query: เรือบิสมาร์คจมลงในตอนเช้าของวันที่เท่าไหร่?

pos:
เรือประจัญบานบิสมาร์ค
บิสมาร์คได้ปฏิบัติการเพียงครั้งเดียวตลอดอายุการใช้งานอันสั้นของเธอ โดยจมลงในตอนเช้าของวันที่ 27 พฤษภาคม ค.ศ. 1941 ระหว่างปฏิบัติการไรนือบุง ซึ่งบิสมาร์คและเรือลาดตระเวนหนักอีกลำหนึ่งพยายามที่จะขัดขวางและทำลายขบวนเรือซึ่งแล่นระหว่างอเมริกาเหนือและสหราชอาณาจักร ขณะที่บิสมาร์คและเรือรบเยอรมันอีกลำหนึ่งกำลังพยายามที่จะแล่นออกไปยังมหาสมุทรแอตแลนติก เรือรบทั้งสองถูกค้นพบโดยกองทัพเรืออังกฤษ และถูกดึงเข้าสู่ยุทธนาวีช่องแคบเดนมาร์ก ระหว่างการรบเวลาสั้น ๆ เรือลาดตระเวนประจัญบานฮู้ด เรือธงของกองเรือหลวงและความภาคภูมิใจของกองทัพเรืออังกฤษ ถูกจมลงหลังจากถูกยิงเพียงไม่กี่นาที นายกรัฐมนตรีสหราชอาณาจักร วินสตัน เชอร์ชิลล์ ออกคำสั่ง "จมเรือบิสมาร์ค" ซึ่งกระตุ้นให้กองทัพเรืออังกฤษติดตามเรือบิสมาร์คไปอย่างไม่ลดละ

pos:
เรือประจัญบานบิสมาร์ค
สองวันถัดมา เมื่อบิสมาร์คเกือบจะไปถึงน่านน้ำที่ปลอดภัยแล้ว เครื่องบินปีกสองชั้นของกองทัพเรืออังกฤษได้ยิงตอร์ปิโดถล่มเรือและทำให้หางเสือเรือขัดข้อง ทำให้เรือรบหนักของอังกฤษสามารถตามทันบิสมาร์คได้ ในการรบที่เกิดขึ้นตามมาในช่วงเช้าของวันที่ 27 พฤษภาคม ค.ศ. 1941 บิสมาร์คถูกโจมตีอย่างหนักเป็นเวลานานเกือบสองชั่วโมงก่อนที่จะจมลงสู่ก้นทะเล การจมของบิสมาร์คได้รับการรายงานบนหน้าแรกของหนังสือพิมพ์หลายฉบับทั่วโลก

pos:
ยุทธนาวีครั้งสุดท้ายของบิสมาร์ค
วันที่ 26 พฤษภาคม ค.ศ.1941 เรือรบบิสมาร์คอยู่ห่างจากฝรั่งเศสไป 200 ไมล์ เรือหลวงปรินส์ออฟเวลส์ (53)ที่เสียหายยับเยินได้ส่งเรือหลวงนอร์ฟอล์คและเรือหลวงซัฟฟอร์คซึ่งเป็นเรือลาดตระเวนไปตามล่าเรือรบบิสมาร์ค พลเรือเอกโทเวย์บัญชาการจากเรือหลวงพระเจ้าจอร์จที่ 5ซึ่งเป็นเรือประจัญบาน กองเรือของเขาอยู่ห่างจากเรือรบบิสมาร์คทางทิศตะวันออกระยะ 300 ไมล์ กองพลเรือย่อย"หน่วยเอช"แล่นเข้าไปจากทิศใต้ พลเรือเอกโทเวย์ซึ่งตามหลังบิสมาร์คอยู่หลายชั่วโมงตั้งใจว่าอาวุธที่ดีที่สุดในการโจมตีอย่างรวดเร็วคือการโจมตีทางอากาศ เวลา 23.30 น.เรือหลวงวิคตอเรียสซึ่งเป็นเรือบรรทุกเครื่องบินได้ปล่อยเครื่องบินสวอร์คฟิชเครื่องบินปีก 2 ชั้นทิ้งตอร์ปิโด มันใช้ระบบเรดาห์รุ่นเก่าของมันในการนำวิถีสู่เรือรบบิสมาร์ค พวกมันแยกเป็นกลุ่ม 3 กลุ่มบินเป็นแถวเรียงเดี่ยวจากนั้นดิ่งชันลงมา 200 ฟุต เอี้ยวตัวสู่เป้าหมายและบินขนานกันเพื่อแยกวิถีของปืนต่อสู้อากาศยาน ขณะที่เครื่องบินสวอร์คฟิชกำลังเข้าใกล้ป้อมปืนของเรือรบบิสมาร์คได้ถูกยิงออกมา พลปืนเยอรมันได้ใช้ยุทธวิธีที่ชาญฉลาดพวกเขาได้ยิงอาวุธหลักของเรือรบบิสมาร์คลงไปในน้ำเพื่อสร้างม่านน้ำขนาดใหญ่ขึ้นมากั้นเครื่องบินสวอร์คฟิช นักบินได้ทิ้งตัวลงไปเหนือคลื่นเพียง 60 ฟุตพวกเขากำลังบินต่ำและช้ามากทำให้เรือบิสมาร์คไม่สามารถเล็งปืนได้ เครื่องบินสวอร์คฟิชได้ทิ้งตอร์ปิโดลงไปแต่เรือรบบิสมาร์คหลบตอร์ปิโดลูกแรกได้ จากนั้นเครื่องบินสวอร์คฟิชอีกลำได้ทิ้งตอร์ปิโดลงไปตอร์ปิโดโดนตรงกลางลำเรือแต่โดนในส่วนแนวเกราะหนาสร้างความเสียหายไม่มากนัก เพราะทิ้งตอร์ปิโดที่มีลำละ 1 ลูกเครื่องบินสวอร์คฟิชจึงรีบกลับเรือบรรทุกเครื่องบินทันที พลเรือเอกลึทเจนส์รู้ว่าเรือรบอังกฤษจะแล่นแบบซิกแซกเพื่อหลีกเลี่ยงการถูกโจมตีจากเรือดำน้ำเมื่อเรือรบอังกฤษอยู่ห่างไกลที่สุดเรือรบบิสมาร์คหันกราบเรือด้านขวาเต็มที่วกกลับไปตามเส้นทางเดิมของตนเองทำให้เรือรบของอังกฤษจับสัญญาณไม่เจอและแล่นผ่านเรือรบบิสมาร์คไป ไม่กี่ชั่วโมงต่อมาเจ้าหน้าที่พลเรดาห์ของอังกฤษทำงานอย่างเอาเป็นเอาตายเพื่อจับสัญญาณใหม่แต่ก็ไร้ประโยชน์ วันที่ 27 พฤษภาคม ค.ศ.1941 เวลา 17.00 น.หลังจากการจมเรือฮูด 24 ชั่วโมง เรือลาดตระเวนอังกฤษได้ส่งข้อความแก่พลเรือเอกโทเวย์มาว่า"จับสัญญาณของศัตรูไม่ได้"หล

neg:
ปฏิบัติการเบอร์ลิน (แอตแลนติก)
ปฏิบัติการเบอร์ลิน () เป็นการโจมตีเส้นทางทางการค้าที่ประสบความสำเร็จโดยเรือประจัญบานของเยอรมัน ชาร์นฮอร์ชต (Scharnhorst) และ ไกเซเนา (Gneisenau) ระหว่างเดือนมกราคมถึงเดือนมีนาคม ค.ศ. 1941 โดยมีผู้บัญชาการปฏิบัติการคือพลเรือเอกกึนเธอร์ ลึทเจนต์ ผู้ซึ่งภายหลังได้เป็นผู้สั่งการการเดินเรือของเรือบิสมาร์คและเรือเทียร์พิตส์

neg:
ยุทธนาวีครั้งสุดท้ายของบิสมาร์ค
"ยุทธนาวีครั้งสุดท้ายของบิสมาร์ค"เป็นการรบครั้งสุดท้ายของเรือบิสมาร์ค ซึ่งได้ถูกจมลงในวันที่ 27 พฤษภาคม ค.ศ.1941 โดยเครื่องบินสวอร์คฟิชจากเรือหลวงวิคตอเรียสเป็นเรือบรรทุกเครื่องบิน ถือเป็นจุดจบของเรือที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของครีกซมารีเนอ

neg:
เรือประจัญบานบิสมาร์ค
วันที่ 6 มีนาคม เรือบิสมาร์คได้รับคำสั่งแล่นเรือไปคีล โดยมีเครื่องบินขับไล่เมสเซอร์ชมิท เบเอฟ 109 (Messerschmitt Bf 109) จำนวนหลายลำ และเรือสินค้าติดอาวุธจำนวน 2 ลำทำหน้าที่คุ้มกันระหว่างเส้นทาง พร้อมเรือตัดน้ำแข็ง เมื่อเวลา 08:45 น. วันที่ 8 มีนาคม บิสมาร์คได้เกยตื้นที่ชายฝั่งด้านใต้ของคลองคีลเป็นเวลาสั้นๆ แม้ว่าจะหลุดออกมาใต้ภายในหนึ่งชั่วโมง เรือเดินทางถึงคีลในวันถัดมา ลูกเรือได้ทำการกักตุนอาวุธยุทธภัณฑ์ เชื้อเพลิง และเสบียงอื่นๆ และดำเนินการพรางเรือด้วยลายพรางแบบแดซเซิล (dazzle paint) วันที่ 12 มีนาคม เครื่องบินทิ้งระเบิดของอังกฤษได้เข้าโจมตีท่าเรือแต่ไม่ประสบผลสำเร็จ วันที่ 17 มีนาคม เรือประจัญบานเก่า เอสเอ็มเอส เชลซีน (SMS Schlesien) ซึ่งปัจจุบันดัดแปลงเป็นเรือตัดน้ำแข็ง คุ้มกันฝ่าน้ำแข็งไปถึงเมืองโกเทนฮาเฟน เพื่อฝึกความพร้อมในการรบ

neg:
อาร์เอ็มเอส ลูซิเทเนีย
อาร์เอ็มเอส ลูซิเทเนีย () คือชื่อเรือเดินสมุทรสัญชาติอังกฤษที่ครอบครองรางวัลบลูริบบันด์ (Blue Riband) ซึ่งมอบให้กับเรือที่เป็นเจ้าของสถิติเดินทางข้ามมหาสมุทรแอตแลนติกด้วยเวลาน้อยที่สุด และเป็นเรือที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลก ณ ขณะนั้น อาร์เอ็มเอส ลูซิเทเนียเดินสมุทรครั้งแรกโดยบริษัทสายการเดินเรือคูนาร์ดในปี ค.ศ. 1906 ซึ่งเป็นช่วงเวลาที่การค้าขายระหว่างสองฝากฝั่งของมหาสมุทรแอตแลนติกเป็นไปอย่างคึกคักและมีการแข่งขันที่รุนแรง ต่อมาในปี ค.ศ. 1915 อาร์เอ็มเอส ลูซิเทเนียถูกยิงด้วยตอร์ปิโดและอัปปางลงโดยเรือดำน้ำของเยอรมัน คร่าชีวิตลูกเรือและผู้โดยสารรวมทั้งสิ้น 1,198 คน

neg:
กลุ่มเกาะบิสมาร์ก
ชนผิวขาวพบกลุ่มเกาะนี้ครั้งแรกเมื่อต้นคริสต์ศตวรรษที่ 17 ตกเป็นดินแดนในอารักขาของเยอรมนี ใน ค.ศ. 1884 ออสเตรเลียเข้าครอบครองใน ค.ศ. 1914 และรวมเข้ากับดินแดนทรัสตีนิวกีนีในปี ค.ศ. 1920 ในระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง ญี่ปุ่นเข้ายึดครอง กองทับฝ่ายพันธมิตรได้ทิ้งระเบิดโจมตีเมืองหลายแห่ง

neg:
ยุทธนาวีครั้งสุดท้ายของบิสมาร์ค
หลังจากที่เรือประจัญบานบิสมาร์คได้จมเรือหลวงฮูด (51)ซึ่งเป็นสัญลักษณ์แห่งความภาคภูมิของอังกฤษในวันที่ 24 พฤษภาคม ค.ศ.1941 หลังจากที่ประชาชนทั่วทั้งอังกฤษรู้ข่าวเกี่ยวกับเรื่องเรือหลวงฮูดถูกจมโดยเรือบิสมาร์คประชาชนต่างรู้สึกโกรธแค้นและตกตะลึง ทำให้ทางกองทัพอังกฤษได้ตอบสนองอย่างรวดเร็วและเด็ดขาด

neg:
ก่อนฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก
เวลา 08.00 ของวันที่ 17 กรกฎาคม 2396, ยูเอสเอส คาไพรซ์ จากเซี่ยงไฮ้ถิงลิวเซวแล้วเคลื่อนไปทางซ้ายของลำห้วยซูโจวและลงสู่แม่น้ำแยงซี ในตอนกลางวัน บารอมิเตอร์ขึ้นไปถึง 29.71 นิ้วปรอท (100.6 กิโลปาสกาล) วันนั้นยูเอสเอส ซุสเควฮันนา (2393) และ ยูเอสเอส มิสซิสซิปปี (2384) เคลื่อนออกจากเอะโดะ ตามเส้นทางไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ที่บารอมิเตอร์แสดงค่า 30 นิ้วปรอท (100 กิโลปาสกาล) ซึ่งค่อนข้างสูงกว่าค่าเฉลี่ยตามสภาพฤดูกาลในท้องถื่น แต่พายุไซโคลนได้เข้ามาอย่างรวดเร็ว, ยูเอสเอส ซาราโตกา (2385) ออกจากเอะโดะไปยังเซี่ยงไฮ้ในเวลาเดียวกัน บารอมิเตอร์ก็แสดงค่า 29.84 นิ้วปรอท (101.0 กิโลปาสกาล)

neg:
พุธเพชฌฆาต
เป็นหนึ่งในเรือดั้งเดิม 49 ลำของวันพุธ เป็นเรือใบสามเสา ใบเรือมีสีเขียวเรืองรองทั้งในเวลากลางวันและกลางคืน มีบทบาทในการนำอาเธอร์มายังทะเลกั้นอาณาเขตเพื่อรับประทานอาหารกลางวันกับท่านหญิงวันพุธ แต่กลับจับได้ลีฟไปแทน แมนทิสจับลีฟไปด้วยข้อหาลักลอบขึ้นเรือ จนเธอต้องตกเป็นเด็กชายประจำเรือของแมนทิส ต่อมาแมนทิสถูกชีฟเวอร์ยึดจนเสียหาย และต้องถูกทำลายลงเมื่อท่าเรือของฟิเวอร์ฟิวยุบตัวลงเป็นกัปตันเรือแมนทิส หมายเลข 15,287 ตามความสำคัญ หน้าตาหล่อเหลา เขาแต่งเครื่องแบบเต็มยศสีฟ้าเทอร์คอยส์แบบสอบเข้าตรงช่วงเอว บนไหล่และปลายแขนมีดิ้นทองมากมายประดับอยู่ เป็นเครื่องแบบที่ลอกมาจากชุดของพลเรือเอกในโลกแห่งหนึ่งในอาณาจักรชั้นที่สอง เขายังเป็นต้นหนนักเวทย์ของเรืออีกด้วยเป็นรองกัปตันเรือแมนทิส เขามีหน้าตาหล่อเหลารองจากสเวลล์ หรือไม่ถึงกับหล่อมาก เพราะเขาหัวล้านและเสียหูไปข้างหนึ่งเนื่องจากการระเบิดของสุญญะ บางครั้งเขาก็ชอบสวมหมวกขนสัตว์สีม่วงแต่ลูกเรือมักจะบอกเขาว่ามันทำให้เขาดูแย่ยิ่งกว่าเดิมเสียอีก เขายังเป็นต้นต้นหนนักเวทย์ของเรืออีกคนอัลเบิร์ตเป็นเด็กชายประจำเรือที่ประจำการอยู่บนเรือฟลายอิ้ง แมนทิสมานานแล้ว เป็นคนช่วยสอนลีฟให้รู้จักหน้าที่ของเด็กชายประจำเรือ เช่น ศัพท์เฉพาะต่างๆ ธรรมเนียม และการต่อสู้ เขาถูกฆ่าตายโดยอำนาจเวทมนตร์ของฟีเวอร์ฟิว หรืออาจจะเป็นตัวฟีเวอร์ฟิวเอง

neg:
ยุทธนาวีที่ช่องแคบเดนมาร์ก
วันที่ 24 พฤษภาคม ค.ศ.1941 เรือรบเยอรมัน 2 ลำแล่นผ่านน่านน้ำแอตแลนติกเหนือโดยมีเรือลาดตระเวนหนัก ปรินซ์ ออยเก็นและเรือประจัญบานบิสมาร์ค เรือรบบิสมาร์คกำลังเดินทางครั้งแรกเพื่อทำภารกิจลับสุดยอด รหัส"เอกซ์เซอร์ไซน์ ไลน์" แผนของเยอรมันก็คือลอบเข้าไปในแอตแลนติกโดยไม่ให้ถูกจับได้และโจมตีขบวนกองเรือของสัมพันธมิตร แต่เยอรมันไม่รู้ตัว 30 ไมล์ทางตะวันออกเฉียงใต้มีเรือรบอังกฤษ 2 ลำแล่นตัดมาด้วยความเร็วเต็มที่ เรือหลวงปรินส์ออฟเวลส์ (53)และความภาดภูมิแห่งราชนาวีอังกฤษเรือหลวงฮูด (51) แผนการรบของอังกฤษได้ผิดไปจากที่คาดไว้ โดยหวังที่จะโจมตีกองเรือเยอรมันไปถึงปากช่องแคบเดนมาร์กและแล่นตัดเป็นรูปตัว T เพื่อยิงปืนทุกกระบอกจากข้างลำเรือ แต่ระหว่างคืนน้นอังกฤษได้คลาดกับศัตรูไปพอรุ่งเช้าก็พบว่าตนนั้นอยู่นอกตำแหน่งไปเสียแล้วตอนนี้เยอรมันกำลังได้เปรียบโดยพบว่าเยอรมันทำสำเร็จด้วยความบังเอิญ แต่กองเรืออังกฤษไม่หวาดหวั่น"ฮูด"คือสัญลักษณ์แห่งแสนยานุภาพของราชนาวีอังกฤษ เวลา 5.52 น.เรือหลวงฮูดเริ่มยิงก่อน กระสุนกระทบกราบขวาของเรือปรินซ์ออยเก็น เรือหลวงปรินซ์ออฟเวลล์ระดมยิงไปอย่างรวดเร็วกระสุนนั้นได้พลาดเป้าไป น้ำจำนวนมากพุ่งพล่านขึ้นรอบเรือรบบิสมาร์คแต่น่าแปลกที่พลเรือเอกกึนเธอร์ ลึทเจนต์ยังไม่สั่งให้ยิง แท้จริงแล้วงานของลึกเจนส์ไม่ใช่การสู้กับเรือรบงานของเขาคือการทำลายการค้าถ้าเรือของเขาเสียหายอย่างหนักเขาก็ต้องกลับไปที่ท่าเรือแล้วภารกิจก็จบสิ้น เรือรบของอังกฤษกระหน่ำยิงแต่ลึทเจนส์ยังปฏิเสธที่จะยิงโต้กลับ ในที่สุดพลเรือเอกแอร์นสท์ ลินเดมันน์ผู้จนตรอกได้ก้าวเข้ามาและพูดว่า"ผมจะไม่ยอมให้เรือผมถูกยิงจมไปต่อหน้าต่อตา"หลังจากนั้นเรือรบบิสมาร์คเปิดฉากยิง กระสุนขนาด 1 ตันจากเรือรบบิสมาร์คพุ่งไปสู่เรือหลวงฮูดโดยที่รู้กิตติศัพท์ว่ากระสุนที่ตกลงมาจากแนวลาดดิ่งซึ่งเรียกว่า"กระสุนมุมสูง"จะสามารถเจาะทะลุลึกและระเบิดภายในได้ง่ายๆตรงส่วนดาดฟ้าของเรือซึ่งเป็นเกราะบาง เมื่อเรือหลวงฮูดรู้ภัยของกระสุนมุมสูงเรือหลวงฮูดจึงรุดเข้าไปโดยพยายามเข้าใกล้ให้มากพอที่จะทำให้พลปืนเยอรมันยิงในวิถีแนวราบและหวังว่ากระสุนจะโดนส่วนเกราะตัวเรือหนา 12 นิ้วแทนที่จะเป็นส่วนดาดฟ้าบางๆ การระดมยิงครั้งแรกของเรือรบบิสมาร์ดเกือบพลาดเป้าไปกระสุนระเบิดที่ข้างกราบเรือข้างซ้ายของเรือหลวงฮูด เรือรบบิสมาร์คยิงอีกครั้ง พลปืนเยอรมันเล็งเป้าด้วยความแม่นฉมัง เวลา 5.55 น.กระสุนจากเรือรบบิสมาร์คแล่นตัดคลังกระสุนของเรือหลวงฮูดทำให้กระสุนต่อสู้อากาศยานขนาด 4 นิ้วระเบิดอย่างใหญ่และไฟได้เผาร่างลูกเรือจนวอดวาย กระสุนอีกนัดของเรือรบบิสมาร์คโดนที่หอหลักของเรือหลวงฮูด สถานการณ์น่าสิ้นหวัง ในระยะ 8 ไมล์ พลเรือเอกแลนสล็อต ฮอลแลนด์ผู้การเรือหลวงฮูด บัญชาการให้กลับลำเรือเพื่อให้เรือยิงจากด้านข้างได้อย่างเต็มที่ แต่พลเรือเอกฮอลแลนด์คำนวณผิด เรือรบบิสมาร์คได้ยิงออกไปโดยล็อกเป้าหมายไว้ที่เรือหลวงฮูด เวลา 6.00 น.กระสุนเจาะเกราะขนาด 1 ตันนัดหนึ่งก็เจาะเข้าสู่จุดตายของเรือหลวงฮูดเข้าพอดี กระสุนเจาะเกราะทะลุเข้าไปในเรือหลวงฮูดทำให้ดินปืนในห้องเก็บดินระเบิดลุกเป็นไฟ ต่อมาทหารเรือบนเรือหลวงปรินซ์ออฟเวลล์ดูภาพอันน่าสยองของเปลวไฟที่ประทุขึ้นจากดาดฟ้าของเรือหลวงฮูดที่ย่อยยับด้วยความตกตะลึงและแล้วเปลวไฟจากดินปืนจำนวนมหาศาลในห้องเก็บดินระเบิดทำให้เกิดสิ่งที่เรียกว่า"การคุระอุไหม้"จากนั้นระเบิดลูกใหญ่ก็ทำให้ตัวเรือโก่งบิดและฉีกตัวเรือหลวงฮูดขาดเป็น 2 ท่อน ส่วนหัวเชิดตั้งขึ้นบนอากาศขณะที่ส่วนกลางจมลงไป น่านน้ำอีกฝั่งเรือรบบิสมาร์คดูการล่มสลายของเรือหลวงฮูด ในขณะที่เรือหลวงฮูดเคลื่อนตัวลงใต้เกลียวคลื่นป้อมปืนหัวเรือก็ยิงออกมาเป็นครั้งสุดท้ายท้าทายการระดมยิงก่อนจมลงสู่ความมืดใต้ท้องทะเล ลูกเรืออังกฤษ 1,418 คนรวมทั้งพลเรือเอกฮอลแลนด์จมลงพร้อมกับเรือหลวงฮูด ตอนนี้เรือรบบิสมาร์คและเรือรบปรินซ์ออยเก็นมาให้ความสนใจกับเรือหลวงปรินซ์ออฟเวลล์แล้ว เรือหลวงปรินซ์ออฟเวลล์ยังเป็นเรือใหม่ไม่เคยมีประสบการณ์การรบมาก่อนและมีปัญหาด้านเครื่องยนต์อยู่ด้วยปืนของเรือหลวงปรินซ์ออฟเวลล์ติดตั้งไว้มากมายแต่ 8 ใน 10 นั้นอยู่ในฐานปืนใหม่ที่ซับซ้อนซึ่งยังไม่ได้รับการทดสอบและขัดข้อง ผู้บัญชาการเรือหลวงปรินซ์ออฟเวลล์จอห์น ลีชบัญชาการให้หันกราบเรือขวาเพื่อเลี่ยงซากเรือหลวงฮูด เรือรบบิสมาร์คและเรือรบปรินซ์ออยเก็นหันปืนไปยังเรือหลวงปรินซ์ออฟเวลล์ที่โดดเดี่ยวจากนั้นก็กระหน่ำยิงทั้งอาวุธหลักและอาวุธรอง นัดแรกโดนที่ส่วนกราบหลังของเรือหลวงปรินซ์ออฟเวลล์ นัดที่สองโดนหอบังคับการกับการทางด้านหลังของฐานปืนส่วนกระสุนชุดต่อไปโดนตัวเรือที่ใต้ปั่นจั่นยกเครื่องบินกับปล่องไฟและดาดฟ้าเรือและอีก 3 นัดได้ตกลงทะเลไป แต่การกราดยิงของเรือรบ 2 ลำของเยอรมันก็มากเกินไปสำหรับเรือหลวงปรินซ์ออฟเวลล์ที่ขัดข้อง มันถูกยิงจนเสียหายถึง 7 นัด ทหารเรือ 14 นายเสียชีวิตปืนบนเรือติดค้างชะงัก หลั้งจากกระหน่ำยิงถึง 23 ครั้งเรือหลวงปรินซ์ออฟเวลล์ควันโขมงและล่าถอยไปทางตะวันออกเฉียงใต้ พลเรือเอกลึทเจนส์ปฏิเสธที่จะไม่ตามไป เรือรบบิสมาร์คได้รับความเสียหายจากกระสุน 3 นัดจากเรือหลวงปรินซ์ออฟเวลล์ทำให้น้ำทะเล 2,000 ตันไหลท่วมทะลักเข้ามาในห้องใต้ท้องเรือและถังน้ำมันก็แตกด้วย น้ำมันอันมีค่ากำลังรั่วไหล พลเรือเอกลึกเจนส์ต้องหาท่าเรือและทำการซ่อมแซมให้เร็วที่สุด เวลา 18.14 น.ของวันที่ 24 พฤษภาคม ค.ศ.1941 เรือรบบิสมาร์คแยกทางกับเรือรบปรินซ์ออยเก็นและมุ่งหน้าไปยังฐานหลบภัยที่ฝรั่งเศสซึ่งนาซียึดครองอยู่

neg:
เครื่องร่อนกิมลี่
บ่ายวันที่ 23 กรกฎาคม 2526 เครื่องบิน โบอิง 767-200 ของสายการบิน แอร์แคนาดา เที่ยวบินที่ 143 พร้อมผู้โดยสาร 61 คน และลูกเรือ 8 คน บินจาก ท่าอากาศยานนานาชาติมอนทรีอัล ปิแอร์ อิลเลียต ทรูโด ในมอนทรีอัลไปยังท่าอากาศยานนานาชาติเอ็ดมินตันเมืองเอ็ดมอนตัน ขณะที่บินไปได้ครึ่งทาง ที่ความสูง 41,000 ฟุต น้ำมันก็เกิดหมดกลางอากาศ ท่ามกลางความงงงวยของเหล่านักบิน เมื่อเครื่องยนต์ค่อยๆ ดับไปทีละตัว นักบินจึงตัดสินใจว่าจะลงจอดฉุกเฉินที่สนามบินเมืองวินนิเพกซึ่งใกล้ที่สุด โดยหวังว่าเครื่องยนต์ที่เหลืออยู่คงพอช่วยพยุงให้ไปถึงสนามบินได้
มิหนำซ้ำ เครื่องยนต์ทั้งหมดเกิดดับสนิท ถึงตอนนี้สนามบินวินนิเพกอยู่ไกลเกินเกินกว่าจะไปถึงเสียแล้ว เวลาก็เหลือน้อยนิด เครื่องบินใหม่เอี่ยมหนัก 120 ตัน ราคา 40 ล้านดอลลาร์ กำลังร่วงลงด้วยความเร็ว 600 เมตร/นาที กัปตันโรเบิร์ต (บ๊อบ) เพียร์สัน และนักบินที่หนึ่ง เมาริซ ควินทอล ต่างพากันหาสถานที่ที่พอจะลงจอดได้ใกล้ที่สุด จนพบสนามบินเก่าแห่งหนึ่งในเมืองกิมลี่ ซึ่งตอนนี้แปลงร่างไปเป็นสนามแข่งรถ ถึงมันจะอยู่ห่างออกไปเป็นร้อยไมล์ แต่พวกเขาก็ไม่มีทางเลือกอื่น จำต้องลองเสี่ยงดวงสักครั้ง
แม้กัปตันเพียร์สันจะเป็นนักเล่นเครื่องร่อนมือฉมัง จึงมีทักษะที่จะช่วยแก้ปัญหาเฉพาะหน้านี้ได้ ทว่า ขณะนั้นในสนามแข่งรถกำลังจัดงานวันครอบครัว ผู้คนกำลังตั้งโต๊ะปิคนิคกันอย่างสนุกสนาน ชาวบ้านตาดำๆ หารู้ไม่ว่า อีกไม่กี่อึดใจกำลังจะเกิดเรื่องลุ้นระทึกเกิดขึ้นในระยะประชิดตัว
กัปตันเพียร์สันบังคับเครื่องบินที่ตอนนี้กลายสภาพเป็นเครื่องร่อนไร้เครื่องยนต์ร่อนลงสนามบินกิมลี่อย่างทุลักทุเล ท่ามกลางผู้มาปิคนิคที่แตกฮือหนีตายกันจ้าละหวั่น แต่ถึงกระนั้นก็มีเพียงผู้ได้รับบาดเจ็บ 10 คน

neg:
กึนเธอร์ ลึทเยนต์
กึนเธอร์ ลึทเยนต์ () เป็นนายพลเรือแห่งกองทัพเรือเยอรมัน ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง และได้เสียชีวิตไปพร้อมกับ การจมของเรือประจัญบานบิสมาร์ค

neg:
สงครามแปซิฟิก
กองทัพอังกฤษ ออสเตรเลียและดัตช์ ซึ่งต้องเสียกำลังพลและทรัพยากรไปกับการทำสงครามกับเยอรมนีเป็นระยะเวลากว่าสองปี และยังพัวพันอย่างหนักในตะวันออกกลาง แอฟริกาเหนือและที่อื่น ๆ ไม่สามารถจัดเตรียมการป้องกันได้มากไปกว่าการต้านทานที่ไม่เป็นชิ้นเป็นอันต่อทหารญี่ปุ่นผู้กรำศึก ฝ่ายสัมพันธมิตรประสบความพ่ายแพ้ถึงขั้นหายนะหลายครั้งในช่วงหกเดือนแรกของสงคราม เรือรบอังกฤษหลักถึงสองลำ เอชเอ็มเอส รีพัลซ์ และเอชเอ็มเอส ปรินส์ออฟเวลส์ ถูกจมในการโจมตีทางอากาศของญี่ปุ่นนอกชายฝั่งมาลายาเมื่อวันที่ 10 ธันวาคม ค.ศ. 1941

neg:
ไวต์สตาร์ไลน์
สายการเดินเรือไวต์สตาร์ ได้ซื้อ SS Bismarck และเปลี่ยนชื่อ เป็น RMS Majestic

neg:
เหตุเรือล่มในจังหวัดภูเก็ต พ.ศ. 2561
เมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2561 เรือท่องเที่ยวสามลำล่มและจมในบริเวณ เกาะเฮ ใกล้จังหวัดภูเก็ต ประเทศไทย ในช่วงที่เกิดพายุฉับพลัน มีผู้เสียชีวิตสี่สิบเจ็ดราย และสามรายสูญหายไป ทุกคนอยู่บนเรือสองชั้น"ฟีนิกซ์ พีซี ไดวฟ์วิง" ซึ่งมีผู้คน 105 คน ประกอบด้วยนักท่องเที่ยว 93 คน (ทั้งหมดเป็นชาวจีนยกเว้นเพียง 2 คนเป็นชาวยุโรป) และมีไกด์นำเที่ยวลงเรือไปด้วยอีก 12 คน เรือลำดังกล่าวกำลังเดินทางจากเกาะราชากลับท่าเรืออ่าวฉลอง กำหนดการออกเดินทาง 16.30 น. มี นาย สมจริง บุญธรรม เป็น กัปตันเรือ

neg:
ภาวะเศรษฐกิจตกต่ำครั้งใหญ่
ตั้งแต่ ค.ศ. 1925 เป็นต้นมา ราคาหุ้นจึงแกว่งตัวขึ้น ๆ ลง ๆ อย่างรุนแรง นักธุรกิจและธนาคารซึ่งไม่มั่นใจในตลาดหุ้นจึงพยายามเรียกคืนหนี้สินที่ปล่อยกู้ไปราคาหุ้นจึงดิ่งลงเรื่อยๆ จนตลาดหุ้นที่วอลสตรีท นครนิวยอร์ก ล้มลงเมื่อวันอังคารที่ 29 ตุลาคม ค.ศ. 1929 เหตุการณ์ดังกล่าวต่อมาเรียกว่าอังคารทมิฬ (Black Tuesday) ความเสียหายทางการเงินครั้งนี้ไม่เพียงทำให้เกิดหนี้เสียจำนวนมากจนธนาคารหลายพันแห่งต้องล้มลงและมูลค่าความเสียหายมากกว่า 30,000 ล้านดอลลาร์ แต่ยังนำไปสู่ภาวะเศรษฐกิจตกต่ำครั้งใหญ่ของสหรัฐอเมริกาและขยายตัวไปยังประเทศต่าง ๆ ทั่วโลกอย่างรวดเร็วภายในเวลาอั้นสั้น

neg:
เหตุเรือบรรทุกน้ำตาลล่มในแม่น้ำเจ้าพระยา พ.ศ. 2554
วันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2554 วิทยา ผิวผ่อง ผู้ว่าราชการจังหวัดพระนครศรีอยุธยา ได้สั่งอพยพชาวบ้านในพื้นที่ให้ออกไปอยู่ในที่ปลอดภัย และเตรียมแจ้งความดำเนินคดีกับเรือดังกล่าว จากการทำตลิ่งพัง โดยก่อนหน้านี้เมื่อปี พ.ศ. 2553 ได้เคยเกิดเหตุเรือพ่วงบรรทุกข้าวสารจมหนึ่งลำ และเรือพ่วงที่เหลือพุ่งเข้าชนตลาดน้ำวัดท่าการ้อง เมื่อเวลา 13.00 น. พบสัตว์น้ำในแม่น้ำเจ้าพระยาโผล่หัวขึ้นมาหายใจเป็นจำนวนมาก และบางตัวเริ่มลอยตาย ด้านนัทธี บ่อสุวรรณ นายอำเภอบางปะอิน เปิดเผยว่าจุดที่สัตว์น้ำเริ่มตายนั้นอยู่ห่างจากจุดที่เรือล่ม 30 กิโลเมตร ด้านกรมควบคุมมลพิษเข้าตรวจสอบคุณภาพน้ำ พบว่า ค่าออกซิเจนละลายน้ำ (DO) ในอำเภอบางไทรลดลงจาก 3.8 มิลลิกรัมต่อลิตร เหลือ 0.5 มิลลิกรัมต่อลิตร และอำเภอเมืองปทุมธานี ลดลงจาก 3.8 มิลลิกรัมต่อลิตร เหลือ 2.8 มิลลิกรัมต่อลิตร ด้านกรมประมงแจ้งว่า ให้ผู้เลี้ยงปลากระชังในเขตแม่น้ำเจ้าพระยาย้ายหรือจับปลาขาย จากน้ำเสียที่เกิดขึ้นซึ่งเคลื่อนตัวลงมาด้วยอัตราเร็ว 800 ลูกบาศก์เมตรต่อวินาที

neg:
มหาวิหารเคอนิชส์แบร์ค
ในปลายเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1944 เรือบินทั้งระเบิดของบริติชก็ทำการทิ้งระเบิดที่เคอนิชส์แบร์คอยู่สองคืน คืนแรกในคืนวันที่ 26/27 สิงหาคมส่วนใหญ่ไม่ลงในตัวเมือง แต่คืนที่สองในวันที่ 29/30 สิงหาคมทำลายบริเวณตัวเมืองเก่าของเคอนิชส์แบร์ค (รวมทั้งคไนพ์ฮอฟ) รวมทั้งมหาวิหาร ผู้คนและส่วนใหญ่ที่เป็นเด็กราวร้อยคนที่หนีเข้ามาหลบภัยอยู่ในโบสถ์ภายใต้หอแหลมเสียชีวิตไปกับระเบิด

neg:
กบฏแมนฮัตตัน
ในที่สุดมีการทิ้งระเบิดขนาด 50 กก. จากเครื่องบินแบบ Spitfire และ T6 ใส่เรือรบหลวงศรีอยุธยาที่อยู่กลางแม่น้ำเจ้าพระยา ลูกระเบิดดังกล่าวทะลุดาดฟ้าลงไประเบิดในคลังกระสุนใต้ท้องเรือ จึงจนกระทั่งเวลาประมาณ 15.00 น. ของวันที่ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2494 เรือก็จม และในเวลา 17.00 เรือหลวงคำรณสินธุ์ ซึ่งทำหน้าที่คุ้มครองคลังน้ำมันอยู่ที่บริเวณกรมอู่ทหารเรืออับปางลงอีกลำหนึ่ง ส่วนกรมอู่ทหารเรือไฟไหม้เสียหายทั้งหมด จอมพล ป. พิบูลสงคราม ถูกทหารเรือที่อยู่บนเรือสวมเสื้อชูชีพนำว่ายน้ำหลบหนีออกมาได้ ที่สุดทั้งฝ่ายกบฏและรัฐบาลเปิดการเจรจากัน ฝ่ายกบฏได้ปล่อยตัวจอมพล ป. ให้กับฝ่ายรัฐบาล โดยผ่านทางทหารเรือด้วยกัน ซึ่ง พล.ร.อ.สินธุ์ ก็ได้นำตัวคืนสู่วังปารุสกวัน กองบัญชาการตำรวจนครบาล ในเวลาประมาณ 23.00 น. ของวันนั้น

neg:
เอสเอสเกรตอีสเทิร์น
30 สิงหาคม ค.ศ. 1859 เกรตอีสเทิร์นออกเดินทางเที่ยวปฐมฤกษ์ โดยไม่มีบรูเนล เพราะบรูเนลเกิดปัญหา ในขณะเดินทาง เครื่องยนต์ไม่สามารถรับแรงดันสูงที่เกิดจากการสร้างแรงขับเคลื่อนผลักเรือที่ใหญ่มหาศาลได้ เครื่องยนต์เครื่องหนึ่งได้ระเบิดขึ้น มีคนงานเสียชีวิต เกิดรอยรั่วขนาดใหญ่มากใกล้เคียงกับขนาดรอยรั่วของเรือไททานิก เมื่อชนภูเขาน้ำแข็ง(ในหลังจากนั้น 53 ปี) แต่ทั้ง ๆ ที่ไททานิกใหญ่กว่าเกรตอีสเทิร์นถึง 2.4 เท่า และรอยรั่วขนาดดังกล่าวล่มไททานิกได้ แต่ไม่สามารถล่มเกรตอีสเทิร์นได้

neg:
ดาส โบท
ภาพยนตร์กล่าวถึงภารกิจของเรืออู 96 ที่ปฏิบัติการทำลายขบวนเรือสินค้าของอังกฤษแถบทะเลเมดิเตอเรเนียนและมหาสมุทรแอตแลนติก ก่อนจะถูกกองเรือของอังกฤษโจมตีจนเสียหายอย่างหนักระหว่างเล็ดลอดผ่านช่องแคบยิบรอลตา เพื่อไปเทียบท่าเพื่อเติมน้ำมันและเสบียงอาหารที่ลา โรเชล ประเทศฝรั่งเศส และถูกเครื่องบินทิ้งระเบิดฝ่ายสัมพันธมิตรจมลงขณะจอดอยู่ที่ท่าเรือ ในวันคริสต์มาส พ.ศ. 2484

neg:
แผ่นดินไหวในลิสบอน พ.ศ. 2298
แผ่นดินไหวดังกล่าวเกิดขึ้นเมื่อเช้าวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2298 ซึ่งเป็นวันสมโภชนักบุญทั้งหลาย (All Saints' Day) วันหยุดของนิกายคาทอลิก รายงานร่วมสมัยระบุว่าแผ่นดินไหวเกิดขึ้นนาน 3.5-6 นาที ทำให้เกิดรอยแรกขนาดใหญ่กว้าง 5 เมตรเกิดขึ้น ณ ใจกลางนคร ผู้รอดชีวิตต่างเร่งรุดไปยังพื้นที่เปิดของท่าเรือเพื่อความปลอดภัยและเฝ้ามองขณะที่น้ำลดต่ำลง ประมาณ 40 นาทีหลังเกิดแผ่นดินไหว คลื่นสึนามิขนาดยักษ์ได้พัดท่วมท่าเรือและเขตเมือง ไปจนถึงแม่น้ำทากัส หลังจากนี้ยังมีคลื่นสึนามิอีกสองคลื่นเกิดขึ้นตามมา ในบางพื้นที่ เพลิงได้โหมลุกอย่างรวดเร็วและลุกไหม้นานถึงห้าวัน

neg:
อาร์เอ็มเอส คาร์เพเทีย
วันที่ 15 เมษายน ค.ศ. 1912 เรืออาร์เอ็มเอส ไททานิก ชนกับภูเขาน้ำแข็งและอัปปางระหว่างการเดินทางข้ามมหาสมุทรแอตแลนติกครั้งแรก เจ้าหน้าที่วิทยุให้ส่งสัญญาณขอความช่วยเหลือออกไป และเรืออาร์เอ็มเอส คาร์เพเทีย (RMS Carpathia) รับสัญญาณขอความช่วยเหลือของไททานิกได้ และตอบกลับ และคาร์เพเทียจะไปถึงเรือไททานิกภายในเวลา 4 ชั่วโมง เวลา 4 นาฬิกา 10 นาที อาร์เอ็มเอส คาร์เพเทีย ได้เข้าไปช่วยเหลือผู้รอดชีวิตบนเรือสำรองทั้งหมดและพาสู่นิวยอร์ก และเรือคาร์เพเทียก็ได้มาถึงเมืองนิวยอร์กในวันที่ 18 เมษายน เวลาประมาณ 9.00 น.

neg:
พระเจ้าลุดวิจที่ 2 แห่งบาวาเรีย
การสวรรคตของลุดวิจที่ทะเลสาบสตาร์นเบิร์กเป็นเรื่องที่ยังที่น่าสงสัยกันอยู่ เมื่อวันที่ 13 มิถุนายน ปี ค.ศ. 1886 เวลาหกโมงเย็นลุดวิจทรงขอออกไปเดินกับด็อกเตอร์กุดเด็น ด็อกเตอร์กุดเด็นตกลงและสั่งไม่ให้ยามเดินตามไปด้วย ทั้งลุดวิจและด็อกเตอร์กุดเด็นไม่ได้กลับมาจากการเดิน คืนเดียวกันร่างของทั้งสองคนก็พบลอยน้ำใกล้ฝั่งทะเลสาบสตาร์นเบิร์กเมื่อเวลาห้าทุ่ม หลังจากที่สวรรคตก็มีการสร้างชาเปลเพื่อเป็นอนุสรณ์ตรงที่พบพระศพ ทุกวันที่ 13 มิถุนายนของทุกปีจะมีพิธีรำลึกถึงพระองค์

neg:
ปฏิบัติการเบอร์ลิน (แอตแลนติก)
หลังเติมเชื้อเพลิง เรือรบเยอรมันพลาดกับขบวนเรือ เอชเอกซ์-111 (convoy HX-111) แต่กับพบขบวนเรือเปล่าที่แล่นกลับสหรัฐโดยบังเอิญ มากกว่า 12 ชั่โมง เรือห้าลำได้จมลง แต่การโจมตีได้รับการรายงาน กองเรือรบย้ายลงใต้สู่อะโซร์สเพื่อสกัดเส้นทางเดินเรือระหว่างแอฟริกาตะวันตกและอังกฤษ

neg:
รายชื่อตัวละครในวันพีซ
พอกลับบ้านเกิดก็เล่าการผจญภัยให้คนฟังเหมือนเรื่องเพ้อฝัน วันหนึ่งเล่าเรื่องขุมทองที่จายาให้พระราชาฟัง จึงร่วมเดินทางกับพระราชา,ทหาร 2 พันนาย แต่เมื่อถึงจายา ทหารเหลือ 100 นาย กับไม่พบขุมทองกับหมู่บ้าน พระราชาที่โกรธแค้นจึงจับตัวไปประหารที่บ้านเกิด ต่อหน้าประชาชนท่ามกลางเสียงหัวเราะ คำพูดสั่งเสียก่อนตายคือ ขุมทองจมลงไปในทะเลแน่นอน โดยพวกลูกเรือคณะสำรวจนั่นไปยืนยันแต่ไม่มีใครเชื่อ จนกลายเป็นนิทานที่เล่าสู่กันฟังไปทั่ว
ทะเลทางใต้ ขึ้นชื่อเรื่องสมุนไพรทางการแพทย์มากที่สุด
อาณาจักรที่ในอดีตเคยส่งเรือออกผจญภัย จนเรือหลงขึ้นไปบนเกาะแห่งท้องฟ้าเมื่อ 200 ปีก่อน
เกาะมหาสมบัติ ที่เป็นไปด้วยสมุนไพรมากมาย กับบนยอดเขามีพืชนานาชนิดกับรังของนกยักษ์ที่เคยถูกขับไล่จากที่อื่น พวกนกเข้าใจผิดว่าคนนบนเกาะมาขับไล่ ทั้ง 2 ฝ่ายจึงป้องกันตัว จนเกิดสงคราม แต่เพราะช็อปเปอร์ตอนถูกคุมะส่งมาที่เกาะได้ช่วยให้ทั้ง 2 ฝ่ายมีสันติต่อกันได้
เกาะที่ล่มสลายเพราะกองทัพปฏิวัติ
เกาะที่ตกเป็นสถานที่น่าสงสัยว่าเป็นบ้านเกิดของคนรักกับลูกของโรเจอร์

neg:
เอ็ดเวิร์ด สมิธ
ช่วงดึกของวันที่ 14 เมษายน ค.ศ. 1912 เมื่อมีการพบภูเขาน้ำแข็งขวางเส้นทางของไททานิก จึงมีการเลี้ยวเรือหลบ ทว่าไม่สามารถหลบได้พ้น ทำให้เรือไททานิกได้แล่นเฉี่ยวชนกับภูเขาน้ำแข็ง ทำให้เกิดรอยรั่วยาวหลายเมตรที่กราบขวาด้านหัวเรือ ส่งผลให้น้ำเริ่มท่วมเข้ามาในตัวเรืออย่างรวดเร็ว หลังจากกัปตันสมิธ โธมัส แอนดรูวส์ วิศวกรผู้ออกแบบไททานิก และวิศวกรคนอื่นๆได้ตรวจดูความเสียหายแล้ว ก็พบว่าเรือไททานิกคงทนอยู่ได้ไม่กี่ชั่วโมง จึงได้มีการขนย้ายผู้คนไปยังเรือบดสำรอง ซึ่งมีจำนวนน้อยเมื่อเทียบจำนวนผู้โดยสารที่มีมากกว่า 2,000 คน แต่เรือสำรองสามารถจุผู้โดยสารรวมกันได้ประมาณ 1,200 คนเท่านั้น แต่การขนย้ายผู้โดยสารในช่วงแรกเป็นไปอย่างช้าๆ จนกระทั่งช่วงเที่ยงคืนของวันถัดมา คือ 15 เมษายน ค.ศ. 1912 สถานการณ์เริ่มวุ่นวายเมื่อผู้โดยสารรู้ว่าเรือกำลังจะจม มีการยิงพลุและใช้สัญญาณเอสโอเอส (SOS) เพื่อขอความช่วยเหลือจากเรือลำอื่น แต่ก็ไม่ทันการณ์เมื่อไททานิกได้จมลงสู่ท้องมหาสมุทรแอตแลนติกในเวลาประมาณ 2.00 น. ซึ่งการจมของเรือไททานิกครั้งนี้ มีผู้รอดชีวิตเพียง 700 กว่าคน มีผู้เสียชีวิตกว่า 1,500 คน

neg:
เหตุเรือล่มในจังหวัดภูเก็ต พ.ศ. 2561
ต่อมาวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2561 นาย นิพัฒน์ กลัดนาค อายุ 37 ปีนักประดาน้ำของ บริษัท สปิท เทค จำกัด ได้เสียชีวิตลงที่โรงพยาบาลวชิระภูเก็ต ภายหลังปฏิบัติหน้าที่กู้เรือจนได้รับบาดเจ็บเข้าโรงพยาบาลตั้งแต่วันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2561

neg:
เรือประจัญบานบิสมาร์ค
อ้างอิง

neg:
เหตุเรือล่มในทะเลสาบวิกตอเรีย พ.ศ. 2561
เหตุเรือล่มในทะเลสาบวิกตอเรีย เกิดขึ้นในวันที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2561 ตามเวลาท้องถิ่น โดยเรือข้ามฟาก ชื่อ เอ็มวี นเยเรเร ซึ่งออกจากเมืองบูโกโรราซึ่งอยู่บนเกาะอูเรคเว เดินทางไปยังเกาะอูคารา ประสบเหตุพลิกคว่ำห่างจากท่าเทียบเรือของเกาะอูคารา 50 เมตร มีผู้เสียชีวิต 224 ราย โดยผู้เสียชีวิตเป็นผู้หญิง 126 ราย ผู้ชาย 71 ราย เด็กหญิง 17 ราย เด็กชาย 10 ราย รอดชีวิต 41 ราย ผู้โดยสารทั้งหมด 265 ราย หลังเกิดเหตุ ประธานาธิบดี จอห์น มากูฟูลี ประธานาธิบดี แทนซาเนีย สั่งให้ไว้ทุกข์ทั่วประเทศเป็นเวลา 4 วัน และให้จับกุมผู้จัดการเรือข้ามฟาก ผู้ที่ต้องรับผิดชอบในเหตุการณ์ และให้รัฐบาลรับผิดชอบค่าใช้จ่ายในงานศพทั้งหมดต่อมา นาย คาสซิม มาจาลิวา นายกรัฐมนตรี ประเทศแทนซาเนีย ได้เป็นประธานในพิธีฝังศพแห่งชาติ ที่จัดขึ้นที่เกาะอูคารา ซึ่งเขาระบุว่าจะสร้างอนุสรณ์สถานขึ้นเพื่อรำลึกถึงผู้เสียชีวิตจากเหตุการณ์ครั้งนี้

neg:
วิลเลิม บาเรินตส์
ในปี ค.ศ. 1594 เรือของบาเรินตส์ออกจากเกาะเตเซิล พร้อมกับเรืออีก 2 ลำซึ่งแยกกันค้นหาเส้นทางเดินเรือทางเหนือผ่านทางด้านเหนือของไซบีเรียและด้านตะวันออกของเอเชีย เขาไปถึงชายฝั่งตะวันตกของกลุ่มเกาะโนวายาเซมลยาและแล่นเรือต่อไปทางทิศเหนือจนต้องกลับลงมาเมื่อเรือเดินทางไปเจอภูเขาน้ำแข็ง ในปีถัดมา บาเรินตส์ร่วมเดินทางไปกับเรือ 7 ลำ ผ่านช่องแคบระหว่างชายฝั่งไซบีเรียกับเกาะไวกัช แต่จำต้องเดินทางกลับหลังจากพบว่าทะเลคารากลายเป็นน้ำแข็ง ความพยายามครั้งที่ 3 ในปี ค.ศ. 1596 ก็ล้มเหลวอีก ครั้งนี้เขาออกเดินทางไปกับเรือ 2 ลำซึ่งมียัน ไรป์ และยาโกบ ฟัน เฮมส์แกร์ก เป็นกัปตัน พวกเขาได้พบกลุ่มเกาะสฟาลบาร์ จากนั้นมุ่งหน้าไปยังกลุ่มเกาะโนวายาเซมลยา แต่เรือของบาเรินตส์ซึ่งมีเฮมส์แกร์กเป็นกัปตันก็ติดน้ำแข็งอยู่ริมชายฝั่งเกาะเหนือของกลุ่มเกาะ ลูกเรือจึงต้องใช้ชีวิตอยู่บนน้ำแข็งตลอดฤดูหนาว เมื่อถึงเดือนมิถุนายนของปีถัดมา น้ำแข็งที่จับเรืออยู่ยังไม่คลายตัว พวกเขาจึงลงเรือเล็กออกไปในทะเล แต่บาเรินตส์ก็เสียชีวิตกลางทะเลขณะกำลังอ่านแผนที่ ไม่เป็นที่ทราบแน่ชัดว่าร่างของเขาถูกฝังบนเกาะเหนือหรือถูกทิ้งในทะเล

neg:
เรือพิฆาตคะซุมิ
ในวันที่ 6 เมษายน ค.ศ. 1945 คะซุมิ ได้คุ้มกันเรือประจัญบานยามาโตะ จากทะเลใน (อยู่ระหว่าง เกาะฮนชู เกาะชิโกะกุ และ เกาะคีวชู) เพื่อเข้าปฏิบัติการเท็งโงโจมตีกองกำลังฝ่ายสัมพันธมิตรที่จังหวัดโอะกินะวะ เรือคะซุมิอับปางในวันที่ 7 เมษายนจากการโจมตีของเครื่องบินของกองกำลังเฉพาะกิจที่ 58 เรือพิฆาตฟุยุซุกิได้เข้าช่วยเหลือผู้รอดชีวิตและจมเรือด้วยการยิงตอร์ปิโด 2 ลูกห่างออกไป 275 กิโลเมตรทางตะวันตกเฉียงใต้ของเมืองนะงะซะกิ (Nagasaki) () °E / 30.46; 128.92)

neg:
ครีคส์มารีเนอ
เรือที่มีชื่อเสียงโด่งดังที่สุดของครีคส์มารีเนอคือ เรือ-อู ซึ่งส่วนใหญ่ได้ถูกสร้างขึ้นภายหลังจากแผนการเซ็ดได้ถูกยกเลิกไปในช่วงแรกของสงครามโลกครั้งที่สอง. "ฝูงหมาป่า"(Wolfpacks) เป็นกลยุทธ์ทางยุทธวิธีในการรวบรวมกลุ่มของเรือดำน้ำในการโจมตีขบวนเรือขนส่งสินค้าของอังกฤษได้อย่างรวดเร็วในช่วงครึ่งแรกของยุทธการแห่งแอตแลนติก (Battle of the Atlantic) แต่กลยุทธ์นี้ส่วนใหญ่ถูกละทิ้งไปในช่วงครึ่งหลังของสงคราม.พร้อมกับเรืออู,ได้ตรวจค้นหาโจมตีเรือบนผิวน้ำ (รวมทั้งการสนับสนุนของเรือลาดตระเวน) ถูกนำมาใช้เพื่อทำลายการส่งสินค้าของสัมพันธมิตรในช่วงแรกของสงคราม,เรือที่มีชื่อเสียงโด่งดังมากที่สุดของเหล่านี้คือเรือลาดตระเวน Admiral Graf Spee และ Admiral Scheer และเรือรบประจัญบาน บิสมาร์ค.อย่างไรก็ตาม,การนำเรือคุ้มกันมาใช้ในการคุ้มครองขบวนเรือสินค้า,โดยเฉพาะอย่างยิ่งในมหาสมุทรแอตแลนติก,ได้ลดประสิทธิภาพเป็นอย่างมากในการตรวจค้นหาโจมตีบนผิวน้ำต่อขบวนเรือสินค้า.

neg:
ปฏิบัติการเท็งโง
เพราะยะมะโตะแล่นได้ช้ามากทำให้ตกเป็นเป้าได้ง่าย เครื่องบินตอร์ปิโดสหรัฐได้มุ่งการโจมตีไปที่หางเสือและท้ายเรือเพื่อจะได้ส่งผลต่อความสามารถในการคัดท้ายและพวกเขาก็ทำสำเร็จ เวลา 14:02 น.หลังจากได้รับแจ้งว่าเรือไม่สามารถคัดท้ายได้และกำลังจะจมลง พลเรือโท อิโต ได้สั่งยกเลิกภารกิจ ทำการสละเรือ และให้เรือที่เหลืออยู่เริ่มทำการช่วยเหลือผู้รอดชีวิต ยะมะโตะได้ส่งข้อความนี้ต่อเรือที่เหลือด้วยสัญญาณธงเพราะเครื่องรับส่งวิทยุประจำเรือถูกทำลาย
เวลา 14:05 น. ยะมะโตะก็หยุดลงอย่างสิ้นเชิงและเรือเริ่มเอียงตัว พลเรือโท อิโต และกัปตันเรือปฏิเสธที่จะสละเรือหนีไปพร้อมกับลูกเรือที่รอดชีวิต เวลา 14:20 น. ยะมะโตะได้พลิกคว่ำและเริ่มจมลง () เวลา 14:23 น. เรือเกิดระเบิดขึ้นอย่างรุนแรง ตามรายงานที่ได้รับสามารถมองเห็นและได้ยินไกลถึงเมืองคะโงะชิมะซึ่งห่างออกไป 200 กม. และก่อให้เกิดเมฆรูปเห็ดสูง 20,000 ฟุตกลางอากาศ มีการกล่าวอ้างว่าแรงระเบิดของเรือทำให้เครื่องบินสหรัฐที่สังเกตการอยู่ในขณะนั้นตกหลายลำ เชื่อกันว่าการระเบิดเกิดจากไฟของระเบิดที่โดนเข้าบริเวณคลังแสงหลักของเรือ

neg:
พระเจ้าลุดวิจที่ 2 แห่งบาวาเรีย
รัฐบาลประกาศว่าการสวรรคตของลุดวิจเป็นการฆ่าตัวตายโดยการจมน้ำตาย ซึ่งไม่เป็นความจริง สาเหตุการสวรรคตของลุดวิจไม่เคยมีการอธิบายอย่างเป็นจริง เป็นที่ทราบกันว่าพระเจ้าลุดวิจทรงว่ายน้ำแข็งและที่บริเวณที่พบพระศพน้ำก็ลึกเพียงแค่เอว รายงานการชันสูตรพระศพก็บ่งว่าไม่มีน้ำในปอด จึงเป็นไปไม่ได้ที่จะสวรรคตโดยการจมน้ำตาย สาเหตุการสวรรคตยังคงเป็นปริศนามาจนทุกวันนี้เพราะราชวงศ์วิทเทลส์บัคยังไม่ยอมให้แก้ปัญหา สาเหตุการสวรรคตจึงมีด้วยกันหลายทฤษฏี ทฤษฏีเชื่อกันว่าลุดวิจถูกลอบปลงพระชนม์โดยศัตรูขณะที่ทรงพยายามหนีจากเบิร์ก และอ้างกันว่าทรงถูกยิงตาย แต่เจคอป ลิเดิลนักตกปลาประจำพระองค์กล่าวว่าสามปีหลังจากที่สวรรคต ลิเดิลถูกบังคับให้สาบานว่าจะไม่เอ่ยปากกับใครถึงเรื่องที่เกิดขึ้น ลิเดิลก็ไม่ได้กล่าวอะไรกับใครแต่ทิ้งบันทึกที่มาพบเอาหลังจากที่ลิเดิลเสียชีวิตไปแล้ว ในบันทึกกล่าวว่าตัวลิเดิลเองซุ่มรอลุดวิจอยู่ในเรือที่จะพาพระองค์ไปกลางทะเลสาบเพื่อจะไปสมทบกับผู้ที่จะช่วยหลบหนีคนอื่นๆ แต่เมื่อทรงก้าวมาทางเรือ ลิเดิลก็ได้ยินเสียงปืนจากฝั่ง ลุดวิจล้มลงมาในเรือและสวรรคตทันที อีกทฤษฏีหนึ่งสันนิษฐานว่าลุดวิจสวรรคตตามธรรมชาติอาจจะจากหัวใจวายหรือเส้นโลหิตในสมองแตก ระหว่างที่ทรงพยายามหลบหนีเพราะอากาศที่ทะเลสาบเย็น บางคนก็เชื่อว่าสิ่งที่ง่ายที่สุดในการเฉลยปัญหานี้คือการชันสูตรพระศพใหม่ เพื่อจะได้รู้กันเป็นที่แน่นอน เพราะถ้าทรงถูกยิงจริงก็เป็นสิ่งที่ง่ายที่จะพบแม้ว่าจะเกิดขึ้นนานมาแล้วก็ตาม

neg:
มอริส ฟาร์ก
ในเดือนกันยายน ค.ศ. 1947 GERS ได้วางแผนที่จะใช้ชุดของการดำน้ำเพื่อตรวจสอบระดับความลึกสูงสุดที่นักดำน้ำลึกสามารถเข้าถึงได้ วันที่ 17 กันยายน ฟาร์กทำการดำน้ำครั้งแรกใกล้กับฐานทัพเรือฝรั่งเศสที่ตูลง เขาลงสายสมอโดยทำเครื่องหมายตามระยะห่าง โดยได้เซ็นชื่อของเขาเพื่อรับรองความลึกที่เขาสามารถไปถึงได้ และระยะลากจูงในระดับที่ปลอดภัยซึ่งแนบไปกับเข็มขัดของเขา เพื่อให้เพื่อนที่อยู่ภาคพื้นดินได้รู้ว่าเขายังมีชีวิตอยู่ หลังจากนั้นสามนาที ที่การบันทึกระดับความลึก 385 ฟุต ฟาร์กได้หยุดการส่งสัญญาณ ตาเยจึงได้สั่งให้ดึงเขาขึ้นมา ส่วนฌ็อง ปีนาร์ ได้ดำน้ำลงไปเพื่อหาเขา ซึ่งนั่นได้พบกับฟาร์กที่อยู่ในสภาพหมดสติ โดยหลอดปิดปากแขวนอยู่บนหน้าอกของเขา ความพยายามในการช่วยเหลือชีวิตเป็นไปอย่างต่อเนื่องถึงสิบสองชั่วโมง แต่ฟาร์กก็ได้เสียชีวิตลง อาการเมาไนโตรเจนเป็นสาเหตุการเสียชีวิตของเขาโดยหลอดปิดปากได้หลุดออกและจมน้ำตาย

neg:
ยุทธนาวีที่ช่องแคบเดนมาร์ก
จากการยุทธนาวีครั้งนี้ทำให้ทั้งอังกฤษตกตะลึงและเสียขวัญเป็นอย่างมากจากเหตุการณ์นี้เพราะรู้ดีว่าเรือหลวงฮูดเป็นเรือที่ไม่มีวันจม หลังจากนั้นอังกฤษก็ได้สั่งให้กองทัพเรือและอากาศให้ตามล่าและทำลายเรือรบบิสมาร์คไปให้ถึงที่สุดไม่ว่าจะเสียอะไรก็ตามเพื่อล้างแค้นเรือหลวงฮูด

neg:
ซีปัง
อุเมสึชาญฉลาดในการตัดสินใจอย่างมีเหตุผล ไม่ว่าเมื่อเรือมิไรจะถูกโจมตีหรือลูกเรือของตนจะตัดสินใจเข้าร่วมรบกับจักรพรรดินาวีญึ่ปุ่นก็ตาม ระหว่างที่เรือมิไรปฏิบัติการถอนกำลังทหารญี่ปุ่นในหมู่เกาะอะลูชัน (Aleutian Islands) อุเมสึได้รับบาดเจ็บที่ศีรษะอย่างหนักระหว่างที่เรือมิไรสู้กับเรือรบชั้นแอตแลนตาของสหรัฐอเมริกา เขาจึงต้องเข้ารับการรักษาตัวที่เมืองโยโกสึกะและมอบอำนาจตำแหน่งผู้บังคับการเรือให้แก่คาโดมัตสึ ต่อมาเมื่ออุเมสึทราบข่าวว่าคุซากะมีแผนการสร้างระเบิดปรมาณูจึงเดินทางไปยังเมืองนานกิงพร้อมกับเรือโทคิซารากิแห่งจักรพรรดินาวีญี่ปุ่นเพื่อหยุดยั้งแผนการของคุซากะแต่ไม่สำเร็จและเสียชีวิตระหว่างพยายามขัดขวางการเคลื่อนย้ายยูเรเนียมความเข้มข้นสูงของคุซากะ

neg:
การปฏิวัติคิวบา
เรือยอตกรันมา มาถึงคิวบาเมื่อวันที่ 2 ธันวาคม ค.ศ. 1956 ที่มีพี่น้องกัสโตรและสมาชิกขบวนการ 26 กรกฎาคมอื่นอีก 80 คน โดยสารบนเรือมาด้วย เรือดังกล่าวมาถึงสองวันช้ากว่ากำหนดเพราะเรือบรรทุกน้ำหนักมาก ไม่เหมือนระหว่างการแล่นระหว่างฝึกซ้อม ความล่าช้านี้ดับความหวังแก่การประสานโจมตีร่วมกับขบวนการฝ่ายยาโน หลังมาถึงและหลบหนีจากเรือ กลุ่มกบฏเริ่มตีฝ่าเข้าไปในทิวเขาเซียร์รามาเอสตรา ทางตะวันออกเฉียงใต้ของคิวบา สามวันหลังการการเดินป่าเริ่มขึ้น กองทัพของบาติสตาโจมตีและสังหารผู้โดยสารมากับเรือแกรนมาส่วนมาก ขณะที่จำนวนแท้จริงนั้นยังเป็นที่ถกเถียงกัน แต่ทราบว่ามีผู้โดยสารมากับเรือไม่เกินยี่สิบคนจากเดิมแปดสิบสองคนรอดชีวิตจากการเผชิญหน้าครั้งแรกอันนองเลือดกับกองทัพคิวบาและหลบหนีเข้าสู่ทิวเขาเซียร์รามาเอสตรา กลุ่มผู้รอดชีวิตนั้นมีฟิเดล กัสโตร ราอุล กัสโตร และกามีโล เซียนฟวยโกส ผู้รอดชีวิตที่กระจัดกระจาย คนเดียวหรือในกลุ่มเล็ก ท่องผ่านทิวเขามองหาคนอื่น ๆ ท้ายที่สุด ชายทั้งหมดกลับมาพร้อมหน้ากันอีกครั้ง ด้วยความช่วยเหลือของชาวนาผู้ฝักใฝ่ และจะก่อตั้งแกนนำของกองทัพกองโจร เซเลีย ซันเชสและไฮย์ดีเอ ซันตามาเรีย (น้องสาวของอาเบล ซันตามาเรีย) รวมอยู่ในนักปฏิวัติหญิงผู้สนับสนุนฟิเดล กัสโตรในทิวเขาด้วย

neg:
เรือประจัญบานมูซาชิ
ความเร็วของเรือมุซาชิ เหลือเพียง 6 นอต น้ำเข้าเรือมากจนดาดฟ้าหัวเรือจมอยู่ใต้น้ำ ในการโจมตีระลอกที่ 5 นี้ เรือถูกลูกระเบิด 2 ลูก และตกใกล้เรืออีก 3 ลูก ลูกที่ตกถูกเรือได้ ทะลุดาดฟ้าลงไปทำลายหม้อน้ำ หมายเลข 1 และพัดลมของหม้อน้ำ หมายเลข 2 และ 5 ด้วย ต่อมาหม้อน้ำหมายเลข 2 4 และ 6 ก็เสียหายตามไปด้วย ทำให้ไอน้ำส่งไปยังเครื่องจักรใหญ่ไม่ได้ เรือมีความเร็วเหลือเพียง 2 นอต แต่ยังไม่ยอมจมง่าย ๆ เรือถูกตอร์ปิโดรวม 21 ลูก และลูกระเบิด ขนาด 450 กิโลกรัม อีก 17 ลูก นอกจากนั้นยังมีลูกระเบิดที่ตกระเบิดใกล้เรืออีกกว่า 20 ลูก แต่เรือที่ได้รับการออกแบบให้ทุกส่วนมีการป้องกันอย่างดี จึงเสียหายไม่มากนัก ปัญหาสำคัญก็คือ การปรับสมดุล แก้อาการเอียงของเรือ เมื่อเรือถูกตอร์ปิโดทางกราบซ้าย ก็ต้องปล่อยน้ำทะเลเข้าถังอับเฉาทางกราบขวา เพื่อแก้อาการเอียง แต่ เมื่อถูกหลายลูก เข้าก็ต้องปล่อยน้ำทะเลเข้า มาแก้เอียงมากขึ้น จนหัวเรือมุดต่ำลง จน ดาดฟ้าจากหัวเรือจนถึงป้อ ปืนหมายเลข 1 มีน้ำท่วมเต็มเหมือนทะเลสาบ แม้การโจมตีจะผ่านไปกว่า 3 ชั่วโมง แล้วก็ไม่สามารถแก้ไข อาการจมน้ำของหัวเรือได้ เรือต้องลอยลำ อยู่รอเวลาจมเท่านั้น ในที่สุด พลเรือตรี อิงุจิ โตชิฮิระ ผู้บังคับการเรือประจัญบาน มุซาชิ ก็จำต้องสั่งสละ เรือใหญ่ โดยตัวท่านได้ยอมจมไปกับเรือ ต่อมาไม่นานส่วนท้ายเรือ มุซาชิ ก็ยกสูงขึ้น เพราะหัวเรือได้จมลงไปใต้น้ำแล้ว เรือเอียงซ้ายแล้วจมลงสู่ใต้ทะเล และจมมิดน้ำเมื่อเวลา 1930 ของวันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2487 ซึ่งเป็นเวลาที่ดวงอาทิตย์ลับขอบฟ้าพอดี

neg:
สงครามกลางเมืองลิเบีย
วันที่ 28 มีนาคม กำลังผสมสู้รบในยุทธนาการทางนาวิกครั้งแรกเมื่อยูเอสเอส แบร์รี ซึ่งได้รับการสนับสนุนจากอากาศยานลาดตระเวน พี-3 โอไรออน และอากาศยานโจมตี เอ-10 ธันเดอร์โบลท์ สู้รบกับเรือของยามฝั่งลิเบีย วิตโตเรีย และเรือลำที่เล็กกว่าอีกสองลำ หลังเรือลำดังกล่าวเริ่มเปิดฉากยิงไม่เลือกใส่เรือพาณิชย์ในท่ามิสราตา วิตโตเรียถูกทำให้หมดสมรรถภาพและถูกบีบให้เข้าจอดที่หาด ขณะที่เรืออีกลำหนึ่งถูกจม และลำที่สามถูกทิ้ง วันเดียวกัน เครื่องบินเจ็ตอังกฤษทำลายรถถังสองคันและยานยนต์หุ้มเกราะสองลำใกล้กับมิสราตา และบังเกอร์กระสุนในพื้นที่ซาบา

neg:
ยูเอสแอร์เวย์ เที่ยวบินที่ 1549
วันที่ 15 มกราคม 2552 ยูเอสแอร์เวย์ เที่ยวบินที่ 1549 (AWE1549) ซึ่งเป็นเครื่องแอร์บัส เอ320 ที่กัปตัน เชสลีย์ บี. "ซัลลี" ซัลเลนเบอร์เกอร์ (Chesley B. "Sully" Sullenberger) ผู้ช่วยนักบินเจฟฟรี สไคลส์ (Jeffrey Skiles) เป็นคนขับลงจอดบนน้ำฉุกเฉินแบบไม่เดินเครื่องในแม่น้ำฮัดสินหลังการชนนกหลายครั้งเป็นเหตุให้เครื่องยนต์เจ็ตทั้งสองเครื่องหยุดทำงาน ผู้โดยสารและลูกเรือทั้งหมด 155 คนบนเครื่องได้รับการอพยพหลบภัยจากลำตัวเครื่องที่จมน้ำบางส่วนขณะจมลงแม่น้ำ โดยได้รับการกู้ภัยจากเรือที่อยู่ในละแวกนั้น มีคนบนเครื่องได้รับบาดเจ็บหลายคน บางคนบาดเจ็บสาหัส แต่มีเพียงคนเดียวที่ต้องให้เข้าโรงพยาบาลข้ามคืน เหตุการณ์นี้ถูกเรียกว่า "ปาฏิหาริย์แม่น้ำฮัดสัน" และไม่นาน บางบันทึกก็ยกกัปตันซัลเลนเบอร์เกอร์เป็นวีรบุรุษ

neg:
ภัยพิบัติทางอากาศมิวนิก
โศกนาฏกรรมมิวนิก เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1958 เมื่อเครื่องบินของสายการบินบริติชยูโรเปียนแอร์เวย์ส เที่ยวบิน 609 พุ่งชนกับรันเวย์ของสนามบินมิวนิก-รีม ในมิวนิก ประเทศเยอรมนีตะวันตก โดยเครื่องบินลำดังกล่าวเป็นลำที่ผู้เล่นของแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ชุดที่ได้รับการขนามนามว่า "บัสบีเบบส์" โดยสารอยู่ด้วย เหตุการณ์นี้มีผู้โดยสารเสียชีวิต 23 คน จากทั้งหมด 44 คน ซึ่ง 8 คนเป็นผู้เล่นของแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ส่วนศพที่เหลือเป็นเจ้าหน้าที่สโมสร, แฟนบอล และนักข่าว นอกจากนี้ยังมีผู้ที่ได้รับบาดเจ็บเสียชีวิตที่โรงพยาบาลอีก 3 คนผู้เล่นของแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดเสียชีวิตทันที 7 ราย และ ดันแคน เอ็ดเวิร์ด ซึ่งได้รับบาดเจ็บ เสียชีวิตในวันที่ 21 กุมภาพันธ์ ที่โรงพยาบาล หลังจากนั้น จอห์นนี เบอร์รี และ แจ็คกี บลันช์ฟลาวเวอร์ ได้เลิกเล่นฟุตบอลอย่างถาวร ขณะที่ แมตต์ บัสบี ได้รับบาดเจ็บสาหัสต้องรักษาตัวที่โรงพยาบาลมากกว่า 2 เดือน

neg:
การล่มของดัลนีวอสตอก
เรือลากอวนสัญชาติรัสเซีย "ดัลนีวอสตอก" () ล่มลงในวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2558 นอกชายฝั่งของคาบสมุทรคัมชัตคา ในทะเลโอค็อตสค์ ลูกเรือ 56 คนจากลูกเรือทั้งหมด 132 คนของเรือ ถูกยืนยันแล้วว่าเสียชีวิต ด้วยปฏิบัติการช่วยเหลือผู้รอดชีวิต เรือลากอวนนี้ล่มลงในทางตะวันตกของครูโตโกรอฟสกี ซึ่งเป็นที่ที่มีผู้คนตั้งถิ่นฐานอยู่ในเขตโซโบเลฟสกี

neg:
โรส เดวิท บูเคเตอร์
2 นาฬิกา 20 นาที วันที่ 15 เมษายน พ.ศ. 2455 เรือจมมิดลำ แจ๊คได้ช่วยเหลือให้โรสรอดจนถึงเวลาที่เรือบดเข้ามาช่วยเหลือ แต่แจ๊คต้องเสียชีวิตเสียเอง

neg:
มอธแมน
มอธแมน มีรายงานการพบเห็นอีกครั้งเมื่อวันที่ 27 มิถุนายน ค.ศ. 2007 ก่อนที่สะพานข้ามแม่น้ำมิสซิสซิปปี I-35W จะถล่มลงมาในวันที่ 1 สิงหาคม ปีเดียวกัน มีผู้เสียชีวิต 13 ราย ในชั่วโมงเร่งด่วน

neg:
หาดยูทาห์
กองพลทหารราบที่ 4 ได้ลงจอดด้วยจำนวนทหาร 21,000 นายบนยูทาห์ที่มีผู้เสียชีวิตจำนวนเพียง 197 นาย พลทหารโดดร่มที่ได้เดินทางมาถึงด้วยร่มชูชีพและเครื่องร่อนจำนวนที่เพิ่มขึ้นอีก 14,000 นาย ด้วยผู้เสียชีวิตจำนวน 2,500 นาย ประมาณ 700 นายได้สูญหายในหน่วยช่างวิศวกร กองพันรถถังที่ 70 และเรือขนส่งได้ถูกจมลงโดยศัตรู ความสูญเสียของเยอรมันนั้นยังไม่ทราบ แชร์บัวก์ถูกยึดเมื่อวันที่ 26 มิถุนายน แต่คราวนี้เยอรมันได้ทำลายท่าเรือ ซึ่งไม่ได้นำกลับมาเข้าสู่ปฏิบัติการเต็มรูปแบบจนถึงเดือนกันยายน

neg:
บิสมาร์ก (รัฐนอร์ทดาโคตา)
บิสมาร์ก () เป็นเมืองหลวงของรัฐนอร์ทดาโคตา สหรัฐอเมริกา เป็นเคาน์ตีซีตของเบอร์ลีเคาน์ตี เป็นเมืองที่มีประชากรมากเป็นอันดับ 2 ของรัฐรองจากเมืองฟาร์โก โดยมีประชากร 61,272 คน จากการสำรวจประชากรในปี ค.ศ. 2010 ขณะที่มหานครมีประชากร 108,779 คน. เมืองก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1872 และสถาปนาเป็นเมืองหลวงในปี ค.ศ. 1889 บิสมาร์กตั้งอยู่ริมฝั่งตะวันออกของแม่น้ำมิสซูรี

neg:
บริติชแอร์เวย์ เที่ยวบินที่ 5390
10 มิถุนายน 2533 เครื่องบิน บีเอซี 1-11 ของสายการบินบริติช แอร์เวย์ เที่ยวบินที่ 5390 นำผู้โดยสารและลูกเรือจากท่าอากาศยาเบอร์มิงแฮม ไปยังปลายทางท่าอากาศยานมาลากาของสเปน
เวลา 7:33น. หลังจากเครื่องเทคออฟขึ้นเรียบร้อย ในระหว่างที่ลูกเรือกำลังเตรียมเสิร์ฟอาหารเช้าอยู่นั้นเอง จู่ๆ ก็เกิดเสียงดังออกมาจากห้องนักบิน กระจกหน้าต่างด้านซ้ายติดที่นั่งของกัปตันหลุดกระเด็นออกจากตัวเครื่อง ทำให้ร่างของกัปตัน ทิม แลนแคสเตอร์ ถูกดูดหลุดออกนอกหน้าต่างไปครึ่งตัว เดชะบุญที่เข่าข้างหนึ่งยังติดอยู่กับแผงควบคุม สภาพในตอนนี้คือท่อนบนอยู่นอกเครื่อง ส่วนท่อนล่างติดแหง็กอยู่ในเครื่อง ท่ามกลางอากาศเย็นยะเยือกและแรงลม 500 ไมล์/ชม. และด้วยออกซิเจนที่เบาบางทำให้เขาหมดสติกลางอากาศ
ในจังหวะนั้น นักบินผู้ช่วย อลาสแตร์ แอตชิสัน ยังคงควบคุมเครื่องไว้ได้ ส่วนพนักงานต้อนรับบนเครื่องบินหนุ่ม ไนเจล อ็อกเดน วิ่งเข้ามาช่วยคว้าขาอีกข้างของกัปตันไว้ได้ทัน แต่ความโกลาหลในห้องนักบินก็ยังดำเนินต่อไป เพราะนักบินผู้ช่วยแอตชิสันติดต่อวิทยุกับหอบังคับการบินได้อย่างลำบาก แต่ยังโชคดีที่สามารถกู้ระบบบินอัตโนมัติกลับคืนมาได้ ส่วนอ็อกเดนเมื่อดึงยื้อร่างกัปตันไว้สักพักก็เริ่มจะหมดแรง ลูกเรือคนอื่นจึงรีบวิ่งเข้ามาช่วย ตอนนี้หน้าของกัปตันโดนลมแรงพัดกระแทกหน้าต่างจนช้ำไปหมด ตอนนั้นทุกคนต่างคิดว่ากัปตันต้องไม่รอดแน่แล้ว ซึ่งแอตชิสันก็ตะโกนสั่งทุกคนว่าห้ามปล่อยร่างกัปตันเด็ดขาดไม่ว่าเขาจะยังมีชีวิตอยู่หรือไม่ เพราะร่างอาจปลิวไปยังเครื่องยนต์ทางซ้ายจนเกิดระเบิดและตายกันยกลำได้
ในที่สุด แอตชิสันก็ได้รับแจ้งจากหอควบคุมให้นำเครื่องลงจอดฉุกเฉินที่ท่าอากาศยานเซาท์แธมตันได้ ในขณะที่ลูกเรือก็สามารถดึงเข่าของกัปตันให้หลุดจากแผงควบคุม เพื่อให้แอตชิสันนำเครื่องลงได้ แต่ลูกเรือที่เข้ามาช่วยก็ยังคงกอดขากัปตันไว้ต่อไป และแล้วในเวลา 7:55น. เครื่องก็ลงจอดอย่างปลอดภัยบนรันเวย์ 2 โดยไม่มีใครได้รับบาดเจ็บหรือเสียชีวิต ยกเว้นกัปตันแลนแคสเตอร์และพนักงานต้อนรับไนเจล อ็อกเดนได้รับบาดเจ็บที่แขนซ้ายในระหว่างที่ดึงขากัปตัน

neg:
เรือประจัญบานบิสมาร์ค
การอับปางของเรือลำนี้เกิดขึ้นหลังการปฏิบัติการไรนือบุง นายกรัฐมนตรีสหราชอาณาจักร วินสตัน เชอร์ชิลล์ ออกคำสั่ง "จมเรือบิสมาร์ค" ซึ่งกระตุ้นให้กองทัพเรืออังกฤษติดตามเรือบิสมาร์คไปอย่างไม่ลดละ และในระหว่างที่เรือกำลังกลับจากปฏิบัติการนี้ เวลา 09:02 am เครื่องบินรบอังกฤษได้ระดมยิงตอร์ปิโดจำนวนมาก ทำให้เจ้าหน้าที่เรือเสียชีวิตกันมากมาย และหางเสือเรือทรงตัวไม่ได้ และเรือรบ 4 ลำของอังกฤษ ได้ยิงปืนใหญ่ถล่มเรือ Bismarck จนเรือเสียหายอย่างรุนแรง และในที่สุดเวลา 10:20 am เรือก็อับปางลง พร้อมชีวิตของเจ้าหน้าที่เรือ 2,200 ชีวิต มีเพียง 114 ชีวิตเท่านั้นที่รอดมาได้

neg:
เรือประจัญบานชั้นยามาโตะ
ในปี ค.ศ. 1944 หลังได้รับการติดตั้งปืนต่อสู้อากาศยานจำนวนมากและปรับปรุงหมู่ปืนรอง ยะมะโตะได้เข้าร่วมกองเรือที่ 2 ในยุทธนาวีทะเลฟิลิปปิน ทำหน้าที่คุ้มครองหมวดเรือบรรทุกอากาศยานของญี่ปุ่น ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1944 ที่ยุทธการอ่าวเลย์เต เรือได้ใช้ปืนใหญ่ประจำเรือกับศัตรูเป็นครั้งแรกและครั้งเดียว เรือสามารถช่วยจมเรือบรรทุกเครื่องบินคุ้มกัน ยูเอสเอส แกมเบียร์ เบย์ (USS Gambier Bay) และเรือพิฆาต ยูเอสเอส จอนห์ส์ตัน (USS Johnston) ก่อนที่กองกำลังภาคกลางจะถอนตัวจากการรบ ความเสียหายเล็กน้อยที่คุเระในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1945 ทำให้เรือได้รับการปรับปรุงอาวุธต่อสู้อากาศยานใหม่ ยะมะโตะจมลงในวันที่ 7 เมษายน ค.ศ. 1945 โดยเครื่องบินจากเรือบรรทุกอากาศยานอเมริการะหว่างปฏิบัติการเท็งโง ถูกตอร์ปิโดทั้งหมด 10 ลูก ลูกระเบิด 7 ลูกก่อนที่จะจมลง ลูกเรือ 2,498 นายจาก 2,700 นายสูญหาย รวมถึงพลเรือโท เซอีชิ อิโต (Seiichi Itō) การอับปางของยะมะโตะถูกมองว่าเป็นชัยชนะที่สำคัญของชาวอเมริกัน และ ฮานสัน ดับเบิลยู. บาล์ดวิน (Hanson W. Baldwin) บรรณาธิการทางทหารของ "นิวยอร์กไทมส์" เขียนไว้ว่า"การจมของยะมะโตะ เรือประจัญบานลำใหม่ของญี่ปุ่น ... เป็นข้อพิสูจน์ที่น่าประทับใจถึงความอ่อนแอของญี่ปุ่นทั้งในอากาศและในทะเล"

neg:
บิล เมอร์เรย์
วิลเลียม เจมส์ "บิล" เมอร์เรย์ () เกิดเมื่อวันที่ 21 กันยายน ค.ศ. 1950 เป็นนักแสดงอเมริกา ดาราตลก เป็นที่รู้จักในระดับประเทศครั้งแรกจากการปรากฏตัวในรายการ "Saturday Night Live" และเป็นดาราที่ประสบความสำเร็จในหนังตลกอย่าง "Caddyshack" (1980), "Ghostbusters" (1984), และ "Groundhog Day" (1993) เขายังได้รับเสียงวิจารณ์ที่ดีต่อมาในฐานะนักแสดง ในการแสดงในเรื่อง "Lost in Translation" (2003) ซึ่งทำให้เขาได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ และภาพยนตร์ต่อมาในการกำกับของเวส แอนเดอร์สัน อย่างใน "Rushmore" (1998) และ "The Life Aquatic with Steve Zissou" (2004)

neg:
เอชเอ็มเอชเอส บริแทนนิก
แม้บริแทนนิกจะใหญ่กว่าไททานิกกว่า 1,800 ตัน แต่บริแทนนิก ไม่มีโอกาสได้เป็นเรือโดยสารที่ใหญ่ที่สุดในโลก เพราะสายการเดินเรือฮาเป็ก (Hapag หรือ Hamburg Amerika Line) จากเยอรมนี ได้สร้างเรือ SS Imperator (RMS Berengaria ของสายการเดินเรือคูนาร์ด) ที่ใหญ่กว่าบริแทนนิก เสร็จก่อนบริแทนนิก แต่เป็นที่น่าเศร้าเพราะในปี 1916 เรือได้อัปปางลงในทะเลอีเจียน เนื่องจากโดนทุ่นระเบิดและตอปิโดจากเรือดำน้ำฝ่ายเยอรมัน ที่ยังหลงเหลือจากการกู้ระเบิดในเส้นทางดังกล่าว จึงส่งผลให้เรือเสียหายหนักและอัปปางลงในระยะเวลา 55 นาที หลังการเดินทางเพียง 6 ครั้ง เท่านั้น มีผู้เสียชีวิต 30 คน

neg:
ทีดับเบิลยูเอ เที่ยวบินที่ 800
ทรานส์เวิลด์แอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 800 (ทีดับเบิลยูเอ 800) เป็นเครื่องบินโบอิง 747-100 ที่ระเบิดและตกสู่มหาสมุทรแอตแลนติกใกล้อีสต์มอริตชิส รัฐนิวยอร์ก เมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม 2539 เมื่อเวลาประมาณ 20:31 EDT หลังนำเครื่องขึ้นจากท่าอากาศยานนานาชาติจอห์น เอฟ. เคนเนดีได้ 12 นาทีในเที่ยวบินโดยสารระหว่างประเทศกำหนดสู่กรุงโรม โดยมีแวะพักในกรุงปารีส ทั้ง 230 คนบนเครื่องเสียชีวิต เป็นอุบัติเหตุการบินครั้งที่มีผู้เสียชีวิตมากที่สุดเป็นอันดับสามในดินแดนสหรัฐ

neg:
อาร์เอ็มเอส ไททานิก
สายการเดินเรือไวต์สตาร์จัดการเดินทางรอบปฐมฤกษ์ของเรือ"ไททานิก"ในวันที่ 10 เมษายน ค.ศ. 1912 โดยเดินทางจากท่าเรือเซาแทมป์ตัน ประเทศอังกฤษ ไปยังนครนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา ในการเดินทางรอบปฐมฤกษ์นี้เป็นแผนการประชาสัมพันธ์เรือไททานิกด้วย ดังนั้นจึงมีบุคคลสำคัญและบุคคลในวงสังคมชั้นสูงทั้งของอังกฤษ ทวีปยุโรป และสหรัฐอเมริการ่วมเดินทางไปด้วยเป็นจำนวนมาก รวมทั้ง เจ. พี มอร์แกน เจ้าของไวต์สตาร์ เจ. บรูซ อิสเมย์ ผู้จัดการไวต์สตาร์ รวมทั้งยังมีโทมัส แอนดรูวส์ จูเนียร์ วิศวกรอาวุโสของอู่ต่อเรือฮาร์แลนด์ และวูลฟฟ์ ผู้ออกแบบและควบคุมการต่อเรือ"ไททานิก" แต่ต่อมามอร์แกนยกเลิกการเดินทางกะทันหันเนื่องจากล้มป่วย

neg:
เรือประจัญบานบิสมาร์ค
ตามมาตรฐานของเรือ เรือจะมีลูกเรือเป็นนายทหาร 103 นาย และพลทหาร 1,962 นาย ลูกเรือจัดแบ่งเป็น 12 กองพล กองพลละ 180 ถึง 220 นาย หกกองพลแรกรับผิดชอบอาวุธยุทธภัณฑ์ กองพลที่ 1 ถึงกองพลที่ 4 ดูแลหมู่ปืนหลักและหมู่ปืนรอง กองพลที่ห้าและหกรับผิดชอบปืนต่อต้านอากาศยาน กองพลที่ 7 ประกอบด้วยผู้ชำนาญเฉพาะทางซึ่งรวมถึงพ่อครัวและช่างไม้ กองพลที่ 8 มีหน้าที่ดูแลจัดการอาวุธยุทธภัณฑ์ พนักงานวิทยุ เจ้าหน้าที่ให้สัญญาณ และเจ้าหน้าที่ทหารฝ่ายพลาธิการ ประจำกองพลที่ 9 สามกองพลสุดท้ายประจำในห้องเครื่องยนต์ เมื่อบิสมาร์คออกจากท่า เรือจะมีลูกเรือมากกว่า 2,200 นาย เพราะจะนับรวมพนักงานกองเรือ ลูกเรือที่มีหน้าที่นำส่งเรือเชลย และนักข่าวสงครามบนเรือด้วย พนักงานห้องเครื่องยนต์ราว 200 นายมาจากเรือลาดตระเวนเบาคาร์ลซรู (Karlsruhe) ที่สูญเสียไประหว่างปฏิบัติการเวเซรือบุง (Operation Weserübung) ซึ่งเป็นปฏิบัติการการรุกรานนอร์เวย์ของเยอรมัน

neg:
อำเภอเกาะสีชัง
8 มีนาคม พ.ศ. 2535 เวลา 5.00 น. เมื่อเรือโดยสาร ชื่อ นาวาประทีป 111 เดินทางออกจาก อำเภอเกาะสีชัง โดยมีจุดหมายปลายทางที่ ท่าเทียบเรือท่องเที่ยวเกาะลอย อำเภอศรีราชา จังหวัดชลบุรี พร้อมผู้โดยสาร 134 คน โดนนายประยูร ย๊ะกบเป็นกัปตันเรือ เมื่อเรือแล่นออกจากชายฝั่ง อำเภอเกาะสีชัง ระหว่างที่เรือวิ่งอยู่ห่างจากฝั่งอำเภอศรีราชาประมาณ 7 กิโลเมตร ได้มีเรือบรรทุกน้ำมัน ของบริษัท บีพีพี จำกัด กัปตันเรือได้แก่ นายปรีชา เพชรชู ได้ขับเรือชนเข้าที่บริเวณท้ายเรือ ส่งผลให้ท้ายเรือหักเป็นสองท่อนและจม มีผู้เสียชีวิต 119 ราย

neg:
อาร์เอ็มเอส ไททานิก
วันที่ 14 เมษายน ค.ศ. 1912 ขณะเดินทางอยู่ทางใต้ของแกรนด์แบงค์ของนิวฟันด์แลนด์ 22 นาฬิกา 45 นาที อุณหภูมิภายนอกเรือลดลงอย่างรวดเร็วจนเกือบถึงจุดเยือกแข็ง และน้ำทะเลรอบ ๆ ก็นิ่งลงจนแทบไม่มีคลื่นเลย แต่ก็ไม่มีใครในเรือที่รู้สึกถึงความผิดปกติ ผู้โดยสารที่อยู่บนดาดฟ้าก็กลับลงไปในเรือและใช้ชีวิตต่อตามปกติ22 นาฬิกา 50 นาที เรือเดินสมุทร "แคลิฟอร์เนียน" ซึ่งอยู่ไม่ไกลนัก ได้ส่งข่าวเตือน"ไททานิก" ว่าเรือ "แคลิฟอร์เนียน" ต้องหยุดเรือ เพราะถูกน้ำแข็งล้อม
23 นาฬิกา 39 นาที เวรยามที่เสากระโดงแจ้งว่าได้พบภูเขาน้ำแข็งขนาดใหญ่อยู่ข้างหน้าเรือ ลูกเรือจึงเลี้ยวลำเรือเพื่อหลบ แต่เนื่องจากใบจักรและหางเสือที่มีขนาดเล็กเมื่อเทียบกับขนาดของเรือ ทำให้ผู้บังคับเรือซึ่งยังไม่ชินกับการบังคับเรือใหญ่ขนาดนี้ทำให้ตัดสินใจผิดพลาด

neg:
คอนวอย เอสซี 7
เอสซี 7เป็นชื่อรหัสสำหรับขนาดใหญ่ของฝ่ายสัมพันธมิตรในสงครามโลกครั้งที่สอง ในการขนส่งสินค้าด้วยขบวนเรือสินค้า 35 ลำและเรือคุ้มกันเรือหกลำซึ่งแล่นจากอ่าวซิดนีย์, รัฐโนวาสโกเชีย ประเทศแคนาดาไปยังท่าเรือที่เมืองลิเวอร์พูลและท่าเรื่ออื่นๆในสหราชอาณาจักร เมื่อวันที่ 5 ตุลาคม 1940.ในขณะที่แล่นข้ามมหาสมุทรแอตแลนติก,ขบวนเรือสินค้าถูกขัดขวางโดยเรือดำน้ำอู(U-boats)แห่งกองทัพเรือนาซีเยอรมัน(ครีมารีเนอ)ซึ่งได้ใช้แผนกลยุทธ์วูลฟแพ็ค(wolfpacks). ระหว่างการรบ เรือคุ้มกันถูกทำลายจนจมในที่สุดและ 20 ใน 35 ลำของขบวนเรือขนสินค้าถูกจมและได้รับความเสียหายมากขึ้น 2 เท่า,ลูกเรือเสียชีวิตไป 141 คน. ความหายนะของขบวนเรือสินค้าได้แสดงให้เห็นถึงศักยภาพของเรือดำน้ำเยอรมันสำหรับความสามารถในการปฏิบัติได้อย่างมีประสิทธิภาพมากขึ้นโดยใช้แผนกลยุทธ์วูลฟแพ็คและความไม่เพียงพอสำหรับการต่อต้านเรือดำน้ำของอังกฤษในช่วงเวลานั้น

neg:
วิกฤติวันสิ้นโลก
ประธานาธิบดีเบลคประกาศอพยพประชาชนลงทางใต้ ส่วนแจ็กและเพื่อน 2 คนคือเจสันและแฟรงค์ออกเดินทางขึ้นเหนือเพื่อช่วยแซม ระหว่างเดินเท้า แฟรงค์ทะลุลงไปในหลังคากระจกของห้างสรรพสินค้าที่ถูกหิมะปกคลุม แฟรงค์ตัดสินใจสละชีวิตเพื่อไม่ให้แจ็กและเจสันตกลงไปด้วย ขณะเดียวกัน ผู้ลี้ภัยในหอสมุดเริ่มเดินเท้าออกไปข้างนอกเมื่อพื้นเริ่มเป็นน้ำแข็ง เหลือเพียงแซมและเพื่อน ๆ กับผู้ลี้ภัยไม่กี่คนที่ยังคงอยู่ที่นี่ พวกเขาก่อไฟเพื่อให้ความอบอุ่นและกินอาหารจากตู้ขายอาหาร ส่วนรองประธานาธิบดีเบคเกอร์ที่อยู่ในค่ายผู้ลี้ภัยในเม็กซิโกทราบข่าวขบวนรถของประธานาธิบดีเบลคติดพายุและเสียชีวิตทั้งหมด ทำให้รองประธานาธิบดีเบคเกอร์ขึ้นดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีคนใหม่

neg:
ยูเอสเอส นิมิตซ์ (CVN-68)
ปฏิบัติการครั้งที่ 2 เริ่มขึ้นอีกครั้งในทะเลเมดิเตอร์เรเนียนในระหว่างวันที่ 1 ธันวาคม 1977 ถึง 20 กรกฎาคม 1978 และครั้งที่ 3 ได้เริ่มต้นขึ้นในวันที่ 10 กันยายน 1979 นิมิตซ์ได้ออกจากทะเลเมดิเตอร์เรเนียนเคลื่อนไปยังมหาสมุทรอินเดียเพราะเกิดเหตุการณ์ตัวประกันอิหร่านในสถานทูตสหรัฐประจำกรุงเตหะรานมีตัวประกันทั้งหมด 52 คน 4 เดือนต่อมาปฏิบัติการ Evening Light ได้เริ่มขึ้นบนดาดฟ้าเรือนิมิตซ์เพื่อเข้าไปช่วยเหลือตัวประกันแต่ต่อมาภารกิจนี้ถูกยกเลิกเนื่องจากเฮลิคอปเตอร์ได้ตกที่จุดเติมเชื้อเพลิงในทะเลทรายอิหร่าน นิมิตซ์ได้กลับสู่อเมริกาในวันที่ 26 พฤษภาคม 1980 หลังจากอยู่ในทะเลอิหร่านถึง 144 วัน
ในวันที่ 26 พฤษภาคม 1981 ได้ตกกระแทกดาดฟ้าเรือนิมิตซ์ส่งผลให้ลูกเรือเสียชีวิต 14 นายและบาดเจ็บอีก 45 นาย EA-6B Prowler ถังเชื้อเพลิงเสียหายอย่างหนักหลังจากภารกิจ bolter จึงตกกระแทก เกิดเพลิงไหม้และระเบิดบนดาดฟ้าเรือสร้างความเสียหายแก่เครื่องบินที่จอดอยู่บนดาดฟ้าเรือถึง 11 ลำ (ทั้งถูกทำลายและเสียหาย)

neg:
กลุ่มเกาะบิสมาร์ก
กลุ่มเกาะบิสมาร์ก () เป็นกลุ่มเกาะรูปโค้งอยู่เหนือปลายด้านตะวันออกของเกาะนิวกินี ในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตก เป็นส่วนหนึ่งของประเทศปาปัวนิวกินี มีเนื้อที่ 49,700 ตร.กม. ประกอบด้วยเกาะนิวบริเตน เกาะนิวไอร์แลนด์ เกาะนิวแฮโนเวอร์ หมู่เกาะแอดมิรัลตี และเกาะเล็ก ๆ อีกประมาณ 200 เกาะ มีกำเนิดมาจากภูเขาไฟ มีภูเขาไฟมีพลังโดยเฉพาะบนเกาะนิวบริเตน ชนพื้นเมืองส่วนใหญ่เป็นพวกเมลานีเซีย

neg:
เรือประจัญบานยามาโตะ
ยะมะโตะออกเดินทางจากคุระไปยังทรูก (Truk) ในวันที่ 17 สิงหาคม ค.ศ. 1942 หลังจาก 11 วันในทะเล เรือถูกพบเห็นโดยเรือดำน้ำสหรัฐ ยูเอสเอส ไฟล์อิง ฟิช (USS Flying Fish) เรือดำน้ำโจมตีเรือยะมะโตะด้วยตอร์ปิโด 4 ลูก แต่ไม่มีลูกไหนยิงโดนเรือ ยะมะโตะเดินทางถึงทรูกอย่างปลอดภัยหลังจากนั้น เรือจอดอยู่ที่นี่ตลอดทั้งการทัพกัวดาลคาแนลเพราะอาวุธขนาด 460 มม. ไม่เหมาะสมสำหรับระดมยิงชายฝั่ง ความไม่คุ้นเคยกับทะเลรอบๆ กัวดาลคาแนล และการที่เรือมีปริมาณการบริโภคเชื้อเพลิงสูง ก่อนสิ้นสุดปี นาวาเอก (ภายหลังได้รับการเลื่อนยศเป็นพลเรือตรี) ชิอากิ มะสึดะ (Chiaki Matsuda) ได้รับมอบหมายให้เป็นผู้บังคับบัญชาเรือยะมะโตะ

neg:
เจ้าชายกุสตาฟ อดอล์ฟ ดยุกแห่งเวสเตร์บอตเติน
เจ้าชายกุสตาฟ อดอล์ฟ ดยุกแห่งเวสเตร์บอตเติน สิ้นพระชนม์จากเหตุเครื่องบินพระที่นั่งตกเมื่อวันที่ 26 มกราคม 2490 ณ สนามบินเคสทรุป โคเปนเฮเกน ประเทศเดนมาร์ก พร้อมพระสหายสองคนขณะกำลังเดินทางกลับสตอกโฮล์มหลังทรงล่าสัตว์และเข้าเฝ้าเจ้าหญิงยูเลียนากับเจ้าชายแบร์นฮาร์ดแห่งเนเธอร์แลนด์ พระองค์โดยสารเครื่องบินเคแอลเอ็มที่ล่าช้าจากอัมสเตอร์ดัมลงที่โคเปนเฮเกน แล้วทรงต่อเครื่องไปสตอกโฮล์มด้วยเครื่องดักลาส ดีซี-3 ครั้นเมื่อเครื่องบินออกและขึ้นไต่ระดับได้ 50 เมตร เครื่องก็สูญเสียการทรงตัวและดิ่งพสุธา ทำให้ผู้โดยสาร 16 คน และลูกเรือ 6 คนเสียชีวิต ซึ่งรวมไปถึงพระองค์และเกรซ มัวร์ นักแสดงและนักร้องหญิงอเมริกัน จากการสอบสวนพบว่าเป็นความผิดพลาดของกัปตันที่เลินเล่อไม่ปลดกัสต์ล็อก (Gust lock) จนทำให้เครื่องเร่งไม่ขึ้นและตก

neg:
บิสมาร์ก
บิสมาร์ค หรือ บิสมาร์ก ()

neg:
เอ็มทีเอส โอเชียนอส
เอ็มทีเอส โอเชียนอส เป็นเรือยาว153 เมตร ความเร็ว18.5 นอต ผู้โดยสารจุ 550 คน ลูกเรือ 250 คน เป็นเรือที่ฝรั่งเศสสร้างและกรีกเป็นเจ้าของสร้างเมือ12 กรกฎาคม พ.ศ. 2494(ค.ศ.1952) โดยเมื่อ 4 สิงหาคม พ.ศ. 2533(ค.ศ.1991) ได้จมลงที่นอกชายฝั่งตะวันออกของแอฟริกาใต้ เรือแรกที่ได้มาช่วยเหลือคือ กองทัพเรือแอฟริกาใต้ กับ กองทัพอากาศแอฟริกาใต้ โดย 15 นาทีสุดท้ายของการจมของเรือถูกจับในวิดีโอและออกอากาศโดยข่าวเอบีซี(ABC new)
อยู่ในระดับความลึกระหว่าง 92 เมตร (302 ฟุต) และ 97 เมตร (318 ฟุต) แต่ยากต่อการสำรวจเพราะกระแสน้ำแรงและมีฉลาม

neg:
ฮันส์-เกออร์ก ฟอน ฟรีเดอบูร์ก
ฮันส์-เกออร์ก ฟรีดริช ลุดวิจ รอแบร์ท ฟอน ฟรีเดอบูร์ก () เป็นนายพลเรือชาวเยอรมัน, รองผู้บัญชาการของกองกำลังเรือดำน้ำ-อูของนาซีเยอรมนีและเป็นผู้บัญชาการทหารสูงสุดคนสุดท้ายของครีกซมารีเนอ เขาเป็นคนเดียวที่เป็นตัวแทนของกองกำลังที่จะนำเสนอในการลงนามในตราสารยอมจำนนของเยอรมนีในเมืองแรมส์ เมื่อวันที่ 7 พฤษภาคมและในเบอร์ลินเมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม ปี 1945.พลเรือตรีฟรีเดอเบิร์กได้กระทำอัตวินิบาตกรรมได้ไม่นาน,ภายหลังจากการล่มสลายของรัฐบาลเฟลนซบูร์ก

neg:
วิกฤติสินเชื่อซับไพรม์
ประมาณกลางปี 2551 ดัชนีตลาดหลักทรัพย์ที่สำคัญทั้งสาม (ดัชนีเฉลี่ยอุตสาหกรรมดาวโจนส์, NASDAQ และ S&P 500) เข้าสู่ภาวะตลาดหมี ในวันที่ 15 กันยายน 2551 ความกังวลใจต่าง ๆ เกี่ยวกับตลาดการเงินเป็นสาเหตุทำให้ดัชนีตกมากที่สุดตั้งแต่เหตุการณ์วินาศกรรมในปี 2544
เหตุการณ์ที่เป็นสาเหตุหลักคือการประกาศล้มละลายของวาณิชธนกิจ เลห์แมน บราเตอร์ส นอกจากนี้ เมอร์ริล ลินช์ยังถูกบังคับให้รวมกิจการกับธนาคารแบงก์ออฟอเมริกาด้วยมูลค่า 5 หมื่นล้านดอลลาร์ และความกังวลใจเกี่ยวกับสภาพคล่องของเอไอจีทำให้มูลค่าในตลาดหุ้นตกลงมากกว่าร้อยละ 60 ในวันนั้น

neg:
รายชื่อตัวละครในโค้ด กีอัส ภาคการปฏิวัติของลูลูช
ต่อมาหลังจากที่องค์จักรพรรดิเสด็จสวรรคตและลูลูซได้ขึ้นครองบัลลังก์ บิสมาร์คได้เป็นคนนำไนท์ออฟราวด์ 3 คนที่ยังเหลืออยู่กับกองกำลังไนท์แมร์เข้าโค่นอำนาจของลูลูซ ต่อมาหลังจากที่สุซาคุจัดการกองกำลังและไนท์ออฟราวด์คนอื่นทั้งหมดยกเว้นบิสมาร์ค บิสมาร์คได้เปิดตาข้างที่ปิดไว้ของเขาและใช้กีอัสที่ทำให้เขามองเห็นอนาคตล่วงหน้า และบอกว่าเขาภักดีต่อมาริแอน แต่ด้วยคำสั่งของกีอัสที่สั่งให้มีชีวิตรอดของสุซาคุที่เหนือกว่ากีอัสของบิสมาร์ค (ทำให้สุซาคุสามารถเคลื่อนที่ได้มากกว่าการมองเห็นอนาคตของบิสมาร์ค) เลยทำให้กาลาฮัทของเขาโดนผ่าครึ่ง ก่อนตายเขาได้เรียกชื่อของมาริแอน

neg:
ยุทธนาวีช่องแคบสึชิมะ
ด้วยสภาพของกองเรือที่ย่ำแย่และไม่พร้อมออกรบ พลเรือตรี โรซเดสท์เวนสกี ต้องการที่จะนำกองเรือเข้าเทียบท่าที่ฐานทัพเรือในวลาดีวอสตอค ให้เร็วที่สุด จึงตัดสินใจเลือกเดินเรือผ่านช่องแคบสึชิมะที่ใกล้กว่า แต่ก็มีความอันตรายกว่า ในคืนวันที่ 26 พฤษภาคม 1905 กองเรือบอลติกได้อาศัยช่วงเวลากลางคืนเคลื่อนพลผ่านช่องแคบสึชิมะ คืนนั้นเป็นคืนที่หมอกลงซึ่งเอื้อต่อการพรางตัวของกองเรือรัสเซีย แต่เวลา 02:45 น. เรือลาดตระเวน "ชินะโนะมะรุ" ขนาด 6,300 ตันของญี่ปุ่นตรวจพบดวงไฟสามดวงในแนวระนาบ จึงได้เข้าไปใกล้เพื่อตรวจสอบ แล้วก็พบว่าเป็นเรือพยาบาล"โอเร" ของรัสเซีย ซึ่งสามารถแล่นผ่านไปได้ตามกฎหมายสงคราม เรือชินะโนะมะรุตามติดอยู่ห่างๆโดยไม่ให้เรือพยาบาลรับรู้ จนกระทั่งเมื่อเวลา 04:30 เรือชินะโนะมะรุก็แสดงตนเข้าหาเรือพยาบาล เมื่อเรือโอเรเห็นเรือชินะโนะมะรุ ก็เข้าใจผิดว่านั่นคือเรือรบลำอื่นของรัสเซีย จึงส่งสัญญาณเพื่อยืนยันไปยังเรือชินะโนะมะรุ ทำให้ทราบว่ามีเรือลำอื่นของรัสเซียอยู่ใกล้ๆ เรือชินะโนะมะรุรีบส่องไฟดูโดยรอบและพบเงาเรือรัสเซียนับสิบลำในสายหมอก เรือชินะโนะมะรุจึงรีบวิทยุแจ้งไปยังพลเรือเอกโทโงในเวลา 04:55 น. ว่าพบกองเรือรัสเซีย โอกาสของกองเรือรัสเซียที่จะไปถึงวลาดีวอสตอคจึงมลายหายไปในทันใด

neg:
การสังหารหมู่พอร์ตอาร์เทอร์ (ออสเตรเลีย)
ประมาณ 14.00 น. ทั้งคู่ไปถึงบ้านซีสเคปและพบบีเอ็มดับบลิวถูกเผา ในช่วงเวลานั้น ไบรแอนต์ยิงปืนออกมาก ทั้งคู่จึงหลบลงทางน้ำริมถนน และถูกยิงกดหัวเมื่อพยายามหลบหนี ทั้งคู่ถูกตรึงอยู่หลายชั่วโมง

neg:
2012 วันสิ้นโลก
ต่อมาได้มีตัวอย่างภาพยนตร์อีกชุดหนึ่ง (ชุดที่สอง) เมื่อวันที่ 18 มิถุนายน พ.ศ. 2552 ในเนื้อเรื่องแสดงถึงเหตุการณ์ภัยพิบัติหลายรูปแบบ ทั้งการพังทลายของกริชตูเรเดงโตร์ในบราซิลระหว่างเกิดแผ่นดินไหว การปะทุอย่างรุนแรงของภูเขาไฟที่อุทยานแห่งชาติเยลโลว์สโตน การเคลื่อนตัวของรอยเลื่อนแซนแอนเดรอัสทำให้เกิดแผ่นดินไหวอย่างรุนแรงมาก ทำให้เมืองลอสแอนเจลิสและส่วนอื่น ๆ ทางใต้ของแคลิฟอร์เนียพังทลายแล้วจมลงสู่มหาสมุทรแปซิฟิก แผ่นดินไหวที่อิตาลีทำให้มหาวิหารเซนต์ปีเตอร์ ที่นครรัฐวาติกันพังทลาย แผ่นดินแยกขนาดใหญ่ที่ลาสเวกัส และการถล่มของสึนามิขนาดมโหฬารทั่วโลก และคลื่นสึนามิที่พัดเอาเรือยูเอส จอห์น เอฟ เคเนดี ทำลายทำเนียบขาวที่เมืองวอชิงตัน ดี.ซี. นอกจากนี้ยังมีฉากเรือขนาดใหญ่ที่สร้างโดยรัฐบาลสหรัฐฯ และกลุ่มประเทศ G8 เพื่อปกป้องผู้คนที่จ่ายเงินซื้อตั๋วเป็นเงิน 1,000 ล้านยูโร เพื่อรอดชีวิตจากเหตุการณ์วันสิ้นโลกภาพยนตร์เรื่อง 2012 ในตอนแรกมีกำหนดการเข้าฉายในโรงภาพยนตร์ทั่วโลกวันที่ 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2552 แต่ภายหลังได้มีการเปลี่ยนวันเป็น 13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552 เพื่อหลีกเลี่ยงความวุ่นวายของการเข้าฉายภาพยนตร์อื่นๆ ในช่วงฤดูร้อน เนื่องจากในวันที่ภาพยนตร์เปิดตัวใกล้เคียงกับวันเปิดตัวของภาพยนตร์เรื่องแฮร์รี่ พอตเตอร์กับเจ้าชายเลือดผสม ภาพยนตร์ฟอร์มยักษ์แห่งปีของค่ายวอเนอร์ ที่เปิดตัวหลังจากเรื่อง 2012 เพียงหนึ่งอาทิตย์และอาจทำให้รายได้ลดลงได้ และการเลื่อนวันกำหนดอาจทำให้ประสบความสำเร็จทางรายได้ การที่เลื่อนอาจจะทำให้ทางผู้จัดทำมีเวลาเพิ่มในการตรวจสอบและผลิตตัวภาพยนตร์เพิ่มเติม เนื่องจากวันที่เข้าฉายก่อนที่จะเปลี่ยนแปลงเป็นวันที่จัดทำภาพยนตร์เรื่องนี้เสร็จสมบูรณ์พอดี

neg:
เรือประจัญบานบิสมาร์ค
บิสมาร์ค เป็นเรือประจัญบาน และหนึ่งในเรือรบที่มีชื่อเสียงที่สุดในสงครามโลกครั้งที่สอง บิสมาร์คเป็นเรือลำแรกในเรือประจัญบานชั้นบิสมาร์ค ซึ่งตั้งตามชื่อนายกรัฐมนตรีของเยอรมนีสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 19 ออตโต ฟอน บิสมาร์ค บิสมาร์คมีระวางขับน้ำเต็มที่ถึง 50,000 ตัน และเป็นเรือประจัญบานขนาดใหญ่ที่สุดในโลกที่เข้าประจำการในสมัยนั้น

neg:
เจแปนแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 123
ภายหลังขึ้นบินได้เพียง 12 นาที จึงเกิดการระเบิดขึ้นบริเวณท้ายเครื่องทำให้แพนหางดิ่งฉีกขาดเสียการควบคุมเครื่อง อีก 32 นาทีต่อมา จึงประสบอุบัติเหตุตกบริเวณหุบเขาอตสึตากะ ใกล้กับภูเขาทากามางาฮาระ ในจังหวัดกุมมะ เมื่อวันที่ 12 สิงหาคม ค.ศ. 1985 มีผู้โดยสารเสียชีวิต 505 คน ลูกเรือ 15 คน รวมผู้เสียชีวิตทั้งสิ้น 520 คน และมีผู้รอดชีวิต 4 คน ซึ่งหนึ่งในผู้เสียชีวิตในครั้งนี้คือ คีว ซากาโมโตะ นักร้องชื่อดังเจ้าของเพลงสุกี้ยากี้

neg:
เอสเอสเกรตอีสเทิร์น
ในพิธีปล่อยเรือลงน้ำ มีประชาชนนับพันคนมาเป็นสักขีพยาน แต่เกิดอุบัติเหตุจนมีคนงานเสียชีวิต บรูเนลสั่งยกเลิกงานทันทีโดยไม่สนใจเสียงก่นด่าของประชาชน

neg:
เรือพิฆาตฮะมะกะเซะ
ในวันที่ 7 เมษายน ค.ศ. 1945 "ฮะมะกะเซะ" ได้คุ้มกันเรือประจัญบาน "ยามาโตะ" จากทะเลใน (อยู่ระหว่าง เกาะฮนชู เกาะชิโกะกุ และ เกาะคีวชู) เพื่อเข้าปฏิบัติการเท็งโงโจมตีกองกำลังฝ่ายสัมพันธมิตรที่จังหวัดโอะกินะวะ เรือโดนโจมตีจากเครื่องบินของกองกำลังเฉพาะกิจที่ 58 และจมลง 280 กิโลเมตรทางตะวันตกเฉียงใต้ห่างจากเมืองนะงะซะกิ (Nagasaki) ()

neg:
โรส เดวิท บูเคเตอร์
23 นาฬิกา 40 นาที วันที่ 14 เมษายน พ.ศ. 2455 ไททานิก ชนกับภูเขาน้ำแข็ง และกำลังจม แจ๊คและโรสได้ร่วมกันต่อสู้เพื่อเอาชีวิตรอดจากน้ำทะเลเย็นเฉียบที่ไหลเข้ามา และศัตรูที่คอยริษยาทั้งคู่อยู่

neg:
ยุทธนาวีทะเลคอรัล
ในวันที่ 3-4 พฤษภาคม กองกำลังญี่ป่นเข้ารุกรานและยึดครองเกาะทูลากิได้สำเร็จ แม้ว่าเรือรบสนับสนุนหลายลำของญึ่ปุ่นจะถูกจู่โจมโดยไม่ให้ตั้งตัวและถูกจมโดยเครื่องบินจากเรือบรรทุกอากาศยานประจำกองเรือสหรัฐฯ ยอร์คทาว์น เมื่อทางญี่ปุ่นทราบว่ามีเรือบรรทุกอากาศยานของสหรัฐฯ อยู่ในบริเวณ จึงส่งเรือบรรทุกเครื่องบินประจำกองเรือของตนไปยังทะเลคอรัล เพื่อค้นหาและทำลายกองกำลังทางเรือของฝ่ายสัมพันธมิตร เริ่มตั้งแต่วันที่ 7 พฤษภาคม กองกำลังเรือบรรทุกเครื่องบินของทั้งสองฝ่ายแลกเปลี่ยนการโจมตีทางอากาศอย่างต่อเนื่องเป็นเวลาสองวัน ในวันแรก ฝ่ายสหรัฐฯ จมเรือบรรทุกอากาศยานเบาของญี่ปุ่น โชโฮ ในขณะที่ฝ่ายญี่ปุ่นจมเรือพิฆาตของสหรัฐ และสร้างความเสียหายอย่างหนักกับเรือบรรทุกน้ำมันประจำกองเรือ (และถูกจมทิ้งในเวลาต่อมา) วันต่อมา เรือบรรทุกอากาศยานประจำกองเรือญี่ปุ่น โชคาคุ ได้รับความเสียหายอย่างหนัก และเรือบรรทุกอากาศยานประจำกองเรือสหรัฐฯ เล็กซิงตัน ได้รับความเสียหายในระดับวิกฤต (และถูกจมทิ้งในเวลาต่อมา) ในขณะที่เรือยอร์คทาว์นก็ได้รับความเสียหาย ด้วยทั้งสองฝ่ายต่างก็สูญเสียกองกำลังอย่างหนักทั้งอากาศยานและเรือบรรทุกอากาศยานที่ได้รับความเสียหายหรือถูกจม กองเรือของทั้งสองฝ่ายจึงยุติการปะทะและถอนกำลังจากบริเวณการรบ เนื่องจากสูญเสียความคุ้มครองทางอากาศ นายพลเรืออิโนอุเอะจึงเรียกกองเรือรุกรานพอร์ตมอร์สบีกลับ เพื่อพยายามใหม่ในคราวหลัง

neg:
วันเรือดำน้ำ (ประเทศไทย)
วันที่ 4 กันยายน ของทุกปี บรรดาทหารเรือที่เคยประจำการในเรือดำน้ำ ได้ถือเอาวันนี้เป็นวันที่ระลึกเรือดำน้ำ สืบเนื่องจากเมื่อ 4 กันยายน พ.ศ. 2480 เรือดำน้ำ 2 ลำ จากจำนวน 4 ลำ ซึ่งสั่งต่อจาก บริษัทมิตซูบิชิ ประเทศญี่ปุ่น คือ เรือหลวงมัจฉานุ และ เรือหลวงวิรุณ ได้สร้างแล้วเสร็จ ทางบริษัทพร้อมที่จะส่งมอบให้แก่ราชนาวีไทย ดังนั้น ทหารที่ถูกจัดให้อยู่ประจำเรือทั้งสองลำนี้ ได้กระทำพิธีรับมอบและลงประจำเรือตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา ถึงแม้กองทัพเรือจะปลดระวางประจำการเรือดำน้ำชุดนี้ไปแล้วก็ตาม แต่ในอดีตนั้น เรือดำน้ำเหล่านี้ได้เป็นเขี้ยวเล็บที่เสริมสร้างนาวิกานุภาพของไทยให้เข้มแข็ง จนเป็นที่กล่าวขานและได้รับใช้ชาติอย่างสมบูรณ์ ในกรณีพิพาทกับฝรั่งเศสและในสงครามมหาเอเชียบูรพา จนกระทั่งสงครามสงบ เรือดำน้ำทั้งหมดได้ปลดระวางประจำการไปเมื่อ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2494 รวมเวลารับใช้กองทัพเรือเป็นเวลา 12 ปีเศษ เรื่องเรือดำน้ำ จึงได้กลายเป็น "อดีต" ไปแล้ว เหลือเพียงแต่เรื่องราวที่อยู่ในความทรงจำของ "นักดำเรือดำน้ำ" ในยุคนั้นอีกเพียงไม่กี่คนเท่านั้น

neg:
คะมิกะเซะ
ในวันที่ 25 ตุลาคม พ.ศ. 2487 ฝูงบินคะมิกะเซะ ซึ่งประกอบด้วย เครื่องบินซีโร่ (Zero) จำนวน 5 ลำ นำโดย เรือโท เซกิ ได้เข้าโจมตี เรือบรรทุกเครื่องบินคุ้มกันของสหรัฐ ฯ ชื่อ USS St. Lo แม้ว่าจะมีเครื่องบิน ซีโร่เพียงลำเดียวที่พุ่งเข้าชนเรือ USS St. Lo ได้สำเร็จ แต่ก็ส่งผลเกินคุ้มระเบิดที่ติดมากับเครื่องบินเกิดระเบิดไฟลุกไหม้ ลุกลามต่อไปยังคลังระเบิดของเรือ USS St. Lo เกิดการระเบิดอย่างรุนแรงจนเรือจม นอกจากนี้เครื่องบินคะมิกะเซะลำอื่น ๆ ได้สร้างความเสียหายให้เรือรบฝ่ายสัมพันธมิตรอีกมากมายนับไม่ถ้วน เนื่องจากเรือรบของสัมพันธมิตรจำนวนมากในยุคนั้น ดาดฟ้าเรือทำด้วยไม้ ซึ่งเป็นเชื้อเพลิงของไฟจากระเบิดได้เป็นอย่างดีกล่าวได้ว่าเรือบรรทุกเครื่องบิน ของสหรัฐฯในช่วงนั้นตกเป็นเป้าการโจมตีของคะมิกะเซะได้ง่ายกว่าเรือบรรทุกเครื่องบินของอังกฤษที่มีดาดฟ้าทำด้วยเหล็ก และเข้าประจำการในกองเรือแปซิฟิกของอังกฤษ ในช่วงปี พ.ศ. 2488

neg:
อาร์เอ็มเอส ไททานิก
0 นาฬิกา ของวันที่ 15 เมษายน ค.ศ. 1912 น้ำเริ่มท่วมส่วนห้องพักของผู้โดยสารชั้นสาม ทำให้เริ่มเกิดข่าวลือว่าเรือกำลังจะจม แต่ผู้โดยสารส่วนมากยังไม่เชื่อ เพราะก่อนหน้านี้เรือไททานิกถูกโฆษณาว่าไม่มีวันจม

neg:
รายชื่อตัวละครในวันพีซ
เมื่อตนพร้อม คิดใช้หินไดน่าระเบิด END Point ในNW ทั้ง 3 จุด ตอนขโมยหินไดน่าสู้กับคิซารุ ก็ระเบิดจุดแรกได้สำเร็จ ตนถูกแรงระเบิดลอยกลางทะเล ถูกพวกลูฟี่ช่วยไว้ พอรู้ว่าเป็นโจรสลัด จึงสู้กันจนชนะ กับไประเบิดที่ 2 สู้ชนะทหารเรือกับลูฟี่ พอไปถึงจุดที่ 3 ก็พักรอ ตอนเช้าคุยกับคุซัน พอพวกลูฟี่บุกมา ตนสู้กับลูฟี่ตัวต่อตัว จนแขนเทียมพัง จึงสู้แบบหมัดต่อจนหมดแรงแพ้ เข้าใจว่าโจรสลัดไม่ได้เลวร้ายหมด แต่คิซารุที่นำทัพบัสเตอร์คอลมา กับพลเรือโทอีก 6 คนมา คุซันสร้างกำแพงน้ำแข็งกั้นให้ เพื่อตนสู้ถ่วงเวลาให้พวกลูฟี่หนีไป จนหมดแรงเสียชีวิต

neg:
เรือประจัญบานบิสมาร์ค
ถึงแม้ว่ากองเรือขนาดใหญ่ของเยอรมันจะประสบปัญหาและไม่พร้อมออกทะเลก็ตาม แต่ฝ่ายเสนาธิการทหารเรือเยอรมันก็เร่งรัดให้รีบส่งกองเรือขนาดใหญ่ออกตีกองเรือสัมพันธมิตรในแอตแลนติกให้ได้ เหตุเพราะว่า จากการต่อตีกองเรือของอังกฤษที่ผ่านมา ทำให้สถานการณ์ของอังกฤษย่ำแย่อย่างหนัก ทำให้ฝ่ายอังกฤษมีการนำเรือรบมาคุ้มกันเรือลำเลียงมากขึ้น และฝ่ายเยอรมัน ก็ได้กลัวว่า หากสหรัฐอเมริกาเข้าร่วมสงคราม จะทำให้ปฏิบัติการทางทะเลของเยอรมันยิ่งประสบความลำบาก เยอรมันจึงควรส่งกองเรือขนาดใหญ่ออกปฏิบัติการกดดันการลำเลียงทางทะเลของอังกฤษอย่างต่อเนื่อง ฝ่ายเยอรมันจึงต้องส่ง บิสมาร์ค ออกปฏิบัติการต่อตีกองเรือผิวน้ำอังกฤษ ตั้งแต่แอตแลนติกเหนือไปจนถึงเส้นศูนย์สูตร ร่วมกับกองเรือดำน้ำ และเพื่อเป็นการหลอกล่อกองเรือคุ้มกันของอังกฤษให้ไล่ตามบิสมาร์ค เพื่อเปิดโอกาสให้เรือดำน้ำและเรือผิวน้ำของฝ่ายเยอรมันสามารถโจมตีกองเรือลำเลียงได้ วันที่22เมษายน 1941 พลเรือเอก ลึทเจนต์ ได้ร่างแผนปฏิบัติการในชื่อ ยุทธการ "ไรนบุง" แต่ว่า เรือที่จะเข้าร่วมปฏิบัติการอื่นๆ ได้แก่ ทีร์ปีตส์ กไนส์เนาส์ และ ชาร์นฮอร์สต์ ล้วนไม่พร้อมปฏิบัติการทั้งสิ้น แม้แต่เรือลาดตะเวณหนัก ปริ๊นซ์ ออยเกิน ยังชนทุ่นระเบิดได้รับความเสียหาย ต้องทำการซ่อมแซม พลเรือเอกลึทเจนต์ ได้หารือกับจอมพลเรือเรเดอร์ ผู้บรรชาการทหารเรือเยอรมัน ให้เลื่อนแผนปฏิบัติการออกไป จนกว่า ทีร์ปีตส์ หรือ ชาร์นฮอร์สต์ จะพร้อมปฏิบัติการ แต่เรเดอร์ ยังคงให้ทำตามแผนที่วางไว้ต่อไป กำหนดออกเรือของบิสมาร์ค คือวันที่16พฤษภาคมจากเดิมคือวันที่14 เพื่อซ่อมแซมเคนกราบซ้ายที่ชำรุด และจะเริ่มแผนยุทธการไรนบุง ในวันที่18พฤษภาคม 1941
ในวันที่ 24 พฤษภาคม 1941 เรือทั้ง 2 ลำ ถูกฝั่งอังกฤษตรวจจับได้ ขณะอยู่ในบริเวณสแกนดิเนเวียทำให้อังฤกษส่งเรือรบเรือประจัญบานลำใหม่ เอชเอ็มเอส ปรินส์ออฟเวลส์ เรือลาดตระเวนประจัญบานลำเก่า "ฮู้ด"ออกไปดักโจมตีที่ช่องแคบเดนมาร์ก
เวลาประมาณ 05:30 น. ของวันเสาร์ที่ 24 พฤษภาคม กองเรือเยอรมันได้เดินทางมาถึงช่องแคบเดนมาร์ก ไฮโดรโฟนของพรินซ์ออยเกนตรวจพบเรือสองลำทางกราบซ้าย

neg:
เรือประจัญบานบิสมาร์ค
กองบัญชาการสูงสุดกองทัพเรือ (Oberkommando der Marine หรือ OKM) ซึ่งบัญชาการโดยพลเรือเอกเอริช เรเดอร์ (Erich Raeder) มีเป้าหมายที่จะคงภารกิจที่ใช้เรือขนาดหนักโจมตีเส้นทางการค้าของฝ่ายสัมพันธมิตรในมหาสมุทรแอตแลนติกต่อไป เรือประจัญบานชั้นชาร์นฮอร์ชต (Scharnhorst) สองลำที่ประจำอยู่ที่เมืองแบรสต์ (Brest) ประเทศฝรั่งเศส เป็นหัวหอกหลักในการโจมตีในมหาสมุทรแอตแลนติก ซึ่งเวลานั้นปฏิบัติการเบอร์ลิน (Operation Berlin) เพิ่งจบลง เรือเทียร์พิตส์ซึ่งเรือพี่น้องของเรือบิสบาร์คถูกสร้างขึ้นอย่างรวดเร็ว เรือบิสมาร์คและเรือเทียร์พิตส์เข้าโจมตีเข้าไปในเขตศัตรูจากทะเลบอลติกและนัดพบกับเรือชั้นชาร์นฮอร์ชตทั้งสองลำในแอตแลนติก ปฏิบัติการมีแผนเริ่มดำเนินการประมาณวันที่ 25 เมษายน ค.ศ. 1941 ในช่วงเดือนมืดซึ่งจะทำให้ปัจจัยแวดล้อมช่วยอำนวยประโยชน์

neg:
ภัยพิบัติเรืออับปางนอกเกาะคริสต์มาส
หายนะเรืออับปางนอกเกาะคริสต์มาส เป็นอุบัติเหตุที่เรือบรรทุกผู้ลี้ภัยจำนวนกว่า 70 คนจมนอกชายฝั่งเกาะคริสต์มาส อันเป็นดินแดนส่วนหนึ่งของประเทศออสเตรเลียในมหาสมุทรอินเดีย เมื่อวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2553 ทำให้มีผู้เสียชีวิต 30 คน ส่วนผู้รอดชีวิต 42 คนได้รับการช่วยเหลือ โดยเมื่อเวลา 6.30 น. ตามเวลาท้องถิ่น เรือได้เกิดชนเข้ากับโขดหินที่ฟลายอิงฟิชโคฟ ก่อนจะชนเข้ากับหน้าผาที่อยู่ใกล้เคียง ทำให้ความพยายามช่วยเหลือเป็นไปได้ด้วยความยากลำบาก

neg:
ปลาฉลามหัวบาตร
ในปลายปี ค.ศ. 2002 ซึ่งตรงกับฤดูร้อนของออสเตรเลีย มีนักศึกษาระดับปริญญาเอก 2 คน ได้ลงไปว่ายน้ำในทะเลสาบไมอามี รัฐควีนส์แลนด์ เพื่อดับร้อน คนหนึ่งสามารถว่ายน้ำขึ้นฝั่งได้อย่างปลอดภัย แต่ โบ มาร์ติน นักศึกษาอีกคนวัย 23 ปี กลับหายไป เมื่อเพื่อนของเขากระโดดลงไปช่วยก็ไม่พบตัว วันรุ่งขึ้น พ่อของมาร์ตินและเจ้าหน้าที่ตำรวจออกตามหา แต่ก็ไม่พบ อีก 3 วันต่อมา เจ้าหน้าที่ตำรวจได้เลิกค้นหาแล้ว แต่พ่อของมาร์ตินยังคงค้นหาต่อด้วยเรือแคนู ในที่สุดก็พบศพลูกชายตัวเอง ในสภาพที่กึ่งจมกึ่งลอย ด้วยก๊าซในร่างกายที่ดันศพให้ลอยขึ้นมา ผลของการชันสูตร พบว่า โบ มาร์ติน เสียชีวิตจากการถูกปลาฉลามหัวบาตรกัดถึง 3 ครั้ง โดยบาดแผลฉกรรจ์ที่สุดอยู่ที่ต้นขาซ้าย

neg:
ไบโอช็อก อินฟินิต
Booker ตามหา Elizabeth ในปัจจุบันจนพบ ทั้งสองไล่ล่าไปจนเจอ Comstock ที่เรือเหาะของเขา ที่นั่น Comstock ขู่ให้ Booker อธิบายอดีตที่แท้จริงของ Elizabeth ให้เธอฟัง Booker โกรธจัดจึงสังหาร Comstock ด้วยการจับกดน้ำ และปฏิเสธว่าไม่รู้เรื่องราวใดๆ ในอดีตของ Elizabeth รวมทั้งนิ้วก้อยที่หายไปของเธอด้วย แต่ Elizabeth บอกว่าจริงๆ แล้ว Booker รู้ เพียงแต่ลืมไป ทั้งสองใช้เสียงเพลงควบคุม Songbird เข้าต่อสู้กับการโจมตีของ Vox Populi และให้ Songbird ทำลายหอคอย Siphon เมื่อเสียการควบคุม Songbird พยายามโจมตี Booker อีกครั้ง แต่ Elizabeth ที่ได้พลังทั้งหมดคืนมาแล้วก็เปิดรอยแยกพาทั้งสองไปยังเมืองใต้น้ำ Rapture ในขณะที่ Songbird ถูกแรงดันน้ำกดจนถูกทำลายไป

neg:
เอลเซท 129 ฮินเดินบวร์ค
ณ เวลา 19.12 น. เรือเหาะฮินเดินบวร์คติดไฟและลุกเป็นไฟก้อนใหญ่อย่างรวดเร็วโดยไม่ระเบิดอย่างที่ทุกคนคาดกันไว้ ไฟเริ่มลุกใหม้ที่ถุง 4 แล้วลามอย่างรวดเร็วมาทางส่วนหน้า ส่วนหลังบนของยานหักโดยยานยังคงรูปแต่เงยส่วนหน้าขึ้น ในขณะที่ส่วนหางตกกระแทกพื้นดินก็มีเปลวไฟประทุพุ่งออกทางส่วนหัวเรือ ทำให้ลูกเรือทั้งหกคนเสียชีวิต เนื่องจากส่วนหัวของยานยังคงมีก๊าซ หัวเรือจึงยังคงเชิดอยู่ เมื่อส่วนที่เป็นที่ตั้งเครื่องยนต์และส่วนห้องโดยสารด้านหลังจึงหลุบเข้าไปในตัวหัวเกิดเพลิงลุกใหม้เพิ่มขึ้นเป็นครั้งที่ 3 เมื่อล้อห้องโดยสารกระแทกพื้น เรือเหาะฮินเดินบวร์คได้กระดอนขึ้นอีกครั้งหนึ่ง คราวนี้ผ้าหุ้มตัวเรือลุกไหม้เรือเหาะฮินเดินบวร์คทั้งลำจึงตกลงสู่พื้นทั้งหมดโดยเอาด้านหัวลงก่อน

neg:
ปฏิบัติการโวเร็ค
เรือ Orzeł ได้ละเขตปฏิบัติการของตนเมื่อวันที่ 4 กันยายน และในวันที่ 15 กันยายน ได้จอดไว้ที่ท่าทาลลินน์ ประเทศเอสโตเนีย เพื่อหยุดพักและซ่อมแซม (ซึ่งตาม กฎหมายระหว่างประเทศอนุญาตให้จอดพักได้ 24 ชั่วโมงก่อนจะมีการกักตัว) หลังจากที่เอสโตเนียพยายามจะยึดเรือ เรือ Orzeł จึงเดินทางไปยังสหราชอาณาจักร ซึ่งเหตุการณ์ดังกล่าวเรียกว่า เหตุการณ์ Orzeł เรือ Orzeł จมลงสู่ก้นทะเลในปี ค.ศ. 1940

neg:
การตีฝ่าช่องแคบ
เมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ เรือของครีกซมารีเนอได้ออกจากแบร็สต์ เวลา 9 นาฬิกา 14 นาที และสามารถหลบหนีจากการตรวจจับได้นานกว่าสิบสองชั่วโมง เข้าใกล้กับช่องแคบโดเวอร์โดยไม่มีการตรวจพบ ลุฟท์วัฟเฟอได้ดำเนินปฏิบัติการทันเดอร์โบท(Unternehmen Donnerkeil) เพื่อเตรียมการคุ้มกันทางอากาศและเรือที่อยู่ใกล้โดเวอร์ อังกฤษได้เริ่มปฏิบัติการเข้าปะทะเรือเยอรมัน กองทัพอากาศหลวง กองเรืออาร์มอากาศ(Fleet Air Arm) กองทัพเรือและปืนใหญ่ชายฝั่ง ปฏิบัติการได้ล้มเหลวอย่างราคาแพง แต่ชาร์นฮอร์ชตและไกเซเนาได้ถูกยิงเข้าที่ทุ่นระเบิดในทะเลเหนือและได้รับความเสียหาย (ชาร์นฮอร์ชตได้ถูกปลดออกจากภารกิจเป็นเวลาหนึ่งปี) โดยวันที่ 13 กุมภาพันธ์ เรือได้เดินทางกลับถึงท่าเรือเยอรมันอย่างปลอดภัย วินสตัน เชอร์ชิล นายกรัฐมนตรีอังกฤษรู้สึกไม่พอใจที่ไม่สามารถจมเรือเยอรมันได้ที่อยู่ใกล้แค่เอื้อมจึงได้สั่งให้มีการสอบสวนอย่างโกลาหลและหนังสือพิมพ์ข่าวเดอะไทมส์ได้ประณามถึงความล้มเหลวของอังกฤษ ครีกซมารีเนอได้วิพากษวิจารณ์ถึงปฏิบัติการที่ได้รับนั้นประสบความสำเร็จทางยุทธวิธีและความล้มเหลวเชิงกลยุทธ์ โดยแลกกับการคุกคามขบวนเรือเรือขนส่งสินค้าแอตแลนติกโดยเรือบนผิวน้ำของเยอรมันเพื่อตั้งข้อสงสัยถึงการคุกคามนอร์เวย์ เมื่อวันที่ 23 กุมภาพันธ์ เรือพรินซ์ ยูจีนได้มีชัยทางยุทธนาวีในนอร์เวย์ ได้รับการซ่อมแซม และใช้เวลาที่เหลือของสงครามในทะเลบอลติก เรือไกเซเนาได้เข้าสู่อู่ต่อเรือแห้งและถูกทิ้งระเบิดในคืนวันที่ 26/27 กุมภาพันธ์ ไม่เคยได้แล่นเรืออีกเลย ส่วนเรือชาร์นฮอร์ชตได้ถูกจมลงในยุทธการที่แหลมเหนือ เมื่อวันที่ 26 ธันวาคม ค.ศ. 1943

neg:
เหตุเครื่องบินโลโคโมทิฟ ยาโรสลาฟตก พ.ศ. 2554
เหตุเครื่องบินโลโคโมทีฟ ยาโรสลาฟตก เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 7 กันยายน พ.ศ. 2554 เมื่อเวลา 16.02 น. ตามเวลาท้องถิ่น เมื่ออากาศยานโดยสารแบบยัค-42 ซึ่งบรรทุกผู้โดยสารทีมฮ็อกกีน้ำแข็งอาชีพ และเจ้าหน้าที่โค้ชของทีมโลโคโมทิฟ ยาโรสลาฟแห่งคอนตีเนนทัลฮอกกี้ลีก (HKL) ตกใกล้กับยาโรสลาฟ ประเทศรัสเซีย ทีมกำลังออกเดินทางมุ่งหน้าไปยังมินสก์ ประเทศเบลารุส เพื่อเริ่มต้นแข่งขัน KHL ฤดูกาล 2011-12 ผู้เล่นทุกคนในรายชื่อทีมหลักและผู้เล่นสี่คนจากทีมสำรองอยู่บนอากาศยานลำนั้น ซึ่งชนเข้ากับเสาหอคอย และประสบอุบัติเหตุตกไม่นานหลังนำเครื่องขึ้น ราว 2.5 กิโลเมตรจากท่าอากาศยานตูโนชนา รายงานเบื้องต้นว่า ผู้โดยสารบนเครื่องทั้งหมด 45 คนได้รับยืนยันว่าเสียชีวิต ยกเว้นสองคน เป็นผู้เล่นหนึ่งคนและสมาชิกลูกเรือหนึ่งคน

neg:
ปิตราปัฟลัฟสค์-คัมชัตสกี
ในปี ค.ศ. 1740 ไวตัส เบริง นักสำรวจทางทะเลเชื้อสายเดนมาร์กที่มารับราชการในกองทัพเรือรัสเซียได้เดินทางมาถึงบริเวณอ่าวอะวาชาจากทะเลโอค็อตสค์ก่อนเริ่มการสำรวจ Second Kamchatka Expedition (ซึ่งต่อมาจะเป็นการค้นพบอะแลสกาเป็นครั้งแรก) เนื่องจากเห็นว่าเป็นภูมิประเทศที่เหมาะสมจะให้ใช้เป็นจุดพักกำลังในการเดินเรือด้วยเป็นอ่าวเกือบปิดลึกเข้ามาจากมหาสมุทรแปซิฟิกจึงได้ให้มีการสร้างชุมชนขึ้นเพื่อเป็นจุดแวะสำหรับการเดินเรือในย่านนี้ด้วยไม่มีชุมชนใดสร้างใช้เป็นที่พักเรือได้เลยมาก่อน จากนั้นในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1941 เบริงได้เริ่มการสำรวจไปทางตะวันออกของคาบสมุทรคัมชัตคาจนเรือสองลำคือ เรือเซนต์ปีเตอร์ กับ เรือเซนต์พอล พลัดหลงจากกันเพราะทัศนวิสัยเลวร้ายกลางทะเล วันที่ 10 ตุลาคมปีนั้นเรือเซนต์พอลได้ล่องกลับมายังเมืองปิตราปัฟลัฟสค์ก่อนเรือเซนต์ปีเตอร์ของเบริงซึ่งลอยลำไปสำรวจฝั่งตะวันตกของอะแลสกา สุดท้ายแล้วเบริงก็ได้เสียชีวิตลงที่เกาะร้างกลางทะเลก่อนจะสามารถล่องเรือกลับมาถึงเมืองได้ (ปัจจุบันเกาะที่เบริงเสียชีวิตคือ เกาะเบริง เป็นหนึ่งในเกาะของหมู่เกาะคอมมานเดอร์ () นอกชายฝั่งคาบสมุทรคัมชัตคา)

neg:
เบอร์แธม แรมซีย์
เมื่อวันที่ 2 มกราคม ค.ศ. 1945 แรมซีย์ถูกสังหารเมื่อเครื่องบินของเขาได้ตกจากสนามบิน Toussus-le-Noble ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของปารีส เขากำลังจะไปประชุมหารือกับนายพลเบอร์นาร์ด มอนต์โกเมอรีในกรุงบรัสเซลส์ ศพของเขาได้ถูกฝังในสุสานหมู่ชุมชนใหม่ใน Saint-Germain-en-Laye อนุสาวรีย์ของผู้เสียชีวิตทั้งหมดที่ประสบอุบัติเหตุเครื่องบินตกที่ Toussus-le-Noble ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1955

neg:
ยุทธนาวีครั้งสุดท้ายของบิสมาร์ค
นายกรัฐมนตรีอังกฤษวินสตัน เชอร์ชิลได้ปฏิญาณว่า"ไม่ว่าจะเสียเท่าไหร่ เราจะต้องจมเรือบิสมาร์คให้ได้" ภายในไม่กี่ชั่วโมงหลังจากที่เรือหลวงฮูดอัปปางลงเรือเกือบทุกลำในกองทัพเรืออังกฤษถูกส่งออกไปภายใต้การบังคับบัญชาของพลเรือเอกจอห์น โทเวย์ โดยส่งเรือบรรทุกเครื่องบินไป 1 ลำ เรือประจัญบาน 3 ลำ เรือลาดตระเวน 3 ลำและเรือพิฆาต 6 ลำ

neg:
แบล็คชัค
โดยเรื่องเล่าของแบล็คชัคที่มีชื่อเสียงมากที่สุด เกิดขึ้นเมื่อวันอาทิตย์ที่ 4 สิงหาคม ค.ศ. 1577 ช่วงเวลาประมาณ 09.00-10.00 น.ที่โบสถ์แห่งหนึ่งของหมู่บ้านบังเก้ ในซัฟฟอล์ก อยู่ ๆ ก็เกิดลมพายุอย่างรุนแรงขึ้น ท้องฟ้าก็แปรเปลี่ยนเป็นสีดำและตัวโบสถ์ก็เกิดการสั่นสะเทือน ทันใดนั้นเองก็มีพายุหมอกและสายฟ้าฟาดเข้ามาในตัวโบสถ์พร้อมกับร่างของสุนัขสีดำตัวหนึ่ง มันวิ่งตรงเข้าใส่ผู้คนที่กำลังหวาดกลัวและคุกเข่าเพื่อขอความช่วยเหลือจากพระเจ้าไป 2 คน จากนั้นมันก็เผาผู้คนที่อยู่ในโบสถ์แต่ก็ยังมีผู้เหลือรอดจากเหตุการณ์ในครั้งนั้น ขณะเดียวกันห่างออกไปเพียง 7 ไมล์ที่หมู่บ้านบลีทเบิร์ก ก็พบสุนัขสีดำอีกตัว ซึ่งมีลักษณะเหตุการณ์คล้าย ๆ กับที่เกิดที่หมู่บ้านบังเก้และทำร้ายคนตายไป 3 คน และได้ทิ้งรอยไหม้ไว้ที่ประตูทิศเหนือของโบสถ์ไว้ตราบจนทุกวันนี้ เรื่องราวของแบล็คชัคยังมีอีกมากทั้งในฝั่งยุโรปและอเมริกาเหนือ

neg:
เรือประจัญบานบิสมาร์ค
เชิงอรรถ

neg:
อาร์เอ็มเอส ไททานิก
2 นาฬิกา 20 นาที เรือทั้งลำจมลงสู่มหาสมุทรแอตแลนติกเหนือ ผู้โดยสารจำนวนมากลอยคออยู่ด้วยเสื้อชูชีพ แต่น้ำทะเลในขณะนั้นเย็นจัด ผู้โดยสารและลูกเรือที่ขึ้นเรือสำรองไม่ทันถูกทิ้งให้ลอยคอบนน้ำที่เย็นยะเยือก ในขณะที่ทางเรือสำรองที่ลอยอยู่ด้านนอกก็พยายามจะเข้าไปช่วย แต่ไม่ได้ เพราะหากผลีผลามเข้าไป คนที่ลอยคออยู่ในน้ำที่เย็นเยือกจะแย่งกันขึ้นเรือสำรองเพื่อที่จะหลุดพ้นจากน้ำอันเย็นหนาว ซึ่งนั่นจะทำให้เรือสำรองถูกผู้ที่ลอยคออยู่รุมจนจมลงไปด้วย ดังนั้น จึงต้องรอให้ผู้ที่ลอยคอหนาวตายไปเรื่อย ๆ จนกว่าจะเหลือผู้รอดน้อยพอที่จะเข้าไปช่วยเหลือได้โดยที่เรือสำรองจะไม่ถูกรุมจนจม

neg:
ไททานิก 2 หายนะเรือนรก
เดือนเมษายน ค.ศ. 2012 ซึ่งครบรอบ 100 ปี ของการจมของอาร์เอ็มเอส ไททานิก เรือสำราญลำใหม่ในชื่อ ยูเอสเอส ไททานิก 2 กำลังเดินทางออกจากท่าเป็นครั้งแรกและในเส้นทางเดียวกับอาร์เอ็มเอส ไททานิก เคยเดินทางมาก่อนเมื่อ 100 ปีก่อน

neg:
เหตุเรือบรรทุกน้ำตาลล่มในแม่น้ำเจ้าพระยา พ.ศ. 2554
สำหรับการกู้เรือบรรทุกน้ำตาลนั้น เจ้าของเรือใช้วิธีการนำเรือมาเทียบแล้วสูบน้ำจากเรือน้ำตาลที่ล่มใส่เรือที่นำมาเทียบในการกู้เรือ แต่วิธีการดังกล่าวจะทำให้การกู้เรือล่าช้า ต่อมา เมื่อเวลา 21.00 น. วันที่ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2554 เจ้าหน้าที่ช่วยคนที่อยู่ในเรือลำดังกล่าวได้ 2 คน ส่วนธวัช เภาวิลัย เจ้าของเรือยนต์ธวัชวารินทร์ ลำที่จมนั้น ยังหาตัวไม่พบ คาดว่าอาจหายไปกับกระแสน้ำ ในเวลาเดียวกัน เรือที่จะใช้ลากจูงเรือบรรทุกน้ำตาลที่ล่มนั้น เกิดพลิกคว่ำห่างจากจุดที่เรือบรรทุกน้ำตาลล่มเพียง 20 เมตรเท่านั้น ด้านอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ นายกรัฐมนตรี กล่าวในณะที่ลงพื้นที่เมื่อวันที่ 3 มิถุนายนว่า การกู้ซากเรือจำเป็นต้องเลื่อนออกไปเล็กน้อย เนื่องจากกระแสน้ำยังพัดแรง อย่างไรก็ตาม โพสต์ทูเดย์รายงานว่า ตัวแทนกลุ่มธุรกิจเจ้าของเรือและเจ้าของน้ำตาลไม่ยอมให้ความร่วมมือในการให้ข้อมูลและแก้ไขปัญหา ทั้งยังประวิงเวลาในการกู้เรือออกไป พร้อมกันนั้นตัวแทนกลุ่มธุรกิจดังกล่าวยังได้ประกาศว่าจะเดินเรือผ่านจุดดังกล่าวโดยไม่สนใจประกาศห้ามของกรมเจ้าท่า

neg:
การตีโฉบฉวยอ่าวซูดา
การจู่โจมอ่าวซูดา () เป็นการโจมตีขนาดเล็กของกองทัพเรืออิตาลีบริเวณอ่าวซูดา เกาะครีต ระหว่างช่วงเช้ามืดของวันที่ 26 มีนาคม ค.ศ. 1941 เรือลาดตระเวนหนัก เอชเอ็มเอส ยอร์ก ของกองทัพเรืออังกฤษ และเรือลำเลียงนอร์เวย์ เพริเคิลส์ ถูกทุ่นระเบิดของอิตาลีจนไร้สมรรถภาพและจมลงในที่สุด

neg:
เรือประจัญบานบิสมาร์ค
เรือบิสมาร์คมีแผนเดินทางกลับคีลในวันที่ 24 มกราคม ค.ศ. 1941 แต่มีเรือสินค้าอับปางในคลองคีลส่งผลให้ใช้ทางน้ำไม่ได้ สภาพอากาศที่เลวร้ายได้ขัดขวางการกู้ซากเรือที่จมลง เรือบิสมาร์คจึงเดินทางกลับคีลไม่ได้จนกระทั่งเดือนมีนาคม ความล่าช้าสร้างความผิดหวังให้แก่ลินเดมันเป็นอย่างมาก เขากล่าวว่า "เรือบิสมาร์คติดอยู่ที่ฮัมบูร์กถึงห้าสัปดาห์... เวลาอันมีค่าที่จะล่องเรือในทะเลสูญเสียไปด้วยเหตุที่ไม่ได้ก่อขึ้น และเป็นความล่าช้าอย่างมีนัยยะในการเคลื่อนกำลังในขั้นสุดท้ายด้วยเหตุซึ่งไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้" ขณะที่รอให้เดินทางไปถึงคีล เรือบิสมาร์คเป็นที่รับรองเรือเอกแอนเดอร์ ฟอร์เชลล์ (Anders Forshell) ผู้ช่วยทูตกองทัพเรือสวีเดนไปยังเบอร์ลิน เขากลับไปยังสวีเดนพร้อมรายละเอียดลักษณะของเรือ และได้เผยความลับนี้กับอังกฤษ โดยทหารที่สนับสนุนอักฤษในกองทัพเรือสวีเดน ข้อมูลถูกจัดเตรียมไว้ให้กองทัพเรืออังกฤษกับรายละเอียดแรกทั้งหมดของเรือ แม้ว่าจะขาดลักษณะจำเพาะที่สำคัญ ซึ่งประกอบด้วยความเร็วสูงสุด, ระยะทำการ, และระวางขับน้ำ