query: เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน เกิดที่ไหน ?

pos:
เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน
โทลคีนเกิดเมื่อวันที่ 3 มกราคม พ.ศ. 2435 (ค.ศ. 1892) ที่เมืองบลูมฟอนเทน เมืองหลวงของจังหวัดฟรีสเตท ประเทศแอฟริกาใต้ เป็นบุตรของ อาเธอร์ รูเอล โทลคีน (พ.ศ. 2400-2439, ค.ศ. 1857–1896) นายธนาคารอังกฤษ กับภรรยา มาเบล นี ซัฟฟิลด์ (พ.ศ. 2413-2447, ค.ศ. 1870–1904) ทั้งสองต้องเดินทางไปจากอังกฤษเนื่องจากอาเธอร์ได้เลื่อนตำแหน่งเป็นผู้จัดการธนาคารสาขาบลูมฟอนเทน โทลคีนมีน้องชายหนึ่งคน ชื่อ ฮิลารี อาเธอร์ รูเอล ซึ่งเกิดเมื่อวันที่ 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2437 (ค.ศ. 1894) ในวัยเด็กขณะที่อาศัยอยู่ในแอฟริกาใต้ โทลคีนเคยถูกแมงมุมในสวนของเขากัด ต่อมาภายหลังเหตุการณ์นี้ได้ไปปรากฏอยู่ในงานเขียนของเขาด้วย

neg:
กอนโดลิน
กอนโดลิน () เป็นชื่ออาณาจักรเอลฟ์แห่งหนึ่งในปกรณัมชุดมิดเดิลเอิร์ธของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน โดยปรากฏบรรยายอย่างละเอียดอยู่ในหนังสือ "Book of Lost Tales" และ "ซิลมาริลลิออน" ในชื่อตอนเดียวกันคือ "การล่มสลายของกอนโดลิน" เป็นหนึ่งในสาม "มหาตำนาน" ที่โทลคีนยกย่องไว้ (อีกสองเรื่องคือ "ตำนานของเบเรนและลูธิเอน" กับ "ตำนานบุตรแห่งฮูริน")

neg:
เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน
หลังจากโทลคีนเขียนเรื่อง "การล่มสลายของกอนโดลิน" อันเป็นบทประพันธ์สืบเนื่องที่บรรยายถึงที่มาของ เออาเรนเดล ดวงดาวสายัณห์ แล้ว โทลคีนได้ประพันธ์ตำนานอีกสองเรื่อง คือ "ตำนานของเบเรนและลูธิเอน" กับ "ตำนานบุตรแห่งฮูริน" บทประพันธ์ทั้งสามนี้เป็นเรื่องเอก ซึ่งต่อมาได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของผลงานเขียนชุดที่เรียกว่า ซิลมาริลลิออน

neg:
ทอร์เบิร์น เบิร์กมัน
ทอร์เบิร์น โอลอฟ เบิร์กมัน (; 20 มีนาคม ค.ศ. 1735 – 8 กรกฎาคม ค.ศ. 1784) เป็นนักเคมีและนักวิทยาแร่ชาวสวีเดน เกิดที่เมืองคาทารินเบิร์ก (ปัจจุบันอยู่ในประเทศสาธารณรัฐเช็ก) เป็นบุตรของบาร์โธลด์ เบิร์กมันและซารา แฮก เบิร์กมันเข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยอุปซอลาเมื่ออายุได้ 17 ปี โดยบิดาต้องการให้เขาเรียนกฎหมายและศาสนา ในขณะที่ตัวเบิร์กมันเองอยากเรียนคณิตศาสตร์และวิทยาศาสตร์ธรรมชาติ เพื่อไม่ให้เกิดปัญหา เบิร์กมันทำงานอย่างหนักจนต้องหยุดเรียน ระหว่างหยุดเรียน เบิร์กมันสนใจด้านพฤกษศาสตร์และกีฏวิทยา และส่งตัวอย่างแมลงชนิดใหม่ ๆ หลายชนิดไปให้คาโรลัส ลินเนียส ในปี ค.ศ. 1758 เบิร์กมันกลับไปเรียนที่มหาวิทยาลัยอีกครั้งจนจบปริญญาเอกและเป็นอาจารย์สอนฟิสิกส์และคณิตศาสตร์ที่มหาวิทยาลัย เมื่อโยฮัน กอตต์ชอล์ก วอลเลเรียสเกษียณอายุ เบิร์กมันดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์ด้านเคมีต่อและอยู่ในตำแหน่งจนกระทั่งเสียชีวิต

neg:
ดอน แม็กลีน
โดนัลด์ แม็กลีน จูเนียร์ () เกิดเมื่อวันที่ 2 ตุลาคม ค.ศ. 1945 ในนิวโรเชลล์ นิวยอร์ก เป็นนักร้อง-นักแต่งเพลงชาวอเมริกัน เขามีชื่อเสียงอย่างมากกับผลงานอัลบั้มในปี 1971 ชุด "American Pie" ที่มีเพลงดังอย่าง "American Pie" ที่แต่งขึ้นเพื่ออุทิศให้แก่บัดดี้ ฮอลลีที่ประสบอุบัติเหตุเครื่องบินตกเมื่อวันที่ 3 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1959 พร้อมกับริทชี วาเลนส์ และไจล์ส เพอรร์รี ริชาร์ดสัน (ดีเจเจ้าของฉายา The Big Booper) และเพลง "Vincent" ที่อ้างอิงถึงภาพเขียน "ราตรีประดับดาว" ของฟินเซนต์ ฟัน โคค

neg:
เจ. เค. โรว์ลิง
โรว์ลิงเกิดที่เมืองเยตส์ มณฑลกลอสเตอร์เชอร์ เคยทำงานเป็นนักวิจัยและเลขานุการสองภาษาให้กับองค์การนิรโทษกรรมสากล ก่อนได้ความคิดสำหรับชุด"แฮร์รี่ พอตเตอร์"บนขบวนรถไฟที่ล่าช้าจากแมนเชสเตอร์ไปลอนดอนเมื่อปี 1990 อีกเจ็ดปีถัดมา เธอเสียมารดา หย่าร้างกับสามีคนแรกและค่อนข้างยากจน จนโรว์ลิงเขียน "แฮร์รี่ พอตเตอร์กับศิลาอาถรรพ์" เสร็จในปี 1997 มีภาคต่อหกเล่ม เล่มสุดท้ายคือ "แฮร์รี่ พอตเตอร์กับเครื่องรางยมทูต" ในปี 2007 จากนั้นโรว์ลิงเขียนหนังสือสำหรับผู้อ่านผู้ใหญ่สามเรื่อง ได้แก่ "เก้าอี้ว่าง" (2012) และนวนิยายสืบสวนสอบสวน เรื่อง "เสียงเพรียกจากคักคู" (2013) และ "หนอนไหม" (2014) โดยใช้ชื่อปลอมในการเขียนว่า โรเบิร์ต กัลเบรธ

neg:
ตำนานแห่งซิลมาริล
หลังจากโทลคีนเสียชีวิตไปแล้วหลายปี คริสโตเฟอร์ โทลคีน บุตรชายของเขาจึงได้นำงานเขียนร้อยแก้วของ "ซิลมาริลลิออน" มาเรียบเรียงขึ้นใหม่ ด้วยความตั้งใจจะใช้บทประพันธ์ชุดล่าที่สุดที่โทลคีนผู้พ่อได้เขียนเอาไว้ แต่คัดเลือกเนื้อหาที่สอดคล้องรับส่งต่อเนื่องกันทั้งภายในเรื่องชุดนี้และสอดคล้องกับ "เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์" ด้วย แม้ว่าตัวเขาเองก็สารภาพเอาไว้ในบทนำของหนังสือว่า การจะทำให้สอดคล้องกันทั้งหมดแทบจะเป็นไปไม่ได้ ในหนังสือชุด "ประวัติศาสตร์มิดเดิลเอิร์ธ" คริสโตเฟอร์ โทลคีน ได้นำงานเขียนต้นฉบับจำนวนมากมารวบรวมเอาไว้พร้อมคำอธิบายเพิ่มเติมของเขา เพื่อชี้แจงว่าเขาเลือกใช้ต้นฉบับใดมาเป็นชุดเรียบเรียง และเพราะเหตุใด โดยในหนังสือชุดนี้มีต้นฉบับเก่าแก่ที่สุดย้อนไปถึงปี ค.ศ. 1917 คือต้นฉบับ "Book of Lost Tales" ที่เก่าแก่ที่สุด ใน "เควนตา ซิลมาริลลิออน" บทท้าย ๆ คือเรื่อง "การล่มสลายของโดริอัธ" เป็นต้นฉบับส่วนที่โทลคีนไม่ได้ปรับปรุงแก้ไขเลยตั้งแต่ช่วงคริสต์ทศวรรษ 1930 ดังนั้นคริสโตเฟอร์ จึงต้องเรียบเรียงความเรียงร้อยแก้วจำนวนหนึ่งขึ้นมาใหม่จากต้นฉบับที่กระจัดกระจายเป็นส่วน ๆ จนกระทั่งได้ต้นฉบับที่เสร็จสมบูรณ์ทั้งเนื้อเรื่อง ผังตระกูล แผนที่ ดรรชนีคำ รวมถึงรายการชื่อในภาษาเอลฟ์ชุดแรกที่สุดที่เคยจัดทำขึ้น ตีพิมพ์เป็นเล่มเมื่อปี ค.ศ. 1977

neg:
คริสโตเฟอร์ โทลคีน
คริสโตเฟอร์ จอห์น รูเอล โทลคีน (, 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2467 -) คือบุตรคนสุดท้ายของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ผู้เขียนลอร์ดออฟเดอะริงส์ เขาเป็นที่รู้จักกันดีจากการนำผลงานที่บิดาได้เขียนค้างไว้มาเรียบเรียงและตีพิมพ์ เขายังเป็นผู้วาดแผนที่ในเรื่องลอร์ดออฟเดอะริงส์ด้วย โดยได้ลงชื่อไว้ว่า" C. J. R. T. The J."

neg:
เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน
บลูพลาค หรือแผ่นป้ายโลหะสีฟ้า เป็นป้ายพิเศษที่รัฐบาลอังกฤษจัดทำติดไว้ตามสถานที่สำคัญของประเทศที่เกี่ยวข้องกับบุคคลหรือเหตุการณ์ในประวัติศาสตร์ ในจำนวนนี้มีอยู่ 6 ป้ายที่ติดตั้งไว้ในสถานที่เพื่อเป็นอนุสรณ์แด่โทลคีน ป้ายหนึ่งอยู่ที่ออกซฟอร์ด ป้ายหนึ่งอยู่ที่แฮร์โรเกต และอีกสี่ป้ายอยู่ในเบอร์มิงแฮม ติดตั้งอยู่ที่บ้านในวัยเด็กของโทลคีนก่อนที่เขาจะเข้ามหาวิทยาลัย ได้แก่ 1. ที่โรงสีแซร์โฮล 2. ที่บ้านเลขที่ 1 ดัชเชสเพลส ตำบลเลดี้วู้ด 3. ที่บ้านเลขที่ 4 ถนนไฮฟิลด์ Edgbaston และ 4. ที่ Plough and Harrow ถนนแฮกลี่ย์ เมืองเบอร์มิงแฮม ป้ายที่ออกซฟอร์ดติดไว้ที่บ้านหลังหนึ่งซึ่งโทลคีนเคยอาศัยอยู่ เป็นสถานที่เขียนนิยายเรื่อง "เดอะฮอบบิท" และเขียนเนื้อหาส่วนใหญ่ของ "เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์" ส่วนป้ายที่แฮร์โรเกตติดตั้งไว้ที่บ้านพักซึ่งโทลคีนนอนพักฟื้นไข้หลังจากกลับมาจากการรบ และเริ่มงานปกรณัมชุดมิดเดิลเอิร์ธของเขาขึ้นเป็นครั้งแรก

neg:
เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน
ครั้นถึง ปี ค.ศ.1904 เมื่อโทลคีนมีอายุได้ 12 ปี มาเบลก็เสียชีวิตลงด้วยโรคเบาหวาน ในยุคนั้นยังไม่มีอินซูลิน มาเบลในวัย 34 ปี จึงถือว่ามีชีวิตอยู่ได้ยาวนานมากแล้วโดยไม่มียารักษา นับแต่นั้นมาจนตลอดช่วงชีวิตของโทลคีน เขารำลึกถึงแม่ในฐานะคริสตชนผู้มีศรัทธาแรงกล้า ซึ่งส่งอิทธิพลต่อเขาในการนับถือนิกายโรมันคาทอลิกอย่างเคร่งครัด

neg:
จอร์จี เวลคัม
จอร์จี วิลสัน เวลคัม คอลลินส์ (; 9 มีนาคม ค.ศ. 1985 — ) เป็นนักฟุตบอลตำแหน่งสไตรเกอร์ชาวฮอนดูรัส ผู้ซึ่งปัจจุบันทำหน้าที่ร่วมกับสโมสรฟุตบอลราชนาวีในการแข่งขันไทยพรีเมียร์ลีก

neg:
เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน
หลังจากมาเบลเสียชีวิต โทลคีนกับน้องไปอยู่ในความดูแลของบาทหลวงฟรานซิส ซาเวียร์ มอร์แกน ตามความตั้งใจของแม่ เขาเติบโตขึ้นในย่าน Edgbaston ใกล้เบอร์มิงแฮม สภาพแวดล้อมในแถบนั้นเช่น หอคอยสูงทรงวิกตอเรียของโรงประปา Edgbaston อาจเป็นแรงบันดาลใจส่วนหนึ่งในการสร้างหอคอยทมิฬในงานเขียนของเขา หรือภาพเขียนยุคกลางของ Edward Burne-Jones หรืองานอื่นๆ ที่แสดงใน พิพิธภัณฑ์และหอศิลป์แห่งเบอร์มิงแฮม ก็น่าจะมีส่วนอย่างมากต่องานเขียนของโทลคีน

neg:
เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน
หนึ่งในแรงบันดาลใจที่สำคัญยิ่งของโทลคีน คือ ผลงานของวิลเลียม มอร์ริส เรื่อง "The House of the Wolfings" และ "The Roots of the Mountains" ซึ่งทำให้เขาสร้างบึงมรณะใน"เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์" และป่าเมิร์ควู้ด

neg:
แหวนแห่งอำนาจ
แหวนแห่งอำนาจ เป็นแหวนในจินตนาการของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ในนิยายชุด เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์

neg:
เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์
นอกเหนือจากปัจจัยภายนอก ฉากและตัวละครบางตัวก็มาจากประสบการณ์วัยเด็กของโทลคีนเองเมื่อสมัยที่อาศัยอยู่ Sarehole กับ เบอร์มิงแฮม เช่น ภาพของแคว้นไชร์และแผ่นดินอันอุดมสมบูรณ์นั้นมาจากดินแดนชนบทรอบ ๆ วิทยาลัย Stonyhurst ที่แลงคาไชร์ ซึ่งโทลคีนมักไปเที่ยวบ่อย ๆ ในช่วงทศวรรษ 1940

neg:
จิม โจนส์
จิม โจนส์ หรือ เจมส์ วอร์เรน โจนส์ เกิดเมื่อวันที่ 13 พฤษภาคม ค.ศ. 1931 ในครอบครัวยากจน ที่รัฐอินดีแอนา ประเทศสหรัฐอเมริกา พ่อของเขาซึ่งเป็นสมาชิกลัทธิเหยียดสีผิว คู คลักส์ แคลน (Ku Klux Klan) นั้นทิ้งครอบครัวไปตั้งแต่เขาอายุ 12 ปี แม่ของเขาจึงเลี้ยงเขามาลำพังคนเดียว เขาอาศัยอยู่ในชุมชนเคร่งศาสนา จิมเติบโตขึ้นเป็นผู้มีความศรัทธาในศาสนาคริสต์อย่างแรงกล้า เขาเริ่มท่องจำไบเบิ้ลตั้งแต่อายุ 8 ปี และเมื่ออายุ 12 เขาก็สามารถเทศน์สอนเด็กในละแวกบ้านราวกับเป็นนักบวชจริงๆ เมื่ออายุได้ 17 ปี จิมก็ไปเป็นนักเรียนฝึกหัดเพื่อจะเป็นบาทหลวงของนิกายเมโธดิสต์ พออายุ 21 ปี เขาก็ได้แต่งงานกับ มัลเซลีน บอลด์วินด์ ซึ่งเป็นนางพยาบาล และจิมก็ถอนตัวออกจากเมโธดิสต์ออกมาเป็นนักเผยแพร่ศาสนาอิสระ

neg:
ตำนานแห่งซิลมาริล
โทลคีนเริ่มต้นงานเขียนนิยายที่ต่อมากลายมาเป็น "ซิลมาริลลิออน" ตั้งแต่ ค.ศ. 1914 โดยที่เขาตั้งใจจะให้เป็นตำนานปรัมปราของประเทศอังกฤษ เพื่ออธิบายถึงกำเนิดเรื่องราวในประวัติศาสตร์และวัฒนธรรม เนื้อหาส่วนมากเขียนขึ้นขณะที่โทลคีนพำนักรักษาตัวอยู่ในโรงพยาบาลหลังจากถูกส่งตัวกลับจากสมรภูมิแนวหน้าในฝรั่งเศสระหว่างสงครามโลกครั้งที่หนึ่งเนื่องจากป่วยเป็นไข้กลับ เขาเขียนนิยายเรื่องแรก คือ การล่มสลายของกอนโดลิน สำเร็จลงในราวปลายปี ค.ศ. 1916

neg:
เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน
ล่วงถึงปี พ.ศ. 2544-2546 นิวไลน์ ซีนีม่า ได้สร้างภาพยนตร์ไตรภาคเดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ กำกับโดย ปีเตอร์ แจ็กสัน และถ่ายทำในประเทศนิวซีแลนด์ทั้งเรื่อง ภาพยนตร์ชุดนี้เป็นชุดที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดและได้รับรางวัลต่างๆ มากมาย ปลายปี พ.ศ. 2550 นิวไลน์ ซีนีม่า ร่วมกับปีเตอร์ แจ็กสัน ได้ประกาศการสร้างภาพยนตร์ "เดอะฮอบบิท" แบ่งออกเป็นไตรภาค มีกำหนดออกฉายในปี พ.ศ. 2555-2557

neg:
เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน
นอกจาก "T.C.B.S." แล้ว โทลคีนไม่มีเพื่อนสนิทอีกเลย จนกระทั่งถึงปี พ.ศ. 2469 ขณะที่เขาย้ายมาเป็นศาสตราจารย์แห่งวิทยาลัยเพมโบรค ออกซฟอร์ด โทลคีนได้รู้จักกับอาจารย์จากวิทยาลัยมอดลินคนหนึ่ง ชื่อว่า Clive Staples Lewis หรือ ซี. เอส. ลิวอิส และได้เชิญให้เขามาร่วมใน "Coalbiters Club" ด้วย ทั้งสองค่อยๆ สนิทกันมากขึ้น และได้ก่อตั้ง"ชมรมอิงคลิงส์ (Inklings)" ซึ่งเป็นชมรมสำคัญอันมีส่วนสนับสนุนต่อการสร้างงานเขียนของโทลคีนในเวลาต่อมา ลิวอิสได้กลายเป็นเพื่อนสนิทของโทลคีน และมีส่วนช่วยเหลือผลักดันให้โทลคีนสร้าง "เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์" งานเขียนชิ้นสำคัญของโทลคีนได้จนสำเร็จ

neg:
ซิลเบอร์ฮอร์น
จดหมายของเจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ฉบับ ค.ศ. 1968 ได้เอ่ยถึงซิลเบอร์ฮอร์นขณะพวกเขาเดินทางไปพักแรมที่นั่นใน ค.ศ. 1911 โดยเรียกยอดเขานี้ว่าเป็น "ซิลเวอร์ไทน์ (เคเล็บดิล) ในฝันของฉัน"

neg:
เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน
หลังจากสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่ 1 โทลคีนได้ไปเป็นพนักงานตรวจชำระพจนานุกรมภาษาอังกฤษ ฉบับออกซฟอร์ด ต่อมาในปี พ.ศ. 2463 (ค.ศ. 1920) เขาได้เป็นอาจารย์ ตำแหน่ง Reader (ตำแหน่งสูงกว่า อาจารย์อาวุโส แต่ต่ำกว่า ศาสตราจารย์) ที่มหาวิทยาลัยลีดส์ และได้เลื่อนชั้นเป็นศาสตราจารย์ในอีก 4 ปีต่อมา เขาได้จัดทำ "พจนานุกรมภาษาอังกฤษกลาง" รวมถึงได้แปลวรรณกรรมอังกฤษยุคกลางเรื่อง "Sir Gawain and the Green Knight" ร่วมกับอาจารย์รุ่นน้องคือ อี. วี. กอร์ดอน งานทั้งสองชิ้นนี้ได้กลายเป็นงานมาตรฐานทางวิชาการต่อมาอีกหลายทศวรรษ

neg:
ดอน คิง
ดอน คิง () มีชื่อเต็มว่า โดนัลด์ ดอน คิง (Donald Don King) เกิดเมื่อวันที่ 20 สิงหาคม ค.ศ. 1931 ที่เมืองคลีฟแลนด์ รัฐโอไฮโอ สหรัฐอเมริกา เมื่อตอนอายุ 14 เคยติดคุกข้อหาฆ่าคนตายมาแล้ว ดอน คิง เริ่มอาชีพในวงการมวยด้วยการเป็นผู้จัดการให้กับ เออร์นี่ เชฟเวอร์ นักมวยรุ่นเฮฟวี่เวท และเริ่มมีชื่อเสียงจากการเป็นโปรโมเตอร์ผู้จัดศึก "The Rumble in the Jungle" ในปี ค.ศ. 1974 ที่กรุงกินชาซา ประเทศซาอีร์ ซึ่งเป็นการป้องกันตำแหน่งแชมป์โลกในรุ่นเฮฟวี่เวทระหว่าง จอร์จ โฟร์แมน กับ มูฮัมหมัด อาลี ซึ่งมวยคู่นี้ได้สร้างปรากฏการณ์หลายอย่างให้เกิดขึ้นในโลกด้วย ไม่เพียงแต่เป็นการแข่งขันกีฬาธรรมดา แต่ยังมีนัยแฝงทางการเมืองรวมอยู่ด้วย เนื่องจากขณะนั้นกระแสทางการเมืองทั่วโลกกำลังต่อต้านชนชาติผิวสี แต่การที่ดอน คิง กล้าเข้าไปจัดมวยชิงแชมป์โลกถึงใจกลางทวีปแอฟริกา นับเป็นการท้าทายอย่างยิ่ง และมวยคู่นี้จบลงที่อาลีเป็นฝ่ายชนะน็อกไปในยกที่ 8 ได้กลับมาเป็นแชมป์โลกสมัยที่ 2 ทั้ง ๆ ที่เกมการชกก่อนหน้านั้นเป็นไปอย่างชนิดที่อาลีเป็นรองสุดกู่ ท่ามกลางเสียงครหาว่าผู้จัดเจตนาขึงเชือกกั้นเวทีให้หย่อน เพื่อที่จะให้อาลีพยายามโยกหลบหมัดของโฟร์แมนได้สะดวก อีกทั้งฝ่ายโฟร์แมนเองก็ได้บอกภายหลังการชกว่า ตนถูกเอาเปรียบแทบทุกอย่าง

neg:
เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์
โทลคีนแต่งเรื่อง "เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์" ขึ้นจากพื้นฐานความสนใจส่วนตัวเกี่ยวกับภาษาศาสตร์ ศาสนา (โดยเฉพาะความเชื่อแบบโรมันคาทอลิก) และนิทานพื้นบ้านโดยเฉพาะตำนานนอร์ส นอกเหนือจากนั้น ประสบการณ์ของเขาในระหว่างการเป็นทหารในสงครามโลกครั้งที่หนึ่งก็มีส่วนอยู่ด้วยค่อนข้างมาก รายละเอียดที่เขานำมาตกแต่งลงในโลกในจินตนาการของเขา (หรือเออา) เป็นฉากหลังของเรื่อง "เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์" ก็มีส่วนมาจากประสบการณ์เหล่านี้
ครั้งหนึ่งโทลคีนเคยบอกกับเพื่อนคนหนึ่งของเขา คือ คุณพ่อโรเบิร์ต เมอเรย์ เกี่ยวกับ "เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์" ว่า "เป็นงานที่มีพื้นฐานมาจากศาสนา แม้ตอนแรกจะไม่ได้เขียนขึ้นโดยตั้งใจ แต่ในระหว่างการแก้ไข ผมจงใจปรับให้เป็นอย่างนั้น" เพราะแนวทางของเรื่องโดยพื้นฐานเป็นการต่อสู้กันระหว่างฝ่ายธรรมะกับฝ่ายอธรรม และการที่ความถ่อมตนสามารถเอาชนะความยโส ในมหากาพย์ยังมีเนื้อหาที่เกี่ยวกับเรื่องชีวิตหลังความตาย เรื่องของความเป็นอมตะ ความเมตตากรุณา การฟื้นคืนชีพ การกลับใจและสำนึกในบาป การเสียสละตนเอง ความมุ่งมั่นในจิตวิญญาณแห่งอิสรภาพ ความยุติธรรม ความเป็นมิตร และการเยียวยารักษา นอกจากนี้ ในบทอธิษฐานต่อพระผู้เป็นเจ้าซึ่งมีความตอนหนึ่งว่า "โปรดนำทางพวกเราให้พ้นจากความมัวเมาและปีศาจร้าย" ก็เป็นประเด็นสำคัญยิ่งที่โทลคีนสื่อออกมาผ่านตัวละคร โฟรโด ในการที่เขาพยายามกระเสือกกระสนให้พ้นจากการครอบงำของแหวนเอก

neg:
แซมไวส์ แกมจี
เมื่อเดือนมีนาคม ปี ค.ศ. 1956 โทลคีนได้รับจดหมายฉบับหนึ่งซึ่งสร้างความประหลาดใจแก่เขาเป็นล้นพ้น เพราะจดหมายฉบับนั้นส่งมาจาก 'แซม แกมจี' ผู้ได้ยินข่าวว่า ชื่อของเขาปรากฏอยู่ในนิยายเรื่อง เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ แต่เขายังไม่เคยอ่านนิยายเรื่องนี้ โทลคีนเขียนจดหมายตอบเมื่อวันที่ 18 มีนาคม ว่า "เรียนคุณแกมจี ขอบคุณมากครับที่เขียนมาถึงผม คุณคงนึกออกว่าผมประหลาดใจเพียงไหนเมื่อได้เห็นชื่อของคุณ! ผมอยากเรียนเพื่อให้คุณสบายใจว่า 'แซม แกมจี' ในนิยายของผมเป็นตัวละครเอกที่เป็นวีรบุรุษ และเป็นที่รักของนักอ่านจำนวนมาก แม้เขาจะมีกำเนิดที่ไม่ดีนัก หวังว่าคุณคงจะไม่โกรธผม ในความบังเอิญในการตั้งชื่อตัวละครในจินตนาการ ซึ่งมีชีวิตอยู่ในอดีตกาลหลายศตวรรษก่อนหน้านี้" โทลคีนยังส่งหนังสือทั้งชุดพร้อมลายเซ็นไปให้คุณแกมจีด้วย ความบังเอิญครั้งนั้นทำให้โทลคีนรู้สึกกังวล เขาบันทึกไว้ในสมุดประจำวันว่า "บางครั้งผมก็รู้สึกหวาดอยู่ว่า ถ้าได้รับจดหมายที่ส่งมาจาก 'ส.กอลลัม' ผมจะอธิบายกับเขาอย่างไรดี"

neg:
เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน
สมาคมโทลคีน (Tolkien Society) ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2512 ภาควิชาภาษาอังกฤษแห่งมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ดได้สร้างรูปปั้นครึ่งตัวของโทลคีนไว้เป็นอนุสรณ์ ทุกๆ ปี เมื่อสมาคมโทลคีนจัดการประชุมทางวิชาการ จะมีการเปิดรับบทความวิชาการและการประชุมสัมมนาเกี่ยวกับผลงานของโทลคีนและงานที่เกี่ยวข้อง จัดการประชุมที่มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด โดยมีรูปปั้นครึ่งตัวนี้ร่วมการประชุมด้วย กิจกรรมสำคัญอีกประการหนึ่งของสมาคมคือ "Tolkien Birthday Toast" ซึ่งเป็นการจัดงานวันเกิดให้โทลคีนในวันที่ 3 มกราคม ของทุกปี สมาชิกทั่วโลกจะดื่มอวยพรวันเกิดให้แก่โทลคีน และลงนามในเว็บไซต์ของสมาคม

neg:
เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน
หลังจากโทลคีนเสียชีวิต ลูกชายของเขา คริสโตเฟอร์ โทลคีน ได้นำเรื่องที่บิดาของตนแต่งค้างไว้หลายเรื่องมาเรียบเรียงและตีพิมพ์ รวมถึงเรื่องซิลมาริลลิออน งานประพันธ์ชิ้นนี้ประกอบกับเรื่องเดอะฮอบบิท และเดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ รวมกันได้สร้างให้เกิดโลกจินตนาการซึ่งกอปรด้วยเรื่องเล่า ลำนำ บทกวี ประวัติศาสตร์ วัฒนธรรม และภาษาประดิษฐ์ ในโลกจินตนาการที่ชื่อว่า อาร์ดา และแผ่นดินมิดเดิลเอิร์ธ ซึ่งเป็นฐานของงานประพันธ์ปกรณัมทั้งมวลของโทลคีน

neg:
เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน
ปลายปี 1911 โทลคีนสามารถสอบชิงทุนเข้าเรียนในวิทยาลัย Exeter มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด ได้สำเร็จ เขาเลือกเรียนสาขาวิชาประวัติศาสตร์ภาษา และได้อ่านบทแปลภาษาอังกฤษของมหากาพย์ฟินแลนด์เรื่อง "คาเลวาลา" เป็นครั้งแรก ทำให้เกิดแรงกระตุ้นในการศึกษาภาษาฟินแลนด์ ด้วยต้องการอ่าน คาเลวาลา ในภาษาต้นฉบับ โทลคีนยังเล่าเรียนแตกฉานในภาษายุคโบราณและยุคกลางอีกหลายภาษา รวมถึงงานประพันธ์ของวิลเลียม มอร์ริส เขาได้อ่านบทกวีเก่าแก่ของแองโกลแซกซอน ว่าด้วยเทพองค์หนึ่งชื่อ เออาเรนเดล (Earendel) ซึ่งประทับใจเขามาก ในปี 1914 หลังการรวมพลของสมาชิก T.C.B.S. โทลคีนแต่งบทกวีขึ้นบทหนึ่ง ตั้งชื่อว่า "การผจญภัยของเออาเรนเดล ดวงดาวสายัณห์ (The Voyage of Earendel the Evening Star)" ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของปกรณัมชุดมิดเดิลเอิร์ธของโทลคีน

neg:
เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน
โทลคีนสร้างประวัติศาสตร์ของโลกอาร์ดาขึ้น โยงลำดับเหตุการณ์และบทประพันธ์เอกทั้งสามเข้าหากัน เขาพยายามเขียน"ซิลมาริลลิออน" ถึง 3 ครั้ง แต่ก็ไม่สามารถเขียนให้จบบริบูรณ์ลงได้ ครั้งหนึ่งโทลคีนเคยพยายามเสนอให้สำนักพิมพ์อัลเลนแอนด์อันวิน ตีพิมพ์ "ซิลมาริลลิออน" พร้อมกับ "เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์" แต่สำนักพิมพ์ไม่ตกลง เนื่องจากค่าใช้จ่ายในการตีพิมพ์ช่วงหลังสงครามโลกนั้นสูงมาก แม้แต่ "เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์" เองยังต้องถูกแบ่งตีพิมพ์ออกเป็น 3 เล่ม "ซิลมาริลลิออน"จึงยังคงไม่ได้พิมพ์ตราบกระทั่งโทลคีนสิ้นชีวิต ซึ่งเขายังคงปรับแต่งแก้ไขรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ของปกรณัมอยู่ตลอดเวลา

neg:
ตำนานแห่งซิลมาริล
ซิลมาริลลิออนฉบับแรกสุดที่เขียนจบสมบูรณ์เป็น 'โครงร่างปกรณัม' เขียนในปี ค.ศ. 1926 โครงร่างปกรณัมนี้มี 28 หน้า เป็นการอธิบายพื้นหลังของตำนานว่าด้วยเรื่องของ ทูริน ทูรัมบาร์ ให้แก่ อาร์.ดับเบิลยู. เรย์โนลด์ เพื่อนคนหนึ่งของโทลคีนที่เขาส่งต้นฉบับหลายเรื่องไปให้ดู จาก 'โครงร่างปกรณัม' นี้ โทลคีนได้พัฒนาปรับปรุงงานเขียนเชิงบรรยายเพิ่มเติมขึ้นเรื่อย ๆ จนกลายเป็นชุดที่มีชื่อว่า "เควนตา โนลโดรินวา" ซึ่งเป็นงานเขียน ซิลมาริลลิออน ที่สมบูรณ์ที่สุดของโทลคีน

neg:
ทูริน ทูรัมบาร์
ทูรินเป็นตัวละครที่โทลคีนสร้างขึ้นในลักษณะ anti-hero แบบหนึ่ง คือเป็นวีรบุรุษในโศกนาฏกรรม เขาเป็นมนุษย์ ที่มีชีวิตอยู่ในยุคที่หนึ่งของอาร์ดา บิดาของทูรินคือ ฮูริน ประมุขของตระกูลฮาดอร์ เขาถูกมอร์กอธจับตัวไปได้หลังจากสงครามเนียร์นายธ์อาร์นอยดิอัด แต่ฮูรินไม่ยอมจำนนต่อมอร์กอธ ทำให้มอร์กอธสาปแช่งตระกูลของฮูรินทั้งตระกูลให้ประสบหายนะ

neg:
พระราชาชาวนา
พระราชาชาวนา () เป็นงานประพันธ์ประเภทเรื่องสั้น ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ซึ่งเขียนขึ้นเมื่อปี ค.ศ.1937 และได้ตีพิมพ์เมื่อปี ค.ศ.1949 เป็นงานเขียนชิ้นหนึ่งที่ไม่มีความเกี่ยวข้องกับ ปกรณัมชุดมิดเดิลเอิร์ธ ของโทลคีน เนื้อเรื่องหลักเกี่ยวกับการขับเคี่ยวกันระหว่างชาวนาไจลส์ (Giles) กับมังกรเจ้าเล่ห์ชื่อ คริโซฟิแล็กซ์ (Chrysophylax) โดยดำเนินเรื่องบนพื้นเพแบบแฟนตาซีอังกฤษยุคกลาง ซึ่งมีสิ่งมีชีวิตลึกลับ และเหล่าอัศวิน วิธีการเล่าเรื่องเป็นแบบนิทานพื้นบ้าน โดยสมมุติว่าเป็นตำนานเก่าแก่เรื่องหนึ่งของประเทศอังกฤษ

neg:
โอโรเม
โอโรเม (Oromë) เป็นตัวละครตัวหนึ่งในปกรณัมของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน โดยเป็นหนึ่งในเทพวาลาร์ ชื่อในภาษาเควนยา มีความหมายว่า "ผู้เป่าแตรอันกึกก้อง" พระองค์มีแตรเขาสัตว์ประจำพระองค์ชื่อว่า "วาลาโรมา (Valaróma)"

neg:
โจส สโตน
โจส สโตน หรือชื่อเต็ม โจสเซลิน อีฟ สโตเคอร์ (; เกิดวันที่ 11 เมษายน ค.ศ. 1987) เป็นนักร้องชาวอังกฤษ มีอัลบั้มยอดขายกว่า 7.5 ล้านแผ่น ผู้ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแกรมมี่ถึง 4 รางวัล และเคยร่วมงานกับศิลปินระดับตำนานอย่าง เจมส์ บราวน์ (James Brown) เดอะโรลลิ่ง สโตนส์ (The Rolling Stones) สตีวี่ วันเดอร์ (Stevie Wonder) เอลตัน จอห์น (Elton John) แพ็ตตี้ ลาแบลล์ (Patti Labelle) เมวิส สเตเปิลส์ (Mavis Staples) ดอนน่า ซัมเมอร์ (Donna Summer) และสโมคกี้ โรบินสัน (Smokey Robinson) อีกทั้งยังได้รับเชิญไปสัมภาษณ์ในรายการดังของโอปราห์ วินฟรีย์ (Oprah Winfrey) เธอได้รับเลือกให้แสดงโฆษณสำหรับแคมเปญยักษ์ใหญ่ของเสื้อผ้าแบรนด์ดัง แก็ป (Gap) ถึง 2 โฆษณา อีกด้วย นอกไปจากนั้นเมื่อปี 2000 เธอได้ไปแสดงสดต่อหน้าผู้ชมถึง 200,000 คน ในงานคอนเสิร์ตการกุศลที่ยิ่งใหญ่ที่สุด คือ ไลฟ์เอท (Live 8) – และทั้งหมดนี้ เป็นสิ่งที่เธอได้ทำมา ก่อนหน้าที่เธอจะอายุถึง 19 ปี

neg:
อุลโม
อุลโม ( จาก ภาษาวาลาริน Ulubôz, Ullubôz หรือ Ulumō) เป็นตัวละครตัวหนึ่งในปกรณัมของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ทรงเป็นหนึ่งในเทพวาลาร์ผู้ทรงเป็นเจ้าแห่งสมุทร เทพองค์นี้หากเปรียบเทียบกับเทพนิยายก็จะมีสถานะเทียบเท่ากับเทพโพไซดอนของเทพนิยายกรีก และเทพเนปจูนของเทพนิยายโรมัน

neg:
เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน
แนวคิดด้านการเมืองของโทลคีนล้วนมีพื้นฐานมาจากแนวคิดทางศาสนา เช่นเมื่อครั้งสงครามกลางเมืองในสเปน เขาออกเสียงสนับสนุนนายพลฟรันซิสโก ฟรังโก เมื่อได้ทราบว่าเกิดความวุ่นวายถึงกับเผาทำลายโบสถ์คาทอลิกและสังหารพระกับแม่ชีไปเป็นจำนวนมาก เขายังแสดงความชื่นชมต่อกวีชาวแอฟริกาใต้ รอย แคมป์เบล อย่างมากมายหลังจากได้พบกันในปี ค.ศ. 1944 เนื่องจากแคมป์เบลเคยรับราชการในกองทัพสเปนมาก่อน โทลคีนนับถือว่าเขาเป็นนักรบผู้ปกป้องชาวคาทอลิก ขณะที่ ซี. เอส. ลิวอิส เขียนบทกวีล้อเลียนแคมป์เบลว่า เป็นชาวคาทอลิกจอมเผด็จการ

neg:
เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์
ความนิยมอย่างล้นหลามและยาวนานในหนังสือ "เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์" ยังเป็นจุดกำเนิดของงานเทศกาล ประเพณี ชมรม และสมาคมต่าง ๆ มากมาย โดยบรรดาผู้ชื่นชอบผลงานของเขา รวมทั้ง หนังสือในแง่มุมหลายหลากเกี่ยวกับตัวของโทลคีนหรืองานเขียนชิ้นต่าง ๆ ของเขา "เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์" ได้สร้างให้เกิดแรงบันดาลใจอย่างต่อเนื่องต่องานศิลปะ ภาพวาด ดนตรี ภาพยนตร์ รายการโทรทัศน์ เกม และวรรณกรรมชิ้นอื่น ๆ อีกมากมายนับไม่ถ้วน มีการดัดแปลงนิยายเรื่องนี้ไปเป็นบทละครวิทยุ ละครเวที รวมถึง ภาพยนตร์หลายครั้ง โดยเฉพาะอย่างยิ่งการดัดแปลงเป็นภาพยนตร์ไตรภาคในระหว่างปี ค.ศ. 2001-2003 เป็นครั้งที่กระตุ้นให้เกิดกระแสความสนใจในผลงานของโทลคีนขึ้นมาอย่างสูงมากอีกครั้งหนึ่ง

neg:
เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน
นอกเหนือจากนี้ โทลคีนได้รับแรงบันดาลใจอย่างมากจากตำนานเก่าแก่ของเยอรมัน โดยเฉพาะวรรณกรรมแองโกลแซกซอน ซึ่งเขามีความชื่นชอบและชำนาญอย่างยิ่งยวด ในบรรดานี้แหล่งข้อมูลสำคัญคือ ตำนานเรื่อง"เบวูล์ฟ" มหากาพย์นอร์สเรื่อง"โวลซุงกา" และ "แฮร์วาราร์" บทกวีชุด "Edda", "Nibelungenlied" และตำนานเก่าแก่อื่นๆ อีกมาก

neg:
ฮัลค์ โฮแกน
เทอร์รี จีน โบลเลีย (Terry Gene Bollea; ; เกิด 11 สิงหาคม ค.ศ. 1953) หรือที่รู้จักกันอย่างดีในชื่อ ฮัลค์ โฮแกน (Hulk Hogan) เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกันที่มีชื่อเสียงในช่วงทศวรรษ 1980-1990 ของสมาคมเวิลด์เรสต์ลิงเฟเดเรชัน (WWF หรือ WWE ในปัจจุบัน) และเคยสังกัดสมาคม โทเทิลนอนสต็อปแอคเชินเรสต์ลิง (TNA) และได้รับการบรรจุชื่อเข้าสู่หอเกียรติยศดับเบิลยูดับเบิลยูอีประจำปี 2005 และในปี 2015 ได้ถูกยกเลิกการบรรจุเข้าสู่หอเกียรติยศและถูกลบประวัติในเว็บไซต์ของ WWE เนื่องจากมีคลิปเสียงที่ดูหมิ่นชาวแอฟริกา-อเมริกา ก่อนกลับมาอยู่ในหอเกียรติยศในปี 2018

neg:
ชาลส์ ดิกคินส์
ชาลส์ จอห์น ฮัฟแฟม ดิกคินส์ (; 7 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1812 – 9 มิถุนายน ค.ศ. 1870) นักประพันธ์ชาวอังกฤษ และมีนามปากกาว่า “โบซ” (Boz) เกิดที่เมืองแลนด์พอร์ท แฮมเชียร์ อังกฤษใต้ สหราชอาณาจักร เป็นบุตรเสมียนฝ่ายเงินเดือนกองทัพเรือ ในปี พ.ศ. 2357 ดิกคินส์ได้ย้ายมาอยู่ในลอนดอนแล้วย้ายไปอยู่ที่เมืองแชทแธม และที่นี่เขามีโอกาสได้เข้าโรงเรียน และได้ทำงานเป็นเด็กรับใช้ในสำนักงานทนายความชั้นสอง แล้วจึงเริ่มทำงานด้านหนังสือพิมพ์และได้เป็นผู้สื่อข่าวและเข้าทำงานกับหนังสือพิมพ์แห่งหนึ่งในลอนดอนในเวลาต่อมา

neg:
เออร์สกิน คอลด์เวลล์
เออร์สกิน เพรสตัน คอลด์เวลล์ (Erskine Preston Caldwell 17 ธันวาคม ค.ศ. 1903 - 11 เมษายน ค.ศ. 1987) นักเขียนชาวอเมริกัน มักจะเขียนถึงชีวิตของผู้คนยากจนที่มีทั้งชาวผิวขาวและผิวดำในชนบททางภาคใต้ของสหรัฐฯ อันเป็นถิ่นกำเนิดของเขา ด้วยท่วงทำนองหม่นเศร้าและเป็นจริง ในบรรดานวนิยาย 25 เรื่อง (และหนังสือสารคดีอีก 12 เล่ม) ไม่มีเล่มไหนโด่งดังไปกว่า Tobacco Road (ค.ศ. 1932) และ God’s little acre (ค.ศ. 1933) หนังสือของคอลด์เวลล์ในแบบปกอ่อนขายได้กว่าแปดสิบล้านเล่มและถูกแปลเป็นภาษาต่างๆ นับสี่สิบสามภาษา เขาจึงเป็นหนึ่งในนักเขียนนิยายยุคคริสต์ศตวรรษที่ 20 ที่มีผู้อ่านมากที่สุดคนหนึ่ง ซึ่งนักวิจารณ์ในยุคนั้นยกย่องให้อยู่ในระดับเดียวกับฟิตซ์เจอรัลด์ วูลฟ์ และจอห์น สไตน์เบ็ค คอลด์เวลล์เกิดในจอร์เจีย ในครอบครัวของพระนิกายเพรสไบทีเรียนซึ่งออกเดินทางไปตามตำบลต่างๆ ทำให้เขาต้องเรียนหนังสือจากแม่ และเรียนรู้ชีวิตจากงานต่างๆ ที่เขาทำในช่วงวัยหนุ่ม ก่อนที่จะหันมาทำอาชีพนักหนังสือพิมพ์และเขียนหนังสือเต็มตัว ในช่วงต้นทศวรรษ 1930 สไตล์การเขียนซึ่งผสมผสานระหว่างความสมจริงสุดขีดและเซ็กซ์กับความรุนแรงทำให้เกิดการถกเถียงขึ้นอย่างหนักหน่วง เมื่อสมาคมนิวยอร์กเพื่อป้องกันความชั่วร้ายพยายามจะประกาศห้ามเรื่อง God's little acre คอลด์เวลล์ก็ฟ้องศาลและชนะคดี ระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 2 คอลด์เวลล์ในเวลานั้นเป็นผู้สื่อข่าวหนังสือพิมพ์อยู่ในสหภาพโซเวียตและได้เห็นการยกทัพเข้าโจมตีของกองทัพเยอรมันในปี ค.ศ. 1941 เขาแต่งงานทั้งหมดสี่ครั้ง (หย่าสามครั้ง)และเสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งเมื่ออายุ 83 ปีร่วมกับ มากาเร็ต บูร์ก-ไวท์ (Margaret Bourke-White)

neg:
เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน
โทลคีนมีพรสวรรค์ทางด้านการใช้เสียงและภาษา เขาไม่เพียงเป็นนักภาษาศาสตร์ที่ศึกษาความเป็นมาของภาษา แต่เขาเป็นผู้สร้างภาษา และผู้ใช้ภาษาในฐานะของนักประพันธ์ด้วย โทลคีนให้ความสำคัญกับการเลือกใช้คำ ชั่วโมงสอนของโทลคีนจะมีนักศึกษาเข้าไปฟังมาก เพราะเขาชอบอ่านออกเสียงบทกวีหรืองานวรรณกรรม สื่อให้เห็นอารมณ์ของผู้แต่ง และอธิบายว่าทำไมผู้แต่งจึงเลือกใช้คำนั้น ซี. เอส. ลิวอิส เขียนถึงโทลคีน ในนิตยสารไทมส์ เมื่อครั้งประกาศข่าวมรณกรรมของโทลคีนว่า เขาเป็นผู้ที่ "เข้าถึงภาษาของกวี และเข้าถึงความเป็นกวีในภาษา"

neg:
เดวส์เอกส์มาคีนา
เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน (J. R. R. Tolkien) ได้ประดิษฐ์คำว่า "ยูคาสทรอฟี" (eucatastrophe) ซึ่งหมายถึงจุดหักเหของเหตุการณ์ที่ทำให้ตัวเอกไม่พบกับชะตากรรมที่เลวร้าย โทลคีนยังได้กล่าวถึง อินทรียักษ์ (Great Eagles) ที่ปรากฏตัวทั้งใน "ฮอบบิท" (The Hobbit) และ "อภินิหารแหวนครองพิภพ" (The Lord of the Rings) ว่าเป็น "เครื่องจักรที่อันตราย" นักวิจารณ์บางสำนักได้กล่าวว่ายูคาสทรอฟี โดยเฉพาะในกรณีอินทรียักษ์ เป็นตัวอย่างของเดวส์เอกส์มาคีนา เช่น เมื่ออินทรียักษ์ได้ช่วยชีวิตโฟรโดและแซมจากเมาท์ดูมในตอนสุดท้ายของ "มหาสงครามชิงพิภพ" (The Return of the King) ในขณะที่นักวิจารณ์สำนักอื่นโต้ว่าสองแนวคิดนี้ไม่เหมือนกัน โดยยูคาสทรอฟีนั้นไม่ได้เกิดขึ้นเพื่อความสะดวกสบาย แต่เนส่วนหนึ่งของโลกในนวนิยาย ที่ซึ่งความหวังจะชนะทุกสิ่งในตอนท้าย

neg:
เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน
ความรักในตำนานปรัมปรา และความเชื่อศรัทธาอย่างแรงกล้าของโทลคีนผสมผสานกันเป็นอย่างดี จนกระทั่งโทลคีนเชื่อว่า ตำนานปรัมปราทั้งหลายเป็นสิ่งสะท้อนถึง "ความจริง" ที่เคยเกิดขึ้น โทลคีนแสดงแนวคิดเช่นนี้ไว้ในบทกวีเรื่อง "Mythopoeia" ซึ่งตีพิมพ์พร้อมงานเขียนเรื่อง "Tree and Leaf" ในปี พ.ศ. 2474 แนวคิดนี้ได้กลายเป็นแกนกลางของการสังสรรค์ในชมรมอิงคลิงส์ในเวลาต่อมา และเป็นหัวใจของงานประพันธ์ชุดมิดเดิลเอิร์ธของโทลคีนด้วย

neg:
ประวัติศาสตร์มิดเดิลเอิร์ธ
ประวัติศาสตร์มิดเดิลเอิร์ธ () เป็นชื่อชุดหนังสือจำนวน 12 เล่ม ที่รวบรวมงานเขียนต้นฉบับต่างๆ ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ที่เกี่ยวข้องกับปกรณัมชุดมิดเดิลเอิร์ธ นำมาเรียบเรียงใหม่โดยคริสโตเฟอร์ โทลคีน ตีพิมพ์จำหน่ายในช่วงระหว่างปี ค.ศ. 1983 - 1996 ข้อมูลบางส่วนเป็นงานเขียนที่ได้ตีพิมพ์เผยแพร่แล้ว เช่น ต้นฉบับงานเขียนเรื่องเดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ หรืองานเขียนต้นร่างฉบับต่างๆ ของซิลมาริลลิออน แต่ก็มีข้อมูลจำนวนหนึ่งที่เป็นต้นร่างซึ่งไม่เคยตีพิมพ์เผยแพร่มาก่อน คริสโตเฟอร์ โทลคีน พยายามเรียบเรียงลำดับงานเขียนเกี่ยวกับโลกมิดเดิลเอิร์ธ ซึ่งพ่อของเขาได้เขียนร่างเอาไว้อย่างละเอียดละออที่สุด อย่างไรก็ดีเป็นที่ทราบกันว่า ยังคงมีงานเขียนต้นฉบับบางส่วนถูกเก็บรักษาไว้ที่หอสมุด Bodleian ซึ่งอยู่ในมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด และหอสมุดใน Marquette University รวมถึงงานเขียนบางชิ้นตกไปอยู่ในความครอบครองของกลุ่มบุคคลจำนวนหนึ่ง เช่น ชมรมนักศึกษาภาษาเอลฟ์ (Elvish Linguistic Fellowship) เป็นต้น

neg:
ทอม บอมบาดิล
ทอม บอมบาดิล เป็นตัวละครตัวหนึ่งในปกรณัมชุด มิดเดิลเอิร์ธ ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ปรากฏในหนังสือ เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ซึ่งตีพิมพ์เมื่อปี ค.ศ.1954-1955 นอกจากนี้ยังเป็นตัวเอกในหนังสือ การผจญภัยของทอม บอมบาดิล ซึ่งเป็นงานกวีนิพนธ์ชิ้นหนึ่งของโทลคีน ตีพิมพ์ครั้งแรกเมื่อ ค.ศ.1962

neg:
โรซาลินด์ แฟรงคลิน
ผลงานที่รู้จักกันดีของโรซาลินด์ แฟรงคลิน คือ โฟโต 51 หรือภาพถ่ายจากการเลี้ยวเบนรังสีเอกซ์ของดีเอ็นเอ ซึ่งนำไปสู่การค้นพบโครงสร้างเกลียวคู่ของดีเอ็นเอ เจมส์ วัตสัน และฟรานซิส คริก แห่งมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ ได้นำข้อมูลของเธอไปใช้ในการตั้งสมมติฐานว่าด้วยโครงสร้างของดีเอ็นเอ โฟโต 51 ได้ให้รายละเอียดยืนยันว่าดีเอ็นเอมีโครงสร้างเป็นรูปเกลียวอย่างชัดเจน แต่จากการที่โรซาลินด์มิได้รับรู้ว่าคณะวิจัยของเจมส์ วัตสัน ได้นำรูปของเธอไปใช้สร้างแบบจำลองโดยไม่บอกกล่าวขออนุญาตเลย จึงทำให้บทบาทของเธอในการค้นพบดีเอ็นเอถูกมองข้ามไป
โรซาลินด์ แฟรงคลิน เกิดเมื่อวันอาทิตย์ที่ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2463 ในตระกูลนายธนาคารเชื้อสายยิวที่ตำบลนอตติงฮิล (Notting Hill) กรุงลอนดอน เป็นบุตรีคนที่สองจากบุตรธิดาทั้งห้าคนของเอลลิส อาร์เทอร์ แฟรงคลิน (Ellis Arthur Franklin, พ.ศ. 2437 - พ.ศ. 2507) และเมอเรียล ฟรานเซส วาเลย์ (Muriel Frances Waley, พ.ศ. 2437 - พ.ศ. 2519)

neg:
เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน
เมื่ออายุได้ 3 ปี โทลคีนได้กลับไปประเทศอังกฤษกับแม่และน้องชายเพื่อพักฟื้นรักษาตัว ระหว่างนั้นเองพ่อของเขาเสียชีวิตลงด้วยโรคไข้อักเสบเรื้อรังก่อนจะทันเดินทางกลับอังกฤษมา ด้วยเหตุนี้ จึงทำให้ครอบครัวไม่มีรายได้ แม่ของเขาจึงต้องนำตัวเขากับน้องไปอยู่อาศัยกับตายายในเมืองเบอร์มิงแฮม หลังจากนั้นโทลคีนต้องย้ายบ้านไปมาหลายครั้ง เช่นไป Sarehole ไป Warcestershire และย้ายมาชานเมืองเบอร์มิงแฮมอีกครั้ง แม่ของโทลคีนต้องการให้เด็กๆ เติบโตมาในที่ชนบทอากาศดีเนื่องจากสุขภาพของพวกเขาไม่ค่อยดีนัก ดังนั้นตลอดช่วงวัยเด็กโทลคีนได้เที่ยวเล่นอยู่ในเขตชนบทอันร่มรื่น ซึ่งเป็นแรงบันดาลใจในงานประพันธ์ของเขาในเวลาต่อมา

neg:
รูด็อล์ฟ คริสท็อฟ อ็อยเคิน
อ็อยเคินเกิดที่เอาริชในราชอาณาจักรฮันโนเฟอร์ (ปัจจุบันนีเดอร์ซัคเซิน) และศึกษาที่มหาวิทยาลัยเกิททิงเงินและมหาวิทยาลัยเบอร์ลิน อ็อยเคินได้รับปริญญาดุษฎีบัณฑิตจากมหาวิทยาลัยเกิททิงเงินใน ค.ศ. 1866 หลังจากที่ทำงานเป็นครูได้ 5 ปีใน ค.ศ. 1871 อ็อยเคินก็ได้รับแต่งตั้งให้เป็นศาสตราจารย์สาขาวิชาปรัชญาที่มหาวิทยาลัยบาเซิลในประเทศสวิตเซอร์แลนด์ และทำการสอนอยู่ที่นั่นจนถึง ค.ศ. 1874 เมื่อไปรับตำแหน่งใหม่ที่มหาวิทยาลัยเยนาในเยอรมนีในปีเดียวกัน อ็อยเคินทำการสอนอยู่ที่นั่นจนปลดเกษียณใน ค.ศ. 1920 ระหว่าง ค.ศ. 1913 ถึง ค.ศ. 1914 อ็อยเคินเป็นแขกปาฐกถาที่มหาวิทยาลัยนิวยอร์ก อ็อยเคินสมรสใน ค.ศ. 1882 และมีลูกสาวคนหนึ่งกับลูกชายอีกสองคน ลูกชายคนหนึ่งวัลเทอร์ อ็อยเคิน เป็นบุคคลสำคัญในการวางรากฐานความคิดเสรีนิยมใหม่ (neoliberal thought) ทางด้านเศรษฐศาสตร์

neg:
ไอซ์คิวบ์
แจ็กสันเกิดที่เซาท์ลอสแอนเจลิส ทางใต้ของลอสแอนเจลิส แคลิฟอร์เนีย เป็นลูกพี่ลูกน้องกับเทเรน เดลวอง โจนส์ (Del tha Funkee Homosapien) หนึ่งในสมาชิกเบื้องหลังวงกอริลลาซในยุคแรก แจ็กสันเริ่มงานดนตรีตั้งแต่ปี 1984 หลังจบไฮสคูล กับวงแร็ปชื่อ C.I.A. (1984-1987), N.W.A. (1986–1991) และ Da Lench Mob (1990-1995) และหันมาเป็นศิลปินเดี่ยว ต่อมาตั้งวงทริโอชื่อ Westside Connection (1996-2003) แจ็กสันยังเคยร่วมงานกับ ดร. เดร เดอะเกม นาส พับลิกเอเนมี

neg:
ตำนานบุตรแห่งฮูริน
คริสโตเฟอร์ โทลคีน ได้รวบรวมงานเขียนที่กระจัดกระจายของโทลคีน เรียบเรียงออกมาเป็นผลงานหลายเล่ม เช่น ซิลมาริลลิออน Unfinished Tales รวมถึงหนังสือชุดประวัติศาสตร์มิดเดิลเอิร์ธ ซึ่งทยอยออกสู่บรรณพิภพมาเป็นลำดับ ล่าสุดเขาได้เรียบเรียงงานเขียนเรื่อง "ตำนานบุตรแห่งฮูริน" ออกสู่บรรณพิภพได้สำเร็จในปี ค.ศ. 2007 โดยออกวางจำหน่ายครั้งแรกเมื่อวันที่ 17 เมษายน 2007 พร้อมกันทั้งในประเทศอังกฤษและสหรัฐอเมริกา

neg:
แม็คนัม ที.เอ.
แม็คนัม ที.เอ. (Magnum T.A.) มีชื่อจริงว่า เทอร์รี เวย์น ออลเลน (Terry Wayne Allen) เกิดวันที่ 11 มิถุนายน ค.ศ. 1959 ที่เมืองไทด์วอร์เทอร์ ในรัฐเวอร์จิเนีย สหรัฐอเมริกา เป็นอดีตนักมวยปล้ำอาชีพของจิมคร็อกเก็ตโปรโมชันส์ ภายใต้สมาคมของเนชันนัลเรสต์ลิงอัลไลแอนซ์ ปัจจุบันเลิกปล้ำแล้ว หลังจากประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์เมื่อปี ค.ศ. 1986

neg:
จิม ทอมป์สัน
จิม ทอมป์สันเกิดเมื่อ ค.ศ. 1906 ในเมืองกรีนวิลล์ รัฐเดลาแวร์ สหรัฐอเมริกา เข้าศึกษาระดับมัธยมในเมืองวิลมิงตัน และจากนั้นเข้าโรงเรียนประจำ เซนต์พอล และมหาวิทยาลัยพรินซ์ตัน ระหว่างปี ค.ศ. 1924–28 แม้ว่าเขาจะสนใจด้านศิลปะ แต่ก็เลือกที่จะเป็นสถาปนิก และศึกษาต่อด้านสถาปัตยกรรมจากมหาวิทยาลัยเพนซิลเวเนีย เมื่อจบการศึกษาได้ทำงานด้านสถาปัตยกรรมในมหานครนิวยอร์ก กระทั่ง ค.ศ. 1940

neg:
เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน
ปี พ.ศ. 2456 (ค.ศ.1913) ในคืนวันเกิดอายุ 21 ปีของโทลคีน เขาได้เขียนจดหมายถึงเอดิธ หญิงสาวที่รัก เพื่อจะขอให้แต่งงานกับเขา แต่เธอบอกกับเขาว่า ได้รับหมั้นชายคนหนึ่งไว้แล้ว เพราะคิดว่าโทลคีนลืมเธอไป ทั้งสองมาพบกันใต้สะพานรถไฟเก่าๆ และคิดจะฟื้นความสัมพันธ์กันใหม่ เอดิธจึงนำแหวนไปคืนชายคนนั้น และตัดสินใจที่จะมาแต่งงานกับโทลคีน ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2456 ทั้งสองก็หมั้นกันในเมืองเบอร์มิงแฮม และเมื่อถึงวันที่ 22 มีนาคม ของอีก 3 ปีต่อมา ทั้งสองก็แต่งงานกันที่เมืองวอร์ริค ประเทศอังกฤษ โดยเอดิธได้หันมานับถือนิกายโรมันคาทอลิกตามโทลคีน

neg:
แอ็นสท์ เทลมัน
พ่อของแอ็นสท์ เทลมัน คือ Johannes Thälmann (ชื่อ Jan '; 11 เมษายน 1857 - 31 ตุลาคม 1933) เกิดที่ Weddern ในฮ็อลชไตน์ ทำงานที่นั่นเป็นคนงานในฟาร์ม แม่ของเทลมัน คือ Mary-Magdalene (นามสกุลเดิม Kohpeiss; 8 พฤศจิกายน 1857 - 9 มีนาคม 1927) เกิดใน Kirchwerder งานแต่งงานเกิดขึ้นในปี 1884 ที่นครฮัมบวร์ค ซึ่งเป็นที่ Johannes Thälmann ได้รับเงินครั้งแรกของเขาในฐานะคนขับรถม้า พ่อแม่ของแอ็นสท์ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับพ่อแม่ของเขาซึ่งเป็นคนเคร่งศาสนา

neg:
เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน
บรรพชนของตระกูลโทลคีนส่วนใหญ่เป็นช่างไม้ มีภูมิลำเนาดั้งเดิมอยู่ในแซกโซนี ประเทศเยอรมนี แต่ได้อพยพย้ายเข้ามาอาศัยอยู่ในอังกฤษตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 18 นามสกุลของโทลคีนได้เปลี่ยนมาจากภาษาเยอรมันคำว่า "Tollkiehn" (จากคำว่า "tollkühn" หมายถึง "มุทะลุ" รากศัพท์เดียวกับคำภาษาอังกฤษว่า "dull-keen") มาเป็น Tolkien เพื่อให้เข้ากับภาษาอังกฤษ

neg:
เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน
โทลคีนนับเป็นชาวคาทอลิกที่เคร่งครัด เป็นสมาชิกของกลุ่มที่ชุมนุมเพื่อถกเถียงด้านวรรณกรรม ชื่อ อิงคลิงส์ (Inklings) และได้รู้จักสนิทสนมกับ ซี. เอส. ลิวอิส นักเขียนนวนิยายและวรรณกรรมเยาวชน เรื่องตำนานแห่งนาร์เนีย ที่มีชื่อเสียงอีกคนหนึ่งของอังกฤษ

neg:
แม็กเคาเลย์ คัลกิน
แม็กเคาเลย์ คาร์สัน คัลกิน () เกิดเมื่อวันที่ 26 สิงหาคม ค.ศ. 1980 เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน เป็นที่โด่งดังจากบทเควิน แม็กคาลลิสเตอร์ ในภาพยนตร์ "Home Alone"และ "" ในช่วงที่เขามีชื่อเสียงอย่างมากในฐานะนักแสดงเด็กที่ประสบความสำเร็จที่สุดนับตั้งแต่เชอร์ลีย์ เทมเพิล เขายังเป็นเพื่อสนิทกับไมเคิล แจ็กสัน ในช่วงวัยเด็กของเขา เขายังติดอันดับ 2 ของทั้งช่องวีเอชวัน และ อี! ในการจัดอันดับ 100 สุดยอดดาราเด็ก และ 50 สุดยอดอันดับดาราเด็ก

neg:
มิดเดิลเอิร์ธ
มิดเดิ้ลเอิร์ธ (Middle-earth) หรือ มัชฌิมโลก หมายถึงสถานที่ในนิยายของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน อันเป็นฉากหลังของเรื่องราวตำนานทั้งหลายในงานเขียนของโทลคีน ปกรณัมของโทลคีนมีเนื้อหาเกี่ยวกับการเข้าควบคุมและครอบครองโลก (ในตำนานเรียกว่า "อาร์ดา") ซึ่งมีทวีปหลักชื่อว่า "มิดเดิลเอิร์ธ" เป็นที่อยู่อาศัยของพวก 'มรรตัยชน' (คือมนุษย์ที่รู้ตาย) เป็นสถานที่ตรงข้ามกับ "อามัน" หรือ 'แดนอมตะ' อันเป็นถิ่นที่อยู่ของพวกวาลาร์ กับพวกเอลฟ์ คำนี้มีรากมาจากคำภาษาอังกฤษกลางว่า "middel-erde" ซึ่งพัฒนามาจากคำในภาษาอังกฤษเก่าว่า "middangeard"

neg:
เจ. เจ. ทอมสัน
เซอร์ โจเซฟ จอห์น "เจ. เจ." ทอมสัน (, FRS; 18 ธันวาคม ค.ศ. 1856 - 30 สิงหาคม ค.ศ. 1940) เป็นนักฟิสิกส์ชาวอังกฤษและผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์ ได้รับยกย่องในฐานะผู้ค้นพบอิเล็กตรอนและไอโซโทป และเป็นผู้ประดิษฐ์เครื่องมือแมสสเปกโตรมิเตอร์ (mass spectrometer) ทอมสันได้รับรางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์ ในปี ค.ศ. 1906 จากการค้นพบอิเล็กตรอน และผลงานเกี่ยวกับการนำไฟฟ้าในก๊าซปี ค.ศ. 1991 มีการกำหนดหน่วยวัด ทอมสัน สำหรับวัดอัตราส่วนมวลต่อประจุจากการวัดแมสสเปกโตรเมทรี

neg:
บรี
บรี (Bree) เป็นชื่อเมืองหนึ่งในนิยายชุด เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ซึ่งเชื่อว่าโทลคีนได้แรงบันดาลใจมาจากแคว้นบัคคิงแฮมเชอร์ ที่เขามักเดินทางไปเที่ยวบ่อยๆ ระหว่างศึกษาอยู่ที่ออกซฟอร์ด

neg:
ลอร์ดออฟเดอะริงส์ ตอน มหันตภัยแห่งแหวน
เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ประสบความสำเร็จอย่างยิ่งจากบทประพันธ์เรื่อง เดอะฮอบบิท ซึ่งตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1937 จนทางสำนักพิมพ์ต้องขอให้โทลคีนเขียนนิยายใหม่ส่งมาอีก ในตอนแรกโทลคีนพยายามส่งเรื่อง ซิลมาริลลิออน ที่เป็นผลงานที่เขารักและทุ่มเทประพันธ์มาโดยตลอด ให้สำนักพิมพ์พิจารณา แต่สำนักพิมพ์ไม่ชอบ สำนักพิมพ์บอกว่าผู้อ่านต้องการเรื่อง 'การผจญภัย' และขอให้โทลคีนแต่งภาคต่อของเดอะฮอบบิท แต่โทลคีนไม่ต้องการเขียนเรื่องผจญภัยแบบเด็กๆ แบบนั้นอีก ในที่สุดโทลคีนก็วางโครงเรื่องใหม่ โดยใช้แหวนที่บิลโบ แบ๊กกิ้นส์ ตัวเอกในเรื่องเดอะฮอบบิท ได้มาด้วยความบังเอิญในระหว่างการเดินทาง มาใช้เป็นแกนของเรื่องใหม่ และนำเอาเรื่องราวตำนานในซิลมาริลลิออน มาเป็นฉากหลังของเรื่อง เขาวางพล็อตให้นิยายเรื่องใหม่มีความจริงจังมากขึ้น จนเมื่อผ่านไป 17 ปี นิยายเรื่อง เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ จึงได้ปรากฏโฉมสู่บรรณพิภพ

neg:
เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน
ความศรัทธาอันแรงกล้าของโทลคีนต่อศาสนาคริสต์เป็นหัวข้อสนทนาสำคัญระหว่างเขากับลิวอิส ผู้ซึ่งภายหลังได้เปลี่ยนมานับถือพระผู้เป็นเจ้า แม้โทลคีนจะผิดหวังอยู่บ้างที่ลิวอิสเลือกเข้ารีตในนิกายเชิร์ชออฟอิงแลนด์ แทนที่จะเป็นโรมันคาทอลิก

neg:
เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน
โทลคีนเป็นคนที่ชอบงานสังสรรค์และมีเพื่อนมากมาตั้งแต่เด็ก นับแต่อยู่ที่โรงเรียนคิงเอ็ดเวิร์ด เขาได้ก่อตั้งสมาคม "T.C.B.S." ร่วมกับเพื่อนๆ เมื่อเขาไปเป็นอาจารย์ที่มหาวิทยาลัยลีดส์ โทลคีนก็ก่อตั้งชมรม "The Viking Club" ร่วมกับอาจารย์รุ่นน้องชื่อ อี. วี. กอร์ดอน เพื่ออ่านบทลำนำสนุกๆ ของนอร์สโบราณ และแปลบทกวีเก่าแก่ให้เป็นภาษาแองโกลแซกซอน ชมรมนี้เป็นที่นิยมในหมู่เด็กๆ และทำให้จำนวนนักศึกษาสาขาวรรณคดีอังกฤษของลีดส์เพิ่มจำนวนมากขึ้น และมากกว่าของออกซฟอร์ดในช่วงเวลาเดียวกันเสียอีก ครั้นเมื่อโทลคีนย้ายมาสอนที่ออกซฟอร์ด เขาก็ก่อตั้งชมรม "Coalbiters Club" (หรือ "Kolbitar" ในภาษาไอซ์แลนด์) คือกลุ่มชมรมที่นั่งหน้าเตาไฟ เผาถ่านในเตาผิง และอ่านบทกวีไอซ์แลนด์พร้อมกับแลกเปลี่ยนทัศนะ

neg:
โรนัลด์ เทียร์สกี
โรนัลด์ เทียร์สกี (เกิด ค.ศ. 1944) เป็นอาจารย์สาขารัฐศาสตร์ แห่งวิทยาลัยอัมเฮร์ท รัฐแมสซาชูเซตส์เทียร์สกีเคยเป็นผู้อำนวยการโรงเรียนจอห์นฮอบกินส์นานาชาติ อยู่เมืองโบโลญญา ประเทศอิตาลี จบการศึกษาที่สหรัฐอเมริกาและประเทศฝรั่งเศส เขียนเรื่องนโยบายต่างประเทศอเมริกา ในภาษาฝรั่งเศสและอังกฤษ

neg:
เจมส์ บูชานัน ดุ๊ก
เจมส์ บูแคนัน ดุ๊ก เกิดเมื่อวันที่ 23 ธันวาคม ค.ศ. 1856 ที่ไร่นาเล็กๆแห่งหนึ่งไกล้กับเมืองเดอแรม รัฐนอร์ทแคโรไลนา ในปีที่ดุ๊กเกิดเป็นช่วงสงครามกลางเมืองอเมริกัน ไร่นาของครอบครัวเขาจึงถูกทหารฝั่งเหนือหรือสหรัฐอเมริกา (Union Army) เผาทำลาย หลังจบสงครามพ่อของเขา วอชิงตัน ดุ๊ก (Washington Duke) ผู้ซึ่งกลับมาจากการเป็นทหารของฝ่ายสมาพันธรัฐอเมริกา (Confederate States of America) ได้ตัดสินใจเริ่มต้นธุรกิจครอบครัวใหม่ด้วยเงินเพียง 50 เซนต์ ครอบครัวดุ๊กได้เริ่มทำธุรกิจขายโทแบคโค(บุหรี่) ในปีค.ศ. 1872 ครอบครัวดุ๊กสามารถขายบุหรี่ได้ถึง 125,000 ปอนด์ต่อปีสร้างความร่ำรวยให้แก่ตระกูลดุ๊กเป็นอย่างมาก

neg:
ลอร์ดออฟเดอะริงส์ ตอน กษัตริย์คืนบัลลังก์
เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ประสบความสำเร็จอย่างยิ่งจากบทประพันธ์เรื่อง เดอะฮอบบิท ซึ่งตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1937 จนทางสำนักพิมพ์ต้องขอให้โทลคีนเขียนนิยายใหม่ส่งมาอีก ในตอนแรกโทลคีนพยายามส่งเรื่อง ซิลมาริลลิออน ที่เป็นผลงานที่เขารักและทุ่มเทประพันธ์มาโดยตลอด ให้สำนักพิมพ์พิจารณา แต่สำนักพิมพ์ไม่ชอบ สำนักพิมพ์บอกว่าผู้อ่านต้องการเรื่อง 'การผจญภัย' และขอให้โทลคีนแต่งภาคต่อของเดอะฮอบบิท แต่โทลคีนไม่ต้องการเขียนเรื่องผจญภัยแบบเด็กๆ แบบนั้นอีก ในที่สุดโทลคีนก็วางโครงเรื่องใหม่ โดยใช้แหวนที่บิลโบ แบ๊กกิ้นส์ ตัวเอกในเรื่องเดอะฮอบบิท ได้มาด้วยความบังเอิญในระหว่างการเดินทาง มาใช้เป็นแกนของเรื่องใหม่ และนำเอาเรื่องราวตำนานในซิลมาริลลิออน มาเป็นฉากหลังของเรื่อง เขาวางพล็อตให้นิยายเรื่องใหม่มีความจริงจังมากขึ้น จนเมื่อผ่านไป 17 ปี นิยายเรื่อง เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ จึงได้ปรากฏโฉมสู่บรรณพิภพ

neg:
วิลเลียม เบอร์กิน
หลังจากนั้น ดร. เบอร์กิน และ เวสเกอร์ ได้ถูกย้ายไปประจำอยู่ที่สถานีวิจัยที่ภูเขาอาร์คเลย์ ในวันที่ 31 กรกฎาคม 1978 ที่ซึ่งพวกเขาได้ทำการพัฒนา T-Virus อย่างต่อเนื่อง ดร. เบอร์กิน นั้นภูมิใจมากที่ตนเองเป็นนักวิจัยที่อายุน้อยที่สุดที่ได้เข้ามาทำงานให้กับ Umbrella จนกระทั่งปี 1981 ได้มีข่าวว่า อเล็คเซีย แอชฟอร์ด ได้ถูกบรรจุเข้ามาเป็นนักวิจัยประจำศูนย์ Umbrella ที่แอนตาร์คติกา ด้วยวัยเพียง 10 ขวบเท่านั้น แม้ว่า ดร. เบอร์กิน กับ อเล็คเซีย จะทำงานอยู่ที่ศูนย์คนละแห่ง แต่ ดร. เบอร์กิน กลับรู้สึกอิจฉาริษยาในตัว อเล็คเซีย อยู่มาก
จนเมื่อปี 1983 ได้มีข่าวการเสียชีวิตของ อเล็คเซีย ออกมา ขณะนั้น ดร. เบอร์กิน ที่เอาแต่หมกมุ่นกับงานวิจัยของตัวเองก็ได้สร้าง Hunter อาวุธชีวภาพชนิดใหม่ออกมาได้เป็นผลสำเร็จ

neg:
ลูธิเอน
ในจดหมายฉบับหนึ่งที่โทลคีนเขียนถึงลูกชาย คริสโตเฟอร์ โทลคีน ลงวันที่ 11 กรกฎาคม ค.ศ. 1972 ได้ขอร้องให้จารึกชื่อของ "ลูธิเอน" บนหินประดับหลุมศพของเอดิธ ภรรยาของเขา โทลคีนกล่าวว่า "แม่เป็น (และแม่ก็รู้ว่าเป็น) ลูธิเอนของพ่อ" โทลคีนยังเขียนหมายเหตุท้ายจดหมายว่า "แม่รู้เรื่องตำนานนี้ดีมาตั้งแต่แรก และยังได้อ่านบทกวีที่ตีพิมพ์เป็นลำนำของอารากอร์นด้วย" ชื่อนี้น่าจะมีที่มาจากคำภาษาอังกฤษเก่าว่า "ลูฟิเอน" (Lufien) ซึ่งหมายถึง "ความรัก" ตำนานของเบเรนและลูธิเอนมีองค์ประกอบของนิทานพื้นบ้านหลายแห่ง เช่นจากนิทานเวลช์เรื่อง "Culhwch and Olwen" และอื่นๆ อีก ในนิทานพื้นบ้านเหล่านั้น ผู้ปกครองที่ไม่ยินดีจะกำหนดภารกิจที่เป็นไปไม่ได้ให้ผู้สู่ขอไปกระทำ ซึ่งในที่สุดก็ทำได้สำเร็จ ตำนานในฉบับของโทลคีนนั้นฝ่ายหญิงมีส่วนช่วยให้กระทำภารกิจนั้นสำเร็จด้วยซ้ำ ตำนานเบเรนและลูธิเอนยังสะท้อนความเชื่อและความศรัทธาของโทลคีนที่มีต่อคาทอลิก ลูธิเอนเป็นสื่อสัญลักษณ์คล้ายพระเยซูคริสต์ นางยอมเสียสละตนเอง สูญเสียความเป็นอมตะ และตายในฐานะมนุษย์พร้อมกับเบเรน พระเยซูคริสต์ผู้ทรงเป็นนิรันดร์ (เป็นอมตะ) ได้สละชีวิตของพระองค์เพื่อมนุษยชาติ ความรักของลูธิเอนที่มีต่อเบเรนกระทั่งยอมเสียสละความเป็นอมตะของเธอจึงนับเป็นการกระทำอันยิ่งใหญ่ แม้ตัวโทลคีนเองจะบอกหลายครั้งว่า เขาไม่ชอบนิยายที่มีสัญลักษณ์แฝงคติ แต่การตีความบางอย่างก็ละเอียดอ่อน และแนวคิดทางคาทอลิกหลายประการอาจจะสะท้อนออกมาในงานเขียนของเขาโดยไม่ได้ตั้งใจให้เป็นสัญลักษณ์ใดๆ เลยก็ได้

neg:
เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน
ในปี พ.ศ. 2454 (ค.ศ. 1911) ขณะที่เรียนอยู่โรงเรียนคิงเอ็ดเวิร์ด เบอร์มิงแฮม โทลคีนและเพื่อนอีก 3 คน คือ รอบ กิลสัน, เจฟฟรี่ สมิธ และคริสโตเฟอร์ ไวส์แมน ได้ตั้งสมาคมลับ the T.C.B.S. ย่อมาจาก Tea Club and Barrovian Society ซึ่งมีที่มาจากการชื่นชอบดื่มน้ำชาของทั้งสี่ ในร้านบาร์โรว์ (Barrow's Stores) ระหว่างที่ทำหน้าที่เป็นบรรณารักษ์ให้ห้องสมุดของโรงเรียน ถึงแม้จะออกจากโรงเรียนแล้วพวกเขาก็ยังติดต่อกันอยู่เหมือนเดิม และในเดือนธันวาคม ปี พ.ศ. 2457 (ค.ศ. 1914) ทั้งสี่ก็ได้มารวมตัวประชุมกันอีกครั้งที่บ้านไวส์แมน สำหรับโทลคีนแล้ว การพบกันครั้งนี้ ทำให้เกิดแรงบันดาลใจอย่างมากในการประพันธ์บทกวี

neg:
เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน
แม้ว่านิยายแฟนตาซีจะมีกำเนิดมาก่อนหน้านั้นแล้ว ทว่าความสำเร็จอย่างสูงของ "เดอะฮอบบิท" และ "เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์" ในสหรัฐอเมริกานำมาซึ่งกระแสความนิยมของนิยายแนวนี้ขึ้นมาใหม่ และทำให้โทลคีนได้รับขนานนามว่า บิดาแห่งวรรณกรรมแฟนตาซีระดับสูงยุคใหม่ (father of the modern high fantasy genre) ผลงานของโทลคีนสร้างแรงบันดาลใจให้แก่งานแฟนตาซียุคหลังรวมถึงศิลปะแขนงอื่นที่เกี่ยวข้องมากมาย ในปี พ.ศ. 2551 (ค.ศ.2008) นิตยสารไทมส์จัดอันดับโทลคีนอยู่ในลำดับที่ 6 ใน 50 อันดับแรกของ "นักประพันธ์ชาวอังกฤษผู้ยิ่งใหญ่ยุคหลังปี 1945"

neg:
เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์
เมื่อพิจารณางานเขียนชิ้นอื่น ๆ ของโทลคีนประกอบ จะเห็นว่า "เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์" เป็นชิ้นงานที่ขยายผลมาจากโครงเรื่องต่าง ๆ ก่อนหน้านี้ เป็นชิ้นงานที่มีความซับซ้อน และยังเป็นเหตุการณ์ในลำดับสุดท้ายของปกรณัมของโทลคีนที่ได้บรรจงสร้างมาเนิ่นนานตั้งแต่ พ.ศ. 2460 (ค.ศ. 1917) ผลงานเรื่อง "เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์" และงานเขียนชิ้นอื่น ๆ ของเขาได้แสดงให้เห็นถึงความลุ่มลึกทางด้านภาษา ด้านโครงตำนาน ด้านแนวคิดเกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงสู่อุตสาหกรรม และด้านศาสนศาสตร์ จนส่งผลต่อวงการวรรณกรรมแฟนตาซียุคต่อมาเป็นอย่างมาก ผลกระทบจากงานของโทลคีนต่อสังคมทำให้คำว่า "แบบโทลคีน" ("Tolkienian" และ "Tolkienesque") ถูกบรรจุลงในพจนานุกรมภาษาอังกฤษ ฉบับออกซฟอร์ด

neg:
จอห์น เทมเปิลตัน
จอห์น มาร์ค เทมเปิลตัน เป็นทั้งนักลงทุนและผู้จัดตั้งกองทุนรวม เขาเกิดในเมืองวินเชสเตอร์ รัฐเทนเนสซี และได้เข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยเยล รวมถึงได้รับเลือกเป็นสมาชิกสมาคมคมอีลิฮู เขาหาเงินทุนในส่วนค่าเล่าเรียนของเขาจากการเล่นไพ่โป๊กเกอร์ ซึ่งเป็นเกมที่เขามีความชำนาญ เขาสำเร็จการศึกษาใน ค.ศ. 1934 ด้วยผลการเรียนใกล้อันดับต้นๆของชั้น เขาเข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด ในฐานะนักเรียนทุนโรเดส และได้รับศิลปศาสตรมหาบัณฑิตทางกฎหมาย

neg:
ทิม ดังแคน
ทิโมธี่ ธีโอดอร์ ดันแคน หรือ ทิม ดันแคน () เกิดเมื่อ 25 เมษายน พ.ศ. 2519 ในเมืองคริสเตียนสเต็ด (Christiansted) เกาะเซนต์ครอย (St. Croix) หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐอเมริกา (U.S. Virgin Islands) เป็นนักกีฬาบาสเกตบอลเอ็นบีเอของทีม ซาน แอนโทนิโอ สเปอรส์ เล่นตำแหน่งเพาเวอร์ฟอร์เวิร์ด เขามีชื่อสูงในเรื่องความมั่นใจ การทำคะแนน และวางตำแหน่งในการบุกใต้แป้น และใช้ท่าเคลื่อนไหวพื้นฐานได้มีประสิทธิภาพ เขาได้แชมป์เอ็นบีเอ 4 สมัย รางวัลผู้เล่นทรงคุณค่า (Most Valuable Player, MVP) ในรอบชิงชนะเลิศ 3 ครั้ง และ รางวัลผู้เล่นทรงคุณค่าในฤดูการปกติอีก 2 ครั้ง

neg:
ฮูริน ธาลิออน
ฮูริน (Húrin) เป็นตัวละครตัวหนึ่งในซิลมาริลลิออน งานประพันธ์ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ตามปกรณัมชุดมิดเดิลเอิร์ธ ฮูรินเป็นชาวมนุษย์ซึ่งมีชีวิตอยู่ในยุคที่หนึ่งของอาร์ดา เป็นทายาทตระกูลฮาดอร์ เจ้าแคว้นดอร์-โลมิน และเป็นนักรบที่ยิ่งใหญ่ที่สุด มีสมญาว่า ธาลิออน (Thalion) ซึ่งเป็นคำภาษาซินดาริน แปลว่า ผู้มั่นคง

neg:
เจ. ดี. แซลินเจอร์
เจ. ดี. แซลินเจอร์ เกิดเมื่อ พ.ศ. 2462 ที่นครนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา ในครอบครัวชาวยิว ในวัยเด็ก เขาย้ายโรงเรียนบ่อยมาก จนสุดท้ายมาเรียนที่ Columbia University School of General Studies และเริ่มเขียนนิยายที่นั่น แซลินเจอร์เคยคบหากับอูนา โอนีล แต่ก็เลิกกัน เมื่อเธอตัดสินใจแต่งงานกับชาร์ลี แชปลิน ในปี พ.ศ. 2494 เขาก็ตีพิมพ์นิยายเล่มแรก "The Catcher in the Rye" ซึ่งมีเนื้อหาเกี่ยวกับชีวิตของเด็กหนุ่มวัย 16 ปีที่มีปัญหากับสิ่งต่าง ๆ นิยายเล่มนี้ได้รับการตอบรับดีมาก แต่ในขณะเดียวกันก็ถูกโจมตีจากสถาบันต่าง ๆ เช่นกัน รวมถึงถูกโยงเข้ากับการลอบสังหารจอห์น เลนนอนและความพยายามลอบสังหารโรนัลด์ เรแกน ต่อมาเขาย้ายไปอยู่เมืองคอร์นิช ในรัฐนิวแฮมป์เชียร์ และแต่งงานกับแคลร์ ดักลัส ทั้งคู่มีบุตรด้วยกัน 2 คน แต่ภายหลังก็หย่ากัน ก่อนจะแต่งงานใหม่อย่างลับ ๆ กับคอลลีน โอนีล แซลินเจอร์อาศัยอยู่ที่คอร์นิชจนกระทั่งเสียชีวิตโดยโรคชรา เมื่อ พ.ศ. 2553 รวมอายุได้ 91 ปี

neg:
เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน
ตลอดชีวิตการทำงานของโทลคีน เขาสร้างผลงานวิชาการได้ค่อนข้างน้อย แต่เป็นงานที่มีคุณค่าและส่งผลกระทบต่อวงการวรรณกรรม อย่างเช่นบทวิเคราะห์เรื่อง "เบวูล์ฟ" เป็นต้น ทั้งนี้เนื่องจากโทลคีนใช้เวลาไปกับงานสอนค่อนข้างมาก และยังรับเป็นอาจารย์พิเศษอีกหลายแห่ง เพื่อจะได้มีเงินเพียงพอใช้จ่ายภายในครอบครัว แต่อีกเหตุผลหนึ่งที่สำคัญมากกว่าก็คือ ความปราณีตพิถีพิถันของโทลคีนเอง ทำให้เขามีงานเขียนต้นฉบับที่ยังเขียนไม่เสร็จอยู่เป็นจำนวนมากที่ยังไม่ได้ตีพิมพ์

neg:
ภาษาซินดาริน
ภาษาซินดาริน () เป็นภาษาที่ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ประดิษฐ์ขึ้นใช้ในนวนิยายของเขาในชุดมิดเดิลเอิร์ธ แรงบันดาลใจของการสร้างภาษานี้มาจากพื้นฐานของภาษาเวลช์ (Welsh) ซึ่งโทลคีนพบในการศึกษาโคลงโบราณ เขาได้ใช้เวลาประดิษฐ์ภาษานี้จนสมบูรณ์ใช้งานได้จริง เทียบเคียงกับภาษาเควนยา เดิมทีโทลคีนตั้งใจประดิษฐ์ภาษานี้ขึ้นเป็นภาษาของชาวโนลดอร์ แต่เปลี่ยนใจภายหลัง

neg:
จอร์จ เอช. ดับเบิลยู. บุช
จอร์จ เฮอร์เบิร์ต วอล์กเกอร์ บุช เกิดที่ 173 อดัมส์ สตรีทในมิลตัน, รัฐแมสซาซูเชตส์ เมื่อวันที่ 12 มิถุนายน พ.ศ. 2468 เขาเป็นลูกคนที่ 2 ของเพรสคอตต์ เชลดอน บุชกับโดโรธี วอล์กเกอร์ บุช ครอบครัวของเขาได้ย้ายจากมิลตันไปยังกรีนิช, รัฐคอนเนตทิคัต หลังจากที่เขาเกิดไม่นาน

neg:
เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน
ทั้งหน้าที่การงานและงานประพันธ์วรรณกรรมของโทลคีนมีความผูกพันกับความรักในภาษาศาสตร์ของโทลคีนอย่างลึกซึ้ง นับแต่เมื่อยังศึกษาในวิทยาลัย โทลคีนชำนาญในภาษากรีกโบราณ และทำวิทยานิพนธ์เพื่อสำเร็จการศึกษาโดยมีภาษานอร์สโบราณเป็นวิชาเอก เขาเริ่มทำงานครั้งแรกด้วยการชำระพจนานุกรมภาษาอังกฤษ ฉบับออกซฟอร์ด โดยทำการศึกษาค้นคว้าในหมวดอักษร W เมื่อสอนที่มหาวิทยาลัยลีดส์ เขาเป็นอาจารย์ประจำในวิชาประวัติศาสตร์อังกฤษ ภาษาอังกฤษเก่า และภาษาอังกฤษกลาง รวมถึงศาสตร์แห่งภาษาเยอรมัน ภาษากอธิค ไอซ์แลนด์โบราณ และเวลช์ยุคกลาง เมื่ออายุเพียง 33 ปี ก็ได้เป็นศาสตราจารย์ Rawlinson and Bosworth ผู้เชี่ยวชาญภาษาแองโกลแซกซอน ทั้งยังชำนาญภาษาฟินแลนด์ด้วย

neg:
เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน
มีประเด็นน่าสนใจเกี่ยวกับแนวคิดการเหยียดผิวที่ปรากฏอยู่ในผลงานของโทลคีน ซึ่งเป็นที่ถกเถียงกันมากมายในหมู่นักศึกษา คริสทีน ไคซม์ นักศึกษาคนหนึ่งจำแนกข้อกล่าวหานี้ออกเป็น 3 ประเภท ได้แก่ การเหยียดผิวโดยตั้งใจ การยึดยุโรปเป็นศูนย์กลางโดยไม่ตั้งใจ และการพัฒนาจากการเหยียดผิวที่แฝงในงานของโทลคีนช่วงต้นไปเป็นการปฏิเสธการเหยียดผิวในชั้นหลัง

neg:
เบนจามิน แฟรงคลิน
เบนจามิน แฟรงคลินเกิดที่เมื่อวันที่ 17 มกราคม ค.ศ. 1706ที่บ้านตรงถนนมิลค์ในเมืองบอสตัน รัฐแมสซาชูเซตส์ และได้รับการแบปติสต์ที่โอลด์เซาธ์มีตตีงเฮาส์ เบนเป็นลูกคนที่ 15 ของบ้านจาก 17 คน พ่อของเบนชื่อ โยซีอาห์ แฟรงคลิน (Josiah Franklin) พ่อค้าขายเทียนและสบู่ในเมืองบอสตัน แม่ของเขาชื่อ อาบีอาห์ โฟรเยอร์ (Abiah Folger) ภรรยาคนที่สองของบ้าน เขาได้รับการศึกษาในเมืองที่โรงเรียนบอสตันลาติน แต่เนื่องจากสภาวะการเงินของทางบ้านไม่ดี จึงได้ออกจากโรงเรียนและมาช่วยกิจการที่บ้านเมื่ออายุได้ 10 ปี สองปีต่อมาเขาได้เข้าฝึกงานกับพี่ชายในฐานะช่างพิมพ์ จนกระทั่งเมื่ออายุได้ 15 ปี เขาได้พยายามส่งงานเขียนของเขาไปที่สำนักพิมพ์หลายแห่ง แต่ได้ถูกปฏิเสธกลับมาทุกครั้ง จนกระทั่งครั้งหนึ่งเขาได้เขียนงานและใช้นามแฝงในชื่อ นางไซเลนซ์ ดูกู๊ด (Mrs. Silence Dogood) ซึ่งงานเขียนของเขาได้เป็นที่รู้จักและถูกกล่าวขานทั่วเมือง แต่ในที่สุดก็โดนจับได้จากพี่ชาย ส่งผลให้เบ็นได้ออกจากบ้านที่บอสตัน และเดินทางมายังฟิลาเดลเฟีย

neg:
เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน
โทลคีนเข้าศึกษาเบื้องต้นที่โรงเรียนคิงเอดเวิดส์ เมืองเบอร์มิงแฮม และจบการศึกษาระดับปริญญาจากมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด เข้าทำงานครั้งแรกในตำแหน่งอาจารย์ที่ มหาวิทยาลัยลีดส์ ตั้งแต่ พ.ศ. 2463 - 2468 ได้เป็นศาสตราจารย์สาขาแองโกลแซกซอน ตำแหน่ง Rawlinson and Bosworth Professor ที่มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด ตั้งแต่ พ.ศ. 2468 - 2488 และได้เป็นศาสตราจารย์ด้านภาษาและวรรณคดีอังกฤษ ตำแหน่ง Merton Professor ตั้งแต่ พ.ศ. 2488 - 2502 โทลคีนได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์แห่งราชอาณาจักรบริเตน ระดับ Commander จากสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 เมื่อวันที่ 28 มีนาคม พ.ศ. 2515

neg:
เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน
นางเอดิธ โทลคีน ได้เสียชีวิตลงเมื่อวันที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2514 (ค.ศ. 1971) มีอายุได้ 82 ปี โทลคีนให้แกะสลักคำว่า ลูธิเอน (Lúthien) ซึ่งเป็นตัวละครเอลฟ์ที่ได้แนวความคิดมาจากเอดิธในเรื่องที่เขาแต่ง หลังชื่อของนางบนป้ายหลุมศพด้วย และเมื่อโทลคีนเสียชีวิตหลังจากนั้นอีก 21 เดือน ในวันที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2516 (ค.ศ. 1973) รวมอายุได้ 81 ปี เขาก็ได้สั่งไว้ให้ฝังตนเองในหลุมเดียวกันกับนางเอดิธ และให้เติมคำว่า เบเรน ข้างหลังชื่อเขา ดังนั้นป้ายหลุมศพจึงได้เขียนไว้ดังนี้

neg:
ดัสติน เจ. ลี
ดัสติน ลี เป็นบุตรของตำรวจม้ากองบังคับการตำรวจทางหลวงรัฐมิสซิสซิปปีที่มีชื่อว่าเจโรม ลี และดัสตินเกิดวันที่ 7 เมษายน ค.ศ. 1986 ที่เมริเดียน รัฐมิสซิสซิปปี ตั้งแต่อายุประมาณห้าขวบ ดัสตินได้ฝึกซ้อมร่วมกับบรรดาสุนัขกู้ภัย โดยการซ่อนตัวอยู่ในป่า และปล่อยให้พวกมันได้เข้าไปค้นหาตัวเขา เช่นเดียวกับพ่อของเขา เขาได้รับการโยกย้ายเนื่องด้วยเหตุวินาศกรรม 11 กันยายน พ.ศ. 2544 ที่ซึ่งเขาได้สมัครเป็นทหารก่อนการสำเร็จการศึกษาในระดับไฮสกูล โดยเขาได้เติบโตในควิทแมน รัฐมิสซิสซิปปี และสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนวิทแมนไฮสกูลใน ค.ศ. 2004

neg:
ปกรณัมชุดมิดเดิลเอิร์ธ
ส่วนงานเขียนของเจ. อาร์. อาร์. โทลคีนเกิดขึ้นเมื่อ 100 ปีที่แล้ว

neg:
ดุค เอลลิงตัน
เกิดที่วอชิงตัน ดี.ซี. เอลฟ์ตันตั้งอยู่ที่เมืองนิวยอร์กตั้งแต่กลางทศวรรษ 1920 เป็นต้นไปและได้รับข้อมูลระดับชาติผ่านการปรากฏตัวของวงดนตรีที่ Cotton Club in Harlem ในช่วงทศวรรษที่ 1930 วงออเคสตราของเขาไปเที่ยวในยุโรป แม้ว่าจะได้รับการยกย่องว่าเป็นหัวใจสำคัญในประวัติศาสตร์ของดนตรีแจ๊ส แต่ Ellington ก็ใช้คำว่า "เกินกว่าหมวดหมู่" เป็นหลักเกณฑ์ในการปลดปล่อยและเรียกร้องให้เพลงของเขาเป็นส่วนหนึ่งของหมวดหมู่ดนตรีอเมริกันมากกว่าประเภทดนตรี เช่นแจ๊ส [2]

neg:
ลอร์ดออฟเดอะริงส์ ตอน หอคอยคู่พิฆาต
เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ประสบความสำเร็จอย่างยิ่งจากบทประพันธ์เรื่อง เดอะฮอบบิท ซึ่งตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1937 จนทางสำนักพิมพ์ต้องขอให้โทลคีนเขียนนิยายใหม่ส่งมาอีก ในตอนแรกโทลคีนพยายามส่งเรื่อง ซิลมาริลลิออน ที่เป็นผลงานที่เขารักและทุ่มเทประพันธ์มาโดยตลอด ให้สำนักพิมพ์พิจารณา แต่สำนักพิมพ์ไม่ชอบ สำนักพิมพ์บอกว่าผู้อ่านต้องการเรื่อง 'การผจญภัย' และขอให้โทลคีนแต่งภาคต่อของเดอะฮอบบิท แต่โทลคีนไม่ต้องการเขียนเรื่องผจญภัยแบบเด็กๆ แบบนั้นอีก ในที่สุดโทลคีนก็วางโครงเรื่องใหม่ โดยใช้แหวนที่บิลโบ แบ๊กกิ้นส์ ตัวเอกในเรื่องเดอะฮอบบิท ได้มาด้วยความบังเอิญในระหว่างการเดินทาง มาใช้เป็นแกนของเรื่องใหม่ และนำเอาเรื่องราวตำนานในซิลมาริลลิออน มาเป็นฉากหลังของเรื่อง เขาวางพล็อตให้นิยายเรื่องใหม่มีความจริงจังมากขึ้น จนเมื่อผ่านไป 17 ปี นิยายเรื่อง เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ จึงได้ปรากฏโฉมสู่บรรณพิภพ

neg:
เจ. เค. โรว์ลิง
โรว์ลิงมีน้องสาวหนึ่งคนชื่อว่าไดแอนน์ เกิดให้หลังเธอ 23 เดือน เมื่อโรว์ลิงอายุสี่ขวบ ครอบครัวของเธอย้ายไปอยู่ที่วินเทอร์บอร์น ซึ่งเป็นหมู่บ้านละแวกใกล้เคียง เธอเข้าเรียนในระดับประถมศึกษาที่โรงเรียนเซนต์ไมเคิล ที่ก่อตั้งโดยวิลเลียม วิลเบอร์ฟอร์ซ นักการเมืองผู้เรียกร้องให้เกิดการเลิกทาสในอังกฤษและฮันนาห์ มอร์ นักปฏิรูปการศึกษาของอังกฤษ อัลเฟรด ดันท์ ครูใหญ่ที่โรงเรียนแห่งนี้ภายหลังได้กลายมาเป็นแรงบันดาลใจให้เธอสร้างตัวละครอัลบัส ดัมเบิลดอร์ ในแฮร์รี่ พอตเตอร์ขึ้น

neg:
เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน
ในช่วงปีท้ายๆ ของชีวิต โทลคีนยิ่งผิดหวังมากขึ้นกับการเปลี่ยนแปลงของสภาสังคายนาวาติกันครั้งที่สอง ไซมอน โทลคีน หลานของเขาได้บันทึกไว้ว่า

neg:
มอริส วิลคินส์
มอริส วิลคินส์ เกิดเมื่อวันศุกร์ที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2459 ที่เมืองปองกะรัว จังหวัดไวราราปา ประเทศนิวซีแลนด์ เป็นบุตรของนายแพทย์ชื่อเอดการ์ เฮนรี วิลคินส์ (Edgar Henry Wilkins) ซึ่งย้ายถิ่นฐานมาจากเมืองดับลิน ประเทศไอร์แลนด์ ปู่ของมอริสเป็นครูใหญ่โรงเรียนดับลิน ส่วนตาของมอริสก็เป็นผู้กำกับการตำรวจ ไม่นานนัก ครอบครัววิลคินส์ตัดสินใจย้ายออกจากนิวซีแลนด์ไปยังเมืองเบอร์มิงแฮม ประเทศอังกฤษ ตอนที่มอริสอายุได้ 6 เดือน เขาเข้าศึกษาที่โรงเรียนประถมไวลด์กรีนคอลเลจ (Wylde Green College) และย้ายมาโรงเรียนมัธยมชายพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดในช่วงปี พ.ศ. 2472 - 2478

neg:
เจมส์ ดี. วัตสัน
เจมส์ ดี. วัตสัน เกิดที่เมืองชิคาโก รัฐอิลลินอยส์ เมื่อเป็นเด็ก วัตสันสนใจเรื่องการดูนกเนื่องจากบิดาซึ่งเป็นนักธุรกิจเป็นนักดูนกสมัครเล่น เมื่ออายุ 12 ขวบวัตสันได้เข้าร่วมรายการ “"ควิสคิดส์"” ซึ่งเป็นรายการวิทยุที่เป็นที่นิยมกันมากในขณะนั้นซึ่งเป็นรายการสำหรับเด็ก “แก่แดด” หรือเด็กที่เก่งเกินวัยมาตอบคำถามยากๆ เมื่ออายุ 15 วัตสันได้เข้าเรียนในมหาวิทยาลัยชิคาโก โดยนโยบายเสรีของโดเบิร์ต ฮัทชินส์ อธิการบดีและนักการศึกษาผู้มีชื่อเสียงในขณะนั้น ในระหว่างเรียนวัตสันพยายามหลีกเลียงวิชาเคมีเท่าที่จะหลีกได้เพราะไม่ใคร่ชอบ แต่หลังจากการอ่านหนังสือเรื่อง “ชีวิตคืออะไร?” ของ"เอ็ดวิน โชรดินเจอร์" ในปี พ.ศ. 2489 วัตสันได้เปลี่ยนแนวทางการเรียนจากสาขา “ปักษีวิทยา” มาเป็น พันธุกรรมศาสตร์และได้รับปริญญาตรีด้านสัตววิทยา เมื่อ พ.ศ. 2490ปี

neg:
เจมส์ ทาร์คอฟสกี
เจมส์ ทาร์คอฟสกี เกิดที่นครแมนเชสเตอร์ ในมณฑลเกรเทอร์ แมนเชสเตอร์ ประเทศอังกฤษ โดยปู่ของเขาซึ่งเป็นชาวโปแลนด์ได้ย้ายมาอยู่ที่ประเทศอังกฤษหลังจบสงครามโลกครั้งที่สอง และแต่งงานกับย่าของเขาซึ่งมีเชื้อสายของชาวไอริช โดยพ่อและแม่ของเขา จอห์น และ จานิซ ทาร์คอฟสกี ใช้ชีวิตที่นครแมนเชสเตอร์ โดยเขาเติบโตที่เขตนิว มอสตัน

neg:
ทอมัส แบ็กกิต
ทอมัส แบ็กกิตเกิดใน ค.ศ. 1118 ที่ชีพไซด์, ลอนดอน ราชอาณาจักรอังกฤษ จากบิดาชื่อกิลเบิร์ต เบเค็ท (สะกด Beket) แห่งเธียร์วิลล์และมาทิลดาแห่งมองเดอวิลล์ไม่ไกลจากค็องในประเทศฝรั่งเศสปัจจุบัน กิลเบิร์ตเป็นบุตรของอัศวินมีอาชีพเป็นพ่อค้าที่นำผ้าเข้ามาจากฝรั่งเศสเข้ามาขายในอังกฤษ (Mercery) แต่ในลอนดอนมาเป็นเจ้าของบ้านที่ดินที่มีรายได้จากการให้เช่า ร่างของทั้งสองคนฝังไว้ที่มหาวิหารนักบุญเปาโลเดิม มีเรื่องเล่ากันว่ามารดาของแบ็กกิตเป็นเจ้าหญิงซาราเซนผู้มาตกหลุมรักพ่อที่เป็นชาวอังกฤษขณะที่เดินทางไปทำสงครามครูเสดหรือไปแสวงบุญที่ดินแดนศักดิ์สิทธิ์และได้ติดตามมายังอังกฤษ ได้รับศีลล้างบาป และสมรสกับกิลเบิร์ต เรื่องราวดังกล่าวไม่มีมูลความจริง เป็นเรื่องที่แต่งขึ้นสามศตวรรษหลังจากการเสียชีวิตของเบ็คเค็ท และแทรกเข้าไปในหนังสือที่เขียนในคริสต์ศตวรรษที่ 12 ""ชีวิตของทอมัส เบ็คเค็ท"" โดยเอ็ดเวิร์ด กริม

neg:
เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์
ความที่โทลคีนเป็นคนประณีตละเอียดลออ งานเขียนจึงคืบหน้าไปอย่างเชื่องช้า และมักโดนขัดจังหวะอยู่บ่อย ๆ ด้วยงานสอนกับงานด้านวิชาการของโทลคีนเอง โทลคีนเคยหยุดเขียนเรื่อง "เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์" ไปในปี พ.ศ. 2486 (ค.ศ. 1943) แต่ด้วยแรงผลักดันจากคริสโตเฟอร์ ลูกชาย และ ซี. เอส. ลิวอิส เพื่อนรัก ซึ่งโทลคีนเขียนเรื่องเป็นตอน ๆ ส่งให้ทั้งสองคนอ่าน โทลคีนพยายามเขียนต่อจนจบและส่งต้นฉบับให้สำนักพิมพ์ได้ในปี พ.ศ. 2490 (ค.ศ. 1947) ทว่า โทลคีนยังคงปรับแก้รายละเอียดของเรื่องต่อไปอีกจนกระทั่งเสร็จสมบูรณ์ในปี พ.ศ. 2492 (ค.ศ. 1949)

neg:
เจ. เค. โรว์ลิง
โรว์ลิงรู้สึกเป็นห่วงความปลอดภัยของตัวเองและลูกสาว หลังอารังชีสบินมาสก็อตแลนด์เพื่อตามหาเธอและลูก ภายหลังเธอได้รับคำสั่งให้ได้รับการคุ้มครอง ทำให้อารังชีสต้องกลับโปรตุเกสไป จนกระทั่งเธอได้ยื่นฟ้องหย่าเขาในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1994 หลังจากนั้นเธอเขียนนิยายเล่มแรกเสร็จโดยอาศัยเงินสงเคราะห์เพื่อยังชีพ และในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1995 เธอเริ่มต้นเข้ารับการอบรมการสอนที่วิทยาลัยมอร์เรย์เฮ้าส์ คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเอดินบะระ เธอได้เขียนที่ร้านกาแฟหลายแห่งโดยเฉพาะร้านนิโคลสันส์คาเฟ่ (เจ้าของร้านเป็นน้องเขยของเธอเอง)และร้านดิเอเลเฟ่นท์เฮ้าส์ ร้านกาแฟเป็นสถานที่ที่เธอสามารถทำให้เจสสิกายอมนอนได้ โรว์ลิงได้ให้การปฏิเสธข่าวลือในบทสัมภาษณ์ของบีบีซีเมื่อปี 2001 ที่ลือว่าเธอเขียนในร้านกาแฟละแวกบ้านเพื่อที่จะไม่ต้องอยู่ที่ห้องของเธอซึ่งอากาศในห้องไม่อบอุ่น เธอได้บอกว่าห้องของเธอนั้นมีฮีตเตอร์ โดยเหตุผลหนึ่งที่เธอเลือกเขียนในร้านกาแฟก็เป็นเพราะการพาลูกออกไปเดินเล่นข้างนอกเป็นทางเลือกที่ดีที่สุดที่จะทำให้เจสสิกาหลับได้

neg:
เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์
ที่จริงโทลคีนไม่ได้คิดจะเขียนตอนต่อของ "เดอะฮอบบิท" งานประพันธ์หลัก ๆ ของเขาส่วนใหญ่เกี่ยวกับประวัติศาสตร์ของโลกอาร์ดา เรื่องราวของซิลมาริล และชนชาติต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้อง เป็นที่มาของเหตุการณ์ใน "เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์" ผู้ที่ศึกษาชีวประวัติของโทลคีนจำนวนมากต่างลงความเห็นว่า งานที่เป็น "ผลงานแห่งดวงใจ" ของโทลคีนที่แท้แล้ว คือ "ซิลมาริลลิออน" แต่เขาเขียนเรื่องนี้ยังไม่ทันเสร็จเรียบร้อยดี ก็เสียชีวิตไปเสียก่อน คริสโตเฟอร์ โทลคีน บุตรชายของเขาเป็นผู้รวบรวมเรียบเรียง แต่งเติมช่องว่างจนสมบูรณ์ และตีพิมพ์ "ซิลมาริลลิออน" ออกมาในที่สุดเมื่อ ค.ศ. 1977 อย่างไรก็ดี "เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์" ก็เป็นเหตุการณ์ส่วนหนึ่งในประวัติศาสตร์อาร์ดาของโทลคีน เป็นเหตุการณ์ลำดับสุดท้ายของปกรณัมซึ่งโทลคีนเคยหวังว่าจะเป็นส่วนเติมเต็มที่สมบูรณ์สำหรับวงล้อประวัติศาสตร์ทั้งมวล

neg:
เจนเซน แอคเคิลส์
เจนเซน แอคเคิลส์ เกิดที่ประเทศสหรัฐอเมริกา ในวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2521 (ค.ศ. 1978) ที่เมืองดัลลัส รัฐเทกซัส สหรัฐอเมริกา โดยพ่อของเขา อลัน แอคเคิลส์และแม่ของเขา ดอนน่า แชฟเฟอร์ เขามีเชื้อสายนักแสดงจากพ่อของเขาเองตั้งแต่ยังเล็ก โดยได้เป็นนายแบบตั้งแต่ยังเด็ก ๆ

neg:
เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์
เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ () เป็นนิยายแฟนตาซีขนาดยาว ประพันธ์โดยศาสตราจารย์ชาวอังกฤษ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน เป็นนิยายที่ต่อเนื่องกับนิยายชุดก่อนหน้านี้ของโทลคีน คือ เรื่อง "There and Back Again" หรือที่รู้จักกันดีอีกชื่อหนึ่งว่า "เดอะฮอบบิท" แต่ได้ขยายโครงเรื่องซับซ้อนไปกว่า "เดอะฮอบบิท" มาก โทลคีนแต่งเรื่องนี้ขึ้นในช่วงปี พ.ศ. 2480 - 2492 (ค.ศ. 1937 - 1949) และได้วางจำหน่ายในปี ค.ศ. 1954-1955 โดยแบ่งตีพิมพ์ออกเป็น 3 ตอน เนื่องจากหนังสือมีความยาวมากจนสำนักพิมพ์เห็นว่าไม่สามารถตีพิมพ์รวมเป็นเล่มเดียวกันได้ นิยายเรื่องนี้ได้แปลไปเป็นภาษาต่างๆ มากมายไม่น้อยกว่า 38 ภาษา และได้รับยกย่องให้เป็นนิยายที่ดีที่สุดเรื่องหนึ่งของคริสต์ศตวรรษที่ 20

neg:
อาเลกเซย์ ฟอน ยัฟเลนสกี
อาเลกเซย์ ฟอน ยัฟเลนสกี () หรือ อะเลคเซย์ เกออร์กีวิช ยัฟเลนสกี () เป็นจิตรกรลัทธิสำแดงพลังอารมณ์ชาวรัสเซียที่มีผลงานในประเทศเยอรมนี เกิดเมื่อวันที่ 26 มีนาคม ค.ศ. 1864 ที่เมืองตอร์จอค (Torzhok) ในจักรวรรดิรัสเซีย เขาเป็นลูกของทหารในกองทัพล่าอาณานิคม เขาโตขึ้นในไวต์รัสเซีย (ปัจจุบันคือภาคตะวันออกของประเทศเบลารุส) ใกล้กับชายแดนปรัสเซียต่อมาเขาและแม่ของเขาได้ย้ายไปที่นครมอสโกใน ค.ศ. 1874 และเข้าได้ศึกษาที่โรงเรียน Grammar School ซึ่งเป็นโรงเรียนสำหรับเจ้าหน้าที่ทหารตั้งแต่ ค.ศ. 1877

neg:
ทูริน ทูรัมบาร์
โทลคีนกล่าวถึงตัวละคร "ทูริน" ในจดหมายฉบับหนึ่งของเขา สื่อว่าเขาได้รับแรงบันดาลใจมาจากตำนานนอร์สโบราณ เรื่อง "ซีกุร์ด เดอะ โวลซุง" (Sigurd the Volsung) และจากตัวละคร "คุลแลร์โว" (Kullervo) จากมหากาพย์คาเลวาลา (Kalevala) ของชาวฟินแลนด์ อันเป็นตัวละครที่ประสบเคราะห์กรรมร้ายกาจในชีวิต

neg:
ไมเคิล แจ็กสัน
ไมเคิล โจเซฟ แจ็กสัน เกิดเมื่อวันที่ 29 สิงหาคม ค.ศ. 1958 เขาเป็นบุตรคนที่ 8 ในจำนวน 10 คน ของครอบครัวชาวแอฟริกัน-อเมริกันชั้นแรงงาน อาศัยอยู่ในบ้านสองห้องนอน บนถนนแจ็กสันสตรีท ที่เมืองแกรี รัฐอินดีแอนา ย่านอุตสาหกรรมชานเมืองของชิคาโก บิดาชื่อโจเซฟ วอลเตอร์ "โจ" แจ็กสัน และมารดาชื่อแคเทอรีน เอสเตอร์ (สกุลเดิม สคริวส์) พ่อของเขา โจเซฟ เคยเป็นอดีตนักมวยและทำงานเป็นลูกจ้างโรงงานเหล็ก โจยังเล่นกีต้าร์ให้วงดนตรีท้องถิ่นแนวอาร์แอนด์บี ที่ชื่อ "เดอะฟอลคอนส์" เพื่อเสริมรายได้ให้ครอบครัว แม่ของเขา แคเทอรีน เป็นคนที่ศรัทธาในศาสนาพยานพระยะโฮวา เธอเล่นคลาริเน็ตและเปียโนและเคยมีแรงบันดาลใจเป็นนักแสดงประเทศตะวันตก เธอทำงานนอกเวลาที่ห้างสรรพสินค้าเพื่อสนับสนุนครอบครัว ไมเคิลเติบโตมาด้วยกันกับพี่น้องคือ รีบี แจ็กกี ติโต เจอร์เมน ลา โทยา มาร์ลอน แรนดี และเจเน็ต


query: ประเทศไทย มีสถานที่ ที่ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกกี่แห่ง?

pos:
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศไทย
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศไทยทั้งสิ้น 5 แหล่ง ประกอบด้วยมรดกโลกทางวัฒนธรรม 3 แหล่ง และมรดกโลกทางธรรมชาติ 2 แห่ง

neg:
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศแอฟริกาใต้
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศแอฟริกาใต้ทั้งสิ้น 10 แหล่ง ประกอบด้วยมรดกโลกทางวัฒนธรรม 5 แหล่ง มรดกโลกทางธรรมชาติ 4 แห่ง และมรดกโลกแบบผสมอีก 1 แหล่ง

neg:
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศอียิปต์
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศอียิปต์ทั้งสิ้น 7 แหล่ง

neg:
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในอเมริกากลาง
องค์การยูเนสโกได้ขึ้นทะเบียนสถานที่สำคัญใน 7 ประเทศในภูมิภาคอเมริกากลาง เป็นมรดกโลกหลายแห่ง

neg:
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศสเปน
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศสเปนทั้งสิ้น 47 แหล่ง เป็นแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม 41 แหล่ง มรดกโลกทางธรรมชาติ 4 แหล่ง และมรดกโลกแบบผสมอีก 2 แหล่ง

neg:
รายการแหล่งมรดกโลกในประเทศอิสราเอล
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศอิสราเอลทั้งสิ้น 9 แหล่ง

neg:
รายการแหล่งมรดกโลกในประเทศเติร์กเมนิสถาน
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศเติร์กเมนิสถานทั้งสิ้น 3 แหล่ง

neg:
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศเคนยา
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศเคนยาทั้งสิ้น 7 แหล่ง ประกอบด้วยมรดกโลกทางวัฒนธรรม 4 แหล่ง และทางธรรมชาติอีก 3 แห่ง

neg:
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในเอเชียเหนือและเอเชียกลาง
องค์การยูเนสโกได้ขึ้นทะเบียนสถานที่สำคัญใน 6 ประเทศในภูมิภาคเอเชียเหนือและเอเชียกลาง เป็นมรดกโลก ทั้งสิ้น 26 แห่ง

neg:
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศมอลโดวา
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศมอลโดวาทั้งสิ้น 1 แหล่ง

neg:
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศกาบอง
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศกาบองทั้งสิ้น 1 แหล่ง

neg:
รายการแหล่งมรดกโลกในประเทศลาว
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศลาวทั้งสิ้น 2 แหล่ง

neg:
รายการแหล่งมรดกโลกในประเทศบังกลาเทศ
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศบังกลาเทศทั้งสิ้น 3 แหล่ง

neg:
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศโมซัมบิก
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศโมซัมบิกทั้งสิ้น 7 แหล่ง

neg:
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในนครรัฐวาติกัน
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของนครรัฐวาติกันทั้งสิ้น 2 แหล่ง เป็นแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรมทั้ง 2 แหล่ง

neg:
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศเบลเยียม
ประเทศเบลเยียมมีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 13 แห่ง

neg:
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศโคลอมเบีย
ประเทศโคลอมเบียมีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 17 แห่ง

neg:
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศยูเครน
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศยูเครนทั้งสิ้น 7 แหล่ง เป็นแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม 6 แหล่ง และมรดกโลกทางธรรมชาติอีก 1 แหล่ง

neg:
รายการแหล่งมรดกโลกในประเทศคาซัคสถาน
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศคาซัคสถานทั้งสิ้น 5 แหล่ง

neg:
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศโปรตุเกส
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศโปรตุเกสทั้งสิ้น 15 แหล่ง เป็นแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม 14 แหล่ง และมรดกโลกทางธรรมชาติอีก 1 แหล่ง

neg:
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในสหรัฐอเมริกา
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของสหรัฐอเมริกาทั้งสิ้น 23 แหล่ง

neg:
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศไอร์แลนด์
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศไอร์แลนด์ทั้งสิ้น 2 แหล่ง เป็นแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม 2 แหล่ง

neg:
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศสวีเดน
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศสวีเดนทั้งสิ้น 15 แหล่ง เป็นแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม 13 แหล่ง มรดกโลกทางธรรมชาติ 1 แหล่ง และมรดกโลกแบบผสมอีก 1 แหล่ง

neg:
มรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรม
ปัจจุบัน (ธันวาคม 2561) ยูเนสโกขึ้นทะเบียนมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้แล้วทั้งสิ้น 508 รายการ ใน 122 ประเทศทั่วโลก

neg:
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในทวีปยุโรป
มรดกโลก คือสถานที่ที่องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) คัดเลือกเพื่อแสดงว่าสถานที่นั้นมีความสำคัญทางวัฒนธรรมหรือธรรมชาติ รายชื่อด้านล่างคือรายชื่อแหล่งมรดกที่ตั้งอยู่ในทวีปยุโรป ชื่อทางการเป็นชื่อที่ใช้ในการจดทะเบียนในบัญชีมรดกโลก ชื่อภาษาไทยเป็นชื่อที่แปลชื่อทางการ โดยศูนย์ข้อมูลมรดกโลก กระทรวงวัฒนธรรม ปี คือปีที่ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลก โดยรายชื่อมรดกโลกได้แบ่งตามภูมิภาคดังนี้

neg:
แหล่งมรดกโลก
ในปัจจุบัน (กรกฎาคม 2561) มีมรดกโลกทั้งหมด 1092 แห่ง ใน 167 ประเทศทั่วโลก ซึ่งแบ่งเป็นมรดกโลกทางวัฒนธรรม 845 แห่ง มรดกโลกทางธรรมชาติ 209 แห่ง และอีก 38 แห่งเป็นแบบผสมทั้งสองประเภท โดยอิตาลีเป็นประเทศที่มีจำนวนมรดกโลกมากที่สุด คือ 54 แห่ง แม้ว่ายูเนสโกจะอ้างอิงถึงมรดกโลกแต่ละแห่งด้วยหมายเลข แต่การขึ้นทะเบียนในหลายครั้งก็จะผนวกเอามรดกโลกที่ได้ขึ้นทะเบียนไปแล้วเข้าเป็นส่วนหนึ่งของมรดกโลกที่มีพื้นที่มากขึ้น ดังนั้นจึงมีหมายเลขมรดกโลกเกิน 1,200 แม้ว่าจะมีจำนวนมรดกโลกน้อยกว่าก็ตาม

neg:
รายการแหล่งมรดกโลกในประเทศกัมพูชา
ปัจจุบัน ประเทศกัมพูชามีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 8 แห่ง ดังนี้

neg:
รายการแหล่งมรดกโลกในประเทศศรีลังกา
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศศรีลังกาทั้งสิ้น 8 แหล่ง

neg:
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศไนจีเรีย
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศไนจีเรียทั้งสิ้น 2 แหล่ง

neg:
เกียวโต (นคร)
อนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์เกียวโตโบราณ ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกจากองค์การยูเนสโก เมื่อปี ค.ศ. 1994 ซึ่งประกอบไปด้วยสถานที่สำคัญทางวัฒนธรรมหลายแห่ง ไม่ว่าจะเป็น ศาลเจ้าคาโมะ, วัดเคียวโอโกโกกุ (วัดโท), วัดคิโยมิซุ, วัดโดโงะ, วัดนินนะ, วัดไซโฮ, วัดเท็นรีว, วัดโรกูอง (วัดคิงกากุ), วัดจิโช (วัดกิงกากุ), วัดเรียวอัง, วัดฮงงัน, วัดโคซัง และปราสาทนิโจ ที่สร้างโดย โชกุนโทกูงาวะ อิเอยาซุ และมีอีกหลายแห่งที่อยู่นอกเมืองที่อยู่ในรายชื่อมรดกโลกด้วย

neg:
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศโปรตุเกส
ประเทศโปรตุเกสมีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 21 แห่ง

neg:
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศเวเนซุเอลา
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศเวเนซุเอลาทั้งสิ้น 3 แหล่ง

neg:
รายการแหล่งมรดกโลกในประเทศเติร์กเมนิสถาน
ประเทศเติร์กเมนิสถานมีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 8 แห่ง ดังนี้

neg:
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศนิวซีแลนด์
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศนิวซีแลนด์ทั้งสิ้น 3 แหล่ง ประกอบด้วยแหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ 1 แห่ง และมรดกโลกชนิดผสมอีก 1 แห่ง

neg:
รายการแหล่งมรดกโลกในประเทศอิรัก
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศอิรักทั้งสิ้น 5 แหล่ง

neg:
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศมอนเตเนโกร
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศมอนเตเนโกรทั้งสิ้น 4 แหล่ง เป็นแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม 3 แหล่ง และมรดกโลกทางธรรมชาติอีก 1 แหล่ง

neg:
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศกัวเตมาลา
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศกัวเตมาลาทั้งสิ้น 3 แหล่ง

neg:
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศตูนิเซีย
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศตูนิเซียทั้งสิ้น 8 แหล่ง

neg:
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศไอซ์แลนด์
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศไอซ์แลนด์ทั้งสิ้น 2 แหล่ง

neg:
รายการแหล่งมรดกโลกในประเทศอินเดีย
ประเทศอินเดียมีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 41 แห่ง

neg:
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศเยอรมนี
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศเยอรมนีทั้งสิ้น 44 แหล่ง เป็นแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม 41 แหล่ง และมรดกโลกทางธรรมชาติอีก 3 แหล่ง

neg:
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศกานา
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศกานาทั้งสิ้น 2 แหล่ง

neg:
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศมาลี
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศมาลีทั้งสิ้น 4 แหล่ง

neg:
รายการแหล่งมรดกโลกในประเทศทาจิกิสถาน
ปัจจุบัน ประเทศทาจิกิสถานมีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 16 แห่ง ดังนี้

neg:
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในยุโรปใต้
องค์การยูเนสโกได้ขึ้นทะเบียนสถานที่สำคัญใน 16 ประเทศในภูมิภาคยุโรปใต้ ยิบรอลตาร์ (ในฐานะดินแดนโพ้นทะเลของสหราชอาณาจักร) และดินแดนในส่วนทวีปยุโรปของตุรกี เป็นมรดกโลกหลายแห่ง ทั้งนี้ ไม่นับรวมแหล่งมรดกโลกที่ตั้งอยู่ในหมู่เกาะคะแนรีของสเปน หมู่เกาะมาเดราของโปรตุเกส ดินแดนในส่วนทวีปเอเชียของตุรกี และประเทศไซปรัส

neg:
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศโกตดิวัวร์
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศโกตดิวัวร์ทั้งสิ้น 4 แหล่งประเทศโกตดิวัวร์มีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 3 แห่ง

neg:
รายการแหล่งมรดกโลกในประเทศเวียดนาม
ปัจจุบัน ประเทศเวียดนามมีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 7 แห่ง ดังนี้

neg:
รายการแหล่งมรดกโลกในประเทศมาเลเซีย
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศมาเลเซียทั้งสิ้น 4 แหล่ง

neg:
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศเบลารุส
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศเบลารุสทั้งสิ้น 4 แหล่ง เป็นแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม 3 แหล่ง และมรดกโลกทางธรรมชาติอีก 1 แหล่ง

neg:
รายการแหล่งมรดกโลกในประเทศคีร์กีซสถาน
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศคีร์กีซสถานทั้งสิ้น 3 แหล่ง

neg:
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศลิเบีย
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศลิเบียทั้งสิ้น 5 แหล่ง

neg:
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศมอริเตเนีย
"*หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีมรดกโลก"
ประเทศมอริเตเนียมีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 3 แห่ง

neg:
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในภูมิภาคแคริบเบียน
องค์การยูเนสโกได้ขึ้นทะเบียนสถานที่สำคัญใน 9 ประเทศในภูมิภาคแคริบเบียน เป็นมรดกโลกหลายแห่ง ทั้งนี้ รวมแหล่งมรดกโลกที่ตั้งอยู่ในดินแดนโพ้นทะเลของสหราชอาณาจักร และเนเธอร์แลนด์ด้วย

neg:
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศกินี
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศกินีทั้งสิ้น 1 แหล่งประเทศกินีมีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 3 แห่ง

neg:
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในทวีปอเมริกา
มรดกโลก คือสถานที่ที่องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) คัดเลือกเพื่อแสดงว่าสถานที่นั้นมีความสำคัญทางวัฒนธรรมหรือธรรมชาติ รายชื่อด้านล่างคือรายชื่อแหล่งมรดกที่ตั้งอยู่ในทวีปอเมริกา ชื่อทางการเป็นชื่อที่ใช้ในการจดทะเบียนในบัญชีมรดกโลก ชื่อภาษาไทยเป็นชื่อที่แปลชื่อทางการโดยศูนย์ข้อมูลมรดกโลก กระทรวงวัฒนธรรม ปี คือปีที่ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลก

neg:
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศมาลาวี
ประเทศมาลาวีมีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 6 แห่ง

neg:
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในสหราชอาณาจักร
บัญชีรายชื่อเบื้องต้นของสหราชอาณาจักรได้ปรับเปลี่ยนครั้งล่าสุดเมื่อวันที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2549 ประกอบด้วยสถานที่ 15 แห่งดังต่อไปนี้

neg:
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในยุโรปตะวันตก
องค์การยูเนสโกได้ขึ้นทะเบียนสถานที่สำคัญใน 9 ประเทศในภูมิภาคยุโรปตะวันตก เป็นมรดกโลก หลายแห่ง ทั้งนี้ ไม่นับรวมแหล่งมรดกโลกที่ตั้งอยู่ในดินแดนโพ้นทะเลของสหราชอาณาจักร ดินแดนโพ้นทะเลของฝรั่งเศส และดินแดนของเนเธอร์แลนด์ที่อยู่ในทวีปอเมริกา

neg:
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศนามิเบีย
ประเทศนามิเบียมีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 8 แห่ง

neg:
รายการแหล่งมรดกโลกในประเทศศรีลังกา
ประเทศศรีลังกามีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 2 แห่ง

neg:
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศสโลวาเกีย
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศสโลวาเกียทั้งสิ้น 7 แหล่ง เป็นแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม 5 แหล่ง และมรดกโลกทางธรรมชาติอีก 2 แหล่ง

neg:
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศแกมเบีย
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศแกมเบียทั้งสิ้น 2 แหล่งประเทศแกมเบียมีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 2 แห่ง

neg:
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศเบลเยียม
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศเบลเยียมทั้งสิ้น 13 แหล่ง เป็นแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม 12 แหล่ง และมรดกโลกทางธรรมชาติอีก 1 แหล่ง

neg:
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศยูกันดา
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศยูกันดาทั้งสิ้น 3 แหล่งประเทศยูกันดามีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 5 แห่ง

neg:
รายการแหล่งมรดกโลกในประเทศจอร์แดน
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศจอร์แดนทั้งสิ้น 5 แหล่ง

neg:
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศเบลีซ
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศเบลีซทั้งสิ้น 1 แหล่ง

neg:
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศนิการากัว
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศนิการากัวทั้งสิ้น 2 แหล่ง

neg:
รายการแหล่งมรดกโลกในประเทศโอมาน
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศโอมานทั้งสิ้น 5 แหล่ง

neg:
รายการแหล่งมรดกโลกในประเทศอัฟกานิสถาน
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศอัฟกานิสถานทั้งสิ้น 2 แหล่ง

neg:
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศโคลอมเบีย
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศโคลอมเบียทั้งสิ้น 9 แหล่ง

neg:
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศฝรั่งเศส
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศฝรั่งเศสทั้งสิ้น 44 แหล่ง เป็นแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม 39 แห่ง มรดกโลกทางธรรมชาติ 4 แห่ง และมรดกโลกชนิดผสมอีก 1 แห่ง

neg:
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศแอลเบเนีย
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศแอลเบเนียทั้งสิ้น 3 แหล่ง เป็นแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม 2 แหล่ง และมรดกโลกทางธรรมชาติอีก 1 แหล่ง

neg:
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศเดนมาร์ก
ประเทศเดนมาร์กมีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 5 แห่ง

neg:
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศอิตาลี
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศอิตาลีทั้งสิ้น 54 แหล่ง เป็นแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม 49 แห่ง และมรดกโลกทางธรรมชาติอีก 5 แห่ง

neg:
รายการแหล่งมรดกโลกในประเทศอินโดนีเซีย
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศอินโดนีเซียทั้งสิ้น 8 แหล่ง

neg:
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศตูนิเซีย
ประเทศตูนิเซียมีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 10 แห่ง

neg:
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในทวีปแอฟริกา
มรดกโลก คือสถานที่ที่องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) คัดเลือกเพื่อแสดงว่าสถานที่นั้นมีความสำคัญทางวัฒนธรรมหรือธรรมชาติ รายชื่อด้านล่างคือรายชื่อแหล่งมรดกที่ตั้งอยู่ในทวีปแอฟริกา ชื่อทางการเป็นชื่อที่ใช้ในการจดทะเบียนในบัญชีมรดกโลก ชื่อภาษาไทยเป็นชื่อที่แปลชื่อทางการ โดยศูนย์ข้อมูลมรดกโลก กระทรวงวัฒนธรรม ปี คือปีที่ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลก

neg:
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศเฮติ
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศเฮติทั้งสิ้น 1 แหล่ง

neg:
รายการแหล่งมรดกโลกในประเทศอิสราเอล
ประเทศอิสราเอลมีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 18 แห่ง

neg:
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศฮอนดูรัส
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศฮอนดูรัสทั้งสิ้น 2 แหล่ง

neg:
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศมอลตา
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศมอลตาทั้งสิ้น 3 แหล่ง เป็นแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม 3 แหล่ง

neg:
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศเช็กเกีย
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศเช็กเกียทั้งสิ้น 12 แหล่ง เป็นแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรมทั้งหมด 12 แหล่ง

neg:
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศฮังการี
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศฮังการีทั้งสิ้น 8 แหล่ง เป็นแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม 7 แหล่ง และมรดกโลกทางธรรมชาติอีก 1 แหล่ง

neg:
รายการแหล่งมรดกโลกในประเทศซาอุดีอาระเบีย
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศซาอุดีอาระเบียทั้งสิ้น 5 แหล่ง

neg:
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในรัฐอาหรับ
มรดกโลก คือสถานที่ที่องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) คัดเลือกเพื่อแสดงว่าสถานที่นั้นมีความสำคัญทางวัฒนธรรมหรือธรรมชาติ รายชื่อด้านล่างคือรายชื่อแหล่งมรดกที่ตั้งอยู่ในรัฐอาหรับ ชื่อทางการเป็นชื่อที่ใช้ในการจดทะเบียนในบัญชีมรดกโลก ชื่อภาษาไทยเป็นชื่อที่แปลชื่อทางการ โดยศูนย์ข้อมูลมรดกโลก กระทรวงวัฒนธรรม ปี คือปีที่ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลก

neg:
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศเซเนกัล
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศเซเนกัลทั้งสิ้น 7 แหล่ง

neg:
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศนามิเบีย
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศนามิเบียทั้งสิ้น 2 แหล่ง ประกอบด้วยมรดกโลกทางวัฒนธรรม 1 แหล่ง และมรดกโลกทางธรรมชาติอีก 1 แหล่ง

neg:
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศโครเอเชีย
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศโครเอเชียทั้งสิ้น 10 แหล่ง เป็นแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม 8 แหล่ง และมรดกโลกทางธรรมชาติอีก 2 แหล่ง

neg:
รายการแหล่งมรดกโลกในประเทศเยเมน
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศเยเมนทั้งสิ้น 4 แหล่ง

neg:
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศซิมบับเว
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศซิมบับเวทั้งสิ้น 5 แหล่ง

neg:
รายการแหล่งมรดกโลกในประเทศอุซเบกิสถาน
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศอุซเบกิสถานทั้งสิ้น 5 แหล่ง

neg:
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศแองโกลา
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศแองโกลาทั้งสิ้น 1 แหล่ง ประกอบด้วยมรดกโลกทางวัฒนธรรม 1 แหล่ง

neg:
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศแทนซาเนีย
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศแทนซาเนียทั้งสิ้น 7 แหล่ง

neg:
รายการแหล่งมรดกโลกในประเทศพม่า
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศพม่าทั้งสิ้น 1 แหล่ง

neg:
แหล่งมรดกโลก
กระทั่งปี พ.ศ. 2548 มีข้อกำหนดและหลักเกณฑ์ทั้งหมด 6 ข้อสำหรับมรดกโลกทางวัฒนธรรม และ 4 ข้อสำหรับมรดกโลกทางธรรมชาติในการพิจารณาให้เป็นแหล่งมรดกโลก ดังนี้

neg:
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศแคนาดา
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศแคนาดาทั้งสิ้น 19 แหล่ง

neg:
รายการแหล่งมรดกโลกในประเทศบังกลาเทศ
ประเทศบังกลาเทศมีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 5 แห่ง

neg:
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศสโลวาเกีย
ประเทศสโลวาเกียมีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 13 แห่ง

neg:
รายการแหล่งมรดกโลกในประเทศอิหร่าน
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศอิหร่านทั้งสิ้น 23 แหล่ง เป็นแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม 22 แหล่ง และมรดกโลกทางธรรมชาติอีก 1 แหล่ง

neg:
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในโอเชียเนีย
มรดกโลก คือสถานที่ที่องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) คัดเลือกเพื่อแสดงว่าสถานที่นั้นมีความสำคัญทางวัฒนธรรมหรือธรรมชาติ รายชื่อด้านล่างคือรายชื่อแหล่งมรดกที่ตั้งอยู่ในโอเชียเนีย ชื่อภาษาอังกฤษเป็นชื่อที่ใช้ในการจดทะเบียนในบัญชีมรดกโลก ชื่อภาษาไทยเป็นชื่อจากศูนย์ข้อมูลมรดกโลก กระทรวงวัฒนธรรม

neg:
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศลิทัวเนีย
ประเทศลิทัวเนียมีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 2 แห่ง