query: พังก์ร็อก คือแนวดนตรีแบบใด ?

pos:
พังก์ร็อก
ลักษณะดนตรีแบบ พังก์ร็อกมีลักษณะท่วงทำนองที่รุนแรง หยาบกระด้าง ด้วยความขาดทักษะของการเล่นดนตรี ส่วนการร้องก็จะเป็น "ตะโกน"หรือ "บ่น" และแฝงนัยยะของ "การต่อต้าน" และการยกย่อง "ความเป็นเลิศ" เครื่องดนตรีจะประกอบด้วย กีตาร์ไฟฟ้า 1 หรือ 2 ตัว ,เบสไฟฟ้าและชุดกลอง มักมีการเล่นแบบ 2 คอร์ด เพลงพังก์มักมีความยาวระหว่าง 2 ถึง 2 นาทีครึ่ง มีบางเพลงมีความยาวน้อยกว่า 1 นาทีก็มี เพลงพังก์ในช่วงแรกรับอิทธิพลจากร็อกแอนด์โรลคือมีท่อนประสานเสียง

neg:
ราโมนส์
มิสฟิตส์ วงฮาร์ดคอร์พังก์/ฮอร์เรอร์พังก์ จากนิวเจอร์ซีย์ ก็รับอิทธิพลจากจังหวะรวดเร็วตามเพลง "Blitzkrieg" ของราโมนส์ มาปรับใช้ให้มีจังหวะกลางค่อนไปทางเร็ว เป็นสไตล์ อาร์แอนด์บีของพังก์ร็อก

neg:
อาร์ตร็อก
อาร์ตร็อก () เป็นดนตรีร็อกประเภทหนึ่ง เกิดขึ้นในทศวรรษที่ 60 ได้รับอิทธิพลมาจากดนตรีแนว ดนตรีอาวองการ์ด และ ดนตรีเอ็กซ์เปอรีเม็นทัล

neg:
บลูส์ร็อก
บลูส์ร็อก () เป็นแนวเพลงผสมผสานระหว่างการแสดงคีตปฏิภาณแบบบลูส์ บนคอร์ดแบบ 12 บาร์บลูส์และการแจมแบบบูกี้กับสไตล์ร็อกแอนด์โรล โดยแกนหลักของบลูส์-ร็อก คือเครื่องดนตรีกีตาร์ไฟฟ้า กีตาร์เบสและกลองชุด ซึ่งกีตาร์ไฟฟ้าจะขยายผ่านตู้แอมไฟฟ้า ให้มีลักษณะรุนแรงมากขึ้น

neg:
คันทรีร็อก
คันทรีร็อก () เป็นแนวเพลงย่อยของดนตรีคันทรี เกิดขึ้นจากการผสมผสานระหว่างดนตรีร็อกกับดนตรีคันทรี โดยทั่วไปจะใช้ในกล่าวถึงกระแสของนักดนตรีร็อกที่เริ่มต้นบันทึกผลงานในแบบคันทรี ในปลายคริสต์ทศวรรษ 1960 และต้นคริสต์ทศวรรษ 1970 นักดนตรีเหล่านี้ได้บันทึกผลงานในชื่อแนวเพลงร็อก และใช้แนวคันทรี ได้แก่ การร้องเพลง และเครื่องดนตรีที่เพิ่มเข้ามา รวมถึงลักษณะเฉพาะตัวของดนตรี คือใช้เครื่องดนตรี เพดัลสตีลกีตาร์ คันทรีร็อกเริ่มต้นด้วย บ็อบ ดิลลัน และ เดอะเบิดส์ และเป็นถึงที่นิยมกันมากที่สุดในคริสต์ทศวรรษ 1970 ด้วยศิลปินอย่าง เอมมีลู แฮร์ริส, อีเกิลส์ และ ดูบบี บราเธอร์ส นอกจากนี้ คันทรีร็อกยังได้รับอิทธิพลจากแนวเพลงอื่น เช่น เดอะแบนด์, เกรตฟูลเดด, ครีเดนซ์ เคลียร์วอเทอร์ รีไววอล, เดอะโรลลิงสโตนส์ และผลงานเดี่ยวของจอร์จ แฮร์ริสัน

neg:
พลาซีโบ (วงดนตรี)
ในขั้นต้นแล้ว พลาซีโบเป็นวงแกลมร็อก แต่ทางวงก็ได้พัฒนาดนตรีเรื่อยมา จนมีกลิ่นอายของแนวเพลงต่าง ๆ มากมาย นอกเหนือจากอัลเทอร์เนทีฟร็อก และแกลมร็อก มีผู้วิจารณ์ไว้หลายคนว่า พลาซีโบเป็น กอทิกร็อก บริตป็อป, ป็อปพังก์, โพสต์พังก์รีไววอล, อิเล็กทรอนิกส์ร็อก, เอกเพอร์ริเมนทัลร็อก และอินดัสเทรียลร็อก

neg:
พังก์ร็อก
ช่วงต้นยุคทศวรรษที่ 1980 วงฮาร์ดคอร์ร็อกแนวหน้าแถบแคลิฟอร์เนียใต้ได้ย้ำโดยทำเมโลดี้ที่สละสลวยมากขึ้นกว่าทั่วไป เอพิแทฟเรเคิดส์ (Epitaph Records) ได้ค้นพบสมาชิกวงแบด รีลิเจียน ซึ่งต่อมาเป็นรากฐานให้กับวงป็อปพังก์หลาย ๆ วง รวมถึง โนเอฟเอกซ์ ที่ได้รับอิทธิพลจากสกา และจังหวะของสเก็ตพังก์ ส่วนวงที่เชื่อมพังก์ร็อกด้วยเมโลดี้แบบป็อป เช่นวงเดอะเควียร์ (The Queers) และ สครีชชิงวีเซล (Screeching Weasel) ได้กระจายทั่วประเทศ วงอย่างกรีนเดย์ (Green Day) ได้นำกระแสป็อปพังก์สู่กระแสหลัก และมีวงอย่างเดอะแวนดาลส์ (The Vandals) และ กัตเตอร์เมาธ์ (Guttermouth) ได้พัฒนาโดยรวมเมโลดี้แบบป็อปกับความตลกขบขันและก้าวร้าวด้วยกัน

neg:
พังก์โกส์ครังก์
พังก์โกส์ครังก์ () เป็นอัลบั้มรวมเพลงที่รวมอยู่ในซีรีส์อัลบั้มเพลงคัฟเวอร์ "พังก์โกส์..." โดยค่ายเพลงเฟียร์เลสเรเคิดส์ อัลบั้มนี้ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2551 เป็นการรวมเพลงคัฟเวอร์แนวฮิปฮอปโดยวงดนตรีโพสต์-ฮาร์ดคอร์, และป็อปพังก์ เป็นอัลบั้มแรกและอัลบั้มเดียวของ "พังก์โกส์..." ที่มีป้าย ผู้ปกครองควรแนะนำ ด้วยเพลงที่เกี่ยวกับเรื่องเพศ คำหยาบคาย และความรุนแรง

neg:
ซอฟต์ร็อก
ซอฟต์ร็อก () หรือบางครั้งเรียก เมลโลว์ร็อก (mellow rock) ไลต์ร็อก (light rock) หรือ อีซีร็อก (easy rock) เป็นแนวเพลงที่ใช้เทคนิคของเพลงร็อกแอนด์โรล ซึ่งมักจะรวมองค์ประกอบจากโฟล์กร็อกและการเขียนเพลงป็อป โดยเขียนเพลงให้เบาลงไป รวมถึงดนตรีที่เบาลงไป เพลงประเภทซอฟต์ร็อกมักมีเนื้อหาไปทางเพลงรัก ชีวิตประจำวันและความสัมพันธ์ ส่วนเครื่องดนตรีอาจใช้กีตาร์อคูสติก เปียโน เครื่องสังเคราะห์เสียงหรือบางครั้งใช้แซกโซโฟน ส่วนกีตาร์ไฟฟ้าโดยมากจะใช้อย่างเบาบาง

neg:
พังก์ร็อก
ก่อนกลางทศวรรษที่ 1970 คำว่าพังก์ เป็นคำเก่าแก่ที่มีความหมายคลุมเครือ มักใช้อธิบายถึงผู้ชายหากิน พวกนักเลงอันธพาล นักเลงหัวไม้ เลคส์ แม็คนีลอธิบายว่า "เมื่อคุณดูรายการโทรทัศน์เกี่ยวการตามล่าคนร้ายของตำรวจ เวลาตำรวจจับผู้ร้าย พวกเค้ามักจะพูดว่า 'you dirty Punk' ถ้าครูเรียกคุณอย่างนั้นก็หมายความว่า คุณต่ำที่สุด" ความหมายของคำว่าพังก์ชัดเจนขึ้นโดย นักวิจารณ์เพลงร็อก เดฟ มาร์ชในปี 1970 เมื่อเขาได้อธิบายลักษณะดนตรีและทัศนคติของวงเควสชัน มาร์ค แอนด์ เดอะ มิสทีเรียนส์ เดือน มิถุนายน ค.ศ. 1972 นิตยสารแฟลชได้จัดอันดับ "เพลงพังก์สิบอันดับ" แห่งทศวรรษที่ 60

neg:
พังก์ร็อก
วงเดอะ ฮู (The Who) กับเพลง "My Generation" ก็ได้อิทธิพลมาจากวง เดอะคิงก์ส ซึ่งวงเดอะฮูและเดอะสมอลล์เฟสเซส (The Small Faces) เป็นวงร็อกยุคก่อนหน้าที่เป็นที่รู้ดีกันว่ามีอิทธิพลให้กับวง เซ็กซ์ พิสทอลส์
ในปี 1966 ม็อดได้ลดความนิยมในสหรัฐอเมริกาไป การาจร็อกในอเมริกาเสื่อมความนิยมไปในไม่กี่ปี แต่แนวดนตรีใหม่ที่มาแทนคือ การาจ ซิช (garage psych) เช่นวง เดอะซีดส์ (The Seeds) ที่ต่อมาเป็นที่รู้จักในแนว โปรโตพังก์

neg:
ไทยร็อก
ในยุคปัจจุบัน ดนตรีร็อกไทยได้มีแนวดนตรีแบบใหม่เข้ามา เช่น แกลมเมทัล หรือ นูเมทัล มีหลายวงที่ได้รับความนิยม เช่น บิ๊กแอส, บอดี้แสลม แคลช ,โปเตโต้, อีโบลา, เรโทรสเปกต์, สวีตมัลเล็ต, กะลา เป็นต้น วงดนตรีร็อคในเมืองไทยในยุคแรกไม่สามารถจัดเป็นทศวรรษได้ เนื่องจากกระแสความนิยมและการเปลี่ยนแปลงทางดนตรีก้าวกระโดดไปอย่างรวดเร็ว นอกนั้นยังมีวงดนตรีนอกกระแสหรือดนตรีใต้ดินอย่าง ดีเซมเบอร์, ดอนผีบิน หรือกล้วยไทย เป็นต้น

neg:
ร็อก
ร็อก () แนวเพลงที่ได้รับความนิยม มีต้นกำเนิดจากดนตรีร็อกแอนด์โรลในสหรัฐอเมริกาในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1950 และเริ่มพัฒนาสู่แนวเพลงหลายแขนงในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1960 และช่วงหลังจากนั้น โดยเฉพาะในสหราชอาณาจักรและสหรัฐอเมริกา ดนตรีร็อกมีต้นกำเนิดจากร็อกแอนด์โรลของยุค 1940 และ 1950 มีอิทธิพลมาจากแนวเพลงบลูส์ ริทึมแอนด์บลูส์ และคันทรี ดนตรีร็อกยังนำมาสู่แนวเพลงอื่น ๆ ได้แก่อิเล็กทริกบลูส์ และโฟล์ก และมีอิทธิพลร่วมมาจากดนตรีแจ๊ส ดนตรีคลาสสิก และแหล่งดนตรีอื่น ๆ

neg:
ดาฟต์พังก์
ดาฟต์พังก์ หรือ ดาฟท์ พั้งก์ (อังกฤษ: Daft Punk) เป็นชื่อกลุ่มดนตรีแนวเทคโนแดนซ์ ประกอบด้วยนักดนตรีชาวฝรั่งเศส 2 คน Thomas Bangalter และ Guy-Manuel de Homem Christo

neg:
แดนซ์ร็อก
แดนซ์ร็อก () เป็นแนวดนตรีโพสต์ดิสโก้ที่เกี่ยวข้องกับแนวดนตรีโพสต์พังก์ เกิดขึ้นในช่วงต้นปี 1980 หลังจากกระแสหลักของพังก์และดิสโก้มาถึงจุดดับ

neg:
โพสต์ฮาร์ดคอร์
แนวเพลงอยู่ในรูปร่างในช่วงกลางถึงปลายทศวรรษที่ 1980 พร้อมด้วยการเผยแพร่จากวงดนตรีในเมืองที่เป็นที่จัดตั้งฮาร์ดคอร์พังก์โดยเฉพาะอย่างยิ่งจากในกรุงวอชิงตัน ดี.ซี. เช่น ฟูกาซิ (Fugazi) เช่นเดียวกับวงที่มีเสียงแตกต่างกันเล็กน้อยเช่น บิกแบล็ก (Big Black) และ จอว์บ็อกซ์ (Jawbox) ที่อยู่ใกล้ชิดกับ น็อยส์ร็อก เป็นรากของ โพสต์-ฮาร์ดคอร์

neg:
พังก์ร็อก
ตามกระแสวงพังก์ยุคแรกในสหราชอาณาจักร อย่างวง ค็อคสปาร์เรอร์ (Cock Sparrer) และ แชม 69 (Sham 69) ในช่วงปลายทศวรรษที่ 70 คลื่นลูกต่อมาอย่าง ค็อคนีย์รีเจกส์ (Cockney Rejects), แอนเจลิกอับสตาร์ตส์ (Angelic Upstarts), ดิเอกซ์พลอเตด (The Exploited) และ เดอะโฟร์สกินส์ (The 4-Skins) ได้หาสิ่งใหม่ ๆ ให้กับชนชั้นกรรมาชีพ

neg:
ป็อปร็อก
ฟิลิป ออสแลนเดอร์ แสดงความแตกต่างระหว่างป็อปกับร็อกว่า ป็อปร็อกจะดูชัดเจนในอเมริกามากกว่าในสหราชอาณาจักร เขาอ้างว่า ในอเมริกา ป็อปมีรากฐานมาจากเพลงฮัมของคนขาวอย่างเช่น เพอร์รี โคโม ส่วนร็อกจะได้รับอิทธิพลมาจากคนแอฟริกัน-อเมริกัน อย่างดนตรีร็อกแอนด์โรล ออสแลนเดอร์ชี้ว่า แนวความคิดของป็อปร็อกคือการผสมผสานเพลงป็อปกับร็อกที่ดูจะตรงข้ามกัน นอกจากนี้ยังมีนักวิชาการกล่าวว่า เพลงป็อป จะดูไม่จริง ดูเย้ยหยัน ทำเพื่อการค้า ดูเป็นสูตรสำเร็จของการบันเทิง ในทางตรงข้าม ร็อกแสดงความจริง ความจริงใจ ปฏิเสธการค้าขาย โดยเน้นเนื้อหาการแต่งเพลงโดยนักร้อง และวงดนตรี ที่ก่อให้เกิดความเชื่อมโยงกับผู้ฟัง ผู้ดู

neg:
พังก์ร็อก
วงออลเทอร์นาทิฟอย่าง โซนิกยูท (Sonic Youth) ที่ได้โตขึ้นจากแนวโนเวฟ และวงจากบอสตันอย่างพิกซี่ ได้เริ่มมีกลุ่มคนฟังที่กว้างขวางขึ้น ในปี 1991 วงเนอร์วานา (Nirvana) ได้เกิดขึ้นในกระแสของเพลงแนวกรันจ์ และได้ประสบความสำเร็จทางด้านธุรกิจกับอัลบั้มที่ 2 ของพวกเขา Nevermind เนอร์วาน่าได้สดุดีว่าพังก์เป็นอิทธิพลสำคัญของดนตรีพวกเขา เคิร์ต โคเบนนักร้องนำวงเนอร์วาน่าได้เขียนไว้ว่า "พังก์คือดนตรีที่อิสระ มันพูด กระทำ และเล่นในสิ่งที่คุณต้องการ" การประสบความสำเร็จขอวงเนอร์วาน่าได้เป็นตัวกระตุ้นให้กระแสอัลเทอร์เนทีฟร็อกดังขึ้นมา และได้เป็นส่วนหนึ่งของแนวดนตรีที่ได้รับความนิยมในทศวรรษที่ 1990 ด้วย

neg:
พังก์ร็อก
วงเหล่านี้มักเรียกว่า รีลพังก์ หรือ สตรีตพังก์ แกรี บัชเชล ได้อธิบายแนวเพลง Oi! ว่า "แนวนี้ได้มาจากวง เดอะ ค็อคนีย์รีเจกส์ ที่มักจะตะโกนว่า "Oi! Oi! Oi!" ก่อนที่จะเล่นเพลง แทนที่คำว่า "1, 2, 3, 4!" ส่วนเนื้อเพลงจะสะท้อนให้เห็นความแข็งกร้าว หยาบคาย แสดงสภาพความเป็นจริงในยุคมาร์กาเรต แทตเชอร์ ในสหราชอาณาจักรช่วงปลายทศวรรษที่ 1970 ถึงต้นทศวรรษที่ 1980

neg:
ครังก์
ครังก์ () เป็นแนวเพลงที่รวมดนตรีระหว่างฮิปฮอป และ อีเลคโทร ที่เกิดขึ้นกับแนวความคิดของพร้อมกับความหมายคำว่า crunk ที่มีความหมายถึงเหตุการณ์ฝูงชนที่ควบคุมไม่ได้ แนวเพลงครังก์เกิดขึ้นในช่วงกลางคริสต์ทศวรรษ 1990 และได้รับความนิยมมากขึ้นประสบความสำเร็จในกระแสหลักราวปี 2003-2004 ในบางครั้งผู้แสดงดนตรีครังก์ จะเรียกว่า ครังก์สเตอร์

neg:
แดนซ์พังก์
แดนซ์พังก์ () ในบางครั้งอาจเรียกว่า ดิสโก้พังก์ และ อินดี้แดนซ์ เป็นแนวเพลงที่กำเนิดในปลายคริสต์ทศวรรษที่ 1970 และ มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับการเคลื่อนไหวของดนตรีแนวโพสต์พังก์ และ โนเวฟ

neg:
ฮาร์ดคอร์พังก์
และได้วางรากฐานให้กับอเมริกันฮาร์ดคอร์และฮาร์ดคอร์ทั่วโลก และเป็นต้นกำเนิดของลัทธิ "Straight Edge" และเป็นแบบอย่างการใช้ชีวิตอย่างเคารพตัวเองมาถึงปัจจุบัน วงเด่นๆ เช่น Black Flag, Dead Kennedys, Crucifix, The Circle Jerk

neg:
ราโมนส์
แต่ถึงอย่างไรก็ดี ทั้งๆ ที่ไซร์เออตั้งความหวังกับการบันทึกอัลบั้มนี้มาก อัลบั้ม "ราโมนส์" กลับไม่ประสบความสำเร็จ ด้วยการติดอันดับที่ 111 บนบิลบอร์ดอัลบั้มชาร์ต สองซิงเกิลจากอัลบั้ม "Blitzkrieg Bop" และ "I Wanna Be Your Boyfriend กลับไม่ติดชาร์ตสูง ในการแสดงสดครั้งสำคัญของวงนอกเมืองนิวยอร์ก ในช่วงเดือนมิถุนายน ที่ยังทาวน์ รัฐโอไฮโอ โดยมีสมาชิกของวงเดดบอยส์ เข้าร่วมบรรเลงดนตรีร่วมกับวงด้วย ราโมนส์ ได้ไปทัวร์คอนเสิร์ตยังสหราชอาณาจักรที่เราด์เฮาส์ (Roundhouse) กรุงลอนดอน ในวันที่ 4 กรกฎาคม ค.ศ. 1976 ร่วมกับวงเฟรมินกรูวีส์ (Flamin' Groovies) ในนามค่าย. ในคอนเสิร์ตครั้งนี้มีมาร์ก โบแลน หัวหน้าวงที. เร็กซ์ เข้าร่วมรับชมและได้รับเชิญให้แสดงสดบนเวทีด้วย ในคืนต่อมา พวกเขาก็ได้มีโอกาสได้พบกับสมาชิกวงพังก์ที่รู้จักกันดี อย่าง เซ็กซ์พิสทอลส์ และเดอะแคลช ซึ่งต่างเป็นสองผู้นำแห่งผู้บุกเบิกวงการพังก์ในอังกฤษ ในเดือนต่อมาพวกเขาก็ไปร่วมเล่นที่นครลอสแอนเจลิส ซึ่งก็ประสบความสำเร็จเป็นอย่างดี ทั้งที่โรงละครร็อกซี (Roxy Theatre) และการแสดงสดที่โทรอนโต ในเดือนกันยายน ซึ่งต่างเป็นการจุดกระแสพังก์ขึ้น ทำให้ราโมนส์ ได้กลายเป็นวงที่ได้รับความนิยมจึงมีการแสดงสดเพิ่มมากขึ้น

neg:
บาโรกป็อป
บาโรกป็อป (), บาโรกร็อก, หรือ บาโรกอังกฤษ, มักจะใช้สลับกับ แชมเบอร์ป็อปหรือแชมเบอร์ร็อก เป็นแนวเพลงย่อยของดนตรีป็อปร็อก ซึ่งเกิดขึ้นในสหรัฐอเมริกา และสหราชอาณาจักร ปรากฏให้เห็นในช่วงกลางยุคปี 1960 โดยในช่วงนั้นเป็นการผสมของป็อปร็อกและดนตรีคลาสสิก โดยเฉพาะดนตรียุคบาโรก

neg:
พังก์ร็อก
ไซร์เออเรเคิดส์ ได้ออกแผ่นแรกกับ เดอะราโมนส์ ซิงเกิล "Blitzkrieg Bop" ถือเป็นการเปิดตัวของพังก์อย่างเป็นทางการ ออกวางขายช่วงเดือนธันวาคม และมีนิตยสารใหม่ๆเกิดขึ้นพร้อมกับศิลปินอย่าง เวลเว็ต อันเดอร์กราวนด์ ,เดอะ สตูกส์ และ นิวยอร์ก ดอลลส์ โดยมีจุดศูนย์กลางอยู่ที่ CBGB และ แม็กซ์ แคนซัส ซิตี้ มีศิลปินเช่น เดอะราโมนส์, เทเลวิชัน (Television), เดอะฮาร์ตเบรกเกอร์ส (The Heartbreakers), แพตตี สมิธ (Patti Smith), บลอนดี (Blondie), ทอล์กกิงเฮดส์ (Talking Heads) และอื่นๆ คำว่าพังก์เริ่มเป็นที่รู้จักทั่วไป ริชาร์ด เฮลล์ได้ริเริ่มลักษณะเฉพาะตัวขึ้นมา

neg:
บริตป็อป
บริตป็อป () เป็นแนวเพลงย่อยของป็อปร็อกและออลเทอร์นาทิฟร็อกที่เกิดขึ้นในสหราชอาณาจักร ซึ่งเป็นการเคลื่อนไหวทางวัฒนธรรมครั้งใหญ่ครั้งหนึ่งของอังกฤษช่วงกลางยุค 1990 ในเพลงจะเน้นความเป็นอังกฤษ ท่าทางและสว่างไสวแบบเพลงป็อป ที่ต้องการแสดงปฏิกิริยาต่อเพลงแนวกรันจ์จากอเมริกาและชูเกซซิงจากอังกฤษ วงบริตป็อปที่ประสบความสำเร็จและรู้จักกันมากที่สุดคือ โอเอซิส, เบลอ, พัลป์, และ สเวด ถึงแม้ว่าบริตป็อปจะถูกมองว่าเป็นเครื่องมือสื่อสารการตลาดมากกว่าทางวัฒนธรรมในการอ้างถึงแนวดนตรี แต่มีวงบริตป็อปได้อิทธิพลจากดนตรีอื่นเช่นองค์ประกอบจากเพลงป็อปอังกฤษในยุค 1960 แกลมร็อกและพังก์ร็อกในยุค 1970 และอินดี้ป็อปในยุค 1980 แม้กระทั่งทัศนคติและเครื่องแต่งกายที่ได้อิทธิพลจากมอร์ริสซีย์นักร้องนำวงเดอะสมิธส์ที่ได้ทำให้นึกถึงบริเตน บริตป็อปมุ่งเน้นวงดนตรีจากพวกเพลงใต้ดินในช่วงต้นยุค 1990 ที่เกี่ยวข้องกับคูลบริทานเนียซึ่งต่อจากแฟชันแบบสวิงกิงซิกซ์ตีส์และความเสื่อมคลายของดนตรีแบบกีตาร์ป็อปของอังกฤษ

neg:
พังก์ร็อก
พังก์ยุคแรกมีจุดความก้าวร้าว ซึ่งดูไกลจากร็อกในต้นยุคทศวรรษที่ 1970 ที่อ่อนไหวและฟังดูรื่นหู ทอมมี ราโมน มือกลองวงเดอะ ราโมนส์ เคยกล่าวไว้ว่า "ในช่วงแรกของการเริ่มต้น วงยุค 1960 หลายวง ได้ปฏิรูปและมีความน่าตื่นเต้น แต่โชคไม่ดีที่อยู่ได้ไม่นาน พวกเรารู้ว่าต้องการสิ่งที่ต้องการคือความบริสุทธิ์ และไม่ต้องการ ร็อกแอนด์โรล"

neg:
พังก์ร็อก
ในลอนดอน ดนตรีร็อกได้กลับคืนสู่สามัญ และได้ปูพื้นให้นักดนตรีหลายคนสู่วงการเพลงพังก์เช่นวงเดอะสเตรงเลอส์ (The Stranglers), ค็อคสปาร์เรอร์ (Cock Sparrer) และ โจ สตรัมเมอร์ ซึ่งต่อมาคือสมาชิกวงเดอะแคลช

neg:
อิเล็กทรอนิกส์ร็อก
อิเล็กทรอนิกส์ร็อก () ในบางครั้งอาจเรียกว่า อิเล็กโทรร็อก (Electro-rock) ดิจิตอลร็อก (Digital rock) และ ซินธ์ร็อก (Synth-rock) เป็นดนตรีแนวร็อกที่ทำขึ้นด้วยเครื่องดนตรีอิเล็กทรอนิกส์ ได้ถูกพึ่งพาในการพัฒนาเทคโนโลยี โดยเฉพาะอย่างยิ่งการประดิษฐ์และการปรับแต่งจากเครื่องสังเคราะห์เสียง ในการพัฒนาของมิดิรูปแบบดิจิตอลและเทคโนโลยีคอมพิวเตอร์

neg:
พังก์ร็อก
ในช่วงปลายยุคทศวรรษที่ 70 ดนตรีพังคได้แตกแยกแขนง ไปหลากหลายทิศทาง โดยได้ผสมผสานความเป็นศิลปะ ของกลุ่มคนชั้นกลางผู้ต้องการความแตกต่าง และกลุ่มคนชั้นแรงงาน นี่เป็นที่มาของเพลงแนว นิวเวฟ และ โพสต์พังก์ โดยหลายวงได้ทำการทดลองแนวดนตรีไปในทิศทางอื่น เช่นแนว ฮาร์ดคอร์พังก์ และ ออย! และ อะนาร์โค-พังก์ ในบขณะที่ ป็อปพังก์มีคนเคยกล่าวว่า เป็นการรวมระหว่างแอ็บบ้า กับ เซ็กซ์พิสทอลส์

neg:
เดอะแคลช
เดอะแคลช () เป็นวงพังก์ร็อกจากอังกฤษ ก่อตั้งวงในปี ค.ศ. 1976 ซึ่งถือเป็นหนึ่งในวงพังก์รุ่นบุกเบิกของสหราชอาณาจักร นอกจากนี้พวกเขายังนำแนวดนตรีอื่นมาผสมกับพังก์ อาทิเช่น เรกเก้, ดั๊บ, ฟังก์, สกา และร็อกอะบิลลี ตลอดช่วงเวลาสิบปีที่วงได้โลดแล่นอยู่ในวงการดนตรี มีสมาชิกหลักได้แก่ โจ สทรูมเมอร์ (Joe Strummer) ร้องนำและมือริทึมกีตาร์ มิก โจนส์ (Mick Jones) มือกีตาร์เอกและร้องประสานเสียง พอล ไซโมนอน (Paul Simonon) มือกีตาร์เบสและเสียงร้อง และนิกกี "ท็อปเพอร์" ฮีดอน (Nicky "Topper" Headon) มือกลอง จนในปี ค.ศ. 1982 ฮีดอนได้ออกจากวง ตามมาด้วยโจนส์ในปีต่อมา วงก็หาสมาชิกอื่นเข้ามาร่วมเพิ่มเติม จนกระทั่งวงได้ยุติลงในปี ค.ศ.1985

neg:
พังก์ร็อก
วงจากบอสตัน ไมตีไมตีบอสสโตนส์ (Mighty Mighty Bosstones) และวงแนวสกาพังก์จากแคลิฟอร์เนีย วงซับไลม์ (Sublime) ได้เป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวางในช่วงปลายทศวรรษที่ 1990 ซึ่งต่อมาวงสกาพังก์อย่าง รีลบิกฟิช (Reel Big Fish) และเลสแดนเจค (Less Than Jake) ก็ได้ได้การตอบรับที่ดีจากแฟนเพลงในยุค 2000 วงอื่นที่มีรากมาจากฮาร์คอร์พังก์ อย่าง เอเอฟไอ (AFI) มีเพลงขึ้นชาร์ตในยุค 2000 วงเคลติกพังก์ อย่างวง ฟล็อกกิงมอลลี (Flogging Molly) และ ดร็อปคิกเมอร์ฟีส์ (Dropkick Murphys) ได้รวมแนวเพลง Oi! เข้าไปด้วย

neg:
พังก์ร็อก
ในช่วงต้นและกลางยุคทศวรรษที่ 1960 วงดนตรีการาจร็อก ได้ยอมรับว่าเป็นต้นกำเนิดของดนตรีพังก์ เริ่มต้นในหลาย ๆ ที่ทางอเมริกาเหนือ วงเดอะคิงส์เม็น (The Kingsmen) การาจร็อกจากพอร์ตแลนด์ รัฐออริกอน ได้เปิดตัวด้วยเพลงดัง "Louie, Louie" เพลงเก่าที่นำมาทำใหม่ในรูปแบบพังก์ร็อก

neg:
โพรเกรสซิฟร็อก
โพรเกรสซิฟร็อก ( หรือเขียนสั้น ๆ ว่า prog หรือ prog rock) เป็นดนตรีร็อกประเภทหนึ่งที่เกิดขึ้นในช่วงปลายทศวรรษ 1960 และต้นทศวรรษ 1970 เป็นส่วนหนึ่งของ "ความพยายามในการยกฐานะเพลงร็อกอังกฤษสู่ระดับใหม่ ด้านความเชื่อถือด้านศิลปะดนตรี" คำว่า "อาร์ตร็อก" มักจะใช้ในความหมายเช่นเดียวกับ "โพรเกรสซิฟร็อก" แต่ขณะที่ทั้งสองแนวเพลงก็ข้ามกันไปข้ามกันมา แต่ทั้งสองแนวเพลงก็ไม่ใช่อย่างเดียวกัน

neg:
ไซเบอร์พังก์
ไซเบอร์พังก์ () เป็นแนวนิยายวิทยาศาสตร์ชนิดหนึ่ง ที่เน้นในเรื่อง "ความไฮเทคและชีวิตคุณภาพต่ำ" ชื่อนี้เป็นคำผสมของคำว่า cybernetics (มีความหมายว่า วิทยาเกี่ยวกับการติดต่อและควบคุมของสัตว์และเครื่องจักร) และ พังก์ เกิดขึ้นโดย Bruce Bethke โดยเขาใช้ในเรื่องสั้นที่ชื่อ "Cyberpunk" ตีพิมพ์ในปี 1983 โดยมีเนื้อหาเรื่องราววิทยาศาสตร์ล้ำยุค อย่างเช่นเทคโนโลยีสารสนเทศ และวิทยาเกี่ยวกับการติดต่อและควบคุมของสัตว์และเครื่องจักร ซึ่งทั้งสองอย่างอยู่ในช่วงที่ล้มเหลวหรือเกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ในสังคม

neg:
ป็อปร็อก
ป็อปร็อก () คือแนวเพลงที่ผสมระหว่างแนวป็อปกับร็อก จากหนังสือ "American Popular Music" อธิบายคำว่าป็อปร็อกไว้ว่า "คือดนตรีร็อกหลากหลายในจังหวะเร็ว เช่นศิลปินอย่าง เอลตัน จอห์น, พอล แม็กคาร์ทนีย์, เอเวอร์รีบราเธอร์ส, ร็อด สจ๊วต, ชิคาโก, ปีเตอร์ แฟรมป์ตัน" ส่วนนักวิจารณ์เพลงที่ชื่อ จอร์จ สตารโรสตินอธิบายว่า คือ แนวเพลงย่อยของป็อป ที่ใช้ท่อนติดหูที่มีการใช้กีตาร์เป็นหลัก ส่วนเนื้อเพลงป็อปร็อกจะดูรองกว่าด้านดนตรี

neg:
พังก์ร็อก
การเกิดใหม่ของพังก์เห็นได้ชัดว่า ว่ากลุ่มคนที่ฟังพังก์ได้เข้าสู่กระแสหลัก ซึ่งก็มีแฟนเพลงพังก์หลายคนได้ต่อต้านการเกิดเช่นนี้ อย่างความโด่งดังของวง ซัม 41 และ บลิงก์-182

neg:
ฮาร์ดคอร์พังก์
ฮาร์ดคอร์พังก์ () เป็นแนวดนตรีย่อยของพังค์ร็อก เกิดช่วงปลายยุคทศวรรษที่ 1970 และมาพัฒนาเรื่องโครงสร้างดนตรีกระชับและสั้นขึ้นอีก ดนตรีที่เสียงดังขึ้นและเบสที่หนักขึ้น ดนตรีฮาร์คอร์พังค์โดยทั่วไปจะมีลักษณะ หนากว่า หนักกว่า และ เร็วกว่า เพลงพังค์ร็อกในยุคทศวรรษที่ 1970

neg:
แร็ปคอร์
แร็ปคอร์ () บางครั้งเรียกว่า พังก์แร็ป ) เป็นแนวเพลงประเภทหนึ่งของแร็ปร็อก ที่เป็นการรวมเสียงร้องและบางองค์ประกอบของเครื่องดนตรีจากแนวดนตรีฮิปฮอป ด้วยกันกับพังก์ร็อก หรือกับแนวดนตรีฮาร์ดคอร์พังก์

neg:
อีโม
อีโม () คือแนวดนตรีร็อกประเภทหนึ่งที่อธิบายถึงแนวเพลงหลายประเภทรวมกันที่มีการถกเถียงที่มาว่ามีที่มาจากแนวดนตรีแนวไหน ในช่วงกลางคริสต์ทศวรรษ 80 คำว่าอีโมเคยถูกอธิบายเป็นหนึ่งในแนวย่อยของฮาร์ดคอร์พังก์ ที่มีต้นกำเนิดในวอชิงตัน ดี.ซี. ในช่วงกลางคริสต์ทศวรรษ 80 คำว่าอีโมมีที่มาจากข้อเท็จจริงที่สมาชิกในวงบางครั้งจะใส่อารมณ์ (emotional) ในการแสดงบวกกับแต่ละวงมักจะมีแฟนคลับหรือสาวกที่มีชื่อเรียกอย่าเป็นทางการ เช่น blessthefall (ยุคแรก) black veil brides จะมี BVB Army เป็นต้น สังเกตได้จากวงอีโมในยุคแรก ๆ อย่างไรตส์ออฟสปริง, เอ็มเบรซ และวันลาสต์วิช

neg:
พังก์ร็อก
คำว่าอีโมได้เคยถูกอธิบายเป็นหนึ่งในแนวย่อยของฮาร์ดคอร์พังก์ ที่มีต้นกำเนิดในวอชิงตันดีซีในช่วงกลางทศวรรษที่ 1980 คำว่าอีโมมีที่มาจากข้อเท็จจริงที่สมาชิกในวง บางครั้งจะใส่อารมณ์ (emotional) ในการแสดง สังเกตได้จากวงอีโมในยุคแรกๆอย่าง ไรตส์ออฟสปริง (Rites of Spring), เอ็มเบลซ (Embrace) และ วันลาสต์วิช (One Last Wish) คำว่า อีโม ย่อมาจาก Emotional Hardcore เน้นการแสดงสดที่เน้นถึงอารมณ์และความรู้สึก แต่แตกต่างจากฮาร์ดคอร์ เนื่องจาก เนื้อหาในสัดส่วนของอีโมร็อกนั้น เน้นสำรวจความรู้สึกภายในจิตใจของตัวเอง มากกว่าวนเวียนก่นด่าถึงสิ่งที่อยู่รอบข้างตัวเอง โดยในช่วงทศวรรษที่ 90 มีวงอีโมเกิดขึ้นมาโดยเฉพาะจากย่านมิดเวสต์หลายวง ไม่ว่าจะเป็น เดอะ เก็ต อัพ และ จิมมี อีท เวิลด์ ที่ได้รับอิทธิพลมาแบบเต็ม ๆ จากวงรุ่นพี่อย่าง ฟูกาซิ (Fugazi)

neg:
โพสต์พังก์
โพสต์พังก์ () เป็นแนวพังก์ร็อกที่เกิดขึ้นปลายทศวรรษที่ 70 เกิดขึ้นหลังพังค์ร็อกได้รับความนิยมในทศวรรษที่ 70 มีการหยิบซาวนด์มาทดลองมากกว่า อย่างเช่น ซาวนด์ของอิเล็กทรอนิกส์ เร้กเก้ แอฟริกันบีต แจ๊ส โฟล์ค เข้าไปใช้ โพสต์พังก์ได้รับความนิยมมากเมื่อประมาณปี 1977-1984 อย่าง ทอล์คกิ้ง เฮด เป็นต้น

neg:
เซ็กซ์พิสทอลส์
เซ็กซ์ พิสทอลส์ () เป็นวงแนวพังค์ร็อกจากประเทศอังกฤษ ก่อตั้งขึ้นในลอนดอน ในปี ค.ศ. 1975 พวกเขาเป็นพวกริเริ่มการเคลื่อนไหวพังค์เข้ามาใน สหราชอาณาจักร
และเป็นแรงบันดาลใจให้แก่พังค์และนักร้องแนวเพลงอัลเทอร์เนทีฟ ถึงแม้ว่าวงเซ็กซ์ พิสทอลส์จะทำงานได้แค่ 2 ปีครึ่ง และออกจัดจำหน่ายเพลงออกมาได้ สี่ ซิงเกิ้ลและ หนึ่งสตูดิโออัลบั้ม
"Never Mind the Bollocks, Here's the Sex Pistols", พวกเขายังได้รับการยกย่องว่าเป็นผู้ที่มีอิทธิพลมากในประวัติศาสตร์ของ เพลงสมัยนิยม.

neg:
พังก์ร็อก
ฮาร์ดคอร์พังก์เกิดขึ้นแถบทางใต้ของแคลิฟอรืเนียในช่วงปี ค.ศ. 1978–79 ตามมาด้วยวอชิงตัน ดีซี และแพร่ขยายไปทั่วอเมริกาเหนือและทั่วโลก

neg:
ราโมนส์
ราโมนส์ได้สร้างอิทธิพลต่อวงการดนตรีป็อปไปทั่วโลก จอน ซาเวจ (Jon Savage) นักประวัติศาสตร์ดนตรี ได้กล่าวถึงอัลบั้มเปิดตัวของเขาว่า "มันเป็นการบันทึกเสียงน้อยครั้งมาก ๆ ที่สามารถเปลี่ยนวงการป็อปไปได้ตลอดกาล" อ้างจากคำบรรยายของสตีเฟน โทมัส เออลีวิน จากนิตยสารออลมิวสิก "สี่อัลบั้มแรกของวงเป็นการจัดทำโครงร่างแห่งวงการพังก์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งอเมริกันพังก์และฮาร์ดคอร์ ในอีก 2 ทศวรรษถัดมา" รอบบินส์และไอสเลอร์ แห่งนิตยสาร "ทรูเซอร์เพรส" ก็เขียนถึงราโมนส์คล้ายๆกันว่า "ไม่เพียงแต่จะเป็นผู้นำแห่งการเคลื่อนไหวแนวพังก์/นิวเวฟ รุ่นดั้งเดิมแล้ว ยังเป็นผู้ร่างพิมพ์เขียววงฮาร์ดคอร์พังก์อีกในเวลาต่อมา" ฟิล สตรองแมน (Phil Strongman) นักข่าวสายพังก์ ได้กล่าวว่า "ในความหมายบริสุทธิ์ของ "ดนตรี" เดอะราโมนส์ ได้พยายามที่จะสร้างความตื่นเต้นในแบบพรี-ดอลบี ร็อก (pre-Dolby rock) ขึ้นมาใหม่ ซึ่งได้แผ่เงาออกไปอย่างมาก พวกเขาได้หลอมพิมพ์เขียวอินดีในอนาคตข้างหน้าไว้อย่างมาก" อ้างจากดักลาส โวล์ก (Douglas Wolk) แห่งนิตยสาร "สเลต" ในปี ค.ศ. 2001 ได้กล่าวถึงราโมนส์ว่า "เป็นวงที่มีอิทธิพลไปอีก 30 ปีได้อย่างง่ายๆ"

neg:
อินดี้ร็อก
อินดี้ร็อก () เป็นแนวเพลงย่อยของร็อก ที่เกิดขึ้นในสหราชอาณาจักร และในสหรัฐอเมริกาในคริสต์ทศวรรษ 1980 เป็นคำที่อธิบายถึงการผลิตและการเผยแพร่โดยค่ายเพลงใต้ดินอิสระ เช่นเดียวกับเป็นลักษณะแนวเพลงที่แรกทีมีลักษณะความหมายการผลิตเช่นนี้

neg:
ผับร็อก (สหราชอาณาจักร)
ผับร็อก () เป็นแนวเพลงประเภทหนึ่งของดนตรีร็อก ที่ถูกพัฒนาขึ้นในช่วงต้นถึงกลางคริสต์ทศวรรษ 1970 ในสหราชอาณาจักร เมื่อมองย้อนไปก่อนหน้านี้ ผับร็อกมีการต่อต้านกับดนตรีโพรเกรสซิฟร็อก และแกลมร็อก ถึงแม้จะเป็นช่วงเวลาที่ไม่นาน ที่ผับร็อกได้หลีกเลี่ยงการจัดแสดงที่สถานบันเทิง และหันมาแสดงเพลงร็อกในผับเล็ก ๆ และคลับต่าง ๆ ในช่วงแรก และเป็นตัวเร่งสำคัญให้แนวเพลงพังก์ร็อกมีความโดดเด่น

neg:
พังก์ร็อก
พังก์ร็อกกลายเป็นกระแสนิยมหลักในสหราชอาณาจักรตั้งแต่ปลายทศวรรษที่ 1970 แต่ความโด่งดังในที่อื่นมีในจำกัด จนกระทั่งทศวรรษที่ 80 พังก์ร็อกได้เป็นที่รู้จักในกลุ่มเล็ก ๆ ทั่วทุกมุมโลก ส่วนมากจะถูกปฏิเสธจากดนตรีกระแสหลัก ในช่วงปลายยุคทศวรรษที่ 1970 ดนตรีพังก์ร็อกได้แตกแยกแขนง ไปหลากหลายทิศทาง เช่นเพลงแนว นิวเวฟ, โพสต์พังก์ โดยหลายวงได้ทำการทดลองแนวดนตรีไปในทิศทางอื่น เช่นแนวฮาร์ดคอร์พังก์ และ ออย! และ อะนาร์โค-พังก์ เป็นต้น

neg:
แกลมพังค์
แกลมพังค์ หรือ กลิตเตอร์พังค์ () เป็นแนวดนตรีที่รวมองค์ประกอบของแกลมร็อกเข้ากับโปรโตพังค์หรือพังค์ร็อก บางครั้งจะรวมการาจพังค์เข้าไปด้วย

neg:
สกาพังก์
จุดเด่นของความแตกต่างของเพลงแนวสกาพังก์ เนื่องจากเป็นแนวเพลงรวมของแนวเพลงที่แตกต่างกัน ในความเป็นพังก์ ได้รับอิทธิพลจาก การใช้ทำนองที่เร็วกว่า การบิดเสียงกีตาร์ ท่อนอินเทอร์ลูดในสไตล์พังก์ (มักมีคอรัส) และการร้องแบบเสียงขึ้นจมูก แหบหรือตะโกน ส่วนความเป็นสกาในเพลงสกาพังก์นั้น ได้พัฒนาในส่วนเครื่องดนตรีและเสียงร้องสะอาด ๆ และดนตรี เครื่องดนตรีโดยปกติจะมี กีตาร์ไฟฟ้า กีตาร์เบส กลอง เครื่องเป่า (เช่นทรอมโบนหรือทรัมเป็ต) ในบางครั้งอาจมีออร์แกน

neg:
เบรกแดนซ์
เบรกแดนซ์ () เป็นการเต้นลักษณะสตรีทแดนซ์ พัฒนาโดยเป็นส่วนหนึ่งของวัฒนธรรมฮิปฮอป ท่ามกลางชาวแอฟริกัน-อเมริกัน และวัยรุ่นชาวเปอร์โตริโก ในแมนฮัตตันและเซาธ์บร็อกซ์ ในนิวยอร์กซิตี ตั้งแต่ต้นทศวรรษ 1970 และยังใช้เต้นในเพลงป็อป ฟังก์ หรือฮิปฮอป โดยมักใช้ดนตรีรีมิกซ์แนวเบรกที่ทำให้ยืดขึ้น และเป็นที่รู้จักเด่นชัดในแนวการเต้นสไตล์ฮิปฮอป คนที่เต้นประเภทนี้จะเรียกว่า เบรกแดนเซอร์, เบรกเกอร์, บี-บอย หรือ บี-เกิร์ล

neg:
บี-บอย
การเต้นของนักเต้นบี-บอย จะมี 4 องค์ประกอบพื้นฐาน เริ่มจาก ท็อปร็อก () องค์ประกอบที่ 2 คือ ดาวน์ร็อก () หรือ ฟุตเวิร์ก () องค์ประกอบที่ 3 คือ ฟรีซ () และองค์ประกอบสุดท้ายคือ พาวเวอร์ ()
เบรกกิ้ง (Breaking) หรือ บี-บอยอิ่ง (b-boying) โดยทั่วไปจะเรียกกันในชื่อ Breakdance (เบรกแดนซ์) เป็นรูปแบบการเต้นที่พัฒนา ในส่วนหนึ่งของวัฒนธรรมฮิปฮอป ในกลุ่มวัยรุ่นคนดำและละตินอเมริกา ในเซาท์บรองซ์ในระหว่างคริสต์ทศวรรษ 1970 คำว่า บี-บอย มาจากคำว่า เบรกบอย (break boy) ด้วยเหตุผลที่พวกเขาจะเป็นพวกเต้นโดยเฉพาะ. โดยจะเต้นทั้งในแนวเพลงฮิปฮอป, ฟังค์ และ แนวเพลงอื่น ๆ ด้วยที่มักเป็นดนตรีรีมิกซ์ ที่คั่นระหว่างเพลงพัก

neg:
ผับร็อก (ออสเตรเลีย)
ผับร็อก () เป็นร็อกแอนด์โรลออสเตรเลียแนวหนึ่ง ที่เป็นที่นิยมตลอดในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1970 และ 1980 และยังคงมีอิทธิพลต่อดนตรีออสเตรเลียในยุคร่วมสมัยดังปัจจุบัน และเล่นในสถานที่พบปะ ซึ่งเป็นแหล่งที่วงดนตรีแนวนี้ส่วนใหญ่ได้เล่น โดยเฉพาะผับตามตัวเมืองและชานเมือง สถานที่เหล่านี้มักจะมีเสียงดัง ร้อน และแออัด มีผู้แวะเวียนทั้งผู้ชายและผู้หญิง และตั้งแต่วัยรุ่นจนถึงอายุ 30 ปี โดยผับเดิมมาจากประเทศอังกฤษ และได้มีการแพร่กระจายแนวคิดของดนตรี เนื่องจากการเข้ามาตั้งถิ่นฐานในอาณานิคมต่าง ๆ ของอังกฤษ เช่น ออสเตรเลีย นิวซีแลนด์ และแคนาดา

neg:
พังก์ร็อก
ต้นปี 1975 เฮลล์ได้เขียนเพลง "Blank Generation" โดยได้บันทึกเสียงกับวงใหม่ เดอะ วอยดอยด์ส ที่ออกวางขายในปี 1976
เดือน สิงหาคม 1975 บลอนดีย์ได้ออกซิงเกิล "Little Johnny Jewel" คำวิจารณ์ของ จอห์น วอล์กเกอร์อธิบายว่า "นี่ถือเป็นจุดเปลี่ยนของเพลงในนิวยอร์ก" อีกคนนึงที่เล่นประจำที่คลับนี้คือ แพตติ สมิธ ที่ได้พัฒนาในรูปแบบของผู้หญิง อัลบั้มแรกคืออัลบั้ม Horses ที่โปรดิวซ์โดย จอห์น เคล ออกวางจำหน่ายเดือนพฤศจิกายน 1975

neg:
พังก์ร็อก
วงพังก์ร็อกใต้ดินเกิดขึ้นมาด้วยนับไม่ถ้วน ทั้งเกิดขึ้นมาโดยซาวด์ดนตรีแบบพังก์และได้ประยุกต์ในเจตนารมณ์ของ DIY สู่ความแตกต่างหลากหลายของดนตรี จนกระทั่งต้นยุคทศวรรษที่ 1980 วงในสหราชอาณาจักรอย่างนิวออร์เดอร์ (New Order) และ เดอะเคียว (The Cure) ได้พัฒนาดนตรีรูปแบบใหม่โดยยึดหลักจากแนวโพสต์พังก์และนิวเวฟ ส่วนในอเมริกาวงอย่าง ฮุสเกอร์ดุ (Hüsker Dü) และวงที่ตามมาอย่าง เดอะรีเพลซเม็นส์ (The Replacements) ได้เชื่อมช่องว่างระหว่างแนวพังก์อย่างฮาร์ดคอร์และดนตรีที่ตอนนั้นเรียกว่า คอลเลจร็อก

neg:
ออลเทอร์นาทิฟร็อก
ออลเทอร์นาทิฟร็อก มีความหมายครอบคลุมถึงดนตรีที่แตกต่าง ในแง่ของซาวด์เพลง บริบททางสังคม และรากเหง้าท้องถิ่น เมื่อสิ้นสุดคริสต์ทศวรรษ 1980 นิตยสารและซีน (Zine), สถานีวิทยุในวิทยาลัย และการพูดแบบปากต่อปากนี้เองที่ทำให้แนวนี้โดดเด่นขึ้นมาและถือเป็นจุดเด่นความหลากหลายของออลเทอร์นาทิฟร็อก ยังช่วยให้กำหนดนิยามแนวเพลงที่แตกต่างให้ชัดเจน (กระแสดนตรี) เช่น นอยส์ป็อป, อินดีร็อก, กรันจ์ และชูเกซ แนวเพลงย่อยจำพวกนี้ส่วนใหญ๋แล้วจะประสบความสำเร็จในกระแสหลักได้เพียงเล็กน้อยและมีไม่กี่วง อย่าง ฮุสเกอร์ดุ และ อาร์.อี.เอ็ม. ที่ได้เซ็นสัญญากับค่ายใหญ่ แต่วงออลเทอร์นาทิฟส่วนใหญ่แล้วจะประสบความสำเร็จด้านยอดขายที่ค่อนข้างจำกัดเมื่อเทียบกับแนวร็อกอื่น ๆ และดนตรีป็อปในช่วงนั้น วงส่วนใหญ่จะเซ็นสัญญากับค่ายเพลงอิสระและได้รับความสนใจจากวิทยุที่เปิดเพลงกระแสหลัก โทรทัศน์ หรือหนังสือพิมพ์ เพียงเล็กน้อย และจากการแจ้งเกิดของวงเนอร์วานาและความนิยมในกระแสเพลงกรันจ์และบริตป็อปในคริสต์ทศวรรษ 1990 ออลเทอร์นาทิฟร็อกก็สามารถก้าวสู่ดนตรีกระแสหลัก มีวงออลเทอร์นาทิฟหลายวงประสบความสำเร็จ

neg:
บารอก
บารอก () หรือบาโรก เป็นสมัยหนึ่งของศิลปะตะวันตกซึ่งเริ่มประมาณต้นคริสต์ศตวรรษที่ 17 ที่กรุงโรม ประเทศอิตาลี บาโรกจะเน้นความเป็นนาฏกรรม ศิลปะจะแสดงความขัดแย้ง (tension) และความหรูหรา โอ่อ่า บาโรกเป็นลักษณะของ ประติมากรรม จิตรกรรม วรรณกรรม นาฏศิลป์ และดนตรี ถ้ากล่าวถึงดนตรีแบบบารอกก็จะหมายถึงสมัยสุดท้ายของเคาน์เตอร์พ็อยต์ (Counterpoint) ที่กล่างวถึงความสัมพันธ์ของการเล่นระหว่างเสียงหรือเครื่องดนตรีมากกว่าสองชนิดที่อาจจะสะท้อนกันและกัน แต่คนละระดับเสียง หรือบางครั้งก็อาจจะสลับเสียงสะท้อน หรือไม่อีกทีก็อาจจะย้อนแก่นสาร (reversing theme) ของดนตรีชิ้นนั้นไปเลย

neg:
พังก์ร็อก
ในทศวรรษที่ 1990 วงพังก์บางวงมีสมาชิกเป็นเกย์ อย่างเช่น ฟิฟธ์ คอลัมน์ (Fifth Column), ก็อดอีสมายโคไพล็อต (God Is My Co-Pilot), แพนซีดิวิชัน (Pansy Division), ทีมเดร็ช (Team Dresch) และ ซิสเตอร์จอร์จ (Sister George) พวกเขาได้พัฒนาเพลงแนวเควียร์คอร์ ถึงแม้ว่าจะมีต้นกำเนิดมาจากพังก์ แต่ก็แพร่ขยายไปในแนวดนตรีที่หลากหลาย อย่างฮาร์ดคอร์, อินดี้ร็อก, พาวเวอร์ป็อป, โนเวฟ, น็อยส์, เอกซ์เพอร์ริเม็นทอล และ อินดัสเทรียล เนื้อเพลงของเควียร์คอร์ มักจะเกี่ยวกับ ความอคติ, อัตลักษณ์ทางเพศ, สิทธิส่วนบุคคล โดยอาจกล่าวทั้งในทางขบขันหรือกิริยาท่าทางที่จริงจัง

neg:
พังก์ร็อก
4 กรกฎาคม ค.ศ. 1976 วงเดอะ ราโมนส์และเดอะ สเตรนเจอร์ส ได้เปิดคอนเสิร์ตที่ราวด์เฮาส์ในลอนดอน โดยมีผู้ชมร่วม 2 พันคน คืนต่อๆมา สมาชิกวงเซ็กซ์ พิสทอลส์ และเดอะ แคลช ได้ร่วมคอนเสิร์ตกับวงเดอะราโมนส์ คอนเสิร์ตเหล่านี้เป็นจุดสำคัญของวงการพังก์ร็อกในอังกฤษที่เพิ่งเริ่มต้นขึ้น หลายเดือนผ่านไปมีวงพังก์เกิดขึ้นอีกหลายวง โดยได้รับแรงบันดาลใจจากวงเซ็กซ์ พิสทอลส์ ในลอนดอนได้เกิดวงอย่าง เดอะแดมน์ (The Damned), เดอะ ไวเบรเตอส์ (The Vibrators), เดอะสลิตส์ (The Slits), เอกซ์-เรย์ สเป็กซ์ (X-Ray Spex), ซูซีแอนด์เดอะแบนชีส์ (Siouxsie and the Banshees), อีตเตอร์ (Eater), เดอะ ซับเวอร์วิฟส์ (The Subversives), ดิแอดเวิร์ตส์ (The Adverts), และในย่านเชลซีมีวงเกิดอย่าง เจเนอเนอเรชันเอกซ์ (Generation X) และวง แชม 69 (Sham 69) ก็เริ่มต้นทางตะวันออกเฉียงใต้ของเมือง เฮอร์แชม (มณฑลเซอร์รีย์) ส่วนในแมนเชสเตอร์ เกิดวงอย่าง เดอะบัซค็อกส์ (The Buzzcocks) ที่ต่อมาคือวง วอร์ซอว์ (Warsaw) และจอยดิวิชัน (Joy Division) ที่หลายๆที่ในอังกฤษ วงเหล่านี้ได้ทดลองดนตรีทดลอง และมีหลายวงอย่าง เดอะแจม (The Jam), ค็อก สปาร์เรอร์ ก็ได้ลองมาสู่กระแสพังก์

neg:
วิชวลเค
วิชวลเค () เป็นวัฒนธรรมย่อยทางดนตรีรูปแบบหนึ่งของนักดนตรีชาวญี่ปุ่น วิชวลเคมาจากการผสมคำว่า วิชวล () ซึ่งแปลว่า "ภาพลักษณ์" และคำว่าเค () ซึ่งแปลว่า "แนวทาง" ดังนั้นวิชวลเคจึงสามารถนิยามได้ว่าเป็นวัฒนธรรมทางดนตรีที่เน้นภาพลักษณ์มากกว่าสกุลทางดนตรี หรือสั้นๆว่า "ดนตรีแนวภาพลักษณ์" วิชวลเคมักถูกเข้าใจผิดว่ามีแต่วงดนตรีร็อกเพราะมีต้นกำเนิดมาจากวงดนตรีร็อกที่เรียกแนวทางของตนว่าวิชวลร็อก แต่อันที่จริงวงวิชวลเคมีแนวทางทางดนตรีที่หลากหลายทั้งร็อก, ป๊อป, พังก์, โกธิก, เมทัล ฯลฯ

neg:
พังก์ร็อก
วงอย่าง นิวออร์เดอร์ (New Order) และ ยูทู (U2) ที่ดังข้ามไปฝั่งอเมริกาสู่กระแสหลัก แต่บางวงก็ดังในกลุ่มเล็กอย่าง แกงออฟโฟร์ (Gang of Four) และ เดอะเรนโคทส์ (The Raincoats) เป็นต้น แต่อย่างไรก็ดีแนวเพลงได้แสดงให้เห็นถึงความสำคัญในวัฒนธรรมเพลงป็อปด้วย

neg:
โพรโตพังก์
โพรโตพังก์ () เป็นคำที่ถูกใช้อธิบายถึงแนวเพลงที่มาก่อนพังก์ร็อก และที่มีอิทธิพลต่อวงพังค์ร็อก โดยทั่วไปวงโพรโตพังก์ไม่ถูกเรียกว่าพังก์

neg:
พาวเวอร์ป็อป
พาวเวอร์ป็อป () เป็นแนวเพลงป็อปที่ได้รับแรงบันดาลใจมาจากเพลงป็อปและร็อกในสหราชอาณาจักรและสหรัฐอเมริกาในทศวรรษ 1960 โดยทั่วไปแล้วเป็นการรวมด้านดนตรีอย่างเช่น ใช้เมโลดี้ที่แข็งแกร่ง เสียงร้องที่ดูสะอาดกลมกลืน การเรียบเรียงอย่างง่าย ๆ และท่อนริฟฟ์กีตาร์ที่เด่นชัด เครื่องดนตรีเดี่ยว ๆ มักเก็บไว้น้อยที่สุดและมีการใช้องค์ประกอบของเพลงบลูส์ที่ใช้ไม่มาก การบันทึกเสียงมีแนวโน้มว่าจะใช้การผลิตที่ใช้เสียงจังหวะกลองอัด เครื่องดนตรีมักจะประกอบด้วย กีตาร์ไฟฟ้า กีตาร์เบสไฟฟ้า กลองชุด และบางครั้งใช้คีย์บอร์ดไฟฟ้าหรือเครื่องสังเคราะห์เสียง ขณะที่เพลงแนวนี้มีอิทธิพลมาหลายทศวรรษ และยังคงเป็นแนวย่อยของร็อกที่คงทนจนมาถึงปัจจุบัน

neg:
ไฮ-ร็อก
ไฮ-ร็อก เป็นที่รู้จักกันในปี พ.ศ. 2533 จากการออกอัลบั้มชุดแรกในชื่อชุด "คนพันธุ์ร็อก" ซึ่งนับได้ว่าเป็นการพลิกโฉมหน้าวงการดนตรีในเมืองไทย เนื่องจากในช่วงเวลานั้นกระแสดนตรีหลักมักจะเป็นแนวป็อปร็อก หรือเพลงป็อบวัยรุ่นใส ๆ ด้วยแนวดนตรีที่หนักแน่นในแบบเฮฟวี่เมทัล พร้อมด้วยการแต่งกายที่แรง สีสันจัดจ้านไม่เหมือนใคร โดยได้รับอิทธิพลมาจากวงซินเดอเรลล่า ของสหรัฐอเมริกา และเลาด์เนสส์ ของญี่ปุ่น

neg:
เคราต์ร็อก
เคราต์ร็อก () เป็นดนตรีในรูปแบบดนตรีทดลองที่เกิดขึ้นในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1960 ในประเทศเยอรมนี ได้รับความนิยมคริสต์ทศวรรษ 1970 โดยเฉพาะอย่างยิ่งในประเทศอังกฤษ โดยดีเจจอห์น พีล จากบีบีซีได้รับยกย่องว่าเป็นผู้เผยแพร่ให้เคราต์ร้อกได้รับความนิยม นอกประเทศที่พูดภาษาเยอรมัน

neg:
แกลมร็อก
แกลมร็อก () เป็นดนตรีร็อกประเภทหนึ่งที่พัฒนาในสหราชอาณาจักรในต้นทศวรรษที่ 1970s
ซึ่งนักร้องและวงดนตรีมักจะนิยมในการ "แต่งหน้า" "ทำผม" และแต่งตัวด้วยชุดที่ดูแปลกประลาด แกลมร็อกที่เป็นที่รู้จักและมีชื่อดังอย่างเช่น เดวิด โบวี,

neg:
เกรโบ
เกรโบ () หรือ เกรโบร็อก (grebo rock) เป็นแนวเพลงย่อยของออลเทอร์นาทิฟร็อก ที่รวมอิทธิพลจาก พังก์ร็อก ดนตรีอิเล็กทรอนิกส์แดนซ์ ฮิปฮอปและไซเคเดลิก ดนตรีเกรโบมีอยู่ในช่วงปลายทศวรรษ 1980 และต้นทศวรรษ 1990 ก่อนที่กรันจ์และบริตป็อปจะเป็นที่นิยิมไปทั่วโลก

neg:
พังก์ร็อก
ในช่วงที่วงเซ็กซ์ พิสทอลส์ได้เข้าสู่กระแสนิยมหลักทั่วโลก เพลงร็อกในประเทศไทยนิยมเพลงแนวโปรเกรสซิฟ เพลงแบบบุปผาชน หรือเพลงฮาร์ดร็อกอย่าง แบล็ค แซบบาธ, เล็ด แซพพลิน

neg:
พังก์ร็อก
อะนาร์โค-พังก์ (Anarcho-Punk) มาจากคำสองคำ คือ อนาธิปไตย (Anarchism) (อนาธิปไตยหมายถึงแนวคิดการเมืองแบบไร้ผู้นำ) และ พังก์ (Punk) เป็นแนวดนตรีที่สร้างงานดนตรีโดยเสนอเนื้อหาเชิง อนาธิปไตย ซึ่งจริง ๆ แนวพังก์ร็อกก็เป็นแนวที่ต่อต้านระบอบแบบแผน และต่อต้านสังคมอนุรักษนิยมอยู่แล้ว

neg:
แกลมเมทัล
แกลมเมทัล () (แนวเพลงนี้ยังเป็นที่รู้จักในชื่ออื่น ๆ แฮร์เมทัล, สลีชเมทัล และบ่อยครั้งมักจะเรียกแนวเพลงนี้ว่า ป็อปเมทัล) เป็นแนวเพลงย่อยของฮาร์ดร็อก และ เฮฟวีเมทัล โดยเป็นองค์ประกอบแนวเพลงประเภทพังก์ร็อคและเพลงป็อป, โดยแนวเพลงดังกล่าวได้รับอิทธิพลในช่วงยุค 1970s จากแนวเพลง แกลมร็อก

neg:
พังก์ร็อก
วงอย่าง ซันนี่เดย์เรียลเอ็สเตต (Sunny Day Real Estate) และ เท็กซัสอีสเดอะรีซัน (Texas Is the Reason) ได้แสดงเพลงอินดี้ร็อกในรูปแบบของอีโม ที่มีรูปแบบเพลงที่เป็นเมโลดี้มากขึ้น และลดความยุ่งเหยิงลงกว่าอีโมก่อนหน้านี้ วงแอนทอยช์แอร์โรว์ (Antioch Arrow) เล่นเพลงอีโมที่รุนแรงขึ้น ที่ต่อมารู้จักกันในชื่อ "สครีโม่" แฟนเพลงอันเดอร์กราวด์หลายคนอ้างว่าวงอีโมในปัจจุบันแทบไม่มีคุณสมบัติของพังก์เลย

neg:
การาจร็อก
การาจร็อก () คือเพลงร็อกแอนด์โรลแบบดิบที่ได้รับความนิยมในสหรัฐอเมริกาและแคนาดา ในปี 1963-1967 ในช่วงทศวรรษที่ 60 ไม่ได้เป็นแนวถูกเรียกชื่อว่าการาจร็อกและไม่มีชื่อเฉพาะ จนช่วงต้นยุคทศวรรษที่ 70 นักวิจารณ์บางคนได้ทำการจัดประเภทย้อนหลังของแนวเพลงพวกนี้ให้อยู่ในหมวดของพังค์ร็อก อย่างไรก็ดีการแยกแยะนี้เพื่อเป็นการแยกการาจร็อก (หรือ พังค์ยุค 60) เพื่อกันความสับสนกับ พังค์ร็อกปลายทศวรรษที่ 70 อย่างเช่น วงเซ็กซ์ พิสทอลส์และเดอะ แคลช เป็นต้น

neg:
พังก์ร็อก
ในเยอรมนีตะวันตก วงไอดีล (Ideal), เอกซ์ตราบรีต (Extrabreit) และ นีนา (Nena) ได้รับความนิยมในเพลงกระแสหลัก ส่วนในฝรั่งเศส ศิลปินแนวพรี-พังก์อย่าง ลู รีดได้เรียกตัวเองว่า les punk พังก์ยังได้รับความนิยมในประเทศอื่นๆอย่าง เบลเยียม, เนเธอร์แลนด์, ญี่ปุ่น, สวิตเซอร์แลนด์ และ สวีเดน

neg:
พังก์ร็อก
ในปี ค.ศ. 1991 คอนเสิร์ต "Love Rock Revolution Girl Style Now" ที่จัดขึ้นในโอลิมเปีย,วอชิงตัน ได้ประกาศการเกิดขึ้นของเพลงแนว riot grrrl ศิลปินที่มาร่วมงาน รวมถึงวงหลายวงที่มีผู้หญิงเป็นแกนนำอย่าง บิกินิคิล (Bikini Kiss), แบรตโมบายล์ (Bratmobile) และ เฮฟเวนส์ทูเบ็ตซี (Heavens to Betsy)

neg:
เจร็อก
เจแปนนิสร็อก ( ) หรือ เจร็อก (J-rock) คือ เจ ไม่อยากให้เข้าไปเลยล็อกไว้ เป็นดนตรีจากประเทศญี่ปุ่น ที่ได้รับอิทธิพลจากดนตรีร็อกของอาเมริกาและอังกฤษในช่วงทศวรรษ 1960 วงร็อกยุคแรกในญี่ปุ่นได้เกิดขึ้นจากดนตรี กรุปซาวส์ (Group Sounds) ที่มักร้องเป็นภาษาอังกฤษ วงแฮปปีเอนด์ (Happy End) ในต้นทศวรรษที่ 1970 มักถูกให้เครดิตว่าเป็นวงแรกที่ร้องในภาษาญี่ปุ่น วงพังก์ร็อก เดอะบลูฮาตส์ (The Blue Hearts) และวงเฮฟวีเมทัล เอกซ์เจแปน (X Japan) คือวงเจร็อกที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในปลายทศวรรษ 1980 และต้นทศวรรษที่ 1990 เจร็อกกลายเป็นที่แพร่หลายไปทั่วโลกโดยเฉพาะในเอเชีย เจร็อกยังอยู่รอดได้จนถึงปัจจุบันในท่ามกลางกระแสของคูแข่งอย่าง เจป็อป

neg:
โฟล์กร็อก
โฟล์กร็อก () เป็นแนวเพลงที่รวมองค์ประกอบของดนตรีโฟล์กและร็อกเข้าด้วยกัน ในความหมายช่วงแรก ๆ คำนี้หมายถึงแนวเพลงที่เกิดในสหรัฐอเมริกาและสหราชอาณาจักรราวกลางคริสต์ทศวรรษ 1960 ดนตรีมีความชัดเจนโดยการประสานเสียงร้องที่แน่นและค่อนข้างสะอาด (ไม่มีเอฟเฟกต์และการบิดเสียง) ร่วมกับเครื่องดนตรีไฟฟ้า ตัวอย่างเช่น เสียงเครื่องสาย 12 เส้น ที่นักกีตาร์วงเบิร์ดส โรเจอร์ แม็กกิน ที่นำมาใช้บ้างโดยจอร์จ แฮร์ริสัน ในปี 1964 และ 1965

neg:
พันธุ์ร็อกหน้าย่น
เรื่องราวของกลุ่มนักดนตรีวงร็อกแอนด์โรล ระดับซูเปอร์สตาร์ ที่มีประวัติโด่งดังยาวนานในอดีตวงหนึ่ง แม้ปัจจุบันแต่ละคนต่างเข้าสู่วัยทอง และแยกวงกันไปนานเกือบ 30 ปี แต่ด้วยความรักและความผูกพัน ในสิ่งที่ตัวเองยึดมั่นในดนตรีร็อก ที่อัดแน่นอยู่เต็มหัวใจ ทำให้กลุ่มนักดนตรีร็อกวงนี้ อยากที่จะกลับมารวมตัวกันอีกครั้ง เพื่อประกาศศักดาร็อกเกอร์ ที่ชื่อว่า "เดอะดีโน่ แบนด์" ให้ทุกคนได้ประจักษ์ ในคอนเสิร์ตรวมพลวงร็อก ครั้งยิ่งใหญ่ของเมืองไทย

neg:
ไทยร็อก
ต่อมาในทศวรรษที่ 80 ดิ โอฬาร โปรเจ็คต์ วงดนตรีที่เล่นเพลงแนวเฮฟวี่เมทัล โดยปฐมพงศ์ สมบัติพิบูลย์ และโอฬาร พรหมใจ ก็ได้รับความนิยมและยอมรับขึ้นมาจากอัลบั้ม "กุมภาพันธ์ 2528" ต่อมาเมื่อไทยเริ่มเข้าสู่ยุคของการพาณิชย์ เริ่มมีค่ายเพลงต่าง ๆ เกิดขึ้น ความสำเร็จของอัสนี-วสันต์ กับไมโคร ในสังกัดแกรมมี่ เอ็นเตอร์เทนเม้นต์ ก็ช่วยให้ดนตรีร็อกได้รับความนิยมมากขึ้น รวมถึงในดนตรีแนวเพื่อชีวิตอย่าง คาราบาว ที่สร้างยอดขายได้มากกว่า 5 ล้านตลับ ก็ยังนำเอาดนตรีร็อกมาผสมผสานกับดนตรีรำวงจังหวะสามช่าแบบไทยอีกด้วย

neg:
พังก์ร็อก
นิวเวฟเป็นแนวเพลงย่อยของพังก์แรกๆ ในช่วงนั้นวงอย่าง ทอล์กกิงเฮดส์ (Talking Heads), บลอนดี (Blondie), ดีโว (Devo) และ เดอะโพลิซ (The Police) ได้ทำให้ได้รับความนิยมอย่างกว้างขวาง โดยเพลงมีจังหวะที่สามารถเต้นรำได้ ทางภาคโปรดักชันที่ดูสละสลวยขึ้นกว่าพังก์ ทำให้เรียกว่า นิวเวฟ โดยมีองค์ประกอบของพังก์ยุคเริ่มแรกอยู่และแฟชั่น บวกความเป็นป็อปเข้าไปและดูอันตรายน้อยลง ตัวอย่างวงนิวเวฟเช่น เดอะคาส์ (The Cars) และ เอลวิส คอสเตลโล (Elvis Costello) ที่ได้รับความนิยมทั้งอังกฤษและอเมริกา

neg:
พังก์ร็อก
ช่วงต้นยุค 1980 วงทางตะวันตกเฉียงใต้ของอเมริกาและแคลิฟอร์เนียอย่างวง เจเอฟเอ (JFA), เอเจนต์ออเรนจ์ (Agent Orange) และ เดอะแฟกชัน (The Faction) ได้สร้างทิศทางดนตรีใหม่ให้กับฮาร์ดคอร์พังก์ในแนวใหม่ เรียกว่า สเกตพังก์

neg:
พังก์ร็อก
พังก์ได้รับความนิยมอย่างกว้างขวางในกระแสเพลงใต้ดินในอเมริกาเหนือและออสเตรเลียในช่วงยุคทศวรรษที่ 70 ในสหราชอาณาจักรพังก์ในอังกฤษมีความหลากหลายมากขึ้น และเข้าสู่กระแสหลัก วงเดอะ แคลชกับอัลบั้มแรก สามารถขึ้นชาร์ทอันดับที่ 12 ในเดือนพฤษภาคม 1977 วงเซ็กซ์พิสทอลส์ มีซิงเกิลฮิตอันดับ 2 คือเพลง "God Save the Queen" และมีวงหลายๆวงเกิดขึ้น ในชื่อที่เป็นที่รู้จักในแนว "สตรีตพังก์" ความหลากหลายของเพลงขยายไปมากขึ้นโดยมีการใช้เครื่องดนตรีที่ซับซ้อนยิ่งขึ้น วงรุ่นใหม่หลายๆวงใช้เครื่องสังเคราะห์เสียง วงเดอะแคลชได้นำเพลง "Police and Thieves" มาทำใหม่ในสไตล์จาไมกา เร้กเก้ ส่วนวงยุคแรกๆอย่าง เดอะสลิตส์ และ เดอะโพลิส (The Poilice) ได้ทำเพลงผสมพังก์ในสไตล์เร้กเก้และสกา เป็นเพลงรูปแบบใหม่ ในชือแนว "ทูโทน" อย่างเช่นวง เดอะสเปเชียลส์ (The Specials), เดอะ บีท (The Beat), แมดเนสส์ (Madness) เป็นต้น

neg:
โพรโตพังก์
วงโปรโตพังก์ คือวงร็อกแอนด์โรลในช่วงทศวรรษที่ 60 ถึงต้นทศวรรษที่ 70 ถึงแม้วงแรก ๆ จะถูกอ้างถึงการาจร็อกบ้าง แต่ต่อมาก็ถูกอ้างว่าได้เป็นอิทธิพลและพัฒนาของพังค์ร็อก วงการาจร็อกหลายวงมีส่วนหนึ่งเป็นวงจากสหราชอาณาจักร ซึ่งบางครั้งก็ถูกเรียกรวมกับแนวแกลมร็อกและยูเค ผับ ร็อก

neg:
ป็อปพังก์
ป็อปพังก์ () ในบางครั้งเรียกพังก์ป็อป เป็นแนวเพลงที่รวม ผสมองค์ประกอบของพังก์ร็อกเข้ากับดนตรีป็อป ให้มีความหลากหลายยิ่งขึ้น

neg:
พังก์ร็อก
รูปแบบการแต่งกายของชาวพังก์ พวกเขาใส่ที-เชิร์ต สวมแจ็คเก็ตมอเตอร์ไซค์ กางเกงยีนส์ เป็นการยกย่องอเมริกันกรีซเซอร์ในยุคทศวรรษที่ 1950 ในยุคทศวรรษที่ 1980 การสักและการเจาะได้รับความนิยมในหมู่นักดนตรีพังก์และแฟนเพลง

neg:
ไทยร็อก
ไทยร็อก () เป็นดนตรีร็อกจากประเทศไทย เป็นส่วนหนึ่งของดนตรีแนวสตริงและป๊อปร็อก ดนตรีร็อกเริ่มเข้ามาสู่ประเทศไทยในราวทศวรรษที่ 70 จากอิทธิพลชาติตะวันตกอย่างสหรัฐอเมริกา ผ่านสงครามเวียดนาม โดยแหลม มอริสัน นักดนตรีชาวอุดรธานีได้ตั้งวงดนตรีชื่อ วีไอพี ขึ้นมา เพื่อเล่นดนตรีแนวเฮฟวี่เมทัลและฮาร์ดร็อกให้กับเหล่าทหารอเมริกันในสถานบันเทิงยามค่ำคืนของอุดรธานี โดยมีจิมิ เฮนดริกซ์ และจิม มอร์ริสัน แห่งวงเดอะดอร์ส เป็นแบบอย่าง ก่อนที่จะมีนักดนตรีอีกหลายคนสร้างชื่อเสียงขึ้นมา เช่น กิตติ กาญจนสถิตย์, โอฬาร พรหมใจ หรือชัคกี้ ธัญญรัตน์

neg:
พังก์ร็อก
และพังก์ร็อกยุคใหม่ได้พัฒนาไปอีกขึ้น โดยเพลงแนวออลเทอร์นาทิฟร็อกได้รับความนิยมเหมือนตอนที่ได้พังก์ร็อกรับความนิยมในช่วงแรก

neg:
ร็อก
ด้านดนตรี ดนตรีร็อกมีศูนย์กลางที่กีตาร์ไฟฟ้า มักจะเป็นส่วนหนึ่งของวงดนตรีร็อกที่มีกีตาร์เบสไฟฟ้าและกลอง ปกติแล้ว เพลงที่เป็นดนตรีร็อกจะมีอัตราจังหวะ 4/4 ใช้รูปแบบท่อนเวิร์ส-คอรัส แต่เพลงประเภทนี้มีความหลากหลายมากขึ้น เนื้อเพลงมักเน้นย้ำเรื่องของความรักใคร่ เช่นเดียวกับเพลงป็อป แต่ก็กล่าวถึงเนื้อหาอื่นที่มักเน้นเรื่องสังคมหรือการเมือง นักดนตรีเพศชายผิวขาวถือเป็นปัจจัยสำคัญที่ทำให้เกิดเนื้อหาต่าง ๆ มากมายในเพลงร็อก

neg:
พังก์ร็อก
ภาคเนื้อร้องโดยทั่วไปจะเป็นการพูดกันตรง ๆ โดยจะวิจารณ์สังคมการเมือง เช่นเพลง "Career Opportunities" ของวงเดอะ แคลช,"Right to Work" ของวงเชลซี เป็นต้น
ยังมีเพลงที่มีเนื้อหาตึงเครียดในลักษณะต่อต้านความรัก พรรณาถึงความสัมพันธ์ของชายหญิงและเรื่องเพศสัมพันธ์อย่างเพลง "Love Comes in Spurts" ของวงเดอะวอยดอยด์ส

neg:
พังก์ร็อก
วี. เวลกล่าวว่า "พังก์เป็นนักปฏิวัติวัฒนธรรม เผชิญหน้ากับความมืดของประวัติศาสตร์และวัฒนธรรม พวกอนุรักษนิยม ข้อห้ามทางเพศ ได้ขุดในสิ่งที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนออกมาโดยคนรุ่นใหม่อย่างสมบูรณ์"

neg:
ร็อกแอนด์โรล
ร็อกแอนด์โรล ได้ผสมผสาน เอาดนตรีของคนผิวขาวกับผิวดำเข้าด้วยกัน ทำให้เกิดเป็นดนตรีแนวใหม่ที่มีจังหวะที่รุนแรงกว่าเดิม ทั้งเสียงกีตาร์ที่ดัง กลองที่รัวและเร็ว วัฒนธรรมดนตรีแบบร็อกแอนด์โรล ได้มีผลต่อวัยรุ่นในยุคนั้น ทั้งภาษาและการพูดจา ที่โจ่งแจ้ง แสดงอารมณ์อย่างชัดเจน การแต่งกายและทรงผมแปลก ๆ การเต้นรำอย่างบ้าคลั่ง ฯลฯ ที่ถือว่าเป็น การแสดง ถึงตัวตน (Identity) ของตนเองออกมา ภาษากายต่าง ๆ เหล่านี้ ล้วนเป็นแนวทางที่ขัดแย้งกับ สิ่งที่ผู้ใหญ่ในสมัยนั้น เห็นว่าดีงาม และถูกต้องทั้งสิ้น ในยุคนั้น ร็อกแอนด์โรลจึงถูกประฌามว่าเป็น ดนตรีของปีศาจ (Devil's Music) เนื่องจากความใหม่และแหวกแนวอย่างมาก

neg:
เบรกคอร์
เบรกคอร์ () เป็นแนวดนตรีอิเล็กทรอนิกส์ รับอิทธิพลจากดรัมแอนด์เบส จังเกิล ดนตรีอินดัสเทรียล และดนตรีอินเทลลิเจนต์แดนซ์ ให้มีทิศทางในแนวเบรกบีต ที่เร่งความเร็ว ความซับซ้อน ความหนาแน่นเของเสียงอย่างสุดขีด

neg:
ดิออฟสปริง
วงดิออฟสปริงได้รับการยกย่องร่วมกับวงพังก์แคลิฟอร์เนียอย่างกรีนเดย์และแรนซิด ที่นำกระแสพังก์ร็อกกลับมาฟื้นฟูใหม่ในสหรัฐอเมริกาในช่วงระหว่างกลางคริสต์ทศวรรษ 1990 จนปัจจุบัน ดิออฟสปริงออกผลงานสตูดิโออัลบั้ม 8 ชุด อัลบั้มรวมเพลง 1 ชุด อีพี 4 ชุด และดีวีดี 3 ชุด พวกเขามียอดขายอัลบั้มทั่วโลกกว่า 34 ล้านชุด ทำให้พวกเขาเป็นวงพังก์ร็อกที่มียอดขายมากที่สุดตลอดกาล โดยอัลบั้มตั้งแต่ปี 1994 ทุกอัลบั้มมียอดขายเกินล้านชุด

neg:
พังก์ร็อก
วง Oi! ในช่วงแรกจะไม่สนใจเรื่องการเมือง อย่างไรก็ตาม วง Oi! หลายวงเริ่มที่จะสนใจสกินเฮดแบบนาซี ถึงแม้วงหลายวงจะไม่ได้สนับสนุนนาซีก็ตาม บางครั้งกลุ่มสกินเฮดที่เหยียดสีผิวจะเข้ามาขัดขวางการแสดงคอนเสิร์ตของพวก Oi! โดยจะตะโกนคำขวัญของลัทธิฟาสซิสท์ และพยายามก่อความวุ่นวาย วง Oi! หลายวงได้ต่อต้านกับแฟน ๆ การเข้าถึงของกลุ่มคนชั้นกลาง

neg:
บับเบิลกัมป็อป
บับเบิลกัมป็อป ( หรือรู้จักในชื่อ ดนตรีบับเบิลกัม หรือสั้น ๆ ว่า บับเบิลกัม) เป็นแนวเพลงป็อปที่มีจังหวะเร็ว โดยมุ่งตลาดที่ผู้ฟังช่วงก่อนวัยรุ่นและวัยรุ่น ซึ่งอาจผลิตขึ้นโดยกลุ่มโปรดิวเซอร์ที่อยู่ในสายการผลิตนี้และมักใช้นักร้องที่ไม่เป็นที่รู้จัก เพลงบับเบิลกัมยุคคลาสสิก อยู่ในระหว่างปี ค.ศ. 1967 ถึง 1972 และบับเบิลกัมคลื่นที่สอง เริ่มต้นอีก 2 ปีให้หลัง จนกระทั่งในปี 1977 ที่ดิสโก้ครองตลาดและพังก์ร็อกถือกำเนิดขึ้น

neg:
แร็ปร็อก
แร็ปร็อก () เป็นแนวเพลงที่รวมดนตรีระหว่างฮิปฮอป และดนตรีร็อก หลากหลายสไตล์ แร็ปร็อกมักจะรวมกับแนว แร็ปเมทัล และ แร็ปคอร์ ซึ่งรวมถึงแนวเพลงย่อยของร็อก ได้แก่ เฮฟวีเมทัล และฮาร์ดคอร์พังก์

neg:
อินดี้ร็อก
ในยุคคริสต์ทศวรรษ 1990 แนวเพลงอินดี้ร็อกพัฒนาแนวทางและมีความใกล้ชิดกับแนวเพลงอย่าง อินดี้ป็อป, ดรีมป็อป, นอยส์-ป็อป, โล-ไฟ, แมธร็อก, โพสต์-ร็อก, สเปซร็อก และอีโม ที่ยังคงก้าวอยู่ในกระแสเพลงใต้ดินเป็นพิเศษ

neg:
พังก์ร็อก
นักร้องนำวงบิกินิคิล ชื่อแคธลีน ฮานนา เป็นเหมือนสัญลักษณ์ของเพลงแนว riot grrrl ซึ่งต่อมาได้เข้าทำงานในแนวอิเล็กโทรอาร์ตพังก์กับวง เลอทิกร์ (Le Tigre) ส่วนมือกีตาร์วงเฮฟเวนส์ทูเบ็ตซี ชื่อ โคริน ทักเกอร์ และ แคร์รีย์ บราวสไตน์ จากวง เอกซ์คิวส์ 17 (Excuse 17) ต่อมาทั้งคู่ได้ร่วมกันตั้งวงอินดี้ร็อก/พังก์ ชื่อ สลีทเทอร์-คินนีย์ (Sleater-Kinney)

neg:
ฮาร์ตแลนด์ร็อก
ฮาร์ตแลนด์ร็อก () เป็นแนวเพลงประเภทหนึ่งของดนตรีร็อก ที่มีตัวอย่างให้เห็นความสำเร็จในเชิงพาณิชย์ของนักร้อง นักแต่งเพลง เช่น บรูซ สปริงส์ทีน, บ็อบ ซีเกอร์, ทอม เพตตี และจอห์น เมลเลนแคมป์ มีลักษณะเฉพาะคือเป็นแนวดนตรีที่ตรงไปตรงมา ข้องเกี่ยวกับชีวิตชาวอเมริกันที่เป็นผู้ใช้แรงงานในโรงงาน และความเชื่อมั่นว่าดนตรีร็อกมีจุดมุ่งหมายมากกว่าเพียงแค่ความบันเทิง

neg:
เคราต์ร็อก
ลายเซ็นดนตรีของเพลงเคราต์ร็อก คือกรวมดนตรีเพลงร็อก และเครื่องดนตรีของวงร็อกอย่างกีตาร์ เบส กลอง เข้ากับเครื่องดนตรีอีเลกโทรนิก และทำให้เสียงมีความหยาบละเอียด โดยมากมักหมายถึงความรู้สึกแบบดนตรีแอมเบียนต์ จังหวะทั่วไปของดนตรี จะใช้จังหวะแน่นอน 4/4 มักจะเรียกว่า "โมโตริก" (motorik) จากสื่อประเทศที่ใช้ภาษาอังกฤษ

neg:
ออลเทอร์นาทิฟร็อก
ออลเทอร์นาทิฟร็อก ( ในบางครั้งอาจเรียกว่า ดนตรีออลเทอร์นาทิฟ (alternative music), ออลต์-ร็อก (alt-rock) หรือเรียกสั้น ๆ ว่า ออลเทอร์นาทิฟ) เป็นแนวเพลงร็อกที่เกิดขึ้นจากเพลงใต้ดินอิสระในคริสต์ทศวรรษ 1980 และเริ่มได้รับความนิยมอย่างกว้างขวางในคริสต์ทศวรรษ 1990 ทั้งนี้ คำว่า "ออลเทอร์นาทิฟ" นั้นหมายถึง ความแตกต่างด้านแนวเพลงจากดนตรีร็อกกระแสหลัก ความหมายของคำนี้แต่เดิมกว้างกว่านี้ คือหมายถึงยุคของนักดนตรี ไปจนถึงแนวเพลงหรืออาจเป็นแค่ทำงานอิสระ กลุ่มคนที่ทำงานแบบดีไอวายในแนวพังก์ร็อก ซึ่งในปลายคริสต์ทศวรรษ 1970 นี้เองได้ปูพื้นฐานให้กับดนตรีออลเทอร์นาทิฟ ในช่วงเวลานี้เอง "ออลเทอร์นาทิฟ" ล้วนอธิบายว่าหมายถึงดนตรีจากศิลปินร็อกใต้ดินที่ได้เป็นที่รู้จักในกระแสหลัก หรือดนตรีประเภทไหนก็ตาม ไม่ว่าจะใช่ร็อกหรือไม่ ที่สืบทอดมาจากดนตรีพังก์ร็อก (ตัวอย่างเช่น พังก์ นิวเวฟ และโพสต์พังก์)


query: พระสันตะปาปาองค์แรกของโลกคือใคร?

pos:
พระสันตะปาปา
คำว่า Papa ในภาษาละติน หรือ Pappas ในภาษากรีก แปลว่า บิดา ศาสนาคริสต์ตะวันออกได้ใช้คำนี้เพื่อหมายถึงมุขนายกและบาทหลวงระดับสูงในคริสตจักร ต่อมาคำนี้ถูกใช้เป็นคำนำหน้านามของอัครบิดรแห่งอะเล็กซานเดรียมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 3 และต่อมาจึงใช้กับบรรดามุขนายกในศาสนาคริสต์ตะวันตกด้วย มาร์เซลลินุสเป็นมุขนายกองค์แรกของคริสตจักรกรุงโรมที่ใช้คำนำหน้านามว่าพระสันตะปาปา แต่ก็เป็นการใช้อย่างไม่เป็นทางการ จนกระทั่งคริสต์ศตวรรษที่ 6 เป็นต้นมา คริสตจักรโรมันคาทอลิกจึงใช้คำว่าพระสันตะปาปากับมุขนายกแห่งกรุงโรมโดยเฉพาะ และในคริสต์ศตวรรษที่ 11 สมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 7 ได้ประกาศให้คำว่า "พระสันตะปาปา" สงวนไว้ใช้กับมุขนายกแห่งกรุงโรมเท่านั้น

neg:
สมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 16
สมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 16 (, ) พระสันตะปาปากิตติคุณ อดีตประมุขคริสตจักรโรมันคาทอลิก เป็นชาวเยอรมัน มีพระนามเดิมว่า โยเซฟ รัทซิงเงอร์ () เกิดเมื่อ 16 เมษายน พ.ศ. 2470 (ค.ศ. 1927)

neg:
สมเด็จพระสันตะปาปาอินโนเซนต์ที่ 11
สมเด็จพระสันตะปาปาอินโนเซนต์ที่ 11 (อังกฤษ: Innocent XI) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1676 ถึง ค.ศ. 1689 ประสูติเมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม ค.ศ. 1611 สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 12 สิงหาคม ค.ศ. 1869 รวมพระชนมายุได้ 78 พรรษา

neg:
สมเด็จพระสันตะปาปาฟรานซิส
สมเด็จพระสันตะปาปาฟรานซิสประสูติในกรุงบัวโนสไอเรส เมื่อวันที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2479 ทรงมีพี่น้อง 5 คน พระชนกเป็นคนงานทางรถไฟ พระองค์ทรงได้รับปริญญาวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาเคมี จากมหาวิทยาลัยบัวโนสไอเรส และทรงเข้าศึกษาที่เซมินารีในย่านบียาเดโบโต พระองค์ได้เป็นปฏิญาณตนเป็นนักบวชคณะเยสุอิตเมื่อวันที่ 11 มีนาคม พ.ศ. 2501 และทรงได้รับใบรับรองด้านสาขาวิชาปรัชญา จาก Colegio Máximo San José ต่อมาพระองค์ได้ทรงงานสอนวิชาวรรณกรรมและจิตวิทยาที่ Colegio de la Inmaculada และ Colegio del Salvador

neg:
สมเด็จพระสันตะปาปาแอนเทรุส
สมเด็จพระสันตะปาปาแอนเทรุส (อังกฤษ: Anterus) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 235 ถึง ค.ศ. 236

neg:
มงกุฎพระสันตะปาปา
แต่สมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 1 ผู้ดำรงตำแหน่งต่อมาทรงตัดสินพระทัยที่จะไม่ทรงทำการราชาภิเษก และทรงทำพิธีที่เรียกว่า “พิธีรับตำแหน่งพระสันตะปาปา” (Papal Inauguration) แทนที่ หลังจากที่พระองค์สิ้นพระชนม์อย่างกะทันหันแล้วสมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 2 ก็ทรงประกาศต่อผู้เข้าร่วมพิธีรับตำแหน่งของพระองค์ว่า:
แม้ว่าพระสันตะปาปาจะเลิกสวมมงกุฎประจำตำแหน่งไปแล้ว แต่มงกุฎพระสันตะปาปาก็ยังคงใช้เป็นสัญลักษณ์ของตำแหน่งบนธงและตราอาร์มของสันตะสำนักและนครรัฐวาติกัน จนกระทั่งเมื่อมาถึงสมัยของสมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 16 มงกุฎพระสันตะปาปาก็ยังคงใช้เป็นสิ่งตกแต่งส่วนหนึ่งของตราประจำพระองค์ของพระสันตะปาปา (กฎของ
มงกุฎสามชั้นจะเป็นมงกุฎที่ไม่ใช้ในการทำพิธีทางศาสนาเช่นในพิธีศีลมหาสนิท ในโอกาสนั้นพระสันตะปาปาก็เช่นเดียวกับบิชอปองค์อื่นๆ ก็จะใช้หมวกสูงแทนที่ และจะทรงใช้มงกุฎในโอกาสการเดินแห่ และระหว่างพิธีก็อาจจะวางมงกุฎและหมวกบนแท่นบูชาระหว่างพิธีมิสซาใหญ่ของพระสันตะปาปาได้ (Pontifical High Mass)

neg:
สมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 2
ปัจจุบัน พระองค์ท่านได้รับการประกาศเป็นนักบุญโดยสมเด็จพระสันตะปาปาฟรานซิส เมื่อวันที่ 27 เมษายน ค.ศ. 2014 ณ มหาวิหารนักบุญเปโตร กรุงโรม

neg:
สมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 2
พิธีปลงพระศพสมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอล ที่ 2 จัดขึ้นอย่างสง่า พระศพของสมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอล ที่ 2 ในหีบศพจากต้นสนไซเปรสอันเรียบง่ายถูกเคลื่อนออกจากโบสถ์บาซิลิกา ในนครรัฐวาติกัน เพื่อประกอบพิธีฝัง โดยมีบรรดาผู้นำโลกและผู้นำศาสนากว่า 200 คน มาร่วมไว้อาลัย เมื่อเวลา 15.00 น. ของวันที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2548 ขณะที่คริสต์ศาสนิกชนทั่วโลกร่วมรำลึกถึงประมุขแห่งศาสนจักรโรมันคาทอลิกเป็นครั้งสุดท้ายผ่านจอโทรทัศน์

neg:
สมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 2
หลังจากการรอคอยอันยาวนาน สมเด็จพระสันตะปาปาฟรานซิส พระประมุขแห่งคริสตจักรนิกายโรมันคาธอลิก ทรงเปิดเผยว่าจะมีการประกาศแต่งตั้งให้สมเด็จพระสันตะปาปาจอห์นปอลที่ 2 และสมเด็จพระสันตะปาปาจอห์นที่ 23 เป็นนักบุญองค์ใหม่แห่งศาสนจักรในวันที่ 27 เมษายน ค.ศ. 2014 การประกาศแต่งตั้งนักบุญครั้งนี้ เป็นไปตามขั้นตอน หลังจากเมื่อเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2013 สมเด็จพระสันตะปาปาฟรานซิสทรงประกาศรับรองปาฏิหารย์ที่เกี่ยวข้องกับสมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอล ซึ่งเกิดขึ้นเป็นครั้งที่สอง ทำให้สมเด็จพระสันตะปาปาทรงมีคุณสมบัติครบตามกฎของศาสนจักรในการรับรองนักบุญองค์ใหม่

neg:
สมเด็จพระสันตะปาปาธีโอดอร์ที่ 2
สมเด็จพระสันตะปาปาธีโอดอร์ที่ 2 (อังกฤษ: Theodore II) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาในปี ค.ศ. 897 เป็นเวลาสั้นๆ ประมาณ 20 วัน

neg:
สมเด็จพระสันตะปาปาซิมพลิซิอุส
สมเด็จพระสันตะปาปาซิมพลิซิอุส (อังกฤษ: Simplicius) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 468 ถึง ค.ศ. 483

neg:
สมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 2
สมเด็จพระสันตะปาปา นักบุญจอห์น ปอลที่ 2 มีพระนามเดิมว่า การอล ยูแซฟ วอยตือวา ( ในภาษาโปแลนด์) เกิดเมื่อ 18 พฤษภาคม ค.ศ. 1920 ที่หมู่บ้านวาดอวิตแซ ใกล้เมืองกรากุฟ ประเทศโปแลนด์ บิดาเป็นทหารมียศเป็นจ่าทหารและเกษียณราชการแล้ว มารดาเสียชีวิต เมื่อคาโรลยังเป็นเด็ก ท่านเป็นเด็กที่มีพรสวรรค์พิเศษ ชอบการกีฬาเป็นอันมาก ท่านยังชอบบทกวีและการแสดงละคร

neg:
นิกายในศาสนาคริสต์
คริสตจักรโรมันคาทอลิกมีพระสันตะปาปาเป็นพระประมุขสูงสุด มีศูนย์กลางอำนาจอยู่ที่สันตะสำนักในนครรัฐวาติกัน กรุงโรม ตำแหน่งพระสันตปาปาสืบทอดมาตั้งแต่สมัยอัครทูต โดยถือว่านักบุญเปโตรเป็นพระสันตะปาปาองค์แรกและสืบทอดเรื่อยมาถึงปัจจุบัน โดยสมเด็จพระสันตะปาปาฟรานซิสเป็นพระสันตะปาปาองค์ปัจจุบัน ถือเป็นองค์ที่ 266

neg:
สมเด็จพระสันตะปาปาเปโตรที่ 2
ทั้งนี้ เป็นเพราะวรรคสุดท้ายของสันตะวจนะ (Prophecy of the Popes) บทประพันธ์อันเป็นที่รู้จักกันกว้างขวางในวงการคาทอลิก และว่ากันว่าเป็นผลงานของนักบุญแมลาไค (St. Malachy) นั้น บรรยายไว้ทำนองพยากรณ์ว่า "เปโตรชาวโรมัน" (Petrus Romanus) จะเป็นพระสันตะปาปาพระองค์สุดท้าย วรรคนั้นว่า

neg:
พระสันตะปาปาหญิงโจน
สมเด็จพระสันตะปาปาจอห์นที่ 8 จากบันทึกของอังกฤษ ผู้ซึ่งเกิดที่ไมนส์ (Mainz) และกล่าวว่าได้เข้าสู่ภราดรภาพของพระสันตะปาปาโดยวิทยาการของปีศาจในการแปลงร่างเธอเป็นผู้ชายทั้งที้เธอเป็นหญิง เธอจากบ้านมาแต่เด็กกับ พารามัวร์(paramour)ของเธอมาที่เอเธนส์ (Athens) และก้าวหน้าในศิลปการของการเรียน เมื่อมาถึงโรมเธอพบกับผู้มีเท่าเทียมกันทั้งองค์ความรู้ในสลักวิทยา และจากการศึกษาเล่าเรียนของเธอ เธอได้รับความนับถือและได้รับอำนาจเป็นอย่างมาก ในมรณกรรมของสมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 4เธอถูกเลือกให้เป็นสมเด็จพระสันตะปาปาในห้องนั้น ในขณะที่เธอเดินทางไป โบสถ์เลเตอรันระหว่าง โคเลสเซียน(Colossean Theatre)(หรือเรียกอีกชื่อหนึ่งว่าโคลอสซัสของเนโร)และ เซนต์คลีเมน (St. Clement's) เธอตายระหว่างทาง โดยดำรงตำแหน่งสองปี หนึ่งเดือน และ 4 วันและถูกฝังโดยปราศจาก ปอมป์ (pomp)(เป็นพิธีทางศาสนาเมื่อพระสันตะปาปาสิ้นพระชนม์)ซึ่งเรื่องนี้ได้รับการกล่าวขานทั่วไปแต่โดยจากผู้เล่าที่ไม่น่าเชื่อถือ และที่ข้าพเจ้าได้เชื่อมโยงสรุปความไว้ว่ามันดูน่าดันทุรัง(obstinate)และดื้อรั้นที่สุด(pertinacious)ถ้าข้าพเจ้าจะยอมรับว่าเป็นพูดถึงโดยทั่วไป ข้าพเจ้านั้นสร้างข้อผิดพลาดแก่ประชาคมโลก ถึงแม้ว่าจะดูน่าเชื่อถือที่ข้าพเจ้าได้เชื่อมโยงสิ่งที่ไม่น่าเชื่อถือเข้าไว้ด้วยกัน (จาก (), Vitæ Pontificum Platinæ historici liber de vita Christi ac omnium pontificum qui hactenus ducenti fuere et XX )

neg:
สมเด็จพระสันตะปาปาเปโตรที่ 2
ผู้อ้างตนเป็นพระสันตะปาปาหลายคนได้เลือกใช้นามว่า "เปโตรที่ 2" โดยเฉพาะสันตะปาปาเท็จที่อ้างว่าได้ตำแหน่งมาเพราะพระผู้เป็นเจ้าทรงแต่งตั้งให้เป็นการเฉพาะตัว สันตะปาปาเท็จผู้ใช้นามนี้และโด่งดังที่สุด คือ มานูเอล อาลอนโซ คอร์รัล (Manuel Alonso Corral) แต่มานูเอลบอกปัดอย่างแจ้งชัดว่า ตนมิใช่ "เปโตรชาวโรมัน" ตามสันตะวจนะ

neg:
มงกุฎพระสันตะปาปา
สมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 6 ทรงเลือกทำพิธีที่สั้นกว่า แต่พิธีก็เป็นเพียงสัญลักษณ์ของการยอมรับหน้าที่อย่างเป็นทางการ แต่อันที่จริงแล้วผู้ได้รับเลือกเป็นพระสันตะปาปาและบิชอปแห่งโรมก็จะถือตำแหน่งตั้งแต่เมื่อได้รับเลือกในการประชุมเลือกตั้งพระสันตะปาปาแล้ว พระสันตะปาปาสองพระองค์ต่อจากนั้น (จอห์น ปอลที่ 1 และ จอห์น ปอลที่ 2) ไม่ทรงมีพิธีราชาภิเษกเยี่ยงกษัตริย์ แต่ทรงเลือกพิธีการรับตำแหน่งแทนที่ ในปี ค.ศ. 2005 สมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 16 ทรงเลิกใช้มงกุฎพระสันตะปาปาบนตราอาร์มและทรงใช้หมวกสูงแทนที่

neg:
มงกุฎพระสันตะปาปา
พระสันตะปาปาแห่งโรมและอาวีญงสวมมงกุฎมาตั้งแต่สมัยสมเด็จพระสันตะปาปาเคลเมนต์ที่ 5 (สิ้นพระชนม์ ค.ศ. 1314) มาจนถึงสมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 6 ผู้ทรงทำพิธีราชาภิเษกเป็นสมเด็จพระสันตะปาในปี ค.ศ. 1963 พระองค์ทรงเลิกใช้มงกุฎพระสันตะปาปาหลังจากสังคายนาวาติกันครั้งที่สอง โดยทรงทำการวางมงกุฎลงบนแท่นบูชาในมหาวิหารนักบุญเปโตรอย่างเป็นทางการ และทรงอุทิศเงินเท่ากับมูลค่าของมงกุฎให้แก่คนยากจน แต่ใน “ธรรมนูญการเลือกตั้งพระสันตะปาปาต่อจากพระสันตะปาปาปอลที่ 6” (Romano Pontifici Eligendo) ของธรรมนูญพระสันตะปาปาของปี ค.ศ. 1975 ก็ยังกล่าวถึงผู้ดำรงตำแหน่งต่อจากสมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 6 ว่าจะได้รับการสวมมงกุฎ

neg:
สมเด็จพระสันตะปาปามาร์เซลลุสที่ 1
สมเด็จพระสันตะปาปามาร์เซลลุสที่ 1 () ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 308 ถึง ค.ศ. 309

neg:
โรมันคาทอลิกในประเทศไทย
คริสตจักรคาทอลิกในประเทศไทยยังได้รับเกียรติจากพระสันตะปาปาในสองเรื่อง คือ สมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 2 ได้แต่งตั้งอัครมุขนายกไมเกิ้ล มีชัย กิจบุญชู ประมุขมิสซังโรมันคาทอลิกกรุงเทพฯ ขึ้นเป็นพระคาร์ดินัลซึ่งเป็นสมณศักดิ์สูงสุดในคริสตจักรคาทอลิกรองจากพระสันตะปาปา นับเป็นบาทหลวงชาวไทยคนแรกที่ได้รับเกียรตินี้ พิธีสถาปนาจัดขึ้นเมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2526 (ค.ศ. 1983) ต่อมาวันที่ 10-11 พฤษภาคม พ.ศ. 2527 (ค.ศ. 1984) สมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 2 ได้เสด็จเยือนประเทศไทยอย่างเป็นทางการ นับเป็นครั้งแรกที่ประเทศไทยได้ต้อนรับประมุขแห่งคริสตจักรคาทอลิก ในการนี้ได้ทรงบวชบาทหลวง 23 องค์ด้วย

neg:
สมเด็จพระสันตะปาปาอกาเปตุสที่ 2
สมเด็จพระสันตะปาปาอกาเปตุสที่ 2 (อังกฤษ: Agapetus II) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 946 ถึง ค.ศ. 955

neg:
สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 5
สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 5 หรือ นักบุญปิอุสที่ 5 (; ) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1566 ถึง ค.ศ. 1572 เป็นผู้มีบทบาทสำคัญในการสังคายนาแห่งเทรนต์ การปฏิรูปคาทอลิก และปรับปรุงจารีตโรมันในคริสตจักรละตินให้มีมาตรฐาน

neg:
พระสันตะปาปาหญิงโจน
พระสันตะปาปาหญิงโจนมี ชื่อเดิมคือโจฮานนา แองลิกัส (Johanna Anglicus) โดยใช้ชื่อผู้ชายว่าจอห์น (John) เกิดที่ไมนส์ (Mainz) เป็นพระสันตะปาปาอยู่สองปี เจ็ดเดือน กับ สี่วัน และ ตายในโรม หลังจากการว่างลงของตำแหน่งพระสันตะปาปาเป็นเวลา หนึ่งเดือน มีคนกล่าวว่า โจนนั้นเป็นผู้หญิง เป็นหญิงที่ นำเอเธนส์โดยการแต่งกายแบบผู้ชายโดยเธอปลอมตัวเป็นบุรุษ ภายหลังเธอเป็นผู้เชียวชาญศิลปวิทยาหลากหลายแขนง จนไม่มีผู้ทัดเทียม และภายหลังในโรม เธอสอนวิชาศิลปศาสตร์ และเป็นที่เคารพรักแก่บรรดาศิษย์ ความคิดเห็นของเธอมีผลต่อบ้านเมือง และถูกเลือกโดยพระสันตะปาปา ในขณะที่เธอเป็นพระสันตะปาปา เธอตั้งครรภ์โดยคนรักของเธอ โดยไม่รู้ว่า เมื่อไรจะถึงกำหนดคลอด เธอให้กำหนิดทารกเพศชายในวิหารเซนต์ปีเตอร์ ในถนนแคบๆ ระหว่าง คอลีเซียม (Colisseum) และ วิหารเซนต์คลีเมนต์ (St Clement's church) ภายหลังมรณกรรมของเธอ กล่าวกันว่าเธอถูกฝังในที่เดียวกัน แต่ไม่มีหลักฐานว่าที่ที่ฝังเธอเป็นที่ศักดิ์สิทธิ์ อาจจะเนื่องมากจากเหตุผลที่ว่า เธอเป็นผู้หญิง หรือมาจากความโง่ของหลักฐานก็ตาม

neg:
สมเด็จพระสันตะปาปาลูซิอุสที่ 1
สมเด็จพระสันตะปาปาลูซิอุสที่ 1 () ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 253 ถึง ค.ศ. 254

neg:
สมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 2
บุคคลสำคัญจากทั่วโลกกว่า 200 คน ทั้งกษัตริย์ ผู้นำทางการเมืองและทางศาสนา อาทิ เจ้าชายชาลส์ เจ้าชายแห่งเวลส์ สมเด็จพระราชาธิบดีควน การ์โลสที่ 1 แห่งสเปนและสมเด็จพระราชินีโซเฟีย ซิลวีโอ แบร์ลุสโกนี นายกรัฐมนตรีอิตาลี จอร์จ ดับเบิลยู บุช ประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา โทนี แบลร์ นายกรัฐมนตรีสหราชอาณาจักร ฌัก ชีรัก ประธานาธิบดีฝรั่งเศส รวมทั้งโคฟี อันนัน เลขาธิการองค์การสหประชาชาติ และเหล่าผู้นำชาติอาหรับเดินทางมาร่วมพิธีกันอย่างคับคั่ง โดยรวมกันอยู่ในที่นั่งด้านซ้ายของปะรำพิธี ตรงข้ามกับที่นั่งของบรรดาพระคาร์ดินัลแห่งวาติกัน ขณะที่ผู้แสวงบุญคาดว่ามีนับ 2 ล้านคนเบียดเสียดกันอยู่ในลานของจตุรัสนักบุญเปโตร ทั้งนี้ คาดว่ามีผู้ศรัทธาอีกหลายล้านในทั่วโลกกำลังเฝ้าชมพิธีดังกล่าวผ่านการถ่ายทอดสดจากจอโทรทัศน์

neg:
สมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 2
สมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 2 เป็นประมุขของคริสตจักรโรมันคาทอลิกทั่วโลก เป็นพระสันตะปาปาที่ไม่ใช่ชาวอิตาเลียนองค์แรกในรอบ 455 ปี และเป็นพระสันตะปาปาองค์แรกที่เป็นชาวโปแลนด์ รวมทั้งยังเป็นพระสันตะปาปาที่ได้รับเลือกขณะที่มีอายุน้อยที่สุดแห่งศตวรรษที่ 20 อีกด้วย

neg:
โรมันคาทอลิก
พระศาสนจักรคาทอลิก () หรือ คริสตจักรโรมันคาทอลิก (Roman Catholic Church) เป็นคริสตจักรที่ใหญ่ที่สุดในโลกซึ่งมีศาสนิกชนกว่าพันล้านคน มีพระสันตะปาปาเป็นประมุข มีพันธกิจหลักคือ การประกาศข่าวดีเรื่องพระเยซูคริสต์ โปรดศีลศักดิ์สิทธิ์ และปฏิบัติกิจเมตตา ศาสนจักรคาทอลิกเป็นสถาบันที่เก่าแก่ที่สุดในโลกและมีบทบาทสำคัญในประวัติศาสตร์อารยธรรมตะวันตก คริสตจักรนี้สอนว่าศาสนจักรคาทอลิกเป็นคริสตจักรแท้เพียงแห่งเดียวที่ก่อตั้งโดยพระเยซู โดยมีมุขนายกเป็นผู้สืบตำแหน่งต่อจากอัครทูตของพระคริสต์ และมีพระสันตะปาปาที่สืบตำแหน่งมาจากนักบุญเปโตร ชาวคาทอลิกถือว่าศาสนจักรคาทอลิกเป็นคริสตจักรแท้ ดั้งเดิม สอนหลักความศรัทธาและศีลธรรมไม่มีผิดพลาด ศาสนจักรยังเน้นความสำคัญของพิธีบูชาขอบพระคุณ สอนว่าขนมปังและเหล้าองุ่นในพิธีศีลมหาสนิทเมื่อเสกแล้วเปลี่ยนสารเป็นพระมังสะและพระโลหิตจริง ๆ ของพระเยซู ทั้งยังให้ความสำคัญกับพระนางมารีย์พรหมจารีเป็นพิเศษ คือเชื่อว่าพระแม่ทรงปฏิสนธินิรมลและได้รับเกียรติยกขึ้นสวรรค์ภายหลังมรณกรรม

neg:
สมเด็จพระสันตะปาปาไกอุส
สมเด็จพระสันตะปาปาไกอุส (อังกฤษ: Caius) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 283 ถึง ค.ศ. 296

neg:
สมเด็จพระสันตะปาปาฟาเบียน
สมเด็จพระสันตะปาปาฟาเบียน () ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 236 ถึง ค.ศ. 250

neg:
สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 9
สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 9 () ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1846 ถึง ค.ศ. 1878

neg:
สมเด็จพระสันตะปาปาอกาเปตุสที่ 1
สมเด็จพระสันตะปาปาอกาเปตุสที่ 1 (อังกฤษ: Agapetus I) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 535 ถึง ค.ศ. 536

neg:
สมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 2
คณะนักบวชแห่งสำนักวาติกันเริ่มเคลื่อนพระศพสมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอล ที่ 2 ออกจากมหาวิหารนักบุญเปโตร เมื่อเวลา 10.00 น. ตามเวลาท้องถิ่น (หรือเวลา 15.00 น. ตามเวลาประเทศไทย) เพื่อประกอบพิธีทางศาสนา ท่ามกลางแขกคนสำคัญและผู้ศรัทธาจากทั่วโลกมาร่วมพิธี ณ จัตุรัสเซนต์ปีเตอร์ เมื่อเสียงระฆังดังขึ้น หีบไม้ภายในบรรจุพระศพถูกเคลื่อนออกมาจากโบสถ์บาซิลิกา โดยเจ้าหน้าที่ของวาติกัน 12 คนซึ่งได้ตั้งหีบศพลงบนพรมหน้าแท่นบูชาที่คลุมด้วยผ้าสีดำและทอง จากนั้นพระคาร์ดินัลโยเซฟ รัตซิงเงอร์ (สมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 16) ก็เริ่มทำพิธีมิสซา ขณะที่ฝูงชนเริ่มคร่ำครวญด้วยความสลด บ้างก็เริ่มสวดมนต์ ท่ามกลางบรรยากาศที่โศกเศร้า ตามขนบธรรมเนียมของวาติกัน ภายหลังพิธีมิสซาสิ้นสุดลง หีบพระศพของพระสันตะปาปาจะถูกนำไปใส่หีบเคลือบสังกะสี ก่อนจะบรรจุลงในหีบไม้โอ๊คและนำไปฝังลงภายใต้แท่นหินอ่อนภายในสุสานใต้ดินในมหาวิหารนักบุญเปโตร

neg:
สมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 3
สมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 3 () (29 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1468 - 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 1549) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1534 หลังจากกรุงโรมแตกในปี ค.ศ. 1527 และทรงดำรงตำแหน่งมาจนเมื่อเสด็จสวรรคตในปี ค.ศ. 1549 มีพระนามว่า อาเลสซันโดร ฟาร์เนเซ สมณสมัยของพระองค์เป็นช่วงที่คริสตจักรโรมันคาทอลิกกำลังระส่ำระสายจากการปฏิรูปศาสนาฝ่ายโปรเตสแตนต์ และเป็นช่วง “การปฏิรูปคาทอลิก” ที่เกิดคณะนักบวชคาทอลิกต่าง ๆ มากมาย เช่น คณะแห่งพระเยซูเจ้า คณะเตอาติน คณะบาร์นาไบต์ และคณะนักบุญฟีลิปโป เนรี คณะเหล่านี้ล้วนแต่มีผู้ติดตามกันอย่างกว้างขวาง และทรงเรียกประชุมสภาสังคายนาแห่งเทรนต์ในปี ค.ศ. 1545 นอกจากนั้นแล้วพระองค์ก็ยังทรงเป็นผู้อุปถัมภ์คนสำคัญของศิลปะและสถาปัตยกรรม และใช้คติเห็นแก่ญาติในการสร้างเสริมบารมีให้แก่ตระกูลฟาร์เนเซของพระองค์

neg:
สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 1
สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 1 () ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 140 ถึง ค.ศ. 155

neg:
สมเด็จพระสันตะปาปาคอร์เนลิอุส
สมเด็จพระสันตะปาปาคอร์เนลิอุส (อังกฤษ: Cornelius) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 251 ถึง ค.ศ. 253

neg:
สมเด็จพระสันตะปาปายูลิอุสที่ 1
สมเด็จพระสันตะปาปายูลิอุสที่ 1 (ละติน: Julius I) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 337 ถึง ค.ศ. 352

neg:
จักรพรรดิคอนแสตนตินอุทิศดินแดน (ห้องราฟาเอล)
ภาพเขียนจากตำนานที่ซึ่งเป็นภาพของจักรพรรดิคอนสแตนตินทรงคุกเข่าต่อหน้าสมเด็จพระสันตะปาปาซิลเวสเตอร์ที่ 1เพื่อพระราชทานอำนาจในการปกครองอาณาจักรโรมันตะวันตกทั้งหมดแก่พระสันตปาปาและผู้สืบเนื่อง ภาพพระสันตะปาปาซิลเวสเตอร์เป็นภาพของสมเด็จพระสันตะปาปาคลีเมนต์ที่ 7 ที่ได้เป็นพระสันตะปาปาในปี ค.ศ. 1523. ฉากในภาพเป็นฉากภายในมหาวิหารเซนต์ปีเตอร์เก่า  ซึ่งกำลังอยู่ในระหว่างการสร้างใหม่ในขณะที่เขียนภาพ กลางภาพในฉากหลังเป็นแท่นบูชาที่ตกแต่งด้วยคอลัมน์โซโลมอนที่บิดเป็นเกลียว คอลัมน์เป็นของขวัญจากจักรพรรดิคอนสแตนตินที่อ้างว่าทรงนำมาจากวัดโซโลมอนที่สอง (Second Temple) ในกรุงเยรุซาเล็ม

neg:
สมเด็จพระสันตะปาปามิลทิอาดิส
สมเด็จพระสันตะปาปามิลทิอาดิส (อังกฤษ: Miltiades) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 311 ถึง ค.ศ. 314

neg:
เพลงสดุดีพระสังฆราช (สดุดีพระสันตะปาปา)
เพลงสดุดีพระสังฆราชถูกแต่งขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1869 โดย ชาร์ล กูโน เพื่อเฉลิมฉลองวโรกาสการขึ้นครองราชของสมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 9 แต่เดิมเพลงนี้มีชื่อเรียกว่า Marche pontificale (ภาษาฝรั่งเศส แปลว่า มาร์ชพระสันตะปาปา) เพลงนี้มีชื่อเสียงมากหลังจากการบรรเลงครั้งแรก

neg:
อาวีญงปาปาซี
ภายหลังจากความขัดแย้งระหว่างสมเด็จพระสันตะปาปาบอนิเฟซที่ 8 กับพระเจ้าฟิลิปที่ 3 แห่งฝรั่งเศส และการสิ้นพระชนม์ของสมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 11 ผู้สืบทอดตำแหน่งสมเด็จพระสันตะปาปาต่อจากสมเด็จพระสันตะปาปาบอนิเฟซที่ 8 และดำรงสมณศักดิ์ได้เพียง 8 เดือน การประชุมเลือกตั้งพระสันตะปาปาให้อาร์ชบิชอปแบร์ทร็อง ชาวฝรั่งเศส ขึ้นดำรงสมณศักดิ์เป็นสมเด็จพระสันตะปาปาพระองค์ใหม่ในปี ค.ศ. 1305 ทรงปฏิเสธที่จะเสด็จย้ายจากฝรั่งเศสไปประทับที่กรุงโรม และในปี ค.ศ. 1309 ทรงย้ายสันตะสำนักมายังรัฐพระสันตะปาปา ณ อาวีญง () ซึ่งดำรงอยู่สืบต่อมาอีก 67 ปี ในบางครั้งการที่โรมไร้สมเด็จพระสันตะปาปาประทับอยู่ในครั้งนี้ถูกขนานนามว่า "พระสันตะปาปาเป็นเชลยของบาบิโลน" (Babylonian Captivity of the Papacy) โดยสมเด็จพระสันตะปาปาที่ครองสมณศักดิ์ ณ อาวีญงทั้ง 7 พระองค์ถัดมาล้วนแล้วแต่เป็นชาวฝรั่งเศสทุกพระองค์ และในเวลาถัดมาก็ทรงตกอยู่ภายใต้อิทธิพลของพระมหากษัตริย์ฝรั่งเศสมากขึ้นเรื่อย ๆ จนในวันที่ 13 กันยายน ค.ศ. 1376 สมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 11 ทรงตัดสินพระทัยเสด็จจากอาวีญงและย้ายสันตะสำนักกลับกรุงโรม (เสด็จถึงกรุงโรม ณ วันที่ 17 มกราคม ค.ศ. 1377) นับเป็นการสิ้นสุดลงของสมณสมัยอาวีญงอย่างเป็นทางการ

neg:
สมเด็จพระสันตะปาปาเซเลสทีนที่ 4
สมเด็จพระสันตะปาปาเซเลสทีนที่ 4 (อังกฤษ: Celestine IV) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาในปี ค.ศ. 1241

neg:
สมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 1
สมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 1 () หรือนักบุญลีโอผู้ยิ่งใหญ่ (Saint Leo the Great) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 440 ถึง ค.ศ. 461

neg:
พระทีปังกรพุทธเจ้า
พระทีปังกรพุทธเจ้า เป็นพระพุทธเจ้าที่ตรัสรู้ในโลกเมื่อ 4 อสงไขยแสนกัปที่แล้ว ถือเป็นพระพุทธเจ้าพระองค์แรกในพุทธวงศ์ของพระโคตมพุทธเจ้า เรื่องราวของพระองค์ปรากฏทั้งในหลักฐานฝ่ายเถรวาทและมหายาน นามของพระองค์หมายถึงผู้ยังแสงสว่างให้เกิดขึ้น ชื่ออื่น ๆ ของพระองค์ได้แก่ พระสมันตประภาพุทธเจ้า พระประทีปประภาพุทธเจ้า พระสมาธิประภาพุทธเจ้า หรือพระปัจฉิมพุทธะทีปังกร

neg:
แหวนชาวประมง
แหวนชาวประมง (ละติน: "Annulus Piscatoris") ถือเป็นหนึ่งในเครื่องสมณกกุธภัณฑ์ในพระสันตะปาปา ผู้เป็นประมุขแห่งพระศาสนจักรคาทอลิกและเป็นผู้สืบทอดภาระหน้าที่ของนักบุญเปโตร พระสันตะปาปาองค์แรกซึ่งเคยเป็นชาวประมงมาก่อน ตราบนหัวแหวนนี้มักทำเป็นภาพนักบุญเปโตรกำลังจับปลาอยู่บนเรือ แหวนนี้ถูกกล่าวถึงครั้งแรกในเอกสารปี ค.ศ. 1265 ในสมณสมัยพระสันตะปาปาเคลเมนต์ที่ 4 มันถูกใช้เป็นตราประทับบนเอกสารควบคู่กับลายเซ็นของพระสันตะปาปาจนถึงค.ศ. 1842

neg:
พระพุทธสิกขีทศพลที่ 1
พุทธศาสนิกชนบางกลุ่มในประเทศไทยเชื่อว่า พระพุทธสิกขีทศพลที่ 1 หรือ สมเด็จองค์ปฐม คือพระพุทธเจ้าที่ตรัสรู้พระอนุตรสัมมาสัมโพธิญาณเป็นพระองค์แรกในโลก เมื่ออสงไขยนับไม่ถ้วนก่อนหน้าพระโคตมพุทธเจ้าซึ่งเป็นพระพุทธเจ้าพระองค์ปัจจุบัน ข้อมูลเกี่ยวกับพระพุทธเจ้าพระองค์นี้ไม่ปรากฏในพระไตรปิฎกทั้งของนิกายเถรวาทและมหายาน

neg:
เมดีชี
ตระกูลเมดีชีมีอำนาจมากที่สุดในอิตาลีในสมัยนั้นจากการที่มีสมาชิกในตระกูลได้เป็นพระสันตะปาปาสององค์ในคริสต์ศตวรรษที่ 16 -- สมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 10 และ สมเด็จพระสันตะปาปาคลีเมนต์ที่ 7 -- ซึ่งทำให้เมดีชีกลายเป็นผู้ปกครองโรม และ ฟลอเรนซ์โดยปริยาย พระสันตะปาปาทั้งสององค์เป็นผู้มีบทบาทในการอุปถัมภ์ศิลปะ ตระกูลเมดีชีอีกคนหนึ่งที่ได้เป็นพระสันตะปาคืออเลสซานโดร อ็อตาวิอาโน (Alessandro Ottaviano de' Medici) ผู้ต่อมาเป็น สมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 11

neg:
สมเด็จพระสันตะปาปาอกาโธ
สมเด็จพระสันตะปาปาอกาโธ () ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 678 ถึง ค.ศ. 681

neg:
พระสันตะปาปา
รายนามพระสันตะปาปาซ้อนมาจากมุมมองของนิกายโรมันคาทอลิก ผู้อ้างตนเป็นพระสันตะปาปาบางพระองค์อาจจะถือเป็นพระสันตะปาปาที่ถูกต้องในมุมมองของนิกายอื่น

neg:
สมเด็จพระสันตะปาปาซิลเวริอุส
สมเด็จพระสันตะปาปาซิลเวริอุส (อังกฤษ: Silverius) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 536 ถึง ค.ศ. 537

neg:
สมเด็จพระสันตะปาปาอินโนเซนต์ที่ 5
สมเด็จพระสันตะปาปาอินโนเซนต์ที่ 5 มีพระนามเดิมว่า ปีแยร์ เดอ ตาร็องแต็ส ประสูติที่ราชอาณาจักรอาร์ล เมื่อโตขึ้นได้ปฏิญานตนเป็นนักบวชคณะดอมินิกัน เคยร่วมงานกับอัลแบร์ตุส มาญุส และทอมัส อไควนัส ที่เมืองวาล็องเซียน และได้ดำรงตำแหน่งสำคัญ เช่น อาร์ชบิชอปแห่งลียง พระคาร์ดินัลบิชอปแห่งออสเตีย จะที่สุดก็ได้รับเลือกเป็นพระสันตะปาปาในวันที่ 21 มกราคม ค.ศ. 1216 นับเป็นนักบวชคณะดอมินิกันคนแรกที่ได้รับตำแหน่งนี้ และดำรงตำแหน่งจนสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 22 มิถุนายน ค.ศ. 1276

neg:
พระสันตะปาปา
นอกจากความขัดแย้งกับทางโลกแล้ว ความสับสนและไม่ลงรอยภายในศาสนจักรเอง ก็ทำให้มีผู้อ้างตนเป็นพระสันตะปาปาขึ้นในระหว่างการเลือกพระสันตะปาปาเช่นเดียวกัน กล่าวได้อีกอย่างก็คือ พระสันตะปาปาที่ถูกต้องนั้นก็มีโอกาสเป็นปรปักษ์พระสันตะปาปาได้เช่นเดียวกัน ถ้าการณ์กลับว่าพระสันตะปาปาเท็จได้รับเลือกเป็นพระสันตะปาปาที่ถูกต้อง

neg:
สมเด็จพระสันตะปาปาอนิเซตุส
สมเด็จพระสันตะปาปาอนิเซตุส () ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 155 ถึง ค.ศ. 166

neg:
คณะมิสซังต่างประเทศแห่งกรุงปารีส
มุขนายกทั้งสามพร้อมกับมิชชันนารีในคณะของตนทยอยออกเดินทางจากฝรั่งเศส คณะของมุขนายกเดอ ลา ม็อต ออกเดินทางในปี ค.ศ. 1660 มาถึงกรุงศรีอยุธยาเมื่อวันที่ 22 สิงหาคม ค.ศ. 1662 ส่วนคณะของมุขนายกปาลูว์มาถึงเมื่อวันที่ 27 มกราคม ค.ศ. 1664 ตรงกับรัชสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช ส่วนมุขนายกกอตอล็องดีถึงแก่กรรมที่ประเทศอินเดียเสียก่อน ขณะนั้นเกิดการเบียดเบียนคริสต์ศาสนิกชนอย่างหนักในตังเกี๋ยและจีน ประกอบกับพระเจ้ากรุงสยามได้ต้อนรับคณะมิชชันนารีเป็นอย่างดี มุขนายกทั้งสองที่เหลือจึงตัดสินใจปักหลักประกาศศาสนาในดินแดนสยาม จนกระทั่งวันที่ 4 กรกฎาคม ค.ศ. 1669 สมเด็จพระสันตะปาปาเคลเมนต์ที่ 9 จึงโปรดให้ตั้งมิสซังสยามเป็นเขตผู้แทนพระสันตะปาปา บาทหลวงหลุยส์ ลาโน มิชชันนารีในคณะของมุขนายกปาลูว์ได้รับอภิเษกเป็นผู้แทนพระสันตะปาปาประมุขมิสซังองค์แรก

neg:
มงกุฎพระสันตะปาปา
ในคริสต์ศตวรรษที่ 16 สุลต่านสุลัยมานแห่งจักรวรรดิออตโตมันทรงว่าจ้างช่างฝีมือที่เวนิสให้ออกแบบมงกุฎสี่ชั้นตามแบบมงกุฏพระสันตะปาปาเพื่อที่จะทรงว่าพระองค์ทรงมีอำนาจเหนือพระสันตะปาปา มงกุฏลักษณะนี้ใช้สำหรับสุลต่านแห่งจักรวรรดิออตโตมัน แต่คงมิได้ทรงใช้สวม แต่ใช้วางไว้ข้างพระที่นั่งขณะที่ทรงรับผู้เข้าเฝ้าโดยเฉพาะราชทูต ยอดมงกุฎเป็นขนนกพู่ใหญ่

neg:
พระสันตะปาปา
ตำแหน่งของพระสันตะปาปา ในภาษาอังกฤษเรียก ปาปาซี (Papacy) และรัฐบาลคริสตจักรในพระสันตะปาปาเรียก "สันตะสำนัก" ตั้งอยู่ที่กรุงโรม โดยถือตามความเชื่อสืบมาว่า นักบุญเปโตรและนักบุญเปาโลอัครทูตได้พลีชีพเป็นมรณสักขีในศาสนาคริสต์ที่นี่ พระสันตะปาปายังทรงดำรงตำแหน่งประมุขนครรัฐวาติกันด้วย ซึ่งเป็นรัฐอธิปไตยที่ตั้งอยู่ภายในกรุงโรม

neg:
สังคายนาวาติกันครั้งที่สอง
ในบรรดาผู้เข้าร่วมการสังคายนา มีปิตาจารย์ในสภาสังคายนาถึง 4 องค์ที่ต่อมาได้รับเลือกเป็นพระสันตะปาปา ได้แก่ พระคาร์ดินัลโจวันนี บัตติสตา มอนตีนี (ต่อมาคือสมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 6) มุขนายกอัลบีโน ลูชีอานี (ต่อมาคือสมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 1) มุขนายกคารอล วอยตีวา (ต่อมาคือสมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 2) และบาทหลวงโยเซฟ รัทซิงเงอร์ (ต่อมาคือสมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 16)

neg:
พระสันตะปาปาหญิงโจน
เหตุการณ์นี้กล่าวกันว่าเคยขึ้นระหว่างยุคของสมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 3 และสมเด็จพระสันตะปาปานิโคลัสที่ 1 ในช่วงปี 850 เหตุการณ์นี้ระบุว่าเกิดขึ้นของยุคของมาร์ติน ซึ่งถูกนำมากล่าวถึงบ่อยๆ ใน Anastasius Bibliothecarius ใน ลิเบอร์ ปอนติคาลิส () ที่ว่ากันว่าเป็นพระสันตะปาปาที่เป็นหญิง อย่างไรก็ตาม เรื่องนี้ไม่ได้ถูกพบในเอกสารที่เชื่อถือได้ของ อนาสตาเซียส(Anastasius) ซึ่งความเป็นจริงแล้ว เอกสารต้นฉบับเดียวของ อนาสตาเซียสรวบรวมถึงรายการอ้างอิงของพระสันตะปาปาที่เป็นหญิงเอาไว้ เอกสารนี้อยู่ในห้องสมุดของวาติกัน ประกอบไปด้วยเอกสารที่เกี่ยวข้องรวมถึงเชิงอรรถ (footnote) ของตอนท้ายแต่ละหน้าในที่แตกต่างกัน เอกสารหนึ่งได้ระบุวันเวลาที่แน่นอนภายหลังจากช่วงเวลาของ มาร์ติน หรืออีกนัยหนึ่งคือ หลักฐานพยานของ พระสันตะปาปาหญิงคนนี้น่าจะยึดถือได้กับเรื่องของ แล้วไม่แน่นอนว่าจะเป็นแหล่งที่เป็นไปได้ของเอกสาร เช่นเดียวกับ เรื่องราวของพระสันตะปาปาที่เขียนโดยมารินอส สก๊อต ()ในศตวรรษที่ 11 บางเอกสารก็กล่าวไว้อย่างย่อๆ เกี่ยวกับ พระสันตะปาปาหญิงชื่อ โจฮานนา (ชื่อแรกสุดที่กล่าวถึงเธอในชื่อเฉพาะ) แต่หลักฐานทั้งหมดทั้งมวลนี้ มาต่อเนื่องจากงานของมาร์ติน ซึ่งไม่ได้เกี่ยวโยงกับตำนานใดๆ

neg:
สมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 1
วันที่ 17 ตุลาคม ค.ศ. 1978 หลังจากดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาเพียง 33 วัน พระคาร์ดินัลผู้ใกล้ชิดพบร่างของพระสันตะปาปาฟุบอยู่กับโต๊ะทรงงานในพระหัตถ์ยังทรงถือเอกสารค้างอยู่ ครั้นเมื่อเข้าไปถวายการปฐมพยาบาลก็ปรากฏว่าพระองค์สิ้นพระชนม์แล้ว มีข้อสันนิษฐานว่าอาจทรงถูกลอบปลงพระชนม์ หรือเกิดพระอาการเสวยยาเกินขนาด เนื่องด้วยมีโรคประจำพระองค์คือโรคพระหทัย แต่อย่างไรก็ตามไม่ได้มีการชันสูตรพระศพ เพราะถือเป็นเรื่องต้องห้ามของวาติกัน

neg:
สันนิบาตศักดิ์สิทธิ์ (ค.ศ. 1571)
สันนิบาตศักดิ์สิทธิ์ () ของปี ค.ศ. 1571 คือกลุ่มรัฐโรมันคาทอลิกที่มีทางออกสู่ทะเลเมดิเตอร์เรเนียน เพื่อต่อต้านอิทธิพลของจักรวรรดิออตโตมันในบริเวณทางตะวันออกของทะเลเมดิเตอร์เรเนียน สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 5 ทรงสถาปนาขึ้นเมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม ค.ศ. 1571

neg:
สมเด็จพระสันตะปาปาเซเวรินุส
สมเด็จพระสันตะปาปาเซเวรินุส (อังกฤษ: Severinus) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 638 ถึง ค.ศ. 630

neg:
การสละตำแหน่งพระสันตะปาปา
การสละตำแหน่งพระสันตะปาปา () เป็นการที่พระสันตะปาปาแห่งคริสตจักรโรมันคาทอลิกทรงลาออกจากตำแหน่งด้วยความสมัครพระทัย เนื่องจากตามปรกติแล้วพระสันตะปาปาทรงอยู่ในตำแหน่งจนกว่าจะสิ้นพระชนม์ จึงไม่บ่อยนักที่พระสันตะปาปาจะทรงสละตำแหน่ง ในประวัติศาสตร์มีพระสันตะปาปาเพียงห้าพระองค์เท่านั้นที่ทรงสละตำแหน่ง ทั้งห้าครั้งเกิดขึ้นในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 11 และ 15 แต่มีข้อโต้แย้งว่า สี่ครั้งแรกเกิดขึ้นระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 3 ถึง 11 สมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 16 พระสันตะปาปาพระองค์ปัจจุบัน ได้ทรงประกาศว่า จะทรงสละตำแหน่งโดยให้มีผลตั้งแต่วันที่ 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2013 ทั้งนี้ พระสันตะปาปาที่ทรงสละตำแหน่งเป็นพระองค์ก่อนหน้า คือ สมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 12 เมื่อ ค.ศ. 1415

neg:
สมเด็จพระสันตะปาปาโซสิมุส
สมเด็จพระสันตะปาปาโซสิมุส (อังกฤษ: Zosimus) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 417 ถึง ค.ศ. 418

neg:
สมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 1
เมื่อสมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 6 สิ้นพระชนม์ลงด้วยโรคพระหทัยวายเฉียบพลัน พระคาร์ดินัลอัลบีโน ลูเชียนี เป็นผู้ถูกเลือกด้วยฉันทามติจากที่ประชุมคณะพระคาร์ดินัล ด้วยความถ่อมพระองค์ทรงพยายามขอร้องว่า ไม่ต้องการสวมมงกุฎพระสันตะปาปา หรือนำแห่ขึ้นพระที่นั่งอันศักดิ์สิทธิ์ของพระสันตะปาปาตามสมณประเพณี แต่ก็ไร้ผลเพราะผู้ที่จะเป็นพระสันตะปาปาจำต้องผ่านพิธีศักดิ์สิทธิ์เหล่านี้ทุกอย่าง คงมีเพียงอย่างเดียวที่เป็นไปตามคำขอคือ การปฏิญาณพระองค์ที่ระเบียงพระบัญชรที่ทำขึ้นอย่างเรียบง่ายโดยมีพระคาร์ดินัลผู้ช่วยทำพิธีคือคาร์ดินัลโยเซฟ รัทซิงเงอร์

neg:
สมเด็จพระสันตะปาปามารินุสที่ 1
สมเด็จพระสันตะปาปามารินุสที่ 1 (อังกฤษ: Marinus I) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 882 ถึง ค.ศ. 884

neg:
พระสันตะปาปา
พระสันตะปาปาซ้อนมักเกิดจากความขัดแย้งระหว่างผู้ปกครองฝ่ายอาณาจักรกับฝ่ายคริสตจักรในขณะนั้น โดยเฉพาะกับจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ทั้งนี้ผู้ปกครองในหลายสมัยพยายามจะเข้ามาแทรกแซงศาสนจักร ส่วนศาสนจักรเองนั้น ตามประวัติศาสตร์ก็ปรากฏว่ามีการพยายามแทรกแซงทางโลกเช่นเดียวกัน เช่นการสนับสนุน antiking ในประเทศเยอรมนีสมัยก่อน

neg:
สมเด็จพระสันตะปาปาปัสกัลที่ 1
สมเด็จพระสันตะปาปาปาสชาลที่ 1 (อังกฤษ: Paschal I) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 817 ถึง ค.ศ. 824

neg:
พระสันตะปาปาหญิงโจน
พระสันตะปาปาหญิงโจน () เป็นพระสันตะปาปาหญิงในตำนานผู้ซึ่งมีการอ้างว่าดำรงตำแหน่งอยู่ช่วงหนึ่งในยุคกลาง เรื่องเล่านี้ปรากฏครั้งแรกในจดหมายเหตุคริสต์ศตวรรษที่ 13 และภายหลังได้แพร่หลายและมีการเล่าต่อเติมทั่วทวีปยุโรป เรื่องนี้เป็นที่เชื่อกันอย่างกว้างขวางอยู่หลายศตวรรษ แม้นักวิชาการศาสนาสมัยใหม่มองว่าเป็นเรื่องแต่ง ซึ่งบางทีอาจกลายมาจากคติชาวบ้านที่ถูกบันทึกอย่างประวัติศาสตร์เกี่ยวข้องกับอนุสาวรีย์โรมันหรือจากการเสียดสีต่อต้านพระสันตะปาปา

neg:
สมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 1
สมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 1 มีพระนามเดิมว่า อัลบีโน ลูเชียนี ถือกำเนิดในครอบครัวที่ค่อนข้างขัดสน ท่านได้อุทิศตนให้กับพระผู้เป็นเจ้าในฐานะนักบวช ได้ดำรงตำแหน่งสำคัญ เช่น บิชอปแห่งวิตโตรีโอเวเนโต (ค.ศ. 1958-1969) และอัครบิดรแห่งเวนิส (ค.ศ. 1969-1978) ตามลำดับ ได้รับแต่งตั้งเป็นพระคาร์ดินัลในปี ค.ศ. 1973 ด้วยความไม่ทะเยอทะยานทำให้ท่านยิ่งเป็นที่รักใคร่ของทุกคน โดยเฉพาะองค์สมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 6

neg:
สมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 2
ในปี ค.ศ. 1958 ท่านก็ต้องแปลกใจที่ตนเองได้รับเลือกให้ดำรงตำแหน่งมุขนายกผู้ช่วยแห่งอัครมุขมณฑลกรากุฟ และในอีก 5 ปีต่อมา (ค.ศ. 1963) สมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 6 ได้ทรงประกาศแต่งตั้งให้ท่านเป็นอาร์ชบิชอปแห่งกรากุฟ จากนั้นในวันที่ 26 มิถุนายน ค.ศ. 1967 ท่านก็ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นพระคาร์ดินัลขณะอายุเพียง 47 ปี เท่านั้น นับว่าเป็นพระคาร์ดินัลที่อายุน้อยที่สุดในบรรดาพระคาร์ดินัลทั่วโลก และยังเป็นการเลื่อนสมณศักดิ์ที่เร็วมากอีกด้วย

neg:
สมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 1
สมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 1 หรือ นักบุญเกรกอรีผู้ยิ่งใหญ่ () ประสูติราวปึ ค.ศ. 540 และสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 12 มีนาคม ค.ศ. 604 ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่วันที่ 3 กันยายน ค.ศ. 590 ถึง ค.ศ. 604

neg:
พระสันตะปาปาหญิงโจน
เรื่องราวของตำนานของ พระสันตะปาปาหญิงโจน เข้าใจกันดีส่วนมากมาจากศตวรรษที่13ของ () โดยถูกเขียนใน Chronicon Pontificum et Imperatum

neg:
สมเด็จพระสันตะปาปาเอเดรียนที่ 6
สมเด็จพระสันตะปาปาเอเดรียนที่ 6 (2 มีนาคม ค.ศ. 1459 - 14 กันยายน ค.ศ. 1523) มีพระนามเดิมว่า Adrian Florisz Boeyens ทรงดำรงตำแหน่งตั้งแต่วันที่ 9 มกราคม ค.ศ. 1522 จนกระทั่งสิ้นพระชนม์. พระองค์ประสูติที่ยูเทรกท์ ในดินแดนที่เป็นประเทศเนเธอร์แลนด์ในปัจจุบัน (สมัยนั้น ประชาชนแถบเมืองอูเทร็คท์พูดภาษาเยอรมันและเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์) บรรพบุรุษของพระองค์ก็อพยพมาจากเยอรมนี ดังนั้นในปัจจุบันจึงถือกันว่าพระองค์เป็นทั้งชาวดัชท์และชาวเยอรมัน โดยพระองค์เป็นสมเด็จพระสันตปาปาองค์สุดท้ายที่ไม่ได้มาจากอิตาลี ถ้าไม่นับสมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 2 (ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 1978-2005) นอกจากนี้ พระองค์ยังเป็นพระสันตะปาปาเพียงพระองค์เดียวที่มาจากเนเธอร์แลนด์ และองค์สุดท้ายที่เป็นชาวเยอรมัน (ก่อนหน้าสมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 16 อีกด้วย) พระองค์เป็นที่รู้จักจากการที่พระองค์พยายามต่อต้านนิกายโปรเตสแตนต์ โดยการปรับปรุงนิกายโรมันคาทอลิกให้เคร่งครัดน่าเลื่อมใสยิ่งขึ้น.

neg:
สมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 2
สมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอล ที่ 2 ได้ประกาศจุดยืนของพระองค์ ทันทีหลังจากที่ได้รับตำแหน่งแล้วว่า "จะทรงรับใช้พระศาสนจักรสากล กล่าวคือ รับใช้โลกทั้งมวล พระองค์จะทรงรับใช้ความจริง ยุติธรรม สันติ และความสมานสามัคคี" ด้วยความตั้งใจเด็ดเดี่ยวเช่นนี้เองที่ทำให้พระสันตะปาปาจอห์น ปอล ที่ 2 กลายเป็นพระสันตะปาปาที่เดินทางไปแพร่ธรรมและอภิบาลสัตบุรุษมากกว่าพระสันตะปาปาองค์ใดในอดีต การเยี่ยมเยียนประเทศต่างๆ ทั่วโลกได้เปิดหน้าประวัติศาสตร์ใหม่ในหลายแง่มุม แต่ละที่ที่พระองค์เสด็จไปนั้น ประชาชนจะพากันมาร่วมพิธีมิสซา และต้อนรับพระองค์กันเนืองแน่น เช่น ที่มานิลา ผู้คนประมาณ 5 ล้านคนมาร่วมพิธีมิสซา หรือที่ฝรั่งเศส เมื่อมีการชุมนุมเยาวชนโลก ก็มีหนุ่มสาวจากทั่วโลกได้เดินทางไปร่วมพิธี

neg:
สมเด็จพระสันตะปาปาเซเลสทีนที่ 5
สมเด็จพระสันตะปาปาเซเลสทีนที่ 5 (อังกฤษ: Celestine V) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาในปี ค.ศ. 1294 พระองค์ทรงเป็นสมเด็จพระสันตะปาปาพระองค์แรกที่สละตำแหน่งพระสันตะปาปา

neg:
สมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 1
สมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 1 ผู้น่าเคารพ () ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาในปี ค.ศ. 1978

neg:
สมเด็จพระสันตะปาปาเดอุสเดดิตที่ 1
สมเด็จพระสันตะปาปาเดอุสเดดิตที่ 1 (อังกฤษ: Adeodatus I) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 615 ถึง ค.ศ. 618

neg:
สมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 2
หลังจากการสิ้นพระชนม์ของสมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 1 คณะพระคาร์ดินัลทั่วโลกก็มีมติเลือกให้พระคาร์ดินัลการอล วอยตือวา ประมุขแห่งอัครมุขมณฑลกรากุฟ ซึ่งขณะนั้นมีพระชนมายุเพียง 58 พรรษา ขึ้นเป็นประมุขแห่งคริสตจักรโรมันคาทอลิก เมื่อวันที่ 16 ตุลาคม ค.ศ. 1978 นับเป็นพระสันตะปาปาองค์ที่ 264 ที่สืบตำแหน่งต่อจากนักบุญซีโมนเปโตรอัครทูต

neg:
สมเด็จพระสันตะปาปาคอนสแตนติน
สมเด็จพระสันตะปาปาคอนสแตนติน (อังกฤษ: Constantine) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 708 ถึง ค.ศ. 715

neg:
พระสันตะปาปาหญิงโจน
ช่วงกลางศตวรรษที่ 13 เป็นต้นมา ตำนานนี้ได้มีการถือเชื่อแพร่หลายอย่างกว้างขวาง โจน ได้ถูกใช้เป็นตัวอย่างในการเทศนาที่โดมินิกัน บาร์โทมิโล ปลาตินา () นักปราชญ์ผู้ดูแลหอสมุดแห่งวาติกัน ได้เขียน Vitæ Pontificum Platinæ historici liber de vita Christi ac omnium pontificum qui hactenus ducenti fuere et XX ของเขา ในปี 1479 พระบรมราชโองการจากสมเด็จพระสันตะปาปาซิกส์ตุสที่ 4ซึ่งเป็นผู้อุปถัมภ์ โดยหนังสือนี้ได้กล่าวถึงเรื่องของพระสันตะปาปาหญิงไว้

neg:
สมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 2
สมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 16 ทรงลงพระนามแต่งตั้งสมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 2 เป็นบุญราศี ซึ่งได้มีการจัดการให้เร็วขึ้นเป็นพิเศษ โดยสมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 16 ทรงอนุมัติให้เริ่มกระบวนการพิจารณาสมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 2 เป็นนักบุญได้ทันที เมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม ค.ศ. 2005 โดยไม่ต้องรอให้ครบกำหนดเวลา 5 ปีหลังมรณกรรม (ซึ่งเป็นข้อกำหนดทั่วไปของศาสนจักร) ในที่สุดโดยสรุปแล้วกระบวนการพิจารณาสมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอล ที่ 2 เป็นบุญราศี ใช้เวลาเพียง 6 ปี เท่านั้น (ค.ศ. 2005 - ค.ศ. 2011) ด้วยระยะเวลาอันสั้นดังกล่าว ทำให้สมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอล ที่ 2 เป็นบุญราศีที่พระศาสนจักรคาทอลิกใช้เวลาพิจารณาแต่งตั้งสั้นที่สุด นอกจากนี้ยังเป็นครั้งแรกในรอบ 1,000 ปีที่พระสันตะปาปาองค์ปัจจุบัน ได้ถวายมิสซาสถาปนาพระสันตะปาปาองค์ก่อนหน้า เป็นบุญราศีในสมณสมัยของตน

neg:
สมเด็จพระสันตะปาปายูเซบิอุส
สมเด็จพระสันตะปาปายูเซบิอุส (อังกฤษ: Eusebius) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 309 ถึง ค.ศ. 310

neg:
สมเด็จพระสันตะปาปาอินโนเซนต์ที่ 1
สมเด็จพระสันตะปาปาอินโนเซนต์ที่ 1 (อังกฤษ: Innocent I) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 401 ถึง ค.ศ. 417

neg:
ต้นสมัยกลาง
ระหว่างต้นสมัยกลางความแตกแยกระหว่างศาสนาคริสต์ตะวันออกและศาสนาคริสต์ตะวันตกค่อย ๆ กว้างขึ้นเรื่อย ๆ จนในที่สุดก็จบลงด้วยศาสนเภทตะวันออก-ตะวันตกในคริสต์ศตวรรษที่ 11 ทางตะวันตกอำนาจของบิชอปแห่งโรมก็ขยายตัวขึ้น ในปี ค.ศ. 607 บอนิเฟซที่ 3 ทรงเป็นบิชอปแห่งโรมองค์แรกที่ใช้ตำแหน่งที่เรียกว่าพระสันตะปาปา ก่อนหน้านั้นเกรกอรีที่ 1 ก็ทรงใช้ตำแหน่งของพระองค์ในการขยายอำนาจการเผยแพร่ศาสนาของโรมไปยังบริติชไอลส์ และวางพื้นฐานในการขยายตัวของอารามคณะต่าง ๆ แม้แต่ศาสนาคริสต์แบบเคลติกซึ่งยังเป็นนิกายพื้นเมืองในบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์

neg:
สมเด็จพระสันตะปาปาอนาสตาซิอุสที่ 2
สมเด็จพระสันตะปาปาอนาสตาซิอุสที่ 2 (อังกฤษ: Anastasius II) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 496 ถึง ค.ศ. 498

neg:
สมเด็จพระสันตะปาปาดามาซุสที่ 2
สมเด็จพระสันตะปาปาดามาซุสที่ 2 (อังกฤษ: Damasus II) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาในปี ค.ศ. 1048

neg:
สมเด็จพระสันตะปาปาอนาสตาซิอุสที่ 1
สมเด็จพระสันตะปาปาอนาสตาซิอุสที่ 1 (อังกฤษ: Anastasius I) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 399 ถึง ค.ศ. 401

neg:
สมเด็จพระสันตะปาปาอินโนเซนต์ที่ 10
สมเด็จพระสันตะปาปาอินโนเซนต์ที่ 10 ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1644 ถึง ค.ศ. 1655 ประสูติเมื่อวันที่ 6 พฤษภาคม ค.ศ. 1574 สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 7 มกราคม ค.ศ. 1655 รวมพระชนมายุได้ 80 พรรษา

neg:
สมเด็จพระสันตะปาปาซิลเวสเตอร์ที่ 1
สมเด็จพระสันตะปาปาซิลเวสเตอร์ที่ 1 (อังกฤษ: Sylvester I) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 314 ถึง ค.ศ. 335

neg:
สมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 3
ตามตำนานกล่าวกันว่า หลังจาก สมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 4 สิ้นพระชนม์ มี ผู้หญิงนามว่า โจน เป็นผู้ดำรงตำแหน่งเป็นพระสันตะปาปาหญิงต่อจากสมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 4 แต่โดยส่วนมากเชื่อว่า เรื่องนี้เป็นเรื่องโกหก ไม่เป็นความจริง โดยสมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 4 สิ้นพระชนม์ สมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 3 ดำรงในตำแหน่งเกือบในทันที

neg:
สมเด็จพระสันตะปาปาซาบินิอานุส
สมเด็จพระสันตะปาปาซาบินิอานุส (อังกฤษ: Sabinian) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 604 ถึง ค.ศ. 606

neg:
สมเด็จพระสันตะปาปาจอห์นที่ 1
พระเจ้าธัโอดอริกนับถือลัทธิเอเรียส และข่มขู่พระองค์ว่าหากพระองค์ทำให้จักรพรรดิจัสตินยุติการเบียดเบียนชาวเอเรียนไม่ได้ ก็จะเบียดเบียนคริสต์ศาสนิกชนนิกายโรมันคาทอลิกเช่นกัน เมื่อพระสันตะปาปาเสด็จเยือนกรุงคอนสแตนติโนเปิล ก็ได้รับการต้อนรับจากจักรพรรดิจัสตินเป็นอย่างดี จักรพรรดิยินดีปฏิบัติตามข้อเสนอทุกอย่างของพระสันตะปาปา แต่เมื่อพระสันตะปาปาและคณะกลับถึงกรุงราเวนนา พระเจ้าธีโอโดริกกลับกล่าวหาว่าพระสันตะปาปามีแผนสมคบกับจักรพรรดิจัสติน จึงสั่งจำคุกพระสันตะปาปาและให้อดอาหารจนสิ้นพระชนม์ในวันที่ 18 พฤษภาคม ค.ศ. 526 พระศพถูกส่งกลับกรุงโรม และฝังไว้ที่มหาวิหารนักบุญเปโตร

neg:
สมเด็จพระสันตะปาปาจอห์นที่ 23
พระองค์เป็นบุตรคนที่สี่ในบรรดาพี่น้องทั้งหมดสิบสี่คนในครอบครัวเกษตรกรชาวแคว้นลอมบาร์เดีย ได้รับศีลอนุกรมเป็นบาทหลวงเมื่อวันที่ 10 สิงหาคม ค.ศ. 1904 ได้ตำรงตำแหน่งสำคัญหลายตำแหน่งในคริสตจักรโรมันคาทอลิก เช่น เอกอัครสมณทูตประจำประเทศฝรั่งเศส บัลแกเรีย กรีซ และตุรกี และในวันที่ 12 มกราคม ค.ศ. 1953 สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 12 ได้แต่งตั้งพระองค์เป็นพระคาร์ดินัลประมุขเขตอัครบิดรเวนิส

neg:
สมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 5
สมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 5 (อังกฤษ: Paul V) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1605 ถึง ค.ศ. 1621 ประสูติเมื่อวันที่ 17 กันยายน ค.ศ. 1552 สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 28 มกราคม ค.ศ. 1621 รวมพระชนมายุได้ 68 พรรษา

neg:
โรมันคาทอลิกในประเทศไทย
เมื่อสันตะสำนักตั้งมิสซังสยามเป็นเขตผู้แทนพระสันตะปาปาแล้ว ก็ให้มุขนายกทั้งสองท่านอภิเษกบาทหลวงคนหนึ่งขึ้นเป็นผู้แทนพระสันตะปาปาประจำกรุงสยาม (Vicar apostolic of Siam) หรือเรียกอีกอย่างหนึ่งว่าประมุขมิสซังสยาม ทั้งสองตัดสินใจเลือกบาทหลวงหลุยส์ ลาโน (Louis Laneau) ซึ่งเป็นมิชชันนารีในคณะของมุขนายกปาลูว์เป็นประมุขมิสซังสยามคนแรก นับจากนั้นมาก็มีประมุขมิสซังสืบงานต่อมาดังนี้

neg:
สมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 2
จากนั้นในช่วงเทศน์สมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 16 ตรัสว่า "วันนี้เป็นวันแห่งพระหรรษทาน และพระหรรษทานนี้ก็ปรากฏออกมาในตัวของบุญราศีจอห์น ปอล ที่ 2 ... เวลานี้ พระประสงค์ของพระเจ้าคือการให้สมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 2 เป็นบุญราศี ... ขอให้เรามองไปที่รูปของพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 2 แล้วบอกกับพระองค์ว่าพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 2 โปรดภาวนาเพื่อเราด้วย" นอกจากนี้หลังพิธีมิสซา สมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 16 ได้เสด็จเข้าไปคุกเข่าภาวนาหน้าพระศพบุญราศีจอห์น ปอลที่ 2 อีกด้วย
ทั้งนี้วาติกันได้ประกาศวันฉลอง “บุญราศีจอห์น ปอลที่ 2” ออกมาแล้ว ปรากฏว่ามุขมณฑลโรมและมุขมณฑลทุกแห่งในโปแลนด์ จะฉลองศาสนนามนี้ในวันที่ 22 ตุลาคมของทุกปี เนื่องจากวันที่ 22 ตุลาคม ค.ศ. 1978 เป็นวันที่สมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 2 ทรงถวายมิสซาเริ่มสมณสมัยปกครองของพระองค์อย่างเป็นทางการ ณ ลานหน้ามหาวิหารนักบุญเปโตร วันนี้มีความหมายกับมุขมณฑลโรม เพราะนอกจากจะเป็นวันเข้ารับตำแหน่งพระสันตะปาปา ยังเป็นวันที่สมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 2 เข้ารับตำแหน่งบิชอปแห่งโรมอีกด้วย ในส่วนของโปแลนด์ นี่คือการส่งมอบคริสตังชาวโปแลนด์ให้ไปปฏิบัติหน้าที่พระสันตะปาปา (ส่งมอบจากศาสนจักรท้องถิ่นสู่ศาสนจักรสากล)

neg:
สมเด็จพระสันตะปาปาเปโตรที่ 2
สมเด็จพระสันตะปาปาเปโตรที่ 2 () เป็นพระนามพระสันตะปาปาที่สมมุติขึ้น และในระยะหลังนี้ เป็นชื่อสามัญของกลุ่มเซเดวาแคนทิซึม (Sedevacantism) ที่อุปโลกน์ตัวเป็นสันตะปาปา

neg:
เปาโลอัครทูต
นักบุญเปาโลอัครทูต () หรือนักบุญเปาโลแห่งทาร์ซัส (; ) หรือนักบุญเปาโล มาจาก ภาษากรีก “Šaʾul HaTarsi” หมายถึง “เซาโลแห่งทาร์ซัส” มาจาก “Σαουλ” “Saul” หรือ “Σαῦλος” “Saulos” หรือ “Παῦλος” “Paulos” เป็น “อัครทูตถึงชนต่างชาติ” (Apostle to the Gentiles) พร้อมกับนักบุญเปโตรและนักบุญยากอบผู้ชอบธรรม (James the Just) , เป็นมิชชันนารีที่สำคัญที่สุดในศาสนาคริสต์ยุคแรก แต่ไม่เคยพบพระเยซูดังเช่นอัครทูตท่านอื่นๆ ไม่มีหลักฐานใดที่กล่าวว่านักบุญเปาโลเคยพบพระองค์ด้วยตนเองก่อนที่จะถูกตรึงกางเขนตามที่กล่าวใน “กิจการของอัครทูต” นักบุญเปาโลมานับถือศาสนาคริสต์ระหว่างที่เดินทางไป ดามัสกัส จากการที่ได้เห็นพระเยซูผู้ฟื้นคืนพระชนม์. นักบุญเปาโลกล่าวว่าท่านมิได้รับพระวจนะจากมนุษย์แต่ได้รับจากพระเยซูโดยตรง

neg:
สมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 10
สมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 10 (อังกฤษ: Leo X) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1513 ถึง ค.ศ. 1521 เป็นลูกของ ลอเรนโซ เดอ เมดิชิ พระองค์เป็นพระสันตะปาปาที่ทำให้คริสต์ศาสนจักรเกิดความเสื่อมเสีย เนื่องจากพระองค์สนใจทางโลกมากกว่าศาสนา จึงได้เข้าไปมีส่วนร่วมการเมือง และใช้ชีวิตอย่างหรูหราจนเกือบไม่มีกษัตริย์องค์ใดสู้ได้ซึ่งนักบวชไม่ควรดำเนินชีวิตอย่างนั้น นอกจากนั้นพระองค์ได้หาเงินด้วยการค้าใบบุญไถ่บาปเป็นเพราะพระองค์มีความประสงค์ที่จะบูรณะโบสถ์ให้ดูสวยงามที่เต็มไปด้วยศิลปกรรมวิจิตรงดงามซึ่งต้องใช้เงินจำนวนมากในการบูรณะ แต่การค้าใบบุญไถ่บาปของพระองค์นั้นกลับทำให้นักบวชมาร์ติน ลูเทอร์ไม่พอใจและได้ตั้ง "ญัตติ 95 ข้อ" (The 95 Theses) ไปปิดไว้ที่ประตู้หน้าโบสถ์เมืองวิตเทนบูร์ก ซึ่งมีเนื้อหาประณามการขายใบยกโทษบาปของสันตะปาปา ทำให้พระองค์ไม่พอใจมากและได้ขับไล่มาร์ติน ลูเทอร์ออกจากศาสนจักร แต่การขับไล่นั้นกลับทำให้นำไปสู่การปฏิรูปการศาสนา เพราะมาร์ติน ลูเทอร์ได้ก่อตั้งนิกายลูเทอแรนซึ่งได้ถือว่าเป็นการก่อตั้งนิกายโปรเตสแตนต์เพื่อต่อต้านศาสจักรโรมันคาทอลิก แต่พระองค์ไม่ได้สนพระทัยในเรื่องนี้นักและไม่คิดจะปฏิรูปการศาสนาใดๆ จนกระทั่งพระองค์ทรงสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 1 ธันวาคม ค.ศ.1521

neg:
สมเด็จพระสันตะปาปาโฮโนริอุสที่ 1
สมเด็จพระสันตะปาปาโฮโนริอุสที่ 1 (อังกฤษ: Honorius I) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 625 ถึง ค.ศ. 638

neg:
สมเด็จพระสันตะปาปาโรมานุส
สมเด็จพระสันตะปาปาโรมานุส (อังกฤษ: Romanus) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาในปี ค.ศ. 897 ขณะเสียชีวิต ท่านมีสถานะเป็นนักบวชธรรมดา มิได้เป็นพระสันตะปาปา

neg:
สมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 2
พระองค์เป็นพระสันตะปาปาที่สำคัญที่สุดองค์หนึ่งในประวัติศาสตร์สมัยปัจจุบัน พระองค์ทรงเดินทางรอบโลกเพื่อเยี่ยมเยียนคริสตชนมากกว่าพระสันตะปาปาองค์ใด ๆ ในอดีตที่ผ่านมา ทรงต่อต้านกระแสทุนนิยมที่ไร้ขอบเขต การกดขี่ทางการเมือง ยืนกรานในการต่อต้านการทำแท้ง และปกป้องวิถีทางของศาสนจักรในเรื่องเพศของมนุษย์