query: กีฬารีโอ 2016 นั้นได้มีการชิงชัยทั้งหมดกี่เหรียญ?

pos:
โอลิมปิกฤดูร้อน 2016
กีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 "()" หรือชื่อที่เป็นทางการ กีฬาโอลิมปิกครั้งที่ 31 หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ รีโอ 2016 เป็นมหกรรมกีฬานานาชาติที่สำคัญในประเพณีโอลิมปิก ซึ่งจัดในที่นครรีโอเดจาเนโร สหพันธ์สาธารณรัฐบราซิล จัดขึ้นระหว่างวันที่ 5 ถึง 21 สิงหาคม พ.ศ. 2559 การแข่งขันครั้งนี้มีจำนวนนักกีฬามากกว่า 10,500 คนจาก 207 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติ ซึ่งครั้งนี้เป็นการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งแรกของประเทศคอซอวอและประเทศเซาท์ซูดาน กีฬารีโอ 2016 นั้นได้มีการชิงชัยทั้งหมด 307 เหรียญในกีฬาโอลิมปิกทั้งหมด 28 กีฬา — อาทิ กีฬารักบี้ 7 คน และกีฬากอล์ฟ ซึ่งถูกบรรจุโดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากล ใน พ.ศ. 2551 กีฬาต่าง ๆในครั้งนี้จัดแข่งขันทั้งหมดใน 33 สนาม ในเมืองเจ้าภาพ ส่วนอีก 5 สนาม จะจัดขึ้นที่นครเซาเปาลู (เมืองที่ใหญ่ที่สุดในประเทศบราซิล), นครเบโลโอรีซอนชี, นครซัลวาดอร์, นครบราซีเลีย (เมืองหลวงประเทศบราซิล) และนครมาเนาส์

neg:
ชเว ย็อง-ซ็อก
ทั้งเทวินทร์ หาญปราบ เหรียญเงินโอลิมปิกที่บราซิลในปี 2016, บุตรี เผือดผ่อง เหรียญเงินโอลิมปิกที่จีนในปี 2008, พาณิภัค วงศ์พัฒนกิจ เหรียญทองแดงโอลิมปิกที่บราซิลในปี 2016, ชนาธิป ซ้อนขำ เหรียญทองแดงโอลิมปิกที่อังกฤษในปี 2012 และเหรียญทองเอเชียนเกมส์ที่กว่างโจว ในปี 2010, เยาวภา บุรพลชัย เหรียญทองแดงโอลิมปิกที่เอเธนส์ในปี 2004, สริตา ผ่องศรี และชัชวาล ขาวละออ เหรียญทองเอเชียนเกมส์ที่กว่างโจว รวมถึงสร้างแชมป์โลกเทควันโดชาวไทยถึงสี่คน ได้แก่ รังสิญา นิสัยสม, ชัชวาล ขาวละออ, ชนาธิป ซ้อนขำ และพาณิภัค วงศ์พัฒนกิจ

neg:
สรุปเหรียญโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
สรุปเหรียญโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 เป็นรายชื่อของจำนวนเหรียญประเภทต่าง ๆ ที่ชาติต่าง ๆ ที่เข้าร่วมโอลิมปิกชนะระหว่างการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 ณ กรุงปักกิ่ง ฮ่องกง ชิงเต่า ชิงหวงเต่า เซี่ยงไฮ้ เสิ่นหยาง และเทียนจิน สาธารณรัฐประชาชนจีน ตั้งแต่ 8 สิงหาคม ถึง 24 สิงหาคม พ.ศ. 2551 มีตัวเลขประมาณการณ์นักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขัน 11,028 คนในการแข่งขัน 302 ครั้งในกีฬา 28 ชนิด

neg:
โอลิมปิกฤดูร้อน 1936
การแข่งขันในครั้งนี้มีนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันทั้งหมดจาก 49 ประเทศ เป็นชาย 3,738 คน หญิง 328 คน

neg:
โอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2016
ประเทศเข้าร่วมที่ได้เหรียญรางวัลมากที่สุดสิบอันดับแรก โดยประเทศเจ้าภาพแสดงด้วยแถบสีเน้น

neg:
ชเว ย็อง-ซ็อก
เทควันโดในเอเชียนเกมส์ 2010 จัดขึ้นที่เมืองกว่างโจว ประเทศจีน โดยไทยได้เหรียญรางวัลจากเทควันโดรวมทั้งสิ้น 8 เหรียญ โดยแบ่งเป็นเหรียญทอง 2 เหรียญ เหรียญเงิน 2 เหรียญ และ 4 เหรียญทองแดง ถือเป็นลำดับ 4 จากชาติทั้งหมดที่เข้าร่วมแข่งขันในเอเชียนเกมส์ประเภทเทควันโด รองจากเกาหลีใต้ จีน และอิหร่าน เหรียญทอง 2 เหรียญ ได้จาก ชัชวาล ขาวละออ รุ่นน้ำหนัก 54 กิโลกรัมชาย และจาก สริตา ผ่องศรี ในรุ่นน้ำหนัก 53 กิโลกรัมหญิง เหรียญเงินจากเป็นเอก การะเกตุรุ่นน้ำหนัก 58 กิโลกรัมชาย และนาชา ปั้นทองรุ่นน้ำหนัก 63 กิโลกรัมชาย และเหรียญทองแดงจากปฏิวัติ ทองสลับรุ่นน้ำหนัก 74 กิโลกรัมชาย ชณาภา ซ้อนขำรุ่นน้ำหนัก 49 กิโลกรัมหญิง และธัญนันท์ (ชลนภัส) เปรมแหววรุ่นน้ำหนัก 62 กิโลกรัมหญิง

neg:
พาราลิมปิกฤดูหนาว 2022
การแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูหนาว 2022 มีชนิดกีฬาพาราลิมปิกฤดูหนาวทั้งหมด 7 ชนิด มีเหรียญรวมทั้งหมด 81 เหรียญ ในการแข่งขันครั้งนี้ กีฬาบอบสเลด หรือเลื่อนหิมะ ได้ถูกบรรจุเข้าสู่ตารางพาราลิมปิกฤดูหนาว ทำให้มีชนิดกีฬา 7 ชนิด

neg:
กีฬาว่ายน้ำในซีเกมส์ 2013
กีฬาว่ายน้ำในซีเกมส์ 2013 เป็นการแข่งขันว่ายน้ำในการแข่งขันซีเกมส์ 2013 ระหว่างวันที่ 12-16 ธันวาคม 2556 สนามแข่งขันอยู่ที่กรุงเนปยีดอ ประเทศเมียนมาร์ การแข่งขันครั้งนี้มีชิงชัยเหรียญทองกันถึง 32 เหรียญทอง เป็นชาย 16 เหรียญทอง และหญิง 16 เหรียญทอง

neg:
เอเชียนพาราเกมส์ 2014
เอเชียนพาราเกมส์ในครั้งนี้ บรรจุชนิดกีฬาทั้งหมด 23 ประเภทประเทศที่ได้รับเหรียญทองมากที่สุด 10 อันดับแรก ได้แก่

neg:
กีฬาฟุตบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน
กีฬาฟุตบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 มีการแข่งขันช่วงระหว่างวันที่ 3 สิงหาคม ถึง 20 สิงหาคม พ.ศ. 2559 โดยมี 2 เหรียญทองสำหรับกีฬาชนิดนี้ ซึ่งมอบให้แก่ผู้ชนะเลิศในการแข่งขัน 2 ประเภท คือ
ฟุตบอลชาย (อายุไม่เกิน 23 ปี)และ ฟุตบอลหญิง (ไม่จำกัดอายุ)โควต้าในแต่ละโซนมีดังนี้

neg:
วอลเลย์บอลหญิงในโอลิมปิกฤดูร้อน 2000
วอลเลย์บอลหญิงในโอลิมปิกฤดูร้อน 2000 เป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลหญิง จำนวน 12 ทีม ภายใต้การกำกับดูแลการแข่งขันโดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (ไอโอซี) ร่วมกับ สหพันธ์วอลเลย์บอลนานาชาติ (เอฟไอวีบี) และนับเป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลในโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 10 นับตั้งแต่ปี ค.ศ. 1964 จัดการแข่งขันระหว่างวันที่ 16 ถึง 30 กันยายน 2000 ที่ซิดนีย์ เอ็นเตอร์เทเมนท์ เซนเตอร์ โดยวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติคิวบา สามารถคว้าเหรียญทองไปครองได้เป็นสมัยที่ 3

neg:
กีฬาว่ายน้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
นักว่ายน้ำที่เข้าร่วมในรอบฮีตเท่านั้นที่สามารถรับเหรียญได้

neg:
ชเว ย็อง-ซ็อก
รายการโคเรียโอเพ่น ครั้งที่ 20 ที่เมืองกวางจู ประเทศเกาหลีใต้กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 1 - 6 พฤษภาคม ไทยได้เหรียญรางวัลจากเทควันโดรวมทั้งสิ้น 8 เหรียญ โดยแบ่งเป็นเหรียญทอง 2 เหรียญ เหรียญเงิน 2 เหรียญ และ 4 เหรียญทองแดง ถือเป็นลำดับ 4 จาก 144 ชาติที่เข้าร่วมแข่งขัน รองจากเกาหลีใต้ อิหร่านและจีน

neg:
กีฬาโอลิมปิก
สำหรับการแข่งขันโอลิมปิกสมัยปัจจุบันแบ่งรางวัลเป็นสามระดับ คือ เหรียญทอง, เหรียญเงิน และเหรียญทองแดง ให้แก่ผู้ชนะเลิศ, ผู้ชนะเลิศที่สอง และที่สามตามลำดับ ส่วนอันดับที่สี่ไปถึงอันดับที่หก จะได้ประกาศนียบัตรการเข้าร่วมการแข่งขัน

neg:
ประเทศเวียดนามในโอลิมปิก
นักกีฬาเวียดนามได้เหรียญทั้งหมด 2 เหรียญเงิน นับตั้งแต่ประเทศเวียดนามส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันครั้งแรก

neg:
ประเทศอินโดนีเซียในโอลิมปิก
นักกีฬาอินโดนีเซียได้เหรียญทั้งหมด 25 เหรียญ โดยแบ่งเป็น 6 เหรียญทอง 9 เหรียญเงิน 10 เหรียญทองแดง ตั้งแต่ประเทศอินโดนีเซียส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันครั้งแรก

neg:
โอลิมปิกฤดูหนาว 2010
"รายชื่อชนิดกีฬาในกีฬาโอลิมปิกครั้งนี้ โดยตัวเลขในวงเล็บหลังชนิดกีฬาแสดงจำนวนเหรียญทองในแต่ละชนิดกีฬา"ประเทศเข้าร่วมที่ได้เหรียญรางวัลมากที่สุดสิบอันดับแรก โดยประเทศแคนาดา ประเทศเจ้าภาพ จะแสดงสีเน้น

neg:
หลี่ หนิง
หลี่ หนิงได้รับเหรียญรางวัลจากกีฬาโอลิมปิกทั้งหมด 6 เหรียญ ซึ่ง 3 จาก 6 เหรียญนั้นคือเหรียญทอง จากนครลอส แอนเจอลิส

neg:
สรุปเหรียญโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2016
สรุปเหรียญโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2016 เป็นรายชื่อประเทศที่ได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2016 ณ เมืองลีลแฮมเมอร์ ประเทศนอร์เวย์ ตั้งแต่วันที่ 12-21 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2016

neg:
กีฬายิมนาสติกในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
กีฬายิมนาสติกในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 กำหนดจัดขึ้นในริโอเดอจาเนโร ประเทศบราซิล ซึ่งจัดการแข่งขันทั้งหมด 3 ประเภท ได้แก่ ยิมนาสติกสากล, ยิมนาสติกลีลา และแทรมโพลีน การแข่งขันทั้งหมดจัดขึ้นในสนามกีฬาโอลิมปิกาดูรีโอ ระหว่างวันที่ 6–19 สิงหาคม พ.ศ. 2559

neg:
มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย ลอสแอนเจลิส
นักกีฬามหาวิทยาลัยของ UCLA ร่วมการแข่งขันกับต่างสถาบันโดยใช้ชื่อบรูนส์ยูซีแอลเอในการแข่งขัน Pacific-12 Conference บรูนส์ได้ชิงชนะเลิศรายการระดับประเทศกว่า 125 รายการซึ่งร่วมถึงรายการ National Collegiate Athletic Association 109 รายการ ทำให้เป็นมหาวิทยาลัยที่ชั้นนำของประเทศอเมริกาเลยก็ว่าได้ นักกีฬามหาวิทยาลัยของ UCLA ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิก 250 เหรียญ: ทอง 125 เงิน 65 และทองแดง 60 บรูนส์ได้แข่งขันในกีฬาโอลิมปิกทุกครั้งตั้งแต่ปี 1920 โดยมีข้อยกเว้นแค่หนึ่งปี (1924) และได้เหรียญทองอย่างน้อยหนึ่งเหรียญทุกๆครั้งให้กับสหรัฐอเมริกาตั้งแต่ปี 1932

neg:
กีฬามวยสากลสมัครเล่นในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
ประเภทชาย 10 เหรียญทอง
ประเภทหญิง 3 เหรียญทอง
แต่ละชาติจะส่งนักกีฬาเข้าแข่งขันได้รุ่นละ 1 คน นักมวยจากสหราชอาณาจักรที่เป็นเจ้าภาพเข้าร่วมแข่งขันได้ 9 คน แต่เลือกขึ้นมาเพียง 6 คน (ชาย 5 หญิง 1) นักกีฬาชาติเจ้าภาพถ้าผ่านการคัดเลือกจากรายการชิงแชมป์โลก โควตาที่กันไว้ให้เจ้าภาพจะลดลง แต่ละทวีปได้โควตาเข้าแข่งขันดังนี้ เอเชีย 56 คน ทวีปอเมริกา 54 คน แอฟริกา 52 คน ยุโรป 78 คน และโอเชียเนีย 10 คน

neg:
โอลิมปิกฤดูร้อน 2004
กรรมกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 28 ประจำปี ค.ศ. 2004 (พ.ศ. 2547) () เป็นการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 25 จัดขึ้นระหว่างวันที่ 13-29 สิงหาคม ค.ศ. 2004 ที่กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซ มีนักกีฬาร่วมแข่งขันทั้งสิ้น 11,099 คน และเจ้าหน้าที่อีก 5,501 จาก 202 ประเทศ นับเป็นครั้งแรกตั้งแต่โอลิมปิกฤดูร้อน 1996 ที่ชาติสมาชิกในคณะกรรมการโอลิมปิกสากล ส่งนักกีฬาเข้าแข่งขันครบทุกชาติ มีการมอบเหรียญรางวัล 301 รายการ ใน 28 ชนิดกีฬา

neg:
โอลิมปิกฤดูร้อน 1896
การแข่งขันครั้งนี้นับว่าเป็นชัยชนะที่ยิ่งใหญ่ของกรีซ ไม่ใช่แค่เพียงได้เป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งนี้เท่านั้น แต่เพราะนักกีฬาชาติกรีกได้นำชัยชนะมาให้กรีก โดยเฉพาะการเป็นผู้ชนะเลิศในการแข่งขันวิ่งมาราธอน ซึ่งถือเป็นกีฬาสัญลักษณ์ของโอลิมปิก ในโอลิมปิกครั้งนี้สหรัฐอเมริกาเป็นผู้ชนะเลิศในการแข่งขัน ด้วยการกวาดเหรียญรางวัลชนะเลิศ 11 เหรียญ ส่วนกรีซได้เหรียญรางวัลรวมมากที่สุดถึง 46 เหรียญ และคาร์ล ชูมันน์ นักกีฬาเยอรมนีชนะเลิศมากที่สุด รวม 4 รายการ ได้แก่กีฬายิมนาสติกชาย 3 รายการ และ กีฬามวยปล้ำชาย 1 รายการ

neg:
ชเว ย็อง-ซ็อก
รายการเวิร์ล เทควันโด แชมเปียนชิปส์ ครั้งที่ 22 ที่เมือเชลยาบินส์ ประเทศรัสเซียกำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 12 - 18 พฤษภาคม ไทยได้เหรียญรางวัลจากเทควันโดรวมทั้งสิ้น 2 เหรียญ โดยแบ่งเป็นเหรียญทอง 1 เหรียญ และเหรียญทองแดง 1 เหรียญ ถือเป็นลำดับ 8 จาก 139 ชาติที่เข้าร่วมแข่งขัน รายการนี้เป็นการแข่งขัน ระดับจี 12 โดยแชมป์ในแต่ละรุ่นจะได้รับ 120 คะแนน เพื่อเป็นคะแนนสะสมแรงกิงโลก คัดนักกีฬาไปโอลิมปิกเกมส์ รอบสุดท้ายปี 2016 ที่บราซิล

neg:
กีฬาฟุตบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
ทีมจะถูกแบ่งใน 4 กลุ่ม กลุ่มละ 4 ประเทศ โดยจะแข่งขันแบบพบกันหมด ซึ่งจะได้รับ 3 คะแนนหากชนะ, 1 คะแนนหากเสมอ 2 ทีมที่ได้คะแนนมากที่สุดของกลุ่มจะเข้าสู่รอบ 8 ทีม

neg:
ยกน้ำหนักในซีเกมส์ 2009
ซีเกมส์ 2009มีการจัดการแข่งขันกีฬายกน้ำหนักขึ้นที่ โรงเรียนพอนสะหวัน ในนครหลวงเวียงจันทน์ โดยมีการชิงชัยกันทั้งสิ้น 13 เหรียญทอง เป็น ชาย 7 เหรียญทอง และหญิง 6 เหรียญทอง โดยเจ้าสนามครั้งนี้ คือประเทศอินโดนีเซีย ซึ่งคว้าเหรียญทองไปได้มากถึง 5 เหรียญทอง ส่วนไทยอยู่อันดับ 2 ได้ 4 เหรียญทอง และเจ้าภาพลาวอยู่อันดับ 5 ได้ 1 เหรียญทอง

neg:
กีฬามวยปล้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
กีฬามวยปล้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 เป็นการแข่งขันกีฬามวยปล้ำที่จะจัดขึ้นในรีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 14–21 สิงหาคม ค.ศ. 2016 ที่สนามกีฬาการีโอกา 2 ในบาราดาชีฌูกา กีฬามวยปล้ำมีการแข่งขันทั้งหมด 2 ประเภท คือฟรีสไตล์ และเกรกโก-โรมัน ซึ่ง

neg:
กีฬายกน้ำหนักในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
การแข่งขันยกน้ำหนักในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 ที่ นครรีโอเดจาเนโร ระหว่างวันที่ 6–16 สิงหาคม ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ สนามรีอูเซงตรู

neg:
สรุปเหรียญโอลิมปิกฤดูหนาว 2010
สรุปเหรียญโอลิมปิกฤดูหนาว 2010 เป็นรายการของคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติจัดอันดับตามจำนวนเหรียญที่ได้รับระหว่างการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว 2010 ในเมืองแวนคูเวอร์ ประเทศแคนาดา ตั้งแต่วันที่ 12-28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553 มีนักกีฬาประมาณ 2,629 คน 81 รายการ ใน 15 ชนิดกีฬา มีคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติ 26 จากทั้งหมด 82 คณะที่ได้รับอย่างน้อยหนึ่งเหรียญ

neg:
โอลิมปิกฤดูหนาว 2018
ประเทศนอร์เวย์เป็นประเทศที่ได้เหรียญรางวัลมากที่สุดโดยได้ 39 เหรียญ รองลงมาคือประเทศเยอรมนีได้ 31 เหรียญ และประเทศแคนาได้ 29 เหรียญ ส่วนเหรียญทองนั้นประเทศนอร์เวย์และประเทศเยอรมนีได้เหรียญทองมากที่สุดโดยได้ไป 14 เหรียญทอง ส่วนประเทศเกาหลีใต้ได้เหรียญรางวัลมากที่สุดนับตั้งแต่เข้าร่วมแข่งขัน
เมืองพย็องชัง พ่ายแพ้ต่อการขอเป็นเจ้าภาพโอลิมปิกฤดูหนาว 2010 และโอลิมปิกฤดูหนาว 2014 ทั้งๆ ที่คะแนนในรอบแรกมากกว่าเมืองอื่นๆ ทั้ง 2 ครั้ง แม้กระทั่งแวนคูเวอร์ (เจ้าภาพโอลิมปิกฤดูหนาว 2010) และโซชี (เจ้าภาพโอลิมปิกฤดูหนาว 2014)

neg:
เฟลีปี อังเดร์ซง
ต่อมาในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2016 เฟลีปี อังเดร์ซง ถูกเรียกตัวติดทีมชาติในการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 ที่ประเทศบ้านเกิดของเขาเอง ต่อมาวันที่ 20 สิงหาคม เขาได้ลงเล่นในนัดชิงชนะเลิศที่พบกับเยอรมนีที่สนามกีฬามารากานัง และเป็นบราซิลที่ชนะการยิงลูกโทษ 5–4 หลังเสมอในเวลาปกติ 1–1 ทำให้ทีมชาติบราซิลได้รับเหรียญทองโอลิมปิกเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์

neg:
ประเทศไทยในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004
นักกีฬาไทยประสบความสำเร็จได้เหรียญทอง 3 เหรียญ ถือเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ที่ประเทศไทยได้เหรียญทองมากกว่า 1 เหรียญ โดยผู้ได้รับรางวัลมีดังนี้

neg:
ไมเคิล เฟ็ลปส์
ไมเคิล เฟรด เฟ็ลปส์ (; 30 มิถุนายน พ.ศ. 2528 — ) เป็นนักกีฬาว่ายน้ำชาวอเมริกัน ผู้ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิก 28 เหรียญ (23 เหรียญทอง 3 เหรียญเงิน และ 2 เหรียญทองแดง) โดยได้จากโอลิมปิกฤดูร้อน 2004 ที่ประเทศกรีก 8 เหรียญ (6 เหรียญทอง 2 เหรียญทองแดง) โอลิมปิกฤดูร้อน 2008 ที่ประเทศจีน 8 เหรียญทอง และโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ที่สหราชอาณาจักร 4 เหรียญทอง และ 2 เหรียญเงิน ซึ่งปัจจุบันเขาเป็นนักกีฬาที่ได้รับเหรียญทองโอลิมปิกมากที่สุดในโลก โดยลงแข่งขันได้เหรียญทองรวม 18 เหรียญ (ข้อมูล ณ วันที่ 17 สิงหาคม พ.ศ. 2551)

neg:
สรุปเหรียญพาราลิมปิกฤดูร้อน 2016
กว่า 4,300 นักกีฬา, เป็นตัวแทนของคณะกรรมการพาราลิมปิก 159 ชาติ (NPCs), เข้าร่วมการแข่งขันใน 528 ประเภทใน 21 ชนิดกีฬา. นี่ถือเป็นตัวเลขสูงสุดของนักกีฬาและสมาชิกคณะกรรมการพาราลิมปิกที่เคยเข้าแข่งขันในกีฬาพาราลิมปิกเกมส์.

neg:
การเสนอตัวเป็นเจ้าภาพโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
การเลือกเจ้าภาพการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก 2016 และพาราลิมปิก 2016 จัดขึ้นที่กรุงโคเปนเฮเกนประเทศเดนมาร์ก ในการประชุมคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (IOC) สมัยที่ 121 เมื่อวันที่ 2 ตุลาคม พ.ศ. 2552 โดยในการประกาศเมืองเจ้าภาพในครั้งนี้มีประมุข ผู้นำประเทศ และบุคคลสำคัญจากประเทศที่เสนอตัวเป็นเจ้าภาพเข้าร่วมด้วย ได้แก่ สมเด็จพระราชาธิบดีควน การ์โลสที่ 1 และสมเด็จพระราชินีโซเฟีย องค์พระประมุขแห่งสเปน นายยุกิโอะ ฮะโตะยะมะ นายกรัฐมนตรีญี่ปุ่น ประธานาธิบดีบารัก โอบามาแห่งสหรัฐอเมริกา พร้อมนางมิเชล โอบามา สุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งของสหรัฐอเมริกา และ นายลูอิซ อีนาซีโอ ลูลา ดา ซิลวา ประธานาธิบดีบราซิล นอกจากนี้ยังมีโอปราห์ วินฟรีย์พิธีกรชื่อดังของสหรัฐอเมริกา และเปเล่นักฟุตบอลชาวบราซิล การประกาศผลมีขึ้นในเวลาประมาณ 18.30 น. ตามเวลาท้องถิ่น หรือ 23.30 น. ตามเวลาประเทศไทย

neg:
พาราลิมปิกฤดูร้อน 2016
มีการประกาศผลเมืองที่ได้เป็นเจ้าภาพเมื่อวันที่ 2 ตุลาคม พ.ศ. 2552 ในการประชุมคณะกรรมการโอลิมปิกสากล สมัยที่ 121 ที่กรุงโคเปนเฮเกน ประเทศเดนมาร์ก โดยการประชุมครั้งนี้มีประมุขแห่งรัฐและผู้นำรัฐบาลประเทศที่เสนอตัวเป็นเจ้าภาพเดินทางเพื่อร่วมเสนอแผนขั้นสุดท้ายก่อนลงคะแนนครบทุกประเทศ ได้แก่ สมเด็จพระราชาธิบดีควน การ์โลสที่ 1 และสมเด็จพระราชินีโซเฟีย พระมหากษัตริย์สเปน ยุกิโอะ ฮะโตะยะมะ นายกรัฐมนตรีญี่ปุ่น ประธานาธิบดีบารัก โอบามาแห่งสหรัฐอเมริกา พร้อมมิเชล โอบามา สุภาพสตรีหมายเลขหนึ่ง และลูอิซ อีนาซีอู ลูลา ดา ซิลวา ประธานาธิบดีบราซิล การประกาศผลมีขึ้นในเวลาประมาณ 18.30 น. ตามเวลาท้องถิ่นการแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกครั้งนี้ มีกีฬาที่จัดแข่งขันทั้งสิ้น 22 ชนิด โดยมีกีฬาที่ได้รับการบรรจุใหม่ในครั้งนี้เพิ่มอีก 2 ชนิดคือ กีฬาเรือแคนูและไตรกีฬา
ประเทศที่จะเข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกครั้งนี้ โดยมีนักกีฬาที่ผ่านรอบคัดเลือกเพื่อเข้าแข่งขันในรอบสุดท้ายแล้ว ดังนี้

neg:
กีฬาว่ายน้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
นักว่ายน้ำที่เข้าร่วมในรอบฮีตเท่านั้นที่สามารถรับเหรียญได้

neg:
โอลิมปิกฤดูร้อน 2020
ต่อจากกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 คณะกรรมการโอลิมปิกสากล หรือ ไอโอซี ได้ประเมิน 26 กีฬาหลักที่จัดขึ้นในกรุงลอนดอน ด้วยการพิจารณา 25 กีฬาหลัก และกีฬาใหม่ที่บรรจุในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 คือ กีฬากอล์ฟ และกีฬารักบี้ 7 คน เพื่อที่จะบรรจุในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ซึ่งในที่นี้จะมีกีฬาที่ถูกถอดออก 1 ชนิดกีฬาที่ได้จัดการแข่งขันในนครรีโอเดจาเนโร ซึ่งไอโอซีจะหาทางที่จะบรรจุกีฬาเพิ่มจากตัวเลือกที่มี 7 กีฬา แทนที่กีฬาที่ถูกถอดออกไป เมื่อวันที่ 12 มกราคม พ.ศ. 2556 คณะบริหารไอโอซีได้ลงมติให้ถอดถอนกีฬามวยปล้ำออกจากกีฬาโอลิมปิก ซึ่งเป็นการตัดสินที่น่าแปลกใจที่ได้ถอดถอนกีฬาที่เก่าแก่ที่สุดในกีฬาโอลิมปิก ออกจากการแข่งขันครั้งนี้ หลังจากการตัดสินใจที่ถอดถอนกีฬามวยปล้ำออกจากกีฬาโอลิมปิกในครั้งนี้ ได้ถูกต่อต้านในหลายประเทศสมาชิก ดังนั้นสหพันธ์มวยปล้ำนานาชาติ หรือ ฟีล่า จึงได้ยื่นสมัครเพื่อที่ให้กีฬามวยปล้ำบรรจุเข้าสู่กีฬาโอลิมปิก 2020 อีกครั้ง

neg:
สัญลักษณ์พาราลิมปิก
เหรียญรางวัลพาราลิมปิกถือเป็นรางวัลของการแข่งขันพาราลิมปิก โดยที่มีเหรียญ 3 เหรียญ ได้แก่ เหรียญเงินชุบทอง (ส่วนใหญ่มักเรียกว่า เหรียญทอง), เหรียญเงิน และเหรียญทองแดง ซึ่งจะมอบให้กับผู้ชนะ 3 คนสุดท้ายของการแข่งขันนั้นๆ

neg:
โอลิมปิกฤดูร้อน
การแข่งขันโอลิมปิกครั้งที่ 27 ปีนี้จัดที่เมืองซิดนีย์ ประเทศออสเตรเลีย ระหว่างวันที่ 15 กันยายน-1 ตุลาคม 2543 ประเทศไทยจะส่งกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 12 สมาคมกีฬา คือ กรีฑา, ยกน้ำหนัก, เรือพาย, เรือใบ, วินด์เซิร์ฟ, ว่ายน้ำ, แบดมินตัน, เทนนิส, เทเบิลเทนนิส, วอลเลย์บอล, ยิงปืน และมวยสากลสมัครเล่นจาก 12 ชนิดกีฬาที่ไทยส่งไปแข่งขันครั้งนี้ มีเพียง 2 ชนิดกีฬาที่มีโอกาสมากที่สุดในการลุ้นเหรียญทอง คือ ยิงปืน (เทวฤทธิ์ มัจฉาชีพ) และมวยสากลสมัครเล่นที่คนส่วนใหญ่ให้น้ำหนักไปที่ สมรักษ์ คำสิงห์ เจ้าของเหรียญทองเมื่อ 4 ปีก่อน

neg:
กีฬารักบี้ 7 คนในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
กีฬารักบี้ 7 คน ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 กำลังจะจัดแข่งขันที่ริโอเดอจาเนโร ประเทศบราซิล แข่งขัน 2 ประเภท คือประเภทชายและหญิง

neg:
โอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2016
กีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว มีการแข่งขันกีฬาทั้งหมด 7 ชนิดกีฬา รวมทั้งหมด 15 ประเภท

neg:
กีฬายูโดในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
การแข่งขันยูโดในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 เป็นการแข่งขันยูโดโอลิมปิกที่จะจัดขึ้นในรีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 6–12 สิงหาคม ค.ศ. 2016

neg:
โอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014
โอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน เป็นแบบของกิจกรรมที่แสดงให้เห็นถึงศักยภาพและความหลากหลายของเยาวชน การแข่งขันในครั้งนี้จึงเป็นเสมือนการส่งเสริมด้านกีฬาและทำให้เยาวชนเป็นคนรอบรู้ด้วยจิตวิญญาณที่แท้จริงของกีฬา นักกีฬาที่หลายคนรู้จักกันดีและนักวิชาการให้ความเห็นว่า การแข่งขันครั้งนี้น่าจะมีพิธีการในแบบประเพณีของกีฬาโอลิมปิก คือ การวิ่งคบเพลิง เพื่อแสดงให้เห็นจิตวิญญาณของเยาวชนในการแข่งขันโอลิมปิก
ในการแข่งขันโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อนในครั้งนี้ จัดการแข่งขันทั้งหมด 222 ประเภท จาก 28 ชนิดกีฬา (เดิม 26 ชนิดกีฬา) โดยได้บรรจุกอล์ฟ และรักบี้ ในการแข่งขันครั้งนี้ด้วย ตัวเลขในวงเล็บคือจำนวนของเหรียญทองในกีฬาประเภทนั้นๆ
ในการแข่งขันครั้งนี้ มี 139 ประเทศ ที่มีนักกีฬาเข้าแข่งขันอย่างน้อย 1 คน อย่างไรก็ตาม ประเทศที่มีนักกีฬามากที่สุด คือ จีน 142 คน ตามมาด้วย เกาหลีใต้ 43 คน โดยในการแข่งครั้งนี้ ประเทศไทย มีนักกีฬาที่สามารถเข้าแข่งขันได้แล้ว 12 คน จากรายการคัดเลือกต่าง ๆสนามแข่งขันในการแข่งขันครั้งนี้ ส่วนใหญ่ตั้งอยู่ในทั้ง 4 โซนของเมืองหนานจิง ยกเว้นจักรยาน เรือใบ และไตรกีฬา ที่สนามแข่งขันตั้งอยู่ในเมืองอื่น

neg:
ชเว ย็อง-ซ็อก
วันที่ 21 เม.ย. 59 การแข่งขันเทควันโดชิงแชมป์เอเชีย “เอเชี่ยน เทควันโด แชมเปียนชิพ 2016” ครั้งที่ 22 ประเภทเคียวรูกิ (ต่อสู้) ที่กรุงมะนิลา ประเทศฟิลิปปินส์ นักเทควันโดไทยสามารถคว้ามาได้ทั้งหมด 1 เหรียญทอง 5 เหรียญเงิน และ 2 เหรียญทองแดง ทั้งในประเภทท่ารำและต่อสู้ นักเทควันโดไทยคว้ามาได้ 1 เหรียญทอง 2 เหรียญเงิน และ 2 เหรียญทองแดง รวมกับเทควันโดพุมเซ่ ประเภทฟรีสไตล์ อีก 3 เหรียญเงิน

neg:
พาราลิมปิกฤดูหนาว 2014
การแข่งขันครั้งนี้ มีการแข่งขันทั้งหมด 72 ประเภท จาก 5 ชนิดกีฬา (ตัวเลขในวงเล็บคือ จำนวนเหรียญทอง):
 เจ้าภาพ (รัสเซีย)

neg:
กีฬาแห่งชาติ
77 จังหวัดในประเทศไทยได้เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาแห่งชาติ โดยทุก 77 จังหวัดได้เหรียญอย่างน้อย 1 เหรียญทองในการแข่งขันกีฬาแห่งชาติ ในยุคเริ่มแรกของกีฬาแห่งชาติ เขต 4 (ระบบ 2510), เขต 1, เขต 3, เขต 7 และเขต 10 ได้เป็นเจ้าเหรียญทอง ส่วนในยุคที่สองของกีฬาแห่งชาติ เขต 10, เขต 2, เขต 3, เขต 9 และเขต 7 ได้เป็นเจ้าเหรียญทอง ส่วนในยุคปัจจุบันของกีฬาแห่งชาติมีแค่ 2 จังหวัด คือ กรุงเทพมหานคร และสุพรรณบุรี ที่ได้เป็นเจ้าเหรียญทอง

neg:
กีฬายิงธนูในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
นักยิงธนูจาก 56 ประเทศเข้าร่วมในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016

neg:
วอลเลย์บอลชายในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
วอลเลย์บอลชายในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 เป็นการแข่งขันกีฬาวอลเลย์บอลในร่ม ประเภททีมชาย ที่จะจัดแข่งขันในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 ณ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล มีจำนวนชาติที่เข้าแข่งขันทั้งสิ้น 12 ทีมเป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลชาย จำนวน 12 ทีม ภายใต้การกำกับดูแลการแข่งขันโดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (ไอโอซี) ร่วมกับ สหพันธ์วอลเลย์บอลนานาชาติ (เอฟไอวีบี) และนับเป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลในโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 14 นับตั้งแต่ปี ค.ศ. 1964 จัดการแข่งขันระหว่างวันที่ 7 สิงหาคม ถึง 21 สิงหาคม ค.ศ. 2016 ที่ฌีนาซีอูดูมารากานังซิญญูในการแข่งขันหากผลว่ามีผลเท่ากันจะตัดสินตามลำดับดังนี้

neg:
โอลิมปิกฤดูร้อน 2016
ในนครรีโอเดจาเนโร เขตบาร์ราดาชีฌูกา เป็นเขตที่มีจำนวนสถานที่จัดการแข่งขันของการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก และพาราลิมปิเกมส์ในปี 2016 มากที่สุด โดยส่วนที่เหลือของสถานที่จัดการแข่งขันจะตั้งอยู่ในสามเขตหลัก ๆ คือ ชายหาดกอปากาบานา, เขตมารากานัง และเขตเดโอดอรู นอกจากนั้นเขตบาร์ราดาชีฌูกาจะเป็นที่ตั้งของหมู่บ้านนักกีฬาในโอลิมปิกครั้งนี้

neg:
กีฬาคนพิการโลก
ทีมนักกีฬาคนพิการจากเมืองไทยของเราไปร่วมทีมไทยได้เข้าแข่งประเภท กรีฑา ว่ายน้ำ ยกน้ำหนัก และฟันดาบ ได้เหรียญทอง 18 เหรียญ เหรียญเงิน 17 เหรียญ เหรียญทองแดง 7 เหรียญ รวม 42 เหรียญ นับว่าได้เหรียญมากเป็นอันดับสามจาก 45 ประเทศที่เข้าร่วมการแข่งขัน และที่สำคัญ คุณพิเชษฐ์ กรุงเกตุ นักกีฬารถแข่งวีลแชร์รุ่น T53 ของไทย ได้ทำลายสถิติโลก 1 รายการคือการแข่งระยะ100 เมตร ทำเวลาได้ 14.72 วินาที ทำลายสถิติโลกเดิมที่ 14.76 วินาที สถิติโลกอันเก่าที่ตนเองเป็นผู้ทำไว้ ในการข่งขันเฟสปิกเกมส์ที่มาเลเซีย

neg:
ประเทศไทยในซีเกมส์ 2009
หลังจบสิ้นการแข่งขัน นักกีฬาไทยได้รับเหรียญทอง 86 เหรียญ เหรียญเงิน 83 เหรียญ และเหรียญทองแดง 97 เหรียญ รวม 266 เหรียญ และครองตำแหน่งเจ้าเหรียญทองในครั้งนี้ฯลฯ

neg:
ประเทศไทยในโอลิมปิกฤดูร้อน 1976
ประเทศไทยเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน พ.ศ. 2519 ที่มอนทรีออล แคนาดา โดยมีนักกีฬา 42 คน ชาย 39 คน หญิง 3 คน แข่งขันใน กีฬา 11 ประเภท ครั้งนี้ประเทศไทยได้เหรียญรางวัลเป็นครั้งแรก จากพเยาว์ พูนธรัตน์ ในกีฬามวยสากลสมัครเล่น ส่งผลให้ไทยเป็นประเทศที่สามในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ที่ได้เหรียญรางวัลในกีฬาโอลิมปิก รองจากฟิลิปปินส์ (เหรียญทองแดง กีฬาว่ายน้ำ พ.ศ. 2471) และสิงคโปร์ (เหรียญเงินกีฬายกน้ำหนัก พ.ศ. 2503) และต้องรออีก 20 ปี ประเทศไทยจึงจะได้เหรียญทองแรกในกีฬาโอลิมปิก ใน พ.ศ. 2539มีนักกีฬา 4 คน

neg:
ประเทศไทยในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2008
ประเทศไทย เข้าร่วมการแข่งขันใน พาราลิมปิกฤดูร้อน 2008 ครั้งที่ 13 จัดขึ้น ณ กรุงปักกิ่ง ฮ่องกง ชิงเต่า ชิงหวงเต่า เซี่ยงไฮ้ และเสิ่นหยาง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 6 กันยายน ถึง 17 กันยายน พ.ศ. 2551 โดยได้เหรียญทั้งหมด 13 เหรียญ แบ่งออกเป็น 1 เหรียญทอง 5 เหรียญเงิน และ 7 เหรียญทองแดง

neg:
พาราลิมปิกฤดูหนาว 2014
ในทั้งหมด 80 เหรียญที่รัสเซีย ได้จากการแข่งขันครั้งนี้ 30 เหรียญ เป็นเหรียญทอง ซึ่งเป็นครั้งแรกที่เจ้าภาพการแข่งขันได้เหรียญจากการแข่งขันมากที่สุด นอกจากนี้ โรแมน เปตัสคอฟ นักสกีของรัสเซีย ได้รับเหรียญทองมากที่สุดในประวัติศาสตร์นักกีฬาคนพิการ ในพาราลิมปิกฤดูหนาว โดยได้ไป 6 เหรียญทอง จากการแข่งขันสกีลงเขา และไบแอธลอน

neg:
โอลิมปิกฤดูร้อน 1928
มหกรรมกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 9 ประจำปี ค.ศ. 1928 (พ.ศ. 2471) เป็นมหกรรมกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกที่ทางคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (IOC) ได้ทำการย่นระยะเวลาการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกลงเหลือเพียง 17 วัน ก่อนหน้านั้นการแข่งขันจะกินเวลาเป็นเดือน การแข่งขันครั้งนี้ประเทศที่เป็นเจ้าภาพมีความหวังที่จะได้ชัยชนะในกีฬาฟุตบอล แต่ก็ต้องพลาดหวังเมื่ออุรุกวัยและอาร์เจนตินาได้เข้าชิงชนะเลิศ Paavo Nurmi ได้รับการยกย่องเป็นเจ้าแห่งการแข่งขันวิ่งระยะไกลอีกครั้งหนึ่ง ส่วนสหรัฐอเมริกาได้ครองเหรียญทองถึง 6 เหรียญจากทั้งหมด 11 เหรียญทองของการแข่งขันว่ายน้ำ โอลิมปิกครั้งนี้มีประเทศที่เริ่มฉายแววทางกีฬาเพิ่มขึ้นมาคือ ญี่ปุ่น อีกทั้งยังเป็นโอลิมปิกครั้งแรกที่มีการจัดการแข่งขันกรีฑาหญิง

neg:
กีฬาฟุตบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
ทีมชายมีทีมเข้าแข่งขันทั้งหมด 16 ทีม โดยแบ่งเป็นบราซิล ซึ่งเป็นเจ้าภาพ และอีก 15 ทีม จาก 6 สมาพันธ์ฟุตบอล

neg:
ประเทศอินโดนีเซียในซีเกมส์ 2009
หลังจบสิ้นการแข่งขัน นักกีฬาอินโดนีเซียได้รับเหรียญทอง 43 เหรียญ เหรียญเงิน 53 เหรียญ และเหรียญทองแดง 74 เหรียญ รวม 170เหรียญ
ได้เหรียญทองเป็นอันดับ 3 ของครั้งนี้

neg:
สรุปเหรียญพาราลิมปิกฤดูร้อน 2012
สรุปเหรียญพาราลิมปิกฤดูร้อน 2012 เป็นรายชื่อของจำนวนเหรียญประเภทต่าง ๆ ที่ชาติต่าง ๆ ที่เข้าร่วมโอลิมปิกชนะระหว่างการแข่งขันพาราลิมปิกฤดูร้อน 2012 ณ กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร ตั้งแต่ 29 สิงหาคม ถึง 9 กันยายน พ.ศ. 2555 นักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันทั้งหมด 4,302 คนจาก 164 ประเทศ ในการแข่งขัน 503 รายการใน 20 ชนิดกีฬา

neg:
สรุปเหรียญโอลิมปิกฤดูหนาว 2018
สรุปเหรียญโอลิมปิกฤดูหนาว 2018 เป็นรายการของคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติจัดอันดับตามจำนวนเหรียญที่ได้รับระหว่างการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว 2018 ในเมืองพย็องชัง ประเทศเกาหลีใต้ ตั้งแต่วันที่ 9-25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561 มีนักกีฬาประมาณ 2,920 คน 102 รายการ ใน 15 ชนิดกีฬา มีคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติ 26 จากทั้งหมด 88 คณะที่ได้รับอย่างน้อยหนึ่งเหรียญ

neg:
กีฬาระบำใต้น้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
กีฬาระบำใต้น้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 จัดแข่งขันที่ริโอเดอจาเนโร ประเทศบราซิล แข่งขัน 2 ประเภท คือ ประเภทหญิงคู่และทีมหญิงและจัดแข่งสำหรับผู้หญิงเท่านั้น แข่งระหวังวันที่ 15–20 สิงหาคม ค.ศ. 2016 โดยมีนักกีฬาได้รับโควต้าเข้าแข่งขันทั้งสิ้น 100 คน

neg:
ประเทศไทยในซีเกมส์ 2015
ในครั้งนี้ ประเทศไทยสามารถจบการแข่งขันด้วยการเป็นเจ้าเหรียญทองอีกสมัย นับเป็นสมัยที่ 13 โดยได้ไปทั้งสิ้น 95 เหรียญทองแซงเอาชนะ สิงคโปร์ ชาติเจ้าภาพไปได้ โดยสามารถแซงขึ้นนำได้ในช่วง 4-5 วันก่อนจบการแข่งขัน ในหลายชนิดกีฬา นักกีฬาไทยทำได้ดี เช่น ฟุตบอลก็ได้เหรียญทองอีกครั้ง โดยนับเป็นครั้งที่ 15 จากการเข้าชิงถึง 19 ครั้ง หรือเปตองที่นักกีฬาไทยสร้างประวัติศาสตร์ด้วยการคว้าเหรียญทองมาได้ทุกประเภท

neg:
พิธีปิดโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
สนามกีฬาโอลิมปิกได้ถูกปรับเปลี่ยนให้กลายเป็นธงชาติสหราชอาณาจักรขนาดใหญ่ ซึ่งออกแบบโดยแดเมียน เฮิร์ส มีนักแสดงประมาณ 4,100 คนเข้าร่วมพิธีปิดนี้ โดยมีรายงานว่ามีค่าใช้จ่ายราว 20ล้านยูโร (มูลค่าประมาณ 820 ล้านบาทไทย) มีประธานในพิธีปิดอย่างเป็นทางการคือ ฌาคส์ ร็อกก์ ประธานคณะกรรมการโอลิมปิกสากล ที่เรียกกีฬาโอลิมปิกนี้ว่า "สนุกและสังสรรค์" (Happy and Glorius) ภายในพิธีปิดมีการส่งมอบเจ้าภาพโอลิมปิกถัดไปในปี 2016 คือ รีโอเดจาเนโร ตราบกระทั่งการดับไฟโอลิมปิกและมีการลดธงโอลิมปิกลงด้วย

neg:
เคอ เจิ้ง เหวิน
ในการแข่งขันซีเกมส์ ครั้งที่ 28 ที่จัดขึ้นในประเทศสิงคโปร์ ที่ผ่านมา เคอ ได้เข้าร่วมใน 12 รายการ เขาได้ 7 เหรียญทอง, 4 เหรียญเงิน และ 1 เหรียญทองแดง ในขณะเดียวกันเขาสร้างสถิติกีฬาซีเกมส์ 6 รายการ – ประเภทบุคคล 3 รายการ และ ประเภทผลัด 3 รายการ ในประเภทผลัดผสม 4×100 เมตร ชาย ซึ่งประกอบด้วย เคอ, โจเซฟ สคูลลิง, เคลเมนต์ หลิน และลิโอเนล ชิว พวกเขาจบการแข่งขันด้วยเวลา 3:38.25 วินาที ลบสถิตเก่าด้วยเวลา 3:41.35 วินาที ในปี ค.ศ. 2011

neg:
สรุปเหรียญโอลิมปิกฤดูร้อน 1896
ด้านล่างนี้เป็นตารางสรุปเหรียญโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 ตามการนับเหรียญของคณะกรรมการโอลิมปิกสากล อันดับเหล่านี้เรียงตามจำนวนเหรียญทองที่คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติได้รับ จำนวนเหรียญเงินจะถูกพิจารณาเป็นลำดับถัดไป และสุดท้ายเป็นจำนวนเหรียญทองแดง หากเท่ากันทั้งเหรียญทอง เงินและทองแดง จะมีการให้อันดับเท่ากันและจะลงรายการตามตัวอักษรตามรหัสประเทศคณะกรรมการโอลิมปิกสากล แม้คณะกรรมการโอลิมปิกสากลจะให้สารสนเทศข้างต้นนี้ แต่คณะกรรมการฯ เองไม่ได้รับรองหรืออนุมัติระบบจัดอันดับใด ๆ

neg:
ประเทศไทยในพาราลิมปิก
ในประวัติศาสตร์พาราลิมปิก นักกีฬาไทยได้รับรวม 9 เหรียญทอง 17 เหรียญเงิน และ 18 เหรียญทองแดง จากกีฬาหลายประเภทคือ ลู่และลาน, ว่ายน้ำ, ยกน้ำหนัก, ยิงธนู, บ็อกเซีย, ฟันดาบบนเก้าอี้ล้อเลื่อน และเทนนิสบนเก้าอี้ล้อเลื่อน

neg:
วอลเลย์บอลหญิงในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
วอลเลย์บอลหญิงในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 เป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลหญิง จำนวน 12 ทีม ภายใต้การกำกับดูแลการแข่งขันโดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (ไอโอซี) ร่วมกับ สหพันธ์วอลเลย์บอลนานาชาติ (เอฟไอวีบี) และนับเป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลในโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 12 นับตั้งแต่ปี ค.ศ. 1964 จัดการแข่งขันระหว่างวันที่ 9 ถึง 23 สิงหาคม 2008 ที่แคปิตัล อินดอร์ สเตเดียม และ เป่ยจิง อินซูลิส ออฟ เทคโนโลยี ยิมเนเซียม โดยวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติบราซิล สามารถคว้าเหรียญทองไปครองได้เป็นสมัยแรก

neg:
โอลิมปิกฤดูร้อน 2024
ในปี พ.ศ. 2550 คณะกรรมการโอลิมปิกสากล หรือ "ไอโอซี" ได้กำหนดแนวคิดของกีฬาโอลิมปิกให้มีกีฬารวม 28 กีฬา แบ่งเป็น กีฬาหลักจำนวน 25 กีฬา และกีฬาเพิ่มเติมที่ได้รับการคัดเลือกในแต่ละครั้งจำนวน 3 กีฬา ในวันที่ 8 กันยายน พ.ศ. 2556 ไอโอซีได้บรรจุกีฬามวยปล้ำกลับเข้าสู่ในกีฬาโอลิมปิก 2020 และ 2024 ซึ่งจัดเป็น 1 ใน 3 กีฬาที่เป็นกีฬาเพิ่มเติม โดยสหพันธ์มวยปล้ำนานาชาติ หรือ "ฟีล่า" (ปัจจุบันคือ สหภาพมวยปล้ำโลก) ได้ปรับเปลี่ยนรุ่นในประเภทฟรีสไตล์ และเกรโก-โรมัน โดยการลดรุ่นประเภทชาย 6 รุ่นแล้วเปลี่ยนเป็นประเภทหญิงแทน อย่างไรก็ตามในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2559 ไอโอซีได้บรรจุ 5 กีฬาเพิ่มเติมในกีฬาโอลิมปิก 2020 โดยยังมีแผนที่จะประเมินกีฬาที่มีอยู่ 28 กีฬาเหมือนเดิม โดยปัจจุบันไม่มีข้อบ่งชี้ว่าวิธีนี้จะส่งผลต่อจำนวนกีฬาในกีฬาโอลิมปิก 2024 อย่างไร

neg:
โอลิมปิกฤดูหนาว 2014
การแข่งขันในครั้งนี้มีการแข่งขัน 98 ประเภท จากกีฬาในฤดูหนาว 7 ชนิด ซึ่งแบ่งออกเป็น 15 สาขา และมีประเภทของกีฬาชนิดใหม่เพิ่มเข้ามา 7 สาขา ซึ่งก็คือ ไบแอธลอนคู่ผสม, สกีกระโดดไกล ประเภทหญิง, ระบำสเก็ต ประเภททีมผสม, ลุจ ประเภททีมผสม, สกีบนลานโค้ง, สกี หรือสโนว์บอร์ด บนราว และ สโนว์บอร์ดลีลา ในการแข่งขันครั้งนี้ ได้สร้างอุทยานโอลิมปิก ใกล้ๆกับ ทะเลดำ และ สนามกีฬาโอลิมปิกฟิชต์ ส่วนกีฬาในร่มจัดการแข่งขันที่ รีสอร์ต แซทเทิลเมนต์

neg:
กีฬามวยปล้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 1960
การแข่งขันกีฬามวยปล้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 1960 เป็นการแข่งขันมวยปล้ำโอลิมปิกที่จัดขึ้นในโรม ประเทศอิตาลี กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 26 สิงหาคม - 6 กันยายน พ.ศ. 2503 แข่งขันทั้งสิ้น 16 เหรียญทอง

neg:
สรุปเหรียญรางวัลพาราลิมปิกตลอดกาล
กีฬาพาราลิมปิก

neg:
กรีฑาในซีเกมส์ 2009
ซีเกมส์ 2009 มีการแข่งขันกรีฑา ขึ้นที่สนามกีฬาแห่งชาติลาว หลัก 16 ในระหว่างวันที่ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2552-17 ธันวาคม พ.ศ. 2552 ซึ่งมีการชิงชัยในกรีฑาทั้งสิ้น 45 เหรียญทอง ซึ่งประเทศไทยคว้าเหรียญทองจากกรีฑาได้มากที่สุด ถึง 14 เหรียญทอง

neg:
เทย์เลอร์ แซนเดอร์
ในปี ค.ศ. 2016 ในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก ที่รีโอเดจาเนโร แซนเดอร์เป็นผู้เล่นหลักของทีม และเขาได้เป็นผู้มีส่วนสำคัญในการพาทีมชาติสหรัฐเข้ารับรางวัลเหรียญทองแดง ในช่วงท้ายของการแข่งขันแซนเดอร์

neg:
โสภิตา ธนสาร
ในการแข่งขันโอลิมปิก 2016 ที่ริโอเดอจาเนโร โสภิตาได้เหรียญทองในรุ่นฟลายเวต (48 กิโลกรัม) หลังจากเปิดการแข่งขันอย่างเป็นทางการเพียงวันเดียว โดยทำน้ำหนักรวมได้ 200 กิโลกรัม จากการยก 3 ครั้ง นับเป็นเหรียญทองแรกและเหรียญรางวัลแรกของนักกีฬาไทยในการแข่งขันครั้งนี้ และเป็นเหรียญทองแรกของนักกีฬาไทยในรอบ 8 ปี หลังจากโอลิมปิกครั้งที่แล้ว (ลอนดอนเกมส์) ไทยไม่สามารถคว้าเหรียญทองมาได้แม้แต่เหรียญเดียว

neg:
ทีมผสมในโอลิมปิก
ทีมผสมในกีฬาโอลิมปิก () เกิดขึ้นในระยะแรกของโอลิมปิกสมัยใหม่ ซึ่งอนุญาตให้นักกีฬาเฉพาะบุคคล รวมตัวกันเป็นทีมจากหลายชาติ โดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (International Olympic Committee; IOC) จัดกลุ่มดังกล่าวเข้าด้วยกัน ด้วยการกำหนดให้เป็นทีมผสม และใช้รหัสของไอโอซีคือ ZZX ซึ่งทีมผสมนี้ได้รับเหรียญรางวัลรวม 17 เหรียญ ในการแข่งขันสมัยใหม่ 3 ครั้งแรกคือ ครั้งที่ 1 พ.ศ. 2439 (ค.ศ. 1896) ครั้งที่ 2 พ.ศ. 2443 (ค.ศ. 1900) และ ครั้งที่ 3 พ.ศ. 2447 (ค.ศ. 1904)

neg:
โอลิมปิกฤดูร้อน
โดยมีเพียง 4 ประเทศที่ส่งนักกีฬาเข้าแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้ง ได้แก่ ออสเตรเลีย สหราชอาณาจักร กรีซ และสวิตเซอร์แลนด์ และมีเพียงประเทศเดียวเท่านั้นที่ชนะและได้รับเหรียญทองอย่างน้อย 1 เหรียญจากการแข่งขันทุกครั้ง คือ สหราชอาณาจักร โดยได้รับตั้งแต่ 1 เหรียญทอง ในปี 1904 1952 และ 1996 จนถึงได้รับ 56 เหรียญทอง ในปี 1908

neg:
กีฬาฟุตบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
กีฬาฟุตบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 มีการแข่งขันช่วงระหว่างวันที่ 3 สิงหาคม ถึง 20 สิงหาคม พ.ศ. 2555 โดยมี 2 เหรียญทองสำหรับกีฬาชนิดนี้ ซึ่งมอบให้แก่ผู้ชนะเลิศในการแข่งขัน 2 ประเภท ได้แก่ ฟุตบอลชาย และ ฟุตบอลหญิง

neg:
สรุปเหรียญพาราลิมปิกฤดูร้อน 1996
สรุปเหรียญพาราลิมปิกฤดูร้อน 1996 เป็นรายชื่อของจำนวนเหรียญประเภทต่าง ๆ ที่ชาติต่าง ๆ ที่เข้าร่วมกีฬาพาราลิมปิกชนะระหว่างการแข่งขันตั้งแต่ 16–25 สิงหาคม ค.ศ. 1996 ณ เมืองแอตแลนตา สหรัฐอเมริกา

neg:
เอเชียนเกมส์ 1986
ประเทศที่ได้รับเหรียญทองมากที่สุด 10 อันดับแรก ได้แก่

neg:
รีอูเซงตรู
เมื่อรีโอเดจาเนโรชนะการเสนอเป็นเจ้าภาพโอลิมปิกฤดูร้อน และพาราลิมปิกฤดูร้อน 2016 ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2009 สี่ในหกอาคารก็ได้รับการเสนอให้เป็นสถานที่จัดการแข่งขัน ซึ่งพาวิลเลียน 2 จะใช้จัดมวยสากลโอลิมปิก, พาวิลเลียน 3 จะใช้จัดเทเบิลเทนนิสโอลิมปิกและพาราลิมปิก, พาวิลเลียน 4 จะใช้จัดแบดมินตัน และพาวิลเลียน 6 จะใช้จัดยกน้ำหนักโอลิมปิก และยกน้ำหนักทรงพลังพาราลิมปิก

neg:
ประเทศอินโดนีเซียในซีเกมส์ 2007
หลังจบสิ้นการแข่งขัน นักกีฬาอินโดนีเซียได้รับเหรียญทอง 56 เหรียญ เหรียญเงิน 64 เหรียญ และเหรียญทองแดง 83 เหรียญ รวม 209เหรียญ
ได้เหรียญทองเป็นอันดับ 4 ของครั้งนี้

neg:
กีฬามหาวิทยาลัยโลกฤดูร้อน 2007
ประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันกีฬามหาวิทยาลัยโลกในครั้งนี้มีทั้งสิ้น 156 ประเทศ จากทุกทวีปทั่วโลก มีนักกีฬาทั้งสิ้นถึง 10,205 คน ซึ่งมีจำนวนมากที่สุดเป็นอันดับ 2 รองจากโอลิมปิก เมื่อเทียบกับการแข่งขันกีฬาระดับนานาชาติที่มีอยู่ในโลกปัจจุบัน มีรางวัล 236 เหรียญทอง จาก 15 ชนิดกีฬา

neg:
กีฬาฟุตบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 – ทีมชาย – กลุ่มบี
เป็นการแข่งขันฟุตบอลโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 ที่ประเทศบราซิล โดยมี 4 ทีมคือ สวีเดน ไนจีเรีย โคลอมเบีย ญี่ปุ่นแต่ละทีมแข่ง 3 นัด ทีมที่คะแนนมากที่สุด 2 อันดับแรก จะผ่านเข้า รอบก่อนรองชนะเลิศ ต่อไป

neg:
กีฬาฮอกกี้ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
การแข่งขันฮอกกี้ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 เป็นการแข่งขันฮอกกี้โอลิมปิกที่จะจัดขึ้นในรีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 7-20 สิงหาคม พ.ศ. 2559 ที่สนาม Olympic Hockey Center

neg:
วอลเลย์บอลชายในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004
วอลเลย์บอลชายในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004 เป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลชาย จำนวน 12 ทีม ภายใต้การกำกับดูแลการแข่งขันโดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (ไอโอซี) ร่วมกับ สหพันธ์วอลเลย์บอลนานาชาติ (เอฟไอวีบี) และนับเป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลในโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 11 นับตั้งแต่ปี ค.ศ. 1964 จัดการแข่งขันระหว่างวันที่ 15 ถึง 29 สิงหาคม 2004 ที่พีซ แอนด์ เฟรนด์ชิป สเตเดียม โดยวอลเลย์บอลชายทีมชาติบราซิล สามารถคว้าเหรียญทองได้เป็นสมัยที่ 2 ส่วนเหรียญเงินนั้นเป็นของวอลเลย์บอลชายทีมชาติอิตาลี

neg:
เรเชล แอดัมส์
ในปี ค.ศ. 2016 เธอได้รับรางวัลเหรียญเงินจากการแข่งขันวอลเลย์บอลเวิลด์กรังด์ปรีซ์ นอกจากนี้ยังได้รับรางวัลตัวบล็อกยอดเยี่ยม ในเดือนสิงหาคมของปีเดียวกันเธอได้รับรางวัลเหรียญทองแดงจากการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อนที่รีโอเดจาเนโร

neg:
พาราลิมปิกฤดูร้อน 2016
พาราลิมปิกฤดูร้อน 2016 (โปรตุกีส บาซิเลียน: "Jogos Paralímpicos de Verão de 2016") หรือการแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 15 เป็นการแข่งขันกีฬาคนพิการระดับโลกที่มีการแข่งขันกีฬาหลายชนิด จัดขึ้นที่เมืองริโอ เดอ จาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 7 กันยายน ถึง 18 กันยายน พ.ศ. 2559

neg:
กีฬาฟุตบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
ทีมชายมีทีมเข้าแข่งขันทั้งหมด 12 ทีม โดยแบ่งเป็นบราซิล ซึ่งเป็นเจ้าภาพ และอีก 11 ทีม จาก 6 สมาพันธ์ฟุตบอล

neg:
ประเทศออสเตรียในโอลิมปิกฤดูหนาว 2010
ประเทศออสเตรียคว้าเหรียญทอง 4 เหรียญ เหรียญเงิน 6 และเหรียญทองแดง 6 เหรียญ ซึ่งเป็นครั้งที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดเป็นอันดับที่ 3 รองจาก โอลิมปิกฤดูหนาว 2006 ที่ตูริน (ได้เหรียญทอง 9 เงิน 7 ทองแดง 7) และโอลิมปิกฤดูหนาว 1992 (ได้เหรียญทอง 6 เงิน 7 ทองแดง 8) ที่แอลเบิร์ทวิลล์ ฝรั่งเศส รวมเหรียญรางวัลทั้งหมด 16 เหรียญ น้อยที่สุดตั้งแต่โอลิมปิกฤดูหนาว 1994 ที่ลิลแฮมเมอร์ นอร์เวย์ ซึ่งครั้งนั้นได้ไปทั้งหมดเพียง 9 เหรียญ

neg:
สรุปเหรียญโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
สรุปเหรียญโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 เป็นรายชื่อของคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติจัดอันดับตามจำนวนเหรียญที่ได้รับระหว่างโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 ในรีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ตั้งแต่วันที่ 5 สิงหาคม – 21 สิงหาคม ค.ศ. 2016

neg:
ชิน จง-โอ
วันที่ 28 กรกฎาคม ค.ศ. 2012 จินได้รับรางวัลเหรียญทองในกีฬาปืนลม 10 ม. ชาย ของการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 และในวันที่ 5 สิงหาคม เขาได้รับรางวัลเหรียญทองในกีฬาปืนพก 50 ม. ชาย โดยกลายเป็นนักกีฬาชายคนแรกที่ประสบความสำเร็จในการรักษาตำแหน่งของกีฬาโอลิมปิกรายการปืนพก 50 เมตรเอาไว้ได้ และในลักษณะเดียวกันนี้ จินยังเป็นบุคคลแรกที่ได้รับรางวัลเหรียญทองรายการปืนลม 10 เมตรชาย และปืนพก 50 เมตรชายภายในโอลิมปิกครั้งเดียวกัน และเป็นหนึ่งในห้านักยิงปืนที่ได้รับรางวัลสองเหรียญทองภายในโอลิมปิกครั้งเดียวกัน นับจากชายคนแรกที่สามารถทำได้สำเร็จอย่าง ออตโต โอลเซ่น จากทีมชาตินอร์เวย์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 1920 เขาเป็นหนึ่งในสามของนักยิงปืนที่ได้รับรางวัลสามเหรียญทองโอลิมปิก เช่นเดียวกับ ราล์ฟ ชูมันน์ จากประเทศเยอรมนี และ คิม โรด จากสหรัฐอเมริกา เขากลายเป็นนักกีฬาชาวเกาหลีคนแรกที่ชนะรางวัลสามเหรียญทองโอลิมปิกในประเภทบุคคล โดยชนะห้ารายการแข่งขันโอลิมปิก จากการเข้าแข่งขันสี่ครั้ง ของการป้องกันตำแหน่งในโอลิมปิกฤดูร้อน (ในขณะที่ ซิม กวอนโฮ ได้รับรางวัลจากมวยปล้ำเกรกโก-โรมัน ใน ค.ศ. 1996 และ 2000 ที่ซึ่งเขาชนะในสองรุ่นน้ำหนักที่ต่างกัน) รวมถึงได้รับสองเหรียญทองในประเภทบุคคลภายในกีฬาโอลิมปิกครั้งเดียวกัน และเป็นผู้ชนะกีฬาโอลิมปิกสามครั้งติดต่อกัน (ในขณะที่ คิม ซูนยอง ได้รับรางวัลเหรียญทอง, เหรียญเงิน และเหรียญทองแดงตามลำดับในกีฬายิงธนู ใน ค.ศ. 1988, 1992 และ 2000 แต่ก็ไม่ได้ต่อเนื่องกันในกีฬาโอลิมปิก)

neg:
ประเทศไทยในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
โดยครั้งนี้ นักกีฬาไทยทำได้เพียง 2 เหรียญเงิน และ 2 เหรียญทองแดง รวมเป็น 4 เหรียญเท่านั้น และได้อันดับที่ 57 จากตารางชาติรวมทั้งหมดในการแข่งขันครั้งนี้เมื่อจบการแข่งขัน ซึ่งเป็นครั้งแรกในรอบ 16 ปี ที่นักกีฬาไทยไม่ได้เหรียญทอง นับตั้งแต่โอลิมปิกฤดูร้อน 1996 ที่แอตแลนตา ที่สมรักษ์ คำสิงห์ ได้รับเหรียญทองเป็นครั้งแรก อีกทั้งหลายชนิดกีฬาก็ทำผลงานได้ไม่สำเร็จตามที่คาดหมายไว้

neg:
โอลิมปิกฤดูร้อน 2012
จำนวนเหรียญรางวัล สำหรับโอลิมปิกและพาราลิมปิกเกมส์ มีประมาณ 4,700 เหรียญ ผลิตขึ้นโดยโรงกษาปณ์หลวง (The Royal Mint) และออกแบบโดย เดวิด วัตกินส์ (David Watkins) มีน้ำหนัก 375-400 กรัม ความหนา 7 มิลลิเมตร ซึ่งสลักชื่อกีฬาและประเภทรุ่นที่ขอบเหรียญ ตามธรรมเนียมที่สืบทอดมา หน้าเหรียญเป็นภาพไนกี เทพธิดาแห่งชัยชนะของกรีก ก้าวย่างจากมหาวิหารพาร์เธนอน (Parthenon) ส่วนลักษณะของหลังเหรียญ มีตราสัญลักษณ์การแข่งขัน ลายเส้นโค้งสื่อถึงแม่น้ำเทมส์ และชุดของเส้นตรง อันมีนัยสื่อถึงพลังของนักกีฬา

neg:
สรุปเหรียญโอลิมปิกฤดูหนาว 2014
สรุปเหรียญโอลิมปิกฤดูหนาว 2014 เป็นรายการของคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติจัดอันดับตามจำนวนเหรียญที่ได้รับระหว่างการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว 2014 ในเมืองโซชี ประเทศรัสเซีย ตั้งแต่วันที่ 7-23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557 มีนักกีฬาประมาณ 2,873 คน 98 รายการ ใน 15 ชนิดกีฬา มีคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติ 26 จากทั้งหมด 88 คณะที่ได้รับอย่างน้อยหนึ่งเหรียญ

neg:
ซีเกมส์ 2015
ในการเลือกจัดการแข่งขันตามชนิดกีฬาต่างๆ คณะกรรมการจัดการแข่งขันแสดงให้เห็นถึงความปรารถนาที่จะกำหนดรูปแบบการแข่งขัน เพื่อเพิ่มระดับความเป็นเลิศในกีฬาที่สำคัญ มีเพียงฟลอร์บอล และเน็ตบอลเท่านั้นที่เป็นกีฬาดั้งเดิมและถูกรวมอยู่ในการชิงชัยเหรียญทอง ทำให้อีก 34 ชนิดกีฬาที่เหลือ ที่มีกีฬาบรรจุในกีฬาโอลิมปิกถึง 24 ชนิด และบรรจุเฉพาะในเอเชียนเกมส์ 10 ชนิด

neg:
ประเทศญี่ปุ่นในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
ประเทศญี่ปุ่น เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 30 ค.ศ. 2012 (พ.ศ. 2555) ณ กรุงลอนดอน, สหราชอาณาจักร ระหว่างวันที่ 27 กรกฎาคม – 12 สิงหาคม พ.ศ. 2555 เมื่อจบการแข่งขันประเทศญี่ปุ่นได้รับเหรียญทองมากที่สุดเป็นลำดับที่ 11 จากชาติทั้งหมดที่เข้าแข่งขัน มี 7 เหรียญทอง 14 เหรียญเงิน และ 17 เหรียญทองแดง รวมเป็น 38 เหรียญรางวัลที่ทีมชาติญี่ปุ่นได้รับจากการแข่งขันโอลิมปิกครั้งนี้

neg:
กีฬาเทควันโดในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
กีฬาเทควันโดในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 จะจัดแข่งขันที่ริโอเดอจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 17–20 สิงหาคม ค.ศ. 2016 ประเภทการแข่งขันแบ่งออกเป็น 8 ประเภท; ชาย 4 ประเภท และหญิง 4 ประเภท

neg:
สรุปเหรียญพาราลิมปิกฤดูร้อน 1988
สรุปเหรียญพาราลิมปิกฤดูร้อน 1988 เป็นรายชื่อของจำนวนเหรียญประเภทต่าง ๆ ที่ชาติต่าง ๆ ที่เข้าร่วมโอลิมปิกชนะระหว่างการแข่งขันตั้งแต่ 15–24 ตุลาคม ค.ศ. 1988

neg:
กีฬาฟุตบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
ทีมจะถูกแบ่งใน 3 กลุ่ม กลุ่มละ 4 ประเทศ โดยจะแข่งขันแบบพบกันหมด รวมทั้งหมด 3 นัด ซึ่งจะได้รับ 3 คะแนนหากชนะ, 1 คะแนนหากเสมอ 2 ทีมที่ได้คะแนนมากที่สุดของกลุ่มจะเข้าสู่รอบ 8 ทีม

neg:
เปตองในซีเกมส์ 2015
ในครั้งนี้นักกีฬาไทยสร้างประวัติศาสตร์ด้วยการคว้าเหรียญทองมาทั้งหมด 8 เหรียญ จากการส่งเข้าแข่งขันทั้งหมด 8 ประเภท


query: เครื่องบินขับไล่ ลำแรกสร้างขึ้นที่ใด ?

pos:
เครื่องบินขับไล่
ความว่าเครื่องบินขับไล่หรือไฟเตอร์นั้นถูกใช้ครั้งแรกเพื่อบรรยายถึงเครื่องบินสองที่นั่งพร้อมความสามารถในการขนปืน เครื่องบินขับไล่แรกๆ นั้นก็คือ"กันบัส"ที่เป็นแบบทดลองของบริษัทวิกเกอร์สในอังกฤษซึ่งมีรุ่นดีสุดที่เรียกว่าวิกเกอร์ส เอฟ.บี.5 กันบัสในปีพ.ศ. 2457 จุดด้อยของเครื่องบินชนิดนี้คือมันช้า ไม่นานผู้คนก็เริ่มรู้ว่าเครื่องบินนั้นจะต้องรวดเร็วเพื่อไล่เหยื่อของมันให้ทัน

neg:
เครื่องบินทิ้งระเบิด
เครื่องบินขับไล่ทิ้งระเบิด (หรือเครื่องบินขับไล่ทางยุทธวิธี เครื่องบินจู่โจม และเครื่องบินโจมตี) เป็นเครื่องบินทางทหารที่มีหลากหลายบทบาทซึ่งสามารถทำการโจมตีได้ทั้งแบบอากาศสู่อากาศและอากาศสู่พื้น เครื่องบินขับไล่ทิ้งระเบิดจำนวนมากถูกออกแบบมาให้เข้าต่อสู้ทางอากาศได้ในทันทีหลังจากที่โจมตีเป้าหมายบนพื้นดินแล้ว เครื่องบินต่อสู้หลายบทบาทในปัจจุบันถูกออกแบบให้ทำหน้าที่ได้อย่างหลากหลายมากขึ้นเนื่องจากงบประมาณที่จำกัดและพวกมันก็มักจะมีประโยชน์มาก ตัวอย่างเช่น เจียงดู เจ-10 เซียน เจเอช-7 เอฟ-4 แฟนทอม 2 เอฟ-15อี สไตรค์อีเกิล เอฟ-16 ไฟท์ติ้งฟอลคอน เอฟ/เอ-18 ฮอร์เน็ท ซุคฮอย ซู-34 มิราจ 2000 และพานาเวีย ทอร์นาโด

neg:
แมคดอนเนลล์ ดักลาส เอฟ-4 แฟนทอม 2
เอฟ-4 แฟนท่อม ถูกออกแบบให้เป็นเครื่องบินขับไล่ป้องกันประจำกองบินสำหรับกองทัพเรือสหรัฐฯ และได้เข้าประจำการครั้งแรกเมื่อปีพ.ศ. 2503 ในปีพ.ศ. 2506 ถูกใช้โดยกองทัพอากาศสหรัฐฯ ให้ทำหน้าที่เครื่องบินขับไล่โจมตี เมื่อการผลิตสิ้นสุดลงในปีพ.ศ. 2524 แฟนทอม 2 จำนวน 5,195 ลำคือจำนวนทั้งหมดถูกสร้างขึ้นมา ทำให้เป็นเครื่องบินทางทหารของสหรัฐฯ ที่มีจำนวนมากที่สุด จนกระทั่งมีการสร้างเอฟ-15 อีเกิล เอฟ-4 ยังคงทำสถิติในการเป็นเครื่องบินขับไล่ที่มีระยะการผลิตยาวนานที่สุดคือ 24 ปี วัตกรรมของเอฟ-4 รวมทั้งเรดาร์พัลส์และการใช้ไทเทเนียมในการทำโครงสร้าง

neg:
ซุคฮอย ซู-27
เมื่อข้อกำหนดถูกมองว่าท้าทายและแพงเกินไปสำหรับเครื่องบินขับไล่ลำเดียว ข้อระบุของพีเอฟไอจึงถูกแบ่งออกเป็นสอง คือ แอลพีเอฟไอ (ย่อมาจาก "Lyogkyi PFI" หรือเครื่องบินขับไล่แนวหน้าชั้นนำขนาดเบา) และทีพีเอฟไอ (ย่อมาจาก "Tyazholyi PFI" หรือเครื่องบินขับไล่แนวหน้าชั้นนำขนาดเบา) โครงการแรกทำให้เกิดมิก-29 ซึ่งเป็นเครื่องบินขับไล่ทางยุทธวิธีพิสัยใกล้ ในขณะที่โครงการที่สองถูกมอบหมายให้กับบริษัทซุคฮอย ซึ่งได้สร้างซู-27 และแบบต่างๆ ออกมา โครงการทีพีเอฟไอนั้นคล้ายคลึงกับโครงการเอฟ-เอกซ์ ซึ่งทำให้เกิดเอฟ-15 อีเกิล ในขณะที่โครงการแอลพีเอฟไอคล้ายกับโครงการเครื่องบินขบไล่ขนาดเบาที่สร้างเอฟ-16 ไฟท์ติ้งฟอลคอนและนอร์ธทรอป วายเอฟ-17ที่กลายมาเป็นเอฟ/เอ-18 ฮอร์เน็ท

neg:
เครื่องบินขับไล่
ค่าใช้จ่ายในการพัฒนาและความซับซ้อนของเครื่องบินสูงเท่ากับความสามารถของพวกมัน กองทัพอากาศสหรัฐฯ ได้วางแผนเดิมที่จะซื้อเอฟ-22 จำนวน 650 ลำแต่ในปัจจุบันดูเหมือนจะมีเพียง 200 ลำเท่านั้นที่จะถูกสร้าง ราคาของมันบานปลายเป็น 140 ล้านดอลลาร์สหรัฐ เพื่อขยายราคาในการพัฒนาและการผลิต โครงการจึงจัดขึ้นเพื่อมีประเทศอื่นๆ อีกแปดประเทศมาร่วมเสี่ยงและเป็นหุ้นส่วน ด้วนทั้งหมดประเทศหุ้นส่วนเก้าประเทศคาดหวังที่จะซื้อเอฟ-35 ไลท์นิ่ง 2 มากกว่า 3,000 ลำโดยมีราคาประมาณ 80-85 ล้านดอลลาร์สหรัฐ อย่างไรก็ตามเอฟ-35 ถูกออกแบบมาให้มีสามทางเลือก คือ แบบที่ขึ้น-ลงแบบธรรมดา แบบที่ขึ้น-ลงในแนวตั้ง และแบบที่ใช้บนเรือบรรทุกเครื่องบินซึ่งก็มีราคาแตกต่างกันออกไป ประเทศอื่นๆ ได้เริ่มทำโครงการพัฒนาเครื่องบินขับไล่ยุคที่ห้า โดยมีซุคฮอย พีเอเค เอฟเอของรัสเซียที่คาดว่าจะเข้าประจำการในปีพ.ศ. 2555-2558 ในเดือนตุลาคมพ.ศ. 2550 รัสเซียและอินเดียได้ทำการพัฒนาเครื่องพีเอเค เอฟเอแบบสองที่นั่ง อินเดียยังได้กำลังพัฒนาเครื่องบินขับไล่รุ่นที่ห้าของตนเอง จีนได้รายงานว่าจะสร้างเครื่องบินขับไล่ยุคที่ห้าจำนวนมาก และทั้งญี่ปุ่นและเกาหลีใต้ก็เช่นกัน

neg:
เลียร์เจ็ต
บิล และทีมของเขาได้นำโครงสร้างพื้นฐานของเครื่องบินขับไล่รุ่นนี้ มาปรับใช้เพื่อพัฒนาต่อเป็นอากาศยานส่วนบุคคล และได้ก่อตั้ง บริษัท Swiss American Aircraft Corporation ซึ่งมีที่ตั้งอยู่ที่ประเทศสวิสเซอร์แลนด์ และใช้วิศวกรออกแบบชาวสวิสเซอร์แลนด์ เยอรมัน และอังกฤษ เป็นหลัก อากาศยานที่ออกแบบใหม่นี้ ในตอนแรกได้เรียกว่ารุ่น SAAC-23 โดยเรียกเล่นๆ กันว่า 'ทีน่า เจ็ต' ซึ่งมีเอกลักษณ์เฉพาะตัวได้แก่ถังน้ำมันเชื้อเพลิงที่ยื่นออกมาจากลำตัวเครื่อง รวมทั้งระบบลงจอด ซึ่งแทบไม่ได้เปลี่ยนแปลงจากเครื่องบินขับไล่ซึ่งใช้เป็นต้นฉบับเลย ต่อมาในปีค.ศ. 1962 บริษัทได้ย้ายฐานการผลิตจากสวิสเซอร์แลนด์ไปยังวิชิทอ โดยมีสาเหตุมาจากความเอื้ออำนวยในการผลิตเครื่องบิน ต่อมาในปีค.ศ. 1963 โครงการประกอบเลียร์เจ็ตรุ่นแรกก็ได้เกิดขึ้นที่ฐานการผลิตใหม่แห่งนี้ และในปีต่อมา บริษัทก็ได้เปลี่ยนชื่อเป็น Lear Jet Corporation

neg:
เครื่องบินขับไล่
เมื่อสงครามเย็นสิ้นสุดลงในปีพ.ศ. 2532 ทำให้หลายรัฐบาลลดการใช้จ่ายทางกองทัพเพื่อสันติ คลังแสงของกองทัพอากาศจึงถูกตัดขาด และโครงการวิจัยและพัฒนาตั้งใจที่จะพัฒนาสิ่งที่คาดว่าจะเป็น"เครื่องบินขับไล่ยุคที่ห้า" หลายโครงการถูกยกเลิกในครึ่งแรกของปีพ.ศ. 2533 ส่วนพวกที่รอดก็ยืดออกไป ในขณะที่การพัฒนาที่เชื่องช้าได้ลดการระดมทุนในแต่ละปี มันก็หวนคืนมาในแบบค่าปรับของโครงการทั้งหมดและราคาของหน่วยในระยะยาว อย่างไรก็ตามในกรณีนี้มันได้ทำให้นักออกแบบมีแรงกระตุ้นในการสร้างคอมพิวเตอร์ ระบบอิเลคทรอนิกอากาศ และระบบการบินอื่นๆ ซึ่งได้เป็นไปได้มากเนื่องจากการสร้างเทคโนโลยีไมโครชิปและเซมิคอนดักเตอร์ในปีพ.ศ. 2523 และพ.ศ. 2533 โอกาสครั้งนี้ทำให้นักออกแบบพัฒนาแบบต่อจากยุคที่สี่ หรืออกแบบใหม่ พร้อมด้วยความสามารถที่ก้าวหน้า การออกแบบพัฒนาเหล่านี้กลายมาเป็น"เครื่องบินขับไล่ยุคที่ 4.5" บ่งบอกว่ามันเป็นส่วนกลางระหว่างยุคที่สี่กับยุคที่ห้า และด้วยการช่วยเหลือจากพวกมันทำให้เกิดการพัฒนาไปไกลยิ่งกว่าในเทคโนโลยีของยุคที่ห้า

neg:
เครื่องบินขับไล่
ยุทธการอังกฤษยังได้เผยให้เห็นความไม่เพียงพอของเครื่องบินขับไล่ทางยุทธวิธีเมื่อต้องใช้ในการโจมตีระยะไกล แนวคิดเครื่องบินขับไล่ขนาดหนักแบบสองเครื่องยนต์ถูกมองว่าเป็นความล้มเหลวเมื่อเครื่องเมสเซอร์สมิต บีเอฟ 110กองทัพอากาศเยอรมันนั้นขาดความคล่องแคล่วและตกเป็นเป้าได้ง่ายต่อเครื่องเฮอร์ริเคนและสปิตไฟร์ บีเอฟ 110 จึงถูกลดขั้นมาเป็นเครื่องบินขับไล่กลางคืนและเครื่องบินขับไล่ทิ้งระเบิดซึ่งพบว่ามันเหมาะมากกว่า นอกจากนั้นบีเอฟ 109 ของกองทัพอากาศเยอรมันปฏิบัติการในแบบที่สุดระยะของมันและไม่สามารถทำการรบได้นานนัก เมื่อเครื่องบินทิ้งระเบิดขาดการบินคุ้มกัน เยอรมนีก็สูญเสียเครื่องบินมากขึ้น

neg:
เอฟ-14 ทอมแคท
รุ่นเอเป็นเครื่องบินขับไล่สกัดกั้นในทุกสภาพอากาศสองที่นั่งแบบเริ่มแรกของกองทัพเรือสหรัฐ มันทำการบินครั้งแรกในวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2513 เอฟ-14เอ 12 ลำแรกเป็นต้นแบบ (บางครั้งก็เรียกวายเอฟ-14เอ) การดัดแปลงเกิดขึ้นในช่วงท้ายของมันเพื่อทำให้มันสามารถใช้อาวุธนำวิถีได้ กองทัพเรือสหรัฐได้รับเอฟ-14เอทั้งหมด 478 ลำและส่วนอิหร่านได้รับ 79 ลำ เอฟ-14เอ 102 ลำสุดท้ายถูกส่งมอบพร้อมกับเครื่องยนต์ทีเอฟ30-พี-414เอ นอกจากนี้แล้วเอฟ-14เอลำที่ 80 ที่ถูกผลิตขึ้นมาให้กับอิหร่าน กลับถูกส่งให้กับกองทัพเรือสหรัฐแทน

neg:
ซ้าบ 35 ดราเคน
ซ้าบ 35 ดราเคน () เป็นเครื่องบินไอพ่นขับไล่ความเร็วกว่าเสียง 2 เท่าแบบแรกของประเทศสวีเดน บินครั้งแรกเมื่อวันที่ 25 ตุลาคม ค.ศ. 1955 และประจำเข้ากองทัพอากาศสวีเดนเป็นครั้งแรกเมื่อต้นปี ค.ศ. 1960 สร้างขึ้นมาทั้งหมด 644 ลำ และใช้ในกองทัพอากาศสวีเดน, ฟินแลนด์, และเดนมาร์ค ปัจจุบันได้ปลดประจำการแล้ว

neg:
จรวด
ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1931-1937 ในรัสเซีย งานทางวิทยาศาสตร์ได้แผ่ขยายออกไปอย่างกว้างขวางในการออกแบบเครื่องยนต์จรวดที่เกิดขึ้นในเลนินกราดที่ห้องปฏิบัติการวิจัยพลศาสตร์ของก๊าซ โดยได้รับทุนสนับสนุนและบุคลากรเป็นอย่างดี, กว่า 100 เครื่องยนต์สำหรับการทดลองได้ถูกสร้างขึ้นภายใต้การดูแลของนักวิทยาศาสตร์ด้านจรวดที่มีชื่อว่า วาเรนทิน กลูสโก (Valentin Glushko) (อ่านเป็นภาษาโครเอเชีย) ซึ่งเป็นวิศวกรและนักออกแบบเครื่องยนต์จรวดคนสำคัญของอดีตสหภาพโซเวียตในช่วงระหว่างที่มีการแข่งขันกันทางด้านอวกาศของอดีตสหภาพโซเวียต/และสหรัฐอเมริกา การทำงานนั้นรวมถึงการระบายความร้อนที่เกิดซ้ำ (regenerative cooling), การจุดระเบิดเชื้อเพลิงจรวดแบบไฮเปอร์กอลิค (hypergolic propellant), และการออกแบบหัวฉีดเชื้อเพลิงซึ่งรวมเอาทั้งการหมุนวนและการผสมเชื้อเพลิงจรวดแบบสองชนิดเข้าไว้ด้วยกัน อย่างไรก็ดี, การดำเนินงานได้ถูกจำกัดลงโดยการถูกจับกุมตัวของกลูสโก ในช่วงระหว่างการกว้างล้างของสตาลินในปี 1938 การทำงานที่คล้ายคลึงกันคือทำโดยศาสตราจารย์ชาวออสเตรีย ยูแจน เซงเกอร์ (Eugen Sänger) ผู้ที่ทำงานกับเครื่องบินอวกาศ (spaceplane) ขับเคลื่อนด้วยพลังจรวด อย่างเช่น เครื่องวิหคเงิน (มาจากภาษาเยอรมัน-Silbervogel) (บางครั้งเรียกว่าเครื่องบินทิ้งระเบิดแบบ 'antipodal' (แปลว่า "ตรงกันข้ามกับเท้า"))

neg:
เครื่องบินขับไล่
อย่างไรก็ตามฝ่ายสัมพันธมิตรไม่ได้เรียนรู้ถึงสิ่งนี้จนกระทั่งพวกเขาสูญเสียเครื่องบินทิ้งระเบิดอย่างมากขณะทำภารกิจตอนกลางวัน ถึงแม้ว่าการยืนยันช่วงแรกเป็นเครื่องบินทิ้งระเบิดทางยุทธวิธีที่ทิ้งระเบิดแม่นยำ แม้กระทั่งบี-17 ฟลายอิงฟอร์เทรสและบี-24 ลิเบอร์เรเตอร์ของกองทัพอากาศสหรัฐฯ ก็สูญเสียอย่างหนักให้กับเครื่องบินขับไล่และปืนใหญ่ต่อต้านอากาศยานของเยอรมัน หลังจากการบุกสเวนเฟิร์ทครั้งที่สองกองกำลังทางอากาศของสหรัฐฯ ก็ถูกบังคับให้ต้องสูญเสียเครื่องบินทิ้งระเบิดที่ไร้การคุ้มกันจนกระทั่งมีเครื่องบินคุ้มกันพิสัยไกล ได้แก่ พี-38 ไลท์นิ่ง พี-47 ธันเดอร์โบลท์ และพี-51 มัสแตง การใช้ถังแบบปลดเริ่มเป็นที่นิยมซึ่งทำให้เครื่องบินมีเชื้อเพลิงมากพอที่จะทำการในระยะไกล เชื้อเพลิงเพิ่มเตมถูกจนในถังอะลูมิเนียมใต้เครื่องบิน และถังจะถูกปลดออกเมื่อหมดเชื้อเพลิง วัตกรรมใหม่ทำให้เครื่องบินขับไล่ของอเมริกาบินถึงเยอรมนีและญี่ปุ่นได้ในปีพ.ศ. 2487

neg:
เครื่องบินขับไล่
สงครามกลางเมืองสเปนยังได้สร้างโอกาสให้กับยุทธวิธีใหม่ๆ หนึ่งในนั้นได้ส่งผลให้เกิดการจัดฝูงแบบสี่ลำหรือฟิงเกอร์-โฟร์ (finger-four) ขึ้นมาโดยเยอรมนี แต่ละกองบินจะถูกแบ่งเป็นเป็นหลายฝูงบินที่มีฝูงละสี่ลำ แต่ละฝูงบินจะถูกแบ่งเป็นสองคู่ แต่ละคู่จะประกอบด้วยหัวหน้าฝูงและปีกข้าง รูปขบวนที่ยืดหยุ่นนี้ทำให้นักบินมีความระมัดระวังตัวสูง และทั้งสองคู่จะสามารถแยกออกและทำการโจมตีเมื่อใดก็ได้ ฟิงเกอร์-โฟร์ได้ถูกนำมาใช้อย่างกว้างขวางในพิธีต่างๆ หลังสงครามโลกครั้งที่สอง

neg:
นอร์ธอเมริกัน เอฟ-82 ทวินมัสแตง
นอร์ทอเมริกัน เอฟ-82 ทวินมัสแตง เป็นเครื่องบินขับไล่ลูกสูบรุ่นสุดท้ายที่ได้รับการจัดเข้าประจำการในกองทัพอากาศสหรัฐอเมริกา มีโครงสร้างพื้นฐานมาจากเครื่องบินขับไล่ พี-51 มัสแตง เดิมทีออกแบบมาเพื่อปฏิบัติในภารกิจขับไล่คุ้มกันระยะไกลในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง แต่สงครามได้ยุติลงก่อนที่จะมีการเดินสายการผลิตครั้งแรก

neg:
เอฟ-16 ไฟทิงฟอลคอน
เอฟ-16 เป็นนักสู้กลางอากาศที่มีวัตกรรมมากมายรวมทั้งฝาครอบห้องนักบินที่โค้งมน คันบังคับแบบแท่งที่ทำให้งานต่อการควบคุมภายใต้แรงจี และที่นั่งที่เอนไปด้านหลังเพื่อลดแรงจีที่กระทำต่อนักบิน อาวุธมีทั้งปืนใหญ่เอ็ม61 วัลแคนและขีปนาวุธมากมาย 11 ตำบล มันยังเป็นเครื่องบินขับไล่แบบแรกที่ถูกสร้างมาเพื่อทำการเลี้ยวแบบ 9 จีได้ มันมีอัตราการผลักต่อน้ำหนักที่ดีมาก ส่งผลให้มันมีพลังในการไต่ระดับและการเร่งที่ยอดเยี่ยมหากจำเป็น แม้ว่าชื่อทางการของมันคือ"ไฟทิงฟอลคอน" แต่นักบินก็เรียกมันว่าไวเปอร์ ("Viper") เนื่องมาจากมันคล้ายกับงูเห่าและตั้งชื่อตามยานขับไล่ในซีรีส์ส"แบทเทิลสตาร์ กาแลคติก้า"

neg:
เอฟ-16 ไฟทิงฟอลคอน
เอฟ-16 ไฟทิงฟอลคอน () เป็นเครื่องบินขับไล่หลากบทบาทที่เดิมทีพัฒนาขึ้นโดยบริษัทGeneral Dynamicsเพื่อกองทัพอากาศสหรัฐ มันถูกออกแบบให้เป็นเครื่องบินขับไล่ตอนกลางวันน้ำหนักเบา มันได้กลายมาเป็นเครื่องบินขับไล่ที่ประสบความสำเร็จ ความสามารถรอบตัวของมันเป็นเหตุผลหนักที่มันทำการตลาดได้เยี่ยมโดยมันถูกเลือกโดยกองทัพอากาศของ 25 ประเทศ เอฟ-16 เป็นโครงการเครื่องบินขับไล่พลังไอพ่นที่ใหญ่ที่สุดของฝั่งตะวันตกพร้อมด้วยการผลิตกว่า 4,400 ลำตั้งแต่ปีพ.ศ. 2519 ถึงแม้ว่ามันจะไม่ถูกซื้อโดยกองทัพอากาศสหรัฐอีกต่อไป รุ่นที่ก้าวหน้าก็ยังคงทำตลาดในหมู่ต่างประเทศได้ ในปีพ.ศ. 2536 เจเนรัล ไดนามิกส์ขายธุรกิจการผลิตเครื่องบินให้กับบริษัทล็อกฮีด ซึ่งได้กลายมาเป็นล็อกฮีด มาร์ตินหลังจากทำการรวมเข้ากับมาร์ติน มาเรียทต้าในปีพ.ศ. 2538

neg:
เครื่องบินขับไล่
ด้วยความต้องการการสนับสนุนทางอากาศโดยใกล้ชิดที่เพิ่มขึ้นในสมรภูมิรบ เครื่องบินขับไล่จึงมีระเบิดและถูกใช้เป็นเครื่องบินขับไล่ทิ้งระเบิด การออกแบบเครื่องบินบางแบบอย่างเอฟดับบลิว 190 ของเยอรมันนั้นเหมาะกับบทบาทนี้ ถึงแม้ว่านักออกแบบได้ออกแบบให้มันเป็นเครื่องบินสกัดกั้นก็ตาม ในขณะที่บรรทุกระเบิดอากาศสู่พื้นไว้ที่ใต้ปีก ความคล่องตัวของมันก็ถูกลดลงเนื่องมาจากแรงยกที่น้อยลงและแรงฉุดที่เพิ่มขึ้น แต่เมื่อระเบิดถูกทิ้งเครื่องบินก็จะสามารถเป็นเครื่องบินขับไล่ได้อีกครั้ง ด้วยธรรมชาติที่ยืดหยุ่นของเครื่องบินขับไล่ทิ้งระเบิดมันจึงได้ทำงานที่พิเศษทั้งทางอากาศและพื้นดิน

neg:
เคอร์ทิสส์แอโรเพลนแอนด์มอเตอร์
เรือบินเคอร์ทิสส์ HS-2L ถูกนำมาใช้อย่างกว้างขวางในสงครามสำหรับลาดตะเวนต่อต้านเรือดำน้ำ มีฐานการผลิตที่รัฐโนวาสโกเชีย ประเทศแคนาดา ประเทศฝรั่งเศส และประเทศโปรตุเกส ราชนาวีและเคอร์ทิสส์ได้ทำงานร่วมกันออกแบบเรือบิน ในรุ่น NC-4 เครื่องบินรุ่นแรกที่บินข้าม มหาสมุทรแอตแลนติก ได้ในปี พ.ศ. 2462 บริษัทเคอร์ทิสส์ แอร์โร่เพลน แอนด์ มอเตอร์ ได้เป็นบริษัทผู้ผลิตเครื่องบินที่ใหญ่ที่สุดในโลก ระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 1 มีพนักงาน 18,000 คนที่ บัฟฟาโล และ 3,000 คนที่ แฮมมอนด์สปอร์ต รัฐนิวยอร์ก เคอร์ทิสส์ผลิตเครื่องบินรวม 10,000 ลำในระหว่างสงครามและมากกว่า 100 ลำในแต่ละสัปดาห์
สันติภาพได้นำมาสู่การยกเลิกสัญญาช่วงสงคราม ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2463 บริษัทเคอร์ทิสส์ แอร์โร่เพลน แอนด์ มอเตอร์ อยู่ภายใต้การปรับโครงสร้างทางการเงิน และเกลนน์ เคอร์ทิสส์ถอนเงินจากหุ้นของเขาในบริษัทจำนวน 32 ล้านดอลลาร์ และเกษียณที่ฟลอริด้า เขายังอยู่ในฐานะผู้อำนวยการบริษัทแต่เป็นแค่ด้านคำแนะนำการออกแบบเท่านั้น เคลมองต์ เอ็ม คียส์ ได้เข้าควบคุมบริษัทและต่อมากลายเป็นศูนย์กลางของบริษัทเกี่ยวกับอากาศยาน

neg:
ดัซโซลท์ มิราจ 2000
ดัซโซลท์ มิราจ 2000 () เป็นเครื่องบินขับไล่ เครื่องยนต์เดี่ยว สัญชาติฝรั่งเศส ออกปฏิบัติการครั้งแรกเมื่อวันที่ 10 สิงหาคม ปี ค.ศ. 1978 กองทัพฝรั่งเศสต้องการใช้แทน มิราจ 3 และมิราจ 5 มีการส่งมอบในปี ค.ศ. 1982 ข้อมูลจำเพาะ

neg:
มิโคยัน-กูเรวิชค์ มิก-21
มิโคยัน-กูเรวิชค์ มิก-21 (, ) (นาโต้ใช้ชื่อรหัสว่าฟิชเบด) เป็นเครื่องบินขับไล่พลังไอพ่นเร็วเหนือเสียงที่ออกแบบและสร้างขึ้นโดยมิโคยัน-กูเรวิชค์ของสหภาพโซเวียต มันมีชื่อเล่นว่า"บาลาไลก้า" ("balalaika") ซึ่งเป็นเครื่องดนตรีของรัสเซีย หรือ "ołówek" (แปลว่าดินสอ) โดยนักบินโปแลนด์ รุ่นแรกๆ ถูกจัดว่าเป็นเครื่องบินเครื่องยนต์ไอพ่นรุ่นที่สอง ในขณะที่รุ่นต่อมาถูกจัดว่าเป็นรุ่นที่สาม มีประมาณ 60 ประเทศ ในกว่า 4 ทวีปที่ใช้ Mig-21 และมันยังคงประจำการอยู่ในหลายประเทศมากว่าครึ่งศตวรรษตั้งแต่ที่มันบินครั้งแรก Mig-21 ได้ทำสถิติไว้มากมายในประวัติศาสตร์การบินยุคใหม่ รวมทั้งมันยังเป็นเครื่องบินไอพ่นที่ผลิตออกมามากที่สุดในประวัติศาสตร์การบิน เป็นเครื่องบินรบที่มีมากที่สุดตั้งแต่สงครามเวียดนาม และเป็นการผลิตที่ยาวนานที่สุดของเครื่องบินรบ ( 1959 - 1985 )

neg:
เครื่องบินสกัดกั้น
เมื่อเริ่มสงครามโลกครั้งที่สองเครื่องบินขับไล่หนึ่งเครื่องยนต์ส่วนใหญ่นั้นมีเชื้อเพลิงที่น้อยเกินไป พวกมันไม่ได้ถูกออกแบบมาเพื่อเป็นเครื่องบินสกัดกั้น แต่บทบาทคุ้มกันเครื่องบินทิ้งระเบิดพิสัยไกลนั้นก็ไม่ได้มีการคาดการเอาไว้เช่นกัน สิ่งนี้ได้พิสูจน์ถึงปัญหาร้ายแรงสำหรับเครื่องบินขับไล่หนึ่งเครื่องยนต์ของเยอรมนีในยุทธการบริเตน ซึ่งสามารถคุ้มกันเครื่องบินทิ้งระเบิดข้ามช่องแคบอังกฤษได้ แต่มีเชื้อเพลิงไม่มากพอในการต่อสู้และบินกลับฐานในฝรั่งเศส ด้วยเหตุนี้เองฝ่ายอังกฤษจึงไม่ค่อยมีปัญหาในการป้องกันนัก

neg:
ดาโซ/ดอร์เนียร์แอลฟาเจ็ต
ดาโซ/ดอร์เนียร์แอลฟาเจ็ต () เป็นเครื่องบินรบที่ฝรั่งเศสและเยอรมนีร่วมมือสร้างขึ้น เครื่องต้นแบบแอลฟาเจ็ตบินครั้งแรกเมื่อวันที่ 26 ตุลาคม ค.ศ. 1971 เครื่องแรกจากการผลิตเริ่มบิน เป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 4 พฤศจิกายน ค.ศ. 1977

neg:
บี-1 แลนเซอร์
เครื่องต้นแบบบี-1บีหมายเลข 82-001 ได้เข้าสู่ขั้นตอนการทดสอบบินในวันที่ 23 มีนาคม ค.ศ. 1983 เครื่องบินที่ออกจากสายการผลิตเครื่องแรกคือเครื่องหมายเลข 83-0065 ขึ้นบินครั้งแรกในวันที่ 18 ตุลาคม ค.ศ. 1984 จนผลิตมาถึงเครื่องที่ 100 ซึ่งเป็นเครื่องสุดท้ายที่มีการผลิตมาคือเครื่องหมายเลข 86-0140 โดยได้บินออกจากโรงงานที่เมืองปาล์มเดล รัฐแคลิฟอร์เนีย เมื่อปี ค.ศ. 1989

neg:
แฟร์ไชลด์รีพับลิค เอ-10 ธันเดอร์โบลท์ 2
วายเอ-10เอทำการบินครั้งแรกเมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2515 หลังจากทดสอบกองทัพอากาศก็เลือกวายเอ-10เอของแฟร์ไชลด์ รีพับลิกในวันที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2516 เพื่อทำการผลิต นอกจากนั้นยังมีการแข่งขันกับเอ-7ดี คอร์แซร์ 2 ซึ่งเป็นเครื่องบินจู่โจมของกองทัพอากาศในตอนนั้นเพื่อที่จะพิสูจน์ความต้องการในการซื้อเครื่องบินแบบใหม่ เอ-10 ที่ผลิตลำแรกทำการบินในเดือนตุลาคมพ.ศ. 2518 และส่งให้กับกองทัพอากาศในเดือนมีนาคมพ.ศ. 2519 ให้กับฐานบินเดวิส มอนแธนในรัฐแอริโซนา ฝูงบินแรกที่ใช้เอ-10 เข้าประจำการในเดือนตุลาคมพ.ศ. 2520 โดยรวมแล้วมีเครื่องบินทั้งหมด 715 ลำที่ถูกผลิตและลำสุดท้ายในพ.ศ. 2527

neg:
เครื่องบินขับไล่
ด้านการต่อสู้ทางอากาศนั้นมีการใช้ขีปนาวุธอากาศสู่อากาศ ระบบเรดาร์ และระบบอิเลคทรอนิกอากาศที่พัฒนา ในขณะที่ปืนยังคงเป็นอุปกรณ์พื้นฐาน ขีปนาวุธอากาศสู่อากาศกลายมาเป็นอาวุธหลักของเครื่องบินขับไล่ชั้นยอด ซึ่งใช้เรดาร์ที่ซับซ้อนมากยิ่งขึ้นเพื่อทำแต้มจากการยิงนอกระยะสายตาได้ง่าย อย่างไรก็ตามการทำลายเป้าหมายความเป็นไปได้น้อยมากสำหรับขีปนาวุธนำวิถีด้วยอินฟราเรดเพราะความเชื่อถือได้ที่น้อยและระบบต่อต้านอิเลคทรอนิกที่รบกวนระบบค้นหาของขีปนาวุธ ขีปนาวุธอินฟราเรดได้ขยายมุมมองที่ด้านหน้าเป็น 45° ซึ่งทำให้มันทรงพลังยิ่งขึ้น ถึงกระนั้นอัตราสังหารในการต่อสู้ทางอากาศที่ต่ำของอเมริกาในเวียดนามทำให้กองทัพเรือสหรัฐฯ ตั้งโรงเรียนฝึกท็อปกันที่มีชื่อเสียงเพื่อฝึกการใช้อาวุธ ซึ่งสร้างนักบินที่มีความสามารถสูงทั้งเทคนิคและยุทธวิธี

neg:
ชื่ออากาศยานญี่ปุ่นตั้งโดยฝ่ายสัมพันธมิตรในสงครามโลกครั้งที่สอง
กลางปี ค.ศ. 1942 เรืออากาศเอกแฟรงก์ ที. แมคคอย นายทหารข่าวกรองของกองทัพอากาศสหรัฐอเมริกาจากกลุ่มทิ้งระเบิดที่ 38 ได้รับมอบหมายไปยังหน่วยข่าวกรองเทคนิคทางอากาศในออสเตรเลีย เพื่อพยายามคิดค้นหาวิธีการที่ง่ายขึ้นในการระบุอากาศยานของญี่ปุ่น ร่วมกับจ่าทหารฝ่ายเทคนิค ฟรานซิส เอ็ม. วิลเลียมส์ และสิบโทโจเซฟ แกรตตัน แมคคอยได้แบ่งอากาศยานญี่ปุ่นออกเป็นสองประเภท คือ เครื่องบินขับไล่และอากาศยานประเภทอื่น โดยให้ชื่อเครื่องบินขับไล่อย่างผู้ชายและอากาศยานประเภทอื่นอย่างผู้หญิง ในภายหลัง เครื่องบินทำการฝึกจะได้ชื่อตามต้นไม้

neg:
เอฟ-117 ไนท์ฮอว์ก
ตั้งแต่ที่ถูกย้ายไปยังฐานทัพอากาศฮอลโลแมนในปีพ.ศ. 2535 เอฟ-117เอและนักบินทั้งชายและหญิงของฝูงบินขับไล่ที่ 49 ก็ถูกวางพลที่เอเชียตะวันตกเฉียงใต้มากกว่าหนึ่งครั้ง ในการเดินทางครั้งแรกเอฟ-117 ได้บินตั้งแต่ฐานทัพอากาศฮอลโลแมนไปคูเวตโดยไม่หยุดพัก โดยใช้เวลาไปประมาณ 18.5 ชั่วโมง เป็นสถิติสำหรับเครื่องบินขับไล่หนึ่งที่นั่งที่ยังคงอยู่มาจนถึงทุกวันนี้

neg:
ฟอกเกอร์ เอฟ-28
ฟอกเกอร์ เอฟ-28 (Fokker F28) ฟอกเกอร์ เอฟ-28 เป็นเครื่องบินโดยสารพิสัยบินใกpล้ แบบแรกของประเทศฮอลแลนด์ เครื่องต้นแบบ เอฟ-28 บินเป็นครั้งแรกในวันที่ 9 พฤษภาคม ค.ศ. 1967 และเริ่มการผลิตในปี ค.ศ. 1968 มีการผลิตขึ้นมาหลายรุ่น ตั้งแต่รุ่น 1000 จนถึงรุ่น 6000

neg:
เครื่องบินขับไล่
โครงการเครื่องบินขับไล่มากมายที่เริ่มขึ้นต้นปีพ.ศ. 2488 ดำเนินต่อหลังสงครามและนำไปสู่เครื่องยนต์ลูกสูบที่ก้าวหน้าซึ่งเข้าสู่การผลิตและประจำการในปีพ.ศ. 2489 ตัวอย่างเช่นลาวอคชคิน ลา-9 (อังกฤษ: Lavochkin La-9) ซึ่งเป็นการวิวัฒนาการจากลาวอคชคิน ลา-7 ที่ประสบความสำเร็จในสงคราม ลา-120 ลา-126 และลา-130 ได้มีการหาวิธีแทนที่โครงสร้างที่เป็นไม้ของลา-7 ด้วยเหล็กแทน เช่นเดียวกับปีกแบบใหม่ที่เพิ่มความคล่องตัวและการเพิ่มอาวุธ ลา-9 เข้าประจำการในปีพ.ศ. 2489 และผลิตจนถึงปีพ.ศ. 2491 มันยังเป็นต้นแบบของการพัฒนาเครื่องบินคุ้มกันอย่างลาวอคชคิน แอลเอ-11 ซึ่งผลิตออกมาเกือบ 1,200 ลำฝนปีพ.ศ. 2490-2494 ในสงครามเกาหลีมันเป็นที่เห็นได้ชัดว่าเครื่องบินขับไล่เครื่องยนต์ลูกสูบนั้นกำลังมาถึงจุดจบและอนาคตเป็นของเครื่องบินขับไล่เครื่องยนต์ไอพ่น

neg:
เครื่องบินขับไล่
สมรภูมิในแปซิฟิกฝ่ายญี่ปุ่นที่มีประสบการณ์ใช้มิตซูบิชิ เอ6เอ็ม ซีโร่รุ่นล่าสุดของพวกเขาเพื่อครอบครองท้องฟ้า ในขณะที่กองทัพอากาศฝ่ายสัมพันธมิตรมักใช้เครื่องบินที่ล้าสมัยเพราะคิดว่าญี่ปุ่นนั้นไม่อันตรายเท่าเยอรมนี นั่นทำให้พวกเขาถูกบังคับให้ต้องล่าถอยจนกระทั่งฝ่ายญี่ปุ่นเริ่มเหนื่อยล้า ขณะที่ญี่ปุ่นเข้าร่วมสงครามพร้อมนักบินที่ฝึกมาอย่างดี พวกเขาก็ไม่เคยทดแทนนักบินที่เสียไปได้โดยที่มีคุณภาพเท่าเดิม แตกต่างจากโรงเรียนของสหรัฐฯ ได้ฝึกนักบินออกมานับพันคนที่มีความสามารถเพียงพอ เครื่องบินขับไล่ของญี่ปุ่นนั้นมีความเร็วและพิสัยไกล และในตอนนั้นนักบินฝ่ายสัมพันธมิตรได้พัฒนายุทธวิธีเพื่อใช้อาวุธที่เหนือกว่าของพวกเขาและการป้องกันของเอฟ4เอฟ ไวลด์แคทและเคอร์ติส พี-40 ตั้งแต่กลางปีพ.ศ. 2485 เครื่องบินขับไล่รุ่นใหม่ของสัมพันธมิตรรวดเร็วกว่าและมีอาวุธที่ดีกว่าของญี่ปุ่น และยุทธวิธีใหม่ๆ ช่วยให้พวกเขาจัดการกับเครื่องซีโร่และนากาจิมา เคไอ-43ที่เร็วกว่าได้ อุตสาหกรรมของญี่ปุ่นไม่สามารถสร้างการผลิตได้มากเท่ากับของฝั่งตะวันตก และเครื่องบินขับไล่ของญี่ปุ่นก็ถูกกำจัดออกจากท้องฟ้ากลางปีพ.ศ. 2487

neg:
เดอ ฮาวิลแลนด์ คอเม็ท
เดอ ฮาวิลแลนด์ คอเม็ท () เป็นเครื่องบินเจ็ทโดยสารรุ่นแรกของโลก ผลิตและพัฒนาโดยบริษัท เดอ ฮาวิลแลนด์ จำกัด ซึ่งมีสำนักงานใหญ่ที่สหราชอาณาจักร ขึ้นบินครั้งแรกใน พ.ศ. 2492 เป็นสัญลักษณ์ของความก้าวหน้าทางการบินของสหราชอาณาจักร

neg:
เครื่องบินสกัดกั้น
เมื่อกองบัญชาการกองบินทิ้งระเบิดของอังกฤษเริ่มทำการทิ้งระเบิดใส่เยอรมนี ภารกิจส่วนใหญ่คือการบินในตอนกลางคืน โดยไร้การคุ้มกัน หรือคุ้มกันโดยเครื่องบินขับไล่กลางคืน เมื่อสงครามดำเนินต่อไปกองบัญชาการกองบินทิ้งระเบิดได้ทำการบินมากขึ้นในตอนกลางวัน สปิตไฟร์ถูกใช้ในบทบาทอื่น เครื่องจักรที่เก่ากว่าถูกนำไปทำหน้าที่ขับไล่ทิ้งระเบิด ทำงานในแนวหน้า ในขณะที่เครื่องจักรที่ใหม่กว่าทำหน้าที่ในการสกัดกั้น ต่อมาเครื่องสปิตไฟร์ก็เปลี่ยนมาใช้เครื่องยนต์ของโรลส์-รอยซ์และทำหน้าที่สกัดกั้น[บจรวด วี1]] และเครื่องบินทิ้งระเบิดของเยอรมนี แบบที่ใหม่กว่าอย่างฮอว์คเกอร์ เทมเพสท์และพี-51 มัสแตงได้เข้ามาทำหน้าที่เครื่องบินขับไล่พิสัยไกล

neg:
เครื่องบินขับไล่
อเมริกาเป็นหนึ่งในผู้แรกที่เริ่มใช้เครื่องบินขับไล่ไอพ่น พี-80 ชู้ทติ้งสตาร์ (ไม่นานถูกเปลี่ยนชื่อเป็นเอฟ-80) มีความสวยงามน้อยกว่าเอ็ม 262 แต่ก็มีความเร็วในการร่อน 660 กิโลเมตร/ชั่วโมง เท่ากับขีดสูงสุดของเครื่องบินเครื่องยนต์ลูกสูบ อังกฤษได้ออกแบบเครื่องบินไอพ่นมากมายที่รวมทั้งเดอ ฮาวิลแลนด์ แวมไพร์ (อังกฤษ: "de Havilland Vampire") ซึ่งถูกขายให้กับกองทัพอากาศของหลายประเทศ

neg:
เอฟ-15 อีเกิล
เอฟ-15 อีเกิล () เป็นเครื่องบินขับไล่สองเครื่องยนต์ทางยุทธวิธีทุกสภาพอากาศที่ถูกออกแบบมาเพื่อทำหน้าที่ครองความได้เปรียบทางอากาศ มันถูกพัฒนาให้กับกองทัพอากาศสหรัฐและได้ทำการบินครั้งแรกเมื่อเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2515 มันเป็นหนึ่งในเครื่องบินขับไล่ที่โดดเด่นที่สุดในสมัยใหม่ เอฟ-15อี สไตรค์อีเกิลเป็นแบบดัดแปลงสำหรับทำหน้าที่โจมตีทุกสภาพอากาศซึ่งได้เข้าประจำการในปีพ.ศ. 2532 กองทัพอากาศสหรัฐฯ วางแผนที่จะใช้เอฟ-15 ไปจนถึงปีพ.ศ. 2568

neg:
เอฟ-16 ไฟทิงฟอลคอน
เอฟ-16 ถูกออกแบบมาให้มีราคาถูกในการสร้างและใช้งานได้ง่ายมากกว่าเครื่องบินขับไล่แบบก่อนๆ โครงสร้างทำจากอัลลูมิเนียมอัลลอย 80% เหล็ก 8% วัสดุผสม 3% และไทเทเนียม 1.5% การควบคุมพื้นผิวอย่างขอบที่แบนราบ ส่วนหาง และครีบท้องนั้นใช้โครงสร้างแบบใยที่ทำจากอะลูมิเนียมและผิวที่ทำจากกราไฟต์แผ่นบางๆ เอฟ-16เอมี 228 แผงตลอดทั่วทั้งลำตัว สายเชื้อเพลิงและโมดูลที่สามารถนำออกได้ยังถูกลดลงอย่างมากเมื่อเทียบกับแบบก่อนหน้า

neg:
เครื่องบินขับไล่
ถึงแม้ว่าจะมีข้อได้เปรียบ เครื่องบินขับไล่ไอพ่นรุ่นแรกๆ นั้นก็ยังห่างไกลจากความสมบูรณ์แบบโดยเฉพาะในยุคแรก ช่วงการในงานของพวกมันสั้นมากจนนับเป็นชั่วโมงได้ เครื่องยนต์เองก็บอบบางและเทอะทะ ฝูงบินมากมายของเครื่องยนต์ลูกสูบถูกนำมาใช้จนถึงปีพ.ศ. 2493 วัตกรรมอย่างเก้าอี้ดีดตัวและส่วนหางถูกนำเสนอในช่วงนี้

neg:
เครื่องบินขับไล่
อาวุธที่ทรงพลังมากขึ้นกลายมาเป็นสิ่งสำคัญในสงคราม เมื่อมันเป็นส่วนหนึ่งของเครื่องบินปีกชั้นเดียวที่ไม่ได้ถูกยิงตกง่ายๆ ด้วยปืนกล ประสบการณ์ของเยอรมันในสงครามกลางเมืองสเปนทำให้พวกเขาติดตั้งปืนใหญ่ขนาด 20 ม.ม.เข้าไปในเครื่องบินขับไล่ของพวกเขา ไม่นานทางฝ่ายอังกฤษก็ทำตามด้วยการใส่ปืนใหญ่เข้าไปในปีกของเฮอร์ริเคนและสฟิตไฟร์ ทางอเมริกานั้นขาดแคลนอาวุธของพวกเขาเองพวกเขาจึงแทนที่ด้วยการใส่ปืนกลขนาด 12.7 ม.ม.หลายประบอกเข้าไปแทน อาวุธยังคงเพิ่มขึ้นตลอดสงครามด้วยเครื่องเอ็มอี 262 ของเยอรมันที่มีปืนใหญ่สี่กระบอกที่ปลายจมูก ปืนใหญ่นั้นยิงกระสุนระเบิดและสามารถสร้างรูบนเครื่องบินของศัตรูได้มากกว่าแค่สร้างความเสียหายเล็กๆ น้อยๆ มีการถกเถียงกันระหว่างปืนกลที่มีอัตราการยิงสูงกับปืนใหญ่ที่มีอัตราการยิงต่ำแต่ให้การทำลายที่มากกว่า

neg:
เครื่องบินขับไล่
หนึ่งในเครื่องบินขับไล่ที่แพงที่สุดอย่างเช่น เอฟ-14 ทอมแคท และ เอฟ-15 อีเกิล ถูกใช้เป็นเครื่องบินสกัดกั้นในทุกสภาพอากาศเช่นเดียวกับการเป็นเครื่องบินขับไล่ครองอากาศ มีเพียงตอนช่วงท้ายเท่านั้นที่พวกมันมาทำหน้าที่อากาศสู่พื้น เครื่องบินขับไล่/โจมตี หลายภารกิจอย่าง เอฟ/เอ-18 ฮอร์เน็ท มักถูกกว่าและทำหน้าที่ในการโจมตีภาคพื้นดิน หรือในกรณีของเอฟ/เอ-18อี/เอฟ ซูเปอร์ฮอร์เน็ทจะเข้าแทนที่เพราะความสามารถที่หลากหลายเป็นพิเศษของเครื่องบิน

neg:
ที-33 ชู้ทติ้ง สตาร์
ที-33 ชู้ทติ้ง สตาร์ () เป็นเครื่องบินเจ๊ตฝึกแบบแรกของกองทัพอากาศ กองทัพเรือ และนาวิกโยธิน สหรัฐฯ ที-33 เป็นเครื่องที่พัฒนามาจากเจ๊ตขับไล่ที่นั่งเดียวแบบล็อกฮีด เอฟ-80 ชู้ทติ้งสตาร์ ซึ่งเป็นเจ๊ตขับไล่แบบแรกของกองทัพอากาศสหรัฐฯ

neg:
เครื่องบิน
หลังจากที่ทำงานไปมากยานอากาศ Vlaicu nr. 1 ก็สร้างเสร็จในปี 1909, และได้รับการทดสอบการบินเมื่อวันที่ 17 มิถุนายน 1910. จากการบินครั้งแรก เครื่องบินไม่มีความจำเป็นในการเปลี่ยนแปลงใดๆ. เครื่องบินที่ถูกสร้างขึ้นจากอะลูมิเนียมชิ้นเดียวมีความยาว 10 เมตรซึ่งใช้รองรับเครื่องบินทั้งลำ, ทำให้มันง่ายมากที่จะบิน. เครื่องบินสิบเครื่องถูกสร้างขึ้นมาสำหรับกองทัพอากาศโรมาเนีย, ทำให้มันเป็นกองทัพอากาศลำดับที่สองที่เคยมีมาในโลก.

neg:
เครื่องบิน
ในปี 1906, Alberto Santos Dumont ทำสิ่งที่อ้างว่าเป็นการบินด้วยเครื่องบินเป็นครั้งแรกที่ไม่มีใครช่วยเหลือโดยใช้เครื่องขว้างหินโบราณ() และได้สร้างสถิติโลกครั้งแรกที่ได้รับการยอมรับโดย Aero-club de France โดยทำการบินระยะทาง 220 เมตร (720 ฟุต) ในเวลาน้อยกว่า 22 วินาที. การบินครั้งนี้ก็ยังได้รับการรับรองโดย FAI อีกด้วย.

neg:
เครื่องบินขับไล่
ไม่เหมือนกับเครื่องบินสกัดกั้นยุคก่อนๆ เครื่องบินขับไล่ยุคที่สี่ส่วนมากนั้นถูกออกแบบมาให้ว่องไวในการต่อสู้ทางอากาศ (ยกเว้นมิโคยัน มิก-31 และพานาเวีย ทอร์นาโด เอดีวี) แม้ว่าราคาของเครื่องบินขับไล่จะสูงขึ้นอย่างต่อเนื่องแต่ก็ยังคงเน้นสำคัญไปที่ความสามารถหลายภารกิจอยู่ ความต้องการของเครื่องบินขับไล่ทั้งสองแบบนำไปสู่ความคิดพยายามทำราคาต่ำแต่คุณภาพสูง มันสะท้อนให้เห็นถึงคุณภาพที่สูงพร้อมราคาที่สูงตามไปด้วย หัวใจของการสร้างเครื่องบินขับไล่คือการเป็นเครื่องบินที่ยอดเยี่ยมแต่มีราคาถูก

neg:
เครื่องบินบริพัตร
เครื่องบินแบบนี้ได้ชื่อว่า "บริพัตร" ตามพระนามของจอมพล สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าบริพัตรสุขุมพันธุ์ กรมพระนครสวรรค์วรพินิต เสนาบดีกระทรวงกลาโหม นับเป็นเครื่องบินรบแบบแรก ที่ออกแบบและสร้างขึ้นโดยคนไทย

neg:
เครื่องบินขับไล่
นวัตกรรมใหม่ของเครื่องยนต์เกิดขึ้นในยุคที่อาวุธใหม่เข้ามา มันไม่ได้เกิดจากทุนของรัฐแต่มากจากการแข่งขันเครื่องบินของพลเรือน เครื่องบินที่ถูกออกแบบมาสำหรับการแข่งขันมีเครื่องยนต์อันทรงพลังที่จะทำให้พวกมันอยู่จนถึงสงครามโลกครั้งที่สอง

neg:
ประวัติศาสตร์การเดินอากาศ
การเดินอากาศ มีประวัติความเป็นมาที่เป็นรูปธรรมมากกว่าสองร้อยปี ตั้งแต่มีการคิดค้นว่าว, ความพยายามร่อนโดยกระโดดจากหอสูง ไปจนถึงการสร้างอากาศยานที่มีความเร็วเหนือเสียงได้ อย่างไรก็ตามความคิดเรื่องพลศาสตร์การบินนั้นต้องย้อนไปถึงคริสต์ศตวรรษที่ 15 ที่เลโอนาร์โด ดา วินชี ได้เคยฝันถึงสิ่งประดิษฐ์ที่สามารถบินได้ เขาได้พยายามออกแบบสิ่งประดิษฐ์ดังกล่าวหลายชิ้น แต่ก็ไม่ประสบความสำเร็จ

neg:
รายชื่อยานขับไล่ในสตาร์ วอร์ส
ยานขับไล่ () เป็นยานอวกาศขนาดเล็กแต่มีความคล่องตัว ซึ่งถูกออกแบบสำหรับทางทหาร

neg:
เครื่องบินขับไล่
ความต้องการที่จะติดอาวุธให้กับเครื่องบินติดตามที่ยิงไปทางด้านหน้าโดยที่กระสุนจะผ่านใบพัดเกิดขึ้นอย่างชัดเจนก่อนสงครามจะเริ่มขึ้น และนักประดิษฐ์ทั้งฝรั่งเศสและเยอรมนีก็เริ่มสร้างระบบกลไกที่จะยิงกระสุนออกไปในเวลาเดียวกันกับที่เกิดช่องว่างในการหมุนของใบพัด ฟรานซ์ ชไนเดอร์วิศวกรชาวสวิตเซอร์แลนด์ได้จดสิทธิบัตรอุปกรณ์ดังกล่าวในเยอรมนีเมื่อปีพ.ศ. 2456 แต่งานต้นแบบของเขาก็ไม่ได้ปรากฏตัวออกมา นักออกแบบเครื่องบินชาวฝรั่งเศสชื่อเคย์มง ซูลเนียได้จดสิทธิบัตรในเดือนเมษายนพ.ศ. 2457 แต่การทดสอบก็ไม่ประสบผลสำเร็จเพราะความโน้มเอียงของปืนกลทำให้ความแม่นยำนั้นไม่น่าเชื่อถือ

neg:
ที-38 ทาลอน
ที-38 ทาลอน () เป็นเครื่องบินเจ๊ตฝึกหัดความเร็วเหนือเสียงแบบแรกของโลก เริ่มบินเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 10 เมษายน ค.ศ. 1959 และเริ่มประจำการในกองทัพอากาศสหรัฐฯ เมื่อวันที่ 17 มีนาคม ค.ศ. 1961 เครื่องบินฝึกหัด ที-38 เป็นต้นกำเนิดเครื่องบินยุทธวิธี เอฟ-5

neg:
เครื่องบินขับไล่
ทั้งโลกเปลี่ยนไปใช้เครื่องบินไอพ่นในช่วงนี้ กรัมแมนได้สร้างเอฟ9เอฟ แพนเธอร์ที่ใช้โดยกองทัพเรือสหรัฐฯ เป็นเครื่องบินหลักในสงครามเกาหลี และมันเป็นหนึ่งในเครื่องบินขับไล่ไอพ่นรุ่นแรกๆ ที่มีสันดาปท้าย เดอ ฮาวิลแลนด์ แวมไพร์เป็นเครื่องบินขับไล่ไอพ่นลำแรกของกองทัพเรืออังกฤษ เรดาร์ถูกใช้กับเครื่องบินกลางคืนอย่างเอฟ3ดี สกายไนท์ซึ่งได้ยิงมิกตกเหนือเกาหลี และต่อมาก็ติดตั้งให้กับเอฟ2เอช แบนชีและเครื่องบินปีกลู่หลังอย่างเอฟ7ยู คัทลาสและเอฟ3เอช ดีมอน ขีปนาวุธอากาศสู่อากาศแบบอินฟราเรดรุ่นแรกๆ อย่างเอไอเอ็ม-9 ไซด์ไวน์เดอร์และขีปนาวุธนำวิถีด้วยเรดาร์อย่างเอไอเอ็ม-7 สแปร์โรว์ซึ่งได้พัฒนาขึ้นในศตวรรษที่ 20 ถูกนำมาใช้ครั้งแรกกับเครื่องบินปีกลู่หลังอย่างคัทลาสและดีมอน

neg:
เฉิงตู เจ-10
เฉิงตู เจ-10 (ภาษาอังกฤษ: Chengdu J-10; อักษรจีนตัวย่อ: 歼十-10; อักษรจีนตัวเต็ม: 殲-10; พินอิน: Jiān 10; : Firebird) เป็นเครื่องบินขับไล่หลากหลายบทบาทขนาดเบาและเป็นกำลังหลักของกองทัพอากาศกองทัพปลดปล่อยประชาชนในปัจจุบัน เป็นเครื่องบินรบรุ่นที่ 4.5 สร้างโดยโรงงานสร้างอากาศยานเฉิงตูแห่งสาธารณรัฐประชาชนจีน
เจ-10 ถูกออกแบบให้เป็นเครื่องบินขับไล่เอนกประสงค์ความคล่องตัวสูงจากการใช้แผนแบบปีกสามเหลี่ยม และคานาร์ด สามารถติดตั้งอาวุธได้หลายหลายทั้งอากาศสู่อากาศและอากาศสู่พื้น

neg:
นาบู
เมื่อรู้ว่าสนธิสัญญาการซื้อขายนั้นไม่เป็นธรรม นาบูได้ทำการประท้วงและขอให้มีการยกเลิกสัญญา กษัตริย์เวอรูนาไม่ได้อยากทำการค้ากับสมาพันธ์ตั้งแต่แรก เขารู้สึกถึงสงครามที่กำลังจะเกิดขึ้น เวอรูนาได้ขยายบทบาทของเหล่ายานขับไล่และก่อตั้งฝูงบินยานขับไล่ เอ็น-1 โรงเก็บยานของธีดถูกสร้างขึ้นถัดจากสถานีกลั่นเพื่อเป็นสถานที่ประจำการของกองกำลังทางทหารอันใหม่ การเคลื่อนไหวนี้ไม่เป็นที่นิยมในหมู่ชาวนาบู เนื่องมาจากการระมัดระวังก่อนแบบนี้ถูกมองว่าเป็นการกระทำที่จะยั่วยุให้ฝ่ายตรงข้ามโกรธ

neg:
มิโคยัน มิก-29
ในปีพ.ศ. 2522 สหภาพโซเวียตได้เรียนรู้จากโครงการ"เอฟ-เอ็กซ์"ของกองทัพอากาศสหรัฐฯ ซึ่งส่งผลให้เกิดเอฟ-15 อีเกิลขึ้นมา ไม่นานผู้นำฝ่ายโซเวียตได้ตระหนักถึงเครื่องบินขับไล่ของอเมริกาที่อาจก้าวหน้ากว่าเครื่องบินขับไล่ของโซเวียต สิ่งที่ต้องการก็คือเครื่องบินขับไล่ที่ดีกว่าทั้งความรวดเร็วและระบบที่ทันสมัย เหล่านายพลโซเวียตได้ประกาศความต้องการพีเอฟไอ (, แปลหยาบๆ ว่า"เครื่องบินขับไล่สำหรับแนวหน้าที่ทันสมัย") รายละเอียดเฉพาะนั้นทะเยอทะยานอย่างมาก มันต้องมีพิสัยที่ไกล ทำงานในรันเวย์สั้นได้ มีความคล่องตัวสูง ทำความเร็วได้ตั้งแต่ 2 มัคขึ้นไป และมีอาวุธขนาดหนัก การออกแบบทางด้านอากาศพลศาสตร์ของเครื่องบินลำใหม่นี้ทำโดยทีเอสเอจีไอ (TsAGI) โดยร่วมมือกับซุคฮอย (สิ่งนี้ทำให้เกิดซุคฮอย ซู-27)

neg:
เครื่องบินขับไล่
ยุคที่สามนั้นคือการพัฒนาที่ยิ่งใหญ่ของเครื่องบินขับไล่ยุคที่สอง แต่ส่วนใหญ่แล้วเน้นไปที่ความคล่องตัวและการโจมตีภาคพื้นดิน ในปีพ.ศ. 2503 มีการใช้ขีปนาวุธนำวิถีมากขึ้นในการต่อสู้ทางอากาศ ระบบอิเลคทรอนิกอากาศเริ่มเป็นที่รู้จัก มันเข้ามาแทนที่มาตรวัดแบบเก่าในห้องนักบิน เทคโนโลยีมากมายพยายามลดระยะทางในการนำเครื่องขึ้นหรือนำเครื่องขึ้นลงในแนวดิ่ง แต่แรงขับแบบปกตินั้นประสบความสำเร็จกว่า

neg:
เครื่องบินขับไล่
ด้วยการที่เห็นว่าประเทศโลกที่สามเริ่มมีกองทัพขนาดใหญ่และอาวุธนิวเคลียร์มันจึงนำไปสู่การออกแบบใหม่ขึ้นมาสองแบบ คือ เครื่องบินสกัดกั้นและเครื่องบินขับไล่ทิ้งระเบิด ทั้งสองแบบถูกลดบทบาทในการต่อสู้ทางอากาศ เครื่องบินขับไล่ความเร็วสูงหรือเครื่องบินสกัดกั้นนั้นมีขีปนาวุธที่เข้ามาแทนปืนและการต่อสู้ของมันจะทำจากระยะที่มองไม่เห็น ผลที่ได้คือเครื่องบินสกัดกั้นถูกออกแบบให้บรรทุกขีปนาวุธได้มากและมีเรดาร์ที่ทรงพลัง โดยลดความเร็วและอัตราการไต่ระดับลง ด้วยบทบาทในการป้องกันทางอากาศเป็นหลัก ความสำคัญจึงอยู่ที่ความสามารถในการเข้าสกัดกั้นเครื่องบินทิ้งระเบิดที่บินอยู่ในระดับสูง เครื่องบินขับไล่ทิ้งระเบิดสามารถสับเปลี่ยนบทบาทระหว่างครองน่านฟ้ากับโจมตีภาคพื้นดิน และมักออกแบบมาให้มีความเร็วสูง ความสามารถในการบินระดับต่ำเพื่อทิ้งระเบิด ขีปนาวุธนำวิถีด้วยเรดาร์และด้วยโทรทัศน์ถูกนำมาใช้เพื่อขยายการใช้ระเบิดแรงโน้มถ่วง และมีบางรุ่นที่สามารถใช้ระเบิดนิวเคลียร์ได้

neg:
กองทัพอากาศประเทศแมนจู
โดยเริ่มต้นประจำการโดยประจำการอยู่ที่ฉางชุน และมีการขยายและเพิ่มและ เครื่องบินทิ้งระเบิดเบาและตั้งกองบินที่สองที่เสิ่นหยาง และกองบินที่สามที่ฮาร์บิน ระหว่างค.ศ. 1938-39 และเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1940 ศูนย์บัญชาการของกองทัพอากาศก็ถูกก่อตั้งขึ้นที่ฉางชุน และญี่ปุ่นได้ตัดสินใจมอบอำนาจในการใช้กองทัพอย่างมีอิสระให้กับนักบินชาวแมนจูและการให้เครื่องบินที่ทันสมัยและโรงเรียนการบินก็ถูกตั้งขึ้นที่เสิ่นหยาง โดยควบคู่ไปกับทหารและพลเรือนแต่ก็มีเหตุการณ์ที่ทำให้การพัฒนาต้องหยุดชะงักเมื่อนักบินชาวแมนจูก่อกบฏและไปเข้าร่วมกบฏหลังจากการสังหารอาจารย์ชาวญี่ปุ่นแต่กระนั้นโครงการพัฒนาก็ยังทำต่อไปและมีสามกองบินที่ถูกก่อตั้งในปีค.ศ. 1942

neg:
เครื่องบินขับไล่
เครื่องบินขับไล่ทิ้งระเบิดยุคที่สี่ส่วนใหญ่ อย่าง เอฟ/เอ-18 ฮอร์เน็ทและแดสซอลท์มิราจ 2000 เป็นเครื่องบินทวิบทบาทของแท้ มันถูกออกแบบมาให้เป็นแบบนั้นตั้งแต่แรก มันมาจากระบบอิเลคทรอนิกอากาศซึ่งสามารถสับเปลี่ยนการโจมตีระหว่างอากาศกับพื้นได้

neg:
เอไอเอ็ม-120 แอมแรม
ในปี 1991 กองทัพอากาศสหรัฐ เป็นกองทัพแรกที่ได้รับจรวดนำวิถี เอไอเอ็ม-120เอ เข้าประจำการ ในปี 1992 ได้ถูนำมาใช้งานครั้งแรกในสงครามอ่าวเปอร์เซีย(Operation Desert Strom)โดยติดตั้งกับเครื่องบินขับไล่ครองอากาศ แบบ เอฟ-15 ซี เป็นแบบแรกแต่ไม่เคยใช้ในการสู้รบ กองทัพอากาศสหรัฐประสบความสำเร็จในการรบทางอากาศกับจรวดนำวิถี แอมแรม ครั้งกับเครื่องบินขับไล่ เอฟ-16 ดี รุ่น สองที่นั่ง นักบินใช้จรวดนำวิถี เอไอเอ็ม-120 เอ ยิงเครื่องบินขับไล่ แบบ มิก-25 ของกองทัพอากาศอิรัคซึ่งละเมิดเขตห้ามบิน (No-Fly Zone) ตกเมื่อวันที่ 27 ธันวาคม 1992 ความสำเร็จครั้งที่สองเกิดขึ้นในอีกเดือนต่อมา เป็นเครื่องบินขับไล่ เอฟ-16 เช่นเดิม แต่เป็นรุ่น เอฟ-16 ซี ที่นั่งเดี่ยว ยิงเครื่องบินขับไล่ มิก-23 ตกเมื่อเดือนมกราคม 1993ในอีก 1 ปีต่อมาในสงครามบอสเนียนักบินเครื่องบินขับไล่ เอฟ-16 ซี ของกองทัพอากาศสหรัฐ ใช้จรวดนำวิถีเอไอเอ็ม-120 เอ ยิงเครื่องบินฝึกไอพ่น แบบ เจ-21 ของทัพอากาศบอสเนียตกเนื่องจากบินละเมิดเขตห้ามบินซึ่งสหประชาชาติกำหนดขึ้น หลังจากความสำเร็จยิงเครื่องบินตก 3 เครื่อง จรวดนำวิถี เอไอเอ็ม-120 ได้ถูกขนามนามว่า"สแลมเมอร์"(Slammer) ในระหว่าง Operation Allied Force การรบทางอากาศเหนือน่านฟ้ากรุงโคโซโวนักบินเครื่องบินขับไล่กองทัพอากาศสหรัฐฯและชาติพันธมิตรที่กำลังส่งกำลังทางอากาศเข้าร่วมปฎิบัติการใช้จรวดนำวิถี เอไอเอ็ม-120 เอ ยิงเครื่องบินขับไล่ มิก-29 ของกองทัพอากาศเซอร์เบียตกรวม 6 เครื่อง โดยเป็นผลงานของนักบินเครื่องบินขับไล่ เอฟ-15 ซี จำนวน 4 เครื่อง นักบินเครื่องบินขับไล่เอฟ-16ซี และ เอฟ-16 เอเอ็ม ของกองทัพอากาศเนเธอร์แลนด์คนละ 1 เครื่องมีข้อมูลแย้งว่าผลงานของ เอฟ-16 ซี อาจจะเป็นผลงานของพลยิงจรวดนำวิถีต่อสู้อากาศยาน แบบ เอสเอ-7 ของทัพเซอร์เบียยิงเครื่องบินฝ่ายเดียวกัน

neg:
เครื่องบินขับไล่
เครื่องบินขับไล่ยุคที่สี่ยังคงเป็นแบบหลายภารกิจและติดตั้งระบบอาวุธและอิเลคทรอนิกอากาศที่ซับซ้อน เครื่องบินขับไล่ได้รับอิทธิพลจากทฤษฎีพลังงาน-ความคล่องตัว (Energy-Maneuverability theory) ที่คิดโดยพันเอกจอห์น บอยด์และนักคณิตศาสตร์ชื่อโธมัส คริสตี้ โดยมีพื้นฐานมาจากประสบการณ์รบของบอยด์ในสงครามเกาหลีและในฐานะครูสอนยุทธวิธีเมื่อปีพ.ศ. 2503 ทฤษฎีดังกล่าวเน้นไปที่ค่าของพลังงานเฉพาะของเครื่องบินที่จะสร้างความได้เปรียบในการต่อสู้

neg:
เครื่องบินสกัดกั้น
ในทศวรรษที่ 1970 เครื่องบินสกัดกั้นอเนกประสงค์ได้ลดบทบาทลงจนกลายเป็นเครื่องบินขับไล่ นอกจากนั้นมันเป็นที่โต้เถียงกันว่าการเปลี่ยนแปลงของมหาภัยแห่งยุค คืออาวุธนิวเคลียร์ที่มากับเครื่องบินทิ้งระเบิดได้มาอยู่ในรูปแบบของขีปนาวุธ ทำให้เครื่องบินสกัดกั้นไร้ซึ่งเป้าหมายของมัน ในปัจจุบันภารกิจสกัดกั้นมักทำหน้าที่โดยเครื่องบินขับไล่ ตัวอย่างเช่น เอฟ-15 อีเกิลและเอฟ-16 ไฟท์ติ้งฟอลคอนของกองทัพอากาศสหรัฐ ยกเว้นสหภาพโซเวียตที่ยังคงมีเครื่องบินสกัดกั้นจำนวนมากเพื่อป้องกันพื้นที่มหาศาลและชายฝั่งที่น้อยนิด และอาจรวมทั้งสหราชอาณาจักรที่ได้ดัดแปลงกองบินพานาเวีย ทอร์นาโดในทศวรรษที่ 1980 และยังคงใช้พวกมันในขณะที่รอคอยยูโรไฟท์เตอร์ ไทฟูนที่จะมาในปีพ.ศ. 2548 ยูโรไฟท์เตอร์ ไทฟูนได้เข้ามาทำหน้าที่สกัดกั้นและทอร์นาโดก็ทำหน้าที่ครองความได้เปรียบทางอากาศและโจมตี

neg:
เครื่องบินทิ้งระเบิด
เครื่องบินทิ้งระเบิดเกิดขึ้นในช่วงเวลาเดียวกับเครื่องบินขับไล่ในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ในตอนแรกนั้นมันถูกใช้เพื่อทิ้งระเบิด มันถูกใช้โดยอิตาลีเมื่อพวกเขาทำการรบที่ลิเบียในปีพ.ศ. 2454 เมื่อปีพ.ศ. 2455 นักบินของกองทัพอากาศบัลแกเรียชื่อคริสโต ทอปรัคชิฟได้แนะนำให้มีการใช้เครื่องบินทิ้งระเบิดในตำแหน่งของตุรกี ร้อยเอกเพโทรฟได้พัฒนาแนวคิดและได้สร้างต้นแบบออกมามากมายโดยใช้ระเบิดที่แตกต่างกันไปและเพิ่มความจุ เมื่อวันที่ 16 ตุลาคมพ.ศ. 2455 ผู้สังเกตการณ์ชื่อโพรแดน ทารัคชิฟได้ทิ้งระเบิดสองลูกใส่ทางรถไฟของตุรกีโดยใช้เครื่องอัลบาทรอส เอฟ.2 ที่บินโดยราดัล มิคอฟ

neg:
เฮลิคอปเตอร์
ในปี ค.ศ.1961 สองพี่น้องชาวฝรั่งเศส แจ๊ค (Jacques) และ หลุยส์ บรูเกต์ (Louis Breguet) เริ่มการทดลองสำหรับเฮลิคอปเตอร์ ในปี ค.ศ. 1907 การทดลองเหล่านั้นปรากฏเป็นไจโรเพลน 1 ซึ่งจากลักษณะภายนอกเป็นไปได้ว่าเป็นต้นแบบของเครื่องบินสี่ใบพัด (quadcopter) ระหว่าง 14 สิงหาคม และ 29 กันยายน ค.ศ. 1907 ไจโรเพลน 1 พร้อมนักบิน สามารถบินขึ้นได้ประมาณ 2 ฟุต (0.6 เมตร) เป็นเวลาหนึ่งนาที ไจโรเพลน 1 ไม่มีเสถียรภาพ จนต้องมีคนช่วยจับในแต่ละมุมของตัวเครื่อง อย่างไรก็ดีไจโรเพลน 1 ถือเป็นการบินครั้งแรกของเฮลิคอปเตอร์โดยนักบิน แต่ไม่ใช่เป็นการบินโดยอิสระ กล่าวคือ ยังต้องมีการช่วยพยุง

neg:
บัลลูน
บัลลูน หรือ บอลลูน () เป็นยานพาหนะที่ใช้ในการเดินทางทางอากาศ ด้วยหลักการของแรงลอยตัว (Buoyancy) และเคลื่อนที่ด้วยลม มีหลักฐานการสร้างในประเทศจีนตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 3 ต่อมาในทวีปยุโรปมีการทดลองสร้างเป็นพาหนะสำหรับใช้เดินทางทางอากาศตั้งแต่ปี ค.ศ. 1709 ที่กรุงลิสบอน ประเทศสเปน แต่ไม่ประสบความสำเร็จ จนกระทั่งวันที่ 21 พฤศจิกายน ค.ศ. 1783 พี่น้องมงกอลฟีเย ชาวฝรั่งเศส ประสบความสำเร็จในการใช้บัลลูนขนาดใหญ่ ขับเคลื่อนด้วยอากาศร้อน เดินทางที่ความสูง 500 ฟุตในอากาศ เป็นระยะทาง 5 1/2 ไมล์ ใช้เวลา 25 นาที ได้สำเร็จเป็นครั้งแรกที่ ปารีส และนับเป็นก้าวแรกของการเดินทางด้วยบัลลูนอย่างแท้จริง

neg:
เครื่องบินขับไล่
สหภาพโซเวียตได้ทดลองเครื่องบินสกัดกั้นพลังจรวดหลังจากสงครามโลกครั้งที่สอง มันคือมิโคยัน-กูเรวิชค์ ไอ-270 ซึ่งสร้างออกมาเพียงสองลำ

neg:
เครื่องบินขับไล่
ในปีพ.ศ. 2473 สองความคิดที่แตกต่างในการรบทางอากาศเริ่มเกิดขึ้น ส่งผลให้เกิดการพัฒนาเครื่องบินปีกชั้นเดียวที่แตกต่างกัน ในญี่ปุ่นและอิตาลียังคงมีความเชื่อว่าเครื่องบินขับไล่ที่มีอาวุธขนาดเบาและความว่องไวสูงจะเป็นบทบาทหลักในการต่อสู้ทางอากาศ เครื่องบินอย่างนากาจิมา เคไอ-27 นากาจิมา เคไอ-43 และมิตซูบิชิ เอ6เอ็ม ซีโร่ในญี่ปุ่น และเฟียท จี.50และแมกชิ ซี.200ในอิตาลีเป็นตัวอย่างชัดเจนในแนวคิดนี้

neg:
เครื่องบินขับไล่
เครื่องบินขับไล่ไอพ่นในปัจจุบันมีเครื่องยนต์เทอร์โบแฟนหนึ่งหรือสองเครื่องยนต์ และติดตั้งเรดาร์เพื่อใช้ในการหาเป้าหมาย อาวุธจะประกอบด้วยขีปนาวุธอากาศสู่อากาศเป็นหลัก พร้อมกับปืนใหญ่เป็นอาวุธรอง (โดยปกติแล้วจะมีขนาด 20 และ 30 ม.ม.) อย่างไรก็ตาม พวกมันก็สามารถใช้ขีปนาวุธอากาศสู่พื้นได้เช่นเดียวกับระเบิดนำและไม่นำวิถี

neg:
เครื่องบินสกัดกั้น
กองทัพอากาศสหรัฐฯ มีเครื่องบินสกัดกั้นเฉพาะทาง แบบมากมายก่อนสงครามมีการทำงานที่จำกัดอย่างเอฟ-86 เซเบอร์และเอฟ-89 สกอร์เปี้ยน ในปลายทศวรรษที่ 1940 สหรัฐฯ เริ่มทำโครงการสร้างเครื่องบินสกัดกั้นที่ก้าวหน้ายิ่งขึ้นโดยมีพื้นฐานมาจากเครื่องบินในปีพ.ศ. 2497 ซึ่งในที่สุดก่อให้เกิดเอฟ-106 เดลต้า ดาร์ทหลังจากที่มีการพัฒนามาอย่างยาวนาน เอฟ-106 สิ้นสุดการทำงานของมันในทศวรรษที่ 1980 เมื่อการทำงานของเครื่องบินขับไล่หลากบทบาทอย่างเอฟ-15 อีเกิลนั้นดูจะเหนือกว่า

neg:
เครื่องบินทิ้งระเบิด
เครื่องบินทิ้งระเบิดสี่เครื่องยนต์ลำแรกเป็นของรัสเซีย มันถูกสร้างขึ้นในปีพ.ศ. 2457 และถูกใช้ในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง

neg:
ยาส 39
เมื่อปลายทศวรรษที่ 2513 สวีเดนเริ่มต้องการหาเครื่องบินเข้ามาแทนที่ซ้าบ 35 ดราเคนและซ้าบ 37 วิกเกน เครื่องบินขับไล่รุ่นใหม่เกิดขึ้นในปีพ.ศ. 2523 ด้วยการศึกษาแบบที่เริ่มขึ้นในปีต่อมา การพัฒนากริพเพนเริ่มขึ้นในปีพ.ศ. 2525 โดยได้รับการอนุมัติจากรัฐสภา

neg:
เครื่องบินขับไล่
การพัฒนาเครื่องบินขับไล่ยุคที่สองมาจากการพัฒนาของเทคโนโลยี เป็นบทเรียนที่ได้รับมาจากสงครามเกาหลีและเน้นไปที่การปฏิบัติการในสภาพการของสงครามนิวเคลียร์ ความก้าวหน้าของเทคโนโลยีด้านอากาศพลศาสตร์ การขับเคลื่อน และวัสดุก่อสร้างทำให้นักออกแบบทำการทดลองเครื่องบินใหม่ๆ อย่าง ปีกลู่หลัง ปีกทรงสามเหลี่ยม มีการใช้เครื่องยนต์พร้อมสันดาปท้ายอย่างกว้างขวางซึ่งทำให้พวกมันสามารถบินทะลุกำแพงเสียงได้ และความสามารถในการบินด้วยความเร็วเสียงก็กลายมาเป็นความสามารถโดยทั่วไปของเครื่องบินขับไล่ในรุ่นนี้

neg:
เครื่องบินขับไล่
ช่วงนี้ยังเป็นการแสดงให้เห็นถึงการทดลองเครื่องยนต์เจ็ทผสมลูกสูบ ลา-9 ได้ดัดแปลงด้วยเครื่องยนต์เจ็ทสำรองสองเครื่องที่ใต้ปีกแต่มันก็ไม่เคยถูกนำมาใช้ มีเพียงรุ่นเดียวที่นำมาใช้ก็คือไรอัน เอฟอาร์-1 ไฟร์บอลล์ที่ใช้โดยกองทัพเรือสหรัฐฯ ในปีพ.ศ. 2488 การผลิตถูกหยุดเมื่อสงครามสิ้นสุดในวันที่สหรัฐฯ มีชัยเหนือญี่ปุ่น มีเพียง 66 ลำที่ผลิตออกมาและถูกเก็บคืนในปีพ.ศ. 2490 กองทัพอากาศสหรัฐฯ ได้สั่งซื้อแบบผสมเครื่องยนต์ไอพ่นกับเครื่องยนต์ใบพัดจำนวน 13 ลำก่อนการผลิต มันมีชื่อว่าคอนโซลิเดท วัลที เอ็กซ์พี-81 (อังกฤษ: Consolidated Vultee XP-81) แต่โครงการนี้ถูกยกเลิกเมื่อชนะญี่ปุ่นพร้อมงานที่เสร็จไปแล้ว 80%

neg:
เครื่องบินขับไล่
อีกความคิดหนึ่งซึ่งมีในอังกฤษ เยอรมนี สหภาพโซเวียต และสหรัฐอเมริกาเป็นหลักคือความเชื่อว่าความเร็วสูงและแรงจีหมายถึงการรบทางอากาศที่เป็นไปแทบไม่ได้เลย เครื่องบินขับไล่อย่างเมสเซอร์สมิต บีเอฟ 109 ซูเปอร์มารีน สปิตไฟร์ ยาคอฟเลฟ ยัก-1 และเคอร์ติส พี-40 วอร์ฮอว์คทั้งหมดล้วนถูกออกแบบให้มีความเร็วสูงและอัตราการไต่ระดับที่ดี ความคล่องตัวนั้นก็เป็นสิ่งที่พวกเขาต้องการ แต่มันไม่ใช่เป้าหมายหลัก

neg:
ซุคฮอย ซู-27
ในปีพ.ศ. 2512 สหภาพโซเวียตได้รับข่าวเกี่ยวกับการออกแบบครื่องบินแบบใหม่โดยแมคดอนเนลล์ ดักลาสในโครงการคัดเลือกเครื่องบินขับไล่แบบใหม่ของกองทัพอากาศสหรัฐ (ซึ่งก่อให้เกิดเอฟ-15 อีเกิล) เพื่อที่ตอบโต้ภัยคุกคามใหม่ทางโซเวียตจึงเริ่มโครงการพีเอฟไอ (ย่อมาจาก "perspektivnyi frontovoy istrebitel" หรือเครื่องบินขับไล่แนวหน้าชั้นนำ) สำหรับเครื่องบินที่สามารถเทียบชั้นกับของอเมริกาได้

neg:
มิโคยัน-กูเรวิชค์ มิก-15
มิโคยัน-กูเรวิชค์ มิก-15 (; USAF/DoD designation: Type 14; NATO reporting name: Fagot)
เป็นเครื่องบินขับไล่เจ็ตที่พัฒนาโดยมิโคยัน-กูเรวิชค์ สำหรับสหภาพโซเวียต มิก-15 เป็นเครื่องบินรบแบบเจ็ตที่ประสบความสำเร็จเป็นครั้งแรกเพื่อรวมปีกกวาดเพื่อให้ได้ความเร็วสูง ในการสู้รบกับเกาหลีใต้นักบินได้รับมอบหมายให้โจมตีภาคพื้นดินอย่างรวดเร็วและได้รับการตอบโต้อย่างรวดเร็วด้วยเครื่องบินอเมริกา F-86 Saber พร้อมกับ F-86 ในช่วงสงครามเกาหลี เมื่อปรับแต่งขั้นสูงให้เป็นมิโคยัน-กูเรวิชค์ มิก-17 การออกแบบขั้นพื้นฐานนี้ทำให้ชาวตะวันตกประหลาดใจเมื่อพิสูจน์ว่ามีประสิทธิภาพเหนือนักรบเหนือเช่น F-105 Thunderchief และ McDonnell Douglas F-4 Phantom II ในช่วงสงครามเวียดนามในทศวรรษที่ 1960

neg:
ดาโซราฟาล
เครื่องบินได้พัฒนาเพื่อกองทัพอากาศและกองทัพเรือของประเทศฝรั่งเศส เมื่อฝรั่งเศสขอถอนตัวออกจากโครงการ EFA ( European Fighter Aircraft ) หรือ Eurofighter ในปี ค.ศ. 1985 ฝรั่งเศสตัดสินใจพัฒนาเครื่องบินรบด้วยตัวเอง และเลือกที่จะสร้าง Rafale เครื่องบิน Rafale ก็มีปีกเล็กที่ส่วนหน้า ที่เป็นรูปสามเหลี่ยม แต่มี มุมน้อยกว่า เครื่อง ของ EFA และโครงสร้างลำตัวก็สร้างด้วยวัสดุผสมเรียกว่า CFC (Carbon Fiber Composite)คล้ายๆกับเรื่องบินยูโรไฟเตอร์ (Euro fighter) และส่วนที่เป็นคานาด(Canard)จะเป็นวัสดุผสมไททาเนียม เครื่อง Rafale เป็นเครื่องที่มีน้ำหนักเบา และเล็กกว่า Eurofighter แสดงให้ชมเป็นครั้งแรก คือ Rafale A, เริ่มทำการบินทดลอง เมื่อ วันที่ 4 กรกฎาคม ค.ศ. 1986 แผนการ คือ 140 เครื่องของ Rafale B และ 94 เครื่องของ Rafale C สำหรับกองทัพอากาศ และ 79 เครื่องของ Rafale M สำหรับกองทัพเรือ การส่งมอบจะดำเนินไปจนถึง ปี ค.ศ. 2009

neg:
เครื่องบินขับไล่
โชคดีสำหรับเครื่องบินทางทหารอีกชนิดหนึ่งที่ได้สร้างออกมาเรียบร้อยแล้ว ซึ่งเป็นต้นกำเนิดของเครื่องบินขับไล่ที่มีประสิทธิภาพ มันมีพื้นฐานมาจากเครื่องบินที่รวดเร็วก่อนสงครามที่ใช้เพื่อการแข่งขัน เครื่องบินสอดแนมของกองทัพไม่ได้ถูกคาดว่าจะสามารถบรรทุกอาวุธได้ แต่ก็เน้นไปที่ความเร็วเพื่อทำให้มันไปถึงจุดที่มันจะตเองทำการสอดแนมและจากนั้นก็กลับมารายงานได้อย่างรวดเร็ว ในขณะเดียวกันก็ทำให้มันยากที่ตะตกเป็นเป้าของปืนใหญ่ต่อต้านอากาศยานหรือเครื่องบินติดอาวุธของข้าศึก

neg:
เครื่องบินขับไล่
ในช่วงใกล้สิ้นสุดสงครามสงครามกลางเมืองสเปน นี่เป็นโอกาสให้กับกองทัพอากาศเยอรมัน อิตาลี และสหภาพโซเวียตทำการทดสอบการออกแบบเครื่องบินล่าสุดของพวกเขา แต่ละประเทศได้ส่งเครื่องบินมากมายเข้ารบ ในการต่อสู้เหนือสเปน เครื่องบินขับไล่เมสเซอร์สมิตแบบล่าสุดทำการได้ยอดเยี่ยมเช่นเดียวกับโพลิคาร์โพฟ ไอ-16ของโซเวียต เยอรมนีได้เรียนรู้สิ่งต่างๆ ในสงครามสเปนและนำมันไปสร้างเครื่องบินที่ดียิ่งกว่าในสงครามโลกครั้งที่สอง ทางรัสเซียที่พ่ายแพ้ในสงครามยังคงมองว่าเครื่องบินของพวกเขานั้นเพียงพอต่อความต้องการแล้ว ต่อมาไอ-16 ได้ถูกสังหารไปเป็นจำนวนมากโดยเครื่องบินของเยอรมันในสงครามโลกครั้งที่สอง ถึงแม้ว่าพวกมันยังคงเป็นเครื่องบินขับไล่ในแนวหน้าของโซเวียตจนถึงปีพ.ศ. 2485 อิตาลีนั้นพอใจกับเครื่องบินปีกสองชั้นแบบเฟียท ซีอาร์.42 และด้วยขาดงบประมาณพวกเขาจึงยังคงใช้มันต่อไปถึงแม้ว่ามันจะล้าสมัยแล้วก็ตาม

neg:
เอ็มเอ-1 บอมเมอร์แจ็กเกต
เอ็มเอ-1 บอมเมอร์แจ็กเกต () หรือเรียกอีกอย่างว่า แจ็กเกตการบินเอ็มเอ-1 ถูกพัฒนาครั้งแรกในช่วงกลางปี ค.ศ. 1950 เอ็มเอ-1 จะมาก่อนบี-15 แจ็กเกตการบิน ความต้องการเป็นที่รู้จักในเครื่องบินไอพ่น สร้างความต้องการใหม่ให้ผู้ที่ปฏิบัติงานในด้านการบิน มีความปลอดภัยและความสบาย

neg:
เครื่องบินทิ้งระเบิด
ในกองทัพอากาศปัจจุบันความแตกต่างระหว่างเครื่องบินทิ้งระเบิด เครื่องบินขับไล่ทิ้งระเบิด และเครื่องบินทิ้งระเบิดเริ่มไม่ชัดเจน เครื่องบินโจมตีมากมายดูเหมือนเครื่องบินขับไล่มักทำการทิ้งระเบิดด้วยความสามารถเพียงเล็กน้อยในการต่อสู้ทางอากาศ อันที่จริงแล้วคุณภาพการออกแบบที่สร้างประสิทธิภาพให้กับเครื่องบินนั้นสร้างความแตกต่างจากเครื่องบินครองความเป็นจ้าวอากาศ ในทางตรงกันข้ามเครื่องบินขับไล่จำนวนมากอย่างเอฟ-16 มักถูกใช้ขนระเบิดถึงแม้ว่าจะถูกออกแบบมาเพื่อทำการต่อสู้ทางอากาศก็ตาม อาจเป็นไปได้ที่ในปัจจุบันความแตกต่างที่มากที่สุดคือด้านพิสัย เครื่องบินทิ้งระเบิดมักมีระยะทำการไกลในขณะที่เครื่องบินขับไล่ทิ้งระเบิดและเครื่องบินโจมตีมีขอบเขตในการบินที่จำกัดในสมรภูมิ แต่ข้อแตกต่างนั้นก็ไม่แน่ชัดเพราะว่าเครื่องบินมากมายสามารถทำการเติมเชื้อเพลิงกลางอากาศได้เพื่อเพิ่มระยะในการทำการ

neg:
เอฟ-15อี สไตรค์อีเกิล
ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2524 กองทัพอากาศสหรัฐฯ ได้แจ้งให้ทราบถึงโครงการพัฒนาเครื่องบินขับไล่เพื่อมาสิ่งที่จะมาแทนที่เอฟ-111 อาร์ดวาร์ค คอนเซปท์คืออากาศยานที่สามารถทำภารกิจเข้าไปในแดนข้าศึกได้โดยปราศจากการสนับสนุนโดยเครื่องบินขับไล่คุ้มกันหรือการเข้ารบกวนสัญญาณ เจเนรัลไดนามิกส์เสนอเอฟ-16เอ็กซ์แอลในขณะที่แมคดอนเนลล์ ดักลาสเสนอแบบหนึ่งของเอฟ-15 อีเกิล ในวันที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2527 กองทัพอากาศสหรัฐฯ ก็เห็นด้วยกับเอฟ-15อี สไตรค์อีเกิลของแมคดอนเนลล์ ดักลาส

neg:
มิโคยัน-กูเรวิชค์ มิก-23
มิโคยัน-กูเรวิชค์ มิก-23 (, ) (นาโต้ใช้ชื่อรหัสว่าฟลอกเกอร์) เป็นเครื่องบินขับไล่ปีกพับได้ที่ออกแบบโดยมิโคยัน-กูเรวิชค์ของสหภาพโซเวียต มันถูกจัดว่าเป็นเครื่องบินรุ่นที่สามของโซเวียตพร้อมกับมิก-25 มันเป็นเครื่องบินขับไล่แบบแรกของโซเวียตที่มีระบบเรดาร์ติดตามเป้าหมายและขีปนาวุธเกินระยะมองเห็น และเป็นผลิตภัณฑ์แรกของมิกที่มีช่องรับลมอยู่ที่ด้านข้างลำตัว การผลิตเริ่มขึ้นในปีพ.ศ. 2513 และมีกว่า 5,000 ลำ ในปัจจุบันมิก-23 ยังคงประจำการอย่างจำกัดโดยชาติที่เป็นลูกค้าของโซเวียต

neg:
เครื่องบินขับไล่
ในที่สุดอาวุธของเครื่องบินก็เริ่มถูกนำมาติดที่ด้านในปีก นอกรัศมีของใบพัด ถึงแม้ว่าการออกแบบส่วนใหญ่จะยังใช้ปืนกลสองกระบอกโดยติดตั้งไว้เหนือเครื่องยนต์ (ซึ่งถูกมองว่าแม่นยำกว่า) ปืนกลอากาศขนาดที่เป็นที่นิยมคือขนาด 12.7 ม.ม.และปืนใหญ่ขนาด 20 ม.ม.ซึ่งถูกมองว่าใหญ่เกินไป ด้วยการที่เครื่องบินมากมายมีการออกแบบที่คล้ายคลึงกับสงครามโลกครั้งที่หนึ่งแต่ก็มองกันว่าการใช้อาวุธจากสงครามโลกครั้งที่หนึ่งเพื่อจัดการมันนั้นก็ไร้เหตุผล ด้วยความคิดเช่นนี้ทำให้ช่วงแรกนั้นการรบทางอากาศเป็นสิ่งที่ไร้ประสิทธิภาพ

neg:
เครื่องบินขับไล่
เครื่องบินขับไล่ถูกสร้างขึ้นเพื่อตอบโต้การใช้อากาศยานและเรือบินในการทำหน้าที่ลาดตระเวนสอดแนมและโจมตีภาคพื้นดินในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง เครื่องบินขับไล่ยุคแรก ๆ นั้นมีขนาดเล็กและมีอาวุธที่เบามากเมื่อเทียบกับเครื่องบินขับไล่ในปัจจุบัน และมักเป็นเครื่องบินปีกสองชั้น ต่อมา เมื่อสงครามทางอากาศและการครองอากาศเริ่มมีความสำคัญมากขึ้น ในสงครามโลกครั้งที่สองเครื่องบินขับไล่เป็นเครื่องบินปีกเดี่ยวที่ทำจากเหล็กพร้อมปืนใหญ่หรือปืนกลที่ปีก เมื่อสิ้นสุดสงครามเครื่องยนตร์เทอร์โบเจ็ทก็เริ่มเข้ามาแทนที่เครื่องยนต์ลูกสูบเพราะแรงขับเคลื่อนที่ดีกว่า และเพราะอาวุธใหม่ ๆ เริ่มเข้ามาอีกมาก

neg:
โบอิง 787 ดรีมไลเนอร์
การพัฒนาและการผลิตโบอิง 787 เกี่ยวข้องกับความร่วมมือระหว่างผู้ผลิตวัตถุดิบหลายรายทั่วโลก การประกอบขั้นสุดท้ายประกอบขึ้นที่โรงงานเอเวอร์เร็ตต์โบอิงในเอเวอร์เร็ตต์ รัฐวอชิงตัน เครื่องบินจะยังมีการประกอบขึ้นที่โรงงานแห่งใหม่ในนอร์ทชาลสตัน รัฐเซาท์แคโรไลนา โรงงานทั้งสองจะส่งมองเครื่อง 787 ให้แก่ผู้ให้บริการเครื่องบินโดยสาร โครงการดังกล่าวต้องล่าช้าออกไปหลายครั้ง จากที่เคยวางแผนจะให้บริการตั้งแต่เดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2551 การขึ้นบินครั้งแรกของเครื่องมีขึ้นเมื่อวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2552 และสิ้นสุดการทดสอบการบินในกลาง พ.ศ. 2554 เอกสารรับรองของสำนักงานควบคุมความปลอดภัยการบินแห่งยุโรปสุดท้ายได้รับในปลายเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2554 และโมเดลแรกถูกส่งมอบในปลายเดือนกันยายน พ.ศ. 2554 และเข้าให้บริการเชิงพาณิชย์ตั้งแต่วันที่ 26 ตุลาคม พ.ศ. 2554

neg:
ดัซโซลท์ มิราจ เอฟ1
ดัซโซลท์ มิราจ เอฟ1 () เป็นเครื่องบินขับไล่ที่มีชื่อเสียงและประสบความสำเร็จแบบหนึ่งของตระกูลมิราจ เริ่มทำการบินครั้งแรกในวันที่ 23 ธันวาคม ปี ค.ศ. 1966 และประจำกองทัพฝรั่งเศสในปี ค.ศ. 1973

neg:
เอฟ-16 ไฟทิงฟอลคอน
บริษัทผู้ผลิตเอฟ-16 คือเจเนรัล ไดนามิกส์ในฟอร์ทเวอร์ธรัฐเท็กซัสในปลายปีพ.ศ. 2518 พร้อมตัวอย่างแรกคือเอฟ-16เอ ที่วางแผนจะผลิตในวันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2519 ตามมาด้วยการบนครั้งแรกของมันในวันที่ 8 ธันวาคม แบบสองที่นั่งเริ่มทำการบินครั้งแรกในวันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2520 การผลิตเริ่มแรกของเอฟ-16เอเริ่มในวันที่ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2521 และส่งให้กับกองทัพอากาศสหรัฐในวันที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2522 เอฟ-16 ได้ชื่อเล่นในตอนแรกว่า"ไฟทิงฟอลคอน"ในวันที่ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2523 และมันได้เข้าประจำการในฝูงบินขับไล่ยุทธวิธีที่ 388 ที่ฐานทัพอากาศฮิลในวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2523

neg:
อากาศยาน
บรรพบุรุษของอากาศยานปีกคงที่คือว่าว. ในขณะที่เครื่องบินปีกคงที่อาศัยความเร็วไปข้างหน้าเพื่อสร้างการไหลของอากาศเหนือปีก, ว่าวก็ผูกติดอยู่กับพื้นดินและอาศัยลมพัดผ่านปีกของมันเพื่อสร้างแรงยก. ว่าวเป็นชนิดแรกของอากาศยานที่บินได้และถูกคิดค้นในประเทศจีนประมาณ 500 ปีก่อนคริสตกาล. การวิจัยตามหลักอากาศพลศาสตร์หลายครั้งมากที่ทำกับว่าวก่อนทดสอบกับเครื่องบิน, อุโมงค์ลมและโปรแกรมสร้างแบบจำลองด้วยคอมพิวเตอร์ก็มีการนำมาใช้.

neg:
เครื่องบินขับไล่
เครื่องยนต์โรเตอรี่ที่เคยเป็นที่นิยมในสงครามโลกครั้งที่หนึ่งได้หายไปอย่างรวดเร็วและถูกแทนที่โดยเครื่องยนต์แบบใหม่ เครื่องยนต์ของเครื่องบินได้เพิ่มพลังมากกว่ายุคก่อนๆ ความขัดแย้งระหว่างเครื่องยนต์ทั้ง 2 แบบยังคงมีด้วยการที่ทางกองทัพเรือต้องการเครื่องยนต์แบบใหม่ แต่กำลังทางบกต้องการเครื่องยนต์แบบเก่า แบบใหม่นั้นไม่ต้องมีระบบทำความเย็นที่แยกต่างหาก แต่มันก็สร้างแรงฉุด เครื่องยนต์แบบเก่าให้อัตราแรงผลักต่อน้ำหนักได้ดีกว่าแต่มันไม่ทนทาน
บางกองทัพอากาศได้ทำการทดลองเกี่ยวกับเครื่องบินขับไล่ขนาดหนัก (ถูกเรียกว่า"เครื่องบินพิฆาต"โดยเยอรมนี) เครื่องบินเหล่านี้จะมีขนาดใหญ่ มักมีเครื่องยนต์สองเครื่อง บ้างก็ใช้เพื่อทำหน้าที่เครื่องบินทิ้งระเบิดขนาดเบาหรือกลาง การออกแบบดังกล่าวปกติแล้วจะช่วยเพิ่มความจุของเชื้อเพลิงภายใน (เป็นการเพิ่มระยะทำการ) และติดอาวุธขนาดหนัก จากการต่อสู้พบว่าพวกมันอุ้ยอ้ายและเป็นเป้าของเครื่องบินขับไล่ที่มีขนาดเล็กกว่า

neg:
นอร์ทอเมริกัน พี-51 มัสแตง
นอร์ทอเมริกันเอวิเอชัน พี-51 มัสแตง () เป็นเครื่องบินขับไล่และทิ้งระเบิดพิสัยไกลหนึ่งที่นั่งสัญชาติอเมริกาซึ่งถูกใช้ในสงครามโลกครั้งที่ 2 สงครามเกาหลี และสงครามอื่นๆ มันถูกออกแบบและสร้างโดยนอร์ทอเมริกันเอวิเอชันหรือเอ็นเอเอเพื่อตอบโจทย์ของกระทรวงการบินจากการสั่งซื้อของอังกฤษ ลำตันแบบคือเอ็นเอ-73เอ็กซ์ที่สร้างเสร็จในวันที่ 9 กันยายน พ.ศ. 2483 เป็นเวลา 102 วันหลังจากมีการเซ็นสัญญาและทำการบินครั้งแรกเมื่อวันที่ 26 ตุลาคม
เดิมทีมัสแตงถูกออกแบบมาเพื่อใช้เครื่องยนต์อัลลิสัน วี-1710 ซึ่งมีความสูงที่จำกัดในการบิน การบินครั้งแรกเกิดขึ้นโดยกองทัพอากาศอังกฤษเพื่อทำหน้าที่ลาดตระเวนทางอากาศและเป็นเครื่องบินขับไล่ทิ้งระเบิด (มัสแตง มาร์ค 1) ต่อมามีการใช้เครื่องยนต์โรลส์-รอยซ์ เมอร์ลินในรุ่นพี-51บีและซีเพื่อให้มัสแตงสามารถบินได้ที่ความสูงเหนือ 15,000 ฟุต ซึ่งทำให้มันบินได้ดีกว่าหรือเท่ากับเครื่องบินส่วนมากของกองทัพอากาศเยอรมนี รุ่นสุดท้ายคือพี-51ดีซึ่งมีเครื่องยนต์เป็นเครื่องแพคคาร์ด วี-1650-7 เป็นเครื่องยนต์ดัดแปลงจากเครื่องยนต์โรลส์-รอยซ์ 60 ที่เป็นเครื่องยนต์ซูเปอร์ชาร์จเจอร์สองความเร็ว และมีอาวุธเป็นปืนกลเอ็ม2 บราวนิงขนาด 12.7 มม.หกกระบอก
ตั้งแต่ปลายปีพ.ศ. 2486 พี-51บีถูกใช้โดยกองทัพอากาศที่ 8 ของสหรัฐอเมริกาเพื่อคุ้มกันเครื่องบินทิ้งระเบิดที่ต้องบินในน่านฟ้าของนาซีเยอรมนี ในขณะที่กองทัพอากาศทางยุทธวิธีที่ 2 ของอังกฤษและกองทัพอากาศที่ 9 ของสหรัฐฯ ใช้เครื่องบินมัสแตงเครื่องยนต์เมอร์ลินทำหน้าที่ทิ้งระเบิดและขับไล่ เป็นบทบาทที่เพิ่มความแน่นอนให้กับความเป็นเจ้าอากาศของฝ่ายสัมพันธมิตรในปีพ.ศ. 2487 พี-51 ยังทำหน้าที่ให้กับฝ่ายสัมพันธมิตรในการรบบริเวณแอฟริกาเหนือเหนือทะเลเมดิเตอร์เรเนียนและอิตาลี นอกจากนี้ยังทำการรบกับจักรวรรดิญี่ปุ่นในมหาสมุทรแปซิฟิกอีกด้วย ในสงครามโลกครั้งที่ 2 นักบินมัสแตงอ้างว่าได้ยิงเครื่องบินศัตรูตกไป 4,950 ลำ

neg:
เครื่องบินขับไล่
ถึงแม้ว่าคำว่า "เครื่องบินขับไล่" หรือ "ไฟเตอร์" ทางเทคนิคแล้วจะหมายถึงเครื่องบินที่ถูกออกแบบมาเพื่อยิงเครื่องบินลำอื่น การออกแบบดังกล่าวยังเป็นแบบหลากหลายบทบาทอย่างเครื่องบินขับไล่โจมตีและเครื่องบินโจมตีภาคพื้นดินที่ขนาดเล็กกว่า ตัวอย่างเช่น ในสงครามโลกครั้งที่สอง กองทัพเรือสหรัฐอเมริกาพึงพอใจในเครื่องบินขับไล่มากกว่าเครื่องบินดำทิ้งระเบิด และพี-47 ธันเดอร์โบลท์ก็เป็นที่นิยมใช้ในการโจมตีภาคพื้นดิน เอฟ-111 ถูกใช้เพื่อเป็นเพียงเครื่องบินโจมตีทิ้งระเบิดเท่านั้น เครื่องบินทิ้งระเบิดโดยทั่วไปแล้วจะหมายถึงบทบาทในการทิ้งระเบิดในระยะไกล ความไม่ชัดเจนนี้ได้ตามมาด้วยการใช้เครื่องบินขับไล่ในการโจมตีทหารราบและสิ่งก่อสร้างด้วยการใช้การยิงกราดลงมาจากฟ้าหรือทิ้งระเบิด

neg:
รายชื่อยานขับไล่ในสตาร์ วอร์ส
ยานขับไล่ () เป็นยานอวกาศที่ใช้ในทางทหารในภาพยนตร์ นวนิยาย เกม และสื่ออื่นๆ ชุดสตาร์ วอร์ส ยานขับไล่เป็นพาหนะที่มีบทบาทมากมายในสตาร์ วอร์สทั้งสองไตรภาค ยานขับไล่ที่เป็นที่รู้จักมากที่สุดก็คือเอ็กซ์วิงไฟต์เตอร์

neg:
เอฟ-16 ไฟทิงฟอลคอน
ด้วยประสบการณ์จากสงครามเวียดนามที่บ่งบอกถึงความสามารถของเครื่องบินขับไล่ที่อเมริกาจะต้องการในเร็วๆ นี้ และความต้องการที่จะต้องให้นักบินได้รับการฝึกการต่อสู้ในอากาศให้มากขึ้น ความต้องการเครื่องบินขับไล่ครองความได้เปรียบทางอากาศแบบใหม่นั้นทำให้กองทัพอากาศสหรัฐเริ่มศึกษาการพัฒนาจากสองความคิดในปีพ.ศ. 2508 คือ โครงการทดลองเครื่องบินขับไล่หรือเอฟเอกซ์ ("Fighter Experimental, FX") ที่เป็นเครื่องบินปีกพับได้ขนาด 27,200 กิโลกรัมพร้อมเครื่องยนต์สองเครื่อง และ โครงการเครื่องบินขับไล่กลางวันแบบพัฒนาหรือเอดีเอฟ ("Advanced Day Fighter, ADF") ที่เป็นเครื่องบินน้ำหนักเบาขนาด 11,300 กิโลกรัมซึ่งมากกว่ามิก-21 25% อย่างไรก็ดีการปรากฏตัวของมิก-25 ที่ทำความเร็วได้ถึงมัก 3 ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2510 นั้น ทำให้โครงการเอดีเอฟตกเป็นรองจากโครงการเอฟเอกซ์ ซึ่งได้ผลิตเอฟ-15 ขนาด 18,100 กิโลกรัมออกมา

neg:
ดัซโซลท์ มิราจ III
ดัซโซลท์ มิราจ III () มิราจIII (มิราจ 3) เป็นเจ๊ตขับไล่ความเร็วระดับ 2 มัค แบบแรกของประเทศฝรั่งเศส เครื่องต้นแบบบินครั้งแรกเมื่อ วันที่ 17 พฤษภาคม ปี ค.ศ. 1956 มิราจIII เป็นเครื่องบินรบที่มีชื่อเสียงและใช้งานแพร่หลายมากที่สุดแบบหนึ่ง

neg:
เครื่องบินขับไล่
เทคโนโลยีที่ดูเกินจริงมากที่สุดก็อาจเป็นเทคโนโลยีล่องหน ซึ่งเป็นการใช้วัสดุและการออกแบบลำตัวเครื่อง ที่สามารถตรวจจับด้วยเรดาร์ของข้าศึกได้ยาก เครื่องบินล่องหนลำแรกคือเครื่องบินจู่โจมเอฟ-117 ไนท์ฮอว์ค (ปีพ.ศ. 2526) และเครื่องบินทิ้งระเบิดบี-2 สปิริต (ปีพ.ศ. 2532) ถึงแม้ว่าจะไม่มีเครื่องบินขับไล่ล่องหนในยุคที่สี่ แต่ม็มีรายงานถึงการใช้วัสดุดังกล่าวให้กับเครื่องบินขับไล่ยุคที่สี่

neg:
เจเอฟ-17
เจเอฟ-17 ทันเดอร์ (PAC JF-17 Thunder; JF-17 ย่อมาจาก "Joint Fighter-17") หรือ เอฟซี-1 เสี่ยวหลง (CAC FC-1 Xiaolong; FC-1 ย่อมาจาก "Fighter China-1") เป็นเครื่องบินขับไล่หลายบทบาท เครื่องยนต์เดี่ยว ที่ร่วมพัฒนาและสร้างขึ้นโดย โรงงานอุตสาหกรรมอากาศยานเฉิงตู (Chengdu Aircraft Industries Corporation - CAC) ของประเทศจีน กับ โรงงานการบินปากีสถาน (Pakistan Aeronautical Complex - PAC) ของประเทศปากีสถาน

neg:
กรมช่างอากาศ
ปี พ.ศ. 2472 ได้ออกแบบ และสร้างเครื่องบินขับไล่ แบบ ข.5 ซึ่งมีชื่อเรียกว่า "เครื่องบินประชาธิปก" ตามพระนาม พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว ที่ได้พระราชทานชื่อไว้ นับเป็นเครื่องบินแบบที่สองที่ออกแบบและสร้างเองโดยคนไทย

neg:
เมสเซอร์ชมิตต์
เมสเซอร์ชมิตต์ เอจี () เป็นบริษัทผู้ผลิตเครื่องบินสัญชาติเยอรมนี มีชื่อเสียงในฐานะผู้สร้างเครื่องบินขับไล่ให้กับกองทัพอากาศเยอรมัน ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง โดยเฉพาะรุ่น บีเอฟ 109 ที่เป็นกำลังรบหลักของเยอรมนี และเอ็มอี 262 ที่เป็นเครื่องบินไอพ่นรุ่นแรกของโลก

neg:
ซุคฮอย
ซุคฮอย (, ) เป็นผู้ผลิตเครื่องบินรายใหญ่ของรัสเซียมีที่มีชื่อเสียงจากเครื่องบินขับไล่ มันถูกก่อตั้งโดยพาเวล ซุคฮอยเมื่อปีพ.ศ. 2482 โดยใช้ชื่อว่าสำนักงานออกแบบซุคฮอย ("Sukhoi Design Bureau, OKB-51" ใช้ชื่อย่อว่าซู) มันได้กลายมาเป็นบริษัทหุ้นประกอบด้วยสำนักงานออกแบบซุคฮอยในมอสโคว์ สมาคมผลิตการบินโนโวซิเบิร์สกหรือเอ็นเอพีโอ ("Novosibirsk Aviation Production Association, NAPO") สมาคมผลิตการบินคอมโซมอล์สกหรือเคเอ็นเอเอพีโอ ("Komsomolsk-on-Amur Aircraft Production Association, KnAAPO") และอิรคุท สำนักงานใหญ่ของซุคฮอยตั้งอยู่ในมอสโคว์ ฟินเมกคานิก้าเป็นเจ้าของ 25% ของซุคฮอย รัฐบาลรัสเซียกำลังวางแผนที่จะรวมซุคฮอยเข้ากับมิโคยัน อิลยูชิน อิรคุท ตูโปเลฟ และยาโกเลฟเพื่อสร้างบริษัทใหม่ชื่อยูไนเต็ด แอร์คราฟท์ บิลดิง คอร์เปอร์เรชั่น
ในปัจจุบันซู-24 ซู-25 ซู-27 ซู-30 ซู-34 และซู-33 เข้าประจำการในกองทัพเรือและกองทัพเรือรัสเซีย เครื่องบินโจมตีซุคฮอยหรือเครื่องบินขับไล่ถูกใช้โดยอาร์มาเนีย อินเดีย จีน โปแลนด์ สาธารณรัฐเช็ก สโลวะเกีย ฮังการี จอร์เจีย เยอรมนีตะวันออก ซีเรีย แอลจีเรีย เกาหลีเหนือ เวียดนาม มาเลเซีย อัฟกานิสถาน เยเมน อียิปต์ ลิเบีย อิหร่าน แองโกลา เอธิโอเปีย เปรู และอินโดนีเซีย เวเนซุเอลาได้ทำสัญญาในการซื้อซู-30 สามสิบลำในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2549 เครื่องบินของซุคฮอยอีกกว่า 2,000 ลำถูกใช้โดยประเทศอื่นๆ ในการส่งออก ด้วยซู-26 ซู-29 และซู-31 ทำให้มันเป็นบริษัทผู้ผลิตที่มีเครื่องบินผาดโผนในแนวหน้า

neg:
ตูโปเลฟ ตู-160
ในปีพ.ศ. 2515 สหภาพโซเวียตได้เปิดการแข่งขันของเครื่องบินทิ้งระเบิดหลากภารกิจครั้งใหม่เพื่อสร้างเครื่องบินทิ้งระเบิดขนาดหนักที่มีความเร็วเหนือเสียงและสามารถพับปีกได้ พร้อมความเร็วสูงสุดที่ 2.3 มัค เทียบกับบี-1 แลนเซอร์ของกองทัพอากาศสหรัฐฯ ตูโปเลฟได้ทำแบบที่เรียกว่า "160เอ็ม"ที่มีส่วนประกอบจากตูโปเลฟ ตู-144 แบบของมิยาซิสเชฟคู่แข่งถูกมองว่าประสบความสำเร็จมากที่สุดแม้ว่าของติวโปเลฟจะเป็นสิ่งที่ตรงตามโครงการมากกว่า ดังนั้นตูโปเลฟได้รับสิทธิในการพัฒนาเครื่องบินของมิยาซิสเชฟต่อในปีพ.ศ. 2516
ถึงแม้ว่าบี-1เอ จะถูกยกเลิกในปีพ.ศ. 2520 งานของโซเวียตก็ยังคงดำเนินต่อไปและในปีเดียวกันนั้นทางรัฐบาลก็ได้รับแบบ ต้นแบบถูกถ่ายภาพโดยผู้โดยสารสายการบินที่สนามบินซูคอฟสกี้เมื่อเดือนพฤศจิกายนพ.ศ. 2524 ประมาณหนึ่งเดือนก่อนมันจะทำการบินครั้งแรกในวันที่ 18 ธันวามคมพ.ศ. 2524 การผลิตเกิดขึ้นในปีพ.ศ. 2527 โดยเริ่มขึ้นที่คาซาน มันมีชื่อว่าตู-160 โดยเดิมทีถูกคาดว่าจะผลิตออกมา 100 ลำแม้ว่าจะมีเพียง 35 ลำเท่านั้นที่ผลิตออกมาซึ่งรวมทั้งต้นแบบทั้งสามลำ ต้นแบบที่สองสูญหายในการทดสอบเมื่อปีพ.ศ. 2520 ลูกเรือนั้นดีดตัวออกได้อย่างปลอดภัย

neg:
เครื่องบินขับไล่
ในปีพ.ศ. 2493 อังกฤษได้พัฒนาแบบผสมเครื่องยนต์ไอพ่นที่ใช้ทั้งเครื่องยนต์จรวดและเครื่องยนต์ไอพ่น จรวดเป็นเครื่องยนต์หลักในการส่งความเร็วและความสูง และเครื่องยนต์ไอพ่นเพิ่มเชื้อเพลิงในการบิน ส่วนใหญ่แล้วเพื่อให้แน่ใจว่าเครื่องบินลงจอดได้โดยที่ไม่ต้องร่อนลง ซาวน์เดอร์ส-โร เอสอาร์.53 เป็นการออกแบบที่ประสบความสำเร็จและวางแผนที่จะทำการผลิตเมื่อเศรษฐกิจบังคับให้โครงการส่วนใหญ่สั้นลงในปีพ.ศ. 2493 นอกจากนี้แล้วการพัฒนาอย่างรวดเร็วของเครื่องยนต์ไอพ่นทำให้เครื่องยนต์ผสมล้าสมัย เอ็กซ์เอฟ-91 ธันเดอร์เซปเตอร์เผชิญกับชะตากรรมเดียวกันและไม่มีเครื่องบินแบบเครื่องยนต์ผสมถูกออกแบบมาทดแทน

neg:
เอฟ-15 อีเกิล
ในปีพ.ศ. 2510 หน่วยข่าวกรองสหรัฐประหลาดใจ เมื่อรู้ว่าสหภาพโซเวียตกำลังสร้างเครื่องบินขับไล่ขนาดใหญ่ที่มีชื่อว่ามิโคยัน-กูเรวิชค์ มิก-25 ในตอนนั้นทางฝั่งตะวันตกไม่รู้ว่ามิก-25 ถูกออกแบบมาเพื่อเป็นเครื่องบินสกัดกั้นความเร็วสูง (ไม่ใช่เครื่องบินครองความได้เปรียบทางอากาศ) ดังนั้นจุดเด่นของมันคือความเร็วไม่ใช่ความคล่องตัว หางที่ใหญ่ของมิก-25 นั้นทำให้เครื่องบินบางลำของสหรัฐเสียเปรียบ มันทำให้กองทัพอากาศกลัวว่ามันจะทำงานได้ดีกว่าเครื่องบินของอเมริกา ในความเป็นจริงครีบและหางที่ใหญ่ของมิก-25 มีไว้เพื่อจัดการกับความเฉื่อยในการบินด้วยความเร็วสูงและระดับสูง

neg:
เครื่องบินขับไล่
เครื่องบินขับไล่ยุคที่ 4.5 เข้าประจำการครั้งแรกในปีพ.ศ. 2533 และพวกมันยังคงถูกผลิตออกมา ไม่เป็นที่แน่ชัดนักว่าพวกมันจะถูกผลิตพร้อมกับเครื่องบินขับไล่ยุคที่ห้าเนื่องมาจากระดับที่พัฒนาของเทคโนโลยีล่องหนที่ต้องการบรรลุการออกแบบของเครื่องบินขับไล่ที่มองเห็นได้ยาก ซึ่งเป็นหนึ่งในเอกลักษณ์ของเครื่องบินขับไล่ยุคที่ห้า