กันยายน พ.ศ. 2483 เป็นโอรสพระองค์โตใน สมเด็จพระราชาธิบดีเฟอร์ดินานด์ที่ 1 แห่งโรมาเนีย กับพระมเหสี สมเด็จพระราชินีมารีแห่งเอดินบะระ ซึ่งเป็นพระธิดาในเจ้าฟ้าชายอัลเฟรด ดยุคแห่งแซ็กซ์-โคบูร์กและก็อตธา ผู้ซึ่งเป็นพระโอรสพระองค์ที่สองของ สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักร พระองค์เป็นเชื้อพระวงศ์โรมาเนียพระองค์แรกที่ทรงทำพิธีแบ็ปติสท์ตามแบบอีสเติร์นออร์ทอด็อกซ์

neg:
พระเจ้าฟรีดริชที่ 1 แห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค
พระเจ้าฟรีดริชที่ 1 วิลเฮ็ล์ม คาร์ล (; 6 พฤศจิกายน ค.ศ. 1754 – 30 ตุลาคม ค.ศ. 1816) เป็นกษัตริย์แห่งราชอาณาจักรเวือร์ทเทิมแบร์คแห่งครองราชย์ระหว่าง ค.ศ. 1805 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 30 ตุลาคม ค.ศ. 1816 พระเจ้าฟรีดริชเป็นพระราชโอรสของฟรีดริชที่ 2 ยูจีน ดยุกแห่งเวือร์ทเทิมแบร์คและโซเฟีย โดโรเทีย แห่งบรานเดนบวร์ก-ชเวดท์ พระองค์ทรงมีชื่อว่ามีพระวรกายสูงใหญ่ (6 ฟุต 11 นิ้ว หรือ 2.11 เมตร) และทรงมีน้ำหนัก 200 กิโลกรัม

neg:
พระเจ้าฟรีดริช วิลเฮ็ล์มที่ 1 แห่งปรัสเซีย
พระเจ้าฟรีดริช วิลเฮ็ล์มที่ 1 แห่งปรัสเซีย (, ) (14 สิงหาคม ค.ศ. 1688 - 31 พฤษภาคม ค.ศ. 1740) ฟรีดริช วิลเฮ็ล์มที่ 1 แห่งราชวงศ์โฮเอินท์ซ็อลเลิร์นเป็นพระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรปรัสเซียและอีเล็คเตอร์แห่งบรานเดนบวร์ก (ในพระนามฟรีดริช วิลเฮ็ล์มที่ 2) ผู้ทรงครองราชสมบัติต่อจากพระเจ้าฟรีดริชที่ 1 ในปี ค.ศ. 1713 และครองราชย์ต่อมาจนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 31 พฤษภาคม ค.ศ. 1740 โดยมีพระเจ้าฟรีดริชที่ 2 ทรงเป็นผู้สืบราชสมบัติต่อจากพระองค์ พระเจ้าฟรีดริช วิลเฮ็ล์มที่ 1 เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 14 สิงหาคม ค.ศ. 1688 เป็นพระราชโอรสในพระเจ้าฟรีดริชที่ 1 และ โซฟี ชาร์ล็อทเท่แห่งฮันโนเฟอร์

neg:
จักรพรรดิฟรีดริชที่ 3 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
จักรพรรดิฟรีดริชที่ 3 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ () (21 กันยายน ค.ศ. 1415 - 19 สิงหาคม ค.ศ. 1493) เป็นจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ในราชวงศ์ฮับส์บูร์ก ผู้ทรงครองราชบัลลังก์ระหว่างปี ค.ศ. 1452 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 19 สิงหาคม ค.ศ. 1493

neg:
สงครามครูเสดครั้งที่ 6
ในปี ค.ศ. 1225 พระจักรพรรดิฟรีดริชก็ทรงเสกสมรสกับโยลันเดอแห่งเยรูซาเลม (หรืออิสซาเบลลา) พระธิดาของจอห์นแห่งบริแอนน์ (John of Brienne) กษัตริย์แต่เพียงในนามของราชอาณาจักรเยรูซาเลม และ มาเรียแห่งมอนต์เฟอร์รัต จักรพรรดิฟรีดริชจึงทรงมีสิทธิในการอ้างสิทธิในราชบัลลังก์เยรูซาเลมที่ยังเหลืออยู่ซึ่งเป็นเหตุผลในการพยายามกู้เยรูซาเลมคืน ในปี ค.ศ. 1227 หลังจากเกรกอรีที่ 9ได้เป็นพระสันตะปาปา จักรพรรดิฟรีดริชและกองทัพของพระองค์ก็เดินทางโดยเรือจากบรินดิซิไปยังอัคโคแต่โรคระบาดที่เกิดขึ้นทำให้พระองค์จำต้องเดินทางกลับอิตาลี พระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 9 จึงทรงประกาศคว่ำบาตรเพราะจักรพรรดิฟรีดริชทรงบิดพริ้วสัญญาในการเข้าร่วมสงครามครูเสด ซึ่งก็เป็นเพียงข้ออ้างเพราะจักรพรรดิฟรีดริชทรงพยายามรวบรวมอำนาจของพระองค์ในอิตาลีโดยการลิดรอนอำนาจของพระสันตะปาปามาเป็นเวลาหลายปีก่อนหน้านั้นแล้ว

neg:
ราชอาณาจักรปรัสเซีย
เมื่อฟรีดริช วิลเฮล์ม ผู้คัดเลือกแห่งบรันเดินบวร์ค ถึงแก่อสัญกรรมในปี ค.ศ. 1688 ปรัสเซียก็ตกไปเป็นของดยุกฟรีดริชที่ 3 ซึ่งต่อมาได้สถาปนาปรัสเซียเป็นราชอาณาจักรและขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าฟรีดริชที่ 1 แห่งปรัสเซีย ระหว่างปี ค.ศ. 1701 ถึง 1713 นอกไปจากปรัสเซียแล้วบรันเดินบวร์คทั้งหมดก็เป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ซึ่งขณะนั้นอยู่ภายใต้การปกครองของราชวงศ์ฮับส์บูร์ก เพราะพระเจ้าฟริดริชเป็นพระเจ้าแผ่นดินแห่งเยอรมันองค์เดียวในจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์จึงทรงสามารถเรียกร้องตำแหน่ง กษัตริย์แห่งปรัสเซีย ในเดือนมกราคม ปี ค.ศ. 1701 จากจักรพรรดิเลโอโปลด์ที่ 1 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ เป็นการแลกเปลี่ยนกับการเป็นพันธมิตรในการต่อสู้กับฝรั่งเศสในสงครามสืบราชบัลลังก์สเปน (War of the Spanish Succession) ตำแหน่งนี้มาเป็นตำแหน่งทางการใน สนธิสัญญาอูเทร็คท์ ค.ศ. 1713

neg:
พระเจ้าฟรีดริชที่ 2 แห่งปรัสเซีย
เมื่อจักรพรรดินีเยกาเจรีนาที่ 2 แห่งรัสเซีย ขึ้นครองราชย์เมื่อปี ค.ศ. 1762 หลังจากที่ทรงสั่งสังหารพระสวามีพระเจ้าปีเตอร์ที่ 3 แคทเธอรีนทรงเป็นปฏิปักษ์เต็มตัวต่อปรัสเซียขณะที่พระเจ้าฟรีดริชก็มีความรู้สึกเช่นเดียวกันต่อรัสเซีย และทรงเดินทัพข้ามพรมแดนจักรภพโปแลนด์-ลิธูเอเนียระหว่างสงครามเจ็ดปีโดยไม่มีการต่อต้าน แม้ว่าประมุขทั้งสองพระองค์จะไม่ลงรอยกันแต่ก็ได้ทรงลงนามในสัญญาพันธมิตรเมื่อวันที่ 11 เมษายน ค.ศ. 1764 ซึ่งประกันการยึดครองของปรัสเซียในไซลีเซียเพื่อเป็นการแลกเปลี่ยนกับความสนับสนุนของปรัสเซียต่อรัสเซียในการต่อสู้กับจักรวรรดิออตโตมัน ผู้ที่พระราชินีนาถแคทเธอรีนหมายจะให้เป็นผู้ครองโปแลนด์คือสตานิสสลอว์ เอากุสต์ โปเนียเทาสกี (Stanisław August Poniatowski) ผู้ได้รับเลือกให้เป็นกษัตริย์โปแลนด์ในเดือนกันยายนปีเดียวกัน

neg:
พระเจ้าฟรีดริชที่ 1 แห่งปรัสเซีย
พระเจ้าฟรีดริชที่ 1 แห่งปรัสเซีย () หรือ ฟรีดริชที่ 3 ผู้คัดเลือกแห่งบรันเดินบวร์ค แห่งราชวงศ์โฮเอินท์ซ็อลเลิร์นเป็นเจ้านครรัฐผู้คัดเลือกของรัฐมาร์เกรฟบรันเดินบวร์คระหว่าง ค.ศ. 1688 จนถึง ค.ศ. 1713 และดยุกแห่งดัชชีปรัสเซียโดยการเป็นรัฐร่วมประมุข ตำแหน่งหลังได้รับการเลื่อนขึ้นเป็นราชอาณาจักรโดยฟรีดริชเป็นปฐมกษัตริย์ของราชอาณาจักรปรัสเซียระหว่าง ค.ศ. 1701 จนกระทั่งเสด็จสวรรคตในปี ค.ศ. 1713

neg:
พระเจ้าฟรีดริชที่ 2 แห่งปรัสเซีย
โดยทั่วไปพระเจ้าฟริดริคทรงสนับสนุนเสรีนิยมในการนับถือศาสนารวมทั้งการอนุญาตให้พระเยซูอิดเป็นครูในไซลีเซีย, วาร์เมีย, และเน็ทซ์หลังจากที่สมเด็จพระสันตะปาปาคลีเมนต์ที่ 14ทรงสั่งหยุดยั้งลัทธินี้ พระเจ้าฟริดริคทรงมีความสนพระทัยในความเชี่ยวชาญในสาขาต่างๆ ของบุคคล ไม่ว่าจะเป็นครูเยซูอิด, ประชาชนอูเกอโนท์, พ่อค้าชาวยิว, นายธนาคาร และโดยเฉพาะผู้ที่มาจากสเปน มีพระประสงค์ที่จะผู้เชี่ยวชาญเหล่านี้ไปปรับปรุงบริเวณต่างในปรัสเซียในสาขาที่ทรงเห็นว่าควรจะปรับปรุง แม้พระเจ้าฟริดริคทรงมีความสามารถในทางปฏิบัติแต่ไม่ทรงอยู่เหนือความมีอคติที่ทรงมีต่อประชาชนบางกลุ่ม เช่นที่เห็นได้จากงานเขียน “Testament politique” ว่า:

neg:
จักรพรรดิแฟร์ดีนันด์ที่ 1 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
จักรพรรดิแฟร์ดีนันด์ที่ 1 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ () (10 มีนาคม ค.ศ. 1503 - 25 กรกฎาคม ค.ศ. 1564) เป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ระหว่างวันที่ ค.ศ. 1558 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 25 กรกฎาคม ค.ศ. 1564 นอกจากจะทรงเป็นประมุขของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์แล้ว จักรพรรดิแฟร์ดีนันด์ที่ 1 ก็ยังเป็นพระมหากษัตริย์แห่งโบฮีเมียและพระมหากษัตริย์แห่งโปแลนด์ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1526 และทรงเป็นอาร์ชดยุกแห่งออสเตรียตั้งแต่ปี ค.ศ. 1521 จนเสด็จสวรรคต

neg:
เจฟฟรีที่ 2 ดยุกแห่งบริตานี
ในปี ค.ศ. 1189 พระเจ้าเฮนรีที่ 2 สิ้นพระชนม์และถูกสืบทอดต่อโดยพระโอรสที่ยังมีชีวิตอยู่คนโต พระเจ้าริชาร์ดที่ 1 เนื่องจากการแต่งงานของริชาร์ดไม่มีบุตร ในปี ค.ศ. 1191 พระองค์ประกาศอย่างเป็นทางการให้พระนัดดา อาร์เธอร์ เป็นทายาทของตน จากนั้นในปี ค.ศ. 1196 คอนสแตนซ์ได้ประกาศให้อาร์เธอร์วัยเก้าปีเป็นดยุคแห่งบริตทานีและผู้ปกครองร่วมของตน เรื่องนี้ทำให้พระเจ้าริชาร์ดให้คอนสแตนซ์สละตำแหน่งและเธอถูกจองจำโดยสามีที่ไม่ถูกกัน อาร์เธอร์ถูกอาจารย์ของตนพาตัวไปที่ราชสำนักฝรั่งเศสอย่างลับๆ เพื่อเลี้ยงดูพร้อมกับอนาคตพระเจ้าหลุยส์ที่ 8 พระโอรสของพระเจ้าฟิลิปที่ 2

neg:
จักรพรรดิไฮน์ริชที่ 2 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
จักรพรรดิไฮน์ริชที่ 2 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ () หรือนักบุญไฮน์ริชคณะเบเนดิกติน (Saint Henry, Obl.S.B.) (6 พฤษภาคม ค.ศ. 973 - 13 กรกฎาคม ค.ศ. 1024) เป็นจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์สมัยราชวงศ์ออทโท ผู้ทรงครองราชบัลลังก์ระหว่าง ค.ศ. 1014 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม ค.ศ. 1024 นอกจากจะเป็นประมุขจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์แล้วจักรพรรดิไฮน์ริชที่ 2 ก็ยังเป็นพระมหากษัตริย์ของเยอรมนีตั้งแต่ปี ค.ศ. 1002 อิตาลีตั้งแต่ปี ค.ศ. 1004 และดยุกแห่งบาวาเรียระหว่างปี ค.ศ. 995 ถึงปี ค.ศ. 1005 พระองค์เป็นพระมหากษัตริย์เยอรมันพระองค์เดียวที่ได้รับการสถาปนาให้เป็นนักบุญ

neg:
พระเจ้าฟรีดริชที่ 2 แห่งปรัสเซีย
นอกจากการออกศึกแล้วพระเจ้าฟรีดริชก็ทรงใช้เวลาส่วนใหญ่ที่วังซองส์ซูซิที่พ็อทซ์ดัมซึ่งเป็นวังที่โปรดปรานที่สุดที่สร้างระหว่างปี ค.ศ. 1745 ถึงปี ค.ศ. 1747 เพื่อเป็นที่สำหรับความสำราญส่วนพระองค์ ในบริเวณวังมีวัดเฟร็นดชิพซี่งเป็นที่สำหรับสิ่งยั่วยวนสำหรับผู้รักเพศเดียวกันของกรีกโบราณ การตกแต่งรวมทั้งภาพของเทพโอเรสเทสและเทพไพลาเดสผู้เป็นเทพที่มีความสนิทสนมกับเทพโอเรสเทส และเทพอื่นๆ .

neg:
จักรพรรดิฟรีดริชที่ 1 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
ก่อนที่จะได้ทรงได้รับเลือกให้เป็นพระมหากษัตริย์แห่งเยอรมนีฟรีดริชทรงเป็นดยุกแห่งชวาเบีย ระหว่างปี ค.ศ. 1147 ถึงปี ค.ศ. 1152 ในพระนาม “ฟรีดริชที่ 3” ต่อจากพระราชบิดาเฟรเดอริกที่ 2 ดยุกแห่งชวาเบียแห่งราชวงศ์โฮเอ็นชเตาเฟิน พระราชมารดาคือจูดิธธิดาของไฮน์ริชที่ 9 ดยุกแห่งบาวาเรีย จากตระกูลเวลฟ์ซึ่งเป็นตระกูลสำคัญอีกตระกูลหนึ่งของเยอรมนี ฉะนั้นฟรีดริชจึงทรงสืบเชื้อสายมาจากตระกูลผู้นำของเยอรมนี ซึ่งทำให้เป็นที่ยอมรับในตำแหน่งเจ้านครรัฐผู้คัดเลือก (Prince-elector) ของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์

neg:
พระเจ้าเอ็ดมันด์ที่ 2 แห่งอังกฤษ
สมเด็จพระเจ้าเอ็ดมันด์ที่ 2 แห่งอังกฤษ หรือ เอ็ดมันด์ ไอรอนไซด์ () (ราว ค.ศ. 988–ค.ศ. 993–ค.ศ. 993 - 30 พฤศจิกายน ค.ศ. 1016) เป็นพระเจ้าแผ่นดินแห่งราชอาณาจักรอังกฤษ

neg:
พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 2 แห่งอังกฤษ
กลุ่มขุนนางไม่พอใจกับการกระทำของพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดและไม่ชอบเกฟสตัน จึงพยายามหาทางขับเกฟสตันออกจากราชสำนักโดยร่วมกันออกกฎบัตร ค.ศ. 1311 (Ordinances of 1311) ที่จำกัดอำนาจของพระมหากษัตริย์ แต่พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดก็ทรงเรียกตัวเกฟสตันกลับ แต่ในปี ค.ศ. 1312 เกฟสตันก็ถูกสังหารโดยเอิร์ลแห่งแลงคาสเตอร์และพรรคพวกโดยกล่าวอ้างว่าเกฟสตันนำพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดไปในทางที่ผิด เกฟสตันถูกไล่ตามและสังหารที่หมู่บ้านลีค วูตันซึ่งในปัจจุบันยังมีอนุสรณ์ชื่อ เกฟสตันครอสตั้งอยู่

neg:
จักรพรรดิกอร์ดิอานุสที่ 2
จักรพรรดิกอร์ดิอานุสที่ 2 (, 192 – 238, สวรรคต 238) จักรพรรดิร่วมแห่ง จักรวรรดิโรมันตะวันตก ในช่วง ยุคหกจักรพรรดิ โดยพระองค์ครองราชบัลลังก์ร่วมกับพระราชบิดาคือ จักรพรรดิกอร์ดิอานุสที่ 1 แต่พระองค์ครองราชบัลลังก์ได้เพียง 20 วันก็สิ้นพระชนม์ระหว่างการรบที่ คาร์เธจ เมื่อวันที่ 12 เมษายน ค.ศ. 238 ทำให้จักรพรรดิกอร์ดิอานุสที่ 1 เสียพระทัยจนปลงพระชนมชีพด้วยการแขวนพระศอ

neg:
พระเจ้าเฟรเดอริกที่ 2 แห่งเดนมาร์ก
สมเด็จพระเจ้าเฟรเดอริคที่ 2 เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1534 พระองค์เป็นพระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าคริสเตียนที่ 3 และ โดโรเทียแห่งแซ็กซ-เลาเอินบวร์ก พระองค์ทรงเสกสมรสกับโซฟีแห่งเม็คเคลนบวร์ก-กึสโทรว์ พระองค์เป็นพระราชบิดาของสมเด็จพระเจ้าคริสเตียนที่ 4 และ แอนน์แห่งเดนมาร์ก สมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษ พระเจ้าคริสเตียนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 4 เมษายน ค.ศ. 1588 ในเดนมาร์ก พระบรมศพได้รับการบรรจุที่มหาวิหารรอสคิลด์

neg:
สนธิสัญญาแวร์เดิง
เมื่อจักรพรรดิลุดวิกที่ 2 ไม่ทรงพอใจที่ไม่ทรงได้รับดินแดนเพิ่มเมื่อพระราชบิดาเสด็จสวรรคต พระองค์ก็ทรงหันไปเป็นพันธมิตรกับพระปิตุลาลุดวิกเดอะเยอรมัน ในการต่อต้านพระอนุชาโลแธร์และพระปิตุลาชาร์ลส์เดอะบอลด์ในปี ค.ศ. 858 แต่โลแธร์ก็มาคืนดีกับพระเชษฐาไม่นานหลังจากนั้น แต่ชาร์ลส์ทรงกลายเป็นผู้ที่ขาดความนิยมจนไม่สามารถรวบรวมกองทัพในการต่อต้านการรุกรานได้ ในที่สุดก็ต้องเสด็จหนีไปเบอร์กันดี สิ่งเดียวที่ช่วยพระองค์ไม่ให้เสียดินแดนก็เมื่อพระสังฆราชไม่ยอมสวมมงกุฎให้ลุดวิกเดอะเยอรมันเป็นกษัตริย์ในปี ค.ศ. 860 ชาร์ลส์เดอะบอลด์ก็ยกกำลังไปรุกรานราชอาณาจักรเบอร์กันดีของชาร์ลส์แห่งพรอว็องส์ แต่ทรงพ่ายแพ้ โลแธร์ที่ 2 ทรงยกดินแดนให้ลุดวิกที่ 2 ในปี ค.ศ. 862 เพื่อเป็นการตอบแทนในการที่ทรงสนับสนุนการหย่าร้างกับพระมเหสีของพระองค์ที่ก่อให้เกิดความขัดแย้งกับสมเด็จพระสันตะปาปานิโคลัสที่ 1และพระปิตุลา ชาร์ลส์แห่งเบอร์กันดีเสด็จสวรรคตในปี ค.ศ. 863 ราชอาณาจักรของพระองค์ตกไปเป็นของลุดวิกที่ 2

neg:
เจฟฟรีที่ 2 ดยุกแห่งบริตานี
ฤดูร้อนของปี ค.ศ. 1186 เจฟฟรีย์ยังคงอยู่ในปารีส แผนการของเขาสูญเปล่าเพราะในวันที่ 19 สิงหาคม ค.ศ. 1186 เจฟฟรีย์สิ้นพระชนม์ด้วยวัย 27 พรรษา แหล่งข้อมูลร่วมสมัยฉบับหนึ่งกล่าวว่าเจฟฟรีย์สิ้นพระชนม์จากอาการไข้ ทว่าแหล่งข้อมูลอื่นอีกหลายฉบับกล่าวว่าทรงตกจากหลังม้าระหว่างการประลองและถูกย่ำจนตาย เจฟฟรีย์ถูกฝังในมหาวิหารนอเตรอ-ดามในปารีส พระเจ้าฟิลิปที่ 2 หมดอาลัยตายอยากด้วยความเศร้าที่มีต่อพระสหายที่พระองค์ต้องยั้งตัวเองไม่ให้โผเข้าใส่โลงศพของเจฟฟรีย์ในตอนที่เปิดโลง พระเชษฐภคินีของเจฟรีย์จากการแต่งงานครั้งแรกของพระมาดากับพระเจ้าหลุยส์ที่ 7 แห่งฝรั่งเศส มารี เคานเตสแห่งชอมปาญ เข้าร่วมพิธีศพของพระองค์และบริจาคเงินเพื่อใช้จ่ายในการทำพิธีมิสซาให้กับดวงวิญญาณของพระองค์

neg:
พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 2 แห่งอังกฤษ
เมื่อวันที่ 20 มกราคม ค.ศ. 1327 พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดก็ทรงได้รับแจ้งที่ปราสาทเคนนิลเวิร์ธถึงมติของรัฐสภาและข้อกล่าวหาต่างที่มีต่อพระองค์ ข้อกล่าวหารวมทั้ง: ไม่ทรงมีสมรรถภาพในการปกครองโดยการที่ทรงอนุญาตให้ผู้อื่นมาปกครองแทนพระองค์ซึ่งทำให้มีผลเสียหายต่อประชาชนและสถาบันศาสนา; ไม่ทรงฟังคำแนะนำที่ดีและทำตามคำแนะนำที่ทำให้เป็นพระมหากษัตริย์ที่ไม่เหมาะสม; ทรงเสียดินแดนสกอตแลนด์, แกสโคนี และ ไอร์แลนด์เพราะไม่ทรงมีความสามารถทางการปกครองที่จะรักษาดินแดนเหล่านั้นไว้ได้; ทรงสร้างความเสียหายต่อสถาบันโรมันคาทอลิกและทรงจำขังผู้แทนของศาสนา; ทรงอนุญาตให้ขุนนางถูกฆาตกรรม, ยึดทรัพย์, จำขัง และ เนรเทศ; ไม่ทรงมีความยุติธรรมและยังทรงปกครองโดยเอาผลประโยชน์ที่ไม่เป็นธรรมและอนุญาตให้ผู้อื่นกระทำเช่นเดียวกัน; และทรงหลบหนีไปกับผู้มีความผิดต่างๆ ต่อราชอาณาจักรโดยทิ้งราชอาณาจักรไว้ให้ว่างลงโดยปราศจากรัฐบาลซึ่งเป็นผลทำให้ประชาชนหมดความเชื่อมั่นและความศรัทธาในรัฐบาล พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดทรงคาดไม่ถึงถึงความรุนแรงของข้อกล่าวหาต่างๆ และผลการตัดสินทรงกันแสงไปในขณะที่ทรงฟัง เมื่อเสร็จจากการอ่านข้อกล่าวหา รัฐบาลก็ยื่นข้อแนะนำให้ทรงเลือกระหว่าการสละราชสมบัติให้กับพระราชโอรส หรือ ปฏิเสธข้อกล่าวหาและสละราชสมบัติให้กับผู้ใดผู้หนึ่งที่ไม่ใช่พระญาติแต่มีประสบการณ์ในการปกครองซึ่งในกรณีนี้ก็คงจะหมายถึงมอร์ติเมอร์ พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดจึงทรงสละราชสมบัติให้กับพระราชโอรส เซอร์วิลเลียม ทรัสส์เซลผู้เป็นตัวแทนรัฐสภาจึงประกาศแทนรัฐสภายกเลิกความจงรักภักดีต่อพระเจ้าเอ็ดเวิร์ด รัชสมัยของพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 2 จึงสิ้นสุดลง

neg:
แมรีที่ 2 แห่งอังกฤษ
สมเด็จพระราชินีนาถแมรีที่ 2 แห่งอังกฤษ () (30 เมษายน ค.ศ. 1662 – 28 ธันวาคม ค.ศ. 1694) เป็นพระเจ้าแผ่นดินแห่งราชวงศ์สจวตของราชอาณาจักรอังกฤษและไอร์แลนด์ระหว่างปี ค.ศ. 1689 ถึงปี ค.ศ. 1694

neg:
พระเจ้าฟรีดริชที่ 2 แห่งปรัสเซีย
พระเจ้าฟรีดริชที่ 2 () หรือ พระเจ้าฟรีดริชมหาราช () เป็นพระมหากษัตริย์ปรัสเซียจากราชวงศ์โฮเอินท์ซ็อลเลิร์น โดยทรงครองราชย์ระหว่างปีค.ศ. 1740 จนถึง 1786 พระองค์ทรงเป็นลำดับที่สามและ "กษัตริย์ในปรัสเซีย" องค์สุดท้าย ก่อนที่จะฉลองพระอิสรยยศขึ้นเป็น ‘กษัตริย์แห่งปรัสเซีย(King of Prussia)’ หลังจากที่ได้รับดินแดนทางประวัติศาสตร์ดั้งเดิมของปรัสเซีย นอกจากนั้นก็ยังทรงดำรงตำแหน่งผู้คัดเลือกแห่งบรันเดินบวร์คในพระนามว่า "ฟรีดริชที่ 4" และทรงได้รับสมญานามว่า "พระเจ้าฟรีดริชมหาราช" และมีพระนามเล่นว่า "เจ้าฟริทซ์เฒ่า (der Alte Fritz)"

neg:
จักรพรรดิออทโทที่ 2 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
จักรพรรดิออทโทที่ 2 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ () (ค.ศ. 955 - 7 ธันวาคม ค.ศ. 983) เป็นจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์แห่งราชวงศ์ออทโท ผู้ทรงครองราชบัลลังก์ระหว่างปี ค.ศ. 967 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 7 ธันวาคม ค.ศ. 983 พระองค์เป็นพระราชโอรสในจักรพรรดิออทโทที่ 1 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ และ อเดลัยเดแห่งอิตาลี

neg:
ชาลส์ที่ 2 แห่งอังกฤษ
พระเจ้าชาลส์ประชวรด้วยอาการชักเนื่องจากเส้นโลหิตในสมองแตก เมื่อเช้าวันที่ 2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1685 และเสด็จสวรรคตเมื่อเวลา 11:45 น. หลังจากนั้นที่ประชวรได้สี่วันที่พระราชวังไวต์ฮอลล์ เมื่อพระชนมายุได้ 54 พรรษา อาการประชวรคล้ายคลึงกับอาการของ ยูรีเมีย (uraemia) ซึ่งเป็นอาการที่เกี่ยวกับไตทำงานอย่างไม่ปกติ ขณะที่ประชวร พระเจ้าชาลส์ตรัสกับดยุกแห่งยอร์กว่า “จะต้องมิให้เนล เกล็นผู้น่าสงสารได้รับความลำบากเป็นอันขาด” และกับข้าราชสำนักว่า “ข้าพเจ้าขออภัย ท่านสุภาพบุรุษ ที่เป็นผู้กำลังจะตายในเวลานี้” ค่ำวันสุดท้ายก็ทรงได้รับเข้าสู่โรมันคาทอลิก แต่ก็ไม่ทราบว่ามีพระสติดีพอที่จะทราบถึงเหตุการณ์ดังกล่าวหรือทรงรับรู้เท่าใดหรือผู้ใดเป็นผู้จัดการการกระทำครั้งนี้ พระบรมศพถูกฝังไว้ที่แอบบีเวสต์มินสเตอร์ “โดยไม่มีพิธีรีตองอันหรูหรา” เมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ ดยุกแห่งยอร์กพระอนุชาขึ้นครองราชย์ต่อมาเป็นพระเจ้าเจมส์ที่ 2 แห่งอังกฤษและไอร์แลนด์ และพระเจ้าเจมส์ที่ 7 แห่งสกอตแลนด์

neg:
พระเจ้าฟรีดริชที่ 2 แห่งปรัสเซีย
พระเจ้าฟรีดริชทรงมีความกังวลเมื่อพระราชินีนาถแคทเธอรีนทรงมีบทบาทสำคัญต่อการประชุมรัฐสภาเร็พนิม (Repnin Sejm) เมื่อปี ค.ศ. 1767 ผลจากการประชุมมีความกระทบกระเทือนต่อออสเตรียและจักรวรรดิออตโตมัน เมื่อสงครามรัสเซีย-ตุรกี (Russo-Turkish War) ระหว่างปี ค.ศ. 1768 ถึงปี ค.ศ. 1774 เกิดขึ้นพระเจ้าฟรีดริชทรงหนุนหลังพระราชินีนาถแคทเธอรีน--แต่ด้วยความไม่เต็มใจ--เป็นจำนวนเงิน 300,000 รูเบิลเพราะไม่ทรงต้องการให้รัสเซียมีความแข็งแกร่งขึ้นจากการยึดครองดินแดนของจักรวรรดิออตโตมัน นอกจากนั้นก็ยังทรง กลับไปเป็นพันธมิตรกับจักรพรรดิโยเซฟและเว็นเซล อันทอน กราฟ คอนิทซ์อัครเสนาบดีออสเตรีย ราวปี ค.ศ. 1731 พระเจ้าฟรีดริชทรงส่งพระราชสารถึงนายพลดูบิสลาฟ โนมาร์ ฟอน แน็ทซเมอร์แห่งปรัสเซีย เสนอการผนวกดินแดนปรัสเซียโปแลนด์เพื่อสร้างความมั่นคงยิ่งขึ้นให้แก่ทางตะวันออกของราชอาณาจักรปรัสเซีย

neg:
ราชรัฐอันส์บัค
ราชรัฐก่อตั้งขึ้นเมื่อเบอร์กราฟฟรีดริชที่ 5 แห่งเนิร์นแบร์กเสียชีวิตเมื่อวันที่ 21 มกราคม ค.ศ. 1398 เมื่อดินแดนถูกแบ่งระหว่างลูกชายสองคน ลูกชายคนรองฟรีดริชที่ 6 ได้รับอันส์บัค ลูกชายคนโตจอห์นที่ 3 ได้รับราชรัฐไบรอยท์ หลังจากจอห์นเสียชีวิตเมื่อวันที่ 11 มิถุนายน ค.ศ. 1420 ราชรัฐทั้งสองก็กลับมารวมกันภายใต้ฟรีดริชที่ 6 ผู้ได้รับการเลื่อนฐานะขึ้นเป็นพรินซ์อีเล็คเตอร์ฟรีดริชที่ 1 แห่งบรันเดินบวร์ค ในปี ค.ศ. 1415

neg:
จักรพรรดิไฮน์ริชที่ 2 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
จักรพรรดิไฮน์ริชที่ 2 เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 6 พฤษภาคม ค.ศ. 973 ในบาวาเรียในเยอรมนี พระองค์เป็นพระโอรสของดยุกไฮน์ริชที่ 2 แห่งบาวาเรียและกีเซลาแห่งเบอร์กันดี ขณะที่พระบิดาทรงมีความขัดแย้งกับพระจักรพรรดิสององค์ก่อนหน้านั้น ไฮนริคก็หันเข้าวัดตั้งแต่ยังทรงพระเยาว์ โดยทรงไปพึ่งอับราฮัม บิชอปแห่งไฟรซิง และต่อมาทรงได้รับการศึกษาจากสำนักศึกษาของมหาวิหารเซนต์แมรี ฮิลเดสไฮม์ เมื่อพระบิดาสิ้นพระชนม์ไฮน์ริชก็ทรงเป็นดยุกแห่งบาวาเรียในปี ค.ศ. 995 ในพระนาม “ไฮนริคที่ 4”

neg:
พระเจ้าเอ็ดมันด์ที่ 2 แห่งอังกฤษ
ในปี [[ค.ศ. 1016]] พระเจ้าเอเธลเรดที่ 2 ก็ประชวรและในที่สุดก็เสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ [[23 เมษายน]] เอ็ดมันด์ขึ้นครองราชย์เป็นสมเด็จพระเจ้าเอ็ดมันด์ที่ 2 แห่งอังกฤษ และทรงพยายามต่อต้านการรุกรานของพระเจ้าคานูท เมื่อทหารเดนมาร์กล้อม [[กรุงลอนดอน]] เอ็ดมันด์ก็เสด็จไปรวมกำลังที่เวสเซ็กซ์ เมื่อทหารเดนมาร์กติดตามมาทรงต่อสู้อย่างกล้าหาญ และทรงได้รับชัยชนะหลายครั้งต่อพระเจ้าคานูท แต่เมื่อวันที่ [[18 ตุลาคม]] พระเจ้าคานูทก็ได้รับชัยชนะอย่างเด็ดขาดต่อพระเจ้าเอ็ดมันด์ใน[[ยุทธการแอชชิงดัน]] (Battle of Ashingdon) ในเอสเซ็กซ์ หลังจากนั้นพระมหากษัตริย์สองพระองค์ก็ทรงเจรจาต่อรองสงบศึกซึ่งระบุให้พระเจ้าเอ็ดมันด์ได้เอสเซ็กซ์ และพระเจ้าคานูทได้ดินแดนส่วนที่เหนือจาก[[แม่น้ำเทมส์]] นอกจากนั้นก็ยังทรงตกลงกันว่าถ้าฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งเสียชีวิตดินแดนของผู้ที่เสียชีวิตก็จะตกไปเป็นของผู้ที่ยังมีชีวิตอยู่

neg:
อัลเบร็คท์ ฟรีดริช ดยุกแห่งปรัสเซีย
อัลเบร็คท์ ฟรีดริช ดยุกแห่งปรัสเซีย (; ) (7 พฤษภาคม ค.ศ. 1553 - 28 สิงหาคม ค.ศ. 1618) เป็นดยุคแห่งปรัสเซียจาก ค.ศ. 1568 จนกระทั่งพระองค์สวรรคต พระองค์เป็นบุตรชายของอัลแบร์ท ดยุกแห่งปรัสเซีย และแอนนา มาเรีย แห่งเบรินวาค-ลูนิบาบัค เป็นดยุกคนที่สองและดยุกองค์สุดท้ายของราชวงศ์โฮเฮนซอลเลิร์น ดยุคแห่งแอนเบน

neg:
พระเจ้าฟรีดริชที่ 2 แห่งปรัสเซีย
พระเจ้าฟรีดริช วิลเฮล์มทรงศึกษามาในทางลัทธิคาลวิน แต่ทรงมีความระแวงว่ามิได้เป็นผู้ได้รับเลือกจริง และเพื่อเป็นการเลี่ยงปัญหาของความรู้สึกนั้น จึงทรงสั่งมิให้สอนพระโอรสเกี่ยวกับแนวคิดเทวลิขิต พระเจ้าฟรีดริชที่ 2 เอง ไม่ทรงเคร่งครัดเรื่องศาสนาแต่ทรงนับถือลัทธิคาลวิน แม้ว่าจะขัดกับพระประสงค์ของพระบิดาก็ตาม แต่ไม่เป็นที่ทราบที่ทรงทำเช่นนั้นเป็นการทำเพื่อประท้วงพระราชบิดาหรือเป็นการที่มีความศรัทธาด้วยพระทัยจริงของพระองค์เอง

neg:
พระเจ้าฟรีดริชที่ 1 แห่งปรัสเซีย
พระเจ้าฟรีดริชที่ 1 เป็นพระโอรสองค์ที่สามของฟรีดริช วิลเฮล์ม ผู้คัดเลือกแห่งบรันเดินบวร์ค กับพระชายาองค์แรกหลุยส์ เฮนเรียตแห่งออเรนจ์-นาซอ พระธิดาองค์โตของเฟรเดอริค เฮนรี เจ้าชายแห่งออเรนจ์ และอมาเลียแห่งโซล์มส์-บราวน์เฟลส์ พระญาติสายพระมารดาคือสมเด็จพระเจ้าวิลเลียมที่ 3 แห่งอังกฤษ เมื่อฟรีดริช วิลเฮล์มที่ 1 สวรรคตเมื่อวันที่ 29 เมษายน ค.ศ. 1688 ก็ทรงสืบทอดราชสมบัติต่อจากพระบิดาเป็น ฟรีดริชที่ 3 ผู้คัดเลือกแห่งบรันเดนบูร์ก

neg:
พระเจ้าเปดรูที่ 2 แห่งโปรตุเกส
พระเจ้าเปดรูที่ 2 ไม่เพียงแต่ทรงสืบราชบัลลังก์ต่อจากพระเชษฐาเท่านั้น แต่ยังทรงอภิเษกสมรสกับพระมเหสีในพระเชษฐาด้วยคือ สมเด็จพระราชินีมาเรีย ฟรานซิสกา (1646–1683) ทั้งสองพระองค์มีพระราชธิดาเพียงพระองค์เดียวคือ เจ้าหญิงอิซาเบล ลุยซา (1669–1690) เจ้าหญิงแห่งเบย์ราและทรงเป็นองค์รัชทายาทโดยสันนิษฐาน เจ้าหญิงทรงถูกเรียกขานว่า "ผู้เคยหมั้น" (a Sempre-Noiva; the ever-engaged) เนื่องมาจากแผนการจัดการอภิเษกสมรสให้เจ้าหญิงหลายครั้งไม่เคยประสบความสำเร็จ สมเด็จพระราชินีมาเรีย ฟรานซิสกาไม่ทรงสามารถมีพระประสูติกาลทายาทได้มากอีกต่อไป พระนางสิ้นพระชนม์ในปลายปี ค.ศ. 1683 หลังจากมีพระประสูติกาลเจ้าหญิงอิซาเบลไปแล้ว 14 ปี เนื่องจากเจ้าหญิงมีพระวรกายอ่อนแอและประชวรบ่อย พระเจ้าเปดรูจึงตัดสินพระทัยอภิเษกสมรสอีกครั้ง

neg:
เกออร์ค ฟรีดริช เจ้าชายแห่งปรัสเซีย
เกออร์ค ฟรีดริช แฟร์ดีนันด์ เจ้าชายแห่งปรัสเซีย () เป็นประมุขแห่งราชวงศ์โฮเอินท์ซ็อลเลิร์นสาขาปรัสเซียองค์ปัจจุบัน ซึ่งในอดีตเคยเป็นราชวงศ์ที่ปกครองจักรวรรดิเยอรมันและราชอาณาจักรปรัสเซีย เขาเป็นทายาทรุ่นที่ 4 ในจักรพรรดิวิลเฮ็ล์มที่ 2 ไกเซอร์องค์สุดท้ายแห่งจักรวรรดิเยอรมัน ซึ่งสละราชบัลลังก์หลังเยอรมันพ่ายแพ้ในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง

neg:
พระเจ้าจอร์จที่ 2 แห่งบริเตนใหญ่
พระเจ้าจอร์จที่ 2 แห่งบริเตนใหญ่ () พระราชสมภพเมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 1683 ที่พระราชวังแฮร์เรนเฮาเซิน ที่เมืองฮันโนเวอร์ในประเทศเยอรมนีปัจจุบัน เป็นพระเจ้าแผ่นดินองค์สุดท้ายที่ทรงพระราชสมภพนอกสหราชอาณาจักร เป็นพระราชโอรสของพระเจ้าจอร์จที่ 1 แห่งบริเตนใหญ่และเจ้าหญิงโซฟี โดโรเทอาแห่งเซลเลอ อภิเษกสมรสกับคาโรลีนแห่งบรันเดินบวร์ค-อันส์บัค และครองราชย์ระหว่างวันที่ 11 มิถุนายน ค.ศ. 1727 จนถึงวันสวรรคตเมื่อวันที่ 25 ตุลาคม ค.ศ. 1760 ที่พระราชวังเค็นซิงตันในกรุงลอนดอน บริเตนใหญ่

neg:
พระเจ้าฟรีดริชที่ 2 แห่งปรัสเซีย
ทอมัส แบบบิงตัน มาคอเลย์ (Thomas Babington Macaulay, 1st Baron Macaulay) กวีชาวอังกฤษกล่าวถึงพระเจ้าฟรีดริชว่า:

neg:
พระเจ้าเฟลิเปที่ 2 แห่งสเปน
ส่วนแรก คือ ออสเตรีย โบฮีเมีย และฮังการี ทรงมอบให้พระอนุชา ซึ่งต่อมาทรงได้รับเลือกเป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ในพระนามสมเด็จพระจักรพรรดิเฟอร์ดินานด์ที่ 1 (Ferdinand I, พ.ศ. 2046-พ.ศ. 2107) ส่วนดินแดนที่เหลือ คือ ดินแดนกลุ่มประเทศต่ำและสเปน ทรงมอบให้พระราชโอรส คือ พระเจ้าเฟลิเปที่ 2 แต่ถึงแม้ว่าจักรพรรดิชาลส์ที่ 5 จะทรงสละราชสมบัติไปแล้วก็ยังทรงคอยให้คำแนะนำพระราชโอรสอยู่ จนกระทั่งสิ้นพระชนม์ใน พ.ศ. 2101

neg:
ปัญหาเยอรมัน
ในวันที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2349 จักรพรรดิฟรันซ์ที่ 2 แห่งฮับส์บูร์ก สละราชสมบัติและยุบจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์จากความพ่ายแพ้ต่อจักรวรรดิฝรั่งเศสที่หนึ่งในสงครามนโปเลียน จึงเท่ากับเป็นการสิ้นสุดลงของจักรวรรดิแบบหลวม ๆ ซึ่งรวมดินแดนเยอรมนีให้เป็นปึกแผ่นมาหลายร้อยปี จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ไม่เคยมีสถานะเป็นรัฐชาติโดยแท้จริง แม้ว่าชื่อที่่ใช้เรียกขานในภายหลังจะเพิ่มคำว่า "แห่งชาติเยอรมัน" เข้าไปด้วยก็ตาม ทั้งนี้ผู้ปกครองของจักรวรรดิต้องเผชิญกับปัญหาการสูญเสียพระราชอำนาจการปกครองให้แก่รัฐของจักรวรรดิตลอดช่วงหลายร้อยปีที่ผ่านมา นอกจากนี้ผลของสงครามสามสิบปียังส่งผลต่อพระราชอำนาจของจักรพรรดิอย่างร้ายแรง ทั้งยังส่งผลให้เกิดการแข่งขันกันระหว่างรัฐทรงอำนาจในยุโรปสองรัฐคือ ราชอาณาจักรฮับส์บูร์ก (ในฐานะรัฐที่ทรงอำนาจมากที่สุดในจักรวรรดิ) และบรันเดนบูร์ก-ปรัสเซีย ซึ่งขยายอาณาเขตของตนเกิดกว่าอาณาเขตของจักรวรรดิ ในขณะเดียวกันนั้นเองนครรัฐขนาดเล็กจำนวนมากภายในจักรวรรดิก็กระจัดกระจายกันออกไป จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 18 จึงมีนครรัฐขนาดเล็กมากกว่า 1,800 แห่ง และแต่ละแห่งปกครองแยกจากกันอย่างอิสระ

neg:
พระเจ้าฟรีดริชที่ 2 แห่งปรัสเซีย
พระเจ้าฟรีดริชเป็นพระเจ้าแผ่นดินนักปรัชญาเช่นเดียวกับจักรพรรดิมาร์คัส ออเรลิอัสแห่งจักรวรรดิโรมัน ทรงเป็นสมาชิกของสมาคม ในปี ค.ศ. 1738 ซึ่งเป็นเวลาใกล้กับยุคภูมิปัญญา และทรงมีความชื่นชมในตัวนักคิดวอลแตร์ผู้ที่ทรงมีการติดต่อด้วยเกือบตลอดชีวิต