query: วิลเลียม เชกสเปียร์ เกิดเมื่อใด ?

pos:
วิลเลียม เชกสเปียร์
วิลเลียม เชกสเปียร์ เป็นบุตรของ จอห์น เชกสเปียร์ เทศมนตรีและพ่อค้าถุงมือชาวเมืองสนิตเตอร์ฟิลด์ กับแมร์รี่ อาร์เด็น บุตรีของเจ้าที่ดินผู้มั่งคั่ง เขาเกิดที่เมืองสแตรทฟอร์ดริมแม่น้ำเอวอน เข้าพิธีรับศีลเมื่อ 26 เมษายน ค.ศ. 1564 ไม่ทราบวันเกิดของเขาแน่ชัด แต่เชื่อว่าน่าจะเป็นวันที่ 23 เมษายน หรือวันที่ระลึกนักบุญเซนต์จอร์จ อย่างไรก็ดีอาจเป็นความผิดพลาดของนักวิชาการในยุคคริสต์ศตวรรษที่ 18 ซึ่งสับสนกับวันเสียชีวิตของเชกสเปียร์ คือ 23 เมษายน 1616 ก็เป็นได้ เชกสเปียร์เป็นบุตรคนที่สามในจำนวนพี่น้องแปดคน และเป็นบุตรชายคนโตที่ยังมีชีวิตอยู่

neg:
แฮมเลต
แฮมเลต () เป็นบทละครแนวโศกนาฏกรรมเขียนขึ้นโดยวิลเลียม เชกสเปียร์ เชื่อกันว่าประพันธ์ขึ้นระหว่างปี ค.ศ. 1599 และ 1601 บทละครนี้ฉากกำหนดให้ดำเนินเรื่องในประเทศเดนมาร์กเรื่องราวเกี่ยวกับความพยายามที่จะล้างแค้นลุง หรือกษัตริย์คลอดิอัสของเจ้าชายแฮมเลต เนื่องจากลุงของแฮมเลตเป็นผู้แอบลอบสังหารบิดาของแฮมเลต หรืออดีตกษัตริย์แฮมเลต เพื่อที่จะชิงราชบังลังก์และมารดาของแฮมเลต หรือราชินีเกอทรูดบทละครมุ่งสำรวจเกี่ยวกับความวิกลจริตโดยแท้จริง และการแสร้งวิกลจริตโดยเกิดจากความโศกเศร้าทวีไปถึงความโกรธเกรี้ยว โครงเรื่องนั้นมีทั้งการทรยศ การล้างแค้น อศีลธรรมและการแต่งงานภายในครอบครัว ปีที่เช็คสเปียร์ประพันธ์บทละครแฮมเลตที่แน่ชัดยังเป็นที่ถกเถียงกันอยู่ บทละครที่รอดมาได้มีอยู่ด้วยกัน 3 ฉบับที่รู้จักกันในชื่อ First Quarto (Q1), Second Quarto (Q2) และ First Folio(F1) แต่ละฉบับนั้นต่างมีบรรทัดหรือฉากที่ขาดเกินกันไป เชคสเปียร์นั้นอาจจะได้เค้าโครงเรื่องมาจากตำนานของกษัตริย์แฮมเลท ที่เรื่องที่ถูกเล่าขานกันมาตั้งแต่สมัยศตวรรษที่ 13 จนมาถึงศตวรรษที่ 16 และส่วนหนึ่งอาจจะมาจากบทละครที่สาบสูญไปของยุคอลิซบีเธน ชื่ออูร์แฮมเลต (Ur-Hamlet)

neg:
วิลเลียม เชกสเปียร์
ปัจจุบันนิยมแยกงานประเภทตลกขบขันออกเป็นหมวดย่อยได้แก่: โรมานซ์ (romances) หรือ เรื่องตลกเศร้า (tragicomedies) งานประเภทนี้จะมีเครื่องหมายดอกจัน * แสดงไว้ งานที่ไม่อาจจัดประเภทได้ชัดเจนจะแสดงด้วยเครื่องหมายกางเขนคู่ (‡) ส่วนงานที่เชื่อว่าเชกสเปียร์ประพันธ์ร่วมกับผู้อื่นจะแสดงด้วยเครื่องหมายกางเขนเดี่ยว (†) งานเขียนบางชิ้นที่มีการกล่าวถึงเกี่ยวข้องกับเขาอยู่บ้างจะแสดงอยู่ในหมวดของงานสูญหายและงานเคลือบแคลง

neg:
วิลเลียม เชกสเปียร์
ฉันทลักษณ์มาตรฐานสำหรับบทกวีของเชกสเปียร์คือ blank verse ประพันธ์ด้วยมาตราแบบ iambic pentameter หมายความว่าบทกวีของเขาไม่ค่อยมีเสียงสัมผัส และมี 10 พยางค์ต่อ 1 บรรทัด ออกเสียงหนักที่พยางค์คู่ ฉันทลักษณ์ในบทประพันธ์ยุคแรกก็ยังมีความแตกต่างกับบทประพันธ์ในยุคหลังของเขาอยู่มาก โดยทั่วไปยังคงความงดงาม แต่รูปประโยคมักจะเริ่มต้น หยุด และจบเนื้อหาลงภายในบรรทัด เป็นความราบเรียบจนอาจทำให้น่าเบื่อหน่าย ครั้นเมื่อเชกสเปียร์เริ่มชำนาญมากขึ้น เขาก็เริ่มใส่อุปสรรคลงไปในบทกวี ทำให้มีการชะงัก หยุด หรือมีระดับการลื่นไหลของคำแตกต่างกัน เทคนิคนี้ทำให้เกิดพลังชนิดใหม่และทำให้บทกวีที่ใส่ในบทละครมีความยืดหยุ่นมากขึ้น เช่นที่ปรากฏใน "จูเลียส ซีซาร์" และ "แฮมเล็ต"

neg:
ชาลส์ ดาร์วิน
ชาลส์ โรเบิร์ต ดาวินส์
( FRS; 12 กุมภาพันธ์ 1809 – 19 เมษายน 1882) เป็นนักธรรมชาติวิทยาชาวอังกฤษ ผู้ทำการปฏิวัติความเชื่อเดิม ๆ เกี่ยวกับที่มาของสิ่งมีชีวิต และเสนอทฤษฎีซึ่งเป็นทั้งรากฐานของทฤษฎีวิวัฒนาการสมัยใหม่ และหลักการพื้นฐานของกลไกการคัดเลือกโดยธรรมชาติ (natural selection) เขาตีพิมพ์ข้อเสนอของเขาในปี ค.ศ. 1859 ในหนังสือชื่อ "The Origin of Species" (กำเนิดของสรรพชีวิต) ซึ่งเป็นผลงานที่มีชื่อเสียงที่สุดของเขา ผลงานนี้ปฏิเสธแนวคิดทางวิทยาศาสตร์ทั้งหมดที่เคยมีมาก่อนหน้านี้เกี่ยวกับการกลายพันธุ์ของสปีชีส์ ช่วงคริสต์ทศวรรษ 1870 ชุมชนวิทยาศาสตร์และสาธารณชนส่วนมากจึงยอมรับทฤษฎีวิวัฒนาการในฐานะที่เป็นความจริง อย่างไรก็ดี ยังมีคำอธิบายที่เป็นไปได้ทางอื่นๆ อีก และยังไม่มีการยอมรับทฤษฎีนี้เป็นเอกฉันท์ว่าเป็นกลไกพื้นฐานของวิวัฒนาการ ตราบจนกระทั่งเกิดแนวคิดการสังเคราะห์วิวัฒนาการยุคใหม่ (modern evolutionary synthesis) ขึ้นในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1930-1950 การค้นพบของดาร์วินยังถือเป็นรูปแบบการรวบรวมทางทฤษฏีของศาสตร์เกี่ยวกับชีวิต ที่อธิบายถึงความหลากหลายทางชีวภาพของสิ่งมีชีวิต

neg:
วิลเลียม เชกสเปียร์
หลังจากปี ค.ศ. 1606-1607 เชกสเปียร์ก็เขียนบทละครน้อยลง และไม่ได้เขียนเพิ่มอีกเลยหลังจากปี 1613 งานเขียนบทละคร 3 เรื่องสุดท้ายของเขาเป็นงานเขียนร่วมกับนักเขียนบทละครคนอื่น ซึ่งคาดว่าน่าจะเป็น จอห์น เฟล็ตเชอร์ ผู้รับสืบทอดตำแหน่งนักเขียนบทละครประจำคณะของเขาใน "King's Men" ในเวลาต่อมา

neg:
แคนรึก แชงกีเยวิตช์
แคนรึก อาดัม อาแล็กซันแดร์ ปียุส แชงกีเยวิตช์ ( ) หรือที่รู้จักในชื่อ "ลิตฟอส" ( ) (5 พฤษภาคม ค.ศ. 1846 - 15 พฤศจิกายน ค.ศ. 1916) เป็นนักหนังสือพิมพ์ชาวโปแลนด์ และนักประพันธ์นวนิยายซึ่งได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรมในปี ค.ศ. 1905 ในฐานะที่มีผลงานโดดเด่นในการเขียนงานมหากาพย์ เป็นนักเขียนชาวโปแลนด์ที่มีชื่อเสียงมากที่สุดคนหนึ่งในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19 และ 20

neg:
โทมัส เพน
โทมัส เพน 29 มกราคม พ.ศ. 2280 - 8 มิถุนายน พ.ศ. 2352, นิวยอร์กซิตี, สหรัฐอเมริกา) เป็น ผู้เขียนหนังสือเล่มเล็ก, นักปฏิวัติ, นักคิดสุดโต่ง ปัญญาชน, และ ผู้เชื่อถือในพระเจ้า. เกิดในบริตเตนใหญ่, แต่อาศัยอยู่ในอเมริกา, อพยพมาอยู่ในอาณานิคมอเมริกัน ในขณะที่มีสงครามการเมือง, เป็นผูเขียนหลักในหนังสือที่ทรงอิทธิพล และมีผู้อ่านมากมาย ในหนังสือ"สามัญสำนึก,common sense", เป็นหนังสือที่กล่าวแนะนำให้อาณานิคมอเมริกัน เป็นเอกราชต่อบริตรินใหญ่ เพนมีอิทธิพลมากต่อการ ปฏิวัติฝรั่งเศส . เขาเขียนหนังสือ สิทธิมนุษยชน (Right of Man) เป็นคำแนะนำแนวความคิดอันนำไปสู่ ยุค
แสงสว่างทางปัญญา (Enlightenment) .แต่เขาก็เริ่มมีชื่อเสียงไม่ดีเมื่อเขียนหนังสือ "ยุคสมัยของเหตุผล (The Age of Reason)", ซึ่งเกี่ยวกับการเชื่อถือในพระเจ้า และโจมตีคำสอนของชาวคริสต์ ในหนังสือ และในหนังสือ In "ความยุติธรรมของเกษตรกร (Agrarian Justice)", เขาก็เริ่มแนะนำแนวคิดที่คล้ายกับสังคมนิยม.

neg:
แอมโบรส เบียร์ซ
แอมโบรส กวินเนตต์ เบียร์ซ (Ambrose Gwinnett Bierce, เกิด 24 มิถุนายน ค.ศ. 1842 วันเสียชีวิต ไม่ปรากฏแน่ชัด คาดว่าราวๆ เดือนธันวาคม ค.ศ. 1913 หรือต้นปี ค.ศ. 1914) เป็นนักเขียนเรื่องเสียดสี และเรื่องสั้นชาวอเมริกัน ซึ่งผลงานที่เป็นที่รู้จักมากที่สุดคือ หนังสือรวบรวมคำคมขบขันและเสียดสีต่าง ๆ The devil’s dictionary (ค.ศ. 1911)และเรื่องสั้นเหนือจริงซึ่งมักเกี่ยวข้องกับความตาย (Tales of soldiers and civilians, ค.ศ. 1891) การหยิบเอาจิตใจของมนุษย์และแนวคิดหน่ายโลกมาเสียดเย้ยทำให้เขาได้รับฉายาว่า ‘เบียร์ซผู้ขมขื่น’ เบียร์ซเกิดในฟาร์มในโอไฮโอ พ่อแม่ซึ่งยากจนต้องเลี้ยงดูลูกถึงสิบสามคน เขาจึงต้องทำงานเป็นลูกจ้างเล็ก ๆ น้อยๆ ทั้งตอนก่อนและหลังเป็นทหารของกองทหารฝ่ายเหนืออยู่สี่ปีในสงครามกลางเมืองสหรัฐ ระหว่างเป็นทหารเขาได้เลื่อนขั้นขึ้นเรื่อย ๆ จนกระทั่งถูกยิงกระสุนฝังในกะโหลกใต้หูข้างซ้าย ช่วงปลายทศวรรษที่ 1860 เขาย้ายไปอยู่ซานฟรานซิสโก และเริ่มต้นอาชีพคอลัมนิสต์หนังสือพิมพ์ปากสามหาวที่ผู้คนกลัวเกรง เขาทำอาชีพนี้อยู่นานมาก และได้สลับฉากไปอยู่อังกฤษสามปี ในช่วงบั้นปลาย ปี ค.ศ. 1913 เมื่ออายุได้ 71 ปี เขาไปเม็กซิโกและหายสาบสูญไปในสงครามกลางเมือง

neg:
วิลล์ สมิธ
วิลลาร์ด คริสโตเฟอร์ สมิธ จูเนียร์ (Willard Christopher Smith, Jr.) (เกิดเมื่อวันที่ 25 กันยายน ค.ศ. 1968) เป็นนักแสดง นักร้อง และเป็นผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์เช่น ภาพยนตร์บล็อกบัสเตอร์ เรื่อง Hitch และ The Pursuit of Happyness สมิธมีผลงานการแสดงอย่างภาพยนตร์ทำเงินติดอยู่ใน 50 อันดับแรกของภาพยนตร์ทำรายได้จากทั่วโลกสูงสุดตลอดกาล เรื่อง "Men in Black™" (ซึ่งเขาเป็นผู้บันทึกเสียงเพลงไตเติ้ลที่คว้ารางวัลแกรมมี่) ในปี 1997 และภาพยนตร์ปี 1996 เรื่อง " (Independence Day) " สมิธยังแสดงนำในภาพยนตร์ เรื่อง "Bad Boys" ซึ่งถือเป็นหนึ่งในภาพยนตร์ทำเงินสูงสุดของปี 1995 และยังมีผลงานที่ได้รับการตอบรับที่ดี และได้รับการเสนอชื่อเข้าชิง"รางวัลออสการ์" เรื่อง "Six Degrees of Separation, Made in America" และ "Where the Day Takes You"

neg:
พระสุนทรโวหาร (ภู่)
พระสุนทรโวหาร นามเดิม ภู่ หรือที่เรียกกันทั่วไปว่า สุนทรภู่ (26 มิถุนายน พ.ศ. 2329 - พ.ศ. 2398) เป็นอาลักษณ์ชาวไทยที่มีชื่อเสียงเชิงกวี ได้รับยกย่องเป็น เชกสเปียร์แห่งประเทศไทย เกิดหลังจากตั้งกรุงรัตนโกสินทร์ได้ 4 ปี และได้เข้ารับราชการเป็นอาลักษณ์ราชสำนักในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย เมื่อสิ้นรัชกาลได้ออกบวชเป็นเวลาร่วม 20 ปี ก่อนจะกลับเข้ารับราชการอีกครั้งในปลายรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยเป็นอาลักษณ์ในสมเด็จเจ้าฟ้าจุฑามณี กรมขุนอิศเรศรังสรรค์ ในสมัยรัชกาลที่ 4 ได้เลื่อนตำแหน่งเป็น พระสุนทรโวหาร เจ้ากรมอาลักษณ์ฝ่ายพระราชวังบวร ซึ่งเป็นตำแหน่งราชการสุดท้ายก่อนสิ้นชีวิต

neg:
วิลเลียม เชกสเปียร์
ไม่มีบันทึกใดๆ เกี่ยวกับเชกสเปียร์ให้พบเห็นอีกหลังการเสียชีวิตของบุตรฝาแฝด จนกระทั่งปรากฏชื่อของเขาอยู่ในฉากละครหนึ่งในกรุงลอนดอนในปี ค.ศ. 1592 ช่องว่างที่หายไปหลายปีระหว่าง ค.ศ. 1585 ถึง 1592 นักวิชาการเรียกว่าเป็น "ปีที่หายไป" ของเชกสเปียร์ มีนักศึกษาชีวประวัติหลายคนสร้างเรื่องสมมุติฐานขึ้นมากมายในช่วงปีเหล่านี้ เช่น นิโคลัส รอว์ นักศึกษาชีวประวัติเชกสเปียร์คนแรกๆ เสนอแนวคิดว่า เชกสเปียร์หนีออกจากเมืองสแตรทฟอร์ดไปยังกรุงลอนดอนเพื่อหลบหนีคดีขโมยกวาง เรื่องเล่าอีกเรื่องหนึ่งในคริสต์ศตวรรษที่ 18 บอกว่า เชกสเปียร์เริ่มต้นชีวิตการงานในโรงละครโดยการเป็นคนดูแลม้าของผู้อุปถัมภ์โรงละครในกรุงลอนดอน จอห์น ออบรี่ย์ เสนอว่า เชกสเปียร์น่าจะเป็นครูโรงเรียนในชนบท ขณะที่นักวิชาการในคริสต์ศตวรรษที่ 20 บางคนคิดว่า เชกสเปียร์อาจจะเคยเป็นครูของ อเล็กซานเดอร์ โฮตัน แห่งแลงคาไชร์ เจ้าที่ดินชาวคาทอลิก ซึ่งระบุชื่อ "วิลเลียม เชกสชาฟต์" ในพินัยกรรมของเขา อย่างไรก็ดี ไม่มีหลักฐานใดๆ เกี่ยวกับเรื่องเหล่านี้เลยนอกจากคำบอกเล่าที่ได้ยินได้ฟังมาหลังจากการเสียชีวิตของเขาแล้วทั้งสิ้น

neg:
เคลาส์ ไมน์เนอ
เคลาส์ ไมน์เนอ () เกิดวันที่ 25 พฤษภาคม ค.ศ. 1948 ที่ฮันโนเวอร์ ประเทศเยอรมัน เป็นที่รู้จักกันดีในนามของนักร้องนำของวงสกอร์เปียนส์ นอกจากนี้มือกีตาร์ของวง รูดอล์ฟ เชงเกอร์เป็นหนึ่งในสมาชิกของวง ที่มีข้อเท็จจริงว่าพวกเขาร่วมวงกันหลังปี 1970
เขาเป็นนักร้องนำของวงสกอร์เปียนส์ นักร้อง เคลาส์ ไมน์เนอ เกิด 25 พฤษภาคม 1948 ในเมืองฮันโนเวอร์ ในปี 1970 เขากลับมาที่บ้านเกิดของเขาและได้พบกับมือกีตาร์วัยรุ่นคือ Michael Schenkerและเขาได้เข้าร่วมกับวงสกอร์เปียนส์ เมือประมาณ 6ปีก่อน ก่อตั้งโดยพี่ชายของMichael Schenkerคือ Rudolf Schenker
ในปี 1972 วงได้ปล่อยอัลบั้มแรกออกมาคือ Lonesome Crow การเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้น ในปี 1974 คือ Fly to the Rainbow และ 1976 Virgin Killer พวกเขาได้รับชื่อเสียงไปทั่วยุโรป ในปี 1980อัลบั้ม Animal Magnetism และเขาบุกตลาดอเมริกาได้ แต่เมื่อ เคลาส์ ไมน์เนอประสบปัญหาเกี่ยวกับเสียงของเขา เขาต้องเข้ารับการผ่าตัด ก่อนที่จะออกอัลบั้มใหม่ แม้จะมีข่าวลือว่าเขาจะออกจากวง ในปี 1982 เสียงของเขาก็กลับมาเป็นดังเดิมพร้อมกับอัลบั้มใหม่ Blackout ในปี 1984อัลบั้มของเขา Love at First Sting ก็ออกมา ในปี 1988 เขาก็ได้แสดงคอนเสริ์ตที่รัสเซีย และเพลงที่สร้างชื่อเสียงให้แก่เขาคือ Wind of Change"

neg:
ชฺวี ยฺเหวียน
ชฺวี ยฺเหวียน (; ราว 340–278 ปีก่อนคริสตกาล) เป็นเสนาบดีและกวีชาวจีนในยุครณรัฐของจีนโบราณ มีชื่อเสียงเพราะความรักชาติและผลงานด้านร้อยกรอง โดยเฉพาะประชุมกวีนิพนธ์เรื่อง "ฉู่ฉือ" (楚辭) ซึ่งเชื่อกันมาแต่ดั้งเดิมว่า เป็นผลงานของเขา และถือกันว่า เป็นหนึ่งในสองประชุมร้อยกรองที่ยิ่งใหญ่ที่สุดแห่งจีนโบราณ อีกเรื่อง คือ "ชือจิง" (詩經) นอกจากนี้ ยังเชื่อกันว่า เขาเป็นต้นกำเนิดเทศกาลเรือมังกร (龍船節) อย่างไรก็ดี ปัจจุบันมีผู้โต้แย้งเรื่องเขาเป็นผู้แต่ง "ฉู่ฉือ" จริงหรือไม่ แต่ก็เป็นที่ยอมรับกันอย่างกว้างขวางว่า เขาเป็นผู้แต่ง "หลีเซา" (離騷) บทประพันธ์ที่เลื่องชื่อที่สุดในกลุ่มร้อยกรอง "ฉู่ฉือ"

neg:
เอดการ์ แอลลัน โพ
เขาเกิดมาในชื่อ เอดการ์ โพ ที่เมืองบอสตัน รัฐแมสซาชูเซ็ตส์ เมื่อวันที่ 19 มกราคม ค.ศ. 1809 เป็นลูกคนที่สองของนักแสดงสาว เอลิซาเบ็ธ อาร์โนลด์ ฮ็อปกินส์ โพ (Elizabeth Arnold Hopkins Poe) และนักแสดง เดวิด โพ จูเนียร์ (David Poe, Jr.) เขามีพี่ชายชื่อ วิลเลียม เฮนรี่ เลียวนาร์ด โพ (William Henry Leonard Poe) และน้องสาวชื่อ โรซาลี โพ (Rosalie Poe) เป็นไปได้ว่าชื่อ เอดการ์ เป็นการตั้งชื่อตามตัวละครในเรื่อง King Lear ของ วิลเลียม เชคสเปียร์ ที่ทั้งบิดามารดาเคยแสดงในปี ค.ศ. 1809 บิดาของเขาทิ้งครอบครัวไปในปี ค.ศ. 1810 ส่วนมารดาก็เสียชีวิตในปีต่อมาด้วยวัณโรค โพจึงถูกรับเลี้ยงโดยจอห์ แอลลัน พ่อค้าชาวสก็อตผู้ประสบความสำเร็จย่านเมืองริชมอนด์ รัฐเวอร์จิเนีย และข้องเกี่ยวกับธุรกิจหลายประเภท รวมถึงยาสูบ, เสื้อผ้า, ป้ายหลุมศพ และทาส ถึงแม้ตระกูลแอลลันจะเป็นครอบครัวผู้อุปถัมป์และเป็นผู้ตั้งชื่อ “เอดการ์ แอลลัน โพ” ให้ แต่พวกเขาก็ไม่เคยทำเรื่องให้โพเป็นลูกบุญธรรมอย่างเป็นทางการ,

neg:
ชาร์ล แปโร
ชาร์ล แปโร (; 12 มกราคม ค.ศ. 1628-16 พฤษภาคม ค.ศ. 1703) เป็นนักเขียนชาวฝรั่งเศสผู้วางรากฐานวรรณกรรมในยุคใหม่และวรรณกรรมประเภทเทพนิยาย มีชื่อเสียงมากจากผลงานเรื่อง "Le Petit Chaperon rouge" (หนูน้อยหมวกแดง) "La Belle au bois dormant" (เจ้าหญิงนิทรา) "Le Maître chat ou le Chat botté" (แมวน้อยในรองเท้าบูต) "Cendrillon ou la petite pantoufle de verre" (ซินเดอเรลล่า) และเทพนิยายอื่นๆ อีกมากมาย ผลงานของแปร์โรลด์ยังมีการตีพิมพ์เพิ่มอยู่จนถึงทุกวันนี้ และได้รับการดัดแปลงไปเป็นอุปรากรโอเปร่า บัลเล่ต์ ละครเวที ละครเพลง ภาพยนตร์ และภาพยนตร์การ์ตูนมากมาย

neg:
วิลเลียม เชกสเปียร์
นักวิชาการมักแบ่งลำดับงานเขียนของเชกสเปียร์ออกเป็นสี่ช่วง ในช่วงแรกจนถึงกลางคริสต์ทศวรรษ 1590 เขามักเขียนบทละครชวนหัวซึ่งได้รับแรงบันดาลใจจากงานของชาวโรมันและอิตาลี หรือบทละครแนวอิงประวัติศาสตร์ซึ่งเป็นที่นิยมอยู่ในช่วงนั้น ต่อมาในช่วงที่สองตั้งแต่ราวปี 1595 เขาเริ่มเขียนละครโศกนาฏกรรม เริ่มตั้งแต่ "โรมิโอกับจูเลียต" ไปจนถึง "จูเลียส ซีซาร์" ในปี ค.ศ. 1599 ในระหว่างช่วงเวลานี้ เขายังได้เขียนงานบทละครที่ได้รับยกย่องว่าเป็นบทละครแนวขบขันและแนวประวัติศาสตร์ที่ยอดเยี่ยมที่สุดของเขาด้วย จากนั้นในราวปี ค.ศ. 1600 ถึงประมาณ 1608 นับเป็น "ยุคโศก" ของเขา เชกสเปียร์เขียนแต่เรื่องโศกนาฏกรรมเป็นส่วนใหญ่ หลังจากนั้นในช่วงปี 1608 ถึง 1613 จะเป็นแนวเศร้าปนตลก หรือบางครั้งเรียกว่าแนวโรมานซ์

neg:
อัลดัส ฮักซลีย์
อัลดัส เลโอนาร์ด ฮักซลีย์ (, 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2437 (ค.ศ. 1894) - 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2506 (ค.ศ. 1963)) เป็นนักเขียนชาวอังกฤษ ที่อพยพไปสหรัฐอเมริกา เขาเป็นสมาชิกของครอบครัวฮักซลีย์อันโด่งดัง ที่มีนักคิดทางวิทยาศาสตร์หลายคน แม้จะเป็นที่รู้จักจากนวนิยายและความเรียงที่มีเนื้อหากว้างขวาง เขายังพิมพ์เรื่องสั้น, บทกวี และงานเขียนเชิงท่องเที่ยว ฮักซลีย์วิเคราะห์และวิพากษ์วิจารณ์ขนบธรรมเนียม ค่านิยม และแนวคิดของสังคม รวมถึงการประยุกต์ใช้วิทยาศาสตร์ในทางที่ไม่ถูกต้องผ่านงานเขียนของเขา ในขณะที่สิ่งที่เขาสนใจในช่วงต้นอาจมองว่าเป็นแนว "มนุษย์นิยม" แต่ที่สุดแล้ว เขากลับมาสนใจเกี่ยวกับเรื่องราวทาง "จิตวิญญาณ" เช่นเรื่องเกี่ยวกับจิตวิทยาเหนือคำอธิบาย และปรัชญาที่วางอยู่บนรากฐานของความเชื่อทางจิตวิญญาณ ซึ่งเขาก็ได้เขียนเกี่ยวกับเรื่องเหล่านี้เช่นกัน ในช่วงท้ายของชีวิต เขาถูกจัดให้เป็น "ผู้นำของความคิดสมัยใหม่" โดยกลุ่มคนบางกลุ่ม

neg:
เจ้าชายวิลเลียมแห่งชัมเบิร์ก-ลิพเพอ
เจ้าชายวิลเลียมแห่งชัมเบิร์ก-ลิพเพอ ()
เจ้าชายวิลเลียมแห่งชัมเบิร์ก-ลิพเพอ ประสูติเมื่อวันที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2377 ณ เยอรมัน เป็นพระโอรสพระองค์ที่ 7 ใน เจ้าชายจอร์จ วิลเลียม เจ้าชายแห่งชัมเบิร์ก-ลิพเพอ และ เจ้าหญิงอิดาแห่งวัลเด็คและเพียดมอนต์ โดยขณะทรงพระเยาว์พระองค์ทรงมีพระอุปนิสัยค่อนข้างระเบียบเนื่องจากทรงถูกเลี้ยงดูให้รับผิดชอบพระองค์เอง
พระองค์ทรงเสกสมรสกับ เจ้าหญิงบาทิลดิชแห่งอันฮัลท์-เดสซู เมื่อวันที่ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2405 เจ้าหญิงบาทิลดิช รับพระราชทานพระอิสริยยศที่ เจ้าหญิงแห่งชัมเบิร์ก-ลิพเพอ พระชายา โดยมีพระบุตรดังนี้
พระองค์สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2449 เนื่องมาจากติดเชื้อในพระมัตถลุงค์ (สมอง) อย่างรุนแรง พร้อมด้วย เจ้าหญิงลูอีสแห่งเดนมาร์ก พระสุณิสา สิบเนื่องมาจากทั้ง 2 ทรงจมน้ำในทะลสาบในเขตพระราชวังของพระองค์เอง

neg:
อาร์ชดยุกลุดวิก วิกเตอร์แห่งออสเตรีย
อาร์คดยุคลุดวิก วิคเตอร์ ประสูติเมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2385 ณ กรุงเวียนนา ประเทศออสเตรีย เป็นพระโอรสองค์สุดท้องในอาร์คดยุคฟรานซ์ คาร์ลแห่งออสเตรีย และพระชายาเจ้าหญิงโซฟีแห่งบาวาเรีย เมื่อพระองค์ทรงพระเยาว์ สมเด็จพระจักรพรรดิฟรานซ์ โจเซฟ พระเชษฐาทรงขึ้นครองราชย์เป็นสมเด็จพระจักรพรรดิแห่งออสเตรีย ซึ่งตอนนั้น พระองค์มีพระชันษาเพียง 6 ชันษา ระหว่างการปฏิวัติเสรีนิยมในฮังการี พ.ศ. 2391 พระองค์เสด็จพระราชดำเนินไปยังสถานที่ที่พระราชวงศ์อิมพีเรียลทรงอพยพชั่วคราวไปอยู่ในเมืองอินส์บรูค พระองค์ทรงปลดปล่อยนักโทษที่ก้อกบฏในการปฏิวัติ ทั้งๆที่ทรงพระเยาว์ เมื่อทรงเจริญพระเยาว์ ก็ทรงเข้าประจำการทหาร โดยพระองค์ทรงเป็นหัวหน้าหน่วยประจำการรบ และนอกจากนี้ สมเด็จพระจักรพรรดิแม็กซีมีเลียน พระเชษฐา ที่ได้ทรงเป็นสมเด็จพระจักรพรรดิแห่งเม็กซิโก ได้ทรงวางแผนไว่ว่า จะให้พระองค์เป็นองค์รัชทายาทสืบราชสมบัติต่อจากสมเด็จพระเชษฐาธิราช แต่พระองค์ทรงปฏิเสธ อีกทั้งยังให้พระเชษฐาทรงช่วยในการจัดตั้งพิพิธภัณฑ์ศิลป์ลุดวิก วิคเตอร์ (Ludwig Viktor Art Collection) ซึ่งพระองค์ทรงมีความสนพระทัยในด้านศิลปะเป็นอย่างยิ่ง ซึ่งสมเด็จพระเชษฐาทรงยอมช่วยเหลือ อีกทั้งยังมีพระบรมราชโองการให้สถาปนิกเฮนรี่ เฟอร์สเทล ออกแบบก่อสร้างพระราชวังให้พระองค์อีกด้วย โดยพระองค์พระราชทานนามพระราชวังส่วนพระองค์นี้ว่า พระราชวังเคลสเฮ็ม ซึ่งปัจจุบัน ตั้งอยู่ในเมืองซาร์สบูร์ก ประเทศออสเตรีย

neg:
บิลล์ แชงคลี
วิลเลียม บิลล์ แชงคลี () (2 กันยายน ค.ศ. 1913 - 29 กันยายน ค.ศ. 1981) อดีตนักฟุตบอลชาวสก็อตและอดีตผู้จัดการทีมสโมสรฟุตบอลลิเวอร์พูล ผู้เป็นที่รู้จักและประสบความสำเร็จสูงสุดผู้หนึ่งในประวัติศาสตร์สโมสร เคยติดทีมชาติสกอตแลนด์ 12 นัด

neg:
เอ็ดมุนด์ คูเปอร์
เอ็ดมุนด์ คูเปอร์ () (เกิดเมื่อ 30 เมษายน ค.ศ. 1926 - เสียชีวิต 11 มีนาคม ค.ศ. 1982) เป็นกวีและนักเขียนชาวอังกฤษ มีผลงานนิยายวิทยาศาสตร์และนวนิยายแนวสืบสวนสอบสวนราว 20 เรื่อง และเรื่องสั้นกว่า 40 เรื่อง ตีพิมพ์ผลงานโดยใช้ชื่อจริงและนามปากกา

neg:
วิลเลียม เบลก
วิลเลียม เบลก (; 28 พฤศจิกายน ค.ศ. 1757 - 12 สิงหาคม ค.ศ. 1827) เป็นกวีและนักวาดภาพชาวอังกฤษ ไม่ค่อยมีชื่อเสียงมากนักในระหว่างที่มีชีวิตอยู่ แต่งานของเขาได้รับการยอมรับทั่วไปในแวดวงประวัติศาสตร์ทั้งบทกวีนิพนธ์และภาพวาด ผลงานการวาดภาพนิมิตของเขาได้รับยกย่องว่า "โดดเด่นและก้าวหน้ากว่าศิลปินผู้ยิ่งใหญ่ที่สุดของบริเตนจะสามารถสร้างขึ้นได้" แม้ว่าเขาแทบไม่เคยเดินทางไปไหน และเคยออกไปพ้นจากกรุงลอนดอนเพียงครั้งเดียวในชีวิต แต่ผลงานของเขาแสดงให้เห็นพลังจินตนาการอันยิ่งใหญ่อย่างมาก

neg:
วิลเลียม บัตเลอร์ เยตส์
วิลเลียม บัตเลอร์ เยตส์ () หรือ ดับเบิลยู. บี. เยตส์ (W. B. Yeats) (13 มิถุนายน พ.ศ. 2408 – 28 มกราคม พ.ศ. 2482) เป็นกวีชาวไอร์แลนด์ เขาได้รับการขนานนามว่าเป็นหนึ่งในบุคคลที่มีความสำคัญต่อวงการวรรณกรรมในศตวรรษที่ 20 และเป็นหนึ่งในไม่กี่คนที่สร้างผลงานชิ้นสำคัญได้หลังจากได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรมในปี ค.ศ. 1923

neg:
ทอมัส พินชอน
ทอมัส พินชอน เกิดเมื่อ พ.ศ. 2480 ที่เมืองเกลนโคฟ รัฐนิวยอร์ก ประเทศสหรัฐอเมริกา เป็นหนึ่งในบุตร 3 คนของทอมัส พินชอน ซีเนียร์ และแคเทอริน เบนเนตต์ เมื่ออายุได้ 16 ปี เขาเข้าศึกษาในสาขาฟิสิกส์วิศวกรรมที่มหาวิทยาลัยคอร์เนล แต่พอจบปี 2 เขาก็ไปรับราชการทหารสังกัดกองทัพเรือสหรัฐ ก่อนจะกลับมาเรียนที่คอร์เนลอีกครั้ง หลังสำเร็จการศึกษา เขาก็เริ่มต้นเขียนนิยายเล่มแรก "V." ในปี พ.ศ. 2516 พินชอนตีพิมพ์ "Gravity's Rainbow" ซึ่งได้เข้าชิงรางวัลเนบิวลา และหนึ่งปีต่อมา ได้รับรางวัล National Book Award for Fiction (ร่วมกับไอแซก ซิงเกอร์) นอกจากนี้ นิตยสารไทม์ยังจัดให้หนังสือเล่มนี้เป็นหนึ่งในนิยาย 100 เล่มที่ดีที่สุดตลอดกาลอีกด้วย

neg:
แจ็ค วิลเลี่ยมสัน
แจ็ค วิลเลียมสัน (; 29 เมษายน ค.ศ. 1908-10 พฤศจิกายน ค.ศ. 2006) เกิดที่เมืองบิสบี รัฐแอริโซนา ตอนที่ยังเป็นเด็กเขาอาศัยอยู่ในบ้านหลังหนึ่งที่นิวเม็กซิโกต่อมาเมื่อโตขึ้น เขาเริ่มจับงานเขียนอย่างจริงจัง พร้อมทั้งศึกษาความรู้เพิ่มเติมอย่างต่อเนื่อง เขาจบปริญญาโทศิลปศาสตร์โดยเขียนวิทยานิพนธ์เรื่อง "การศึกษาศักศักยภาพในการทำนายอนาคตของนิยายวิทยาศาสตร์ยุคใหม่" จากนั้นในปี 1964 เขาต่อปริญญาเอกที่มหาวิทยาลัยโคโรลาโด โดยเขียนวิทยานิพนธ์เกี่ยวกับนิยายวิทยาศาสตร์ในยุคต้น ๆ ของ เฮช จี เวลล์ ในเรื่อง "เฮช จี เวลล์ นักวิจารณ์ล้ำยุค" (1973) เขาสอนวิชาการวิจารณ์นิยายและวรรณกรรมยุคใหม่ จนกระทั่งเกษียณในปี 1977 นอกจากนั้นเขายังมีส่วนร่วมในการผลักดันให้มหาวิทยาลัยยอมรับนิยายวิทยาศาสตร์เป็นวิชาเรียนอีกด้วย

neg:
วิลเลียม ฮาร์วีย์
วิลเลี่ยม ฮาร์วี่เกิดเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1578 ที่เมืองฟอล์คสโตน ประเทศอังกฤษ ในครอบครัวที่ร่ำรวย บิดาของเขาเป็นนายกเทศมนตรีของเมืองชื่อว่า โทมัส ฮาร์วี่ (Thomas Harvey) ในวัยเยาว์วิลเลี่ยมได้มีโอกาสรับการศึกษาที่ดีจากโรงเรียนแคนเทอเบอรี่ แกรมมา สกูล (Canterbury Gramma School) ซึ่งเป็นโรงเรียนมัธยมที่มีชื่อเสียงของอังกฤษ จากนั้นเขาได้ศึกษาวิชาแพทย์ในมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ (Cambridge University) หลังจากจบวิชาแพทย์ในปี ค.ศ. 1597 วิลเลี่ยมได้เข้าเรียนต่อในระดับปริญญาโท ที่มหาวิทยาลัยปาดัว (Padua University) ประเทศอิตาลี

neg:
เชค มุฮัมหมัด อับดุลเลาะห์
เชค มุฮัมหมัด อับดุลเลาะห์ (Shaikh Muhammad Abdullah;) เป็นมุขมนตรีแห่งรัฐชัมมูและกัษมีระในอินเดียระหว่าง พ.ศ. 2520 – 2525 เขาเป็นผู้ที่ต่อสู้เพื่อเอกราชของกัษมีระ แต่ก็ถึงแก่อนิจกรรมไปก่อนที่จะทำสำเร็จ
อับดุลเลาะห์เกิดเมื่อ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2448 ที่เมืองศรีนครในครอบครัวพ่อค้าชาวมุสลิม สำเร็จการศึกษาจากวิทยาลัยอิสลาเมีย ในเมืองลาฮอร์ (ปัจจุบันอยู่ในปากีสถาน) และจบปริญญาโททางด้านฟิสิกส์จากมหาวิทยาลัยมุสลิมแห่งเมืองอาลีการ์ อับดุลเลาะห์เริ่มเล่นการเมืองใน พ.ศ. 2474 โดยตั้งคณะกรรมาธิการแห่งกัษมีระและคัดค้านการยิงฝูงชนของตำรวจที่หน้าศาลระหว่างการพิจารณาคดีของอับดุลกาดีร์เมื่อ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2474 ทำให้ถูกจำคุกเป็นครั้งแรก

neg:
อัลแบร์ท ชเปียร์
ชเปียร์เกิดเมื่อปี ค.ศ. 1905 ที่เมืองมันไฮม์ เป็นบุตรคนที่สองจากทั้งหมดสามคนของอัลแบร์ท ฟรีดริช ชเปียร์และลุยส์ มาทิลเดอ วิลเฮล์มีน (นามสกุลเดิม ฮอมเมิล) เดิมชเปียร์อยากเป็นนักคณิตศาสตร์ แต่ต่อมาเปลี่ยนมาเรียนสถาปัตยกรรมศาสตร์ตามบิดาและปู่ โดยเข้าเรียนที่สถาบันเทคโนโลยีคาร์ลสรูเออ ก่อนจะย้ายไปเรียนที่มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีแห่งมิวนิกและย้ายไปเรียนอีกครั้งที่มหาวิทยาลัยเทคนิคแห่งเบอร์ลิน หลังจากนั้นเขาทำงานเป็นผู้ช่วยของไฮน์ริช เทสเซอนาว ในปี ค.ศ. 1928 ชเปียร์แต่งงานกับมาร์การีท เวเบอร์

neg:
โจนาธาน สวิฟท์
โจนาธาน สวิฟท์ () (30 พฤศจิกายน ค.ศ. 1667 - (19 ตุลาคม ค.ศ. 1745) โจนาธาน สวิฟท์เป็นนักเขียนคนสำคัญชาวไอร์แลนด์และชาวอังกฤษ นอกจากจะเป็นนักเขียนและสวิฟท์ก็ยังเป็นนักเสียดสี นักเขียนปกิณกะ และ นักเขียนการเมืองโดยเริ่มเขียนให้กับพรรควิก และต่อมาให้กับพรรคทอรี กวี และนักบวชผู้ต่อมามีตำแหน่งเป็นอธิการของมหาวิหารเซนต์แพ็ททริคในดับลิน
สวิฟท์มีงานเขียนหลายชิ้นที่มีชื่อเสียงที่รวมทั้ง "Gulliver's Travels" ("การเดินทางของกัลลิเวอร์"), "A Modest Proposal", "A Journal to Stella", "Drapier's Letters", "The Battle of the Books", "An Argument Against Abolishing Christianity" และ "A Tale of a Tub" สวิฟท์อาจจะถือว่าเป็นผู้นำของนักเขียนประเภทเสียสีคนสำคัญของวรรณกรรมภาษาอังกฤษ และไม่ค่อยเป็นที่รู้จักกันเท่าใดนักในงานเขียนทางด้านโคลงกลอน เดิมสวิฟท์ใช้นามปากกาในการเขียนงานเช่น เลมูเอล กัลลิเวอร์ (Lemuel Gulliver), ไอแซ็ค บิคเคอร์สตาฟฟ์ (Isaac Bickerstaff) หรือบางครั้งก็ไม่ลงนาม งานเสียดสีของสวิฟท์มีสองลักษณะแบบโฮราซ (Horace) และ แบบจูเวนาล (Juvenal)

neg:
อิซัมบาร์ด คิงดอม บรูเนล
บรูเนลได้รับการยอมรับจากชาวอังกฤษให้เป็นชาวบริติชผู้ยิ่งใหญ่ที่สุด (100 Great Britons) อันดับ 2 รองจากวินสตัน เชอร์ชิลล์
บรูเนล เกิดเมื่อวันที่ 9 เมษายน ค.ศ. 1806 ที่ย่านถนนไบรแทน เป็นลูกชายของวิศวกรชาวฝรั่งเศส-อังกฤษ เซอร์มาร์ซ คิงดอม บรูเนล และโซเฟีย คิงดอม เมื่ออายุได้ 14 ปีก็ไปศึกษาที่โรงเรียนมัธยมแห่งแรกของเขา ชื่อว่า โรงเรียนก็อง (College of Caen) ที่นอร์ม็องดี ต่อจากนั้นก็ย้ายไปศึกษาที่โรงเรียนมัธยมอ็องรีที่ 4 (Lycée Henri-IV) ในปารีส พ่อของเขานั้นติดหนี้มาก โดยรวมแล้วประมาณ 5,000 ปอนด์ จึงได้ไปอยู่ในคุกของลูกหนี้ แต่ในที่สุดเขาก็ยอมที่จะลาออกจากการเป็นวิศวกรที่มีประสบการณ์คนหนึ่งของอังกฤษ รัฐบาลอังกฤษก็ยอมจ่ายค่าหนี้ค้างชำระทั้งหมดของเขาให้หมดโดยมีข้อเสนอให้เขาต้องอยู่ในอังกฤษห้ามไปไหน เมื่อบรูเนลจบการศึกษาในปี ค.ศ. 1822 พ่อของเขาก็ส่งเขาไปศึกษาต่อที่เอกอลปอลีแต็กนิก (École Polytechnique) จนจบ แล้วจึงกลับไปทำงานที่อังกฤษ เขาทิ้งภรรยาและลูกทั้งสาม: อิซัมบาร์ด บรูเนลจูเนียร์ (1837-1902), เฮนรี่มาร์คบรูเนล (1842-1903) และฟลอเรนซ์แมรี่บรูเนล (1847-1876) เฮนรี่มาร์คตามรอยพ่อและปู่ของเขาในการเป็นที่ประสบความสำเร็จวิศวกรโยธา

neg:
วิลเลียม เชกสเปียร์
ผลงานคลาสสิกและงานขำขันในยุคแรกของเชกสเปียร์มักมีโครงเรื่อง 2 ส่วนเกี่ยวพันกัน และมีลำดับการออกมุขตลกที่แน่ชัด เป็นตัวเบิกทางไปสู่ผลงานสุขนาฏกรรมอันอบอวลด้วยความรักในช่วงกลางทศวรรษ 1590 นั่นคือ "ฝัน ณ คืนกลางฤดูร้อน (A Midsummer Night's Dream)" อันเป็นบทละครที่ผสมผสานระหว่างเรื่องราวความรัก เวทมนตร์ของนางฟ้า และฉากตลกขำขัน บทละครเรื่องต่อมาคือ "เวนิสวาณิช" ก็เป็นละครชวนหัวที่เกี่ยวกับความรัก มีตัวละครชาวยิวผู้เป็นนายหน้าเงินกู้จอมงก ไชล็อก อันสะท้อนภาพของผู้คนในยุคเอลิซาเบธ นอกจากนี้ยังมีบทละครชวนหัวที่เล่นถ้อยคำอย่างชาญฉลาด "Much Ado About Nothing", ฉากอันงดงามมีเสน่ห์ใน "As You Like It" ตลอดจนเรื่องราวรื่นเริงใน "ราตรีที่สิบสอง (Twelfth Night)" เหล่านี้ล้วนเป็นบทละครสุขนาฏกรรมอันมีชื่อเสียงของเชกสเปียร์ หลังจากงานกวีเรื่อง "ริชาร์ดที่ 2" เชกสเปียร์นำเสนองานเขียนร้อยแก้วเชิงขำขันกับละครอิงประวัติศาสตร์ในช่วงปลายทศวรรษ 1590 คือเรื่อง "พระเจ้าเฮนรีที่ 4" และ "พระเจ้าเฮนรีที่ 5" ตัวละครของเขามีความซับซ้อนและละเอียดอ่อนมากขึ้น โดยที่ต้องสลับไปมาระหว่างความจริงจังกับความตลก และยังสลับไปมาระหว่างการบรรยายแบบร้อยแก้วกับร้อยกรอง นับเป็นผลสำเร็จในการนำเสนอเรื่องราวด้วยกรรมวิธีต่างๆ ในงานเขียนของเขา ยุคนี้ของเชกสเปียร์เริ่มต้นและจบลงด้วยงานเขียนโศกนาฏกรรมสองเรื่อง คือ "โรมิโอกับจูเลียต" ละครโศกนาฏกรรมความรักที่โด่งดังมีชื่อเสียงที่สุด และ "จูเลียส ซีซาร์" ซึ่งแต่งขึ้นจากผลงานแปลของเซอร์โทมัส นอร์ธ เรื่อง "Parallel Lives" ในปี 1579 นับเป็นการนำเสนอรูปแบบละครชีวิตแนวใหม่
ช่วงที่เรียกว่า "ยุคโศก" ของเชกสเปียร์อยู่ระหว่างปี ค.ศ. 1600 - 1608 เขาเขียนทั้งบทละครโศกนาฏกรรมรวมถึงบทละครที่เรียกกันว่า "problem plays" (บทละครกังขา : กล่าวคือไม่สามารถระบุได้ว่าเป็นละครตลกหรือละครเศร้า อาจเรียกว่าเป็น "ตลกร้าย") ได้แก่ "Measure for Measure", "ทรอยลัสกับเครสสิดา", และ "All's Well That Ends Well" นักวิจารณ์หลายคนเห็นว่า ละครโศกนาฏกรรมอันยิ่งใหญ่ของเชกสเปียร์เป็นตัวแสดงถึงศิลปะอันสูงสุดในตัวเขา วีรบุรุษ แฮมเล็ต เป็นตัวละครของเชกสเปียร์ที่ถูกกล่าวขานถึงมากที่สุดตัวหนึ่ง โดยเฉพาะบทรำพันของตัวละครที่โด่งดังมาก คือ "To be or not to be; that is the question." แฮมเล็ตเป็นตัวละครที่มีปัญหาภายในใจมาก และความลังเลของเขาเป็นอันตรายจนถึงแก่ชีวิต ทว่าตัวละครเอกในโศกนาฏกรรมเรื่องอื่นที่ตามมา คือ "Othello" และ "King Lear" กลับได้รับผลร้ายจากความรีบเร่งด่วนตัดสิน โครงเรื่องโศกของเชกสเปียร์มักเกิดเหตุการณ์ที่ผิดพลาดอย่างไม่น่าเกิดขึ้น อันนำมาซึ่งการตัดสินใจที่ผิดพลาดและทำลายชีวิตของตัวละครเอกกับคนรัก นักวิจารณ์คนหนึ่งคือ แฟรงค์ เคอร์โมด (Frank Kermode) กล่าวว่า "บทละครไม่เปิดโอกาสให้ตัวละครหรือผู้ชมสามารถหลุดพ้นจากความโหดร้ายได้เลย" ในบทละครเรื่อง "แมคเบธ" ซึ่งเป็นบทละครที่สั้นที่สุดของเชกสเปียร์ ความทะเยอทะยานไม่รู้จบยั่วให้แมคเบธกับภริยา คือเลดี้แมคเบธ ปลงพระชนม์กษัตริย์ผู้ชอบธรรมและชิงบัลลังก์มา ความผิดนี้ทำลายคนทั้งสองในเวลาต่อมา เชกสเปียร์ได้ประพันธ์บทกวีนิพนธ์อันไพเราะลงในงานบทละครโศกชิ้นสำคัญในช่วงหลังๆ คือ "Antony and Cleopatra" กับ "Coriolanus" ซึ่งถือว่าเป็นบทกวีที่ดีที่สุด ที.เอส.อีเลียต กวีและนักวิจารณ์ ยังยกย่องว่าเป็นบทละครโศกที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดของเชกสเปียร์อีกด้วย

neg:
มุฮัมมัด มุตะวัลลี อัชชะอ์รอวี
มุฮัมมัด มุตะวัลลี อัชชะอ์รอวี (; ) หรือที่รู้จักกันในชื่อ เชคชะอ์รอวี มีชีวิตในช่วงปี พ.ศ. 2464-2541 เป็นนักอธิบายกุรอานที่มีชื่อเสียงในยุคใหม่ มีความสามารถอธิบายกุรอานโดยใช้สำนวนที่เข้าใจง่าย และเป็นผู้มีความอุตสาหะยิ่งยวดในการเผยแผ่ศาสนาอิสลาม เกิดเมื่อวันที่ 15 เมษายน พ.ศ. 2464 ณ หมู่บ้านดากอดูส เมืองมิตฆ็อม จังหวัดดากอลียะฮ์ ประเทศอียิปต์ จบการศึกษาคณะอักษรศาสตร์อาหรับจากมหาวิทยาลัยอัลอัซฮัร เมื่อปี พ.ศ. 2484

neg:
วิลเลียม เชกสเปียร์
ร่างของเชกสเปียร์ฝังไว้ที่สุสานของคริสตจักรโฮลี่ทรินิตี้หลังจากเขาเสียชีวิตได้สองวัน ต่อมาในช่วงใดช่วงหนึ่งก่อนปี ค.ศ. 1623 มีการสร้างอนุสาวรีย์ขึ้นเป็นอนุสรณ์แด่เขาบนกำแพงทางด้านเหนือพร้อมรูปปั้นครึ่งตัวของเขาในท่ากำลังเขียนหนังสือ คำจารึกเปรียบเทียบเขาเสมอกับเนสเตอร์ โสกราตีส และเวอร์จิล แผ่นหินที่วางเหนือหลุมศพของเขามีอักขระจารึกไว้พร้อมกับคำสาปหากมีผู้ใดบังอาจมาเคลื่อนย้ายกระดูกของเขา

neg:
รายชื่อสัญลักษณ์ทางวัฒนธรรมของสหราชอาณาจักร
21. วิลเลียม เชกสเปียร์

neg:
วิลเลียม เชกสเปียร์
บทละครบางส่วนของเชกสเปียร์ได้รับการตีพิมพ์แล้วตั้งแต่ปี ค.ศ. 1594 เมื่อถึงปี 1598 ชื่อของเขาสามารถเป็นจุดขายโดยได้พิมพ์ปรากฏบนปกหนังสือ เชกสเปียร์ยังคงแสดงละครเวทีของเขาเองและบทละครของคนอื่นๆ แม้ว่าจะประสบความสำเร็จอย่างยิ่งในฐานะคนเขียนบทละครแล้ว ละครเวทีของเบน โจนสัน ในปี ค.ศ. 1616 ยังปรากฏชื่อของเชกสเปียร์ในรายชื่อนักแสดงในเรื่อง "Every Man in His Humour" (1598) และ "Sejanus, His Fall" (1603) ทว่าชื่อของเขาไม่ได้ร่วมอยู่ในละครของโจนสันในปี 1605 เรื่อง "Volpone" ทำให้นักวิชาการลงความเห็นว่า นั่นเป็นสัญญาณของการสิ้นสุดบทบาทอาชีพนักแสดงของเชกสเปียร์ อย่างไรก็ดี ในหนังสือ "First Folio" แสดงชื่อของเชกสเปียร์เป็นหนึ่งในบรรดา "ตัวละครหลัก" ของบทละครทั้งหมดนั้น ซึ่งบางเรื่องก็เปิดแสดงหลังจากเรื่อง "Volpone" แต่ไม่สามารถทราบได้ว่าเชกสเปียร์ได้ร่วมแสดงเป็นตัวละครใดกันแน่

neg:
วิลเลียม เชกสเปียร์
นิโคลัส รอว์ เป็นนักศึกษาชีวประวัติคนแรกที่นำเสนอแนวคิดว่า เชกสเปียร์เกษียณตัวเองกลับไปยังสแตรทฟอร์ดเป็นเวลาหลายปีก่อนที่เขาจะเสียชีวิต ทว่าในยุคสมัยนั้นยังไม่ค่อยนิยมการเกษียณการทำงาน และเชกสเปียร์เองก็ยังเดินทางไปยังลอนดอนอยู่บ่อยๆ เช่นในปี ค.ศ. 1612 เขาเดินทางมาเป็นพยานในศาลเนื่องจากคดีของบุตรสาวของเมาท์จอย ในเดือนมีนาคม 1613 เขาซื้อบ้านหลังเล็กหลังหนึ่งในที่สงฆ์ของ Blackfriars และหลังจากเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1614 เขาพำนักอยู่ในลอนดอนเป็นเวลาหลายสัปดาห์กับลูกเขย คือ จอห์น ฮอลล์

neg:
โจเซฟ ไฟนส์
โจเซฟ ไฟนส์ () เกิดเมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม ค.ศ. 1970 เป็นนักแสดงชาวอังกฤษ มีผลงานเป็นที่รู้จักในบท วิลเลียม เชกสเปียร์ ใน "Shakespeare in Love", บทเซอร์ โรเบิร์ต ดัดลีย์ ใน "Elizabeth", บทคอมมอซาร์ ดานิลอฟ ใน "Enemy at the Gates", บทมาร์ติน ลูเธอร์ ใน "Luther" และบทมาร์ก เบนฟอร์ด ในซีรีส์ทางโทรทัศน์เรื่อง "FlashForward"

neg:
แซมมวล เทย์เลอร์ คอเลริดจ์
แซมมวล เทย์เลอร์ คอเลริดจ์ (; 21 ตุลาคม ค.ศ. 1772 - 25 กรกฎาคม ค.ศ. 1834) เป็นกวี นักวิจารณ์ และนักปรัชญาชาวอังกฤษ เป็นหนึ่งในผู้ริเริ่มการเคลื่อนไหวทางวัฒนธรรมของยุคโรแมนติกในประเทศอังกฤษ ร่วมกับสหายของเขาคือ วิลเลียม เวิร์ดสเวิร์ธ เขามีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักในผลงานกวีนิพนธ์ชุด "บทกวีของกะลาสีชรา" (The Rime of the Ancient Mariner) และ "Kubla Khan"

neg:
วิลเลียม โกลดิง
วิลเลียม เจอรัลด์ โกลดิง เกิดเมื่อปี ค.ศ. 1911 บิดาของเขาเป็นครูใหญ่ที่โรงเรียน Marlborough Grammar School ส่วนมารดาทำงานเกี่ยวกับสิทธิสตรี โกลดิงเข้าเรียนที่โรงเรียนที่บิดาเขาสอนอยู่ ขณะที่อายุได้ 12 ปี เขาก็เขียนนวนิยายเรื่องแรกแต่ไม่สำเร็จ ต่อมาโกลดิงเรียนต่อที่มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด โดยเลือกเรียนวรรณกรรมอังกฤษแทนสาขาวิทยาศาสตร์ที่บิดาต้องการ หลังเรียนจบ เขาก็เป็นครูสอนปรัชญาและภาษาอังกฤษที่โรงเรียน Bishop Wordsworth’s School ในซอลส์บรี และออกกวีนิพนธ์ "Poems" ช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง โกลดิงเข้าเป็นทหารในสังกัดราชนาวี มีส่วนในการจมเรือประจัญบานบิสมาร์ค หลังสงคราม เขากลับไปสอนหนังสือและเขียนนิยายต่อ จนในปี ค.ศ. 1954 โกลดิงก็ออกนิยายเล่มแรก "Lord of the Flies" (ชื่อไทย "จ้าวแห่งแมลงวัน" หรือ "วัยเยาว์อันสิ้นสูญ") ที่มาต่อมาถูกนำไปสร้างเป็นภาพยนตร์ 2 ครั้ง ในปี ค.ศ. 1980 เขาออกหนังสือ "Rites of Passage" ซึ่งทำให้เขาได้รับรางวัลแมนบุคเคอร์ สามปีต่อมา โกลดิงได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรม และอีกห้าปีต่อมา เขาก็ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นอัศวินโดยสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร โกลดิงเสียชีวิตด้วยโรคหัวใจในปี ค.ศ. 1993 ขณะมีอายุได้ 81 ปี

neg:
วิลเลียม แชตเนอร์
วิลเลียม อลัน แชตเนอร์ () เกิดเมื่อวันที่ 22 มีนาคม ค.ศ. 1931 รัฐควิเบก ประเทศแคนาดา เป็นนักแสดง ศิลปินเพลง และนักเขียน มีชื่อเสียงจากการเป็นสัญลักษณ์ทางวัฒนธรรมในบทบาท เจมส์ ที. เคิร์ก กัปตันแห่งยานยูเอสเอส เอ็นเตอร์ไพรส์ ในซีรีส์ทางโทรทัศน์แนวนวนิยายวิทยาศาสตร์เรื่อง "" ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1966 ถึง 1969, เรื่อง "" และภาพยนตร์ภาคต่อของ "Star Trek" จำนวน 7 ภาค เขายังเขยีนหนังสือหลายเล่มที่เกี่ยวกับการได้รับบทบาทเป็นกัปตันเคิร์ก และการเป็นส่วนหนึ่งของทีมเรื่อง "Star Trek" และได้ร่วมเขียนนวนิยายในจักรวาลของสตาร์เทร็กหลายเล่ม เขายังเขียนหนังสือชุดแนวนวนิยายวิทยาศาสตร์เรื่อง "TekWar" ซึ่งต่อมาถูกดัดแปลงเป็นรายการโทรทัศน์

neg:
เจมส์ ไวเคานต์เซเวิร์น
เจมส์ วินด์เซอร์ ไวส์เคานท์เซเวิร์น (James Windsor, Viscount Severn "ชื่อเต็ม" เจมส์ อเล็กซานเดอร์ ฟิลิป ธีโอ; "เกิด" 17 ธันวาคม พ.ศ. 2550) เป็นสมาชิกพระองค์หนึ่งในราชวงศ์วินด์เซอร์ โดยเป็นพระโอรสพระองค์ที่สองและพระองค์เดียวในเจ้าชายเอ็ดเวิร์ด เอิร์ลแห่งเวสเซ็กส์ กับโซฟี เคาน์เตสแห่งเวสเซ็กส์ และอยู่ในอันดับที่สิบเอ็ดของลำดับการสืบราชบัลลังก์อังกฤษ

neg:
เจฟฟรี่ย์ อาร์เชอร์
เจฟฟรี่ย์ อาร์เชอร์ () เป็นนักเขียนชาวอังกฤษ เกิดวันที่ 15 เมษายน ค.ศ. 1940 ในอดีตเขาเคยเป็นสมาชิกวุฒิสภาเมื่ออายุ 29 ปี (ถือเป็นสมาชิกวุฒิสภาที่อายุน้อยที่สุดในอังกฤษ) ต่อมาเขาได้ประพันธ์งานเขียนออกมาเป็นจำนวนมาก

neg:
วิลเลียม เชกสเปียร์
ผลจากชื่อเสียงและความนิยมในผลงานของเชกสเปียร์ จึงมีอนุสรณ์สถานและอนุสาวรีย์ของเชกสเปียร์ในประเทศต่างๆ ทั่วโลก ต่อไปนี้เป็นต้วอย่างอนุสาวรีย์บางแห่งที่โดดเด่นเป็นที่น่าจดจำ

neg:
โนม ชอมสกี
ดร. แอฟราม โนม ชอมสกี (, ; เกิด 7 ธันวาคม ค.ศ. 1928) เป็นนักภาษาศาสตร์ นักปรัชญา นักปริชานศาสตร์ และนักกิจกรรมทางการเมือง เป็นศาสตราจารย์เกียรติคุณประจำคณะภาษาศาสตร์และปรัชญา สถาบันเทคโนโลยีแมสซาชูเซตส์ (เอ็มไอที) ชอมสกีได้รับการยกย่องจากการให้กำเนิดทฤษฎี Transformative-Generative Grammar หรือเรียกสั้น ๆ ว่า Generative Grammar (ภาษาไทยมีใช้ทั้งไวยากรณ์พึ่งพา ไวยากรณ์เพิ่มพูน และไวยากรณ์ปริวรรต) ซึ่งถือกันทั่วไปว่าเป็นงานชิ้นสำคัญที่สุดของวงการภาษาศาสตร์ทฤษฎีในคริสต์ศตวรรษที่ 20 ชอมสกียังมีส่วนช่วยจุดประกายการปฏิวัติองค์ความรู้ในวิชาจิตวิทยาเกี่ยวกับปริชานผ่านทางงานปริทัศน์หนังสือ "Verbal Behavior" ของบี. เอฟ. สกินเนอร์ อันเป็นการท้าทายวิธีแบบพฤติกรรมศาสตร์ที่เคยครอบงำการศึกษาเรื่องจิตและภาษาในคริสต์ทศวรรษ 1950 วิธีศึกษาภาษาโดยแนวทางธรรมชาติของชอมสกียังมีผลกระทบต่อวิชาปรัชญาภาษาและปรัชญาจิตอีกด้วย นอกจากนี้ ชอมสกียังได้รับการยกย่องจากการก่อตั้งลำดับชั้นชอมสกี (Chomsky hierarchy) ซึ่งเป็นการจำแนกภาษารูปนัยออกเป็นลำดับชั้น ตามพลังในการก่อกำเนิดของแต่ละระดับ

neg:
วิลเลียม เวิร์ดสเวิร์ธ
วิลเลียม เวิร์ดสเวิร์ธ (; 7 เมษายน ค.ศ. 1770 - 23 เมษายน ค.ศ. 1850) เป็นกวีจินตนิยมชาวอังกฤษ ผู้เริ่มยุคจินตนิยมของวรรณกรรมอังกฤษร่วมกับแซมมวล เทย์เลอร์ คอเลริดจ์ ในปี ค.ศ. 1798 ด้วยงานตีพิมพ์ร่วมชื่อ "Lyrical Ballads"

neg:
แจ็ก เครูแอ็ก
แจ็ก เครูแอ็ก ( ชื่อเกิด Jean-Louis Lebris de Kérouac; 12 มีนาคม ค.ศ. 1922 – 21 ตุลาคม ค.ศ. 1969) เป็นนักเขียนนวนิยายและกวีชาวอเมริกัน เขาถูกมองว่าเป็นผู้คัดค้านการบูชารูปเคารพ และผู้บุกเบิกคนกลุ่มบีตเจเนอเรชัน ร่วมกับวิลเลียม เอส. บาโรส์ และอัลเลน กินส์เบิร์ก เครูแอ็กมีวิธีการเขียนร้อยแก้วตามสัญชาตญาณ ด้านใจความในงานเขียนของเขาจะครอบคลุมกับหัวข้อเช่น จิตวิญญาณคาทอลิก ดนตรีแจ๊ส ความสำส่อน พุทธศาสนา ยาเสพติด ความยากจน และการเดินทาง เขาเป็นคนดังใต้ดินและเป็นผู้ริเริ่มการเคลื่อนไหวฮิปปีร่วมกับคนกลุ่มบีตคนอื่น ๆ แม้ว่าเขายังเป็นปฏิปักษ์ต่อลัทธิการเมืองหัวรุนแรงบางกลุ่ม

neg:
แมรี เชลลีย์
แมรี เชลลีย์ (30 ส.ค. ค.ศ. 1797 (พ.ศ. 2340) - 1 ก.พ. ค.ศ. 1851 (พ.ศ. 2394)) เป็นนักเขียนชาวอังกฤษ ผู้เขียนนิยายแฟรงเกนสไตน์

neg:
ชินัว อะเชเบ
ชินัว อะเชเบ (; ชื่อเกิด อัลเบิร์ต ชินัวลูโมกู อะเชเบ (Albert Chinualumogu Achebe); 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2473 – 21 มีนาคม พ.ศ. 2556) เป็นกวี, นักเขียน และนักวิจารณ์ชาวไนจีเรีย ผลงานชิ้นแรก "Things Fall Apart" ได้รับการขนานนามว่าเป็นผลงานชิ้นเอกของเขา และใช้ในการศึกษาวรรณกรรมแอฟริกากันอย่างแพร่หลาย

neg:
เอิร์ล เดอร์ บิกเกอร์ส
เอิร์ล เดอร์ บิกเกอร์ส (Earl Derr Biggers 24 สิงหาคม ค.ศ. 1884 - 5 เมษายน ค.ศ 1933)เป็นนักเขียนเรื่องลึกลับชาวอเมริกัน รูปร่าง "เตี้ย ท้วม และคล้ำ" ผู้ให้กำเนิดชาร์ลี ชาน(Charlie Chan) นักสืบลูกครึ่งจีนอเมริกัน ในนวนิยายหกเรื่องที่โด่งดังมหาศาล เกิดในรัฐโอไฮโอนักกิน เที่ยว และรักการตีกอล์ฟผู้นี้เสียชีวิตด้วยหัวใจวายเมื่ออายุได้ 49 ปี สำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด และขายเรื่องสั้นส่งตามนิตยสารชั้นนำต่างๆ จนไม่นานก็ได้เป็นนักเขียนคอลัมน์ขำขันรายวัน และนักวิจารณ์ละครปากกล้าของ บอสตันแทรเวเลอร์ ก่อนจะมาเขียนนวนิยายโด่งดังซึ่งมีโครงเรื่องชั้นดีสามเรื่อง หลังจากแต่งงานก็ย้ายไปแคลิฟอร์เนีย และประสบความสำเร็จท่วมท้นกับยอดนักสืบของเขา

neg:
วิลเลียม เชกสเปียร์
บทละครของเชกสเปียร์ นอกจากมีการนำไปใช้แสดงละครเวทีและดัดแปลงเป็นโอเปราแล้ว ยังได้นำมาดัดแปลงเป็นภาพยนตร์อีกมากมายหลายเรื่อง ตัวอย่างเช่น

neg:
วิลเฮ็ล์ม เอดูอาร์ท เวเบอร์
วิลเฮ็ล์ม เอดูอาร์ท เวเบอร์เกิดเมื่อปี ค.ศ. 1804 ที่เมืองวิทเทินแบร์ค เป็นหนึ่งในบุตรจำนวน 13 คนของไมเคิล เวเบอร์ ศาสตราจารย์ด้านเทววิทยาที่มหาวิทยาลัยวิทเทินแบร์ค มีเพียงบุตรชาย 4 คนและบุตรสาว 1 คนที่มีชีวิตเติบโตเป็นผู้ใหญ่ เวเบอร์มีพี่น้องที่เป็นนักวิทยาศาสตร์เช่นกันคือ แอ็นสท์ ไฮน์ริช เวเบอร์ (ค.ศ. 1795–1878) และเอดูอาร์ท เวเบอร์ (ค.ศ. 1806–1871) หลังได้รับการศึกษาจากบิดา เขาเข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยมาร์ติน ลูเทอร์แห่งฮัลเลอ-วิทเทินแบร์คและต่อมาดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์พิเศษด้านปรัชญาธรรมชาติที่มหาวิทยาลัยดังกล่าว ในปี ค.ศ. 1831 เวเบอร์ดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์ด้านฟิสิกส์ที่มหาวิทยาลัยเกิททิงเงินตามคำแนะนำของคาร์ล ฟรีดริช เกาส์ ในปี ค.ศ. 1833 เวเบอร์และเกาส์ร่วมกันคิดค้นโทรเลขแม่เหล็กไฟฟ้าเพื่อใช้ติดต่อระหว่างหอดูดาวเกิททิงเงินและสถาบันฟิสิกส์ของมหาวิทยาลัยในระยะ 1 กิโลเมตร

neg:
วิกตอร์ อูโก
วิกตอร์ อูโก เป็นบุตรคนที่สามและคนสุดท้องของโฌแซ็ฟ เลออปอล ซีฌิสแบร์ อูโก (1773–1828) และนางโซฟี เทรบูแช (1772-1821) เกิดเมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1802 ที่เมืองเบอซ็องซง ในแคว้นฟร็องช์-กงเต พี่ชายของเขาสองคนคือ อาแบล โฌแซ็ฟ อูโก (1798–1855) และเออแฌน อูโก (1800–1837) เขาใช้ชีวิตเกือบทั้งหมดของเขาในประเทศฝรั่งเศส โดยจำเป็นต้องลี้ภัยออกไปนอกประเทศชั่วเวลาหนึ่งระหว่างรัชสมัยของพระเจ้านโปเลียนที่สาม โดยไปอาศัยอยู่ในบรัสเซลส์ราว ค.ศ. 1851 ในเจอร์ซีย์ระหว่างปี 1852-1855 และในเกิร์นซีย์ตั้งแต่ ค.ศ. 1855-1870 กับอีกครั้งหนึ่งในปี 1872-1873 ซึ่งเขาเลือกจะลี้ภัยเองแม้มีการนิรโทษกรรมแล้วในปี ค.ศ. 1859

neg:
ปิออตร์ อิลิช ไชคอฟสกี
ปิออตร์ อิลิช ไชคอฟสกี (; ) หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ ปีเตอร์ อิลิช ไชคอฟสกี เป็นคีตกวีชาวรัสเซีย เกิดเมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2383 (ค.ศ. 1840) ที่เมืองโวทคินสค์ เสียชีวิตเมื่อวันที่ 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2436 (ค.ศ. 1893) ที่ เซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก

neg:
ฌูล แวร์น
ฌูล กาเบรียล แวร์น () (8 กุมภาพันธ์, พ.ศ. 2371 - 24 มีนาคม, พ.ศ. 2448) หรือที่รู้จักกันว่า จูลส์ เวิร์น เกิดที่เมืองน็องต์ (Nantes) ประเทศฝรั่งเศส เป็นนักเขียนชาวฝรั่งเศส ผู้บุกเบิกการเขียนนิยายวิทยาศาสตร์สมัยแรก ๆ แวร์นมีชื่อเสียงจากการเขียนเรื่องเกี่ยวกับการผจญภัยในอวกาศ ใต้น้ำ และการเดินทางต่าง ๆ ก่อนจะมีการประดิษฐ์เรือดำน้ำหรืออากาศยานจริง ๆ เป็นเวลานาน นวนิยายของเขามักใส่เนื้อหาวิทยาศาสตร์ที่สมจริง ซึ่งยังไม่คุ้นเคยกันในสมัยนั้นแต่ได้รับการยกย่องเป็นอย่างดีในเวลาต่อมา อย่างไรก็ตาม แม้ว่าเขาจะบุกเบิกงานด้านนิยายวิทยาศาสตร์ แต่มีสัดส่วนที่น้อยกว่าเนื้อหาแนวอื่น ๆ ที่เขาเขียน

neg:
วิลเลียม เชกสเปียร์
ระหว่างช่วงยุคโรแมนติก เชกสเปียร์ได้รับยกย่องอย่างสูงจากกวีและนักปรัชญาวรรณกรรม แซมมวล เทย์เลอร์ คอเลริดจ์ (Samuel Taylor Coleridge) นักวิจารณ์ชื่อ August Wilhelm Schlegel แปลงบทละครของเขาไปอยู่ในวรรณกรรมโรแมนติกของเยอรมัน เมื่อถึงคริสต์ศตวรรษที่ 19 คำวิจารณ์ยกย่องอัจฉริยะของเชกสเปียร์ก็ยิ่งเลิศลอยมากขึ้น โทมัส คาร์ลไลล์ เขียนถึงเขาเมื่อ ค.ศ. 1840 ว่า "เชกสเปียร์ผู้ยิ่งใหญ่ ส่องประกายด้วยมงกุฎแห่งเอกราช อันเจิดจรัสเหนือผองเรา ดำรงซึ่งเกียรติ ศักดิ์ และพลังอันยิ่งใหญ่ ไม่มีผู้ใดจักทำลายลงได้" การแสดงละครในยุควิกตอเรียสร้างจากงานของเชกสเปียร์อย่างยิ่งใหญ่อลังการ จอร์จ เบอร์นาร์ด ชอว์ นักวิจารณ์และนักเขียนบทละครถึงกับตั้งสมญานามเชิงล้อเลียนให้แก่เชกสเปียร์ว่าเป็น "Bardolatry" (จอมเทพแห่งกวี: มีความหมายเชิงยกย่องแต่แฝงความโบราณคร่ำครึ) และกล่าวว่า งานเขียนร่วมสมัยเชิงธรรมชาตินิยมที่เริ่มจากบทละครของอิบเซน นับเป็นจุดสิ้นสุดยุคของเชกสเปียร์

neg:
ญิบรอน เคาะลีล ญิบรอน
ญิบรอน เคาะลีล ญิบรอน () หรือ คาห์ลีล จิบราน (, ; 6 มกราคม พ.ศ. 2426 – 10 เมษายน พ.ศ. 2474) เป็นกวี, นักเขียน และศิลปินชาวเลบานอน มีผลงานที่เป็นที่รู้จักกันดีคือ "ปรัชญาชีวิต" (The Prophet) ซึ่งเป็นตัวอย่างของงานเขียนแนวสร้างแรงบันดาลใจ (inspirational fiction) เขาเป็นกวีที่มีผลงานขายดีตลอดกาลเป็นอันดับ 3 รองจากเชกสเปียร์และเล่าจื๊อ

neg:
วิลเลียม เชกสเปียร์
คำว่าร้ายของกรีนเป็นหลักฐานอย่างแรกที่ระบุถึงการงานอาชีพของเชกสเปียร์เกี่ยวกับการละคร นักศึกษาชีวประวัติเชื่อว่าเขาน่าจะเริ่มต้นอาชีพของเขาในราวกลางคริสต์ทศวรรษ 1580 ก่อนการเอ่ยถึงของกรีนเล็กน้อย หลังจาก ค.ศ. 1594 บทละครของเชกสเปียร์ก็มีการแสดงแต่เฉพาะในคณะละคร "Lord Chamberlain's Men" ซึ่งเป็นคณะละครที่เหล่านักแสดงร่วมเป็นเจ้าของเอง โดยเชกสเปียร์ก็เป็นหุ้นส่วนด้วย ในเวลาต่อมาคณะละครนี้กลายเป็นคณะที่มีชื่อเสียงโด่งดังที่สุดในกรุงลอนดอน หลังจากการสิ้นพระชนม์ของสมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธ ในปี ค.ศ. 1603 คณะละครนี้ได้รับพระราชทานตราทะเบียนหลวงจากพระเจ้าอยู่หัวองค์ใหม่ คือพระเจ้าเจมส์ที่หนึ่ง และเปลี่ยนชื่อคณะละครเป็น "King's Men"

neg:
ปิออตร์ ชูรอฟสกี
ชูรอฟสกี เกิดเมื่อปี ค.ศ. 1850 (พ.ศ. 2393) ในครอบครัวขุนนาง มีพี่ชายเป็นแพทย์ชื่อดัง และเป็นแพทย์ประจำตัวของอันโตน เชคอฟ นักประพันธ์ชาวรัสเซียผู้มีชื่อเสียง ใช้ชีวิตช่วงแรกอยู่ที่กรุงมอสโก และสนใจดนตรีมาตั้งแต่ยังเด็ก ต่อมาได้เข้าศึกษาที่สถาบันศิลปะแห่งกรุงมอสโกที่โด่งดัง ชูรอฟสกีโดดเด่นมากในเรื่องเปียโน หลังจบการศึกษา เขาเริ่มอาชีพด้วยการเป็นนักเปียโน แต่ก็สนใจเรื่องการเป็นหัวหน้าวงดนตรี ข้อเขียนเชิงวิจารณ์ดนตรีรวมทั้งเริ่มเขียนบทโรมานซ์และโน้ตเพลงสำหรับเปียโน

neg:
วิลเลียม เชกสเปียร์
นอกจากนี้ยังมีดาวเคราะห์น้อยที่ตั้งชื่อตามนามสกุลของเขา คือ ดาวเคราะห์น้อย 2985 เชกสเปียร์ ซึ่งค้นพบในปี ค.ศ. 1983

neg:
อเล็กซานเดอร์ ดุปเชค
อเล็กซานเดอร์ ดุปเชค (; 27 พฤศจิกายน ค.ศ. 1921 – 7 พฤศจิกายน ค.ศ. 1992) เป็นนักการเมืองชาวสโลวาเกีย เป็นอดีตผู้นำเชโกสโลวาเกีย (ค.ศ. 1968–1969) ในช่วงปรากสปริง เขาพยายามที่จะปฏิรูปสาธารณรัฐสังคมนิยมเชโกสโลวัก แต่ถูกบีบให้ลาออกหลังการบุกครองเชโกสโลวาเกียของฝ่ายสนธิสัญญาวอร์ซอ

neg:
มักซิม กอร์กี
อะเลคเซย์ มักซิโอวิช เปชคอฟ () หรือรู้จักกันในนาม มักซิม กอร์กี () เป็นนักประพันธ์ชาวรัสเซีย เกิดเมื่อ พ.ศ. 2411 ที่เมืองนิจนีนอฟโกรอด, จักรวรรดิรัสเซีย บิดามารดาเสียชีวิตตั้งแต่เด็ก เขาต้องออกมาใช้ชีวิตโดยลำพัง และประกอบอาชีพต่างๆ โดยมีความเป็นอยู่อย่างยากลำบาก ครั้งหนึ่งเขาพยายามฆ่าตัวตายใช้ปืน เขารอดชีวิตมาได้แต่ลูกกระสุนทะลุปอดตัวเอง ทำให้เขามีปัญหาสุขภาพตลอดมา

neg:
วิลเลียม เชกสเปียร์
หลังจากคณะละคร "Lord Chamberlain's Men" เปลี่ยนชื่อใหม่เป็น "King's Men" ในปี 1603 พวกเขาก็เริ่มได้เข้าเฝ้าถวายรับใช้แด่กษัตริย์องค์ใหม่ คือ พระเจ้าเจมส์ แม้ประวัติการแสดงค่อนข้างจะขาดตอนไม่ต่อเนื่อง แต่คณะละครก็ได้ใช้บทละครของเชกสเปียร์แสดงต่อหน้าพระที่นั่งถึง 7 ครั้ง ระหว่างวันที่ 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 1604 ถึง 31 ตุลาคม ค.ศ. 1605 รวมถึงเรื่อง "เวนิสวาณิช" ที่ได้แสดง 2 ครั้ง หลังจากปี 1608 พวกเขาแสดงที่โรงละครในร่ม Blackfriars ในระหว่างฤดูหนาว และแสดงที่โกลบในช่วงฤดูร้อน ฉากของโรงละครในร่มเปิดโอกาสให้เชกสเปียร์ได้ทดลองใช้อุปกรณ์ประกอบฉากแบบแปลกใหม่ เช่นในเรื่อง "Cymbeline" ฉากการโจมตีของเทพจูปิเตอร์ "ในท่ามกลางเสียงฟ้าร้องแสงฟ้าผ่า ประทับอยู่เหนืออินทรี ทรงขว้างค้อนสายฟ้า เหล่าปีศาจต่างทรุดลงไป"

neg:
นิกโกเลาะ มาเกียเวลลี
นิคโคโล มาเคียเวลลี (อังกฤษ:Niccolo Machiavelli) หรือ นิคโคโล ดี แบร์นาโด เดย์ มาเคียเวลลี (อิตาลี:Niccolò di Bernardo dei Machiavelli) เกิดเมื่อ 3 พฤษภาคม ค.ศ.1469 ที่เมืองฟลอเรนซ์ ประเทศอิตาลี บิดาของมาเคียเวลลี คือ เบอร์นาโด มาเคียเวลลี มีอาชีพเป็นทนายความและสนใจการศึกษาด้านมนุษยศาสตร์ ส่วนมารดา คือ บาร์โรโลเนีย เพลลี ว่ากันว่าเป็นกวีทางศาสนา นิคโคโล มาเคียเวลลี เริ่มเรียนหนังสือเมื่ออายุ 7 ปี โดยศึกษาเกี่ยวกับภาษาลาตินเป็นพื้นฐาน เมื่ออายุได้ 12 ปี ได้ศึกษากับอาจารย์ที่มีชื่อเสียงคือ เปาโล ดารอนซิกลีโอนี (Pao Daroniglioni) และได้เข้าศึกษาที่มหาวิทยาลัยฟลอเรนซ์ ซึ่งได้พบอาจารย์ที่มีอิทธิพลต่อ นิคโดโล มาเคียเวลลีเป็นอย่างมาก นั่นก็คือ มาร์เซลโล อเดรียนี (Marcello Adriani) ซึ่งเป็นอาจารย์ที่สอนวิชาคลาสสิคที่มหาวิทยาลัยฟลอเรนซ์ ต่อมาอาจารย์ท่านนี้ได้รับการแต่งตั้งเป็นเสนาบดีชั้นผู้ใหญ่ในเมืองฟลอเรนซ์
นิคโคโล มาเคียเวลลี ได้เริ่มเข้ารับราชการครั้งแรกในช่วงเดือน มิถุนายน ค.ศ.1498 ในตำแหน่งเลขานุการฝ่ายการทูตแห่งมหาชนรัฐฟลอเรนซ์ ขณะนั้น มาเคียเวลลี อายุได้ 19 ปี และได้ดำรงตำแหน่งนี้เป็นนระยะเวลา 14 ปี ซึ่งทำให้มาเคียเวลลีได้เดนทางไปสังเกตการณ์ทางการทูตทั้งภายในและภายนอกประเทศอิตาลี โดยมาเคียเลลีได้มีโอกาสพบกับบุคคลสำคัญที่มีอิทธิพลทางการเมืองหลายท่านทำให้มีโอกาสได้พบกับ ซีซาร์ บอร์เจีย (Cesare Borgia)ในปี ค.ศ.1502 ผู้นำทัพเข้ายึดดินแดนของสันตะปาปาอย่างไม่เกรงกลัวต่ออำนาจใดๆทั้งสิ้น ทำให้มาเคียเวลลีประทับใจท่านซ๊ซาร์ บอร์เจีย เป็นอย่างมากซึ่งเป็นหนึ่งในแรงบันดาลใจที่สำคัญในการเขียน The Prince หรือ เจ้าผู้ปกครอง (โดยเฉพาะบทที่7) นอกจากนั้นยังมีโฮกาสได้พบกับสันตะปาปาจูเลียสที่2 เมื่อ ค.ศ.1506 และจักรพรรดิแมกซิมิเลียน เมื่อ ค.ศ.1507
นิคโคโล มาเคียเวลลี ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นเลขานุการของคณะกรรมการทั้งเก้าของกองทหารแห่งชาติในปี ค.ศ.1506 สามารถจัดตั้งกองทหารดังกล่าวสำเร็จในปี ค.ศ.1509 เหตุการณ์ในครั้งนี้ทำให้มาเคียเวลลีมีอิทธิพลและสามารถทำให้ประชาชนในเมืองฟลอเรนซ์ยอมรับในตัวมาเคียเวลลีมากยิ่งขึ้น ในปี ค.ศ.1510 เกิดการเปลี่ยนแปลงของสถานการณ์ทางการเมืองทำให้เมืองฟลอเรนซ์ทำให้เมืองฟลอเรนซ์กลับไปอยู่ภายใต้การปกครองของตระกูลเมดิซีอีกครั้ง(ซึ่งตระกูลเมดิซีเคยมีอำนาจในเมืองฟลอเรนซ์มาตั้งแต่ปี ค.ศ.1432)มาเคียเวลลีถูกปลดออกจากตำแหน่งเมื่อวันที่ 15 พฤศจิการยน ค.ศ.1512 ขณะนั้นมาเคียเวลลีอายุ 43 ปี แต่ความโชคร้ายไม่ได้หยุดเพียงแค่นั้นเพราะต่อมาในเดือนกุมภาพันธ์ ปี ค.ศ.1513 มาเคียเวลลีถูกกล่าวหาว่ามีส่วนร่วมในการโค่นล้มอำนาจของตระกูลเมดิซีที่ถูกจับได้ ทำให้ถูกจับกุมและโดนทรมาน แต่เพราะมาเคียเวลลีไม่ได้กระทำผิดตามที่ถูกกล่าวหาจึงได้รับอิสรภาพเมื่อวันที่ 11 มีนาคม ค.ศ.1513 ตามประกาศนิรโทษกรรม หลังจากนั้นมาเคียเวลลีได้ย้ายไปอยู่ชนบทพร้อมภรรยาและบุตรอีก 6 คน ที่เซนท์แอนเดรีย (Sant Andrea)ในแปร์กูสซีนา ห่างไปทางตอนใต้ของเมืองฟลอเรนซ์ 7 ไมล์ และได้อุทิศตัวเองเพื่อการศึกษาและการเขียนตำราทางการเมือง ซึ่งผลงานเหล่านั้นได้สร้างชื่อเสียงให้มาเคียเวลลีไม่ว่าจะเป็น บทความวิชาการ ร้อยแก้วร้อยกรอง หรือบทละครต่างๆ เช่น เจ้าผู้ปกครอง (The Prince) จนเมื่อปี ค.ศ.1520 มาเคียเวลลีได้รับบัญชาจากคาร์ดินัล กุยลิโอ้ เดอ เมดิซ๊ ให้เขียนประวัติของนครฟลอเรนซ์ในปี ค.ศ.1525 ได้กลับเข้ามาวงการของการเมืองอีกครั้งเป็นระยะเวลาสั้น ในปี ค.ศ.1526 ได้เป็นประธานคณะกรรมการส่วนท้องถิ่นและมาเคียเวลลีได้มีโอกาสไปปฏิบัติการทางการทูตในฐานะกึ่งเจ้าหน้าที่ของสำนักสันตะปาปา ทำให้มาเคียเวลลีมีความหวังที่จะไดกลับมารับตำแหน่งในเมืองฟลอเรนซ์อีกครั้ง แต่ถูกกล่าวหาซึ่งทำให้เสียโอกาสที่จะเข้าไปรับราชการในตำแหน่งเลขานุการ มาเคียเวลลีถึงแก่กรรมด้วยวัย 58 ปี เมื่อวันที่ 21 มิถุนายน ค.ศ.1527 และมีพิธีฝังศพเมื่อวันที่ 22 มิถุนายน ค.ศ.1527 ณ ซันตา โกรเช ฟลอเร็นซ์

neg:
วยาเชสลาฟ ออฟชินนิคอฟ
วยาเชสลาฟ อะเลคซานโดรวิช ออฟชินนิคอฟ (; เกิด 29 พฤษภาคม ค.ศ. 1936 ที่โวโรเนจ) เป็นคีตกวีชาวรัสเซีย

neg:
มิลาน คุนเดอรา
มิลาน คุนเดอรา (อังกฤษ Milan Kundera) เป็นนักเขียนชาวเช็ก เกิดเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1929 ปัจจุบันอาศัยอยู่ในประเทศฝรั่งเศส และกลายเป็นประชากรฝรั่งเศสโดยถูกกฎหมายตั้งแต่ปี ค.ศ. 1981

neg:
ปีเอโร ดี โกซีโม
เปียโร ดิ โคสิโมเกิดเมื่อวันที่ 2 มกราคม ค.ศ. 1462 ที่ ฟลอเรนซ์ ในประเทศอิตาลี เสียชีวิตเมื่อวันที่ 12 เมษายน ค.ศ. 1522 เปียโรเป็นลูกของช่างทองและฝึกงานภายใต้โคสิโม โรสเสลิ (Cosimo Rosseli) ผู้ที่เปียโรได้รับนาม และเป็นผู้ช่วยในการวาดภาพที่ชาเปล ในปี ค.ศ. 1481 เปียโรเป็นหนึ่งในศิลปินที่มีชื่อเสียงที่จอร์โจ วาซารีลงบันทึกไว้ในหนังสือ “ชีวิตศิลปิน”

neg:
วิลเลียม เชกสเปียร์
ผลงานของเชกสเปียร์ที่ทราบแน่ชัดคือบทละคร 36 เรื่องที่ปรากฏใน "First Folio" แบ่งออกได้เป็น 3 กลุ่ม ได้แก่ เรื่องเศร้า เรื่องตลกขบขัน และเรื่องเกี่ยวกับประวัติศาสตร์ ยังมีบทละครอีกสองเรื่องที่มิได้อยู่ใน First Folio แต่นักวิชาการยอมรับกันแล้วว่าเชกสเปียร์มีส่วนเกี่ยวข้องในการประพันธ์ค่อนข้างมาก คือ "The Two Noble Kinsmen" และ "Pericles, Prince of Tyre" ทั้งนี้ยังไม่นับรวมบทกวี

neg:
เชอร์ล็อก โฮมส์
เชอร์ล็อก โฮมส์ เป็นชาวอังกฤษ เกิดวันที่ 6 มกราคม ค.ศ. 1854 มีนิสัยรักสันโดษ แต่ก็ยังไม่สันโดษเท่าพี่ชาย คือ ไมครอฟต์ โฮมส์ ที่คอยช่วยเหลือเขาในบางคดี เชอร์ล็อก มีรูปร่างผอมสูง จมูกโด่งเป็นสันเหมือนเหยี่ยว มีความรู้รอบตัวในหลาย ๆ ด้าน ทั้งเคมี ฟิสิกส์ และความรู้เกี่ยวกับพืชมีพิษตระกูลต่าง ๆ และเขายังเก่งเรื่องเล่นไวโอลิน แต่เขาไม่มีความรู้เรื่องเกี่ยวกับดาราศาสตร์เลย

neg:
ออสการ์ ไวลด์
ออสการ์ ไวลด์เกิดในดับลินเป็นบุตรคนที่สองของเซอร์วิลเลียม ไวลด์และเจน ฟรานเซสคา ไวลด์ เจนเขียนโคลงกลอนสำหรับขบวนการยังไอร์แลนด์ (Young Ireland) ในปี ค.ศ. 1848 และเป็นผู้สนับสนุนขบวนการชาตินิยมไอร์แลนด์ (Irish nationalism) จนตลอดชีวิต วิลเลียม ไวลด์เป็นศัลยแพทย์ทางหูและตาคนสำคัญของไอร์แลนด์ และได้รับบรรดาศักดิ์เป็นขุนนางในปี ค.ศ. 1864 สำหรับความสามารถในอาชีพการงาน นอกจากนั้นก็ยังมีงานเขียนหลายเล่มในสาขาวิชาโบราณคดีและตำนานพื้นบ้าน วิลเลียมมีชื่อเสียงว่าเป็นคนใจบุญและมีสถานที่จ่ายยาสำหรับคนยากจนตั้งอยู่ด้านหลังของวิทยาลัยทรินิตี, ดับลิน และเป็นผู้นำของโรงพยาบาลหูและตาของดับลินที่ปัจจุบันตั้งอยู่ที่ถนนอเดลเลด

neg:
เกา ซิงเจี้ยน
เกา ซิงเจี้ยน (; ; 4 มกราคม ค.ศ. 1940 — ) เป็นนักประพันธ์, นักเขียนบทละคร และนักวิจารณ์ผู้อพยพชาวจีน ผู้ซึ่งได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรมใน ค.ศ. 2000 “สำหรับผลงานที่สมบูรณ์ในระดับสากล, ข้อมูลเชิงลึกที่ดุเดือด และความฉลาดทางด้านภาษา” นอกจากนี้ เขายังเป็นนักแปล (โดยเฉพาะอย่างยิ่งผลงานของซามูเอล เบ็คเค็ทท์ และอูเจน อีออเนสคู), นักเขียนบท, ผู้กำกับเวที และจิตรกรที่มีชื่อเสียงโด่งดัง ใน ค.ศ. 1998 เกาได้รับสัญชาติฝรั่งเศส

neg:
เชลล์แบ็ก (โปรดิวเซอร์เพลง)
คาร์ล โยฮัน ชุสเตอร์ ( เกิด 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1985) หรือเชลล์แบ็ก () เป็นนักแต่งเพลง โปรดิวเซอร์เพลง และนักดนตรีชาวสวีเดน เชลลแบ็กถูกจัดให้เป็นโปรดิวเซอร์เพลงอันดับหนึ่งแห่งปี ค.ศ. 2012 จากการจัดอันดับประจำปีของนิตยสาร"บิลบอร์ด" เขายังติดอันดับหนึ่งบน "ชาร์ต 10 อันดับแอร์เพลย์นักแต่งเพลงยอดเยี่ยม" เขามักจะร่วมงานกับนักแต่งเพลงชื่อ แมกซ์ มาร์ติน และผลิตเพลง เขียนเพลงร่วมกัน โดยเขียนให้กับพิงก์ ("โซว้อต", "เรสยัวร์กลาส", "ฟักกินเพอร์เฟกต์") เทย์เลอร์ สวิฟต์ ("วีอาร์เนเวอร์เอเวอร์เกตติงแบ็กทูเกเตอร์", "ไอนูว์ยูเวอร์ทรับเบิล", "22", "เชกอิตออฟ", "แบลงก์สเปซ") อดัม แลมเบิร์ต ("ว้อตอะยาวอนต์ฟรอมมี", "อิฟไอแฮดยู") บริตนีย์ สเปียส์ ("อิฟยูซีกเอมี", "3", "ไอวอนนาโก") อัชเชอร์ ("ดีเจก็อตอัสฟอลลินอินเลิฟ", "สกรีม") แอวริล ลาวีน ("ว้อตเดอะเฮลล์", "วิชยูเวอร์เฮียร์") มารูนไฟฟ์ ("วันมอร์ไนต์") และคริสตินา อากีเลรา ("ยัวร์บอดี") เชลล์แบ็กยังร่วมงานกับโปรดิวเซอร์เพลงชื่อ เบนนี บลังโก ในเพลง "เพย์โฟน" และ "มูฟส์ไลก์แจกเกอร์" ของมารูนไฟฟ์ และ "ชีดาสซึนต์มายด์" ของฌอน พอล เขายังผลิตเพลงด้วยตัวเองอีกหลายเพลง เช่น "วอนต์ยูแบ็ก" ของเชอร์ ลอยด์

neg:
ริชาร์ด เบอร์ตัน
ริชาร์ด เบอร์ตัน ( ชื่อเกิด Richard Walter Jenkins Jr. 10 พฤศจิกายน 1925 – 5 สิงหาคม 1984) เป็นนักแสดงชาวเวลส์ เป็นที่รู้จักในน้ำเสียงแบริโทนที่น่าฟัง เขาเริ่มบทบาทการแสดงในฐานะนักแสดงเชกสเปียร์ในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1950 ผลงานโดดเด่นอย่างเรื่อง "Richard Burton's Hamlet" ปี 1964

neg:
อันตอน เชคอฟ
อันตอน ปัฟโลวิช เชคอฟ (, ) (29 มกราคม ค.ศ. 1860 - (15 กรกฎาคม ค.ศ. 1904) อันตอน เชคอฟเป็นนายแพทย์, นักเขียนเรื่องสั้น และ นักเขียนบทละครคนสำคัญชาวรัสเซีย ผู้ถือกันว่าเป็นนักเขียนผู้มีความสามารถมากที่สุดคนหนึ่งของวรรณกรรมเรื่องสั้น เชคอฟเขียนบทละครสี่เรื่องที่ถือกันว่าเป็นงานคลาสสิกโดยนักเขียนและนักวิพากษ์วรรณกรรม ระหว่างที่ทำงานเขียนเชคอฟก็ยังเป็นนายแพทย์ไปด้วยในขณะเดียวกัน ครั้งหนึ่งเชคอฟเปรียบการเป็นแพทย์กับการเขียนว่า "การแพทย์เป็นภรรยาตามกฎหมายและการเขียนเป็นภรรยาน้อย"

neg:
พระเจ้าเอ็ดมันด์ที่ 2 แห่งอังกฤษ
“เอ็ดมันด์ ไอรอนไซด์” เป็นบทละครที่กล่าวกันว่าอาจจะเขียนโดย[[วิลเลียม เชกสเปียร์]]
ซึ่งสันนิษฐานจากลักษณะการเขียน แต่ก็ไม่เป็นที่ยอมรับกันโดยทั่วไป[[หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในคริสต์ศตวรรษที่ 10]]
[[หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์อังกฤษ]]

neg:
โจเซฟ เชริดัน เล ฟานิว
โจเซฟ ทอมัส เชริดัน เล ฟานิว (; 28 สิงหาคม พ.ศ. 2357 - 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2416) เป็นนักประพันธ์แนวกอทิกชาวไอริชเชื้อสายฝรั่งเศสแห่งศตวรรษที่ 19 มีชายาว่า "บิดาแห่งเรื่องสยองขวัญของอังกฤษ" ผลงานเรื่องสั้นเรื่อง "Camilla" ไว้ด้วย เป็นผลงานอมตะและเป็นต้นแบบให้นักเขียนรุ่นหลังหลายคน รวมไปถึงแบรม สโตกเกอร์ (Bram Stoker) นับว่าเล ฟานิวเป็นผู้บุกเบิกนวนิยายสยองขวัญ ส่งต่อไปให้นักเขียนในยุควิกตอเรีย (ช่วงปี พ.ศ. 2380-2444) พัฒนารูปแบบต่อไป

neg:
อาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์
อาร์เธอร์ อิกเนเชียส โคนัน ดอยล์ () เกิดเมื่อวันที่ 22 พฤษภาคม ค.ศ. 1859 ในเมืองเอดินบะระ แคว้นสกอตแลนด์ แห่งสหราชอาณาจักร และถึงแก่กรรม เมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม ค.ศ. 1930 เป็นนักเขียนเรื่องสั้น นวนิยาย ประวัติศาสตร์ และแพทย์คนสำคัญของสกอตแลนด์ แต่ผลงานที่สร้างชื่อเสียงมากที่สุด คือนิยายรหัสคดีชุด "เชอร์ล็อก โฮมส์"

neg:
2985 เชกสเปียร์
ดาวเคราะห์น้อย 2985 เชกสเปียร์ เป็นดาวเคราะห์น้อยขนาดเล็กที่อยู่ในแถบหลัก ค้นพบโดย เอ็ดเวิร์ด โบเวลล์ ในปี ค.ศ. 1983 ตั้งชื่อตามนามสกุลของ วิลเลียม เชกสเปียร์ นักเขียนบทละครและกวีในยุคเรอเนซองส์ของประเทศอังกฤษ

neg:
คาร์ล วิลเฮ็ล์ม เชเลอ
คาร์ล วิลเฮ็ล์ม เชเลอ เกิดเมื่อ ค.ศ. 1742 ที่เมืองชตราลซุนท์ (ในขณะนั้นเป็นดินแดนของสวีเดน) ทางตอนเหนือของเยอรมนีในปัจจุบัน พออายุได้ 14 ปี เขาก็ถูกส่งไปที่กอเทนเบิร์กเพื่อเรียนรู้งานด้านเภสัชกรรม เชเลอทำงานอยู่ที่นั่นเป็นเวลา 8 ปี โดยศึกษางานของนักเคมีคนอื่นไปด้วย โดยเฉพาะเกออร์ค แอ็นสท์ ชตาล ผู้คิดทฤษฎีโฟลจิสตัน ซึ่งส่งผลต่องานของเขาในเวลาต่อมา

neg:
วิลเลียม เชกสเปียร์
ในยุคของเชกสเปียร์ รูปแบบไวยากรณ์และการสะกดคำในภาษาอังกฤษยังไม่สู้จะเป็นมาตรฐานดังเช่นปัจจุบัน การใช้ภาษาของเชกสเปียร์มีบทบาทสำคัญที่ช่วยจัดรูปแบบให้ภาษาอังกฤษใหม่ ในหนังสือพจนานุกรมภาษาอังกฤษ (A Dictionary of the English Language) ของ ซามูเอล จอห์นสัน ซึ่งเป็นหนังสือเล่มแรกในตระกูลพจนานุกรมทั้งหมด อ้างอิงถึงเชกสเปียร์มากกว่านักเขียนคนอื่นๆ มาก สำนวนบางอย่างเช่น "with bated breath" (จาก "เวนิสวาณิช") และ "a foregone conclusion" (จาก "โอเธลโล") ก็กลายเป็นที่ใช้อยู่ทั่วไปในคำพูดภาษาอังกฤษในปัจจุบัน

neg:
วิลเลียม พาร์สันส์ เอิร์ลแห่งรอสส์ที่ 3
วิลเลียม พาร์สันส์ เอิร์ลแห่งรอสส์ที่ 3 (; 17 มิถุนายน ค.ศ. 1800 — 31 ตุลาคม ค.ศ. 1867) เป็นนักดาราศาสตร์ชาวอังกฤษ ผู้สร้างกล้องโทรทรรศน์ที่ใหญ่ที่สุดในโลกเมื่อปี ค.ศ. 1845 และยังคงเป็นกล้องโทรทรรศน์ที่ใหญ่ที่สุดในโลกตลอดช่วงศตวรรษนั้น เขาได้ศึกษาห้วงอวกาศผ่านกล้องโทรทรรศน์นี้และได้ค้นพบดาราจักรเป็นจำนวนมาก

neg:
โจเซฟ คอนราด
โจเซฟ คอนราด () 3 ธันวาคม ค.ศ. 1857 – 3 สิงหาคม ค.ศ. 1924)เกิดที่ประเทศโปแลนด์เขตยูเครน เมื่อปี ค.ศ. 1857 และต้องเป็นกำพร้าด้วยวัย 12 ปี เด็กชายโยเซฟ ทีโอดอร์ คอร์เซนอฟสกีจึงย้ายไปอยู่กับลุงที่สวิตเซอร์แลนด์ แต่หลังจากนั้นไม่นานได้เข้าทำงานกับบริษัทเดินเรือพาณิชย์แห่งฝรั่งเศส และต่อมาก็บริษัทเดินเรือพาณิชย์ของอังกฤษ ซึ่งเขาได้เป็นกัปตันเรือของตนเองในที่สุด ภายหลังได้รับสัญชาติอังกฤษ เขาเปลี่ยนชื่อเป็นโจเซฟ คอนราด เมื่ออายุ 36 เขาเลิกออกทะเล และตั้งหลักปักฐานในอังกฤษ แต่งงาน มีบุตรชายสองคน รวมทั้งเริ่มต้นอาชีพการประพันธ์อันมีมนต์สะกด โดยผลงานที่เด่นๆ ของเขาคือ Almayer’s Folly (ค.ศ. 1895), The Heart of Darkness (ค.ศ. 1902), Nostromo (ค.ศ. 1904) และ Lord Jim (ค.ศ. 1907)เป็นอาทิ คอนราดได้รับการยอมรับว่า เป็นหนึ่งในบรรดานักเขียนผู้ใช้ภาษาอังกฤษได้อย่างมีลีลายอดเยี่ยมที่สุดเท่าที่เคยมีมา ถึงแม้ว่าภาษาอังกฤษจะเป็นภาษาที่สามของเขา รองลงมาจากภาษาโปแลนด์และฝรั่งเศสก็ตาม และตราบจนวาระสุด ท้ายของชีวิต เขาก็ยังพูดภาษาอังกฤษด้วยสำเนียงแปร่งๆ ตามแบบชาวต่างชาติ เขาเสียชีวิตด้วยอาการหัวใจวายในปี 1924

neg:
ประสาทสัมผัส
ในยุคของนายวิลเลียม เชกสเปียร์ (กวีเอกชาวอังกฤษ ค.ศ. 1564-1616) เชื่อกันโดยทั่วไปว่ามีประสาทสัมผัส 5 ทาง
ความคิดเกี่ยวประสาทสัมผัส 5 ทางที่สืบต่อกันมานี้ ก็ยังเป็นสิ่งที่ยอมรับโดยทั่วไปในทุกวันนี้

neg:
วิลเลียม ฟอล์คเนอร์
วิลเลียม ฟอล์คเนอร์ () (25 กันยายน ค.ศ. 1897 - 6 กรกฎาคม ค.ศ. 1962) วิลเลียม ฟอล์คเนอร์เป็นนักเขียนนวนิยายและเรื่องสั้นคนสำคัญชาวอเมริกัน ฟอล์คเนอร์ผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรมในปี ค.ศ. 1949 เป็นนักเขียนผู้มีอิทธิพลที่สุดคนหนึ่งของคริสต์ศตวรรษที่ 20 ชื่อเสียงของฟอล์คเนอร์มาจากการเขียนนวนิยาย, นวนิยายขนาดสั้น, และเรื่องสั้น และยังมีงานเขียนโคลงกลอน และบทภาพยนตร์บางชิ้น

neg:
เจ. ดี. แซลินเจอร์
เจ. ดี. แซลินเจอร์ เกิดเมื่อ พ.ศ. 2462 ที่นครนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา ในครอบครัวชาวยิว ในวัยเด็ก เขาย้ายโรงเรียนบ่อยมาก จนสุดท้ายมาเรียนที่ Columbia University School of General Studies และเริ่มเขียนนิยายที่นั่น แซลินเจอร์เคยคบหากับอูนา โอนีล แต่ก็เลิกกัน เมื่อเธอตัดสินใจแต่งงานกับชาร์ลี แชปลิน ในปี พ.ศ. 2494 เขาก็ตีพิมพ์นิยายเล่มแรก "The Catcher in the Rye" ซึ่งมีเนื้อหาเกี่ยวกับชีวิตของเด็กหนุ่มวัย 16 ปีที่มีปัญหากับสิ่งต่าง ๆ นิยายเล่มนี้ได้รับการตอบรับดีมาก แต่ในขณะเดียวกันก็ถูกโจมตีจากสถาบันต่าง ๆ เช่นกัน รวมถึงถูกโยงเข้ากับการลอบสังหารจอห์น เลนนอนและความพยายามลอบสังหารโรนัลด์ เรแกน ต่อมาเขาย้ายไปอยู่เมืองคอร์นิช ในรัฐนิวแฮมป์เชียร์ และแต่งงานกับแคลร์ ดักลัส ทั้งคู่มีบุตรด้วยกัน 2 คน แต่ภายหลังก็หย่ากัน ก่อนจะแต่งงานใหม่อย่างลับ ๆ กับคอลลีน โอนีล แซลินเจอร์อาศัยอยู่ที่คอร์นิชจนกระทั่งเสียชีวิตโดยโรคชรา เมื่อ พ.ศ. 2553 รวมอายุได้ 91 ปี

neg:
วิลเลียม โกลดิง
เซอร์ วิลเลียม โกลดิง (; 19 กันยายน ค.ศ. 1911 - 19 มิถุนายน ค.ศ. 1993) เป็นกวีและนักเขียนชาวอังกฤษ

neg:
วิลเลียม จิลเล็ตต์
วิลเลียม ฮูเกอร์ จิลเล็ตต์ เกิดเมื่อ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2396 เมืองฮาร์ตฟอร์ด สหรัฐอเมริกา - เสียชีวิตเมื่อ 29 เมษายน พ.ศ. 2480
เป็นผู้เขียนบทชาวอเมริกัน และแสดงในบท เชอร์ล็อก โฮมส์ จากบทประพันธ์ของเซอร์อาร์เทอร์ โคนัน ดอยล์
เขาออกจากมหาวิทยาลัยในปี 1875 เข้าทำงานกับบริษัทคลังสินค้าแห่งหนึ่งในเมืองนิวออร์ลีนส์ และปรากฏตัวครั้งแรกที่โรงละครโกลบในเมืองบอสตัน ท่ามกลางความสำเร็จในการเล่นบทตลก

neg:
เชคสเปียร์ต้องตาย
เชคสเปียร์ต้องตายใช้วิธีการเล่าเรื่องแบบละครซ้อนละคร ดำเนินเรื่องควบคู่กันไป มีเหตุการณ์สองส่วน คือละครเวที และโลกภายนอกในเหตุการณ์ร่วมสมัย มีตัวละครนำชื่อ "เมฆเด็ด" (Mekhdeth) เป็นขุนนางที่ล้มอำนาจกษัตริย์ และสถาปนาตัวเองเป็นกษัตริย์พระองค์ใหม่ เมฆเด็ดลุ่มหลงในอำนาจ เกิดหวาดระแวงว่าจะถูกล้มล้าง จนต้องฆ่าใครต่อใครเพื่อจะได้อยู่ในอำนาจต่อไป เรื่องราวทั้งหมดเล่าผ่านมุมมองของตัวละครที่ชื่อว่า "บุญรอด"

neg:
วิลเลียม เชกสเปียร์
ผลงานที่มีชื่อเสียงส่วนใหญ่ของเชกสเปียร์ประพันธ์ขึ้นในช่วงปี ค.ศ. 1590 ถึง 1613 ในยุคแรกๆ บทละครของเขาจะเป็นแนวชวนหัวและแนวอิงประวัติศาสตร์ ซึ่งเป็นแนวทางบทละครที่เป็นที่นิยมอย่างมากในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 16 ต่อมาเขาเขียนบทละครแนวโศกนาฏกรรมหลายเรื่อง รวมถึงเรื่อง "แฮมเล็ต" "King Lear" และ "แม็คเบธ" ซึ่งถือว่าเป็นบทละครตัวอย่างชั้นเลิศของวรรณกรรมอังกฤษ ในช่วงปลายของการทำงาน งานเขียนของเขาจะเป็นแนวสุข-โศกนาฏกรรม (tragicomedies) หรือแนวโรมานซ์ และยังร่วมมือกับนักเขียนบทละครคนอื่นๆ อีกมาก บทละครของเขาตีพิมพ์เผยแพร่ในหลายรูปแบบโดยมีรายละเอียดและเนื้อหาต่างๆ กันตลอดช่วงที่เขามีชีวิตอยู่ ในปี ค.ศ. 1623 เพื่อนร่วมงานสองคนในคณะละครของเขาได้ตีพิมพ์หนังสือ "First Folio" เป็นการรวบรวมงานเขียนของเขาขึ้นเป็นครั้งแรก ซึ่งได้บรรจุบทละครที่ปัจจุบันเชื่อว่าเป็นงานเขียนของเชกสเปียร์เอาไว้ทั้งหมด (ขาดไปเพียง 2 เรื่อง)

neg:
ริชาร์ด ดอว์กินส์
ริชาร์ด ดอว์กินส์ () นักชีววิทยาและนักเขียนชาวอังกฤษที่มีชื่อเสียง มีชื่อเต็มว่า คลินตัน ริชาร์ด ดอว์กินส์ (Clinton Richard Dawkins) เกิดเมื่อวันที่ 26 มีนาคม ค.ศ. 1941 ที่เมืองไนโรบี ประเทศเคนยา เมื่อครั้งที่ยังเป็นอาณานิคมของอังกฤษ จบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด ปัจจุบันเป็นศาสตราจารย์ด้านสัตววิทยา แห่งมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด

neg:
วิลเลียม เชกสเปียร์
ปี ค.ศ. 1599 สมาชิกคณะละครกลุ่มหนึ่งได้สร้างโรงละครของตัวเองขึ้นมาบนฝั่งด้านใต้ของแม่น้ำเทมส์ เรียกชื่อโรงละครว่า "โรงละครโกลบ" ในปี ค.ศ. 1608 หุ้นส่วนกลุ่มนี้ได้เข้าควบคุมกิจการของโรงละคร Blackfriars มีบันทึกการซื้อที่ดินและการลงทุนของเชกสเปียร์ทำให้ทราบได้ว่า การลงทุนครั้งนี้ทำให้เชกสเปียร์มีฐานะมั่งคั่งขึ้น ในปี ค.ศ. 1597 เชกสเปียร์ซื้อบ้านขนาดใหญ่เป็นหลังที่สองในเมืองสแตรทฟอร์ด (ภายหลังเรียกว่า New Place) และในปี ค.ศ. 1605 เขายังได้ลงทุนเป็นเจ้าของถึงหนึ่งในสิบของตำบลแห่งหนึ่งในเมืองสแตรทฟอร์ด

neg:
ปิออตร์ อิลิช ไชคอฟสกี
ไชคอฟสกีเกิดในครอบครัวผู้มีอันจะกิน ชีวิตของเขาเต็มไปด้วยความขัดแย้งระหว่างความหรูหราและการอดมื้อกินมื้อ ข่าวอื้อฉาว และความต้องการเป็นที่ยอมรับ เขาได้รับการศึกษาจากวิทยาลัยดนตรีแห่งนครเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก ภายใต้การดูแลของอันทอน รูบินสไตน์ จากนั้นถูกเรียกให้ไปเป็นครูสอนวิชาเรียบเรียงเสียงประสานให้แก่น้องชายของรูบินสไตน์ที่กรุงมอสโก ที่มอสโกนี่เองที่เขาได้ประพันธ์ผลงานสำคัญหลายชิ้น เป็นต้นว่าซิมโฟนีหมายเลขหนึ่ง ชื่อ "ความฝันในเหมันตฤดู" เขาสมรสในปี พ.ศ. 2420 (ค.ศ. 1877) ด้วยความมุ่งมั่นที่จะรักษาความขัดแย้งภายในตนว่าเขาเป็นพวกรักร่วมเพศ แต่ความล้มเหลวของชีวิตแต่งงาน ที่เป็นที่โจษจันว่าอยู่กันอย่างไร้ความรักกับเจ้าสาวที่เป็นศิษย์ของเขาเอง ทำให้เขาเกือบฆ่าตัวตายสำเร็จ อารมณ์ของเขามั่นคงขึ้นในปี พ.ศ. 2423 (ค.ศ. 1880) เมื่อเขาได้ออกเดินทางไปทั่วทวีปยุโรป ประเทศอิตาลีได้สร้างแรงบันดาลใจให้เขาประพันธ์ผลงานหลายชิ้น รวมทั้งบทเพลงชื่อ "คราพริชิโอ อิตาเลียน" (capriccio italien) เขาประสบความสำเร็จหลายครั้งและได้พบปะกับคีตกวีเลื่องชื่อร่วมสมัย เป็นต้นว่า โยฮันเนส บราห์ม แอนโทนิน ดโวชาค ฯลฯ เขาเดินทางไปถึงสหรัฐอเมริกาเพื่อเปิดการแสดง ไชคอฟสกีเสียชีวิตในปีพ.ศ. 2436 (ค.ศ. 1893) ด้วยอหิวาตกโรคแต่บางกระแสกล่าวว่าเขาถูกบังคับให้ดื่มยาพิษฆ่าตัวตาย จากข้อหารักร่วมเพศ

neg:
เอริก ดับเบิลยู. ไวส์สไตน์
เอริก ดับเบิลยู. ไวส์สไตน์ (, เกิด 18 มีนาคม พ.ศ. 2512 ใน บลูมิงตัน รัฐอินดีแอนา) เป็นนักเขียนสารานุกรม มีผลงานสร้างและดูแลแมทเวิลด์และไซนส์เวิลด์ (Eric Weisstein's World of Science หรือ ScienceWorld) ปัจจุบันทำงานให้กับ วุลแฟรมรีเสิร์ช

neg:
วิลเลียม เชกสเปียร์
นักวิชาการบางคนอ้างว่าสมาชิกตระกูลเชกสเปียร์นับถือคริสต์ศาสนานิกายโรมันคาทอลิก ในยุคที่การนับถือคาธอลิกเป็นการกระทำผิดกฎหมาย แต่ที่แน่ๆ มารดาของเชกสเปียร์ คือแมรี อาร์เดน มาจากครอบครัวคาธอลิกที่เคร่งครัด หลักฐานแน่นหนาเท่าที่พบน่าจะเป็นเอกสารเข้ารีตคาธอลิกที่ลงนามโดย จอห์น เชกสเปียร์ ค้นพบในปี ค.ศ. 1757 ในจันทันในบ้านเดิมของเขาที่ถนนเฮนลีย์ ปัจจุบันเอกสารนั้นสูญหายไปแล้ว แต่กระนั้นนักวิชาการก็ยังไม่สามารถยืนยันได้ว่าเอกสารนั้นไม่ใช่เอกสารที่ปลอมขึ้น ในปี ค.ศ. 1591 คณะปกครองสงฆ์รายงานว่า จอห์นไม่ได้ไปร่วมการประชุมที่โบสถ์ "เนื่องจากหวาดกลัวกระบวนการสารภาพบาป" ซึ่งเป็นวิธีล้างบาปโดยปกติของชาวคาธอลิก ปี ค.ศ. 1606 ซูซานนา บุตรสาวของวิลเลียมถูกขึ้นชื่อไว้ในทะเบียนผู้ไม่เข้าร่วมพิธีรับศีลอีสเตอร์ที่เมืองสแตรทฟอร์ด นอกจากนี้ นักวิชาการยังพบฉากเหตุการณ์ในบทละครของเขาหลายส่วนที่ทั้งสนับสนุนและต่อต้านความเป็นคาธอลิก ข้อเท็จจริงจึงยังไม่อาจพิสูจน์ได้ว่าที่แท้เป็นอย่างไรกันแน่

neg:
จอห์น เฟล็ตเชอร์
จอห์น เฟล็ตเชอร์ (; ธันวาคม ค.ศ. 1579 - สิงหาคม ค.ศ. 1625) เป็นนักเขียนบทละครและกวีชาวอังกฤษ โดยเป็นนักเขียนรุ่นน้องของวิลเลียม เชกสเปียร์ อยู่ในคณะละครเดียวกันคือ "King's Men" เป็นนักเขียนบทละครที่มีชื่อเสียงมากที่สุดผู้หนึ่งในยุคของเขา อาจเทียบเคียงกับเชกสเปียร์ได้เลยทีเดียว ชื่อเสียงของเขายังต่อเนื่องมาจนถึงยุคฟื้นฟูราชวงศ์อังกฤษอีกด้วย เฟล็ตเชอร์เสียชีวิตจากโรคระบาดในปี ค.ศ. 1625

neg:
วิลเลียม เชกสเปียร์
ระหว่างช่วงฟื้นฟูราชวงศ์ในช่วงทศวรรษ 1660 และปลายคริสต์ศตวรรษที่ 17 แนวคิดแบบคลาสสิกเป็นเสมือนแฟชั่นชั่วครู่ชั่วยาม นักวิจารณ์ในยุคนั้นส่วนมากจึงมักจัดระดับงานของเชกสเปียร์อยู่ต่ำกว่า จอห์น เฟล็ตเชอร์ และ เบน โจนสัน ตัวอย่างเช่น โทมัส ไรเมอร์ วิพากษ์วิจารณ์เชิงตำหนิกับการที่เชกสเปียร์นำเรื่องขำขันมาผสมปนเปกับงานโศก อย่างไรก็ดี จอห์น ไดรเดน กวีและนักวิจารณ์อีกคนหนึ่งให้ค่าแก่งานของเชกสเปียร์อย่างสูง เขาพูดถึงโจนสันว่า "ผมนับถือเขา แต่ผมรักเชกสเปียร์" คำวิจารณ์ของไรเมอร์มีอิทธิพลมากกว่าเป็นเวลาหลายทศวรรษ จนกระทั่งถึงคริสต์ศตวรรษที่ 18 นักวิจารณ์จึงเริ่มกล่าวขวัญถึงถ้อยคำอันงดงามของเชกสเปียร์ และยอมรับถึงอัจฉริยภาพในทางอักษรของเขา งานเขียนเชิงวิชาการหลายชิ้น รวมถึงงานที่โดดเด่นเช่นงานเขียนของ ซามูเอล จอห์นสัน ในปี 1765 และ เอ็ดมอนด์ มาโลน ในปี 1790 แสดงให้เห็นถึงความนิยมยกย่องที่เพิ่มพูนขึ้นเรื่อยๆ เมื่อถึงช่วงปี 1800 เขาก็ได้รับยกย่องให้เป็นกวีเอกแห่งชาติ ตลอดคริสต์ศตวรรษที่ 18 และ 19 ชื่อเสียงของเชกสเปียร์ก็เลื่องลือกว้างไกลออกไป เทียบเคียงกับบรรดานักเขียนชื่อดังท่านอื่นๆ ได้แก่ วอลแตร์ เกอเธ่ สเตนดัล และ วิกเตอร์ ฮูโก เป็นต้น

neg:
เลอง ชาร์ล เตฟว์แน็ง
เลอง ชาร์ล เตฟว์แน็ง (, ; 30 มีนาคม พ.ศ. 2400 – 21 กันยายน พ.ศ. 2469) หรือที่รู้จักกันในชื่อ เทเวนิน หรือ เทวินิน เป็นวิศวกรชาวฝรั่งเศส รู้จักในฐานะผู้พัฒนาทฤษฎีบทสำหรับวงจรไฟฟ้า ซึ่งว่า ภาระหรือโหลดทางไฟฟ้าเมื่อต่อเข้ากับแหล่งจ่าย สามารถเขียนเป็นวงจรสมมูลซึ่งประกอบด้วยแหล่งจ่ายสมมูลซึ่งหาได้จากการแบ่งศักย์ ความต้านทานสมมูลซึ่งหาได้จากการรวมความต้านทานเข้าด้วยกันขณะตัดภาระออก และความต้านทานของภาระต่ออนุกรมกัน
เลอง เตฟว์แน็งเกิดเมื่อวันพฤหัสบดีที่ 30 มีนาคม 2400 (นับตามแบบพระราชบัญญัติปีปฏิทิน พ.ศ. 2483) ที่เมืองโม (Meaux) จังหวัดแซเนมาร์น แคว้นอีล-เดอ-ฟร็องส์ เข้าศึกษาที่วิทยาลัยสารพัดช่าง () ซึ่งปัจจุบันเป็นสถาบันสมทบของมหาวิทยาลัยปารีส-ซาแกล () เมื่อ พ.ศ. 2421 เตฟว์แน็งเข้ารับราชการในกองทหารสื่อสาร ก่อนเข้าสอนในวิทยาลัยไปรษณีย์โทรเลขขั้นสูง (ปัจจุบันคือวิทยาลัยโทรคมนาคมขั้นสูงแห่งสถาบันวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีปารีส ()) จากการศึกษาทฤษฎีวงจรพื้นฐาน กฎของโอห์ม และกฎของเคอร์ชอฟฟ์ทำให้เตฟว์แน็งสร้างทฤษฎีใหม่สำหรับวงจรไฟฟ้าของเขาขึ้น อย่างไรก็ตาม กฎของเขาได้รับการค้นพบก่อนหน้าแล้วโดยแฮร์มัน ฟ็อน เฮ็ล์มฮ็อลทซ์ ต่อมาเตว์แน็งเป็นผู้อำนวยการสำนักโทรคมนาคม และเริ่มเป็นอาจารย์รับเชิญในสถาบันต่าง ๆ อาทิ สถาบันเกษตรศาสตร์แห่งกรีญง

neg:
แบรม สโตกเกอร์
แบรม สโตกเกอร์ () มีชื่อจริงว่า เอบราแฮม สโตกเกอร์ () เกิดเมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน ค.ศ. 1847 ที่กรุงดับลิน ประเทศไอร์แลนด์ เป็นบุตรชายคนที่ 3 จากบรรดาพี่น้องทั้งหมด 7 คน บิดาของสโตกเกอร์เป็นข้าราชการ ส่วนมารดาซึ่งเป็นนักเรียกร้องสิทธิสตรีรุ่นแรก ๆ เมื่อวัยเด็กสโตกเกอร์เป็นเด็กร่างกายอ่อนแอมาก จนไม่สามารถที่จะยืนตัวตรงได้จนกระทั่งอายุ 7 ขวบ ทำให้เป็นคนช่างฝันและจินตนาการและชอบอ่านหนังสือ สโตกเกอร์ชื่นชอบในเรื่องประวัติศาสตร์ยุโรป, การเล่นแร่แปรธาตุ และที่ชอบมากที่สุดคือเรื่องเกี่ยวกับแวมไพร์ ผีร้ายตามความเชื่อของชาวยุโรปในยุคกลาง ซึ่งได้กลายเป็นแรงบันดาลใจให้กับงานเขียนวรรณคดีชิ้นสำคัญต่อไป

neg:
วิลเลียม เชกสเปียร์
เชกสเปียร์ยังมีอิทธิพลต่อนักเขียนนวนิยายเช่น โทมัส ฮาร์ดี วิลเลียม ฟอลค์เนอร์ และ ชาร์ลส์ ดิคเก้นส์ ดิคเก้นส์นี้มักอ้างถึงงานประพันธ์ของเชกสเปียร์ และวาดภาพจากงานของเชกสเปียร์ถึง 25 ภาพ นวนิยายที่มีตัวละครคนเดียวของนักประพันธ์ชาวอเมริกัน ชื่อ เฮอร์แมน เมลวิลล์ ถือว่าได้รับอิทธิพลมาจากเชกสเปียร์อย่างมาก กัปตัน อาฮับ ในเรื่อง โมบิดิก (Moby-Dick) ซึ่งเป็นวีรบุรุษรันทดที่คลาสสิกมาก ได้รับอิทธิพลโดยตรงมาจากเรื่อง "King Lear" นักวิชาการยังสามารถระบุงานดนตรีมากกว่า 20,000 ชิ้นที่มีความเกี่ยวข้องกับผลงานของเชกสเปียร์ ในจำนวนนี้รวมถึงละครโอเปราสองเรื่องของจูเซปเป แวร์ดี เรื่อง Otello และ Falstaff ซึ่งมีความคล้ายคลึงกับบทละครต้นฉบับอย่างเห็นได้ชัด เชกสเปียร์ยังส่งแรงบันดาลใจต่อศิลปินนักวาดภาพจำนวนมาก รวมถึงศิลปินในยุคโรแมนติกและกลุ่มนิยมแบบก่อนราฟาเอล ศิลปินยุคโรแมนติกชาวสวิสคนหนึ่งชื่อ อองรี ฟูเซลี ซึ่งเป็นสหายของวิลเลียม เบลก ถึงกับลงมือแปลเรื่อง "แมคเบธ" ไปเป็นภาษาเยอรมันทีเดียว นักจิตวิทยา ซีคมุนท์ ฟร็อยท์ ยังใช้ตัวอย่างงานของเชกสเปียร์โดยเฉพาะเรื่อง "แฮมเล็ต" ไปเป็นทฤษฎีของเขาเกี่ยวกับธรรมชาติของมนุษย์

neg:
วิลเลียม ชอกลีย์
วิลเลียม ชอกลีย์ (William Bradford Shockley) (13 กุมภาพันธ์, พ.ศ. 2453  - 12 สิงหาคม พ.ศ. 2532) นักฟิสิกส์และนักประดิษฐ์ชาวอังกฤษสัญชาติอเมริกันผู้ร่วมค้นคิดและประดิษฐ์ทรานซิสเตอร์

neg:
ชาลส์ ดิกคินส์
ชาลส์ จอห์น ฮัฟแฟม ดิกคินส์ (; 7 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1812 – 9 มิถุนายน ค.ศ. 1870) นักประพันธ์ชาวอังกฤษ และมีนามปากกาว่า “โบซ” (Boz) เกิดที่เมืองแลนด์พอร์ท แฮมเชียร์ อังกฤษใต้ สหราชอาณาจักร เป็นบุตรเสมียนฝ่ายเงินเดือนกองทัพเรือ ในปี พ.ศ. 2357 ดิกคินส์ได้ย้ายมาอยู่ในลอนดอนแล้วย้ายไปอยู่ที่เมืองแชทแธม และที่นี่เขามีโอกาสได้เข้าโรงเรียน และได้ทำงานเป็นเด็กรับใช้ในสำนักงานทนายความชั้นสอง แล้วจึงเริ่มทำงานด้านหนังสือพิมพ์และได้เป็นผู้สื่อข่าวและเข้าทำงานกับหนังสือพิมพ์แห่งหนึ่งในลอนดอนในเวลาต่อมา