query: อัลเทอร์เนทีฟ ร็อก คืออะไร ?

pos:
ออลเทอร์นาทิฟร็อก
ออลเทอร์นาทิฟร็อก ( ในบางครั้งอาจเรียกว่า ดนตรีออลเทอร์นาทิฟ (alternative music), ออลต์-ร็อก (alt-rock) หรือเรียกสั้น ๆ ว่า ออลเทอร์นาทิฟ) เป็นแนวเพลงร็อกที่เกิดขึ้นจากเพลงใต้ดินอิสระในคริสต์ทศวรรษ 1980 และเริ่มได้รับความนิยมอย่างกว้างขวางในคริสต์ทศวรรษ 1990 ทั้งนี้ คำว่า "ออลเทอร์นาทิฟ" นั้นหมายถึง ความแตกต่างด้านแนวเพลงจากดนตรีร็อกกระแสหลัก ความหมายของคำนี้แต่เดิมกว้างกว่านี้ คือหมายถึงยุคของนักดนตรี ไปจนถึงแนวเพลงหรืออาจเป็นแค่ทำงานอิสระ กลุ่มคนที่ทำงานแบบดีไอวายในแนวพังก์ร็อก ซึ่งในปลายคริสต์ทศวรรษ 1970 นี้เองได้ปูพื้นฐานให้กับดนตรีออลเทอร์นาทิฟ ในช่วงเวลานี้เอง "ออลเทอร์นาทิฟ" ล้วนอธิบายว่าหมายถึงดนตรีจากศิลปินร็อกใต้ดินที่ได้เป็นที่รู้จักในกระแสหลัก หรือดนตรีประเภทไหนก็ตาม ไม่ว่าจะใช่ร็อกหรือไม่ ที่สืบทอดมาจากดนตรีพังก์ร็อก (ตัวอย่างเช่น พังก์ นิวเวฟ และโพสต์พังก์)

neg:
อเนกประสงค์
อเนกประสงค์ คือวงดนตรีแนวร็อคที่เกิดขึ้นจากการรวมตัว ของนักดนตรีอาชีพที่เล่นตามผับ ในจังหวัดพิษณุโลก จากการนำทีม ของ "บอล" (นักร้องนำ) ที่สานต่อความฝันที่เคยได้ตังใจไว้ เมื่อ 8 ปี ก่อนหน้านี้ อเนกประสงค์ ก่อตั้งเมื่อปี 2549 เริ่มเล่นที่ แรก คือ "ร้านสนุกนึก" ผับชื่อดัง ในจังหวัดพิษณุโลก ผู้ก่อตั้งรุ่นแรก จะมีบอล(ร้องนำ) และ อุ้ม (กีต้าร์) กับ วิว (เบส) ที่เป็นเสาหลักของ อเนกประสงค์ ต่อมา ก็มีการเปลี่ยนแปลง มาตลอดในการเล่น ดนตรีอาชีพ กลางคืน จน มาถึง 1 ธันวาคม 2555 กับการเปลี่ยนแปลงวง ในเซท ปัจจุบัน นำทีม โดย บอล(ร้องนำ) , ดุ๊ก (เบส) , กั้ง(กีต้าร์) และ จิ๊ฟ (กลอง) ได้รวมตัวกันทำเพลง ขึ้น เพลงแรก ชื่อว่า "โลกกลม" ซึ่งแต่งโดย อุ้ม มือกีต้า คนก่อตั้งวงในยุคแรก ทำให้ เราทั้ง 4 คน ได้เป็นจุดเริ่มต้นของการทำเพลง จากนั้น ก็ได้ทำเพลงต่อ โดยการที่ ทุกคนช่วยกันคิดที่จะทำเพลงในทางที่ตัวเองชอบ จึงได้เพลง "อดีต" มาอีก 1 เพลง ความพยายามที่จะมีสังกัด บอลจึงติดต่อ ทุกช่องทางในการส่งเพลง แต่แล้ววันนึง บอล ได้เห็น คลิป ใน Youtube เพลง "ไม่บอกเธอ" และรู้สึกว่าอยากได้งานแบบนี้ จึงติดต่อ Crispysound ผ่าน ช่องทางนี้ และก็มีการโทรติดต่อกลับมา โดยมี พี่จิ๊บหรือ Audiojiffy (producer) และได้นัดวัน กัน มาพูดคุยและ ร่วมกับสังกัด Crispysound อย่างเป็นทางการ หลังจากนั้น พวกเราก็ได้ ทำเพลง "อดีต" กันใหม่ ทั้งหมด โดยการดูแล ของ พี่จิ๊บหรือ Audiojiffy (producer) จนเสร็จสิ้น และได้เพลง "อดีต" เป็น Single แรก ที่ได้ ออกกับ Crispysound

neg:
โพรเกรสซิฟร็อก
โพรเกรสซิฟร็อก ( หรือเขียนสั้น ๆ ว่า prog หรือ prog rock) เป็นดนตรีร็อกประเภทหนึ่งที่เกิดขึ้นในช่วงปลายทศวรรษ 1960 และต้นทศวรรษ 1970 เป็นส่วนหนึ่งของ "ความพยายามในการยกฐานะเพลงร็อกอังกฤษสู่ระดับใหม่ ด้านความเชื่อถือด้านศิลปะดนตรี" คำว่า "อาร์ตร็อก" มักจะใช้ในความหมายเช่นเดียวกับ "โพรเกรสซิฟร็อก" แต่ขณะที่ทั้งสองแนวเพลงก็ข้ามกันไปข้ามกันมา แต่ทั้งสองแนวเพลงก็ไม่ใช่อย่างเดียวกัน

neg:
เจนส์แอดดิกชัน
เจนส์แอดดิกชัน () เป็นวงอัลเทอร์เนทีฟ ร็อกอเมริกันก่อตั้งวงใน ก่อตั้งวงในลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย ในปี 1985 สมาชิกในวงประกอบด้วย นักร้อง เพอร์รี ฟาร์เรล, มือกีตาร์ เดฟ นาวาร์โร, มือเบส อีริก เอเวอรี่ และมือกลอง สตีเฟน เพอร์กิ้นส์ หลังจากแตกวงในปี 1991 วงกลับมาร่วมทัวร์กันอีกครั้งในปี 1997 และกลับมารวมตัวกันใหม่ในปี 2001 จนแยกกันอีกในปี 2004 และกลับมารวมตัวอีกครั้งในปี 2008 แนวเพลงของวงมีความหลากหลาย ที่เกิดจากการรวมของเพลงอัลเทอร์เนทีฟร็อกดั้งเดิม เข้ากับองค์ประกอบของ เฮฟวีเมทัลและ โกธิกร็อก

neg:
ร็อกแอนด์โรล
ร็อกแอนด์โรล () คือแนวเพลงประเภทหนึ่งที่ได้พัฒนาในสหรัฐอเมริกาตั้งแต่ช่วงปลายยุค 40s จนมาได้รับความนิยมในต้นยุค 50s และได้แพร่ขยายความนิยมไปทั่วโลก ซึ่งในปัจจุบันเราจะเรียกกันสั้นๆว่า "ร็อก" ส่วนเรื่องจังหวะจะเป็นจังหวะ บูกี้ วูกี้ บลูส์ โดยจะทำให้เด่นโดยจังหวะแบ็ค บีท (Back Beat) ซึ่งต่อมาจะใช้กลองสแนร์
ดนตรีร็อกแอนด์โรลช่วงแรกจะเล่นโดยกีตาร์ไฟฟ้า หนึ่งหรือสองตัว (1 ลีด ,1 ริทึม),กีตาร์เบส (หรือดับเบิ้ลเบส),ชุดกลอง ส่วนคีย์บอร์ดจะเป็นส่วนเสริม

neg:
พังก์ร็อก
ต้นกำเนิดของนิวยอร์กพังก์สามารถสืบต้นตอไปถึงปลายยุคทวรรษที่ 1960 กับวัฒนธรรมขยะ และ ต้นยุคทวรรษที่ 1970 กับการเคลื่อนไหวของอันเดอร์กราวนด์ร็อก มีจุดศูนย์กลางอยู่แถว เมอร์เซอร์ อาร์ทส เซ็นเตอร์ ใน กรีนิช วิลเลจที่ที่ นิวยอร์ก ดอลส์ได้แสดง ในปี 1974
CBGB ได้กลายเป็นสถานที่ประจำของวงดนตรีที่เล่นเพลงเสียงดัง ๆ และดนตรีที่ซับซ้อน ริชาร์ด เฮลล์ได้ริเริ่มรูปแบบการแต่งตัวแบบ แจ็คเก็ตหนัง เสื้อทีเชิร์ตขาดๆ กางเกงขาสั้น ทรงผมที่ดูสกปรก

neg:
ออลเทอร์นาทิฟร็อก
หลังจากเกือบ 10 ปีที่เพลงใต้ดิน, สกาพังก์ และเพลงที่มีส่วนผสมของสกาอังกฤษยุคแรก ๆ กับพังก์ ได้รับความนิยมในสหรัฐ วงแรนซิดเป็นวงแรกที่ได้แจ้งเกิดจาก "การกลับมาคลื่นลูกที่ 3 ของสกา" และในปี 1996 วงไมตีไมตีบอสสโตนส์, โนเดาต์, ซับไลม์, โกลด์ฟิงเกอร์, รีลบิกฟิช, เลสส์แดนเจก และเซฟเฟอร์ริส มีเพลงเข้าชาร์ตหรือได้รับกระแสตอบรับท่วมท้นทางวิทยุ

neg:
เดอะสโตนโรสเซส
เดอะสโตนโรสเซส () วงดนตรีอัลเทอร์เนทีฟร็อกจากเมืองแมนเชสเตอร์ ประเทศอังกฤษ นำโดย เอียน บราวน์ (ร้องนำ) จอห์น สไควร์ (กีตาร์) มานี (เบส) และ เรนี (กลอง)

neg:
พังก์ร็อก
วงออลเทอร์นาทิฟอย่าง โซนิกยูท (Sonic Youth) ที่ได้โตขึ้นจากแนวโนเวฟ และวงจากบอสตันอย่างพิกซี่ ได้เริ่มมีกลุ่มคนฟังที่กว้างขวางขึ้น ในปี 1991 วงเนอร์วานา (Nirvana) ได้เกิดขึ้นในกระแสของเพลงแนวกรันจ์ และได้ประสบความสำเร็จทางด้านธุรกิจกับอัลบั้มที่ 2 ของพวกเขา Nevermind เนอร์วาน่าได้สดุดีว่าพังก์เป็นอิทธิพลสำคัญของดนตรีพวกเขา เคิร์ต โคเบนนักร้องนำวงเนอร์วาน่าได้เขียนไว้ว่า "พังก์คือดนตรีที่อิสระ มันพูด กระทำ และเล่นในสิ่งที่คุณต้องการ" การประสบความสำเร็จขอวงเนอร์วาน่าได้เป็นตัวกระตุ้นให้กระแสอัลเทอร์เนทีฟร็อกดังขึ้นมา และได้เป็นส่วนหนึ่งของแนวดนตรีที่ได้รับความนิยมในทศวรรษที่ 1990 ด้วย

neg:
พังก์ร็อก
ในปี ค.ศ. 1985 นิตยสารโรลลิ่งสโตนได้เขียนเกี่ยวกับวงอย่าง แบล็กแฟล็ก (Black Flag), ฮุสเกอร์ดุ, มินิตเม็น (Minutemen) และเดอะรีเพลซเม็นส์ ว่า "วงพังก์ดั้งเดิมได้ผ่านไปแล้ว วงพังก์ร็อกอเมริกันที่ดีที่สุดได้เข้ามาแทน พวกเขาได้รู้จักว่าการเล่นดนตรีเป็นอย่างไร และได้ค้นพบเมโลดี้ การโซโล่กีตาร์ และเนื้อเพลงที่มีอะไรมากไปกว่าการตะโกนคำขวัญทางการเมือง" โดยช่วงสิ้นสุดทศวรรษที่ 1980 วงเหล่านี้ได้แปลเปลี่ยนมาเป็นออลเทอร์นาทิฟร็อก โดยออลเทอร์นาทิฟร็อกได้รวมความหลากหลายของสไตล์ อย่าง อินดี้ร็อก, โกธิกร็อก, กรันจ์ และอื่น ๆ ทำให้เป็นหนึ่งเดียวกันโดยอยู่ในต้นแบบของพังก์ร็อกสู่กระแสนิยมทางด้านดนตรี

neg:
บริตป็อป
บริตป็อปนำวงออลเทอร์นาทิฟร็อกของอังกฤษเข้าสู่กระแสะหลัก ก่อให้เกิดแกนนำการเคลื่อนไหวทางวัฒนธรรมในอังกฤษ เรียกว่า คูลบริทานเนีย (Cool Britannia)

neg:
แร็ปคอร์
แร็ปคอร์ () บางครั้งเรียกว่า พังก์แร็ป ) เป็นแนวเพลงประเภทหนึ่งของแร็ปร็อก ที่เป็นการรวมเสียงร้องและบางองค์ประกอบของเครื่องดนตรีจากแนวดนตรีฮิปฮอป ด้วยกันกับพังก์ร็อก หรือกับแนวดนตรีฮาร์ดคอร์พังก์

neg:
ร็อกอำพัน
ร็อกอำพัน ประสบความสำเร็จเป็นอย่างมากด้วยยอดขายกว่า 2 ล้านตลับ เนื่องด้วยกระแสดนตรีในขณะนั้นนิยมร็อกโดยเฉพาะในแบบฮาร์ดร็อกหรือเฮฟวี่เมทัลอยู่ และทำให้นักร้องทั้งคู่ได้แสดงในคอนเสิร์ต ช็อต ชาร์จ ช็อค ร็อก คอนเสิร์ต ครั้งที่ 2 ที่ใช้ชื่อว่า "ช็อต ชาร์จ ช็อค ร็อก คอนเสิร์ต เสืออำพัน" ในวันที่ 26 สิงหาคม ปีเดียวกัน ที่สนามกีฬากองทัพบก ร่วมกับ ธนพล อินทฤทธิ์ โดยมี อิทธิ พลางกูร เป็นแขกรับเชิญ

neg:
เอ็มทีวีไทยแลนด์
รายการที่เสนอแนวดนตรีแต่ละประเภทต่าง ๆ เช่น "เอ็มทีวีออนเดอะร็อก" เป็นรายการเพลงร็อกตั้งแต่แนวฮาร์ดคอร์ เฮฟวี่เมทัล จัดรายการโดยวีเจเจน "เอ็มทีวีเดอะครีม" รายการเพลงร็อกทันสมัย เพลงร็อกฝั่งอังกฤษ อัลเทอร์เนทีฟ "เอ็มทีวีเอเชียดีไลต์" รายการเพลงเอเชีย เปิดเพลงหลาย ๆ ประเทศในเอเชีย ตั้งแต่ เกาหลี ไต้หวัน ญี่ปุ่น อินโดนีเซีย มาเลเซีย ฟิลิปปินส์ จีน เป็นต้น จัดรายการโดยวีเจนิกกี้ "ดาฮิป" รายการเพลงแนวฮิปฮอป อาร์แอนด์บี ไม่มีวีเจ "เอ็มทีวีสปินน์" รายการเพลงแด๊นซ์ เต้นรำ ทันสมัยที่เปิดในคลับ และ "เอ็มทีวีชิลล์เอาต์" เปิดเพลงแนวชิลล์เอาท์ ผ่อนคลาย

neg:
แจ๊ส
หลังจากช่วงทศวรรษ 1960 ซึ่งเป็นยุคที่เพลงร็อก (ร็อกแอนด์โรล) มีอิทธิพลต่อวงการเพลง หลังกำเนิดฟรีแจ๊ส ในช่วงต้นทศวรรษ 1970 ได้เกิดดนตรีแจ๊สอีกแนวที่เรียกว่า ฟิวชัน (Fusion) ซึ่งบ่งชี้ถึงการนำดนตรีสองแนวหรือมากกว่ามาหลอมรวมกัน ซึ่งในช่วงนั้นคือการรวมกันของดนตรีแจ๊สเข้ากับร็อกเป็นหลัก โดยการใช้รูปแบบจังหวะ และสีสันของเพลงร็อก เครื่องดนตรีในวงฟิวชั่นมักประกอบด้วยเครื่องดนตรีสองประเภททั้ง เครื่องดนตรีดั้งเดิม และเครื่องดนตรีไฟฟ้า หรืออีเลคโทรนิค มีกลุ่มเครื่องประกอบจังหวะที่ใหญ่กว่าแจ๊สยุคก่อน ๆ และมักมีเครื่องดนตรีต่างชาติอื่นเช่น เครื่องดนตรีจากแอฟริกา ลาตินอเมริกา หรืออินเดีย และอีกสองลักษณะเด่นของฟิวชั่นแจ๊สคือ แนวทำนองของอีเลคโทรนิคเบสและการซ้ำทวนของจังหวะ

neg:
ออลเทอร์นาทิฟร็อก
การแจ้งเกิดของวงเนอร์วานานำไปสู่ความนิยมอย่างกว้างขวางของออลเทอร์นาทิฟร็อกในคริสต์ทศวรรษ 1990 เมื่อซิงเกิล "สเมลส์ไลก์ทีนสปิริต" จากอัลบัมชุด 2 "เนเวอร์ไมนด์" (1991) ออกขาย "ได้เป็นสัญลักษณ์กระตุ้นปรากฏการณ์ดนตรีกรันจ์" เป็นผลจากการออกอากาศมิวสิกวิดีโอของเพลงนี้ทางช่องเอ็มทีวี ทำให้ "เนเวอร์ไมนด์" มียอดขาย 400,000 ชุดในสัปดาห์คริสต์มาส 1991 จากความสำเร็จของ "เนเวอร์ไมนด์" ได้สร้างความประหลาดใจให้กับอุตสาหกรรมดนตรี "เนเวอร์ไมนด์" ยังไม่เพียงทำให้เพลงกรันจ์เป็นที่นิยม แต่ยังสร้าง "วัฒนธรรมและออลเทอร์นาทิฟร็อกเพื่อการค้าอย่างชัดเจนโดยทั่วไป" ไมเคิล แอเซอร์แรดยังยืนยันว่า "เนเวอร์ไมนด์" เป็นสัญลักษณ์ "การเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ของวงการเพลงร็อก" ซึ่งขณะนั้นเพลงแฮร์เมทัลมีความโดดเด่นอยู่ตอนนั้นก็ได้เสื่อมลง "เนเวอร์ไมนด์" เป็นโฉมหน้าทางดนตรีที่แท้จริงและมีความสำคัญทางวัฒนธรรม

neg:
พังก์ร็อก
พังก์ร็อกกลายเป็นกระแสนิยมหลักในสหราชอาณาจักรตั้งแต่ปลายทศวรรษที่ 1970 แต่ความโด่งดังในที่อื่นมีในจำกัด จนกระทั่งทศวรรษที่ 80 พังก์ร็อกได้เป็นที่รู้จักในกลุ่มเล็ก ๆ ทั่วทุกมุมโลก ส่วนมากจะถูกปฏิเสธจากดนตรีกระแสหลัก ในช่วงปลายยุคทศวรรษที่ 1970 ดนตรีพังก์ร็อกได้แตกแยกแขนง ไปหลากหลายทิศทาง เช่นเพลงแนว นิวเวฟ, โพสต์พังก์ โดยหลายวงได้ทำการทดลองแนวดนตรีไปในทิศทางอื่น เช่นแนวฮาร์ดคอร์พังก์ และ ออย! และ อะนาร์โค-พังก์ เป็นต้น

neg:
อิเล็กทรอนิกส์ร็อก
ในช่วงปลายทศวรรษ 1960 นักดนตรีร็อกเริ่มใช้อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ เช่น เทเรมิน (Theremin) และเมโลตรอน (Mellotron) เพื่อเสริมและการกำหนดเสียงของพวกเขา โดยในตอนท้ายของยุคมูกซินธิไซเซอร์ ที่ได้รับสถานที่ชั้นนำในเสียงที่เกิดขึ้นใหม่จากวงโพรเกรสซีฟร็อกที่เป็นความโดดเด่นของดนตรีร็อกในต้นปี 1970 หลังจากการมาถึงของยุคพังก์ร็อกในรูปแบบพื้นฐานของซินธ์ร็อกที่ได้ปรากฏออกมามากขึ้นโดยใช้เทคโนโลยีดิจิตอลใหม่แทนเครื่องดนตรีอื่น ในช่วงปี 1980 มีในเชิงพาณิชย์มากขึ้นในการมุ่งเน้นในดนตรีซินธ์ป็อปที่เป็นความโดดเด่นของอิเล็กทรอนิกส์ร็อก ในทศวรรษที่ 1990 บิ๊กบีต และอินดัสเทรียลร็อก อยู่ในกลุ่มที่สำคัญที่สุดแนวโน้มใหม่และในสหัสวรรษใหม่ในการแพร่กระจายของซอฟต์แวร์บันทึกเสียงนำไปสู่การพัฒนาแนวเพลงที่แตกต่างกันใหม่รวมทั้ง อินดี้อิเล็กทรอนิกส์ อิเล็กทรอแคลช แดนซ์พังก์ และ นิวเรฟ

neg:
ออลเทอร์นาทิฟร็อก
ช่วงปี 1984 วงดนตรีโดยมากมักจะเซ็นสัญญากับค่ายเพลงอิสระที่มีเพลงร็อกหลากหลายรูปแบบและได้รับอิทธิพลเพลงร็อกในคริสต์ทศวรรษ 1960 เป็นบางส่วน

neg:
ร็อกโอเปรา
ร็อกโอเปรา () คืองานดนตรีร็อกที่เล่าเรื่องเป็นหลายส่วน หลายเพลง อย่างไรก็ตาม ไม่ใช่อุปรากร เพลงร็อกโอเปราแตกต่างจากอัลบั้มร็อกทั่วไป ที่มีเพลงที่ไม่ได้รวมเป็นหนึ่งเดียวกัน จากเรื่องราวหรือการเล่าเรื่อง การพัฒนาในปัจจุบันแตกแขนงเป็น เมทัลโอเปรา, พังก์ร็อกโอเปรา, และแร็ปโอเปรา (บางครั้งเรียก ฮิปโฮเปรา)

neg:
พังก์ร็อก
ในช่วงปลายยุคทศวรรษที่ 70 ดนตรีพังคได้แตกแยกแขนง ไปหลากหลายทิศทาง โดยได้ผสมผสานความเป็นศิลปะ ของกลุ่มคนชั้นกลางผู้ต้องการความแตกต่าง และกลุ่มคนชั้นแรงงาน นี่เป็นที่มาของเพลงแนว นิวเวฟ และ โพสต์พังก์ โดยหลายวงได้ทำการทดลองแนวดนตรีไปในทิศทางอื่น เช่นแนว ฮาร์ดคอร์พังก์ และ ออย! และ อะนาร์โค-พังก์ ในบขณะที่ ป็อปพังก์มีคนเคยกล่าวว่า เป็นการรวมระหว่างแอ็บบ้า กับ เซ็กซ์พิสทอลส์

neg:
คนพันธุ์ร็อก
ดนตรีร็อกปลดปล่อยความอึดอัดมืดทึบนั้นได้...เชื่อหรือไม่?

neg:
เอ็น.อี.อาร์.ดี
เอ็น.อี.อาร์.ดี () ย่อมาจาก No one Ever Really Dies เป็นวงอัลเทอร์เนทีฟร็อก ฟังก์และฮิปฮอป สัญชาติอเมริกันประกอบด้วยสมาชิกคือ ฟาร์เรลล์ วิลเลียมส์ ,แชด ฮูโก ซึ่งทั้งคู่คือสมาชิกวงเดอะเน็ปจูนส์ และสมาชิกอีกคนคือ เชย์ ฮาเลย์ พวกเขาเซ็นสัญญากับเทดดี้ ไรลีย์ กับสังกัดเวอร์จิน ในฐานะวงดูโอที่ชื่อ เดอะเน็ปจูนส์ หลังจากได้ทำงานให้กับศิลปินหลายครั้งในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1990 ก็ได้รวมตัวกับเชย์ ฮาเลย์ ที่ถือเป็นโครงการข้างเคียงของวงเดอะเน็ปจูนส์ ออกอัลบั้มภายใต้ชื่อวง เอ็น.อี.อาร์.ดี ชื่อชุด "In Search Of" มียอดขาย 603,000 ชุดในสหรัฐอเมริกา ได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำจาก RIAA ยังได้รับรางวัลประจำปีครั้งที่ 2 ของชอร์ตลิสต์มิวสิกไพรซ์ ผลงานอัลบั้มชุดที่ 2 ของวงชื่อ "Fly Or Die" มียอดขาย 412,000 ชุด ในสหรัฐอเมริกา ได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำ

neg:
พลาซีโบ (วงดนตรี)
ในขั้นต้นแล้ว พลาซีโบเป็นวงแกลมร็อก แต่ทางวงก็ได้พัฒนาดนตรีเรื่อยมา จนมีกลิ่นอายของแนวเพลงต่าง ๆ มากมาย นอกเหนือจากอัลเทอร์เนทีฟร็อก และแกลมร็อก มีผู้วิจารณ์ไว้หลายคนว่า พลาซีโบเป็น กอทิกร็อก บริตป็อป, ป็อปพังก์, โพสต์พังก์รีไววอล, อิเล็กทรอนิกส์ร็อก, เอกเพอร์ริเมนทัลร็อก และอินดัสเทรียลร็อก

neg:
พังก์ร็อก
ก่อนกลางทศวรรษที่ 1970 คำว่าพังก์ เป็นคำเก่าแก่ที่มีความหมายคลุมเครือ มักใช้อธิบายถึงผู้ชายหากิน พวกนักเลงอันธพาล นักเลงหัวไม้ เลคส์ แม็คนีลอธิบายว่า "เมื่อคุณดูรายการโทรทัศน์เกี่ยวการตามล่าคนร้ายของตำรวจ เวลาตำรวจจับผู้ร้าย พวกเค้ามักจะพูดว่า 'you dirty Punk' ถ้าครูเรียกคุณอย่างนั้นก็หมายความว่า คุณต่ำที่สุด" ความหมายของคำว่าพังก์ชัดเจนขึ้นโดย นักวิจารณ์เพลงร็อก เดฟ มาร์ชในปี 1970 เมื่อเขาได้อธิบายลักษณะดนตรีและทัศนคติของวงเควสชัน มาร์ค แอนด์ เดอะ มิสทีเรียนส์ เดือน มิถุนายน ค.ศ. 1972 นิตยสารแฟลชได้จัดอันดับ "เพลงพังก์สิบอันดับ" แห่งทศวรรษที่ 60

neg:
แคลช
แคลชเป็นศิลปินอีกกลุ่มหนึ่งที่มีหลากหลายแนวเพลง เริ่มแรกนั้นดนตรีของแคลชจะเป็นแนวร็อกแบบญี่ปุ่นหรือเจ-ร็อก ต่อมามีการปรับเปลี่ยนแนวดนตรีโดยมีท่วงทำนองหนักหน่วงยิ่งขึ้นเป็นแนวออลเทอร์นาทิฟร็อก ฮาร์ดร็อก และ นูเมทัล ซึ่งพบได้ในบทเพลง "รักจริงรักปลอม" "ใส่ร้ายป้ายสี" "สวรรค์ไม่มีตา" หรือ "อีโมชัน" เป็นต้น นอกกจากดนตรีแนวร็อกแล้ว แคลชยังมีเพลงแนวอะคูสติกส์ซึ่งมีทั้งการเรียบเรียงทำนองในแบบอะคูสติกส์อย่างเพลง "ละครรักแท้" "ขอเจ็บแทน" "เธอคือนางฟ้าในใจ" "นางฟ้าคนเดิม" หรือการเรียบเรียงทำนองใหม่จากเพลงแนวร็อก เช่น "ขอเช็ดน้ำตา" "หนาว" "รับได้ทุกอย่าง" "ซบที่อกฉัน" เป็นต้น นอกจากนี้บางเพลงยังมีการสอดแทรกท่อนแร็ป เช่น เพลง "ผมไม่ได้บ้า" "โรคประจำตัว" "มันนี่เอนต์ฟลาย" เป็นต้น หรือแนวอาร์แอนด์บี ในเพลง "เชื่อในฉัน" "ปฏิเสธรัก" และอีกเพลงที่เห็นได้ชัดคือเพลง "ละครรักแท้" โดยต้นฉบับเป็นเพลงแนวอะคูสติกส์ซึ่งถูกนำมาเรียบเรียงใหม่เป็นแนวอาร์แอนด์บี ในอัลบั้ม "แฟน" มีการสอดแทรกดนตรีแนวออเคสตร้าเข้าผสมผสานอีกด้วย เช่นในเพลง "เกินคำว่ารัก" หรือการนำเพลงเก่ามาเรียบเรียงใหม่เป็นแนวออเคสตร้า อาทิ "เธอคือนางฟ้าในใจ" "หนาว" "ไฟรัก" เป็นต้น ในอัลบั้มชุด "ร็อกออฟเอจเจส" แคลชได้เดินทางไปสร้างอัลบั้ม ณ ประเทศออสเตรเลีย ซึ่งมีแดเนียล เลฟเฟลอร์ โปรดิวเซอร์ชาวออสเตรเลียช่วยควบคุมดูแลเพลงให้ทำให้มีความเข้มข้นและเป็นสากลมากขึ้น

neg:
ออลเทอร์นาทิฟร็อก
ค่ายเพลงอิสระอเมริกันอย่าง เอสเอสทีเรเคิดส์, ทวิน/โทนเรเคิดส์, ทัชแอนด์โกเรเคิดส์ และดิสคอร์ดเรเคิดส์ มีความโดดเด่นขึ้นมาจากการสลับเปลี่ยนจากเพลงฮาร์ดคอร์พังก์ที่โดดเด่นในกระแสเพลงใต้ดินอเมริกัน ไปสู่แนวเพลงที่หลากหลายมากขึ้นของเพลงออลเทอร์นาทิฟร็อกที่กำลังโดดเด่นขึ้นมา วงจากมินนีแอโพลิส อย่าง ฮุสเกอร์ดุ และเดอะรีเพลซเมนส์ ก็เป็นหนึ่งในวงที่สลับเปลี่ยนแนวเพลงนี้ ทั้ง 2 วงเริ่มจากการเป็นวงพังก์ร็อก จากนั้นก็เปลี่ยนซาวด์ดนตรีให้ฟังดูมีเมโลดีมากขึ้น ไมเคิล แอเซอร์แรดยืนยันว่า ฮุสเกอร์ดุถือเป็นกุญแจสำคัญในการเชื่อมเปลี่ยนเพลงฮาร์ดคอร์พังก์และเพลงที่มีเมโลดี้มากขึ้น ทำให้ดนตรีคอลเลจร็อกที่เกิดขึ้นมีความหลากหลาย แอเซอร์แรดเขียนไว้ว่า "ฮุสเกอร์ดุมีบทบาทสำคัญในการโน้มน้าวให้เพลงใต้ดินที่มีเมโลดีและเพลงพังก์ร็อกให้ไม่เป็นเรื่องแย้งกัน" วงยังได้สร้างตัวอย่างที่ดี ด้วยการเป็นวงอินดีอเมริกันวงแรกที่เซ็นสัญญากับค่ายใหญ่ ยังได้ทำให้สร้างเพลงคอลเลจร็อกให้ "เป็นกิจการเพื่อการค้าอย่างชัดเจน" ขณะที่วงเดอะรีเพลสเมนส์ที่แต่งเพลงอกหักและเล่นคำมากกว่าที่จะพูดเรื่องการเมือง ก็ทำให้เกิดกระแสเพลงใต้ดินได้อย่างมาก แอเซอร์แรดเขียนว่า "ร่วมกับวง อาร์.อี.เอ็ม. แล้ว เดอะรีเพลสเมนส์เป็นหนึ่งในวงใต้ดินไม่กี่วงที่คนฟังเพลงกระแสหลักชื่นชอบ"

neg:
ละอองฟอง
วงก่อตั้งขึ้นในช่วงที่กระแสเพลงทางเลือก (อัลเทอร์เนทีฟ) ก่อตัวขึ้นครั้งแรกในประเทศไทย ราว พ.ศ. 2539

neg:
ไฮ-ร็อก
ไฮ-ร็อก เป็นที่รู้จักกันในปี พ.ศ. 2533 จากการออกอัลบั้มชุดแรกในชื่อชุด "คนพันธุ์ร็อก" ซึ่งนับได้ว่าเป็นการพลิกโฉมหน้าวงการดนตรีในเมืองไทย เนื่องจากในช่วงเวลานั้นกระแสดนตรีหลักมักจะเป็นแนวป็อปร็อก หรือเพลงป็อบวัยรุ่นใส ๆ ด้วยแนวดนตรีที่หนักแน่นในแบบเฮฟวี่เมทัล พร้อมด้วยการแต่งกายที่แรง สีสันจัดจ้านไม่เหมือนใคร โดยได้รับอิทธิพลมาจากวงซินเดอเรลล่า ของสหรัฐอเมริกา และเลาด์เนสส์ ของญี่ปุ่น

neg:
ครัชร็อค
ครัชร็อก (อังกฤษ:Crush Rock) เป็นแนวดนตรีใหม่ที่ผสมผสานระหว่าง พังค์ร็อก เฮฟวี่เมทัล นอยส์ร็อก แร็ปร็อก และนูเมทัล ดนตรีแนวครัชร็อก จะมีเนื้อเพลงที่พูดถึงเรื่อง การเมือง สังคมในปัจจุบัน และชีวิตวัยรุ่นเป็นหลัก โดยดนตรีครัชร็อก จะมีระยะเวลาของเพลงที่สั้น ประมาณ 1-2 นาที เหมือนกับของพังก์ แต่จะมีจังหวะและทำนองที่ก้าวร้าวและรุนแรงจากเฮฟวี่เมทัล และการร้องจะใช้เทคนิคในการสำรอกและตะโกน ผสมกับการแร็ปแบบนูเมทัลในเพลง

neg:
นิกเคลแบ็ก
นิกเคลแบ็ก () เป็นวงร็อกจากแคนาดา ก่อตั้งวงในฮานนา อัลเบอร์ตา โดย แชด โครเกอร์, ไมค์ โครเกอร์, ไรอัน พีก และอดีตมือกลอง แบรนดอน โครเกอร์ (มือกลองปัจจุบันคือ แดเนียล อแดร์) แนวเพลงของวงโดยทั่วไปคือ อัลเทอร์เนทีฟ หรือ ฮาร์ดร็อก ในบางครั้งเว็บไซต์ออลมิวสิกจะจัดกลุ่มอยู่ใน อัลเทอร์เนทีฟเมทัลด้วย

neg:
สตรีทฟังก์โรลเลอร์ส
สตรีทฟังก์โรลเลอร์ส (อังกฤษ: Street Funk Rollers) วงดนตรีแนวร๊อค โดยมีส่วนผสมของแนวดนตรีหลากหลายแนวอาทิเช่น ฟังค์, บูลส์, เฮฟวี่ ร๊อค, บัลลาด ร็อค ฯลฯ ตามความชื่นชอบเพลงยุค 60's- 80's ของแกนนำวง คือคุณ อรรถพงศ์ บุญเสริมทรัพย์ (โอ๊ต) ซึ่งทางวงเป็นที่รู้จักมากในสมัยดนตรียุคอัลเทอร์เนทีฟไทยครองเมือง

neg:
พังก์ร็อก
ส่วนวงดนตรีพังก์ร็อกในประเทศไทย เช่นวงเอบี นอร์มอล, มังกี้ แพ้นส์, ซิก ไชด์, หมีน้อย และ สติวเดนต์อั๊กลี่ นอกจากนั้นยังมีวงอีโมพังก์อย่างวงไรทาลิน ของค่ายมิวสิกบั๊กส์

neg:
ออลเทอร์นาทิฟร็อก
อีกฟากหนึ่ง ออลเทอร์นาทิฟร็อกอังกฤษเริ่มมีความโดดเด่นขึ้นมาในช่วงที่สหรัฐอยู่ในช่วงแรก โดยเริ่มใส่ความเป็นป็อปมากกว่า (ดูได้จากอัลบัมและซิงเกิลที่โดดเด่น เช่นเดียวกับการเปิดกว้างที่มักใส่องค์ประกอบเพลงเต้นรำและวัฒนธรรมในคลับเข้ามาด้วย) และเนื้อเพลงให้ความสำคัญกับความเป็นชาวอังกฤษ ผลก็คือ วงออลเทอร์นาทิฟร็อกจำนวนหนึ่งประสบความสำเร็จด้านยอดขายในสหรัฐด้วย ตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1980 เป็นต้นมาเพลงออลเทอร์นาทิฟร็อกได้รับการเปิดออกอากาศอย่างแพร่หลายบนวิทยุในสหราชอาณาจักร โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ดีเจหลายคน อาทิ จอห์น พีล (ทำงานสถานีวิทยุออลเทอร์นาทิฟบน บีบีซีเรดิโอวัน), ริชาร์ด สกินเนอร์ และแอนนี ไนติงเกล นอกจากนี้ศิลปินยังมีกลุ่มผู้ติดตามอย่างเหนียวแน่ทั้งในสหรัฐ โดยผ่านสถานีวิทยุแห่งชาติอังกฤษและสื่อดนตรีรายสัปดาห์ และยังมีวงออลเทอร์นาทิฟหลายวงประสบความสำเร็จที่ชาร์ตในสหรัฐนี้ด้วย

neg:
ปฐมพงศ์ สมบัติพิบูลย์
นอกจากนี้แล้วยังมีผลงานการแสดง ในบทสมบทในภาพยนตร์เรื่อง พันธุ์ร็อกหน้าย่น ในบทของ วู้ดดี้ ดิคาริปโอ มือคีย์บอร์ดประจำวง ในปี พ.ศ. 2546 และ Super แหบ-แสบ-สะบัด ในปี พ.ศ. 2551 อีกทั้งปฐมพงศ์ยังเคยเปิดสังกัดเพลง เรียลแอนด์ชัวร์ (ค่ายเพลงในเครือ อาร์เอส) ขึ้นมาในปี พ.ศ. 2546 และในปี พ.ศ. 2549 สังกัดเพลงดังกล่าวก็ไม่ได้ประสบความสำเร็จมากนัก จึงตัดสินใจยุบ และในปี พ.ศ. 2558 ปฐมพงศ์ได้ค้นหาร็อคเลือดใหม่ "Super Rock Project" เพื่อร่วมงานกับค่ายเพลง เรียลแอนด์ชัวร์ โดยในวันที่ 1 มิถุนายน ปีเดียวกัน จะเป็นการเปิดรับผลงานเพลงจากศิลปินหน้าใหม่

neg:
พังก์ร็อก
และพังก์ร็อกยุคใหม่ได้พัฒนาไปอีกขึ้น โดยเพลงแนวออลเทอร์นาทิฟร็อกได้รับความนิยมเหมือนตอนที่ได้พังก์ร็อกรับความนิยมในช่วงแรก

neg:
แบล็คเฮด
แบล็คเฮด () วงออลเทอร์นาทิฟร็อก ที่เกิดจากการรวมตัวของอดีตนักร้องและนักดนตรีวง ยูเรเนียม ซึ่งก็คือ อานนท์ สายแสงจันทร์ และ สมทบ สมมีชัย มือกีตาร์ฝีมือดี อภิสิทธิ์ พงศ์ชัยสิริกุล จากวงบิ๊กกัน และมือกลอง วิโรจน์ เจริญพิพัฒน์สิน พวกเขารวมตัวกัน และเล่นดนตรีกลางคืนใน Rock Pub ก่อนจะทำอัลบั้มออกมาออกสู่สายตาประชาชน

neg:
อิราวัต บุนนาค
อิราวัต บุนนาค หรือที่เรียกกันในวงการเพลงร็อคว่า "ต้อม คาไลโดสโคป" มือเบสคุณภาพ หัวหน้าวง และเป็นผู้ให้กำเนิดตำนานวงร็อคเมืองไทย คาไลโดสโคป ที่ได้สร้างปรากฏการณ์วงการเพลงให้กลายเป็นยุคทองของเพลงร็อค แอนด์ โรล์ กับเพลงดังอมตะ "เพราะเรานั้นคู่กัน" เพลงประกอบโฆษณาครีมเทียมที่เป็นโฆษณาชิ้นแรกที่ใช้เพลงเป็นสื่อไปยังกลุ่มเป้าหมายในวงการโฆษณารวมทั้งเพลง "กระชากใจ" เพลงร็อคมันส์ ที่กลายเป็นคำฮิตติดปากวัยรุ่นในยุคนั้นและไม่ว่าจะเป็นเพลงเหนือกาลเวลา หนุ่มสาว ที่เป็นเพลงฮิต โด่งดังไม่แพ้กัน

neg:
ออลเทอร์นาทิฟร็อก
ค่ายเพลงอย่างเช่น มาทาดอร์เรเคิดส์, เมิร์จเรเคิดส์ และดิสคอร์ด และชาวร็อกอินดี้อย่าง เพฟเมนต์, ซูเปอร์ชังก์, ฟูกาซี และสลีเตอร์-คินนีย์ เป็นผู้โดดเด่นในกระแสอินดี้อเมริกันตลอดคริสต์ทศวรรษ 1990 หนึ่งในการเคลื่อนไหวที่สำคัญของอินดี้ร็อกในคริสต์ทศวรรษ 1990 คือเพลงโลฟาย การเคลื่อนไหวนี้มุ่งไปที่การบันทึกเสียงและแจกจ่ายดนตรีที่มีคุณภาพต่ำอย่างตลับเทป ที่ตอนแรกเกิดขึ้นมาในคริสต์ทศวรรษ 1980 จนปี 1992 วงเพฟเมนต์, ไกด์บายวอยซ์ และเซบาโดห์ ได้รับความนิยมในกลุ่มผู้ชื่นชอบแนวโลฟายในสหรัฐ ขณะที่ศิลปินที่ตามมาทีหลังอย่าง เบ็ก และลิซ แฟร์ได้สร้างสุนทรีย์แก่คนฟังกระแสหลัก ยุคนี้ยังเห็นนักร้อง-นักแต่งเพลงออลเทอร์นาทิฟหญิงแนวสารภาพ นอกเหนือจากลิซ แฟร์ ก็มีพีเจ ฮาร์วีย์ที่อยู่ในกลุ่มย่อยนี้

neg:
ออลเทอร์นาทิฟแดนซ์
ออลเทอร์นาทิฟแดนซ์ () เป็นแนวเพลงประเภทหนึ่งที่รวมองค์ประกอบของดนตรีออลเทอร์นาทิฟร็อก โดยจะรวมดนตรีอิเล็กทรอนิกส์แดนซ์อย่างเทคโนและดนตรีเฮาส์ไว้ด้วย ออลเทอร์นาทิฟแดนซ์ได้รับอิทธิพลจากศิลปินแนวออลเทอร์นาทิฟร็อกในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1980 อย่างนิวออร์เดอร์

neg:
ไทยร็อก
ไทยร็อก () เป็นดนตรีร็อกจากประเทศไทย เป็นส่วนหนึ่งของดนตรีแนวสตริงและป๊อปร็อก ดนตรีร็อกเริ่มเข้ามาสู่ประเทศไทยในราวทศวรรษที่ 70 จากอิทธิพลชาติตะวันตกอย่างสหรัฐอเมริกา ผ่านสงครามเวียดนาม โดยแหลม มอริสัน นักดนตรีชาวอุดรธานีได้ตั้งวงดนตรีชื่อ วีไอพี ขึ้นมา เพื่อเล่นดนตรีแนวเฮฟวี่เมทัลและฮาร์ดร็อกให้กับเหล่าทหารอเมริกันในสถานบันเทิงยามค่ำคืนของอุดรธานี โดยมีจิมิ เฮนดริกซ์ และจิม มอร์ริสัน แห่งวงเดอะดอร์ส เป็นแบบอย่าง ก่อนที่จะมีนักดนตรีอีกหลายคนสร้างชื่อเสียงขึ้นมา เช่น กิตติ กาญจนสถิตย์, โอฬาร พรหมใจ หรือชัคกี้ ธัญญรัตน์

neg:
พังก์ร็อก
วงพังก์ร็อกใต้ดินเกิดขึ้นมาด้วยนับไม่ถ้วน ทั้งเกิดขึ้นมาโดยซาวด์ดนตรีแบบพังก์และได้ประยุกต์ในเจตนารมณ์ของ DIY สู่ความแตกต่างหลากหลายของดนตรี จนกระทั่งต้นยุคทศวรรษที่ 1980 วงในสหราชอาณาจักรอย่างนิวออร์เดอร์ (New Order) และ เดอะเคียว (The Cure) ได้พัฒนาดนตรีรูปแบบใหม่โดยยึดหลักจากแนวโพสต์พังก์และนิวเวฟ ส่วนในอเมริกาวงอย่าง ฮุสเกอร์ดุ (Hüsker Dü) และวงที่ตามมาอย่าง เดอะรีเพลซเม็นส์ (The Replacements) ได้เชื่อมช่องว่างระหว่างแนวพังก์อย่างฮาร์ดคอร์และดนตรีที่ตอนนั้นเรียกว่า คอลเลจร็อก

neg:
โมเดิร์นด็อก
โมเดิร์นด็อก () นักดนตรีกลุ่มแนวออลเทอร์นาทิฟร็อกของไทยซึ่งเป็นวงดนตรีแรกในค่ายเพลงเบเกอรี่มิวสิค และเป็นหนึ่งในนักดนตรีกลุ่มแรก ๆ ที่จุดประกายดนตรีทางเลือก (ออลเทอร์นาทิฟ) ซึ่งต่อมาแนวเพลงดังกล่าวได้รับความนิยมในประเทศไทย อย่างมากในปี พ.ศ. 2537
โมเดิร์นด็อกเริ่มต้นจากวงดนตรีนิสิตที่ชนะการประกวดจากเวทีโค้กมิวสิกอวอร์ด ประจำปี พ.ศ. 2535 โดยได้อันดับหนึ่ง มีวงดนตรีที่ได้รองอันดับคือ สไมล์บัฟฟาโล่ จากนั้นได้ออกอัลบัมชุดแรก "โมเดิร์นด็อก-เสริมสุขภาพ" ในปี พ.ศ. 2537 สังกัดค่ายเบเกอรี่มิวสิค โดยมีกมล สุโกศล แคลปป์ (สุกี้) เป็นผู้อำนวยการผลิต ด้วยแนวดนตรีแบบฟังก์ โซล มอเดิร์นร็อก และกรันจ์ที่ผสมผสานกันลงตัว มีเพลงดังอย่าง "มานี" "บางสิ่ง" "บุษบา" "หมดเวลา" แต่เพลงที่ประสบความสำเร็จอย่างมากในอัลบั้มชุดนี้เป็นเพลง "ก่อน" ซึ่งต่อมาเพลงนี้ได้กลายเป็นเพลงประจำวงโมเดิร์นด็อก และอัลบัมดังกล่าวจึงประสบความสำเร็จมาก และได้จุดประกายดนตรีทางเลือกแก่วงการดนตรีเมืองไทยนับแต่นั้น

neg:
ออลเทอร์นาทิฟร็อก
ปี 1993 อัลบัม "ไซมิสดรีม" ของเดอะสแมชชิงพัมป์กินส์ประสบความสำเร็จด้านยอดขายอย่างมาก อัลบัมได้รับอิทธิพลเพลงเฮฟวีเมทัลและโพรเกรสซิฟร็อกอย่างมาก ทำให้ออลเทอร์นาทิฟร็อกก้าวสู่รายการกระแสหลักทางวิทยุและปิดช่องโหว่ระหว่างออลเทอร์นาทิฟร็อกกับดนตรีร็อกที่เล่นเพลงร็อกอเมริกันยุคคริสต์ทศวรรษ 1970 ในปี 1995 สแมชชิงพัมป์กินส์ยังออกอัลบัมคู่ชุด "เมลลอนคอลลายแอนด์เดอะอินฟินิตแซดเนสส์" ที่ขายได้ 10 ล้านชุดเฉพาะในสหรัฐ ได้รับการยืนยันแผ่นเสียงเพชรอีกด้วย

neg:
อันทิล จูน
อันทิล จูน () เป็นวงดนตรีแนวอัลเทอร์เนทีฟร็อก จากฮอลลีวูด แคลิฟอร์เนีย ชื่อของวงได้มาจาก การกำหนดเส้นตายให้กับตัวเอง ในการหาสังกัดค่ายเพลง ภายในเดือนมิถุนายน หรือไม่ก็ยุบวงไปเลย ประกอบด้วยสมาชิก Josh Ballard, Dan Ballard และ Daniel Dempsey

neg:
ออลเทอร์นาทิฟร็อก
ในต่อจากครึ่งหลังของคริสต์ทศวรรษ 1990 กรันจ์ถูกแทนที่ด้วยโพสต์กรันจ์ วงโพสต์กรนจ์หลายวงขาดรากฐานความเป็นเพลงใต้ดินของกรันจ์และได้รับอิทธิพลอย่างมากจากที่กรันจ์ยุคเปลี่ยน กล่าวคือ "เป็นรูปแบบหนึ่งของความนิยมอย่างรนแรงที่มองเข้าไปข้างใน, ดนตรีฮาร์ดร็อกที่มุ่งมั่นจริงจัง" วงโพสต์กรันจ์หลายวงเลียนแบบซาวด์และสไตล์ของกรันจ์ "แต่ไม่จำเป็นต้องทำตัวประหลาดเหมือนอย่างศิลปินต้นฉบับ" โพสต์กรันจ์เป็นแนวเพลงที่ประสบความสำเร็จยิ่งกว่า โดยลดเสียงบิดกีตาร์ของกรันจ์ให้ดีขึ้น พร้อมเพื่อออกอากาศทางวิทยุ เดิมทีโพสต์กรันจ์เป็นการแบ่งประเภทอย่างเหยียบหยาม กับวงเกือบแทบทั้งหมดที่เกิดขึ้นเมื่อกรันจ์อยู่ในกระแสหลักและลอกเลียนแบบซาวด์ของกรันจ์ การแบ่งประเภทนี้บ่งถึงวงที่ใช้ว่าโพสต์กรันจ์ว่า เป็นดนตรีดัดแปลง หรือตอบโต้อย่างถากถางกับการเคลื่อนไหวร็อกทีเป็นของแท้ บุช, แคนเดิลบอกซ์ และคอลเลกทีฟโซลถูกเย้ยว่าเป็น โพสต์กรันจ์ ทิม เกรียร์สันจาก อะเบาต์.คอม เขียนว่า "แทนที่จะเป็นการเคลื่อนไหวทางดนตรีโดยความชอบของตน พวกเขาเป็นอย่างที่คิด ได้รับการตอบรับอย่างถากถางต่อการเปลี่ยนสไตล์เป็นดนตรีร็อกของเก๊" โพสต์กรันจ์ได้แปลเปลี่ยนไปในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1990 อาทิวงอย่าง ฟูไฟเตอส์, ครีด และ นิกเคลแบ็ก ได้เกิดขึ้นมา

neg:
พังก์ร็อก
จอห์น โฮล์มสตรอม บรรณาธิการนิตยสาร "พังก์" แฟนไซน์ให้ความเห็นกับการเกิดของพังก์ร็อกว่า "พังก์ร็อกเกิดขึ้นเพราะดนตรีร็อกในช่วงนั้นดูน่าเบื่อ อย่าง บิลลี โจเอล, ไซมอน แอนด์ การ์ฟังเกล ที่ถูกเรียกว่าร็อกแอนด์โรล โดยร็อกแอนด์โรลมีความหมายกับหลาย ๆ คนว่า ดนตรีขบถและป่าเถื่อน" ดนตรีพังก์นั้นถือกำเนิดมาจากความคิดของคนหนุ่มชนชั้นกลางจนถึงชนชั้นกรรมาชีพโดยมีความปรารถนาที่จะหลีกหนีสังคมที่ไม่เคยเห็นอกเห็นใจหรือช่วยเหลือเกื้อหนุนต่อพวกเขาเลยและคิดว่าสิ่งที่พวกเขาคิดพูดและแสดงออกนั้น ไร้สาระโดยสิ้นเชิง

neg:
อินดี้ร็อก
เหตุผลที่ยังคงต้องอยู่กับค่ายอิสระเพื่อต่อต้านระบบทุนของค่ายเพลงใหญ่ ซึ่งค่ายใหญ่เหล่านี้มักจะผูกขาดการทำงานทั้งหมด ตั้งแต่การแต่งเพลง จนทุกขั้นตอน และความจงรักภักดีต่อระบบ DIY นี้เอง ก็ทำให้กิจการของค่ายอิสระเติบโตขึ้นได้ แนวเพลงอินดี้ร็อกมีอิสระในการค้นหาแนวเพลงใหม่ อารมณ์และสาระเนื้อเพลงที่ไม่ปรากฏทั่วไปกับกลุ่มผู้ฟังกระแสหลัก ที่ไม่คำนึงถึงความชอบของผู้ฟังมากนัก และยังเป็นต้นแบบของเพลงใต้ดินอเมริกันและเพลงออลเทอร์นาทิฟร็อก ในคริสต์ทศวรรษ 1980 ซึ่งแนวเพลงอินดี้ร็อกก็ต่างจากออลเทอร์นาทิฟร็อกในช่วงเวลาต่อมาที่วงอย่างเนอร์วาน่า ก้าวเข้าสู่กระแสหลัก

neg:
ฟองน้ำ (วงดนตรี)
ลักษณะดนตรีของวงฟองน้ำมีการผสมผสานที่หลากหลายรูปแบบ นอกเหนือจากแนวคิดทางดนตรีไทยและพุทธศาสนาแล้ว มีอิทธิพลทางความคิดของนักดนตรีหลัก ๆ ทางตะวันตกอยู่มากโดยเฉพาะแนวคิดของ ชาร์ลส์ ไอฟ์ (Charles Ives (1874-1954)) โอลิวิเยร์ เมสสิออง (Olivier Messiaen (1908-1992)) จอห์น เคจ (John Cage (1912-1992)) และ แฟรงค์ แซปปา (Frank Zappa) เป็นต้น
ในราวปี ค.ศ. 1993 เป็นต้นมาฟองน้ำเริ่มสนใจในดนตรีร็อคแบบที่เรียกว่าอัลเทอร์เนทีฟ และได้นำแนวคิดบางประการของดนตรีประเภทนี้ผสมผสานกับแนวคิดดั้งเดิมจนเป็นผลงานในชุด "รีเจ็ค"

neg:
โพสต์บริตป็อป
โพสต์บริตป็อป () เป็นแนวเพลงย่อยของออลเทอร์นาทิฟร็อกจากอังกฤษที่เกิดขึ้นในช่วงปลายยุค 1990 และ 2000 ซึ่งต่อจากบริตป็อปยุคแรก ที่ได้รับอิทธิพลจากพัลป์ โอเอซิสและเบลอ ในด้านการเขียนเนื้อเพลงแบบอังกฤษได้ลดลงบ้าง หันมาเพิ่มดนตรีอินดี้แบบอเมริกันมากขึ้น แล้วก็มีดนตรีทดลองเข้ามาด้วยเช่นกัน วงโพสต์บริตป็อปได้เกิดขึ้นมาและมีชื่อเสียงขึ้นมาเช่น เรดิโอเฮดและเดอะเวิร์ฟ ที่ทำให้บริตป็อปเสื่อมคลาย วงใหม่ๆต่อมาก็เช่น แทรวิส สเตอรีโอโฟนิกส์ ฟีดเดอร์และโคลด์เพลย์ ที่ประสบความสำเร็จไปทั่วโลกมากกว่าวงบริตป็อปยุคแรกและประสบความสำเร็จมากที่สุดในช่วงปลายปี 1990 และต้นยุค 2000

neg:
นอยเอดอยท์เชแฮร์เต
นอยเอดอยท์เชแฮร์เต (; "New German Hardness" หรือรู้จักในชื่อ Die Neue Härte) เป็นแนวเพลงอิเล็กทรอนิกส์เมทัลเยอรมัน หรือแดนซ์เมทัล (tanzmetal) เป็นแนวเพลงย่อยของเพลงร็อก ผู้คิดค้นคำนี้คือสื่อด้านดนตรีเยอรมัน หลังจากอัลบั้มแรกของวงรัมสไตน์ ที่ชื่อชุด "Herzeleid" (1995) ออกวางขาย

neg:
อีลาสติกา
อีลาสติกา () เป็นวงดนตรีออลเทอร์นาทิฟร็อกจากอังกฤษที่ได้รับอิทธิพลจาก พังก์ร็อก, โพสต์พังก์ และ นิวเวฟ พวกเขาเริ่มเป็นที่รู้จักในอัลบั้มชุด "อีลาสติกา" ในปี 1995 ซึ่งมีซิงเกิลได้ขึ้นทั้งชาร์ตในสหราชอาณาจักรและสหรัฐอเมริกา

neg:
แกลมพังค์
แกลมพังค์ หรือ กลิตเตอร์พังค์ () เป็นแนวดนตรีที่รวมองค์ประกอบของแกลมร็อกเข้ากับโปรโตพังค์หรือพังค์ร็อก บางครั้งจะรวมการาจพังค์เข้าไปด้วย

neg:
ผับร็อก (ออสเตรเลีย)
ผับร็อก () เป็นร็อกแอนด์โรลออสเตรเลียแนวหนึ่ง ที่เป็นที่นิยมตลอดในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1970 และ 1980 และยังคงมีอิทธิพลต่อดนตรีออสเตรเลียในยุคร่วมสมัยดังปัจจุบัน และเล่นในสถานที่พบปะ ซึ่งเป็นแหล่งที่วงดนตรีแนวนี้ส่วนใหญ่ได้เล่น โดยเฉพาะผับตามตัวเมืองและชานเมือง สถานที่เหล่านี้มักจะมีเสียงดัง ร้อน และแออัด มีผู้แวะเวียนทั้งผู้ชายและผู้หญิง และตั้งแต่วัยรุ่นจนถึงอายุ 30 ปี โดยผับเดิมมาจากประเทศอังกฤษ และได้มีการแพร่กระจายแนวคิดของดนตรี เนื่องจากการเข้ามาตั้งถิ่นฐานในอาณานิคมต่าง ๆ ของอังกฤษ เช่น ออสเตรเลีย นิวซีแลนด์ และแคนาดา

neg:
ลิงคินพาร์ก
ลิงคินพาร์กได้เข้าสู่อันดับ 8 ใน "บิลบอร์ด" โซเชียล 50 ซึ่งเป็นอันดับชาร์ตของศิลปินที่ทำผลงานอย่างต่อเนื่องในเครือข่ายสังคมชั้นนำของโลก ลิงคินพาร์กได้ถูกเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลบิลบอร์ดหกรางวัลในปี พ.ศ. 2554 ได้แก่ ยอดกลุ่มดนตรี อัลบั้มเพลงร็อกยอดเยี่ยมสำหรับอัลบั้ม "อะเทาซันด์ซันส์" ยอดศิลปินร็อก ยอดศิลปินอัลเทอร์เนทีฟ ยอดเพลงอัลเทอร์เนทีฟสำหรับเพลง "เวตติงฟอร์ดิเอ็นด์" และยอดอัลบั้มเพลงอัลเทอร์เนทีฟสำหรับอัลบั้ม "อะเทาซันด์ซันส์" แต่ก็ไม่ได้เป็นผู้ชนะรางวัล

neg:
ซาวด์การ์เดน
ซาวด์การ์เดนถือเป็นวงสำคัญวงหนึ่งที่สร้างสรรค์เพลงแนวกรันจ์ แนวเพลงอัลเทอร์เนทีฟร็อกอย่างหนึ่งที่พัฒนาขึ้นในซีแอตเทิล วงอยู่สังกัดซับป็อป ซาวด์การ์เดนถือเป็นวงกรันจ์วงแรกที่ได้เซ็นสัญยากับค่ายใหญ่ ถึงแม้ว่าวงจะไม่ประสบความสำเร็จด้านการตลาด จนกระทั่งวงเนอร์วานาและเพิร์ลแจม สร้างกระแสแนวกรันจ์ให้เกิดขึ้นในช่วงทศวรรษ 1990

neg:
เฟลเวอร์
หลังจากได้ทดลองทำเพลงป๊อบมา2อัลบั้ม ซึ่งก็สามารถเข้าถึงคนฟังได้กว้างและหลากหลายตามความตั้งใจเมื่อ5ปีก่อนไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว มาอัลบั้มนี้พวกเขาเหลือสมาชิกเพียงแค่3คน คือก้อย เจน และเอ็กซ์ บวกกับเริ่มเกิดความรู้สึกซ้ำซากจำเจ จึงอยากริเริ่มทำสิ่งแปลกใหม่อีกครั้ง ตามหัวใจและความฝัน จึงเป็นที่มาของแนวเพลง Alternative Dance Rock (A.D.R) ซึ่งเฟลเวอร์ได้เรียกชื่อนี้ขึ้นมาเอง เพราะเป็นการผสมผสานระหว่างดนตรีสดที่เกิดจากการสั่งสมประสบการณ์ของทุกคนตั้งแต่ยุคอัลเทอร์เนทีฟมาจนถึงปัจจุบัน กับดนตรีอิเล็คทรอนิค เสียงสังเคราะห์ต่างๆ โดยเจนได้ผันตัวเองมาเล่นซินธิไซเซอร์ และเป็นดีเจเปิดซาวด์ต่างๆในการแสดงสดแทนการเล่นกีต้าร์ และก้อยได้เพิ่มบทบาททางดนตรี คือรับตำแหน่งเป็นมือเปียโนด้วย โดยมีซิงเกิ้ลเปิดตัวเพลงแรกชื่อว่าเพลง "ผี" เป็นการกล่าวถึงเรื่องความรักซึ่งถือว่าเป็นสิ่งลึกลับซับซ้อน มีทั้งเสน่ห์ชวนให้หลงไหลไขว่คว้า แต่บางครั้งก็น่ากลัวจนบางคนอยากหลีกให้ไกล นำมาเปรียบเทียบกับผี ด้วยวิธีเล่าแบบสนุกๆ โดยมีจุดหลักๆ ว่า " ความรักนั้นก็เหมือนผี ถึงรู้ว่ามีแต่กลับหาไม่เจอ ยิ่งดิ้นรนไขว่คว้าก็อาจทำให้เรา มืดมนสับสน ให้เรารอเวลาที่เหมาะสมและอย่าหมดศรัทธาไปซะก่อน ถึงวันนั้นความรักก็จะมาหาเราเอง"

neg:
ออลเทอร์นาทิฟร็อก
กลางคริสต์ทศวรรษ 1990 วงซันนีเดย์รีลเอสเตตได้กำหนดนิยามเพลงอีโมขึ้นมา อัลบัม "พิงเคอร์ตัน" (1996) ของวีเซอร์ก็ถือว่าเป็นอัลบัมที่สร้างผลกระทบ ในปี 2000 เมื่อก้าวทศวรรษใหม่ อีโมเป็นแนวเพลงร็อกที่ได้รับความนิยมมากที่สุดแนวเพลงหนึ่ง ผลงานยอดนิยมที่ประสบความสำเร็จได้ยอดขายได้แก่ "บลีดอเมริกา" ของจิมมีอีตเวิลด์ (2001) และ "เดอะเพลซซิสยูแฮฟคัมทูเฟียร์เดอะโมสต์" ของแดชบอร์ดคอนเฟชชันนอล (2003) อีโมแบบใหม่มีซาวด์แบบกระแสหลักมากขึ้นมากกว่าในคริสต์ทศวรรษ 1990 และดูดึงดูดใจต่อวัยรุ่นได้อย่างมาก มากกว่าช่วงก่อร่างสร้างตัวในช่วงก่อนหน้านี้ ขณะเดียวกัน การใช้คำว่า "อีโม" ขยับขยายไปมากกว่าคำว่าแนวเพลง ได้กลายมาเป็นแฟชั่น ทรงผม และดนตรีที่ปลดปล่อยอารมณ์ ความสำเร็จอย่างต่อเนื่องของอีโมในกระแสหลักกับวงที่เกิดขึ้นใหม่ในคริสต์ทศวรรษ 2000 อาทิวงที่ทำผลงานหลักแผ่นเสียงทองคำขาวหลายชุดอย่าง ฟอลล์เอาต์บอย และมายเคมิคอลโรแมนซ์ รวมถึงวงในกระแสหลักอย่าง พาร์อะมอร์ และแพนิก! แอตเดอะดิสโก

neg:
พังก์ร็อก
ทางฝั่งตะวันออกวงนิวยอร์กดอลส์ (New York Dolls) ได้ถือกำเนิดแฟชั่นร็อกแอนด์โรลแบบดุร้าย ที่ต่อมารู้จักกันในนามของ แกลมพังก์ (glam punk) ในรัฐโอไฮโอวงร็อกอันเดอร์กราวนด์ได้ปรากฏออกมา นำโดย ดีโว (Devo) จากเมื่องแอเครินและเคนต์ เดอะอิเล็กทริกอีลส์ (The Electric Eels), มิเรอส์ (Mirrors) และ ร็อกเก็ตฟอร์มเดอะทูมส์ (Rocket from the Tombs) จากเมื่องคลีฟแลนด์

neg:
บลูส์ร็อก
บลูส์ร็อก () เป็นแนวเพลงผสมผสานระหว่างการแสดงคีตปฏิภาณแบบบลูส์ บนคอร์ดแบบ 12 บาร์บลูส์และการแจมแบบบูกี้กับสไตล์ร็อกแอนด์โรล โดยแกนหลักของบลูส์-ร็อก คือเครื่องดนตรีกีตาร์ไฟฟ้า กีตาร์เบสและกลองชุด ซึ่งกีตาร์ไฟฟ้าจะขยายผ่านตู้แอมไฟฟ้า ให้มีลักษณะรุนแรงมากขึ้น

neg:
ออลเทอร์นาทิฟร็อก
กรันจ์วงอื่นเริ่มทำสำเนาความสำเร็จแบบเนอร์วานาในเวลาต่อมา เพิร์ลแจมออกอัลบัมชุดแรกที่ชื่อ "เท็น" ออกก่อน "เนเวอร์ไมนด์" 10 เดือน ในปี 1991 แต่ยอดขายอัลบัมกลับเพิ่มขึ้นในปีถัดมา ครึ่งหลังของปี 1992 "เท็น" แจ้งเกิดได้สำเร็จ ได้รับการยืนยันแผ่นเสียงทองคำขาวและขึ้นอันดับ 2 บน "บิลบอร์ด" 200 อัลบัม "แบดมอเตอร์ฟิงเกอร์" ของซาวด์การ์เดน, "เดิร์ต" ของอลิซอินเชนส์ และ "คอร์" ของสโตนเทมเพิลไพล็อตส์ รวมถึงอัลบัม "เทมเพิลออฟเดอะดอก" อัลบัมการร่วมงานของสมาชิกจากวงเพิร์ลแจมและซาวด์การ์เดน อัลบัมเหล่านี้เป็นอัลบัมขายดีใน 100 อัลบัมแห่งปี 1992 เมื่อความนิยมในวงกรันจ์เหล่านี้เกิดขึ้น "โรลลิงสโตน" ก็เรียกเมืองซีแอตเทิลว่า "ลิเวอร์พูลใหม่" ค่ายหลักเซ็นสัญญากับวงกรันจ์ที่โดดเด่นขึ้นมาที่เมืองซีแอตเทิล ขณะที่การไหลบ่าของวงต่าง ๆ มายังเมืองนี้ เพราะหวังว่าจะประสบความสำเร็จ

neg:
ออลเทอร์นาทิฟร็อก
ช่วงสิ้นสุดทศวรรษ สไตล์ของออลเทอร์นาทีฟได้เปลี่ยนไปเนื่องจากเกิดเหตุการณ์ขึ้นมากมาย เรื่องที่น่าจดจำอย่างเช่น การเสียชีวิตของเคิร์ต โคเบน แห่งวงเนอร์วานาในปี 1994 และการมีคดีความของวงเพิร์ลแจมต่อผู้จัดงานคอนเสิร์ต ทิกเกตมาสเตอร์ ที่ส่งผลกีดกันให้วงไม่ได้เล่นงานใหญ่ ๆ หลายงานในสหรัฐ นอกจากนี้เกิดความเสื่อมความนิยมในวงกรันจ์ บริตป็อปก็ร่วงโรยกันไป อย่างอัลบัมชุดที่ 3 ของโอเอซิส "บีเฮียร์นาว" (1997) ได้คำวิจารณ์ไม่สดใสนัก ส่วนวงเบลอก็เริ่มได้รับอิทธิพลจากออลเทอร์นาทิฟร็อกอเมริกัน การเปลี่ยนสัญญะที่สื่อความหมายของออลเทอร์นาทิฟร็อกก่อให้เทศกาลดนตรีลอลลาปาลูซาหายไปหลังจากพยายามหาวงนำมาแสดงไม่สำเร็จในปี 1998 ความจริงคือปัญหาที่เกิดในปีนั้น "สปิน" ได้บอกไว้ว่า "ลอลลาปาลูซาดูเฉื่อยชาเหมือนอย่างออลเทอร์นาทิฟร็อกตอนนี้"

neg:
ป็อปร็อก
ป็อปร็อก () คือแนวเพลงที่ผสมระหว่างแนวป็อปกับร็อก จากหนังสือ "American Popular Music" อธิบายคำว่าป็อปร็อกไว้ว่า "คือดนตรีร็อกหลากหลายในจังหวะเร็ว เช่นศิลปินอย่าง เอลตัน จอห์น, พอล แม็กคาร์ทนีย์, เอเวอร์รีบราเธอร์ส, ร็อด สจ๊วต, ชิคาโก, ปีเตอร์ แฟรมป์ตัน" ส่วนนักวิจารณ์เพลงที่ชื่อ จอร์จ สตารโรสตินอธิบายว่า คือ แนวเพลงย่อยของป็อป ที่ใช้ท่อนติดหูที่มีการใช้กีตาร์เป็นหลัก ส่วนเนื้อเพลงป็อปร็อกจะดูรองกว่าด้านดนตรี

neg:
ลิทเทิล ร็อก โปรเจกต์
ลิทเทิล ร็อก โปรเจกต์ () เป็นอัลบั้มชุดพิเศษซึ่งเกิดจากการร่วมมือกันของ 4 ค่ายเพลงร็อก คือ มอร์ มิวสิค, แมดแคทซ์, จีนี่เรคอร์ดส และอัพจี ในเครือจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ เป็นการรวมกันเฉพาะกิจของวงดนตรีร็อกรุ่นใหม่ที่ได้รับความนิยมในขณะนั้นจำนวน 7 วง คือ กะลา, เอบีนอร์มัล, อุลตร้า ช้วดส์, พาราด็อกซ์, ซีล, ไอ-แซ็ค และ แคลช โดยได้นำ 25 บทเพลงที่ได้รับความนิยมของวงไมโคร มาเรียบเรียงและขับร้องใหม่ในรูปแบบเฉพาะของแต่ละวง

neg:
นิวเวฟ
นิวเวฟ () เป็นแนวเพลงป็อปร็อกที่เกิดขึ้นในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1970 และกลางคริสต์ทศวรรษ 1980 ที่ผูกพันกับพังก์ร็อก โดยทั่วไปคำนี้มีความหมายเดียวกับพังก์ร็อก ก่อนที่จะรวมกับอิเล็กทรอนิกส์ ดนตรีทดลอง ม็อด ดิสโก้ และป็อป ต่อมานิวเวฟได้มีแนวเพลงย่อยได้แก่ นิวโรแมนติกและกอทิกร็อก

neg:
ร็อก
ร็อก () แนวเพลงที่ได้รับความนิยม มีต้นกำเนิดจากดนตรีร็อกแอนด์โรลในสหรัฐอเมริกาในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1950 และเริ่มพัฒนาสู่แนวเพลงหลายแขนงในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1960 และช่วงหลังจากนั้น โดยเฉพาะในสหราชอาณาจักรและสหรัฐอเมริกา ดนตรีร็อกมีต้นกำเนิดจากร็อกแอนด์โรลของยุค 1940 และ 1950 มีอิทธิพลมาจากแนวเพลงบลูส์ ริทึมแอนด์บลูส์ และคันทรี ดนตรีร็อกยังนำมาสู่แนวเพลงอื่น ๆ ได้แก่อิเล็กทริกบลูส์ และโฟล์ก และมีอิทธิพลร่วมมาจากดนตรีแจ๊ส ดนตรีคลาสสิก และแหล่งดนตรีอื่น ๆ

neg:
นอยส์ร็อก
ศิลปินเชื่อมโยงกับนอยส์ร็อก เช่น โซนิกยูท ถึงแม้ว่าจะไม่ใช่ตัวแทนของนอยส์ร็อก แต่พวกเขาช่วยทำให้นอยส์ร็อกเป็นที่รู้จักในกลุ่มผู้ฟังเพลงออลเทอร์นาทิฟร็อก โดยผสมผสานท่วงทำนองเข้ากับเนื้อเสียง ซึ่งเป็นรากฐานให้วงอื่นในเวลาต่อมา

neg:
ออลเทอร์นาทิฟร็อก
เมื่อกระแสแมดเชสเตอร์เสื่อมลง และชูเกซซิงก็ดูขาดเสน่ห์ กรันจ์ในอเมริกาก้าวสู่ขาขึ้น ยังมีอิทธิพลต่อกระแสออลเทอร์นาทิฟในอังกฤษ และสื่อดนตรีในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1990 การตอบสนองคือ วงอังกฤษปะปรายได้เกิดขึ้นมาด้วยความปรารถนาที่จะ "กำจัดเพลงกรันจ์" และ "ประกาศสงครามแก่อเมริกา" ได้เข้ามาครอบงำมวลชนและสื่อดนตรีท้องถิ่นอย่างรวดเร็ว ชื่อ "บริตป็อป" ที่ตั้งโดยสื่อ การเคลื่อนไหวครั้งนี้นำโดย พัลป์, เบลอ, สเวด และโอเอซิส เป็นเสมือนการปะทุของกรันจ์ในแบบอังกฤษ ศิลปินเหล่านี้ได้ขับเคลื่อนออลเทอร์นาทิฟขึ้นสู่จุดสูงสุดของอันดับเพลงในประเทศบ้านเกิด วงบริตป็อปได้รับอิทธิพลและนำเสนอการแสดงความนับถือดนตรีกีตาร์อังกฤษในอดีต โดยเฉพาะอย่างยิ่งกระแสและแนวเพลงอย่างเช่น บริติชอินเวชัน, แกลมร็อก และพังก์ร็อก ในปี 1995 ปรากฏการณ์บริตป็อปขึ้นสู่จุดสุดยอดจากสองอริ โอเอซิส และเบลอ ที่ได้สร้างสัญลักษณ์โดยการแข่งขันด้วยการออกซิงเกิลในวันเดียวกัน ผลคือ เบลอเป็นผู้ชนะใน "ศึกแห่งบริตป็อป" (The Battle of Britpop) แต่โอเอซิสก็ได้รับความนิยมมากกว่าเบลอในอัลบัมชุดที่ 2 "(วอตส์เดอะสตอรี) มอร์นิงกลอรี?" (1995) ซึ่งเป็นอัลบัมขายดีอันดับ 3 ในประวัติศาสตร์ของสหราชอาณาจักร

neg:
ออลฟอร์นัททิง
"ออลฟอร์นัททิง" () เป็นเพลงของวงดนตรีร็อกชาวอเมริกัน ลิงคินพาร์ก ร่วมกับ เพจ แฮมิลตัน นักกีตาร์และนักร้องชาวอเมริกันจากวงดนตรีแนวอัลเทอร์เนทีฟเมทัล เฮลเมต รวมอยู่ในสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 6 ของลิงคินพาร์ก "เดอะฮันติงปาร์ตี" เพลงนี้ได้เข้าสู่ชาร์ตซิงเกิลเพลงร็อกแห่งสหราชอาณาจักรในอันดับที่ 23 แม้จะไม่ได้ออกเป็นซิงเกิลก็ตาม เพลงนี้ประพันธ์โดยลิงคินพาร์ก และมีโปรดิวเซอร์ คือ ไมค์ ชิโนะดะ นักร้องนำร่วมของวง และแบรด เดลสัน มือกีตาร์ของวง เพลงนี้ได้อยู่ในอัลบั้มประกอบวิดีโอเกม "โปรอีโวลูชันซอกเกอร์ 2015"

neg:
ไฮ-ร็อก
ไฮ-ร็อก ก่อกำเนิดขึ้นจาก ตุ้ย (อนุรักษ์ ยิ่งนคร) และ แม็ก (เสรี วิหคเหิร) จึงรวบรวมเพื่อน ๆ อีกสามคนเข้าร่วมเป็นวง ส่วน เป้ (สุรัช ทับวัง) เริ่มเข้าร่วมในฐานะมือเบสและนักร้องนำ โดยเล่นดนตรีประจำวงอยู่ที่ร้าน Rock Pub และได้เริ่มปรากฏสู่สาธารณชนนับหมื่นคนในฐานะวงแบ็คอัพให้กับ ปฐมพร ปฐมพร ในคอนเสิร์ตเปิดอัลบั้มแรกของปฐมพรที่ลาน สวป. มหาวิทยาลัยรามคำแหง เมื่อกลางปี พ.ศ. 2532 ก่อนจะได้รับการทาบทามจาก เสือ ธนพล อินทฤทธิ์ แมวมองของอาร์.เอส.ให้ออกอัลบั้มชุดแรก

neg:
ฮุสเกอร์ดุ
ฮุสเกอร์ดุ () เป็นวงอัลเทอร์เนทีฟร็อกอเมริกันก่อตั้งวงใน เมืองมินนีแอโพลิส มินีโซต้า จาก สหรัฐอเมริกา ก่อตั้งวงในปี 1979 ในมินนีแอโพลิส โดย Bob Mould (ร้องนำและกีตาร์) Greg Norton (เบส), และ Grant Hart (กลอง) ถือเป็นวงอัลเทอร์เนทีฟร็อกวงแรกที่ได้เซ็นสัญยากับค่ายใหญ่ อย่าง วอร์เนอร์มิวสิกกรุ๊ป

neg:
พันธุ์ร็อกหน้าย่น
เรื่องราวของกลุ่มนักดนตรีวงร็อกแอนด์โรล ระดับซูเปอร์สตาร์ ที่มีประวัติโด่งดังยาวนานในอดีตวงหนึ่ง แม้ปัจจุบันแต่ละคนต่างเข้าสู่วัยทอง และแยกวงกันไปนานเกือบ 30 ปี แต่ด้วยความรักและความผูกพัน ในสิ่งที่ตัวเองยึดมั่นในดนตรีร็อก ที่อัดแน่นอยู่เต็มหัวใจ ทำให้กลุ่มนักดนตรีร็อกวงนี้ อยากที่จะกลับมารวมตัวกันอีกครั้ง เพื่อประกาศศักดาร็อกเกอร์ ที่ชื่อว่า "เดอะดีโน่ แบนด์" ให้ทุกคนได้ประจักษ์ ในคอนเสิร์ตรวมพลวงร็อก ครั้งยิ่งใหญ่ของเมืองไทย

neg:
โฟล์กร็อก
โฟล์กร็อก () เป็นแนวเพลงที่รวมองค์ประกอบของดนตรีโฟล์กและร็อกเข้าด้วยกัน ในความหมายช่วงแรก ๆ คำนี้หมายถึงแนวเพลงที่เกิดในสหรัฐอเมริกาและสหราชอาณาจักรราวกลางคริสต์ทศวรรษ 1960 ดนตรีมีความชัดเจนโดยการประสานเสียงร้องที่แน่นและค่อนข้างสะอาด (ไม่มีเอฟเฟกต์และการบิดเสียง) ร่วมกับเครื่องดนตรีไฟฟ้า ตัวอย่างเช่น เสียงเครื่องสาย 12 เส้น ที่นักกีตาร์วงเบิร์ดส โรเจอร์ แม็กกิน ที่นำมาใช้บ้างโดยจอร์จ แฮร์ริสัน ในปี 1964 และ 1965

neg:
พังก์ร็อก
ในยุคเดียวกับเนอร์วาน่า วงอัลเทอร์เนทีฟร็อกหลายวงในช่วงต้นทศวรรษที่ 90 ได้ตอบรับกระแสพังก์ ได้ช่วยให้พังก์ร็อกได้ฟื้นคืนชีพ ในปี ค.ศ. 1994 วงพังก์ร็อกจากแคลิฟอร์เนียอย่าง กรีนเดย์ (Green Day), ดิออฟสปริง (The Offspring), แรนซิด (Rancid) และ แบดรีลิเจียน (Bad Religion) เป็นตัวสำคัญของความสำเร็จด้วยการช่วยเหลือจากเอ็มทีวีและสถานีวิทยุที่โด่งดังอย่าง KROQ-FM ถึงแม้ว่ากรีนเดย์และแบดรีลิเจียนจะอยู่ในสังกัดค่ายเพลงใหญ่ก็ตาม การประสบความสำเร็จทางธุรกิจอย่างมากของกรีนเดย์และดิออฟสปริง ได้ปูทางให้ศิลปินแนวป็อปพังก์อย่างวง บลิงก์-182 (Blink-182), ซิมเพิลแพลน (Simple Plan), กู้ดชาร์ลอตต์ (Good Charlotte) และ ซัม 41 (Sum 41)

neg:
ไรด์ (วงดนตรี)
ไรด์ () เป็นวงดนตรีออลเทอร์นาทิฟร็อกจากออกซฟอร์ด ประเทศอังกฤษ นำโดยแอนดี้ เบลล์และมาร์ก การ์เดนเนอร์ ไรด์ได้เปิดตัวสามอีพี ระหว่างเดือนมกราคมและกันยายน ในปี 1990 ได้แก่ "Ride", "Play" และ "Fall" ทั้งสามอีพีได้ติด UK top 75, กับอีพี "Play" และ "Fall" ที่ได้ติดท็อป 40

neg:
อาร์.อี.เอ็ม.
ต้นยุคทศวรรษ 1990 กระแสอัลเทอร์เนทีฟเริ่มก้าวสู่กระแสหลัก อาร์.อี.เอ็ม. ถือว่าเป็นผู้บุกเบิกแนวเพลงนี้ พวกเขาได้ออกผลงานที่ประสบความสำเร็จด้านการตลาดอย่าง อัลบั้มชุด "Out of Time" (1991) และ "Automatic for the People" (1992) ที่ได้หันเหไปจากดนตรีในยุคแรกเริ่มของพวกเขา ผลงานของ อาร์.อี.เอ็ม. ในปี 1994 ชุด "Monster" ที่ได้ทำให้มีความเป็นร็อกมากขึ้น วงได้ทำการทัวร์ครั้งแรกในรอบ 6 ปี เพื่อสนับสนุนอัลบั้มชุดนี้ ทัวร์นี้ได้ทำให้เกิดความเสียหายกับสมาชิก 3 คนในวง ต่อมาในปี 1996 อาร์.อี.เอ็ม. เซ็นสัญญาใหม่กับวอร์เนอร์บราเธอร์ส ด้วยจำนวนเงิน 80 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ถือเป็นการเซ็นสัญญาที่แพงที่สุดในประวัติศาสตร์ ปีถัดมา บิลล์ เบอร์รีออกจากวง ส่วนบัก, มิลส์ และสไตป์ ยังคงเล่นกับวงต่อด้วยจำนวนเครื่องดนตรี 3 ชิ้น ทางวงยังได้เปลี่ยนแนวเพลง พวกเขายังคงประสบความสำเร็จในทศวรรษต่อมาด้วยเสียงวิจารณ์ทางบวกและลบปนกัน และประสบความสำเร็จด้านการค้า ในปี 2007 พวกเขามีชื่ออยู่ในร็อกแอนด์โรลฮอลออฟเฟม

neg:
เฟียร์เลสเรเคิดส์
เฟียร์เลสเรเคิดส์ () เป็นค่ายเพลง ดนตรีแนวอัลเทอร์เนทีฟร็อก ที่เริ่มมีการเซ็นสัญญากับศิลปินตั้งแต่ ค.ศ. 1994 เฟียร์เลสเรเคิดส์มีสำนักงานตั้งอยู่ในเวสต์มินสเตอร์ รัฐแคลิฟอร์เนีย และเป็นที่รู้จักในฐานะเป็นส่วนหนึ่งของพังก์เริ่มและและป็อปพังก์ ในการออกอัลบั้มชุด "Fearless Flush Sampler" และ "Punk" เช่นเดียวกับการออกวงอย่างเช่น บิกวิก และ ไดนาไมต์บอย ต่อมามีวงอย่าง ชูการ์คัลต์, เพลนไวต์ทีส์, เดอะอควาแบตส์ และวงโพสต์-ฮาร์ดคอร์ อย่าง แอตเดอะไดรฟ์-อิน อย่างไรก็ตามค่ายยังได้ทดลองออกวงที่หลากหลายแนวเพลงในปีหลัง ๆ ในยุคหลัง ๆ ยังมีวงโพสต์-ฮาร์ดคอร์และอัลเทอร์เนทีฟอย่าง แอ็กส์ไลก์อะสเตติกลัลลาบาย, ร็อกคิงส์คิด, เมย์เดย์พาเรด, อลีเซนา และเดอะเมน

neg:
ไทยร็อก
ในยุคปัจจุบัน ดนตรีร็อกไทยได้มีแนวดนตรีแบบใหม่เข้ามา เช่น แกลมเมทัล หรือ นูเมทัล มีหลายวงที่ได้รับความนิยม เช่น บิ๊กแอส, บอดี้แสลม แคลช ,โปเตโต้, อีโบลา, เรโทรสเปกต์, สวีตมัลเล็ต, กะลา เป็นต้น วงดนตรีร็อคในเมืองไทยในยุคแรกไม่สามารถจัดเป็นทศวรรษได้ เนื่องจากกระแสความนิยมและการเปลี่ยนแปลงทางดนตรีก้าวกระโดดไปอย่างรวดเร็ว นอกนั้นยังมีวงดนตรีนอกกระแสหรือดนตรีใต้ดินอย่าง ดีเซมเบอร์, ดอนผีบิน หรือกล้วยไทย เป็นต้น

neg:
ออลเทอร์นาทิฟร็อก
โพสต์ร็อกกำเนิดขึ้นจากอัลบัม "ลาฟฟิงสต็อก" ของทอล์กทอล์ก และอัลบัม "สไปเดอร์แลนด์" ของสลินต์ ทั้ง 2 ชุด ออกในปี 1991 โพสต์ร็อกได้รับอิทธิพลจากหลากหลายแนวเพลง อาทิ เคราต์ร็อก, โพรเกรสซิฟร็อก และแจ๊ซ แนวนี้โค่นล้มหรือปฏิเสธจารีตเพลงร็อก และมักจะรวมเพลงอิเล็กทรอนิกส์ ขณะที่ชื่อของแนวเพลงเกิดขึ้นโดยนักข่าวดนตรี ไซมอน เรย์โนลส์ ในปี 1994 สไตล์ของแนวเพลงที่แข็งแรงขึ้นจากการออกวางขายอัลบัม "มิลเลียนส์นาวลิฟวิงวิลล์เนเวอร์ดาย" (1996) ของศิลปินจากชิคาโก ทอร์ทอยส์ โพสต์ร็อกโดดเด่นขึ้นในรูปแบบของดนตรีร็อกทดลองในคริสต์ทศวรรษ 1990 หลายวงในแนวนี้ได้เซ็นสัญญากับค่ายเพลงเช่น ทริลล์จอกกี, แครงกี, แดรกซิตี และทูเพียวร์ แนวเพลงที่ใกล้เคียงกัน อย่าง แมทร็อก ถึงจุดสูงสุดในกลางคริสต์ทศวรรษ 1990 เมื่อเปรียบเทียบโพสต์ร็อกกับแมทร็อกที่ดู "ร็อกกิสต์" มากกว่า (คนที่เห็นว่าร็อกดีกว่าป็อป) และเชื่อใจในเครื่องหมายกำหนดจังหวะอันซับซ้อน และถ้อยคำอันสอดประสาน เมื่อสิ้นศตวรรษเกิดกระแสย้อนกลับอย่างรุนแรงต่อเพลงโพสต์ร็อกอันเนื่องจาก "ไร้สติปัญญา" และสามารถสัมผัสได้ถึงการคาดเดาที่เพิ่มขึ้นได้ แต่วงโพสต์ร็อกคลื่นลูกใหม่อย่าง กอดสปีดยู! แบล็กเอมเพอร์เรอร์ และซีกือร์โรส เกิดขึ้นมาพร้อมกับการขยับขยายแนวเพลงให้กว้างขึ้นไป

neg:
ออลเทอร์นาทิฟฮิปฮอป
นอกจากนั้นแล้ว ศิลปินในแนวออลเทอร์นาทิฟแร็ปส่วนใหญ่มีแนวโน้มจะมีแฟนในกลุ่มของออลเทอร์นาทิฟร็อกด้วย ซึ่งอาจมากกว่ากลุ่มคนฟังฮิปฮอปหรือป็อป

neg:
ซอฟต์ร็อก
ซอฟต์ร็อก () หรือบางครั้งเรียก เมลโลว์ร็อก (mellow rock) ไลต์ร็อก (light rock) หรือ อีซีร็อก (easy rock) เป็นแนวเพลงที่ใช้เทคนิคของเพลงร็อกแอนด์โรล ซึ่งมักจะรวมองค์ประกอบจากโฟล์กร็อกและการเขียนเพลงป็อป โดยเขียนเพลงให้เบาลงไป รวมถึงดนตรีที่เบาลงไป เพลงประเภทซอฟต์ร็อกมักมีเนื้อหาไปทางเพลงรัก ชีวิตประจำวันและความสัมพันธ์ ส่วนเครื่องดนตรีอาจใช้กีตาร์อคูสติก เปียโน เครื่องสังเคราะห์เสียงหรือบางครั้งใช้แซกโซโฟน ส่วนกีตาร์ไฟฟ้าโดยมากจะใช้อย่างเบาบาง

neg:
พังก์ร็อก
ช่วงต้นยุค 1980 วงทางตะวันตกเฉียงใต้ของอเมริกาและแคลิฟอร์เนียอย่างวง เจเอฟเอ (JFA), เอเจนต์ออเรนจ์ (Agent Orange) และ เดอะแฟกชัน (The Faction) ได้สร้างทิศทางดนตรีใหม่ให้กับฮาร์ดคอร์พังก์ในแนวใหม่ เรียกว่า สเกตพังก์

neg:
วายน็อตเซเว่น
วายน็อตเซเว่น () เป็นวงดนตรีร็อกในแนวออลเทอร์นาทิฟสัญชาติไทยมีเพลงดังอย่างเพลง "ทิ้งรักลงแม่น้ำ, ค่อย ๆ พูด, yeah!yeah!, เรื่องขี้หมา" สมาชิกวงวายน็อตเซเว่นประกอบไปด้วย เหน่ง เกษม วงศ์สรรคกร (ร้องนำ), กอล์ฟ รุ่งโรจน์ ผลหว้า (เบส,หัวหน้าวง,ร้องนำ เพลง วัฏจักรของชาติชาย แมลงเม่า ดิ่งลงไป ช้าก่อน อย่าสั่งให้ฉันตาย (ไม่มีทาง) ), ก้อย ธานี พรหมศรี (กีต้าร์), แป๊ะ จิรวุฒิ สังคะกุล (กีตาร์) ไก่ ณกรณ์ จุ้ยนุชศิลป์ (กลอง) โด๊ด สงกรานต์ คงประโยชน์ (คีย์บอร์ด) และ เชษฐ์ พิเชษฐ์ เครือวัลย์ (กีต้าร์)

neg:
เดอะเวลเวตอันเดอร์กราวด์
เดอะเวลเวตอันเดอร์กราวด์ () เป็นวงดนตรีร็อคสัญชาติอเมริกัน ก่อตั้งวงในนิวยอร์กซิตี มีผลงานระหว่างปี ค.ศ. 1964 ถึง 1973 ในช่วงแรกพวกเขาประสบความสำเร็จในระดับหนึ่ง , ต่อมาพวกเขาได้รับการยอมรับว่าเป็นหนึ่งในวงดนตรีที่มีความสำคัญและมีอิทธิพลต่อยุคสมัยอีกด้วย พวกเขามีผู้จัดการวงในระยะชั่วครู่อย่าง แอนดี วอร์ฮอล ได้ให้บ้านของเขา The Sliver Factory เป็นสตูดิโอของวง และ Exploding Plastic Inevitable ซึ่งเป็นสถานที่จัดการแสดงคอนเสริ์ตของวอร์ฮอล ในระหว่าง ค.ศ. 1966 ถึง ค.ศ. 1967 และมักจะมีทัศนคติติดลบมาจู่โจมเพลงของพวกเขาอยู่สม่ำเสมอ อย่างไรก็ตามแนวเพลงพวกเขาก็ได้รับพัฒนาแนวเพลงเป็น พังก์ร็อก และ อัลเทอร์เนทีฟ ในปัจจุบัน

neg:
แจ๊สฟิวชัน
แจ๊สฟิวชัน () ในบางครั้งอาจเรียกว่า ฟิวชัน (fusion) หรือ แจ๊สร็อก (jazz-rock) เป็นแนวดนตรีประสานที่พัฒนามาจากการผสมของดนตรีฟังก์และอาร์แอนด์บี จังหวะและการพัฒนามาและเอฟเฟกอิเล็กทรอนิกส์ของเพลงร็อก มีเครื่องหมายประจำจังหวะที่ซับซ้อน ที่ไม่ได้เอามาจากดนตรีตะวันตก เครื่องดนตรีทั่วไปมีส่วนประกอบเข้าใกล้ดนตรีแจ๊สไปยังการแสดงของกลุ่มยืดยาว โดยมักจะใช้เครื่องเป่าลมและทองเหลืองและการแสดงในระดับสูงของเทคนิคในการใช้เครื่องดนตรี คำว่า "แจ๊สร็อก" มักถูกใช้เป็นคำพ้องกับ "แจ๊สฟิวชัน" เช่นเดียวกับดนตรีที่เล่นในปลายทศวรรษที่ 1960 และ 1970 ยุคที่วงร็อกได้เพิ่มองค์ประกอบของดนตรีแจ๊ส

neg:
แร็ปร็อก
แร็ปร็อก () เป็นแนวเพลงที่รวมดนตรีระหว่างฮิปฮอป และดนตรีร็อก หลากหลายสไตล์ แร็ปร็อกมักจะรวมกับแนว แร็ปเมทัล และ แร็ปคอร์ ซึ่งรวมถึงแนวเพลงย่อยของร็อก ได้แก่ เฮฟวีเมทัล และฮาร์ดคอร์พังก์

neg:
ออลเทอร์นาทิฟร็อก
ในช่วงสิ้นทศวรรษ มีหลายวงออลเทอร์นาทิฟเริ่มเซ็นสัญญากับค่ายใหญ่ ขณะที่วงที่เซ็นกับค่ายใหญ่แรก ๆ อย่าง ฮุสเกอร์ดุ และเดอะรีเพลซ์เมนส์ ได้รับความสำเร็จเล็กน้อย ค่ายที่ได้เซ็นสัญญากับวงอย่าง อาร์.อี.เอ็ม. และเจนส์แอดดิกชัน ก็ได้รับแผ่นเสียงทองคำและแผ่นเสียงทองคำขาว ก่อให้เกิดการแจ้งเกิดของออลเทอร์นาทิฟในเวลาต่อมา บางวงอย่างเช่น พิกซีส์ ประสบความสำเร็จข้ามทวีป ขณะที่ในประเทศบ้านเกิดไม่ประสบความสำเร็จ

neg:
เรียลแอนด์ชัวร์
เรียลแอนด์ชัวร์ () เป็นค่ายเพลงร็อกในเครือบริษัท อาร์เอส จำกัด (มหาชน) โดยเป็นหนึ่งในค่ายย่อยที่แยกออกมาในช่วงของการปรับรูปแบบธุรกิจเพลงของอาร์เอส ในช่วงปี 2545, 2546 - 2547 โดยมีกลุ่มเป้าหมายอยู่ที่แนวเพลงร็อก, เฮฟวี่เมทัล หรือเพลงเมทัลสมัยใหม่ ก่อตั้งโดย ปฐมพงศ์ สมบัติพิบูลย์ หรือ โป่ง หิน เหล็ก ไฟ นักร้องนำวง หิน เหล็ก ไฟ และ เดอะ ซัน โดย เรียลแอนด์ชัวร์ ในยุคแรกได้ปิดตัวลงเมื่อปี 2549 และต่อมาในปี 2558 ได้เปิดดำเนินการอีกครั้งในนามค่ายอิสระ

neg:
แร็ปเมทัล
แร็ปเมทัล () เป็นแนวเพลงประเภทหนึ่งของแร็ปร็อก และดนตรีอัลเทอร์เนทีฟเมทัล ซึ่งเป็นการผสมผสานการร้องเพลงและเสียงดนตรีจากแนวเพลงฮิปฮอป กับเฮฟวีเมทัล เข้าด้วยกัน

neg:
อีโม
คำว่าอีโมย่อมาจาก "อีโมชันนัลฮาร์ดคอร์" (emotional hardcore) เน้นการแสดงสดที่เน้นถึงอารมณ์และความรู้สึก แต่แตกต่างจากฮาร์ดคอร์ เนื่องจากเนื้อหาในสัดส่วนของอีโมร็อกนั้นเน้นสำรวจความรู้สึกภายในจิตใจของตัวเอง มากกว่าวนเวียนด่าถึงสิ่งที่อยู่รอบข้างตัวเอง โดยในช่วงคริสต์ทศวรรษ 90 มีวงอีโมเกิดขึ้นมาโดยเฉพาะจากย่านมิดเวสต์หลายวง ไม่ว่าจะเป็นเดอะเก็ตอัปหรือจิมมีอีตเวิลด์ที่ได้รับอิทธิพลมาแบบเต็ม ๆ จากวงรุ่นพี่อย่าง ฟูกาซิ

neg:
สตรีทฟังก์โรลเลอร์ส
หลังจากหายหน้าไปถึง 5 ปี Street Funk Rollers ก็กลับมาพร้อมกับอัลบั้มชุดที่ 2 “UFO” ซึ่งเป็นอัลบั้มชุดแรกประเดิมการก่อตั้งของค่าย Black Sheep (แบล็ค ชีพ) ค่ายเพลงอินดี้ภายใต้สังกัด Sony Music ที่เพิ่งก่อตั้งในปีนั้น อัลบั้ม “UFO” ยังคงเต็มไปด้วยบทเพลงชั้นดีมากมาย ตั้งแต่ซิงเกิ้ลแรกอย่าง “บนฟากฟ้า”, “วาสนาน้อยๆ” รวมทั้งเพลง “เฝ้ารอ” ที่คว้ารางวัลสีสันอวอร์ดในสาขา “เพลงร็อคยอดเยี่ยมประจำปี 2545”
ปลายปี 2546 ในระหว่างที่ทางวงยังไม่มีงานใหม่ “โอ๊ต – อรรถพงศ์ บุญเสริมทรัพย์” มือกีต้าร์และนักร้องนำแกนหลักของวงก็มีผลงานเดี่ยวที่มีชื่อว่า “Roller Love Songs” ซึ่งเป็นงานเพลงในแนวป๊อบฟังสบาย โดยมีเพลง “แค่เธอ” กลายเป็นเพลงฮิตติดอันดับ #1 บนชาร์ต แฟต เรดิโอยาวนานกว่า 1 เดือน และมีเพลง “บ่ายวันนั้น” ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลสีสันอวอร์ดอีกครั้งในสาขา “เพลงบรรเลงยอดเยี่ยมประจำปี 2546”

neg:
ออลเทอร์นาทิฟร็อก
วงออลเทอร์นาทิฟอเมริกันยุคแรก ๆ อย่างเช่น เดอะดรีมซินดิเคต, เดอะบอนโกส, เทนเทาซันด์แมนิแอกส์, อาร์.อี.เอ็ม., เดอะฟีลีส์ และไวโอเลนต์เฟมส์ ได้รวมเพลงพังก์เข้ากับเพลงโฟล์ก รวมถึงเพลงกระแสหลักมาไว้ด้วยกัน อาร์.อี.เอ็ม. เป็นวงที่ประสบความสำเร็จที่สุดโดยทันที อัลบัมเปิดตัวชุด "เมอร์เมอร์" (1983) เข้าใน 40 อันดับแรก และยังได้ฐานผู้ฟังเพลงแจงเกิลป็อปจำนวนมาก อีกหนึ่งในผู้อยู่ในกระแสเพลงแจงเกิลในต้นยุคคริสต์ทศวรรษ 1980 วงเพรสลีย์อันเดอร์กราวด์จากลอสแอนเจลิส นำซาวด์ในคริสต์ทศวรรษ 1960 มาฟื้นฟู เข้ากับความหลอน เสียงร้องอันกลมกลืนอิ่มเอิบ และกีตาร์ที่ประสานกันกับโฟล์กร็อก เช่นเดียวกับเพลงพังก์และเพลงใต้ดิน อย่างวงเดอะเวลเวตอันเดอร์กราวด์

neg:
ออลเทอร์นาทิฟร็อก
ระหว่างปลายคริสต์ทศวรรษ 1990 ถึงต้นคริสต์ทศวรรษ 2000 มีวงออลเทอร์นาทิฟร็อกเกิดขึ้นหลายวง เช่น เดอะสโตรกส์, ฟรานซ์ เฟอร์ดินานด์, อินเตอร์พอล และเดอะแรปเจอร์ ที่ได้รับแรงบันดาลใจที่สำคัญจากโพสต์พังก์และนิวเวฟ ก่อให้เกิดการเคลื่อนไหวของโพสต์พังก์ริไววัล หลังจากความสำเร็จของวงอย่าง เดอะสโตรกส์ และเดอะไวต์สไตรปส์ก่อนหน้านี้ในทศวรรษก่อน วงออลเทอร์นาทิฟร็อกหน้าใหม่ก็ไหลบ่ามา เช่นวงโพสต์พังก์ริไววัล และศิลปินแนวอื่นอย่าง เดอะคิลเลอส์ และเยเยเยส์ ประสบความสำเร็จด้านยอดขายช่วงต้นและกลางคริสต์ทศวรรษ 2000 เชื่อว่าน่าจะเป็นผลจากความสำเร็จของวงเหล่านี้ "เอนเตอร์เทนเมนต์วีกลี" ประกาศไว้ในปี 2004 ว่า "หลังจากเกือบทศวรรษที่วงแร็ปร็อกและนูเมทัลมีความโดดเด่น ในที่สุดออลต์-ร็อกก็กลับมาดีอีกครั้ง" เทอร์ตีเซคันส์ทูมาส์ได้รับความนิยมอย่างชัดเจนมากขึ้นในช่วงครึ่งหลังของคริสต์ทศวรรษ 2000 วงอเมริกันร็อก เรดฮอตชิลีเพปเปอส์ ได้ความนิยมครั้งใหม่ในปี 1999 หลังจากออกอัลบัมชุด "แคลิฟอร์นิเคชัน" (1999) ที่ยังคงประสบความสำเร็จล่วงเลยถึงคริสต์ทศวรรษ 2000

neg:
พังก์ร็อก
พังก์ร็อก () เป็นดนตรีร็อกประเภทหนึ่ง (โดยมากมักเรียกสั้น ๆ ว่า พังก์) มีการเคลื่อนไหวและเป็นที่รู้จักในช่วงกลางทศวรรษที่ 1970 พังก์ร็อกได้พัฒนาระหว่างปี ค.ศ. 1974 และ ค.ศ. 1977 ในสหรัฐอเมริกา, สหราชอาณาจักร และ ออสเตรเลีย โดยมีวงอย่าง เดอะราโมนส์, เซ็กซ์พิสทอลส์ และ เดอะแคลช ที่เป็นที่รู้จักในฐานะแนวหน้าของดนตรีประเภทนี้

neg:
ออลเทอร์นาทิฟร็อก
ในช่วงกลางทศวรรษ อัลบัม "เซนอาร์เคต" ของฮุสเกอร์ดุมีอิทธิพลด้านดนตรีต่อวงฮาร์ดคอร์ดโดยมีการพูดเรื่องส่วนตัว นอกจากนั้นกระแสเพลงฮาร์ดคอร์ในวอชิงตันดีซี ที่เรียกเพลงเหล่านี้ว่า "อีโมคอร์" หรือ "อีโม" เกิดขึ้นมา และได้รับการพูดถึงเรื่องเนื้อเพลงที่เข้าถึงอารมณ์ส่วนตัวเป็นสาระสำคัญอย่างมาก (นักร้องบางคนร้องไห้) และยังเพิ่มเติมบทกวีแบบการเชื่อมโยงเสรี (free association) และโทนเพลงแบบสารภาพผิด วงไรตส์ออฟสปริงได้รับคำจำกัดความว่าเป็นวงอีโมวงแรก เอียน แม็กเคย์อดีตสมาชิกวงไมเนอร์ทรีต ผู้ก่อตั้งค่ายดิสคอร์ดเรเคิดส์ ถือเป็นศูนย์กลางเพลงอีโมของเมือง

neg:
ออลเทอร์นาทิฟเมทัล
แนวเพลงที่เกี่ยวข้องกับออลเทอร์นาทิฟเมทัล ได้แก่ แร็ปเมทัล และ ฟังก์เมทัล เป็นแนวเพลงย่อยที่สำคัญ นูเมทัลได้ต่อยอดจากดนตรีออลเทอร์นาทิฟเมทัลที่รวมทั้งการร้องหลายไตล์ และ การใช้กีตาร์ริฟฟ์เสียงต่ำ ที่รวมจากแนวเพลงอื่นเช่น ฮิปฮอป ฟังก์ แทรชเมทัล ฮาร์ดคอร์พังก์ และ อินดัสเทรียลเมทัล

neg:
เอบีนอร์มัล
เอบีนอร์มัลถือกำเนิดขึ้นด้วยเริ่มจาก โอ่ง-วิสารท กุลศิริ (กีตาร์) เก่ง-นที แสนทวี (เบส) และ หนีด-สิทธิพันธุ์ บุญจันทร์ (กลอง) เคยเล่นดนตรีด้วยกัน และออกอัลบั้มในวง Rampage อัลบั้มเดียว โดยมีแนวร็อค ภายใต้สังกัด แกรมมี่ ปี 2543 จากนั้นนักร้องนำซึ่งเป็นพี่ชายของ ธัญญาเรศ เองตระกูล คือ แดนนี่ รามณรงค์ ไปเรียนต่อต่างประเทศในปี 2544 และได้กวาง ศิริศิลป์ โชติวิจิตร มาเป็นนักร้องนำแทนที่และฟอร์มวงใหม่โดยเปลี่ยนชื่อเป็น "เอบีนอร์มัล"

neg:
ไทยร็อก
ต่อมาในทศวรรษที่ 80 ดิ โอฬาร โปรเจ็คต์ วงดนตรีที่เล่นเพลงแนวเฮฟวี่เมทัล โดยปฐมพงศ์ สมบัติพิบูลย์ และโอฬาร พรหมใจ ก็ได้รับความนิยมและยอมรับขึ้นมาจากอัลบั้ม "กุมภาพันธ์ 2528" ต่อมาเมื่อไทยเริ่มเข้าสู่ยุคของการพาณิชย์ เริ่มมีค่ายเพลงต่าง ๆ เกิดขึ้น ความสำเร็จของอัสนี-วสันต์ กับไมโคร ในสังกัดแกรมมี่ เอ็นเตอร์เทนเม้นต์ ก็ช่วยให้ดนตรีร็อกได้รับความนิยมมากขึ้น รวมถึงในดนตรีแนวเพื่อชีวิตอย่าง คาราบาว ที่สร้างยอดขายได้มากกว่า 5 ล้านตลับ ก็ยังนำเอาดนตรีร็อกมาผสมผสานกับดนตรีรำวงจังหวะสามช่าแบบไทยอีกด้วย

neg:
ออลเทอร์นาทิฟฮิปฮอป
สตีเฟน ร็อดริก อ้างถึงวงอย่าง อาร์เรสเตด เดเวล็อปเมนต์, เบสเฮด และ เดอะ ดิสโพเซเบิล ฮีโรส์ ออฟ ฮิปฮอปริซี เป็นตัวอย่างของออลเทอร์นาทิฟฮิปฮอป โดยมีวงอย่าง อาร์เรสเตด เดเวล็อปเมน และเดอะฟูจีส์ ที่ถือเป็นวงแรก ๆ ที่ประสบความสำเร็จในกระแสหลัก และตั้งแต่ช่วงกลางคริสต์ทศวรรษ 90 ค่ายเพลงอย่าง รอว์คุส มีศิลปินที่ประสบความสำเร็จกับแนวเพลงออลเทอร์นาทิฟแร็ปอย่าง แบล็กสตาร์, ฟาโรห์ มอนช์ และ มอส เดฟ

neg:
โพสต์พังก์ริไววัล
โพสต์พังก์ริไววัล () เป็นแนวดนตรีออลเทอร์นาทิฟร็อกแนวหนึ่ง เริ่มต้นในคริสต์ทศวรรษ 2000 โดยสานต่อแนวทางของดนตรีโพสต์-พังก์จากปลายคริสต์ทศวรรษ 1970 โดยนำเอกลักษณ์ของแนวนี้มาผสมกับแนวทดลองอื่น แต่ยังรักษารูปแบบจากคริสต์ทศวรรษ 1970 เอาไว้ แนวนี้เริ่มต้นจากทั้งสหรัฐอเมริกา (เช่น เดอะสโตรกส์) และอังกฤษ (เช่น อาร์กติกมังกีส์)

neg:
ลักอ็องเซียล
พังค์อองเชียล (P'UNK~EN~CIEL (2004~)) เป็นวงดนตรีพังค์ร็อก ที่จัดขึ้นภายหลังจากที่ลักอ็องเซียลหยุดการทำงาน เนื่องจากสมาชิกวงได้แยกย้ายไปทำงานโซโลและเก็บเกี่ยวประสบการณ์มากขึ้น โดยมีจุดมุ่งหมาย คือ เพื่อพัฒนาทักษะทางดนตรีของสมาชิกให้มีเพิ่มมากขึ้น วงเริ่มขึ้นอย่างไม่เป็นทางการ โดยการแทรกเพลง "มิลกี้ เวย์" (milky way) เข้ามาในซิงเกิล "จิยู เอะ โนะ โชไต" (自由への招待) ด้วยการออกซิงเกิลคู่ (double side single) ชื่อ "Round and Round 2005" ในแผ่นเดียวกันกับ ซิงเกิลของลักอ็องเซียล ชื่อ "Killing Me" โดยได้มีการยอมรับบุคคลภายนอกมาร่วมวงคือ ซายากะ อาโอกิ () ในฐานะ พังค์ อาโอกิ (P'UNK 青木) และเริ่มการแสดงสดของวงทางโทรทัศน์ และ งานแสดงร่วมกับศิลปินอื่น ๆ ในงาน เท็งกะ ซัง แดนเจอร์ ทรี (天嘉-参- DANGER III) ซึ่งจัดขึ้นบริษัทสังกัดเก่า แดนเจอร์ ครู อินซ์ (DANGER CRUE INC.)
ดาร์คอองเชียล (D'ARK~EN~CIEL (1996-1997)) เป็นวงดนตรีเฮฟวี่เมทัลร็อกที่จัดตั้งขึ้นเพื่อเป็นการให้ความสนุกกับผู้ชมในขณะดูการแสดงสด ไม่มีการประกาศการจัดตั้งวงอย่างเป็นทางการ มีเพลงที่อัดและนำมาแทรกไว้ในลักษณะเพลงเดียวติดต่อกัน ใช้ชื่อเหมือนชื่อวงคือดาร์คอองเชียล เป็นเพลงเสริมในซิงเกิล (c/w song) ของลักอ็องเซียล คือซิงเกิล "the Fourth Avenue Cafe" ซึ่งไม่สามารถวางแผงได้ในปี ค.ศ. 1997 จนกระทั่งปี ค.ศ. 2006 ได้มาการนำซิงเกิลนี้มาวางแผงได้อีกครั้งหนึ่ง เพลงของวงนี้จึงสามารถเปิดเผยสู่สาธารณชนอย่างเป็นทางการในปีนั้นเอง
KIOTO (ปี ค.ศ. 1995) เป็นวงดนตรีร็อก ที่จัดตั้งขึ้นเพื่อเป็นการให้ความสนุกกับผู้ชมในขณะดูการแสดงสด ด้วยสาเหตุที่ tetsu เป็นเพื่อนกับ ชิเงะรุ โจชิมะ () หัวหน้าวงดนตรีเพลงป๊อปญี่ปุ่นชื่อ TOKIO และชื่นชอบในการร้องเพลง จึงนำเพลงของวงนี้มาเล่นในแนวของวงตัวเอง และตั้งชื่อวงเป็นคำผวนของชื่อวงเจ้าของเพลง