query: แอนน์แห่งเดนมาร์กเกิดเมื่อวันที่เท่าไหร่?

pos:
แอนน์แห่งเดนมาร์ก
แอนน์แห่งเดนมาร์ก (; 12 ธันวาคม ค.ศ. 1574 — 2 มีนาคม ค.ศ. 1619) เป็นพระธิดาองค์ที่สองของพระเจ้าเฟรเดอริกที่ 2 แห่งเดนมาร์กและโซฟีแห่งเมคเลนบูร์ก-กึสโทร สมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์กและนอร์เวย์ เป็นพระมเหสีในพระเจ้าเจมส์ที่ 1 แห่งอังกฤษ และที่ 6 แห่งสกอตแลนด์ แอนน์แห่งเดนมาร์กเป็นพระราชินีแห่งสกอตแลนด์ระหว่างวันที่ 20 สิงหาคม ค.ศ. 1589 และเป็นพระราชินีแห่งอังกฤษตั้งแต่วันที่ 24 มีนาคม ค.ศ. 1589 กระทั่งเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 2 มีนาคม ค.ศ. 1619 ที่พระราชวังแฮมป์ตันคอร์ตในอังกฤษ พระศพของพระองค์ตั้งอยู่ที่เวสต์มินสเตอร์แอบบีย์

pos:
แอนน์แห่งเดนมาร์ก
แอนน์แห่งเดนมาร์กประสูติเมื่อวันที่ 12 ธันวาคม ค.ศ. 1574 ที่ปราสาทสแกนเดอร์บอร์กบนคาบสมุทรจัตแลนด์ในราชอาณาจักรเดนมาร์ก-นอร์เวย์ แต่การกำเนิดของพระองค์เป็นเหตุการณ์ที่พระเจ้าเฟรดริคที่ 2พระราชบิดาทรงได้รับความผิดหวัง เพราะทรงหวังเป็นอย่างมากว่าจะเป็นพระราชโอรส แต่ขณะนั้นพระราชินีโซฟีพระมารดามีพระชนมายุได้เพียง 17 พรรษา เพียงสามปีต่อมาพระองค์ก็ทรงให้กำเนิดแก่พระโอรส ผู้ต่อมาขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าคริสเตียนที่ 4 แห่งเดนมาร์ก แอนน์และเอลิซาเบธพระเชษฐภคินีทรงถูกส่งไปเลี้ยงดูโดยอุลริชที่ 3 ดยุกแห่งเม็คเลนบวร์ก-กึสโทรว์และเอลิซาเบธ ดัชเชสแห่งเม็คเลนบวร์ก-กึสโทรว์ผู้เป็นพระอัยกาและพระอัยกีทางฝ่ายพระมารดาที่กึสโทรว์ในประเทศเยอรมนี เมื่อเปรียบเทียบกับราชสำนักเดนมาร์กที่เต็มไปด้วยความอุดมสมบูรณ์สนุกสนานอันเลื่องชื่อของพระเจ้าเฟรดริค ที่เป็นราชสำนักที่เต็มไปด้วยการเลี้ยงรับรองด้วยอาหารและเครื่องดื่มอย่างใหญ่มโหฬาร และการมีความสัมพันธ์กันอย่างไม่มีแบบแผนอันเคร่งครัด รวมทั้งการนอกพระทัยในพระมเหสีของพระองค์แล้ว กึสโทรว์ก็ตรงกันข้าม ที่กลายมาเป็นสถานที่ที่ช่วยวางรากฐานของความสงบสำรวมในชีวิตเบื้องต้นของแอนน์ ต่อมาเจ้าชายคริสเตียนพระอนุชาก็ทรงถูกส่งไปกึสโทรว์เช่นกันแต่ก็เป็นเพียงระยะเวลาราวสองปี ในปี ค.ศ. 1579 สภาองค์มนตรีริกสราเด็ท (Rigsraadet) ก็ยื่นคำร้องเรียกตัวพระราชโอรสธิดาในพระเจ้าเฟรดริคกลับมายังเดนมาร์กสำเร็จ

pos:
สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 แห่งเดนมาร์ก
เจ้าหญิงมาร์เกรเธอประสูติเมื่อวันที่ 16 เมษายน พ.ศ. 2483 ณ พระราชวังอามาเลียนบอร์ก กรุงโคเปนเฮเกน เป็นพระราชธิดาพระองค์โตในเจ้าชายเฟรเดอริกและเจ้าหญิงอิงกริด มกุฎราชกุมารและมกุฎราชกุมารีแห่งเดนมาร์ก พระราชบิดาของพระนางเป็นพระราชโอรสในพระเจ้าคริสเตียนที่ 10 แห่งเดนมาร์กกับสมเด็จพระราชินีอเล็กซานดรีน และพระราชมารดาของพระนางเป็นพระราชธิดาพระองค์เดียวในมกุฎราชกุมารกุสตาฟ อดอล์ฟแห่งสวีเดนกับมกุฎราชกุมารีมาร์กาเร็ต เจ้าหญิงประสูติเพียงหนึ่งสัปดาห์หลังจากกองทัพนาซีเยอรมนีได้ทำการยึดครองเดนมาร์กในวันที่ 9 เมษายน พ.ศ. 2463

neg:
อันเนอ ฟรังค์
อันเนอลีส มารี "อันเนอ" ฟรังค์ (Annelies Marie "Anne" Frank; 12 มิถุนายน 2472 – ประมาณมีนาคม 2488) หรือแอนน์ แฟรงค์ เป็นเด็กหญิงชาวยิว เกิดที่เมืองแฟรงก์เฟิร์ต ประเทศเยอรมนี เธอมีชื่อเสียงโด่งดังในฐานะผู้เขียนบันทึกประจำวันซึ่งต่อมาได้รับการตีพิมพ์เป็นหนังสือ บรรยายเหตุการณ์ขณะหลบซ่อนตัวจากการล่าชาวยิวในประเทศเนเธอร์แลนด์ ระหว่างที่ถูกเยอรมนีเข้าครอบครองในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง

neg:
มารี โซฟีแห่งเฮสส์-คาสเซิล สมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์ก
ในวันที่ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2333 ณ เมืองก็อตธ็อป พระนางทรงอภิเษกสมรสกับพระญาติชั้นหนึ่งคือ มกุฎราชกุมารเฟรเดอริคแห่งเดนมาร์กและนอร์เวย์ และเป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดิน ซึ่งต่อมาในอนาคตคือ สมเด็จพระเจ้าเฟรเดอริคที่ 6 แห่งเดนมาร์ก พระสวามีของพระนางทรงดำรงพระอิศริยยศผู้สำเร็จราชการแผ่นดินตั้งแต่มีพระชนมายุ 16 พรรษาซึ่งตรงกับปีพ.ศ. 2327 ทรงปฏิบัติพระราชกิจแทนสมเด็จพระเจ้าคริสเตียนที่ 7 แห่งเดนมาร์ก พระราชบิดาซึ่งมีพระสติวิปลาส และต่อมาเสด็จสวรรคตในปีพ.ศ. 2351 ทั้งสองพระองค์ทรงครองราชสมบัติหลังจากการสวรรคตของพระเจ้าคริสเตียน โดยพระเจ้าเฟรเดอริคทรงดำรงอยู่ในพระอิศริยยศผู้สำเร็จราชการในทางพฤตินัยมากกว่า 2 ทศวรรษ เจ้าหญิงมารี โซฟีทรงถูกเลือกโดยมกุฎราชกุมารเฟรเดอริคเพื่อมาเป็นพระชายา ซึ่งการอภิเษกสมรสครั้งนี้พระสวามีของพระนางเห็นว่าจะเป็นประโยชน์อย่างยิ่งที่จะแสดงให้เห็นถึงความเป็นอิสระของพระองค์ในราชสำนักและเป็นประโยชน์ต่อเดนมาร์ก เพราะพระนางมีพระโลหิตชาวเดนมาร์กผ่านทางพระมารดาซึ่งเป็นเจ้าหญิงเดนมาร์กและจะทำให้ประชาชนยอมรับในพระนางได้ง่าย ถึงแม้ว่าพระบิดาของพระนางจะเป็นชาวเยอรมัน การอภิเษกสมรสตรั้งนี้เป็นที่ตื่นเต้นในสายตาชาวเดนมาร์กที่จะได้ราชินีซึ่งเป็นชาวเดนมาร์กไม่ใช่ชาวต่างชาติอย่างในอดีต เมื่อพระนางเสด็จมาถึงกรุงโคเปนเฮเกนทรงได้รับการต้อนรับจากพสกนิกรชาวเดนมาร์กอย่างเนืองแน่น แต่เมื่อทรงประทับในราชสำนักเดนมาร์ก พระนางทรงถูกลดความสำคัญเพราะขณะนั้นผู้ที่มีความนิยมในขณะนั้นคือ เจ้าหญิงหลุยส์ ออกัสตาแห่งเดนมาร์กพระขนิษฐาของพระสวามี ซึ่งได้รับการขนานพระนามว่าทรงเป็น สุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งของราชสำนักเดนมาร์ก พระนางมารี โซฟีทรงถูกกดดันจากการให้กำเนิดบุตร การที่พระเจ้าเฟรเดอริคทรงร่วมพระแท่นกับพระราชินีครั้งล่าสุด ทำให้พระนางทรงได้รับการประชวรทำให้ไม่สามารถมีพระบุตรได้อีกซึ่งทำให้พระสวามีทรงเสียพระทัยมากเพราะพระองค์ประสงค์ที่จะได้พระโอรสที่มีพระพลานามัยสมบูรณ์ พระนางมารี โซฟีทรงถูกบังคับให้ยอมรับการที่พระเจ้าเฟรเดอริคทรงรับเฟรเดอริเก เดนเนมานด์มาเป็นพระสนม ซึ่งทำให้พระนางทรงเสียพระทัยมาก
ในระหว่างสงครามนโปเลียน พระเจ้าเฟรเดอริคทรงนำเดนมาร์กเข้าสู่สงครามโดยเป็นพันธมิตรกับฝรั่งเศส แต่หลังจากจักรพรรดินโปเลียนที่ 1แห่งฝรั่งเศสทรงพ่ายแพ้และหลบหนีออกจากมอสโก ในปีพ.ศ. 2356 ทำให้ทรงถูกเนรเทศไปยังเกาะเอลบา การปราชัยครั้งนี้ส่งผลให้เดนมาร์กอยู่ในสถานะผู้แพ้ สวีเดนโดยรัชทายาทคาร์ล จอห์นแห่งสวีเดนได้รีบดำเนินการอย่างรวดเร็วทรงส่งกองทัพที่ประจำอยู่ที่โฮลชไตน์เพื่อการลงนามในสนธิสัญญาสันติภาพเดนมาร์กและสวีเดนในวันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2357 โดยในสนธิสัญญากำหนดให้เดนมาร์กต้องมอบนอร์เวย์ให้แก่สวีเดน และสวีเดนจะยกแคว้นโพเมราเนียและรูเกนให้เป็นส่วนหนึ่งของเดนมาร์กเพื่อเป็นการแลกเปลี่ยน และจ่ายเงินสมทบสำหรับการเสียนอร์เวย์แก่เดนมาร์ก ซึ่งเรียกว่า สนธิสัญญาเคล และเรียกเหตุการณ์นี้ว่า การสูญเสียนอร์เวย์ของเดนมาร์ก พระเจ้าเฟรเดอริคทรงยอมในสนธิสัญญาเคล พระองค์ทรงเห็นว่าสวีเดนและอังกฤษพยายามจะแบ่งประเทศเดนมาร์ก และทรงเห็นว่ารัชทายาทแห่งสวีเดนจะคุกคามเดนมาร์กทุกเมื่อถ้ามีโอกาส พระองค์ทรงพิจารณาว่าภัยคุกคามของสวีเดนต่อเดนมาร์กนั้นรุนแรง พระองค์ทรงดำริที่จะดึงมหาอำนาจมาช่วยเหลือเดนมาร์กจากการคุกคามของสวีเดน อังกฤษและรัสเซีย โดยพระเจ้าเฟรเดอริคทรงเข้าร่วมในการประชุมใหญ่แห่งเวียนนาในปีพ.ศ. 2357 ทำให้ช่วยรับประกันเอกราชของเดนมาร์กได้ ในช่วงที่พระเจ้าเฟรเดอริคเสด็จไปประชุมที่เวียนนา พระนางมารี โซฟีทรงดำรงเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ในระหว่างพ.ศ. 2357 ถึงพ.ศ. 2358 หลังจากการสูญเสียนอร์เวย์ให้แก่สวีเดนทำให้ทั้งสองพระองค์สูญเสียพระอิศริยยศในนอร์เวย์ซึ่งก็คือ พระอิศริยยศ "สมเด็จพระราชาธิบดีและสมเด็จพระราชินีแห่งนอร์เวย์"

neg:
เจ้าหญิงแอนน์แห่งเดนมาร์ก
เจ้าหญิงแอนน์แห่งเดนมาร์ก ()
เจ้าหญิงแอนน์ทรงเป็นธิดาใน จอห์น-โบวส์-ลีออน กับ นางเฟรเลนา ทรัฟฟิซ พระองค์ทรงมีศักดิ์เป็นพระญาติใน สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร เนื่องด้วย พระบิดาของพระองค์เป็นพระเชษฐาใน สมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธ พระราชชนนี

neg:
เจ้าหญิงแมรี มกุฎราชกุมารีแห่งเดนมาร์ก
ในวันที่ 26 ตุลาคม พ.ศ. 2549 สำนักพระราชวังได้ประกาศอีกว่ามกุฎราชกุมารีทรงพระครรภ์และเป็นพระบุตรองค์ที่สอง ในวันที่ 21 เมษายน พ.ศ. 2550 ทรงให้กำเนิดพระธิดาที่โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยโคเปนเฮเกน ซึ่งเป็นเจ้าหญิงพระองค์แรกนับตั้งแต่ พ.ศ. 2489 พระธิดาทรงได้พระนามว่า เจ้าหญิงอิซาเบลลา เฮนเรียตตา อิงกริด มาร์เกรเธอ เมื่อวันที่ 21 เมษายน พ.ศ. 2550 ทรงมีน้ำหนัก 3.350 กิโลกรัม และส่วนสูง 50 เซนติเมตร และได้มีการทำพิธีบัพติศมา ณ โบสถ์น้อยในพระราชวังเฟรเดินสบอร์ก เมื่อวันที่ 1 กรกฎาคมปีเดียวกัน

neg:
จักรพรรดินีมารีเยีย เฟโอโดรอฟนาแห่งรัสเซีย (ดักมาร์แห่งเดนมาร์ก)
เจ้าหญิงดักมาร์ ซึ่งมีพระนามเต็มว่า มารี โซฟี เฟรเดริคเค ดักมาร์ ทรงได้รับการขนานพระนามตามบรรพสตรีผู้หนึ่งมีพระนามว่า เจ้าหญิงมารี โซฟี เฟรเดริคเคแห่งเฮสส์-คาสเซิล (พ.ศ. 2310 - พ.ศ. 2395) พระราชชนนีพันปีหลวงแห่งเดนมาร์ก ต่อมาไม่นานพระชนกในเจ้าหญิงดักมาร์ทรงเป็นรัชทายาทแห่งราชบัลลังก์เดนมาร์ก ทั้งนี้เป็นเพราะสิทธิในการสืบราชสมบัติของพระชายา ซึ่งเป็นพระราชนัดดาในสมเด็จพระราชาธิบดีคริสเตียนที่ 8 เจ้าหญิงซึ่งประสูติในสายย่อยของรัฐเจ้าครองนครที่มีฐานะยากจน ทรงเข้ารับศีลจุ่มในลัทธิลูเธอรัน พระชนกของพระองค์ทรงเป็นสมเด็จพระราชาธิบดีแห่งเดนมาร์กเมื่อปี พ.ศ. 2406 หลังจากการสวรรคตของสมเด็จพระราชาธิบดีเฟรเดริคที่ 7 เนื่องมาจากความสัมพันธ์อันรุ่งโรจน์ของบรรดาพระราชโอรสและธิดากับพระราชวงศ์อื่นในทวีปยุโรปไม่ว่าจะเป็นการอภิเษกสมรสหรือการครองราชสมบัติ ทำให้พระองค์มีพระราชสมัญญาว่า "พระสัสสุระแห่งยุโรป" (Father-in-law of Europe)

neg:
แอนน์แห่งเดนมาร์ก
อินิโก โจนส์ผู้เป็นสถาปนิกผู้มีพรสวรรค์ผู้มีความเข้าใจอย่างลึกซึ้งในรสนิยมล่าสุดของยุโรปเป็นผู้ออกแบบตำหนักพระราชินีที่กรีนิชสำหรับพระองค์ ซึ่งเป็นสถาปัตยกรรมพาเลเดียน ที่แท้จริงชิ้นแรกที่สร้างในอังกฤษ และนักประดิษฐ์ชาวดัทช์ซาโลมอน เดอ คอสเป็นผู้ออกแบบสวนที่กรีนิชและคฤหาสน์ซัมเมอร์เซ็ท นอกจากนั้นพระราชินีแอนน์ก็ยังโปรดดนตรีและทรงอุปถัมภ์นักเล่นลูทและคีตกวีจอห์น เดาว์แลนด์ ผู้ก่อนหน้านั้นเป็นข้าราชสำนักในพระอนุชาของพระองค์ในเดนมาร์ก และทรงอุปถัมภ์นักดนตรีฝรั่งเศสอีกหลายคน

neg:
เจ้าหญิงแอนน์ พระราชกุมารี
แอนน์ทรงรับบับติศมาที่ห้องดนตรีในพระราชวังบักกิงแฮม เมื่อวันที่ 21 ตุลาคม ค.ศ. 1950 มีพระบิดาและพระมารดาทูนหัวคือ เอิร์ลเมาต์แบตเตนแห่งพม่า แอนดรูว์ เอลฟินสโตน สมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธ พระราชชนนี เจ้าหญิงอลิซแห่งกรีซและเดนมาร์ก และเจ้าหญิงมาร์การีตาแห่งกรีซและเดนมาร์ก

neg:
เจ้าหญิงแอนน์แห่งเดนมาร์ก
หลังจากหย่างร้างกับพระสวามีคนแรก พระองค์เข้าพิธีเสกสมรสครั้งที่ 2 กับ เจ้าชายจอร์จ วัลเดมาร์แห่งเดนมาร์ก เมื่อวันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2493 เธอได้รับพระอิสริยยศ เจ้าหญิงแห่งเดนมาร์ก แต่ไม่มีพระบุตรร่วมกัน

neg:
แอนน์แห่งเดนมาร์ก
เมื่อเอิร์ลแห่งมาร์กลับมาพร้อมกับพระราชสาส์นจากพระเจ้าเจมส์ให้แอนน์เสด็จมาอังกฤษเพื่อมาเคียงข้างพระองค์ในราชอาณาจักรอังกฤษ แอนน์ก็ทรงโต้ตอบกลับไปว่าจะไม่ยอมเสด็จนอกจากว่าพระเจ้าเจมส์จะทรงยกสิทธิในการดูแลเจ้าชายเฮนรีให้พระองค์ ความรู้สึกในความเป็นแม่ที่รุนแรงที่นักประวัติศาสตร์พอลลีน ครอฟต์กล่าวถึงนี้ทำให้พระเจ้าเจมส์ทรงยอม แต่ก็ทรงบรรยายในพระราชสาส์นถึงเอิร์ลแห่งมาร์ว่าแอนน์มีพระทัยมุ่งมั่น หลังจากการพักฟื้นหลังจากที่ทรงแท้ง แอนน์ก็เสด็จไปลอนดอนพร้อมกับเจ้าชายเฮนรี, การเสด็จมาถึงลอนดอนเป็นเหตุการณ์ที่ใหญ่โต เลดี้แอนน์ คลิฟฟอร์ดบันทึกว่าเธอกับมารดาต้องฆ่าม้าไปสามตัวเพราะความที่รีบจะไปดูตัวแอนน์ พระเจ้าเจมส์ทรงไปพบแอนน์ไม่ไกลจากวินด์เซอร์ และมีขุนนางเป็นจำนวนมากมายอย่างที่ไม่เคยเห็นกันมาก่อน

neg:
สมเด็จพระราชินีอานาแห่งโรมาเนีย
คู่หมั้นทั้งสองได้ทรงตกลงปลงใจกัน ดยุคซาเวียร์แห่งปาร์มาผู้ซึ่งเป็นพระปิตุลา(ลุง)ของเจ้าหญิงแอนน์ได้ทำการจัดพิมพ์แถลงการณ์การอภิเษกสมรสต่อต้านจุดประสงค์ของพระสันตปาปาและครอบครัวของเจ้าสาว โฆษกประจำพระราชาธิบดีไมเคิลได้ประกาศในวันที่ 9 มิถุนายนพระบิดาพระมารดาของเจ้าหญิงได้รับการอธิบายเกี่ยวกับการสมรสโดยพระมาตุลาของเจ้าหญิงแอนน์ คือ เจ้าฟ้าชายเอริกแห่งเดนมาร์ก

neg:
แอนน์แห่งคลีฟส์
แอนน์แห่งคลีฟส์ (22 กันยายน ค.ศ. 1515 - 16 กรกฎาคม ค.ศ. 1557) ทรงเป็นสมเด็จพระราชินีอัครมเหสีองค์ที่ 4 ในสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 8 ระหว่างวันที่ 6 มกราคม-9 กรกฎาคม พ.ศ. 2083
แอนน์เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 22 กันยายน ค.ศ. 1515 เป็นธิดาในจอห์นที่ 3 ดยุกแห่งคลีฟส์ผู้ครองดัชชีแห่งคลีฟส์ในเยอรมนี/เนเธอร์แลนด์ปัจจุบัน จากพระสาทิสลักษณ์ที่ปรากฏในพิพิธภัณฑ์ลูฟว์ ประเทศฝรั่งเศส จะเห็นได้ว่าแอนน์มีบาดแผลทั่วทั้งวรองค์ เชื่อกันว่าเป็นเพราะโรคอีสุกอีใส แอนน์และเฮนรี่ทรงเป็นลูกพี่ลูกน้องกัน 7 ชั้น ทางพระเจ้าจอห์นที่ 2 แห่งฝรั่งเศส
สมเด็จพระราชินีแอนน์ถูกถอดลงจากยศ "สมเด็จพระราชินี" และทรงดำรงพระอิสริยยศ "เจ้าหญิง" แห่งอังกฤษแทน พระบรมราชสวามีตรัสเรียกพระองค์ว่า "น้องสาว" แอนน์ทรงเป็นอัครมเหสีเพียงพระองค์เดียวที่เสด็จดำรงพระชนม์อยู่จนถึงรัชสมัยของสมเด็จพระราชินีนาถแมรีที่ 1 แห่งอังกฤษ

neg:
เจ้าหญิงแอนน์ พระราชกุมารี
เมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ 1952 พระเจ้าจอร์จที่ 6 พระอัยกาของเจ้าหญิงแอนน์สวรรคต พระมารดาได้เสด็จขึ้นเสวยราชย์ เจ้าหญิงแอนน์ทรงได้รับเลื่อนพระยศขึ้นเป็นเฮอร์รอยัลไฮเนส แต่เนื่องจากขณะนั้นพระองค์ยังทรงพระเยาว์มาก พระองค์จึงมิได้ตามเสด็จฯ พระมารดาไปในพระราชพิธีราชาภิเษก เจ้าหญิงแอนน์ทรงเริ่มบำเพ็ญพระกรณียกิจเป็นครั้งแรกในราวปีคศ. 1968-1970

neg:
เจ้าหญิงแอนน์ พระราชกุมารี
วันที่ 14 พฤศจิกายน ค.ศ. 1973 เจ้าหญิงแอนน์ทรงเสกสมรสกับมาร์ก ฟิลิปส์ พระราชพิธีถูกถ่ายทอดไปทั่วโลก โดยมีผู้ชมกว่าหนึ่งร้อยล้านคน จากภาพ เด็กผู้ชายที่ประทับยืนด้านซ้ายสุดคือเจ้าชายเอ็ดเวิร์ด เด็กหญิงด้านขวาสุดคือเลดีซาราห์ ชัตโต้ (พระธิดาในเจ้าหญิงมากาเร็ต) ในวันพระราชพิธีสมเด็จพระราชินีนาถรับสั่งกับมาร์กว่าพระราชทานตำแหน่งให้เป็นเอิร์ล แต่มาร์กปฏิเสธ เชื่อว่าเป็นพระราชประสงค์ของแอนน์ที่จะปกป้องพระโอรสพระธิดาที่จะเกิดในไม่ช้าจากสื่อ ซึ่งถ้าหากพระโอรสพระธิดามียศนำหน้า ย่อมตกเป็นที่สนใจ ดังนั้นพระโอรสและธิดาของแอนน์จึงเป็นพระราชนัดดาของกษัตริย์อังกฤษคนแรก (คู่แรก?) ที่ไม่มียศใดๆ นำหน้าชื่อเลยนอกจาก นาย และ นางสาว (นาง)

neg:
เจ้าหญิงนาตาลีแห่งไซน์-วิตเกนชไตน์-เบอร์เลบวร์ค
เจ้าหญิงนาตาลีแห่งไซน์-วิตเกนชไตน์-เบอร์เลบวร์ค (Nathalie Xenia Margrethe Benedikte; 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2518) เป็นพระธิดาพระองค์สุดท้องในเจ้าชายริชาร์ดแห่งไซน์-วิตเกนชไตน์-เบอร์เลบวร์ก ที่ 6 และเจ้าหญิงเบเนดิกเทอแห่งเดนมาร์ก ทรงเป็นพระราชนัดดาในสมเด็จพระเจ้าเฟรเดอริกที่ 9 แห่งเดนมาร์ก และอิงกริดแห่งสวีเดน สมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์ก และทรงเป็นพระราชภาคิไนยในสมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 แห่งเดนมาร์ก และสมเด็จพระราชินีอันเนอ-มารีแห่งกรีซ เป็นพระขนิษฐาในเจ้าชายกุสตาฟแห่งไซน์-วิตเกนชไตน์-เบอร์เลบวร์คที่ 7 เจ้าหญิงอเล็กซันดราแห่งไซน์-วิตเกนชไตน์-เบอร์เลบวร์ค พระองค์เสกสมรสกับอเล็กซันเดอร์ จอห์นดัชแมน มีพระบุตร 2 คน

neg:
โจแอนนาแห่งนาวาร์
โจแอนนาแห่งนาวาร์ สมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษ (ภาษาอังกฤษ: Joanna of Navarre) (ราว ค.ศ. 1370 - 10 มิถุนายน ค.ศ. 1437) โจแอนนาประสูติเมื่อราว ค.ศ. 1370 เป็นพระธิดาของพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 2 แห่งนาวาร์และฌานน์แห่งวาลัวส์ ทรงเสกสมรสครั้งแรกกับจอห์นที่ 5 ดยุคแห่งบริตตานีระหว่างวันที่ 2 ตุลาคม ค.ศ. 1386 จนถึงวันที่ 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 1399 ต่อมาทรงเสกสมรสและเป็นพระราชินีในสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 4 แห่งอังกฤษ ระหว่างวันที่ 7 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1403 ถึงวันที่ 20 มีนาคม ค.ศ. 1413 โจแอนนาสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 10 มิถุนายน ค.ศ. 1437 พระศพตั้งอยู่ที่มหาวิหารแคนเตอร์บรี

neg:
แอนน์แห่งเดนมาร์ก
ในปลายปี ค.ศ. 1594 แอนน์ก็เริ่มรณรงค์เรียกร้องสิทธิในการปกครองดูแลพระราชโอรสจากผู้ที่สนับสนุนความต้องการของพระองค์รวมทั้งอัครมหาเสนาบดีจอห์น เมทแลนด์ ลอร์ดเมทแลนด์แห่งเทิร์ลสเตนที่ 1 ความที่ไม่ทรงแน่ใจว่าแอนน์จะทรงทำเรื่องให้บานปลายไปได้เท่าใด พระเจ้าเจมส์จึงมีพระราชโองการอย่างเป็นทางการห้ามมิให้เอิร์ลแห่งมาร์มอบตัวเจ้าชายเฮนรี เฟรเดอริคแก่ผู้ใดนอกไปจากเมื่อได้รับคำสั่งโดยตรงจากพระองค์เอง และไม่ให้มอบตัวเจ้าชายเฮนรี เฟรเดอริคแก่พระราชินีแม้ในกรณีที่พระองค์เองจะเสด็จสวรรคตไปแล้ว
แอนน์ยื่นคำร้องให้เสนอเรื่องต่อสภาองคมนตรีแต่พระเจ้าเจมส์ไม่ทรงฟัง หลังจากที่ทรงมีเรื่องกันต่อหน้าธารกำนัลพระเจ้าเจมส์ก็ทรงข่มเหงน้ำพระทัยจนแอนน์พิโรธและกรรแสง
แอนน์ก็ทรงโศรกเศร้าจนทรงแท้งเมื่อเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1595 หลังจากนั้นก็ทรงเลิกเรียกร้องสิทธิแต่ความเสียหายครั้งนี้มีผลกระทบกระเทือนต่อความสัมพันธ์ของพระองค์กับพระสวามีเป็นอย่างมาก ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1595 จอห์น โคลวิลล์บันทึกว่าบรรยากาศระหว่างสองพระองค์เต็มไปด้วยความเกลียดชัง

neg:
เจ้าชายเฮนริกแห่งเดนมาร์ก
เจ้าชายเฮนริกแห่งเดนมาร์ก เคานต์แห่งมงเปอซา () (ประสูติ 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2552) เป็นพระโอรสพระองค์ที่สาม และเป็นองค์สุดท้องของเจ้าชายโจอาคิมแห่งเดนมาร์ก กับเจ้าหญิงมารีแห่งเดนมาร์ก พระชายาองค์ที่สองของพระองค์ ทรงเป็นพระราชนัดดาพระองค์ที่7 ใน สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 กับเจ้าชายเฮนริกแห่งเดนมาร์ก พระราชสวามี พระนาม เฮนริก มาจากพระนามของ เจ้าชายเฮนริกแห่งเดนมาร์ก พระราชสวามี พระอัยกาฝ่ายพระชนกของพระองค์ พระองค์ทรงมีพระบิดาและพระมารดาทูลหัวคือ

neg:
มารี โซฟีแห่งเฮสส์-คาสเซิล สมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์ก
เจ้าหญิงมารี โซฟีแห่งเฮสส์-คาสเซิล(ภาษาเยอรมัน:Marie Sophie Friederike von Hessen-Kassel,28 ตุลาคม พ.ศ. 2310 - 22 มีนาคม พ.ศ. 2395) ทรงเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์กและนอร์เวย์ และทรงดำรงพระอิศริยยศเป็น ผู้สำเร็จราชการแห่งเดนมาร์กในระหว่างปีพ.ศ. 2357 ถึง พ.ศ. 2358 ในช่วงที่สมเด็จพระเจ้าเฟรเดอริคที่ 6 แห่งเดนมาร์กพระสวามีเสด็จประพาสต่างประเทศ เป็นพระราชินีที่เป็นนิยมของชาวเดนมาร์กซึ่งนับตั้งแต่สมัยเจ้าหญิงหลุยส์แห่งเกรตบริเตนทรงเคยเป็นพระราชินีที่เป็นที่นิยมในเดนมาร์กมาก่อน และชาวเดนมาร์กก็ไม่เคยเห็นว่าพระนางเป็นชาวต่างชาติแต่ได้คิดว่าพระนางทรงเป็นเดนมาร์กทั้งกายและใจ
เจ้าหญิงมารี โซฟีแห่งเฮสส์-คาสเซิลเป็นพระราชธิดาพระองค์โตในเจ้าชายชาร์ลส์แห่งเฮสส์-คาสเซิลกับเจ้าหญิงหลุยส์แห่งเดนมาร์ก พระนางประสูติในวันที่ 28 ตุลาคม พ.ศ. 2310 ณ เมืองฮาเนา แคว้นเฮสส์ พระอัยกาและพระอัยยิกาฝ่ายพระบิดาของพระนางคือ เฟรเดอริคที่ 2 แลนด์เกรฟแห่งเฮสส์-คาสเซิลและเจ้าหญิงแมรีแห่งบริเตนใหญ่ ซึ่งเป็นพระราชธิดาในสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 2 แห่งบริเตนใหญ่กับคาร์โรไลน์แห่งอันสบาค สมเด็จพระราชินีแห่งสหราชอาณาจักร พระอัยกาและพระอัยยิกาฝ่ายพระมารดาของพระนางคือ สมเด็จพระเจ้าเฟรเดอริคที่ 5 แห่งเดนมาร์กกับเจ้าหญิงหลุยส์แห่งเกรตบริเตนซึ่งเป็นพระราชธิดาอีกพระองค์หนึ่งของพระเจ้าจอร์จที่ 2 กับพระนางคาร์โรไลน์ พระบิดาของเจ้าหญิงมารี โซฟีเป็นพระราชโอรสพระองค์ที่สองของแลนด์เกรฟและผู้ปกครองแห่งเฮสส์-คาสเซิล เนื่องจากเป็นพระโอรสองค์รองทำให้ทรงไม่มีพระอิศริยยศผู้ปกครองแคว้น ดังนั้นพระองค์จึงทรงดำรงในพระอิศริยยศดังกล่าว และทรงเป็นสมาชิกราชวงศ์เฮสส์ ราชสำนักเดนมาร์กได้เสนอตำแหน่งต่างๆที่ดีกว่าตำแหน่งจากเฮสส์-คาสเซิลแก่พระองค์

neg:
เจ้าหญิงอานแห่งออร์เลอ็อง
เจ้าหญิงอานแห่งออร์เลอ็อง
เจ้าหญิงอานแห่งออร์เลอ็อง ประสูติเมื่อวันที่ 5 สิงหาคม พ.ศ. 2449 เป็นพระธิดาใน เจ้าชายจีนส์ ดยุกแห่งกุสซี และ เจ้าหญิงอีซาแบลแห่งออร์เลอ็อง (2421-2504) โดยพระองค์เป็นพระปิตุจฉา (ป้าฝ่ายพ่อ)ใน เจ้าชายอ็องรี เคานต์แห่งปารีส และเป็นพระมาตุลา (น้าฝ่ายแม่)ใน เจ้าชายไมเคิลแห่งกรีซและเดนมาร์ก
เจ้าหญิงอานแห่งออร์เลอ็อง ทรงเสกสมรสกับ เจ้าชายอเมดิโอ ดยุกที่ 3 แห่งออสตา เมื่อวันที่ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2470 รับพระราชทานพระอิสริยยศที่ ดัชเชสแห่งออสตา มีพระธิดาดังนี้

neg:
พระเจ้าเฟรเดอริกที่ 6 แห่งเดนมาร์ก
พระเจ้าเฟรเดอริกที่ 6 (28 มกราคม พ.ศ. 2311 - 3 ธันวาคม พ.ศ. 2382) ทรงเป็นพระมหากษัตริย์เดนมาร์ก (13 มีนาคม พ.ศ. 2351 - 3 ธันวาคม พ.ศ. 2382)และพระมหากษัตริย์นอร์เวย์ เป็นพระราชโอรสในพระเจ้าคริสเตียนที่ 7 แห่งเดนมาร์กกับเจ้าหญิงแคโรไลน์ มาทิลดาแห่งบริเตนใหญ่ ซึ่งเป็นพระขนิษฐาในพระเจ้าจอร์จที่ 3 แห่งสหราชอาณาจักร การปกครองของพระองค์เป็นการอธิบายถึงการเป็น "พระประมุขสูงสุดที่ทรงภูมิธรรม" (An enlightened despot) ในยุคเรืองปัญญา คติพจน์ประจำรัชกาลของพระองค์คือ "พระผู้เป็นเจ้าและความยุติธรรม (Gud og den retfærdige sag)"

neg:
แอนน์แห่งเดนมาร์ก
งานละครสวมหน้ากากของพระราชินีแอนน์ในยี่สิบปีแรกของคริสต์ศตวรรษที่ 17 เป็นงานที่เปิดโอกาสให้นักแสดงสตรีเข้าร่วมเป็นครั้งแรก ซึ่งทำให้มีความสำคัญต่อประวัติศาสตร์ของนักแสดงสตรี บางครั้งพระราชินีแอนน์ก็จะทรงร่วมแสดงกับสตรีในละครด้วยพระองค์เอง และบางครั้งระหว่างการแสดงก็จะทรงถูกกระทบกระเทียบจากผู้ชมบางคน เช่นในละคร “The Vision of the Twelve Goddesses” เมื่อทรงแสดงเป็นอธีนา โดยทรงทูนิคที่ผู้ชมบางคนติว่าฉลองพระองค์สั้นเกินไป และในละครเรื่อง “The Masque of Blackness” ในปี ค.ศ. 1605 เมื่อพระราชินีแอนน์ทรงร่วมแสดงเมื่อทรงครรภ์ได้หกเดือน หรือเมื่อทรงก่อความอื้อฉาวเมื่อพระองค์และนักแสดงสตรีทาสีตนเองในการแสดงเป็นคนผิวดำแทนที่จะใช้หน้ากากตามธรรมเนียม นักเขียนจดหมายดัดลีย์ คาร์ลตันรายงานว่าหลังจากการแสดงแล้วพระราชินีแอนน์ทรงเต้นรำกับราชทูตสเปนผู้จำใจต้องจูบพระหัตถ์ “แม้จะกลัวว่าสีจะติดปากจากพระหัตถ์” ในการสร้างงานละครสวมหน้ากากแต่ละครั้งพระราชินีแอนน์ก็ทรงจ้างศิลปินคนสำคัญๆ ในยุคนั้นในการออกแบบและสร้างฉากที่รวมทั้ง เบ็น จอนสัน และอินิโก โจนส์

neg:
แอนน์แห่งเดนมาร์ก
พระราชินีแอนน์ก็เช่นเดียวกับพระเจ้าเจมส์ที่ทรงสนับสนุนการจัดคู่ของทั้งพระราชโอรสและธิดากับผู้เป็นโรมันคาทอลิก แอนน์มีพระราชสาส์นถึงผู้ที่อาจจะมาเป็นเจ้าสาวของพระโอรสเจ้าหญิงมาเรียแอนนาแห่งสเปนที่รวมทั้งทรงขอให้มาเรียแอนนาส่งนักบวชสองคนไปเยรูซาเลมเพื่อไปสวดมนต์ให้พระองค์และพระเจ้าเจมส์ ทางสำนักพระสันตะปาปาไม่เคยมีความมั่นใจในสถานะของแอนน์ ในปี ค.ศ. 1612 สมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 5 ทรงแนะนำทูตของราชสำนักว่า “อย่าเอาความลมเพลมพัดของพระองค์มาเป็นหลัก ...และแม้ว่าจะทรงเป็นโรมันคาทอลิกจริงก็ยังเอามาเป็นการตัดสินที่แน่นอนไม่ได้”

neg:
แอนน์แห่งเดนมาร์ก
แอนน์ทรงมีความสุขในครอบครัวที่มีความใกล้ชิดสนิทสนมกันระหว่างที่ทรงเจริญพระพรรษาในราชสำนักเดนมาร์ก เพราะพระองค์ทรงถูกเลี้ยงดูโดยตรงโดยพระราชมารดาพระราชินีโซฟี ผู้ทรงดูแลพระราชโอรสธิดาด้วยพระองค์เองยามประชวร แอนน์และเอลิซาเบธพระเชษฐภคินีต่างก็ทรงมีผู้ประสงค์ให้เป็นคู่หมายไปทั่วทั้งยุโรปรวมทั้งพระเจ้าเจมส์ที่ 6 แห่งสกอตแลนด์ผู้ทรงเลือกเดนมาร์กเพราะความที่เป็นประเทศที่ผ่านการปฏิรูปทางศาสนา และเป็นประเทศที่อาจจะมีผลประโยชน์ทางด้านการติดต่อค้าขายได้ด้วย ในระยะแรกราชทูตสกอตแลนด์หมายตัวเจ้าหญิงเอลิซาเบธพระเชษฐภคินีของแอนน์ แต่พระเจ้าเฟรดริคทรงหมั้นเจ้าหญิงเอลิซาเบธกับเฮนรี จูเลียส ดยุกแห่งบรันสวิค-ลืนเนอบวร์ก และทรงสัญญามอบพระธิดาองค์ที่สองให้แทน “ถ้าพระเจ้าเจมส์จะทรงพอพระทัยก็จะยกให้”

neg:
เจ้าหญิงแอนน์ พระราชกุมารี
เจ้าหญิงแอนน์ประสูติเมื่อวันที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2493 ณ พระตำหนักแคลเรนซ์ ในลอนดอน เป็นพระธิดาพระองค์เดียวในเจ้าชายฟิลิป ดยุกแห่งเอดินบะระ และเจ้าหญิงอลิซาเบธ ดัชเชสแห่งเอดินบะระ (สมเด็จพระราชินีนาถพระองค์ปัจจุบัน)

neg:
สมเด็จพระราชินีอานาแห่งโรมาเนีย
สมเด็จพระราชินีแอนน์แห่งโรมาเนีย หรือ เจ้าหญิงแอนน์ แอนโตแนต ฟรองซัวส์ ชาร์ล็อตต์ ซีต้า มาร์เกอริต แห่งบูร์บง-ปาร์มา (18 กันยายน พ.ศ. 2466 - 1 สิงหาคม พ.ศ. 2559) เป็นพระมเหสีในสมเด็จพระราชาธิบดีไมเคิลที่ 1 แห่งโรมาเนีย อดีตพระมหากษัตริย์แห่งโรมาเนีย พระองค์เป็นพระนัดดาใน เจ้าชายวัลเดมาร์แห่งเดนมาร์ก เป็นพระราชปนัดดาใน พระเจ้าคริสเตียนที่ 9 แห่งเดนมาร์ก ผ่านทางสายพระราชมารดา

neg:
อาร์ชดัชเชสมาเรีย อันนาแห่งออสเตรีย (ค.ศ. 1738–1789)
อาร์ชดัชเชสมาเรีย แอนนา (6 ตุลาคม พ.ศ. 2281 - 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2332) เป็นพระราชธิดาพระองค์ที่ 2 ในจักรพรรดินีมาเรีย เทเรซา และดยุคฟรานซิสที่ 3 สตีเฟนแห่งลอร์เรน ทรงเป็นองค์รัชทายาทหญิงในปี พ.ศ. 2283 ต่อจากพระเชษฐภัคินีอที่ทรงสิ้นพระชนม์ระทันหันถึงปี พ.ศ. 2284 หลังจากการประสูติของพระอนุชาซึ่งภายหลังขึ้นครองราชย์เป็นสมเด็จพระจักรพรรดิโจเซฟที่ 2 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์

neg:
อิงกริดแห่งสวีเดน สมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์ก
เมื่อวันที่ 20 เมษายน พ.ศ. 2490 สมเด็จพระราชาธิบดีคริสเตียนที่ 10 เสด็จสวรรคต ราชบัลลังก์เป็นของเจ้าฟ้าชายเฟรเดริค มกุฎราชกุมารแห่งเดนมาร์ก เสวยราชสมบัติเป็น สมเด็จพระราชาธิบดีเฟรเดริคที่ 9 แห่งเดนมาร์ก (HM King Frederik IX of Denmark) เจ้าฟ้าหญิงอิงกริด มกุฎราชกุมารีแห่งเดนมาร์ก ได้ทรงเฉลิมพระอิสริยยศเป็น สมเด็จพระราชินีอิงกริดแห่งเดนมาร์ก (HM Queen Ingrid of Denmark) ทั้งสองพระองค์มีพระราชธิดา 3 พระองค์คือ สมเด็จพระราชินีอิงกริดแห่งเดนมาร์ก อดีตเจ้าหญิงแห่งสวีเดนทรงเป็นองค์อุปถัมภ์องค์กรต่างๆ ของประเทศเดนมาร์ก อีกทั้งได้ทรงงานอย่างหนักเพื่อปรับปรุงเปลี่ยนแปลงพระราชวังและพระราชอุทยานต่างๆ ให้ดูสวยงามทันสมัยอยู่เสมอ พระองค์ยังโปรดการเดินทาง การจัดสวนและการเย็บปักถักร้อยเป็นอย่างมากอีกด้วย นอกจากนี้ยังทรงเป็นศูนย์รวมจิตใจของพระราชวงศ์เดนมาร์ก ทำให้เกิดการพบปะสังสรรค์ของเหล่าบรรดาเครือญาติอยู่บ่อยครั้ง โดยมีพระราชนัดดา 10 พระองค์ และพระราชปนัดดาถึง 5 พระองค์ขณะที่ยังทรงพระชนม์ชีพอยู่ (โดยในปัจจุบันมีจำนวน 16 พระองค์ )

neg:
แคโรไลน์ อเมลีแห่งออกัสเตนเบิร์ก สมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์ก
สมเด็จพระเจ้าคริสเตียนที่ 8 แห่งเดนมาร์ก พระสวามีเสด็จสวรรคตด้วยพระโรคภาวะโลหิตเป็นพิษเหตุจากการติดเชื้อในวันที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2391 ณ พระราชวังอามาเลียนเบอร์ก โคเปนเฮเกน ประเทศเดนมาร์ก สิริพระชนมายุ 61 พรรษา และพระนางมีพระชนม์ชีพยืนยาวกว่าพระสวามีกว่า 30 พรรษา และมีพระชนมายุยืนยาวจนได้ทอดพระเนตรพระเจ้าคริสเตียนที่ 9 แห่งเดนมาร์ก ขึ้นครองราชย์และพระราชนัดดาของพระนางคือ เจ้าหญิงหลุยส์แห่งเฮสส์-คาสเซิลได้เป็นสมเด็จพระราชินี

neg:
พระเจ้าเฟรเดอริกที่ 7 แห่งเดนมาร์ก
เคยมีการรายงานว่าองค์เหนือหัวมีพระราชโอรสอยู่ 1 พระองค์คือ เฟรเดอริก คาร์ล คริสเตียน พอลเซน ซึ่งเกิดในวันที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2386 โดยครั้งนั้นพระองค์มีความสัมพันธ์กับนางเอลเซ มาเรีย กูล์ดบอร์ก ปีเดอเซน (หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ มารี พอลเซน) ที่ซึ่งความสัมพันธ์นี้เกิดขึ้นในช่วงการอภิเษกสมรส 2 ครั้งที่ไม่มีความสุข เรื่องราวนี้ได้มีการตีพิมพ์เป็นหนังสือในปีพ.ศ. 2537 และตีพิมพอีกครั้งในปีพ.ศ. 2552 จากบทความในหนังสือพิมพ์ Politiken เจ้าของหนังสือคือ นางเอลเซ มาร์เกรเธ บอนโด ผู้ซึ่งเชื่อว่าเธอเองเป็นพระปนัดดาในพระเจ้าเฟรเดอริกที่ 7 และเธอได้อ้างสิทธิเป็นสมเด็จพระราชินีนาถแห่งเดนมาร์ก เธอได้อ้างจากจดหมายลายพระหัตถ์ของพระเจ้าเฟรเดอริกที่ 7 ที่ทรงเขียนถึงมารี พอลเซนโดยทรงยินยอมรับเป็นพระบิดาของเฟรเดอริก คาร์ล คริสเตียน พอลเซน จดหมายเหล่านี้ได้ถูกอ้างอิงในหนังสือด้วย แต่อย่างไรก็ตามในทางกฎหมายสัมพันธภาพนอกสมรสและทายาทที่เกิดมาจะไม่มีสิทธิสืบราชสันตติวงศ์ในราชบัลลังก์เดนมาร์กทุกกรณี

neg:
โซฟีแห่งเมคเลินบวร์ค-กึสโทร สมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์กและนอร์เวย์
โซฟีแห่งเมคเลินบวร์ค-กึสโทร (; 4 กันยายน ค.ศ. 1557 — 14 ตุลาคม ค.ศ. 1631) เดิมทรงเป็นขุนนางชาวเยอรมันและต่อมาทรงเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์กและนอร์เวย์ และพระราชมารดาของสมเด็จพระเจ้าคริสเตียนที่ 4 แห่งเดนมาร์ก และ แอนน์แห่งเดนมาร์ก สมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษ โซฟีเป็นพระราชธิดาของอุลริชที่ 3 ดยุกแห่งเมคเลินบวร์ค-กึสโทร และ เอลิซาเบธแห่งเดนมาร์ก

neg:
แอนน์ สมเด็จพระราชินีนาถแห่งบริเตนใหญ่
พระเจ้าวิลเลียมที่ 3 สวรรคตเมื่อวันที่ 8 มีนาคม ค.ศ. 1702 และเจ้าหญิงแอนน์ทรงได้รับการสวมมงกุฏเมื่อวันที่ 23 เมษายน

neg:
สมเด็จพระราชินีอันเนอ-มารีแห่งกรีซ
สมเด็จพระราชินีอันเนอ-มารีแห่งกรีซ มีพระนามเดิมว่า เจ้าหญิงอันเนอ-มารี ดักมาร์ อิงกริดแห่งเดนมาร์ก พระราชสมภพเมื่อวันที่ 30 สิงหาคม ค.ศ. 1946 ณ พระราชวังอมาเลียนเบิร์ก กรุงโคเปนเฮเกน ประเทศเดนมาร์ก พระองค์เป็นพระราชธิดาพระองค์เล็กในสมเด็จพระราชาธิบดีเฟรเดริคที่ 9 แห่งเดนมาร์ก และสมเด็จพระราชินีอิงกริดแห่งเดนมาร์ก พระองค์มีพ่อและแม่ทูนหัว คือ สมเด็จพระราชาธิบดีคริสเตียนที่ 10 แห่งเดนมาร์ก, สมเด็จพระราชาธิบดีกุสตาฟที่ 6 อดอล์ฟแห่งสวีเดน, เจ้าชายเบร์ติล ดยุกแห่งฮัลลันด์, สมเด็จพระราชาธิบดีโฮกุนที่ 7 แห่งนอร์เวย์ และฝ่ายพระอัยยิกาได้แก่ อะเล็กซานดรินแห่งแมคเคลนบูร์ก-เชควริน สมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์ก เจ้าหญิงมาร์ธา มกุฎราชกุมารีแห่งนอร์เวย์, มาเรียแห่งเท็ค, สมเด็จพระราชินีนาถจูเลียนาแห่งเนเธอร์แลนด์ และเจ้าหญิงดักมาร์แห่งเดนมาร์ก

neg:
อานน์แห่งออสเตรีย
พระนางประสูติ ณ เมืองบายาโดลิด ประเทศสเปน ก่อนจะทรงเป็นพระราชินีฝรั่งเศส พระราชอิสริยยศ คือ "infanta" แห่ง สเปน โปรตุเกส อารค์ดัชเชสแห่งออสเตรีย เจ้าหญิงแห่งเบอร์กันดีและประเทศพื้นต่ำ พระองค์อภิเษกสมรสกับพระเจ้าหลุยส์ที่ 13 แห่งฝรั่งเศส เมื่อพระชนมายุ 15 ปี โดยไม่มีการสถาปนาเป็นสมเด็จพระราชินีนาถแต่พระนางก็เป็นสมเด็จพระราชินีฝรั่งเศสและ นาวาร์ ทอยู่ดีจนกว่าพระเจ้าหลุยส์ที่ 13 แห่งฝรั่งเศสเสด็จสวรรคต

neg:
เจ้าชายจอร์จแห่งเดนมาร์ก
ชีวิตการสมรสของพระองค์กับพระราชินีนาถแอนน์เป็นการสมรสที่มีความสุข พระราชินีนาถแอนน์ทรงพระครรภ์ถึง 18 ครั้ง ระหว่างปี ค.ศ. 1684 ถึงปี ค.ศ. 1700 แต่วิลเลียม ดยุกแห่งกลอสเตอร์ก็พระองค์เดียวที่รอดมาได้แต่ก็มาสิ้นพระชนม์ด้วยฝีดาษในปี ค.ศ. 1700 เมื่อพระชนมายุได้ 11 พรรษา ทฤษฎีหนึ่งกล่าวว่าเหตุที่ทรงแท้งมาโดยตลอดก็อาจจะเป็นเพราะเจ้าชายจอร์จประชวรด้วยโรคซิฟิลิส อีกทฤษฎีหนึ่งกล่าวว่าแอนน์อาจจะทรงถ่ายทอดเชื้อ haemolytic ให้กับพระทารกที่เพิ่งประสูติ (Rhesus disease).

neg:
สมเด็จพระเจ้าเฟรเดอริกที่ 9 แห่งเดนมาร์ก
เจ้าฟ้าชายเฟรเดอริก ประสูติเมื่อวันที่24 ธันวาคม พ.ศ. 2442 ณ พระราชวังซอนเกนฟริ เป็นพระราชปนัดดาใน สมเด็จพระราชาธิบดีคริสเตียนที่ 9 แห่งเดนมาร์ก และเป็นพระราชนัดดาใน สมเด็จพระราชาธิบดีเฟรเดริกที่ 8 แห่งเดนมาร์ก ส่วน สมเด็จพระราชินีอเล็กซานดรีนแห่งเดนมาร์ก พระราชมารดาเป็นพระธิดาใน "เฟรเดริก ฟรานซิสที่ 3 แกรนด์ดยุคแห่งเมคเลนเบิร์ก-ชเวอลิน" กับ "แกรนด์ดัชเชสอนาสตเซีย มิไคโลนาแห่งรัสเซีย" พระองค์ทรงประกอบพิธีบัพติศมา ณ พระราชวังซอนเกนฟริ เมื่อวันที่ 9 เมษายน พ.ศ. 2442 ทรงมีพ่อแม่ทูนหัว 21 พระองค์คือ สมเด็จพระราชาธิบดีคริสเตียนที่ 9 แห่งเดนมาร์ก , สมเด็จพระเจ้าซาร์นิโคลัสที่ 2 แห่งรัสเซีย ,พระเจ้าจอร์จที่ 1 แห่งกรีซ,สมเด็จพระราชาธิบดีออสการ์ที่ 2 แห่งสวีเดน,สมเด็จพระราชาธิบดีเฟรเดริกที่ 8 แห่งเดนมาร์ก,สมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 แห่งสหราชอาณาจักร และ "เฟรเดริก ฟรานซซิส ที่4 แกรนด์ดยุคแห่งพอชเวริน"

neg:
แอนน์แห่งเดนมาร์ก
นอกจากนั้นพระราชินีแอนน์ก็ยังทรงจ้างศิลปินเช่นพอล ฟอน ซอมเมอร์ที่ 1, ไอแซ็ค โอลิเวอร์ และ แดนเนียล ไมเต็นส์ ผู้มามีอิทธิพลต่อรสนิยมของทัศนศิลป์ในอังกฤษต่อมา ภายใต้พระราชินีแอนน์งานสะสมก็เริ่มเพิ่มมากขึ้น นโยบายที่ทำต่อมาโดยพระราชโอรสพระเจ้าชาร์ลส์ นักประวัติศาสตร์แอเลน สจวตเสนอว่าลักษณะต่างๆ ที่เป็นเอกลักษณ์ของสมัยจาโคเบียนมาจากพระราชินีแอนน์มากกว่าที่จะมาจากพระเจ้าเจมส์ผู้มักจะ “บรรทมขณะที่ละครที่สำคัญๆ ที่สุดของอังกฤษกำลังแสดงอยู่”

neg:
เจ้าหญิงโอลกาแห่งกรีซและเดนมาร์ก
เจ้าหญิงโอลกาแห่งกรีซและเดนมาร์ก () ประสูติเมื่อวันที่ 11 มิถุนายน 2446 ณ ประเทศกรีซ เป็นพระธิดาพระองค์ใหญ่ใน เจ้าชายนิโคลัสแห่งกรีซและเดนมาร์ก กับ แกรนด์ดัชเชสเยเลนา วลาดีมีรอฟนาแห่งรัสเซีย เป็นพระราชนัดดาใน พระเจ้าจอร์จที่ 1 แห่งกรีซ ส่วนพระมารดาของพระองค์นั้นเป็นพระราชนัดดาใน จักรพรรดิอะเลคซันดร์ที่ 2 แห่งรัสเซีย สถานทางการเงินของครอบครัวพระองค์นั้นไม่ดีนัก และถูกเนรเทศออกประเทศขณะพระองค์มีพระชันษาเพียง 11 ชันษา โดยเสด็จไปประทับ ณ ประเทศฝรั่งเศส

neg:
สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 แห่งเดนมาร์ก
เจ้าหญิงทรงได้รับพระนามว่า "มาร์เกรเธอ" ตามพระนามของพระอัยยิกาฝ่ายพระมารดา พระนามว่า "อเล็กซานดรีน" ตามพระนามของพระอัยยิกาฝ่ายพระบิดา และพระนามว่า "อิงกริด" ตามพระนามของพระมารดา ตั้งแต่พระเจ้าคริสเตียนที่ 10 แห่งเดนมาร์ก พระอัยกาทรงดำรงพระราชอิสริยยศเป็นกษัตริย์แห่งไอซ์แลนด์ ทำให้เจ้าหญิงทรงดำรงพระอิศริยยศเป็นเจ้าหญิงแห่งไอซ์แลนด์จนกระทั่งปีพ.ศ. 2467 เจ้าหญิงจึงมีพระนามเป็นภาษาไอซ์แลนด์ตามโบราณราชประเพณี คือ ธอร์ฮิลดูร์ (Þórhildur)(สะกดตามลักษณะตัวอักษร "thorn" ในภาษาไอซ์แลนด์ ที่เที่ยบเท่ากับ "th")

neg:
แอนน์แห่งเดนมาร์ก
แม้ว่าจะไม่ทรงสนพระทัยในตัวพระราชินีแอนน์ในระยะหลังแต่การสิ้นพระชนม์ของพระองค์ก็อดที่จะสร้างความสะเทือนพระทัยให้กับพระเจ้าเจมส์ไม่ได้ พระองค์มิได้ทรงไปเยี่ยมแอนน์ก่อนหน้าที่จะสิ้นพระชนม์และมิได้ทรงร่วมในพระราชพิธีศพเพราะพระองค์เองก็ทรงล้มประชวรด้วยอาการที่นายแพทย์ทีโอดอร์เดอเมเยิร์นบรรยายว่า “เป็นลม, ถอนหายใจ, มีความรู้สึกสิ้นหวัง, มีความรู้สึกเศร้า...”. จากการตรวจพระศพพบว่าพระราชินีแอนน์ “อวัยวะภายในเสียหมดแล้ว, โดยเฉพาะตับ” หลังจากที่ทิ้งพระศพไว้เป็นระยะเวลานาน พระองค์ก็ได้รับการบรรจุในชาเปลพระแม่มารีในพระเจ้าเฮนรีที่ 7 ภายในแอบบีเวสต์มินสเตอร์ เมื่อวันที่ 13 พฤษภาคม ค.ศ. 1619

neg:
ประเทศเดนมาร์ก
ปัจจุบัน เดนมาร์กเป็นราชอาณาจักร โดยมีพระมหากษัตริย์เป็นประมุข ภายใต้ระบอบรัฐธรรมนูญ คือ สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอ ที่ 2 แห่งเดนมาร์ก ซึ่งเสด็จขึ้นครองราชย์ เมื่อวันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2515 และทรงเป็นประมุขแห่งเดนมาร์ก ลำดับที่ 52

neg:
เจ้าหญิงโจเซฟินแห่งเดนมาร์ก
เจ้าหญิงโจเซฟิน โซเฟีย อีวาโล มาทิลดาแห่งเดนมาร์ก เคาน์เตสแห่งมงเปอซา (8 มกราคม พ.ศ. 2554) พระบุตรพระองค์ที่สี่ในมกุฎราชกุมารเฟรเดริกแห่งเดนมาร์ก ประสูติแต่มกุฎราชกุมารีแมรีแห่งเดนมาร์ก พระราชนัดดาในสมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 แห่งเดนมาร์กและสมเด็จพระราชินีอันเนอ-มารีแห่งกรีซ พระองค์ทรงอยู่ในลำดับที่ห้าในการสืบราชบัลลังก์เดนมาร์ก

neg:
แคโรไลน์ อเมลีแห่งออกัสเตนเบิร์ก สมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์ก
เจ้าหญิงแคโรไลน์ อเมลีแห่งชเลสวิก-โฮลชไตน์-ซอนเดอร์บวร์ก-ออกัสเตนเบิร์ก (ภาษาเยอรมัน:Caroline Amalie von Schleswig-Holstein-Sonderburg-Augustenburg)(28 มิถุนายน พ.ศ. 2339 - 9 มีนาคม พ.ศ. 2424) ทรงเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์กและเป็นพระมเหสีพระองค์ที่สองในสมเด็จพระเจ้าคริสเตียนที่ 8 แห่งเดนมาร์ก ระหว่างปีพ.ศ. 2382 ถึงพ.ศ. 2391

neg:
เจ้าหญิงแมรี มกุฎราชกุมารีแห่งเดนมาร์ก
ศาสตราจารย์ ดร.จอห์น ดัลเกรช โดนัลด์สัน พระชนกของพระองค์ เกิดที่เมืองพอร์ตเซตัน (Port Seton) ใกล้กับเมืองเอดินบะระ (Edinburgh) เมื่อวันที่ 5 กันยายน พ.ศ. 2484 เป็นนักคณิตศาสตร์ประยุกต์และอักษรศาสตร์ดุษฎีบัณฑิตจากมหาวิทยาลัยแทสเมเนียในปี พ.ศ. 2510 เขาสำเร็จการศึกษาปริญญาตรีสาขาวิทยาศาสตร์จากมหาวิทยาลัยเอดินบะระ ใน พ.ศ. 2506 เขาได้เป็นอาจารย์สอนในมหาวิทยาลัยแทสเมเนีย และเป็นหัวหน้าแผนกคณิตศาสตร์ ต่อมาเขาได้เป็นอาจารย์อาวุโสของแผนกวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี เขาได้ทำการสอนและวิจัยให้มหาวิทยาลัยต่างๆ อาทิ มหาวิทยาลัยฮูสตัน, มหาวิทยาลัยมอนทรีออล, มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด และในประเทศเกาหลีใต้ เมื่อไม่นานมานี้ก็มีใน มหาวิทยาลัยโคเปนเฮเกน และมหาวิทยาลัยอาร์ฮุส ในประเทศเดนมาร์ก ศาสตราจารย์ ดร. จอห์น ดัลเกรช โดนัลด์สัน สมรสครั้งแรกในโบสถ์ชาลเมอร์ส เมโมเรียล (Chalmers Memorial Church) พอร์ตเซตัน เมื่อวันที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2506 ภายหลังครอบครัวของเขาจึงตั้งถิ่นฐานในรัฐแทสเมเนีย ประเทศออสเตรเลีย ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2506 และได้รับสัญชาติออสเตรเลียในเวลาต่อมา

neg:
อานน์แห่งออสเตรีย
สมเด็จพระราชินีอานน์แห่งออสเตรีย (22 กันยายน พ.ศ. 2144 - 20 มกราคม พ.ศ. 2209) เป็นพระราชธิดาของพระเจ้าเฟลิเปที่ 3 แห่งสเปนและมากาเร็ตแห่งออสเตรีย สมเด็จพระราชินีแห่งสเปนพระนางอภิเษกสมรสกับพระเจ้าหลุยส์ที่ 13 แห่งฝรั่งเศสในปี พ.ศ. 2158 และมีพระราชโอรส 2 พระองค์ คือ พระเจ้าหลุยส์ที่ 14 แห่งฝรั่งเศส และฟิลิปป์ที่ 1 ดยุคแห่งออร์เลอองส์

neg:
เจ้าหญิงแมรี มกุฎราชกุมารีแห่งเดนมาร์ก
เจ้าหญิงแมรี มกุฎราชกุมารีแห่งเดนมาร์ก, เคาน์เตสแห่งมงเปอซา (, ประสูติ: 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2515) มีพระนามเดิมว่า แมรี เอลิซาเบธ โดนัลด์สัน () ที่ปรึกษาการตลาดชาวออสเตรเลีย ที่ต่อมาเป็นพระชายาในเจ้าชายเฟรเดอริก มกุฎราชกุมารแห่งเดนมาร์ก พระราชโอรสพระองค์แรกในสมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 แห่งเดนมาร์ก กับเจ้าชายเฮนริกแห่งเดนมาร์ก พระราชสวามี

neg:
เจ้าชายเฟลิกซ์แห่งเดนมาร์ก
เจ้าชายเฟลิกซ์ เฮนริก วัลเดมาร์ คริสเตียนแห่งเดนมาร์ก, เคานต์แห่งมงเปอซา (เดนมาร์ก: Hans Højhed Prins Felix til Danmark, greve af Monpezat ประสูติ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2545-) พระองค์เป็นพระโอรสในเจ้าฟ้าชายโจอาคิมแห่งเดนมาร์ก กับเคานต์เตสอเล็กซันดราแห่งเฟรเดริคสบอร์ก อดีตพระชายา โดยมีพระเชษฐาร่วมพระมารดาคือ เจ้าชายนิโคไลแห่งเดนมาร์ก และมีพระอนุชาและพระขนิษฐาต่างพระมารดาคือ เจ้าชายเฮนริก และเจ้าหญิงอธีนาแห่งเดนมาร์ก

neg:
เจ้าหญิงแมรี มกุฎราชกุมารีแห่งเดนมาร์ก
ส่วนพระชนนีของพระองค์คือเฮนเรียตตา คลาร์ก โดนัลด์สัน (สกุลเดิม: โฮร์น) หรือ เอ็ตตา (Etta) เกิดที่พอร์ตเซตัน ใกล้กับเมืองเอดินบะระ เมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2485 เธอทำงานเป็นรองตัวแทนแผนกในมหาวิทยาลัยแทสเมเนีย เอ็ตตาเสียชีวิตด้วยโรคหัวใจ เมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2540

neg:
แอนน์แห่งเดนมาร์ก
ความแตกต่างระหว่างแอนน์และพระเจ้าเจมส์อีกเรื่องหนึ่งคือเรื่องศาสนาเช่นในการที่แอนน์ไม่ทรงยอมรับศีลมหาสนิทแบบอังกลิคันในพระราชพิธีราชาภิเษกเป็นราชินีของพระองค์เอง แอนน์ทรงได้รับการเลี้ยงดูมาอย่างลูเธอรันแต่อาจจะทรงเปลี่ยนเป็นนิกายโรมันคาทอลิกอย่างลับๆ ในเวลาใดเวลาหนึ่ง ซึ่งเป็นสถานการณ์ทางการเมืองที่ถ้าเป็นที่เปิดเผยก็จะเป็นสิ่งที่น่าละอาย และเป็นที่ทำให้หวาดหวั่นกันในบรรดาองค์มนตรีของสกอตแลนด์ ของวัดสกอตแลนด์ และทำให้เป็นที่น่าสงสัยแก่หมู่อังกลิคันของอังกฤษ

neg:
อิงกริดแห่งสวีเดน สมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์ก
เจ้าหญิงอิงกริดแห่งสวีเดน (Princess Ingrid of Sweden) หรือ สมเด็จพระราชินีอิงกริดแห่งเดนมาร์ก (Queen Ingrid of Denmark; อิงกริด วิกตอเรีย โซเฟีย หลุยส์ มาร์กาเรทา; 28 มีนาคม พ.ศ. 2453 - 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2543) เป็นพระราชินีพระมเหสีของสมเด็จพระราชาธิบดีเฟรเดริคที่ 9 แห่งเดนมาร์ก และพระราชปิตุจฉาในสมเด็จพระราชาธิบดีคาร์ลที่ 16 กุสตาฟแห่งสวีเดน อีกทั้งเป็นพระราชปนัดดาในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย

neg:
แอนน์แห่งเดนมาร์ก
ทัศนคติของนักประวัติศาสตร์ที่มีต่อพระราชินีแอนน์ตามปกติแล้วจะเป็นทัศนคติที่ไม่ค่อยจะดีนัก ที่มักจะเน้นความหยุมหยิมและความฟุ่มเฟือยของพระองค์ เมื่อเปรียบเทียบกับพระเจ้าเจมส์นักประวัติศาสตร์ก็มักจะละเลยการกล่าวถึงพระองค์โดยสิ้นเชิง เริ่มด้วยนักประวัติศาสตร์ที่เป็นปฏิปักษ์ต่อราชวงศ์สจวตในกลางคริสต์ศตวรรษที่ 17 ที่เห็นความหลงพระองค์ของราชสำนักจาโคเบียนเป็นสาเหตุหนึ่งที่นำมาซึ่งสงครามกลางเมืองอังกฤษ นักประวัติศาสตร์เดวิด แฮร์ริส วิลล์สันเขียนในพระราชประวัติของพระเจ้าเจมส์ ในปี ค.ศ. 1956 ประณามว่า: “พระราชินีแอนน์ไม่ทรงมีอิทธิพลต่อพระสวามีเท่าใดนัก และไม่ทรงสามารถที่จะร่วมในความสนใจทางความเจริญทางสติปัญญาของพระสวามี และมีพระนิสัยที่เป็นนิสัยของสตรีตามที่พระเจ้าเจมส์ทรงมีความเห็น อนิจจา! พระเจ้าเจมส์ทรงเสกสมรสกับภรรยาโง่” นักเขียนชีวประวัติของคริสต์ศตวรรษที่ 19 แอกเนส สตริคแลนด์ประณามการที่ทรงต่อสู้ในสิทธิในการดูแลเจ้าชายเฮนรีของพระราชินีแอนน์ว่าเป็นการกระทำที่ขาดความรับผิดชอบ: “[การกระทำนี้]คงต้องทำให้ความเห็นในพระอุปนิสัยของพระราชินีแอนน์แห่งเดนมาร์กลดถอยลงในสายตาของทุกคน ...ว่าทรงใช้เพียงสัญชาตญาณของความเป็นแม่ที่เสี่ยงต่อความเกี่ยวข้องกับพระสวามี, พระราชโอรส และราชอาณาจักร ในการสร้างบรรยากาศของความทุกข์และความขัดแย้งอันไม่เป็นธรรมชาติ”

neg:
สมเด็จพระเจ้าเฟรเดอริกที่ 9 แห่งเดนมาร์ก
สมเด็จพระราชาธิบดีเฟรเดอริกที่ 9 แห่งเดนมาร์ก (11 มีนาคม พ.ศ. 2442 - 14 มกราคม พ.ศ. 2515) มีพระนามเดิมว่า "เจ้าฟ้าชายเฟรเดอริกแห่งเดนมาร์กและไอซ์แลนด์ เสด็จขึ้นครองราชย์ต่อจากสมเด็จพระราชบิดาคือ สมเด็จพระราชาธิบดีคริสเตียนที่ 10 แห่งเดนมาร์ก เมื่อวันที่ 20 เมษายน พ.ศ. 2490 พระองค์เป็นพระราชโอรสพระองค์แรกของ สมเด็จพระเจ้าคริสเตียนที่ 10 แห่งเดนมาร์ก กับ สมเด็จพระราชินีอเล็กซานดรีนแห่งเดนมาร์ก เป็นพระมหากษัตริย์เดนมาร์กพระองค์ที่สี่ที่อยู่ในราชวงศ์ชเลสวิก-โฮลชไตน์-ซอนเดอร์บวร์ก-กลึคสบวร์ก

neg:
เจ้าหญิงคริสตินาแห่งเดนมาร์ก
เจ้าหญิงคริสตินาทรงเป็นพระราชธิดาองค์สุดท้องในพระเจ้าคริสเตียนที่ 2 แห่งเดนมาร์กและนอร์เวย์ กับอาร์คดัชเชสอิซาเบลลาแห่งออสเตรีย ซึ่งเป็นพระขนิษฐาในจักรพรรดิคาร์ลที่ 5 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ เจ้าหญิงประสูติที่นีบอร์กในบริเวณตอนกลางของเดนมาร์กในปีค.ศ. 1521 เจ้าหญิงทรงมีพระเชษฐาและพระเชษฐภคินีที่ยังทรงพระชนม์อยู่ในขณะนั้น ได้แก่ เจ้าชายจอห์น (1518 - 1532) และเจ้าหญิงโดโรเธีย (1520 - 1580) ในวันที่ 20 มกราคม ค.ศ. 1523 เหล่าขุนนางได้บีบบังคับให้พระราชบิดาของพระองค์สละราชบัลลังก์และมอบราชบัลลังก์ให้แก่ ดยุกเฟรเดอริกแห่งโฮลชไตน์ ซึ่งเป็นพระปิตุลาในพระเจ้าคริสเตียน และมีศักดิ์เป็นพระอนุชาในพระอัยกาฝ่ายพระบิดาของเจ้าหญิง เจ้าหญิงคริสตินาพร้อมพระเชษฐภคินีและพระเชษฐาต้องติดตามพระราชบิดาและพระราชมารดาซึ่งทรงลี้ภัยไปยังเมืองเวียร์ในเซลันด์ เนเธอร์แลนด์ ซึ่งพระโอรสธิดาได้รับการอภิบาลจากผู้สำเร็จราชการแห่งเนเธอร์แลนด์ ซึ่งก็คือ มาร์กาเร็ตแห่งออสเตรีย พระขนิษฐาในพระอัยกาฝ่ายพระมารดา กับ สมเด็จพระราชินีแมรีแห่งฮังการี พระมาตุจฉา

neg:
ยูเลียนา มารีอาแห่งบราวน์ชไวก์-โวลเฟ่นบึทเท่ล สมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์กและนอร์เวย์
ดัสเชสยูเลียนา มารีอาแห่งบราวน์ชไวก์-โวลเฟ่นบึทเท่ล (4 กันยายน พ.ศ. 2272 - 10 ตุลาคม พ.ศ. 2339) ทรงเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์กและนอร์เวย์ ระหว่างพ.ศ. 2295 ถึง พ.ศ. 2309 เป็นพระมเหสีพระองค์ที่ 2 ใน สมเด็จพระเจ้าเฟรเดอริคที่ 5 แห่งเดนมาร์ก เป็นพระมารดาในเจ้าชายเฟรเดอริค รัชทายาทแห่งเดนมาร์กและนอร์เวย์ และพระนางทรงเป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดินแห่งเดนมาร์กและนอร์เวย์ ในรัชสมัยของสมเด็จพระเจ้าคริสเตียนที่ 7 แห่งเดนมาร์ก ซึ่งเป็นพระโอรสเลี้ยง พระนางทรงปกครองเดนมาร์กและนอร์เวย์โดยพฤตินัยระหว่างพ.ศ. 2315 ถึงพ.ศ. 2327 จากการที่ทรงปกครองประเทศอย่างเผด็จการและทรงพยายามนำประเทศกลับไปสู่ระบอบขุนนางในอดีต ทำให้พระนางทรงเป็นสมเด็จพระราชินีที่ประชาชนชาวเดนมาร์กและนอร์เวย์เกลียดชังมากที่สุดเท่าที่เคยมีมาในประวัติศาสตร์เดนมาร์ก.

neg:
สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 แห่งเดนมาร์ก
เจ้าหญิงมาร์เกรเธอทรงสืบราชบัลลังก์เดนมาร์กในฐานะ "สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 แห่งเดนมาร์ก" และทรงกลายเป็นพระประมุขสตรีพระองค์แรกภายใต้พระราชบัญญัติว่าด้วยการสืบราชสันตติวงศ์ พระนางทรงได้รับการประกาศเป็นสมเด็จพระราชินีนาถ ณ มุขเด็จแห่งพระราชวังคริสเตียนบอร์กโดยนายกรัฐมนตรีเจนส์ ออตโต คร้าก ในวันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2515 โดยนายกรัฐมนตรีกล่าวว่า "พระมหากษัตริย์สวรรคต สมเด็จพระราชินีทรงพระเจริญ" (The King is dead, long live the Queen!) สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 ทรงสละพระอิสริยยศทุกตำแหน่งของอดีตพระมหากษัตริย์พระองค์ก่อน ๆ ยกเว้นพระอิสริยยศในเดนมาร์ก ดังนั้นทรงขนานพระนามว่า ด้วยพระคุณของพระเจ้า, สมเด็จพระราชินีนาถแห่งเดนมาร์ก (ภาษาเดนมาร์ก : "Margrethe den Anden, af Guds Nåde Danmarks Dronning") สมเด็จพระราชินีนาถทรงเลือกคติพจน์ประจำรัชกาลว่า
พระนางมีพระราชดำรัสแก่ประชาชนอย่างเป็นทางการครั้งแรก สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 มีพระราชดำรัสว่า

neg:
สมเด็จพระราชินีนาถแอนนาแห่งโปแลนด์
สมเด็จพระราชินีนาถแอนนาแห่งโปแลนด์ () (18 ตุลาคม 1523 - 9 กันยายน 1596) ทรงเป็นสมเด็จพระราชินีนาถแห่งราชอาณาจักรโปแลนด์ พระองค์เป็นพระราชธิดาในสมเด็จพระเจ้าซีกิสมุนด์ที่ 1 แห่งโปแลนด์กับสมเด็จพระราชินีโบนา ฟอร์ซา พระองค์ทรงอภิเษกสมรสกับสตีเฟน บาทอรี่ พระองค์ทรงได้รับเลือให้เป็นพระมหากษัตริย์แห่งเครือจักรภพโปแลนด์-ลิทัวเนีย และต่อมาพระองค์ก็ทรงสละราชบัลลังก์ให้พระราชสวามี

neg:
สมเด็จพระราชินีอานาแห่งโรมาเนีย
เจ้าหญิงแอนน์ประสูติที่ปารีส ประเทศฝรั่งเศส เป็นธิดาของเจ้าฟ้าชายเรอเนแห่งบูร์บง-ปาร์มากับเจ้าฟ้าหญิงมาร์เกรเธแห่งเดนมาร์ก พระองค์มีพระเชษฐาและพระอนุชารวมกัน 3 พระองค์ ในวัยเยาว์พระองค์ใช้ชีวิตอยู่ในฝรั่งเศส ในปี พ.ศ. 2482 พระองค์และครอบครัวได้เสด็จลี้ภัยนาซีเยอรมนีไปยังสเปนและเดินทางไปยังโปรตุเกส จากนั้นได้เสด็จไปยังสหรัฐอเมริกา

neg:
แอนน์ สมเด็จพระราชินีนาถแห่งบริเตนใหญ่
เจ้าชายจอร์จแห่งเดนมาร์กพระสวามีของพระราชินีนาถแอนน์สิ้นพระชนม์เมื่อเดือนตุลาคม ค.ศ. 1708 การเป็นผู้นำทางราชนาวีของพระองค์ไม่เป็นที่นิยมต่อพรรควิก ขณะที่ทรงนอนประชวรพรรควิกก็วางแผนที่จะปลดพระองค์จากตำแหน่ง “ผู้บัญชาการทหารสูงสุด” พระราชินีนาถแอนน์จึงทรงขอให้ดยุกแห่งมาร์ลบะระหยุดยั้งมิให้ยื่นคำรัองที่ว่า

neg:
สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 แห่งเดนมาร์ก
เมื่อเจ้าหญิงมาร์เกรเธอมีพระชนมายุ 4 ชันษาในปีพ.ศ. 2487 พระขนิษฐาพระองค์แรกประสูติคือ เจ้าหญิงเบเนดิกเทอแห่งเดนมาร์ก ซึ่งต่อมาเจ้าหญิงเบเนดิกเทอทรงอภิเษกสมรสกับเจ้าชายริชาร์ดที่ 6 แห่งไซน์-วิตเกนสไตน์-เบอร์เลบูร์กและบางครั้งทรงพำนักที่เยอรมนี พระขนิษฐาองค์สุดท้องคือ เจ้าหญิงแอนน์-มารีแห่งเดนมาร์ก ประสูติในปีพ.ศ. 2489 ต่อมาได้อภิเษกสมรสกับสมเด็จพระราชาธิบดีคอนสแตนตินที่ 2 แห่งกรีซ และปัจจุบันทรงพำนักอยู่ที่ลอนดอน

neg:
เจ้าหญิงลูอีสแห่งเดนมาร์ก
เจ้าหญิงลูอีสแห่งเดนมาร์ก ()
เจ้าหญิงลูอีสแห่งเดนมาร์ก ประสูติ 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2418 ณ โคเปนเฮเกน เป็นพระราชธิดาพระองค์ที่ 3 และพระองค์แรกใน สมเด็จพระเจ้าเฟรเดอริกที่ 8 แห่งเดนมาร์ก และ หลุยส์แห่งสวีเดน สมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์ก โดยพระองค์ประสูติ ณ พระราชวังอมาเลียนบอร์ก โดยพระองค์ทรงเป็นพระราชนัดดาใน สมเด็จพระเจ้าชาลล์ที่ 5 แห่งสวีเดน ฝ่ายพระราชมารดา
เจ้าหญิงลูอีส ทรงเสกสมรสกับ เจ้าชายเฟรเดอริกแห่งชัมเบิร์ก-ลิพเพอ เมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2439 ณ พระราชวังอมาเลียนบอร์ก ซึ่งเป็นสถานที่ประสูติของพระองค์ รับพระราชทานพระอิสริยยศที่ เจ้าหญิงแห่งชัมเบิร์ก-ลิพเพอ พระชายา โดยมีพระบุตร 3 พระองค์ดังนี้

neg:
แอนน์ สมเด็จพระราชินีนาถแห่งบริเตนใหญ่
สมเด็จพระราชินีนาถแอนน์แห่งบริเตนใหญ่ (; 6 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1665 – 1 สิงหาคม ค.ศ. 1714) ทรงขึ้นครองราชย์เป็นพระราชินีนาถราชวงศ์สจวตองค์สุดท้ายของราชอาณาจักรอังกฤษ ราชอาณาจักรสกอตแลนด์ และราชอาณาจักรไอร์แลนด์ เมื่อวันที่ 8 มีนาคม ค.ศ. 1702 สืบต่อจากพระเจ้าวิลเลียมที่ 3 แห่งอังกฤษ

neg:
เจ้าชายนิโคไลแห่งเดนมาร์ก
เจ้าชายนิโคไล วิลเลียม อเล็กซานเดอร์ เฟรเดอริกแห่งเดนมาร์ก เคานต์แห่งมงเปอซา (; 28 สิงหาคม พ.ศ. 2542) เป็นพระโอรสพระองค์ใหญ่ในเจ้าชายโจอาคิมแห่งเดนมาร์ก กับเคาน์เตสอเล็กซันดราแห่งเฟรเดอริกสบอร์ก อดีตพระชายา มีพระอนุชาร่วมพระมารดาคือเจ้าชายเฟลิกซ์ และมีพระอนุชาและพระขนิษฐาต่างพระมารดาคือ เจ้าชายเฮนริกและเจ้าหญิงอะธีนา

neg:
เจ้าหญิงลิเลียน ดัชเชสแห่งฮัลลันด์
เจ้าหญิงลิเลียน ดัชเชสแห่งฮัลลันด์ (; ประสูติ: 30 สิงหาคม ค.ศ. 1915 — สิ้นพระชนม์: 10 มีนาคม ค.ศ. 2013) มีพระนามเมื่อแรกประสูติว่า ลิลเลียน เมย์ เดวีส์ () เป็นพระชายาในเจ้าชายเบร์ติล ดยุกแห่งฮัลลันด์ พระองค์เป็นพระปิตุลานี (อาสะใภ้) ในสมเด็จพระราชาธิบดีคาร์ลที่ 16 กุสตาฟแห่งสวีเดน และเป็นพระมาตุลานี (น้าสะใภ้) ของสมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 แห่งเดนมาร์ก

neg:
แอนน์แห่งเดนมาร์ก
แอนแห่งเดนมาร์กทรงให้กำเนิดพระโอรส-ธิดาจำนวนทั้งสิ้น 7 พระองค์ผู้ซึ่งมีพระชนม์พ้นวัยเด็ก ซึ่งมีสี่พระองค์ซึ่งสิ้นพระชนม์ในวัยทารกหรือในวัยเด็กตอนต้น; นอกจากนี้พระนางยังทรงแท้งพระโอรส-ธิดาถึงสามครั้ง พระโอรสพระองค์ที่สองเป็นพระมหากษัตริย์สืบต่อจากสมเด็จพระเจ้าเจมส์ คือ สมเด็จพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 1 พระธิดา เอลิซาเบธ ทรงเป็นอัยยิกาในสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 1 แห่งบริเตนใหญ่

neg:
แคโรไลน์ อเมลีแห่งออกัสเตนเบิร์ก สมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์ก
เจ้าหญิงแคโรไลน์ อเมลีเป็นพระราชธิดาในเฟรเดอริค คริสเตียนที่ 2 ดยุคแห่งชเลสวิก-โฮลชไตน์-ซอนเดอร์บวร์ก-ออกัสเตนเบิร์กกับเจ้าหญิงหลุยส์ ออกัสตาแห่งเดนมาร์ก พระมารดาของเจ้าหญิงแคโรไลน์เป็นพระราชธิดาพระองค์เดียวในสมเด็จพระเจ้าคริสเตียนที่ 7 แห่งเดนมาร์กกับเจ้าหญิงแคโรไลน์ มาทิลดาแห่งบริเตนใหญ่ ประสูติในวันที่ 28 มิถุนายน พ.ศ. 2339 ณ กรุงโคเปนเฮเกน เจ้าหญิงทรงประทับอยู่ที่กรุงโคเปนเฮเกน จนกระทั่งในปีพ.ศ. 2350 เจ้าหญิงและพระราชวงศ์ได้เสด็จย้ายไปประทับที่ออกัสเตนเบิร์ก

neg:
แอนน์ สมเด็จพระราชินีนาถแห่งบริเตนใหญ่
ในปี ค.ศ. 1702 ราชอาณาจักรสกอตแลนด์และราชอาณาจักรอังกฤษรวมกันเป็นอาณาจักรเดียวกันตามพระราชบัญญัติสหภาพ ค.ศ. 1707 เป็นราชอาณาจักรบริเตนใหญ่ โดยมีพระราชินีนาถแอนน์เป็นกษัตรีย์องค์แรกของราชอาณาจักรใหม่และในขณะเดียวกันก็เป็นพระราชินีนาถของราชอาณาจักรไอร์แลนด์ ทรงครองราชย์ได้ 12 ปีก่อนที่จะเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม ค.ศ. 1714 ที่พระราชวังเค็นซิงตันในกรุงลอนดอน

neg:
เจ้าหญิงแอนน์ พระราชกุมารี
เมื่อวันที่ 13 มิถุนายน พ.ศ. 2530 สมเด็จพระราชินีนาถทรงสถาปนาเจ้าหญิงแอนน์เป็น "ราชกุมารี" ซึ่งเป็นการสถาปนาตำแหน่งนี้ครั้งที่ 7 พระอิสริยยศนี้จะพระราชทานให้เฉพาะกับพระราชธิดาพระองค์ใหญ่ของพระเจ้าแผ่นดินเท่านั้น สำหรับราชกุมารีพระองค์ก่อนคือเจ้าหญิงแมรี พระราชกุมารีและเคาน์เตสแห่งแฮร์วุด

neg:
แอนน์แห่งเดนมาร์ก
แอนน์และพระเจ้าเจมส์ทรงเสกสมรสกันอย่างเป็นทางการที่วังสังฆราชเก่าที่ออสโล เมื่อวันที่ 23 พฤศจิกายน ค.ศ. 1589, “อย่างหรูหราเท่าที่ทำได้ในสมัยนั้นและที่นั้น” เดวิด ลินซีย์นักบวชจากลีธเดินทางไปทำพิธีเป็นภาษาฝรั่งเศสเพื่อให้ทั้งสองพระองค์เข้าใจ และบรรยายแอนน์ว่าทรงเป็น “เจ้าหญิงที่ทรงคุณธรรมและมีพระสิริโฉมงดงาม...พระองค์ทำความพอใจให้แก่พระเจ้าเจมส์” การเสกสมรสมีการฉลองกันเดือนหนึ่งและเมื่อวันที่ 22 ธันวาคมพระเจ้าเจมส์ทรงลดผู้ติดตามลงเหลือเพียง 50 คนเพื่อเสด็จไปเยี่ยมพระญาติที่ปราสาทโครนบอร์ก แอนน์และพระเจ้าเจมส์ทรงได้รับการต้อนรับจากพระพันปีโซฟีและพระเจ้าคริสเตียนผู้มีพระชนมพรรษาได้ 12 พรรษาและผู้สำเร็จราชการแผ่นดินของพระองค์สี่คน หลังจากนั้นเมื่อวันที่ 7 มีนาคมทั้งสองพระองค์ก็ทรงย้ายไปโคเปนเฮเกนเพื่อทรงเข้าร่วมพิธีเสกสมรสระหว่างเอลิซาเบธพระเชษฐภคินีของแอนน์กับเฮนรี จูเลียส ดยุกแห่งบรันสวิค-ลืนเนอบวร์ก สองวันต่อมาก็เสด็จลงเรือ “กิดเดียน” ที่ได้รับการซ่อมแซมแล้วกลับสกอตแลนด์ และเสด็จถึงลีธเมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม ห้าวันต่อมาแอนน์ก็เสด็จเข้าเมืองเอดินบะระห์อย่างเป็นทางการในราชรถม้าเงินแท้ที่ทรงนำมาจากเดนมาร์กโดยมีพระเจ้าเจมส์ทรงม้าตามข้างราชรถ

neg:
สมเด็จพระราชินีนาถวิลเฮลมินาแห่งเนเธอร์แลนด์
สมเด็จพระราชินีนาถวิลเฮลมินาแห่งเนเธอร์แลนด์ (HM Queen Wilhelmina of the Netherlands, วิลเฮลมินา เฮเลนา พอลีน มารี ฟาน ออรันเย-นัสเซา; 31 สิงหาคม พ.ศ. 2423 - 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2505) พระองค์ทรงเป็นธิดาของสมเด็จพระราชาธิบดีวิลเล็มที่ 3 แห่งเนเธอร์แลนด์ และ สมเด็จพระราชินีนาถเอ็มมาแห่งวัลเด็คและไพร์มอนต์ พระนางทรงเป็นสมเด็จพระราชินีนาถแห่งราชอาณาจักรเนเธอร์แลนด์ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2433 ถึงปี พ.ศ. 2491 และสมเด็จพระราชชนนี (พระอิสริยยศ เจ้าหญิง) ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2491 ถึงปี พ.ศ. 2505 พระองค์ทรงปกครองเนเธอร์แลนด์เป็นระยะเวลา 58 ปี ซึ่งยาวนานกว่ากษัตริย์พระองค์ใด รัชกาลของพระองค์เกิดความเปลี่ยนแปลงมากมายในประวัติศาสตร์ดัตช์และของโลก เช่น สงครามโลกครั้งที่ 1 และ สงครามโลกครั้งที่ 2 วิกฤตเศรษฐกิจครั้งใหญ่ เมื่อปี พ.ศ. 2476 รวมถึงความเสื่อมสลายของเนเธอร์แลนด์ในฐานะหนึ่งในจักรวรรดิอาณานิคมใหญ่ของโลก ส่วนนอกประเทศเนเธอร์แลนด์ พระองค์ทรงเป็นที่จดจำในบทบาทช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 ที่ทรงเป็นศูนย์รวมจิตใจอันยิ่งใหญ่ของชาวดัตช์ในการต่อต้านเยอรมนี และประมุขอันโดดเด่นของรัฐบาลดัตช์พลัดถิ่น

neg:
แอนน์ บุลิน
หลังจากพิธีสวมมงกุฎมีพระประสูติกาลที่พระราชวังกรีนิช ได้ทรงคลอดก่อนกำหนดในวันที่ 7 กันยายน พ.ศ. 2076 พระนางได้ให้กำเนิดพระธิดา พระเจ้าเฮนรีทรงให้พระนามว่า เอลิซาเบธ ตามพระนามของพระมารดาของพระเจ้าเฮนรี คือพระนางเอลิซาเบธแห่งยอร์ก

neg:
อานแห่งเคียฟ
แอนน์แห่งคิเอฟ สมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศส () (ระหว่างปี ค.ศ. 1024 ถึงปี ค.ศ. 1032 - ค.ศ. 1075) แอนน์แห่งคิเอฟ เป็นสมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศสในพระเจ้าอองรีที่ 1 แห่งฝรั่งเศส ระหว่างปี ค.ศ. 1051 ถึงปี ค.ศ. 1060 และทรงเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ในพระเจ้าหลุยส์ที่ 6 แห่งฝรั่งเศสพระราชโอรสเมื่อยังทรงพระเยาว์

neg:
แคโรไลน์ อเมลีแห่งออกัสเตนเบิร์ก สมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์ก
ในปีพ.ศ. 2382 เมื่อสมเด็จพระเจ้าเฟรเดอริคที่ 6 แห่งเดนมาร์กเสด็จสวรรคต เจ้าชายคริสเตียนได้เสด็จขึ้นครองราชย์ โดยมีพระนามว่า สมเด็จพระเจ้าคริสเตียนที่ 8 แห่งเดนมาร์กและเจ้าหญิงแคโรไลน์ อเมลีได้รับการสถาปนาขึ้นเป็น สมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์ก พระนางทรงได้รับการถวายพระเกียรติให้ทรงดนตรีในงานเลี้ยงของผู้สนับสนุนเยอรมันซึ่งเป็นงานเลี้ยงที่สำคัญของรัฐชเลสวิก-โฮลชไตน์ บทบาทด้านการเมืองของพระนางนั้นไม่ชัดเจน แต่พระนางได้ถูกกล่าวหาว่าพยายามทำให้เดนมาร์กและชเลสวิก-โฮลชไตน์เกิดความขัดแย้งและเป็นศัตรูกัน และทรงถูกกล่าวหาว่าทรงเป็นสายลับให้แก่คริสเตียน ออกุสต์ที่ 2 ดยุคแห่งชเลสวิก-โฮลชไตน์-ซอนเดอร์บวร์ก-ออกัสเตนเบิร์ก ผู้เป็นพระอนุชาซึ่งต่อต้านเดนมาร์ก

neg:
เจ้าชายเฟรเดอริก มกุฎราชกุมารแห่งเดนมาร์ก
เจ้าชายเฟรเดอริก มกุฎราชกุมารแห่งเดนมาร์ก ( ; "ประสูติ" 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2511, กรุงโคเปนเฮเกน ประเทศเดนมาร์ก) เป็นรัชทายาทแห่งราชบัลลังก์เดนมาร์ก เป็นพระราชโอรสพระองค์แรกในสมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธที่ 2 แห่งเดนมาร์ก กับเจ้าชายเฮนริกแห่งเดนมาร์ก พระราชสวามี พระองค์มีพระอนุชาคือ เจ้าชายโจอาคิมแห่งเดนมาร์ก

neg:
แอนน์แห่งเดนมาร์ก
เมื่ออดีตสายลับเซอร์แอนโทนี สแตนเด็นถูกพบว่าเป็นผู้นำสายประคำจากสมเด็จพระสันตะปาปาคลีเมนต์ที่ 8 มาถวายแอนน์ในปี ค.ศ. 1603 พระเจ้าเจมส์ก็ทรงสั่งให้จับสแตนเด็นไปจำขังไว้ที่หอคอยแห่งลอนดอนอยู่สิบเดือน แอนน์ทรงประท้วงเรื่องของขวัญ และในที่สุดก็ทรงช่วยให้สแตนเด็นได้รับการปลดปล่อย

neg:
สมเด็จพระราชินีอัสตริดแห่งเบลเยียม
เจ้าหญิงประสูติในวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2448 ณ กรุงสต็อกโฮล์ม โดยเป็นพระธิดาพระองค์เล็กในเจ้าชายคาร์ล ดยุกแห่งเวสเตร์เกิตลันด์ กับ เจ้าหญิงอิงเงอร์บอร์กแห่งเดนมาร์ก ดัชเชสแห่งเวสเตร์เกิตลันด์ พระอัยกาฝ่ายพระชนกคือ สมเด็จพระราชาธิบดีออสการ์ที่ 2 แห่งสวีเดน ส่วนพระอัยกาฝ่ายพระชนนีคือ สมเด็จพระราชาธิบดีเฟรเดริคที่ 8 แห่งเดนมาร์ก เจ้าหญิงมาร์ธาแห่งสวีเดน พระภคินีทรงอภิเษกกับสมเด็จพระราชาธิบดีโอลาฟที่ 5 แห่งนอร์เวย์ ส่วนเจ้าหญิงมาร์กาเรธา พระภคินีองค์ใหญ่ทรงอภิเษกสมรสกับเจ้าชายแอ็กเซลแห่งเดนมาร์ก พระญาติชั้นที่หนึ่งในฝ่ายพระชนนี ขณะที่พระอนุชาพระองค์เล็กคือ เจ้าชายคาร์ลแห่งสวีเดน ดยุคแห่งออสเตอเกิตลานด์ ทรงอภิเษกสมรสต่างฐานันดรศักดิ์กับหญิงสาวสามัญชน

neg:
แอนน์ สมเด็จพระราชินีนาถแห่งบริเตนใหญ่
เมื่อพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 2 สวรรคตเมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1685 หลังจากที่เปลี่ยนไปนับถือนิกายโรมันคาทอลิกก่อนสวรรคต พระบิดาของแอนน์ขึ้นเสวยราชย์เป็นสมเด็จพระเจ้าเจมส์ที่ 2 แห่งอังกฤษ แต่พระเจ้าเจมส์ไม่ทรงเป็นที่นิยมของประชาชนชาวอังกฤษเพราะความเป็นโรมันคาทอลิกของพระองค์ ประชาชนมีความหวาดระแวงเพิ่มขึ้นเมื่อพระชายาองค์ที่สองแมรีแห่งโมดีนา ผู้เป็นโรมันคาทอลิก มีพระราชโอรสเจมส์ ฟรานซิส เอ็ดเวิร์ด สจวต เมื่อวันที่ 10 มิถุนายน ค.ศ. 1688 จึงทำให้ประชาชนมีความรู้สึกว่าการที่อังกฤษจะกลับไปเป็นราชอาณาจักรโรมันคาทอลิกก็ดูเหมือนจะมีทางที่จะเป็นไปได้มากขึ้น ขณะนั้นแอนน์ไม่ได้ประทับอยู่ที่ลอนดอนแต่อยู่ที่เมืองบาธ และมีข่าวลือกันว่าพระโอรสมิใช่พระโอรสที่แท้จริงแต่เป็นเด็กที่ถูกลักลอบนำเข้ามาแทนที่พระโอรสที่สิ้นพระชนม์หลังคลอด แต่ก็ไม่มีหลักฐานอะไรที่สนับสนุนข่าวลือนี้ และสาเหตุที่แท้จริงที่แมรีไม่อยู่ในกรุงลอนดอนอาจจะเป็นได้ว่าพระเจ้าเจมส์ที่ 2 ไม่ทรงต้องการให้โปรเตสแทนต์เข้ามาเกี่ยวข้องกับเหตุการณ์ของรัฐ แมรีทรงประท้วงความมีสิทธิของพระอนุชาอย่างเป็นทางการ แอนน์เองก็ทรงเขียนถึงพระเชษภคินีแมรีว่า

neg:
เจ้าหญิงอานา ดี ฌีซุช มารีอาแห่งโปรตุเกส
เจ้าหญิงอานา ดี ฌีซุช มารีอาแห่งโปรตุเกส (23 ตุลาคม พ.ศ. 2349 - 22 มิถุนายน พ.ศ. 2400) ทรงเป็นเจ้าหญิงแห่งโปรตุเกส และเป็นพระราชธิดาองค์สุดท้องในพระเจ้าโจเอาที่ 6 แห่งโปรตุเกสกับเจ้าหญิงคาร์ลอตา โจวควินาแห่งสเปน

neg:
เจ้าหญิงแคทเธอรีนแห่งกรีซและเดนมาร์ก
เจ้าหญิงแคทเธอรีนแห่งกรีซและเดนมาร์ก () หรือว่า เลดี้ แคทเธอรีน แบรนด์แรม (Lady Katherine Brandram; 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2456 - 2 ตุลาคม พ.ศ. 2550) เป็นพระราชธิดาพระองค์ที่สามและองค์เล็กในสมเด็จพระราชาธิบดีคอนสแตนตินที่ 1 แห่งกรีซ (พ.ศ. 2411 - พ.ศ. 2466) และ เจ้าหญิงโซฟีแห่งปรัสเซีย (พ.ศ. 2413 - พ.ศ. 2475) และเป็นพระราชปนัดดาหญิงซึ่งทรงพระชนม์ชีพอยู่พระองค์สุดท้ายในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักร (โดยพระราชปนัดดาชายพระองค์สุดท้ายที่ยังทรงพระชนม์ชีพอยู่ขณะนี้คือ เค้านท์ คาร์ล โยฮัน เบอร์นาด็อต (พระชนมายุ 91 ชันษา)

neg:
คริสเตียนที่ 5 แห่งเดนมาร์ก
พระเจ้าคริสเตียนที่ 5 แห่งเดนมาร์ก เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 15 เมษายน พ.ศ. 2152 เป็นพระราชโอรสของ พระเจ้าเฟรเดอริกที่ 3 แห่งเดนมาร์ก และ เจ้าหญิงโซฟี อเมลีแห่งบรุนชวิก-ลุนเบิร์ก ทรงขึ้นครองราชย์เมื่อวันที่ 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2213 ต่อจากพระเจ้าเฟรเดอริกที่ 3 แห่งเดนมาร์ก ทรงอภิเษกสมรสกับ เจ้าหญิงชาร์ล็อต อเมลีแห่งเฮสส์-คาสเซิล เมื่อวันที่ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2210 มีพระราชโอรสและธิดารวม 5 พระองค์ พระองค์เสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2242 ครองราชย์ได้ 29 ปี 319 วัน พระเจ้าเฟรเดอริกที่ 4 แห่งเดนมาร์ก จึงขึ้นครองราชย์ต่อไป

neg:
แอนน์ สมเด็จพระราชินีนาถแห่งบริเตนใหญ่
พระราชินีนาถแอนน์สวรรคตด้วยโรคข้อต่ออักเสบเมื่อเวลาประมาณ 7 นาฬิกาของวันที่ 1 สิงหาคม ค.ศ. 1714 พระบรมศพของพระองค์บวมมากจนต้องใส่ในโรงพระศพที่เกือบจะเป็นรูปทรงสี่เหลี่ยมที่แอบบีเวสต์มินสเตอร์ และด้วยเหตุที่เจ้าหญิงโซเฟียแห่งฮาโนเวอร์ผู้เป็นรัชทายาทตามพระราชบัญญัติการสืบสันตติวงศ์ ค.ศ. 1701 มาสิ้นพระชนม์ไปเสียก่อน (8 มิถุนายน ปีเดียวกัน) เจ้าชายจอร์จแห่งฮาโนเวอร์ผู้เป็นพระโอรสของเจ้าหญิงโซเฟียจึงเสด็จขึ้นครองราชย์ต่อมาเป็นพระเจ้าจอร์จที่ 1 แห่งบริเตนใหญ่แทน โดยการละเว้นผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์คนอื่นๆ เช่นเจมส์ ฟรานซิส เอ็ดเวิร์ด สจวตพระโอรสของพระเจ้าเจมส์ที่ 2 การขึ้นครองราชย์เป็นไปโดยไม่มีอุปสรรคสำคัญนอกจากการแข็งข้อที่ล้มเหลวของจาโคไบต์ (Jacobitism) ซึ่งเป็นกลุ่มผู้สนับสนุนราชวงศ์สจวตสองครั้งในปี ค.ศ. 1715 และ 1719

neg:
เจ้าหญิงไอรีนแห่งกรีซและเดนมาร์ก
เจ้าหญิงไอรีนแห่งกรีซและเดนมาร์ก (, ประสูติ 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2485) พระราชธิดาองค์เล็กในสมเด็จพระราชาธิบดีปอลที่ 1 แห่งกรีซ กับสมเด็จพระราชินีเฟรเดอริกาแห่งกรีซ เป็นพระขนิษฐาในสมเด็จพระราชินีโซเฟียแห่งสเปน และสมเด็จพระราชาธิบดีคอนสแตนตินที่ 2 แห่งกรีซ
พระองค์ประสูติ ณ เคปทาวน์ แอฟริกาใต้ เป็นพระราชธิดาพระองค์เล็กใน สมเด็จพระเจ้าปัฟโลสแห่งกรีซ และ เฟรเดอริกาแห่งฮาโนเวอร์ สมเด็จพระราชินีแห่งกรีซ ทรงมีพระอิสริยยศเป็น สมเด็จเจ้าฟ้าหญิงแห่งกรีซและเดนมาร์ก ตั้งแต่แรกประสูติ ทรงมีพระเชษฐาและพระภคินี 2 พระองค์คือ

neg:
แอนน์แห่งเดนมาร์ก
ผู้สังเกตการณ์เริ่มสังเกตเห็นความแตกร้าวระหว่างแอนน์และพระเจ้าเจมส์ เมื่อเกิดเหตุการณ์ที่เรียกว่า "การคบคิดเกาว์รี’’ (Gowrie plot) ในปี ค.ศ. 1600 ที่จอห์น รูธเว็น เอิร์ลแห่งเกาว์รีที่ 3 และน้องชายอเล็กซานเดอร์ รูธเว็นถูกสังหารโดยองครักษ์ของพระเจ้าเจมส์เพราะถูกกล่าวหาว่าพยายามจะทำร้ายพระองค์ เป็นการทำให้น้องสาวสองคนเบียทริกซ์และบาร์บารา รูธเว็นผู้เป็นนางสนองพระโอษฐ์ของพระราชินีแอนน์ต้องถูกปลดตามไปด้วย แอนน์ผู้ขณะนั้นทรงครรภ์ได้ห้าเดือน ไม่ทรงยอมลุกจากพระแท่นไม่ยอมเสวยไปสองวันนอกจากเสียว่าจะเรียกตัวทั้งสองคนคืน เมื่อพระเจ้าเจมส์ทรงพยายามที่จะบังคับพระองค์ พระองค์ก็ทรงแว้งว่าที่ทรงทำเช่นนั้นเพราะเห็นว่าพระองค์ไม่ใช่เอิร์ลแห่งเกาว์รี พระเจ้าเจมส์ทรงพยายามเอาพระทัยโดยการจ้างนักเล่นกายกรรมผู้มีชื่อเสียงมาแสดงให้พระชายาดู แต่แอนน์ก็ยังไม่ทรงยอมและทรงสนับสนุนพี่น้องรูธเว็นต่อไปอีกสามปี และเป็นเรื่องใหญ่โตพอที่รัฐบาลจะพิจารณาว่าเป็นเรื่องของความปลอดภัยของประเทศชาติ ในปี ค.ศ. 1602 หลังจากที่พบว่าแอนน์ทรงลักลอบเอาเบียทริซเข้ามาในพระราชวังโฮลีรูด พระเจ้าเจมส์ก็มีพระราชโองการให้ไต่สวนพนักงานในพระราชวังทุกคน ในปี ค.ศ. 1603 พระองค์ก็ทรงยอมและพระราชทานเบี้ยบำนาญแก่เบียทริซเป็นจำนวน £200

neg:
สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 1 แห่งเดนมาร์ก
พระองค์เป็นพระราชธิดาองค์สุดท้องในพระเจ้าวัลเดมาร์ที่ 4 แห่งเดนมาร์กกับพระนางเฮลวิกแห่งชเลสวิช พระองค์ประสูติที่ปราสาทซอบอร์ก สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 1 ทรงเป็นผู้ที่โปรดการทรงงาน บริหารราชอาณาจักรด้วยความอดทนและเป็นนักการทูตผู้มีชั้นเชิง ทรงเป็นผู้ที่มีปณิธานอย่างแรงกล้าในการรวมสแกนดิเนเวียให้เป็นรัฐอัตลักษณ์หนึ่งเดียวและมีความแข็งแกร่งมากพอที่จะแข่งขันทางอำนาจกับสันนิบาตฮันเซอ พระองค์ไม่ทรงมีรัชทายาทตามสายพระโลหิตที่จะมาสืบบัลลังก์ต่อ ด้วยพระโอรสเพียงพระองค์เดียวได้สิ้นพระชนม์ลงเสียก่อนที่พระองค์จะครองราชย์ แม้ว่านักประวัติศาสตร์เชื่อว่าพระองค์ทรงมีพระราชธิดานอกสมรสอีกพระองค์หนึ่งอันประสูติแต่อับราฮัม บรอเดอร์สัน ที่ปรึกษาชาวสวีเดนคนสนิทของพระนาง อย่างไรก็ตามสมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 1 ทรงใช้ความพยายามอย่างถึงที่สุดในการประคับประคองกษัตริย์พระองค์ต่อไปซึ่งไร้ความสามารถ โดยทรงอบรมและให้ความรู้แก่อีริคแห่งพอเมอเรเนีย และเจ้าหญิงฟิลิปปาแห่งอังกฤษ พระชายาของพระองค์ อีริคแห่งพอเมอเรเนียเป็นพระนัดดา (หลานยาย) ของพระเชษฐภคินีในพระนางมาร์เกรเธอ โดยพระนางมาร์เกรเธอที่ 1 ทรงครองราชย์ร่วมกันกับอีริคแห่งพอเมอเรเนีย เป็นพระเจ้าอีริคที่ 7 แห่งเดนมาร์ก ทำให้มีพระประมุขสองพระองค์ สมเด็จพระราชินีฟิลิปปาเป็นนักเรียนที่ยอดเยี่ยมภายใต้การอบรมของพระองค์ แต่สิ้นพระชนม์เร็วเกินไป ในที่สุดสหภาพที่สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 1 ทรงพยายามอย่างมากที่จะรักษาไว้สืบไปต้องสลายตัวลงอย่างช้าๆ

neg:
แคโรไลน์ มาทิลดาแห่งบริเตนใหญ่
เจ้าหญิงแคโรไลน์ มาทิลดาแห่งเวลส์ หรือ เจ้าหญิงแคโรไลน์ มาทิลดาแห่งบริเตนใหญ่ (; 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2294 — 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2318) ทรงดำรงพระอิศริยยศสมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์กและนอร์เวย์ ตั้งแต่ พ.ศ. 2309 ถึง พ.ศ. 2318 โดยการอภิเษกสมรสกับสมเด็จพระเจ้าคริสเตียนที่ 7 แห่งเดนมาร์ก พระนางทรงเป็นหนึ่งในสมาชิกราชวงศ์อังกฤษ และทรงเป็นหนึ่งในราชินีแห่งเดนมาร์กที่มีบทบาทในการปฏิรูปการปกครอง พระนางทรงพยายามนำพาประเทศไปสู่นโยบายปรับปรุงประเทศเดนมาร์กให้หลุดพ้นจากแนวคิดการปกครองและวัฒนธรรมประเพณีรูปแบบเก่าตั้งแต่ยุคกลางโดยทรงร่วมในนโยบายของโจฮันน์ ฟรีดิช สตรูเอนซีผู้เป็นชู้รักที่เกี่ยวกับเรื่องนี้และทรงเป็นตัวแทนของสตรียุคใหม่ที่ฝ่ากฎอันเข้มงวดของสิทธิสตรีในเดนมาร์กและทำให้เกิดเรื่องอื้อฉาว ทำให้ทรงเป็นราชินีที่โดดเด่นและมีเรื่องอื้อฉาวมากที่สุดในสายตาประชาชนชาวเดนมาร์กซึ่งนับตั้งแต่สมัยหลุยส์แห่งเกรตบริเตน สมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์ก พระปิตุจฉาของพระนางเป็นพระราชินีที่พยายามปรับปรุงประเทศนี้มาก่อนในอดีต

neg:
พระเจ้าเฟรเดอริกที่ 2 แห่งเดนมาร์ก
สมเด็จพระเจ้าเฟรเดอริคที่ 2 เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1534 พระองค์เป็นพระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าคริสเตียนที่ 3 และ โดโรเทียแห่งแซ็กซ-เลาเอินบวร์ก พระองค์ทรงเสกสมรสกับโซฟีแห่งเม็คเคลนบวร์ก-กึสโทรว์ พระองค์เป็นพระราชบิดาของสมเด็จพระเจ้าคริสเตียนที่ 4 และ แอนน์แห่งเดนมาร์ก สมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษ พระเจ้าคริสเตียนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 4 เมษายน ค.ศ. 1588 ในเดนมาร์ก พระบรมศพได้รับการบรรจุที่มหาวิหารรอสคิลด์

neg:
เจ้าชายแอนดรูว์แห่งกรีซและเดนมาร์ก
เจ้าชายแอนดรูว์ แห่งกรีซและเดนมาร์ก ประสูติ ณ กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซ เมื่อวันที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2425 พระราชชนก คือ สมเด็จพระราชาธิบดีจอร์จที่ 1 แห่งกรีซ พระราชโอรสพระองค์ที่สองในสมเด็จพระราชาธิบดีคริสเตียนที่ 9 แห่งเดนมาร์ก และ เจ้าหญิงหลุยส์แห่งเฮสส์-คาสเซิล พระราชชนนี คือ สมเด็จพระราชินีโอลก้าแห่งกรีซ พระราชธิดาพระองค์แรกในแกรนด์ดยุคคอนสแตนติน นิโคเลวิชแห่งรัสเซีย และ เจ้าหญิงอเล็กซานดราแห่งแซ็กซ์-อัลเทนบูร์ก

neg:
สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 1 แห่งเดนมาร์ก
สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธที่ 1 แห่งเดนมาร์ก (, , , ; 15 มีนาคม ค.ศ. 1353 - 28 ตุลาคม ค.ศ. 1412) ทรงเป็นสมเด็จพระราชินี (พระมเหสี) แห่งนอร์เวย์ (ค.ศ. 1363 - 1380) และสวีเดน (ค.ศ. 1363 - 1364) และจากนั้นทรงเป็นพระประมุขตามสิทธิในราชบัลลังก์ของเดนมาร์ก นอร์เวย์และสวีเดน ซึ่งในภายหลังนี้เกิดความคลุมเครือและสับสนถึงการเรียกพระอิสริยยศของพระองค์ สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 1 ทรงเป็นผู้ก่อตั้งสหภาพคาลมาร์ซึ่งมีอาณาเขตครอบคลุมทั่วคาบสมุทรสแกนดิเนเวียเป็นระยะเวลากว่าศตวรรษ พระองค์ทรงเป็นผู้นำที่ทรงปัญญา ขะมักเขม้นและมีความสามารถ ทรงได้รับพระสมัญญาว่า "เซมิรามิสแห่งอุดรทิศ" (Semiramis of the North) หรือ "เลดี้คิง" (the Lady King) แม้ว่าพระนามชื่อหลังนี้เป็นพระนามที่เย้ยหยันอันมาจากศัตรูของพระองค์ คือ อัลเบิร์ตแห่งเมคเลินบวร์ค แต่กลับกลายว่าชื่อนี้เป็นที่นิยมใช้เมื่อมีการกล่าวถึงความสามารถของพระองค์

neg:
เจ้าชายคริสเตียนแห่งเดนมาร์ก (2218-2238)
เจ้าชายคริสเตียนแห่งเดนมาร์ก (2218-2238) () ประสูติเมื่อวันที่ 25 มีนาคม 2218 ณ โคเปนเฮเกน เดนมาร์ก ทรงเป็นพระราชโอรสพระองค์รองใน พระเจ้าคริสเตียนที่ 5 แห่งเดนมาร์ก และ ชาร์ลอตต์ อมาลีแห่งเฮสส์-คาสเซล สมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์ก พระราชอนุชาใน พระเจ้าเฟรเดอริกที่ 4 แห่งเดนมาร์ก

neg:
แอนน์แห่งเดนมาร์ก
นักประวัติศาสตร์เดิมไม่ได้เห็นว่าแอนน์แห่งเดนมาร์กเป็นพระราชินีที่มีความสำคัญมากเท่าใดนัก และออกจะเป็นผู้มีความหลงพระองค์เอง แต่เมื่อไม่นานมานี้ ความเห็นเกี่ยวกับพระองค์ก็เริ่มจะเปลี่ยนไปโดยเริ่มมีความเห็นกันว่าพระองค์ทรงมีความเด็ดเดี่ยวเป็นตัวของตัวเองโดยเฉพาะทรงเป็นผู้มีความสำคัญในการเป็นผู้อุปถัมภ์ทางศิลปะระหว่างสมัยจาโคเบียน

neg:
เอลิซาเบธแห่งเดนมาร์ก
เอลิซาเบธแห่งเดนมาร์ก () (14 ตุลาคม ค.ศ. 1524 - 15 ตุลาคม ค.ศ. 1586) เอลิซาเบธแห่งเดนมาร์กเป็นดัชเชสแห่งเม็คเลนบวร์ก-ชเวรินและต่อมาแห่งเม็คเคลนบวร์ก-กึส โทรว์โดยการสมรส เอลิซาเบธเป็นพระราชธิดาองค์โตในสมเด็จพระเจ้าเฟรเดอริคที่ 1 แห่งเดนมาร์กและโซฟีแห่งโพเมอราเนีย

neg:
แอนน์ สมเด็จพระราชินีนาถแห่งบริเตนใหญ่
ในช่วงเวลานี้เจ้าชายจอร์จและเจ้าหญิงแอนน์ทรงประสบปัญหาส่วนพระองค์เรื่องการมีพระโอรสธิดา จนกระทั่งปี ค.ศ. 1700 เจ้าหญิงแอนน์ทรงพระครรภ์อย่างน้อย 18 ครั้งแต่ทรงตกถึง 13 ครั้ง และในบรรดาพระโอรสธิดา 5 พระองค์ที่รอดชีวิตมาได้ 4 พระองค์อยู่ได้เพียงไม่เกินสองปีก็สิ้นพระชนม์ พระโอรสองค์เดียวที่มีอายุยืนที่สุดก็คือ เจ้าชายวิลเลียม ดยุกแห่งกลอสเตอร์ที่สิ้นพระชนม์เมื่อพระชนมายุได้ 11 พรรษาเมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม ค.ศ. 1700 สถานะการณ์นี้ทำให้เกิดวิกฤตการการสืบราชบัลลังก์ในอังกฤษ พระเจ้าวิลเลียมและพระนางแมรีเองก็ไม่มีพระราชโอรสธิดา ฉะนั้นเจ้าหญิงแอนน์จึงทรงเป็นรัชทายาทแต่ผู้เดียวของราชบัลลังก์ที่ระบุในพระราชบัญญัติสิทธิ ค.ศ. 1689 ถ้าไม่มีการระบุรัชทายาทต่อจากเจ้าหญิงแอนน์ราชบัลลังก์ก็อาจจะตกไปเป็นของเจมส์ ฟรานซิส เอ็ดเวิร์ด สจวต พระโอรสของพระเจ้าเจมส์ที่ 2 “ผู้อ้างสิทธิเฒ่า” (Old Pretender) ผู้ที่อาจจะอ้างสิทธิในการครองราชบัลลังก์

neg:
เจ้าหญิงเธโอโดราแห่งกรีซและเดนมาร์ก
เจ้าหญิงเธโอโดราแห่งกรีซและเดนมาร์ก (; ประสูติ 9 มิถุนายน พ.ศ. 2526) หรือชื่อในการแสดงว่า เธโอโดรา กรีซ () เป็นพระราชธิดาในสมเด็จพระราชาธิบดีคอนสแตนตินที่ 2 กับสมเด็จพระราชินีอันเนอ-มารีแห่งกรีซ

neg:
แอนน์แห่งเดนมาร์ก
แอนน์เองก็ทรงตื่นเต้นกับการที่จะได้เป็นเจ้าสาวของพระเจ้าเจมส์ เมื่อวันที่ 28 กรกฎาคม ค.ศ. 1589 ทอมัส เฟาว์เลอร์สายลับอังกฤษรายงานว่าแอนน์ทรงตกหลุมรักพระเจ้าเจมส์อย่างถอนพระองค์ไม่ขึ้น คำกล่าวของเฟาว์เลอร์ที่เป็นนัยว่าพระเจ้าเจมส์โปรดผู้ชายมากกว่าผู้หญิง คงถูกซ่อนจากแอนน์ผู้มีพระชนมายุเพียง 14 พรรษาและทรงหมกมุ่นอยู่กับการปักพระภูษาสำหรับคู่หมั้น ในขณะที่ช่างอีกสามร้อยคนเตรียมชุดสำหรับพระราชพิธีเสกสมรสของพระองค์ ไม่ว่าข่าวลือที่ว่านี้จะจริงหรือไม่ แต่ที่เป็นจริงคือการที่พระเจ้าเจมส์ทรงมีความจำเป็นที่จะต้องแสวงหาคู่ที่เหมาะสมเพื่อการสืบสายของราชวงศ์สจวตต่อไป พระเจ้าเจมส์ทรงเปรยว่า “"พระเจ้าเป็นพยานด้วยเถิด ข้าเองนั้นสามารถคอยให้เนิ่นนานกว่าที่ประเทศชาติจะยอมให้คอยได้ แต่ถ้าไอ้การรอคอยแล้วมันจะไปทำให้ผู้คนที่มีแต่ความอิจฉากังขาในความสามารถของข้า ราวกับว่าข้าเป็นคนที่ไม่มีความสามารถจะมีลูกได้"” เมื่อวันที่ 20 สิงหาคม ค.ศ. 1589 แอนน์ก็ทรงเสกสมรสโดยฉันทะกับพระเจ้าเจมส์ที่ปราสาทโครนบอร์กโดยมีจอร์จ คีธ เอิร์ลแห่งมาริสคาลเป็นผู้แทนพระองค์ของพระเจ้าเจมส์นั่งบนเตียงข้างแอนน์

neg:
แอนน์ ไฮด์
เลดี้แอนน์ ไฮด์ () เกิดเมื่อวันที่ 22 มีนาคม ค.ศ. 1638 และเสียชีวิตเมื่อ 31 มีนาคม ค.ศ. 1671 เลดี้แอนน์ ไฮด์เป็นธิดาของ เอ็ดเวิร์ด ไฮด์ เอิร์ลแห่งแคลเร็นดอนที่ 1 และ ฟรานซ ไฮด์ เคานทเตสแห่งแคลเร็นดอน แอนน์ ไฮด์เป็นภรรยาคนแรกของดยุคเจมส์แห่งยอร์คผู้ต่อมาขึ้นครองราชบัลลังก์อังกฤษเป็นสมเด็จพระเจ้าเจมส์ที่ 2 แห่งอังกฤษ และเป็นพระมารดาของสมเด็จพระราชินีนาถแมรีที่ 2 แห่งอังกฤษ และ สมเด็จพระราชินีนาถแอนน์แห่งบริเตนใหญ่

neg:
เจ้าหญิงมาริแอนน์แห่งเนเธอร์แลนด์
เจ้าหญิงมาริแอนน์แห่งเนเธอร์แลนด์ () ประสูติเมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม 2353 ณ เบอร์ลิน เป็นพระราชธิดาพระองค์สุดท้องใน พระเจ้าวิลเลิมที่ 1 แห่งเนเธอร์แลนด์ กับ วิลเฮลมินแห่งปรัสเซีย สมเด็จพระราชินีแห่งเนเธอร์แลนด์ ถึงแม้พระองค์จะมีพระเชษฐภคินี 1 พระองค์คือ เจ้าหญิงพอลีนแห่งออเรนจ์-นัสเซา แต่พระองค์ก็กลายเป็นพระราชธิดาพระองค์เดียว ภายหลังการสิ้นพระชนม์ของเจ้าหญิงพอลีน
เจ้าหญิงมาริแอนน์ ทรงเสกสมรสกับ เจ้าชายอัลเบิร์ตแห่งปรัสเซีย (2352-2415) เมื่อวันที่ 14 กันยายน 2373 ณ กรุงเฮก รับพระราชทานพระอิสริยยศ เจ้าหญิงอัลเบิร์ตแห่งปรัสเซีย พระชายา มีพระบุตรดังนี้
ในปี 2388 พระองค์ทรงมีความสนิทเสน่ห์หาคนขับรถม้าประจำราชวงศ์เนเธอร์แลนด์ นามว่า ฮันเนส ฟานซัม เมื่อวันที่ 28 มีนาคม 2392 พระองค์และพระสวามีได้หย่าร้างกันอย่างเป็นทางการ หลังจากนั้น 7 เดือน พระองค์ได้ให้กำเนิดพระโอรสที่เกิดกับ ฮันเนส ฟานซัม นามว่า โจฮันเนส วิลเฮ็ล์ม ฟอน ริชาร์ตสแตร หลังจากนั้นศาลของกรุงเฮกและกรุงเบอร์ลินได้ติดต่อกับพระองค์ โดยให้ ฮันเนส ฟานซัม พระสวามีนอกสมรส กับ เจ้าหญิงมาริแอนน์ ต้องเลิกราต่อกันไป แต่ยังสามารถมีสิทธิให้ดูแลบุตรได้ หลังจากนั้นเจ้าหญิงมาริแอนน์ได้ไปประทับ ณ อิตาลี ซึ่งพระราชบิดาทรงซื้อปราสาทบิรา โวลดา ให้ประทับ ว่ากันว่าพระองค์ทรงมีพระทัยบุญและเป็นเจ้าหญิงที่ชอบช่วยเหลือคนตกทุกข์ได้ยาก ก่อนจะสิ้นพระชนม์ลงเมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม 2426 สิริพระชันษา 73 ชันษา

neg:
เจ้าหญิงคริสตินาแห่งเดนมาร์ก
ในวันที่ 10 กรกฎาคม ค.ศ. 1541 เจ้าหญิงคริสตินาเสกสมรสกับฟรานซิส ดยุกแห่งบาร์ที่บรัสเซลส์ ฟรานซิสเคยหมั้นกับแอนน์แห่งคลีฟส์ ผู้ซึ่งต่อมาเป็นพระมเหสีองค์ที่สี่ในพระเจ้าเฮนรีที่ 8 แห่งอังกฤษ ในเดือนสิงหาคม เจ้าหญิงคริสตินาและดยุกฟรานซิสได้เสด็จมาถึงปงอามัวส์ซงในลอแรน โดยเสด็จไปเข้าเฝ้าดัชเชสพระพันปีหลวงฟิลิปปา จากนั้นก็เดินทางต่อไปยังเมืองหลวง คือ นองซี ชบวนเสด็จได้รับการอารักขาจากตระกูลกีส์ ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1541 เจ้าหญิงคริสตินา พร้อมพระสวามี และอองตวน ดยุกแห่งลอแรน พระสัสสุระได้เสด็จไปเยือนราชสำนักฝรั่งเศสที่ฟองแตนโบล ซึ่งพระสัสสุระได้ทรงถูกบีบบังคับให้ยกป้อมปราการสเตอเนแก่ฝรั่งเศส เจ้าหญิงคริสตินาทรงป้องกันไม่ให้เหตุการณ์นี้สร้างความแตกฉานระหว่างลอแรนกับจักรพรรดิ ในระหว่างสงครามฝรั่งเศสกับจักรพรรดิในปี ค.ศ. 1542 เจ้าหญิงประทับที่ราชสำนักฝรั่งเศสในหลายโอกาส โดยทรงเข้าเฝ้า สมเด็จพระราชินีเอเลนอร์ พระปิตุจฉา ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1544 เจ้าหญิงคริสตินาและเจ้าหญิงโดโรเทีย พระเชษฐภคินีได้เสด็จไปเข้าเฝ้าจักรพรรดิที่ชไปเออร์ มีรายงานว่าทรงพยายามโน้มน้าวให้จักรพรรดิสงบศึกกับฝรั่งเศส แต่ก็ไม่ประสบความสำเร็จ

neg:
ประวัติศาสตร์เดนมาร์ก
ประวัติศาสตร์เดนมาร์ก (History of Denmark) ประวัติศาสตร์ราชอาณาจักรเดนมาร์กมีจุดเริ่มต้นเมื่อย้อนกลับไป 12,000 ปีก่อน ในช่วงการสิ้นสุดยุคน้ำแข็งช่วงสุดท้าย ด้วยจากหลักฐานการตั้งถิ่นฐานที่เก่าแก่ที่สุดของมนุษย์ เรื่องราวของชาวเดนส์ได้มีการบันทึกเป็นลายลักษณ์อักษรในเอกสารครั้งแรกในช่วงปีค.ศ. 500 (พ.ศ. 1043) ซึ่งเอกสารเหล่านี้รวมทั้งงานเขียนของจอร์ดาเนสกับโปรโคไพอัส ด้วยการนับถือศาสนาคริสต์ของชาวเดนส์ราวค.ศ. 960 (พ.ศ. 1503) เป็นที่ชัดเจนว่ามีการสถาปนาระบอบกษัตริย์ในสแกนดิเนเวียที่ซึ่งปกครองในดินแดนที่เป็นประเทศเดนมาร์กในปัจจุบัน สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 แห่งเดนมาร์ก พระประมุของค์ปัจจุบันของเดนมาร์กทรงสืบราชสันตติวงศ์จากกษัตริย์ชาวไวกิงซึ่งก็คือ พระเจ้ากอร์ม เดอะ โอลด์และพระเจ้าฮารัลด์ บลูทูธ พระมหากษัตริย์พระองค์แรกๆของเดนมาร์ก ถือว่าราชาธิปไตยแห่งเดนมาร์กนั้นมีอายุเก่าแก่และยาวนานที่สุดในยุโรป

neg:
สมเด็จพระราชินีอันเนอ-มารีแห่งกรีซ
ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1964 มีการประกาศเรื่องการหมั้น แม้จะมีเสียงคัดค้านอย่างสุภาพของกลุ่มฝ่ายซ้ายในประเทศเดนมาร์ก ต่อมาทั้งสองพระองค์ได้ทรงจัดงานอภิเษกสมรสกัน เมื่อวันที่ 18 กันยายน ค.ศ. 1964 (สองสัปดาห์หลังพระองค์มีพระชนมายุครบ 18 พรรษา) โดยในพิธีอภิเษกสมรสของทั้งสองพระองค์ได้จัดขึ้นในอาสนวิหารเมโทรโพลิสกรีกออร์โธดอกซ์ในกรุงเอเธนส์ ซึ่งในงานนี้พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช และสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ ได้เสด็จพระราชดำเนินเป็นการส่วนพระองค์ เพื่อเข้าร่วมในพิธีมงคลสมรสครั้งนี้ด้วย

neg:
แอนน์แห่งเดนมาร์ก
สิบวันหลังจากการเสกสมรสโดยฉันทะที่เดนมาร์กแอนน์ก็เสด็จไปสกอตแลนด์ทางเรือแต่กองเรือของพระองค์ประสบเหตุการณ์ร้ายต่างๆ ในที่สุดขบวนของคณะผู้เดินทางก็จำต้องแล่นกลับไปยังฝั่งทะเลนอร์เวย์ และจากฝั่งทะเลพระองค์ก็เสด็จพระราชดำเนินทางบกไปยังออสโลเพื่อไปพำนักชั่วคราวพร้อมด้วยเอิร์ลแห่งมาริสคาลและผู้แทนจากสกอตแลนด์และเดนมาร์ก

neg:
อเล็กซานดราแห่งเดนมาร์ก
เจ้าหญิงอเล็กซานดราแห่งเดนมาร์ก ซึ่งภายหลังคือ สมเด็จพระราชินีแห่งสหราชอาณาจักร (อเล็กซานดรา แคโรไลนา มารี ชาร์ล็อต หลุยส์ จูเลีย; 1 ธันวาคม พ.ศ. 2387 - 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2468) เป็นพระมเหสีในสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 แห่งสหราชอาณาจักร และสมเด็จพระจักรพรรดินีแห่งอินเดียในช่วงระหว่างรัชกาลของพระสวามี ก่อนหน้านี้ทรงดำรงพระอิสริยยศเป็นเจ้าหญิงแห่งเวลส์ ระหว่างปี พ.ศ. 2406 - พ.ศ. 2444 (ยาวนานกว่าผู้ใดที่เคยดำรงพระอิสริยยศนี้) หลังการเสด็จสวรรคตของพระสวามีในปี พ.ศ. 2453 ตราบจนถึงการเสด็จสวรรคตของพระองค์เอง ทรงดำรงพระอิสริยยศเป็น สมเด็จพระบรมราชชนนี ที่ทรงเป็นทั้งพระราชินีและพระราชชนนีของกษัตริย์ที่ทรงครองราชย์อยู่ คือ สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 แห่งสหราชอาณาจักร แต่ไม่โปรดใช้พระอิสริยยศเช่นนี้ จึงได้มีพระอิสริยยศเป็น "สมเด็จพระราชินีอเล็กซานดรา" (Her Majesty Queen Alexandra) ตลอดการเป็นหม้ายของพระองค์

neg:
ฮันส์ คริสเตียน แอนเดอร์เซน
ฮันส์ คริสเตียน แอนเดอร์เซน (; ค.ศ. 1805-1875) ตามความเห็นของผู้คนที่มีชีวิตอยู่ร่วมสมัยกับเขา อานาเซินเป็นชาวเดนมาร์ก เขาเกิดในสลัม เป็นตัวตลกน่าสมเพชให้คนหัวเราะมาตลอดชีวิต แต่แล้วเขาก็ใช้คติหัวเราะทีหลังดังกว่า ด้วยบรรดางานเขียนที่เขาเรียกมันว่า "เรื่องเล่น ๆ" ที่เป็นนิทานสำหรับเด็ก ซึ่งทำให้ผู้ใหญ่ทั่วโลกนิ่งฟังด้วยตาโต แม้ว่าเขาจะเป็นนักเขียนบทละครพื้น ๆ กวีฝีมือธรรมดา นักเขียนนวนิยายชั้นดี และนักเขียนเรื่องท่องเที่ยวชั้นเลิศ หากในด้านนิทานแล้ว เขาก้าวไปถึงขั้นเยี่ยมยอดไร้ที่ติ กล่าวกันว่านิทานของเขาเป็นบรรณาการยิ่งใหญ่จากเดนมาร์กแก่โลกวรรณกรรม ฐานะเทียมเท่าโฮเมอร์, ดันเต, เชกสเปียร์, เซร์บันเตส และเกอเทอ