query: เพลงชาติของประเทศไทยปัจจุบันแต่งโดยใคร ?

pos:
เพลงชาติไทย
เพลงชาติไทย เป็นชื่อเพลงชาติของสยามและประเทศไทย ประพันธ์ทำนองโดย พระเจนดุริยางค์ ในช่วงหลังการเปลี่ยนแปลงการปกครอง เมื่อปี พ.ศ. 2475 คำร้องฉบับแรกสุดโดยขุนวิจิตรมาตรา ซึ่งแต่งขึ้นภายหลังในปีเดียวกัน ต่อมาได้มีการแก้ไขเพิ่มเติมเนื้อร้องอีกหลายครั้งและได้เปลี่ยนมาใช้เนื้อร้องฉบับปัจจุบันเมื่อ พ.ศ. 2482

pos:
เพลงชาติไทย
ในปี พ.ศ. 2482 "ประเทศสยาม" ได้เปลี่ยนชื่อเป็น "ประเทศไทย" รัฐบาลจึงได้จัดประกวดเนื้อร้องเพลงชาติไทยใหม่เพื่อให้สอดคล้องกับการเปลี่ยนแปลงชื่อประเทศ โดยกำหนดเงื่อนไขยังคงใช้ทำนองของพระเจนดุริยางค์อยู่เช่นเดิม แต่กำหนดให้มีเนื้อร้องความยาวเพียง 8 วรรคเท่านั้น และปรากฏคำว่า "ไทย" ซึ่งเป็นชื่อประเทศอยู่ในเพลงด้วย ผลการประกวดปรากฏว่าเนื้อร้องของพันเอกหลวงสารานุประพันธ์ ซึ่งส่งประกวดในนามกองทัพบกได้รับรางวัลชนะเลิศ รัฐบาลไทยจึงได้ประกาศรับรองให้ใช้เป็นเนื้อร้องเพลงชาติไทย โดยแก้ไขคำร้องจากต้นฉบับที่ส่งประกวดเล็กน้อย เมื่อวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2482 และใช้เรื่อยมาจนถึงปัจจุบัน

neg:
เพลงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตจอร์เจีย
เพลงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตจอร์เจีย ประกาศใช้ในปี ค.ศ. 1946 จนถึงปี ค.ศ. 1991. เรียบเรียงทำนองโดย โอตาร์ ทาคทาคิชวิลี (Otar Taktakishvili), และ ประพันธ์เนื้อร้องโดย จีกอล อาบาชิเซย์ (Grigol Abashidze) และ อเล็กซานเดอร์ อบาเชลลี (Alexander Abasheli). ในปี ค.ศ. 1978, ได้มีการเปลี่ยนแปลงเนื้อร้องในบทที่ 2 เพื่อลบล้างอิทธิพลของโจเซฟ สตาลินที่ปรากฏอยู่ในเพลง เนื้อร้องฉบับภาษายูเครนที่ปรากฏในบทความนี้เป็นฉบับที่มีการแก้ไขในปีนั้น ส่วนฉบับภาษารัสเซียเป็นเนื้อร้องฉบับก่อนปี ค.ศ. 1977.

neg:
เนชันนัลเอมเบลม
เนชันนัลเอมเบลม () เป็นเพลงมาร์ชที่แต่งโดยเอดวิน ยูยีน แบกลีย์ นักแต่งเพลงชาวอเมริกันในปี ค.ศ. 1902 เผยแพร่ในปี ค.ศ. 1906 เป็นหนึ่งผลงานเพลงมาร์ชอเมริกันที่มีชื่อเสียงที่สุด นิยมบรรเลงในวันชาติสหรัฐอเมริกา เนื่องจากส่วนหนึ่งของทำนองเพลง มาจากบางท่อนของ "เดอะสตาร์สแปงเกิลด์แบนเนอร์" เพลงชาติสหรัฐ

neg:
หลวงสารานุประพันธ์ (นวล ปาจิณพยัคฆ์)
พันเอก หลวงสารานุประพันธ์ (นวลปาจิณพยัคฆ์) เคยรับราชการกระทรวงกลาโหม เคยเป็นเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม (คือ จอมพล ป. พิบูลสงคราม) เป็นผู้แปลนิยายเรื่อง เชอร์ล็อก โฮมส์ ของเซอร์อาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์ เป็นคนแรก ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2455 เป็นผู้ประพันธ์คำร้องเพลงเพลงชาติไทยฉบับปัจจุบัน เมื่อ พ.ศ. 2482 เมื่อครั้งเปลี่ยนชื่อประเทศจาก สยาม เป็น ไทย

neg:
เพลงชาติไทย
การประกวดเพลงชาติครั้งนี้ได้ปรากฏหลักฐานว่ามีกวีและผู้มีชื่อเสียงในทางการประพันธ์เพลงหลายท่าน เช่น เจ้าพระยาธรรมศักดิ์มนตรี แก้ว อัจฉริยะกุล ชิต บุรทัต เป็นต้น ซึ่งรวมถึงผู้ประพันธ์เนื้อเพลงชาติสองฉบับแรก (ขุนวิจิตรมาตรา และฉันท์ ขำวิไล) ได้ส่งเนื้อร้องของตนเองเข้าประกวดด้วย แต่ปรากฏว่าไม่ผ่านการตัดสินครั้งนั้น เฉพาะเนื้อร้องที่ขุนวิจิตรมาตราแต่งใหม่นั้น ปรากฏว่ามีการใช้คำว่า "ไทย" ถึง 12 ครั้งประพันธ์ด้วยทำนองโดยพระเจนดุริยางค์ ใช้เป็นเพลงชาติไทยตั้งแต่ พ.ศ. 2475 (ในลักษณะไม่เป็นทางการ) โดยช่วงแรกใช้คำร้องที่ประพันธ์โดย ขุนวิจิตรมาตรา (สง่า กาญจนาคพันธุ์) ต่อมาปลายปี พ.ศ. 2476 รัฐบาลได้จัดการประกวดเนื้อร้องเพลงชาติ และประกาศรับรองเนื้อร้องที่แก้ไขเพิ่มเติมใหม่โดยขุนวิจิตรมาตรา และเนื้อร้องที่แต่งโดยนายฉันท์ ขำวิไล ซึ่งเป็นฉบับที่ชนะการประกวด เป็นเนื้อร้องเพลงชาติฉบับทางราชการ เมื่อวันที่ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2477

neg:
เพลงไทยสากล
เพลงไทยสากล ในสมัยของพรานบูรณ์ (2470-2472) มีลักษณะเป็น “เพลงไทยเดิมสากล” ได้รับแรงบันดาลใจจากเพลงไทยเดิม พรานบูรณ์ได้แต่งเพลงลักษณะนี้อีกเป็นจำนวนมาก และในปี พ.ศ. 2474 พรานบูรณ์และเพชรรัตน์แห่งละครคณะศรีโอภาสได้นำดนตรีสากลประเภทเพลงแจ๊ส (Jazz Band) หรือ รหัสดนตรี เป็นส่วนประกอบละครเรื่อง “โรสิตา” และนำทำนองเพลง “วอลซ์ปลื้มจิต” มาใส่เนื้อร้อง ได้รับความนิยมอย่างมาก มีการเผยแพร่บทเพลงออกอากาศทางสถานีวิทยุ 7 พี.เจ. ที่ศาลาแดง และมีการบันทึกแผ่นเสียง โดยห้างนายต.เง็กชวน และในปีเดียวกันพรานบูรณ์ร่วมงานกับคณะละครจันทโรภาสก็โด่งดังที่สุดขั้นด้วยละครร้องเรื่อง”จันทร์เจ้าขา” ซึ่งมีสถิติการนำออกแสดงถึง 49 ครั้ง ติดต่อกันแทบทุกโรงมหรสพที่มีในพระนครและธนบุรี โดยพรานบูรณ์แต่งเพลงไทยสากล มีลีลาทำนองอ่อนหวานอาทิ เพลงจันทร์เจ้าขา จันทร์สวาท จันทร์ลอย จันทร์จาฟ้าจันทร์แฝงหมอก ขวัญของเรียม ในช่วงนั้นบทเพลงประกอบละครร้องเป็นที่นิยมแพร่หลายโดยทั่วไปตราบจนกระทั่งความนิยมละครร้องลดน้อยลงไป ในขณะที่ภาพยนตร์พูดเสียงในฟิล์ม เข้ามาได้รับความนิยมแทน ซึ่งทีบทขับร้องประกอบด้วย

neg:
ลีเยพานาชาดอมอวีนอ
บทเพลงได้เสร้จสิ้นลงตามที่เขียนไว้บนโน้ต และ ได้ประสานงานงานกับ วาโตรสลาฟ ลิชเติร์นเนกเกอร์ (Vatroslav Lichtenegger) ในปี 1861 และได้ไปดำเนินการเคารพเพลงชาติโครเอเชีย ในแต่ละปี มีความแตกต่างกัน เพลงชาติฉบับดั้งเดิมมี 15 บท

neg:
ยืนยง โอภากุล
อย่างไรก็ตาม แอ๊ด คาราบาว ถือได้ว่าเป็นนักร้อง นักแต่งเพลงที่มีความสามารถแต่งเพลงสอดคล้องกับเหตุการณ์สำคัญต่าง ๆ ของบ้านเมืองมาอย่างต่อเนื่องและสม่ำเสมอ เช่น "มะโหนก (ถึกควายทุย ภาค ๖)" จากกบฏทหารนอกราชการ ในวันที่ 9 กันยายน พ.ศ. 2528, "ราชดำเนิน", "ใครฆ่าประชาชน", "ล้างบาง", "กระบี่มื้อเดียว", "ทะเลใจ" จากเหตุการณ์พฤษภาทมิฬ พ.ศ. 2535, "ขวานไทยใจหนึ่งเดียว" จากสถานการณ์ความไม่สงบในพื้นที่ 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้ ในปี พ.ศ. 2547, "ซับน้ำตาอันดามัน" จากเหตุการณ์แผ่นดินไหวและสึนามิถล่มในมหาสมุทรอินเดีย พ.ศ. 2547, "เว้นวรรค" จากเหตุการณ์การขับไล่ พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร พ.ศ. 2549, "ทหารพระราชา" จากเหตุการณ์รัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2549, "ทรงพระเจริญ" เนื่องในวโรกาสที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงเจริญพระชนมายุครบ 80 พรรษา ในวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2550, "ลดธงครึ่งเสา" จากเหตุการณ์สลายการชุมนุมหน้าอาคารรัฐสภา ในวันที่ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2551, "ผู้ปิดทองหลังพระ" เนื่องในวโรกาสที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงเจริญพระชนมายุครบ 7 รอบ 84 พรรษา ในวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2554, "น้ำใจไทย" จากเหตุการณ์มหาอุทกภัยในภาคกลางของไทย พ.ศ. 2554, "นาวารัฐบุรุษ" จากเหตุการณ์รัฐประหารในประเทศไทย ในวันที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2557, "เทพเจ้าด่านขุนทด" จากการมรณภาพของหลวงพ่อคูณ ปริสุทโธ ในปี พ.ศ. 2558 เป็นต้น

neg:
ทหารของชาติ
เพลงทหารของชาติ เป็นเพลงปลุกใจจังหวะมาร์ช ประพันธ์คำร้องโดยหลวงวิจิตรวาทการ ทำนองโดยพระเจนดุริยางค์ เพลงนี้เป็นเพลงที่กองทัพบกไทยใช้บรรเลงเป็นเพลงเดินสวนสนามในพิธีกระทำสัตย์ปฏิญาณตนต่อธงชัยเฉลิมพล

neg:
เพลงชาติสาธารณรัฐโดมินิกัน
เมื่อมีการเผยแพร่เพลงนี้ ปรากฏว่าทำนองเพลงนั้นได้รับความนิยมจากมหาชนอย่างรวดเร็ว แต่สำหรับเนื้อร้องนั้นได้ถูกตั้งคำถามจากบรรดาผู้ทรงความรู้ชาวโดมินิกันจำนวนมากจากความผิดพลาดที่ปรากฏในบทร้องนั้น ต่อในในปี พ.ศ. 2420 ปรูดอมจึงได้ส่งเนื้อร้องเพลงชาติฉบับแก้ไขใหม่ให้ทางการ ซึ่งเนื้อร้องดังกล่าวนี้คือเนื้อร้องที่ใช้อยู่ในปัจจุบัน

neg:
เพลงสำคัญของแผ่นดิน
เพลงสำคัญของแผ่นดิน คือ เพลงที่รัฐบาลไทยจัดให้มีความสำคัญในระดับชาติอย่างเป็นทางการ ตามมติคณะรัฐมนตรีลงวันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2546 ซึ่งมีทั้งหมด 6 เพลง ได้แก่ เพลงชาติไทย เพลงสรรเสริญพระบารมี เพลงมหาชัย เพลงมหาฤกษ์ เพลงสดุดีมหาราชา และเพลงภูมิแผ่นดิน นวมินทร์มหาราชา โดยยกเหตุผลว่าเพลงเหล่านี้ "เป็นเพลงที่มีคุณค่า แสดงถึงคุณค่าและความเจริญของคนในชาติ เป็นภูมิปัญญาของแผ่นดิน รวมทั้งแสดงความจงรักภักดีและสำนึกในพระมหากรุณาธิคุณ แด่พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช บรมนาถบพิตร และพระบรมราชจักรีวงศ์

neg:
ดรุก เซนเดน
สมเด็จพระราชาธิบดีจิกมี ดอร์จี วังชุก พระมหากษัตริย์แห่งภูฏานรัชกาลที่ 3 ได้มีพระบรมราชโองการให้ประพันธ์เพลงชาติภูฏานขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2496 แต่เพลงชาติภูฏานได้แต่งขึ้นจริงเมื่อประมาณ พ.ศ. 2501 เมื่อภูฏานจำเป็นต้องมีเพลงชาติเพื่อใช้ในพิธีการต้อนรับนายกรัฐมนตรีชวาหระลาล เนห์รู แห่งประเทศอินเดีย เนื่องในโอกาสการเยือนภูฏานอย่างเป็นทางการ ตองมีซึ่งขณะนั้นเพิ่งกลับจากการอบรมทางดนตรีในประเทศอินเดีย และได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้ควบคุมวงโยธวาทิตคนแรกของกองทัพภูฏาน จึงได้ประพันธ์ทำนองเพลงชาติขึ้น โดยทำนองฉบับแรกที่เขาแต่งนั้นได้รับอิทธิพลทั้งจากเพลงชาติอินเดีย (ชนะ คณะ มนะ) และเพลงชาติสหราชอาณาจักร (ก็อดเซฟเดอะควีน) รวมทั้งปรับปรุงจากทำนองเพลงพื้นเมืองที่มีชื่อว่า "Thri nyampa med pa pemai thri" (ชื่อเพลงมีความหมายว่า "บัลลังก์ดอกบัวอันมั่นคง" หรือ "The Unchanging Lotus Throne") ต่อมาทำนองดังกล่าวนี้ได้มีการปรับปรุงอีก 2 ครั้ง โดยผู้ที่รับตำแหน่งผู้ควบคุมวงโยธวาทิตสืบต่อจากเขา

neg:
เพลงชาติรัสเซีย
เพลงชาติสหพันธรัฐรัสเซีย () หรือ เพลงสรรเสริญสหพันธรัฐรัสเซีย เป็นชื่อของเพลงชาติอย่างเป็นทางการของรัสเซีย องค์ประกอบทางดนตรีและเนื้อร้องของเพลงได้รับดัดแปลงมาจากเพลงชาติสหภาพโซเวียต ประพันธ์โดย อเล็กซันเดอร์ อเล็กซันดรอฟ และผู้แต่งบทร้อง เซียร์เกย์ มิฮัลคอฟ และกาบรีล เอล-เรกิสตัน เพลงชาติโซเวียตใช้ตั้งแต่ ค.ศ. 1944 โดยแทน "แองเตอร์นาซิอองนาล" ด้วยเพลงที่เน้นรัสเซียเป็นศูนย์กลางมากขึ้น เพลงชาติดังกล่าวถูกแก้ไขใน ค.ศ. 1956 เพื่อลบเนื้อร้องที่อ้างถึงอดีตผู้นำโซเวียต โจเซฟ สตาลิน เพลงดังกล่าวถูกแก้ไขอีกครั้งใน ค.ศ. 1977 เพื่อนำเนื้อร้องใหม่ที่เขียนโดยมิฮัลคอฟ

neg:
เพลงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตอาเซอร์ไบจาน
เพลงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตอาเซอร์ไบจาน ประกาศใช้ในปี ค.ศ. 1944 จนถึงปี ค.ศ. 1992. เรียบเรียงทำนองโดย Uzeyir Hajibeyov, ซึ่งเป็นผู้เรียบเรียงทำนองมาร์ชอาเซอร์ไบจาน เพลงชาติฉบับที่ใช้อยู่ในปัจจุบัน. และ ประพันธ์เนื้อร้องโดย สุไลมาน รัสตาม (Suleyman Rustam), ซาหมัด เวอร์กุน (Samad Vurgun) และ ฮุซเซน อารีฟ (Huseyn Arif) ในปี ค.ศ. 1978, ได้มีการเปลี่ยนแปลงเนื้อร้องในบทที่ 2 เพื่อลบล้างอิทธิพลของโจเซฟ สตาลินที่ปรากฏอยู่ในเพลง เนื้อร้องฉบับภาษายูเครนที่ปรากฏในบทความนี้เป็นฉบับที่มีการแก้ไขในปีนั้น ส่วนฉบับภาษารัสเซียเป็นเนื้อร้องฉบับก่อนปี ค.ศ. 1977.

neg:
สายฟ้องเหมี่ยนนาม
บทเพลงนี้เป็นผลงานการประพันธ์ของ ลืว หืว เฟื้อก (Lưu Hữu Phước) ผู้แต่งเพลงชาติเวียดนามใต้ "ทัญเนียนหั่ญคุก" โดยแต่งขึ้นทั้งส่วนบทร้องและทำนองเมื่อ พ.ศ. 2504 (ส่วนของบทร้องนั้นร่วมกันแต่งกับนักประพันธ์ของเวียดนามเหนืออีก 2 คน คือ มาย วัน โบะ และหวิ่ญ วัน เตี๊ยง) เพื่อใช้เป็นเพลงปลุกใจของแนวร่วมปลดปล่อยแห่งชาติเวียดนามใต้ (เวียดกง) ต่อมาเมื่อแนวร่วมปลดปล่อยแห่งชาติเวียดนามใต้และกองทัพประชาชนเวียดนามยึดกรุงไซ่ง่อนได้สำเร็จในปี พ.ศ. 2518 เพลงนี้จึงได้กลายเป็นเพลงชาติของเวียดนามใต้จนถึงปี พ.ศ. 2519 เนื่องจากเวียดนามเหนือได้ผนวกเวียดนามใต้เข้าเป็นประเทศเดียวกันโดยสมบูรณ์

neg:
เพลงชาติปารากวัย
ปาราเกโย เรสปูบลิกา โอ เมอร์เต () หรือ ชาวปารากวัยทั้งหลาย, สาธารณรัฐหรือความตาย เป็นเพลงชาติของปารากวัย. เนื้อร้องประพันธ์โดย ฟรานซิสโก อาร์คูนา เดอ ฟิกเกโร่ (Francisco Acuña de Figueroa) และ ส่วนทำนองเพลงนั้นยังไม่ชัดว่าท่านใดเรียบเรียง ซึ่งมีข้อสันนิษฐานดังกล่าวว่า ฟรานซิสโก โจเซ่ เดบาลี่ (Francisco José Debali) เป็นผู้เรียบเรียงทำนอง ซึ่งทั้งสองคนนี้ได้ประพันธ์เนื้อร้องและเรียบเรียงทำนองของเพลงชาติอุรุกวัย (Orientales, la Patria o la tumba) บทเพลงนี้ได้ประพันธ์ขึ้นตามคำสั่งของประธานาธิบดี คาร์ลอส อันโตนิโอ โลเปซ (Carlos Antonio López), ในระยะต่อมา เบอร์นาโด โจเวลลานอส และ อันโตนิโอ กอนซาเลซในการเข้าร่วมประพันธ์เพลงชาติ (ในช่วงเวลาดังกล่าวรัฐบาลอุรุกวัยได้ตั้งคณะกรรมการในการประพันธ์เพลงชาติ โดยมี เบอร์นาโด โจเวลลานอส และ อันโตนิโอ กอนซาเลซ). ฟิกเกอร์โร่ได้ประพันธ์เพลงชาติเสร็จเมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม, ค.ศ. 1846.

neg:
ไกตาโลไกฮาลอมตาสี
ไกตาโลไกฮาลอมตาสี () เป็นเพลงชาติของหมู่เกาะนอร์เทิร์นมาเรียนาในฐานะเครือรัฐในพิทักษ์ของสหรัฐอเมริกาตั้งแต่ ค.ศ. 1978 บทร้องภาษาชามอร์โรประพันธ์โดยสองพี่น้องตระกูลปันเกลินัน โฮเซ และโจควิน ภายหลังสงครามโลกครั้งที่ 2สิ้นสุดเมื่อ ค.ศ. 1945 เรียบเรียงทำนองโดย "เดวิด กาปิเลโอ ปีเตอร์ ทอลามวาร์" ก่อนวันประกาศใช้เพลงชาติ ได้มีการแก้ไขบทร้องภาษาชามอร์โรก่อนทำการบันทึกเสียงเมื่อ ค.ศ. 1976 วิเซนเต คิลิลิ ซาบลาน อดีตผู้ว่าการกรุงไซปัน ได้แปลบทร้องเป็นภาษาอังกฤษและภาษาญี่ปุ่นสำหรับขับร้องร่วมกับวงดนตรีเรมาตู ซึ่งเป็นวงแรกที่ได้ขับร้องเพลงดังกล่าวและบันทึกเสียงสำหรับเพลงชาติ

neg:
หลวงสารานุประพันธ์ (นวล ปาจิณพยัคฆ์)
ภายหลังเมื่อมีการเปลี่ยนแปลงการปกครอง พ.ศ. 2475 คณะราษฎร ได้ดำริให้มีเพลงชาติไทย โดยการใช้ทำนองเพลง มหาชัย ส่วนคำร้องนั้นประพันธ์โดย เจ้าพระยาธรรมศักดิ์มนตรี (สนั่น เทพหัสดิน ณ อยุธยา)

neg:
เพลงชาติกัวเตมาลา
เพลงชาติกัวเตมาลา () ประพันธ์บทร้องโดย โจเซ่ จัวควิน ปาลมา (1844–1911) และ เรียบเรียงทำนองโดย ราฟาเอล อัลวาเรซ โอวัลเลย์. ประกาศใช้อย่างเป็นทางการเมื่อ พ.ศ. 2439 (ค.ศ. 1896) เพลงดังกล่าวเป็นเพลงที่ชนะการประกวดที่จัดโดยรัฐบาล. ต่อมาเมื่อปี พ.ศ. 2477 (ค.ศ. 1934) ได้มีการแก้ไขบทร้องบางช่วงโดย ศาสตราจารย์ โจเซ่ มาเรีย โบนิลา รัวโน, เป็นนักเรียนทุนสาขาไวยากรณ์สเปน. บทร้องบางท่อนที่ถูกเกลาสำนวนไปนั้น มีเนื้อหาเกี่ยวกับ เลือดเนื้อ และ การต่อสู้ ให้เกิดความไพเราะ และ ความสละสลวย.

neg:
อี้หย่งจฺวินจิ้นสิงฉฺวี่
เหมา เจ๋อตง และโจว เอินไหล ยอมรับเหตุผลของที่ประชุมดังกล่าว พร้อมเสริมว่า แม้ขณะนี้ศึกในประเทศจะสงบแล้ว แต่ก็ยังต้องเผชิญกับศัตรูนอกประเทศอีก ซึ่งเพลงชาติควรทำหน้าที่สะท้อนถึงพลังและจิตวิญญาณของประชาชนในประเทศ และเนื้อเพลงเดิมก็ให้ความรู้สึกถึงความฮึกเหิม ไม่กลัวที่จะบุกไปข้างหน้าอยู่แล้ว จึงเห็นชอบใช้เนื้อเพลงเดิม ที่ประชุมจึงมีมติใช้เพลงอี้หย่งจฺวินจิ้นสิงฉฺวี่เป็นเพลงชาติจีนในวันนั้น โดยผ่านการรับรองอย่างเป็นทางการจากมติสภาที่ปรึกษาทางการเมืองของประเทศในวันที่ 27 กันยายน ค.ศ. 1949 และบรรเลงอย่างเป็นทางการครั้งแรกในพิธีสถาปนาสาธารณรัฐประชาชนจีน เมื่อวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 1949

neg:
เพลงชาติไทย
ในปี พ.ศ. 2548 กระทรวงวัฒนธรรมเปิดเผยเพลงชาติฉบับใหม่ ซึ่งกระทรวงกลาโหมมอบหมายให้ บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) เป็นผู้เรียบเรียง และจัดทำใหม่ ให้มีความหลากหลายมากขึ้น สำหรับใช้ในหลายโอกาส ตามแนวคิดของ พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร นายกรัฐมนตรีในขณะนั้น ที่ต้องการส่งเสริมความเป็นชาตินิยมในหมู่คนไทย ซึ่งเพลงชาติฉบับดังกล่าว มีการจัดทำออกมาถึง 6 รูปแบบ

neg:
เพลงชาติเม็กซิโก
การประกวดบทร้องของเพลงชาติเม็กซิโกได้มีขึ้นตามประกาศของประธานาธิบดีอันโตนิโน โลเปซ เด ซันตา อันนา เมื่อวันที่ 12 พฤศจิกายน ค.ศ. 1853 โดยบทกวีที่แสดงออกถึงความรักชาติได้ดีที่สุดจะได้รับเลือกให้เป็นบทร้องของเพลงชาติ ฟรันซิสโก กอนซาเลซ โบกาเนกรา ซึ่งกวีผู้มีความสามารถและเป็นผู้ประพันธ์บทร้องเพลงชาติเม็กซิโกที่ใช้ในทุกวันนี้ ในชั้นแรกเขาไม่ได้สนใจที่จะเข้าร่วมการประกวดดังกล่าว โดยอ้างว่าการเขียนบทกวีที่กล่าวถึงความรักนั้นใช้ความสามารถมากยิ่งกว่าการเขียนเพลงชาติ แต่คู่หมั้นของเขาซึ่งมีชื่อว่า กวาดาลูเป กอนซาเลซ เดล ปีโน (Guadalupe González del Pino) เชื่อมั่นในความสามารถของเขาและรู้สึกไม่พอใจที่เขาไม่คิดเข้าร่วมประกวดครั้งนี้ ทั้งๆ ที่เธอก็ได้รับแรงสนับสนุนและคำร้องขอจากเพื่อนของโบกาเนกราอยู่เสมอ เธอจึงได้ลวงให้โบกาเนกราเข้าไปอยู่ในห้องนอนในบ้านของพ่อแม่เธอแล้วจัดการขังเขาไว้ในห้อง พร้อมทั้งตั้งเงื่อนไขว่าจะไม่ยอมให้เขาออกจากห้องจนกว่าจะเขียนบทกวีเพื่อการประกวดเพลงชาติสำเร็จ

neg:
แอนท์ แอทเคนเมน
แอนท์ แอทเคนเทน (ตาตาร์ไครเมีย : Ant etkenmen) (คำแปล: ข้าขอสัญญา) เป็นเพลงชาติของชาวตาตาร์ไครเมีย ประพันธ์โดย โนแมน เซเลบิซีฮาน (Noman Çelebicihan) และทำหน้าที่เป็นเพลงชาติของสาธารณรัฐประชาชนไครเมีย ซึ่งมีระยะเวลาสั้น

neg:
ลิมบา โนอัสเตร
เนื้อร้องของเพลงลิมบา โนอาสตราเดิมเป็นบทกวีซึ่งประพันธ์โดย อเล็กเซย์ มาทีวิซี(Alexei Mateevici, 1888-1917) ทำนองโดย อเล็กซานดรู คริสเทีย (Alexandru Cristea, 1890-1942) บทกวีต้นฉบับมีเนื้อหารวม 12 บท แต่มีการนำมาใช้เป็นเนื้อร้องเพลงชาติเพียง 5 บท ซึ่งในบทความนี้ได้แสดงเป็นอักษรพิมพ์ตัวหนาไว้

neg:
แผ่นดินของเรา (เพลงพระราชนิพนธ์)
กระทั่งกาลเวลาผ่านไปถึง พ.ศ. 2516 สมเด็จพระนางเจ้า ฯ พระบรมราชินีนาถได้กราบบังคมทูลต่อพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชเพื่อขอพระราชทานทำนองเพลงพระราชนิพนธ์อเล็กซานดราให้ ท่านผู้หญิงมณีรัตน์ บุนนาค ใส่คำร้องภาษาไทยถวายแต่เนื่องจากเดิมเพลงพระราชนิพนธ์อเล็กซานดรามีเพียง 16 ห้องเท่านั้นทำให้คำร้องที่ท่านผู้หญิงมณีรัตน์ประพันธ์ขึ้นเกินและไม่เข้ากับทำนองที่มีอยู่เดิมจึงได้พระราชนิพนธ์ทำนองท่อนกลางและท่อนท้ายเพิ่มเติมจนครบ 32 ห้อง

neg:
เพลงชาติสหพันธรัฐมาลี
เพลงชาติของสหพันธรัฐมาลี ()
ตามกฎหมายที่ตราขึ้นเมื่อวันที่ 18 มิถุนายน ค.ศ. 1960. โดยทำนองของเพลงชาติมาลี เรียบเรียงโดย บังซูมานา ซิสโซโก (ท่อนบรรเลงนำ และ โน๊ตอื่นๆ) และ เนื้อร้องเพลงชาติเซเนกัล คำร้อง โดย เลโอโปลด์ เซดาร์ เซงกอร์ (ได้มีการแก้ไขในภายหลัง). ภายหลังการล่มสลายของสหพันธรัฐ รัฐบาลสาธารณรัฐมาลีได้เก็บรักษาทำนองเพลงชาติ (เนื่องจากผู้เรียบเรียงทำนองมาจากมาลี) และ เนื้อร้องของเพลงชาติเซเนกัล ยังใช้สำนวนเดียวกับสมัยสหพันธรัฐ (แก้ไขเนื้อร้องโดยประธานาธิบดี) โดยได้ลบคำว่า "มาลี" และ แก้ไขเพียงเล็กน้อย.

neg:
เพลงชาติฮอนดูรัส
"เพลงชาติฮอนดูรัส" () ประกาศใช้เป็นเพลงชาติฮอนดูรัสอย่างเป็นทางการ ตามคำสั่งของประธานาธิบดีที่ 42 ค.ศ. 1915. ประพันธ์บทร้อง ออกุสโต คอนแสตนติโน โคเอลโล และ เรียบเรียงทำนองโดย คาลอส ฮาร์ทลิ่ง.

neg:
เดือนเพ็ญ (เพลง)
อัศนี พลจันทร แต่งเพลงนี้ขึ้น เพราะความรู้สึกคิดถึงบ้านของตัวเขาเอง ด้วยเหตุการณ์ทางสังคมในสมัยนั้น ทำให้เขาต้องจากบ้านเกิดเมืองนอนไปเป็นเวลานาน พงษ์เทพ กระโดนชำนาญ เป็นคนนำเพลง "คิดถึงบ้าน" นี้ออกมาจากราวป่า และบันทึกเสียงครั้งแรกในนามวงคาราวาน กับอัลบั้มชุด "บ้านนาสะเทือน" เมื่อปี 2526. ต่อมาในปี 2527 แอ๊ด คาราบาว ได้นำมาบันทึกเสียงอีกครั้ง ในอัลบั้มชุด "กัมพูชา" และได้เปลี่ยนชื่อเพลงเป็น "เดือนเพ็ญ" พร้อมทั้งสลับท่อนเนื้อร้องจากเดิม หลังจากนั้นมีผู้นำเพลงนี้ไปบันทึกเสียงอีกนับครั้งไม่ถ้วน ทั้งในอัลบั้มปกติ และการแสดงสด อาทิ สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าจุฬาภรณ์วลัยลักษณ์ อัครราชกุมารี, คนด่านเกวียน, อัสนี-วสันต์ โชติกุล, พงษ์เทพ กระโดนชำนาญ, โฮป, คีตาญชลี, นรีกระจ่าง คันธมาศ, สายัณห์ สัญญา, สุนารี ราชสีมา, ยอดรัก สลักใจ, มนต์สิทธิ์ คำสร้อย, โจ้ วงพอส, โยชิกิ วงเอ็กซ์ เจแปน, นิค นิรนาม, เจนนิเฟอร์ คิ้ม และในมหกรรมคอนเสิร์ตถูกใจคนไทย เบิร์ด - ธงไชย แมคอินไตย์ ก็ได้นำมาร้องร่วมกับแอ๊ด คาราบาวด้วย

neg:
อาปูร์ตูเกซา
อาปูร์ตูเกซา () เป็นชื่อของเพลงชาติแห่งสาธารณรัฐโปรตุเกส ประพันธ์บทร้องโดยเองรีกี ลอปิช ดี เมงดงซา (Henrique Lopes de Mendonça) ทำนองโดยอัลเฟรดู ไกล์ (Alfredo Keil) เริ่มใช้ในฐานะเพลงประจำกลุ่มการเมืองนิยมสาธารณรัฐในโปรตุเกส และนับเป็นเพลงชาติของสาธารณรัฐโปรตุเกสมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2454 แทนที่เพลง "อูอีนูดาการ์ตา" () อันเป็นเพลงชาติเพลงสุดท้ายของราชอาณาจักรโปรตุเกสสมัยราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญในโปรตุเกส

neg:
เพลงชาติลาว
เพลงชาติลาว หรือ เพงซาดลาวในภาษาลาว (ลาว: ເພງຊາດລາວ) เป็นเพลงที่ได้รับการรับรองให้เป็นเพลงชาติของราชอาณาจักรลาวอย่างเป็นทางการใน พ.ศ. 2490 แต่งขึ้นทั้งส่วนคำร้องฉบับแรกสุด ประพันธ์โดย มหาพูมี และ ทำนองเรียบเรียงเมื่อปี พ.ศ. 2484 โดย ดร.ทองดี สุนทอนวิจิด (ດຣ.ທອງດີ ສຸນທອນວິຈິດ: พ.ศ. 2448 - 2511)

neg:
พ่อแห่งแผ่นดิน
เนื่องในโอกาสมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 80 พรรษา 5 ธันวาคม 2550 คณะกรรมการเอกลักษณ์ของชาติ ร่วมกับสมาคมนักร้องแห่งประเทศไทย สมาคมดนตรีแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ สถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบก โทรทัศน์รวมการเฉพาะกิจแห่งประเทศไทย และศาลาเฉลิมกรุง ได้จัดทำเพลงเฉลิมพระเกียรติ "พ่อแห่งแผ่นดิน" เพื่อให้ชาวไทยทั่วโลกใช้เป็นสื่อสัญลักษณ์ในการแสดงความจงรักภักดี แด่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช โดยมีนักร้องร่วมขับร้องเพลงนี้ทั้งหมด 81 ท่าน ซึ่งเป็นจำนวนมากพอสมควร

neg:
เพลงชาติสาธารณรัฐโดมินิกัน
หลังจากผ่านการโต้เถียงอย่างเผ็ดร้อนถึงบทร้องที่มีการแก้ไขใหม่ สภาคองเกรสของสาธารณรัฐโดมินิกันจึงได้มีมติด้วยเสียงส่วนมาก ผ่านร่างกฎหมายรับรองเพลงนี้ให้มีฐานะเป็นเพลงชาติอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 7 มิถุนายน พ.ศ. 2440 แต่ว่าประธานาธิบดีอูลีส เออโร (Ulises Heureaux, พ.ศ. 2389 - 2443) ได้ใช้สิทธิยับยั้งกฎหมายฉบับนี้ ด้วยเหตุที่ปรูดอมซึ่งเป็นผู้ประพันธ์บทร้องของเพลงนี้เป็นนักการเมืองฝ่ายตรงข้ามกับตนเอง ต่อมาเมื่อประธานาธิบดีเออโรถูกฆาตกรรมในปี พ.ศ. 2443 ภาวะความไร้เสถียรภาพทางการเมืองที่ดำเนินต่อเนื่องหลายปีได้กลายเป็นสิ่งกีดขวางต่อการรับรองฐานะอย่างเป็นทางการของเพลงชาติของสาธารณรัฐโดมินิกัน

neg:
โรงเรียนราชินี
ซึ่งในตอนแรกนั้น เพลงพิกุลแก้วเป็นเพียงบทกลอนซึ่งหม่อมเจ้าพิจิตรจิราภา เทวกุลทรงประพันธ์โดยลายพระหัตถ์ให้นักเรียนซึ่งสำเร็จการศึกษา แต่ต่อมาได้มีการใส่ทำนองเข้าไปแล้วใช้เป็นเพลงประจำโรงเรียน แต่เนื่องจากเป็นลายพระหัตถ์ซึ่งค่อนข้างอ่านยาก จึงมีการเข้าใจว่าทรงประพันธ์วรรคแรกของบทที่สองว่า "เมื่อถึงคราวชรา" ซึ่งในหนังสือรุ่นหรือบันทึกเนื้อเพลงก็จะเขียนไว้เช่นนั้น แต่เมื่อไม่กี่ปีมานี้มีการตรวจสอบอีกทีจึงทราบว่าทรงประพันธ์ไว้ว่า "แม้ว่าถึงคราวชรา" และสำหรับนักเรียนราชินีแล้วเพลงนี้จะเป็นเพลงที่ผูกพันมากที่สุด
ทุกวันหลังจากสิ้นสุดการเคารพธงชาติแล้วนักเรียนราชินีทุกคนจะกล่าวคำปฏิญาณตนดังนี้

neg:
เจริญใจ สุนทรวาทิน
เจริญใจ สุนทรวาทิน มีผลงานการประพันธ์ทางขับร้องเพลงไทยในแนวอนุรักษ์ จำนวน 3 เพลง คือ "สาวสุดสวย เถา" "จินตะหราวาตี เถา" และ "พญาสี่เสา เถา" นอกจากนี้ยังได้ประพันธ์ทางขับร้องเพลงไทยที่เป็นแนวทางร่วมสมัย ได้แก่ "ลบรอยแผลรัก เถา" และบรรจุเพลงสำหรับการขับร้องอีกจำนวนหนึ่ง คือ "ฉลองพระนคร" "ลาวพวน" และ "จุ๊บแจง"
เมื่อ พ.ศ. 2526 ได้รับพระบรมราชานุญาต ให้ทำทางร้องและบรรจุเพลงประกอบบทพระราชนิพนธ์ "ฉันท์ดุษฎีสังเวยพระพุทธมหามณีรัตนปฏิมากร" ในสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ซึ่งเป็นผลงานการบรรจุเพลงไทยที่สำคัญประจำรัชกาลที่ 9 เนื่องในโอกาสพระราชพิธีสมโภชกรุงรัตนโกสินทร์ครบ 200 ปี และในช่วงถัดมา ได้ร่วมมือกับองค์การยูนิเซฟ และธนาคารกสิกรไทย จัดทำหนังสือและแถบบันทึกเสียง ชุด “เพลงสยามสำหรับเด็ก” และ “เพลงเทศกาลสยาม” ประกอบด้วยโน้ตเพลงและการขับร้องประกอบวงดนตรีไทยและสากลตีพิมพ์เผยแพร่ไปทั่วโลก โดยมีเพลงที่สำคัญเพลงหนึ่ง คือ “เพลงวันเกิด” ซึ่งเป็นเพลงอวยพรวันเกิดที่มีเนื้อร้องเป็นภาษาไทย
เมื่อ พ.ศ. 2540 ได้รับเชิญจากสถาบันไทยคดีศึกษา มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ร่วมดำเนินการควบคุมการบันทึกเสียงและขับร้องบทพระราชนิพนธ์เรื่อง “เงาะป่า” ในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ในรูปของออดิโอซีดีจำนวน 26 ชุด สิ้นสุดการบันทึกเสียงเมื่อ พ.ศ. 2543 ซึ่งเป็นการบันทึกเสียงเพลงไทยที่ใช้บทร้องจากบทละครตลอดทั้งเรื่อง โดยใช้คณะนักร้องและทางขับร้องในสายสกุลพระยาเสนาะดุริยางค์ทั้งสิ้น

neg:
โกลเรียอัลบราโบปวยโบล
เพลงชาติเวเนซุเอลามีชื่อว่า โกฺลเรียอัลบราโบปวยโบฺล ( แปลว่า ประชาผู้หาญกล้าจงรุ่งโรจน์) ประพันธ์คำร้องเมื่อปี ค.ศ. 1810 (พ.ศ. 2353) โดยแพทย์และนักหนังสือพิมพ์ชื่อ บีเซนเต ซาเลียส (Vicente Salias) ส่วนทำนองเพลงนี้รู้จักกันในอีกชื่อหนึ่งนับตั้งแต่ปี ค.ศ. 1840 (พ.ศ. 2383) คือ "ลามาร์เซเยซาเบเนโซลานา" () หรือ "มาร์แซแยสเวเนซุเอลา" เนื่องด้วยทำนองเพลงนี้มีความคล้ายคลึงกับเพลงลามาร์แซแยส ซึ่งเป็นเพลงชาติของประเทศฝรั่งเศส ประพันธ์โดย ควน โคเซ ลันดาเอตา (Juan José Landaeta) เพลงนี้ได้ประกาศใช้เป็นเพลงชาติ ตามคำสั่งของประธานาธิบดีอันโตเนียว กุซมัน บลังโก (Antonio Guzmán Blanco) เมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม ค.ศ 1881 (พ.ศ. 2424)

neg:
อัลลอหุ อักบัร (เพลงชาติ)
อัลลอหุ อักบัร (ภาษาอาหรับ: الله أكبر), Allahu Akbar; แปลว่า อัลลอหฺ (พระเจ้า) ทรงยิ่งใหญ่ที่สุด) เป็นชื่อเพลงชาติของประเทศสาธารณรัฐสังคมนิยมประชาชนอาหรับลิเบีย เพลงนี้เดิมเป็นเพลงปลุกใจเพลงหนึ่งของอียิปต์ ซึ่งเป็นที่นิยมทั่วไปในประเทศอียิปต์และซีเรียในช่วงสงครามคลองสุเอซ พ.ศ. 2499 ประพันธ์ทำนองโดย อับดุลลา ชามส์ เอล-ดิน (Abdalla Shams El-Din) เนื้อร้องโดย มาห์มุด เอล-เชอริฟ (Mahmoud El-Sherif)

neg:
เพลงชาติอัฟกานิสถาน
เพลงชาติอัฟกานิสถาน (ภาษาเปอร์เซีย: دا وطن افغانستان دی) ได้ประกาศใช้อย่างเป็นทางการเมื่อเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2549 ตามมาตรา 20 ของรัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐอิสลามอัฟกานิสถาน "เพลงชาติอัฟกานิสถานมีเนื้อหาเป็นภาษาพาชตูโดยเอ่ยถึงวลี "อัลลอหฺทรงยิ่งใหญ่" (Allahu Akbar) และชื่อบรรดาชนชาติต่าง ๆ ของอัฟกานิสถาน" เพลงนี้ประพันธ์คำร้องโดยอับดุล บารี ยาฮานี (Abdul Bari Jahani) ทำนองโดยบาบราก วาซซา (Babrak Wassa) อย่างไรก็ตาม ในบทความของสถาบันรายงานการสงครามและสันติภาพ (IWPR) ยาฮานีได้แสดงความกังวลเกี่ยวกับบทบัญญัติเรื่องเพลงชาติในรัฐธรรมนูญว่าเป็นการส่งเสริมการแบ่งแยกชาติพันธุ์ รวมทั้งการใช้วลี "Allahu Akbar" ในบทเพลงเป็นสิ่งที่ไม่เหมาะสม

neg:
ความสัมพันธ์เยอรมนี–ไทย
ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวนี้เอง ที่มีชาวต่างชาติรวมถึงชาวเยอรมันที่เดินทางมายังประเทศสยามเพื่อนำความรู้มาพัฒนาประเทศให้ทันสมัย ทั้งทางรถไฟ การไปรษณีย์โทรเลขต่างได้รับการสนับสนุนจากผู้เชี่ยวชาญชาวเยอรมัน รวมถึงพระเจนดุริยางค์ หรือชื่อเดิม ปีเตอร์ ไฟท์ เป็นบุตรของชาวเยอรมันที่อพยพมาอาศัยอยู่ในประเทศไทย เป็นผู้ประพันธ์ทำนองเพลงชาติไทย

neg:
อามาร์ โชนาร์ บังกลา
อามาร์ โชนาร์ บังกลา (เบงกาลี: আমার সোনার বাংলা) หรือ "บังกลาแดนทองของข้า" เป็นบทเพลงภาษาเบงกาลีซึ่งรพินทรนาถ ฐากูร กวีรางวัลโนเบลชาวเบงกอล ได้ประพันธ์ขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2449 เนื้อร้องในสิบบทแรกของเพลงนี้ได้มีการนำมาใช้เป็นเพลงชาติของประเทศบังคลาเทศเมื่อปี พ.ศ. 2515 หลังจากประเทศบังกลาเทศได้รับเอกราชจากประเทศปากีสถานอย่างเป็นทางการในปี พ.ศ. 2514 (เดิมบังกลาเทศเป็นส่วนหนึ่งของปากีสถานที่เรียกว่า "ปากีสถานตะวันออก" หลังจากแยกตัวจากอินเดียในปี พ.ศ. 2490) คำแปลของเพลงในที่นี้ได้แปลจากคำแปลภาษาอังกฤษฉบับทางการ ซึ่งแปลโดย ไซเอ็ด อาลี อาห์ซัน (Syed Ali Ahsan)

neg:
หลวงสารานุประพันธ์ (นวล ปาจิณพยัคฆ์)
แต่หลังจากนั้นไม่กี่วัน พันตรี หลวงนิเทศกลกิจ ร.น. (กลาง โรจนเสนา) ได้ขอให้พระเจนดุริยางค์ (ปิติ วาทยะกร) ช่วยแต่งทำนองเพลงชาติให้ จากนั้นขุนวิจิตรมาตรา (สง่า กาญจนาคพันธุ์) ได้ประพันธ์คำร้อง ดังนี้

neg:
นครราช
นครราช ( "นครราช" [โนโกเรียจ]) เป็นชื่อของเพลงชาติกัมพูชาที่ใช้อยู่ในปัจจุบันนี้ มีความหมายว่า ""เมืองของพระเจ้าแผ่นดิน"" ทำนองของเพลงประพันธ์ขึ้นโดยอาศัยทำนองของเพลงเขมรโบราณที่มีชื่อเดียวกันเมื่อ พ.ศ. 2481 โดยพระบาทสมเด็จพระบรมนาถนโรดมสุรามฤต (เมื่อครั้งยังเป็นกรมขุนวิสุทธิ์ขัตติยวงศ์นโรดมสุรามฤต) ร่วมกันกับครูเพลงชาวฝรั่งเศส 2 คน คือ F. Perruchot และ J. Jekyll ส่วนเนื้อร้องประพันธ์ขึ้น ภายหลังการราชาภิเษกของพระบาทสมเด็จพระบรมนาถนโรดมสีหนุเสร็จสิ้นไปได้ไม่เกิน 3 เดือน (ราชาภิเษกเมื่อวันที่ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2484) และสำเร็จเมื่อวันที่ 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2484 โดยสมเด็จพระมหาสุเมธาธิบดี (ชวน ณาต โชตญาโณ) สมเด็จพระสังฆราชในคณะสงฆ์มหานิกาย แต่ครั้งยังเป็นสมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์

neg:
ยา, วีเอลสเกอร์เดทเทลันเดท
ยา, วีเอลสเกอร์เดทเทลันเดท (; "ใช่แล้ว เรารักแผ่นดินนี้") หรือในชื่อที่เรียกโดยทั่วไปอย่างย่อว่า ยา, วีเอลสเกอร์ (Ja, vi elsker; "ใช่แล้ว เรารัก") เป็นชื่อเพลงชาติของประเทศนอร์เวย์ บทร้องเป็นผลงานการประพันธ์ของบียอร์สเตียร์เน มาร์ตินุส บียอร์สัน ในระหว่าง ค.ศ. 1859 - ค.ศ. 1868 ทำนองประพันธ์เมื่อ ค.ศ. 1864 โดย ริคาร์ด นอร์ราค ผู้เป็นญาติของบียอร์สัน เพลงนี้ได้ทำการบรรเลงต่อสาธารณชนเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม ค.ศ. 1864 เนื่องในวาระครบ 50 ปี ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรนอร์เวย์ ปกตินิยมขับร้องเฉพาะบทร้องแรกและสองบทสุดท้ายจากบทร้องทั้งหมด 8 บท

neg:
เมนิงคาซัคสตานึม
เพลงนี้แต่งขึ้นโดยมีต้นเค้าจากเพลงชื่อเดียวกันซึ่งประพันธ์ไว้เมื่อปี พ.ศ. 2499 โดยแชมชี คาลดายาคอฟ (Шәмші Қалдаяқов, Shamshi Kaldayakov) เป็นผู้ประพันธ์ทำนอง ส่วนเนื้อร้องแต่งโดยชูเมเคน แนชีเมเดนอฟ (Жұмекен Нәжімеденов, Zhumeken Nazhimedenov) ภายหลังนายนูร์ซุลตัน นาซาร์บายิฟ (Nursultan Nazarbayev) ประธานาธิบดีแห่งคาซัคสถาน ได้แก้ไขเพิ่มเติมเนื้อร้องบางส่วน ก่อนที่จะมีการประกาศใช้เพลงนี้เป็นเพลงชาติคาซัคสถานอย่างเป็นทางการในปี พ.ศ. 2549

neg:
เพลงชาติไทย
ในปี พ.ศ. 2477 รัฐบาลได้จัดประกวดเนื้อร้องเพลงชาติใหม่ โดยมีคณะกรรมการพิจารณาเพลงชาติเป็นผู้ดำเนินการ ประกอบด้วย พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวรรณไวทยากร กรมหมื่นนราธิปพงศ์ประพันธ์ ทรงเป็นประธาน มีกรรมการท่านอื่นๆ ดังนี้คือ พระเรี่ยมวิรัชพากย์, พระเจนดุริยางค์, หลวงชำนาญนิติเกษตร, จางวางทั่ว พาทยโกศล และนายมนตรี ตราโมท การประกวดเพลงชาติในครั้งนั้นได้ดำเนินการประกวดเพลงชาติ 2 แบบ คือ เพลงชาติแบบไทย (ประพันธ์ขึ้นโดยดัดแปลงจากดนตรีไทยเดิม) และเพลงชาติแบบสากล ซึ่งผลการประกวดมีดังนี้คณะกรรมการพิจารณาเพลงชาติได้ตัดสินให้ผลงานเพลง "มหานิมิตร" ซึ่งประพันธ์โดย จางวางทั่ว พาทยโกศล เป็นผลงานชนะเลิศ เพลงมหานิมิตรนี้จางวางทั่วได้ประพันธ์ดัดแปลงมาจากเพลงหน้าพาทย์สำคัญของไทยที่มีชื่อว่า "ตระนิมิตร" ให้สามารถบรรเลงเป็นทางสากล ซึ่งเพลงตระนิมิตรนี้ เป็นเพลงที่ถือว่าเป็นเพลงครู นักดนตรีจะใช้บรรเลงในพิธีสำคัญต่างๆ เช่น งานไหว้ครู บรรเลงเป็นการอัญเชิญครูบาอาจารย์ เทวดาทั้งหลายมาประชุมกันเพื่อความเป็นสิริมงคล ดังนั้นจึงมีความหมายอันควรแก่การเคารพนับถือเป็นสิริมงคล เหมาะสมที่จะใช้เป็นเพลงชาติไทยได้

neg:
ลูปังฮีนีรัง
ลูปังฮีนีรัง () คือชื่อของเพลงชาติฟิลิปปินส์ ทำนองประพันธ์ขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1898 โดย จูเลียน เฟลิเป (Julián Felipe) เนื้อร้องฉบับปัจจุบันได้ปรับมาจากบทกวีภาษาสเปนชื่อ "ฟีลีปีนัส" ("Filipinas") ซึ่งประพันธ์โดยโฆเซ ปาลมา (José Palma) เมื่อ ค.ศ. 1899

neg:
ลูปังฮีนีรัง
ระหว่างสมัยแห่งการดำรงตำแหน่งของประธานาธิบดีรามอน แมกไซไซนั้น เกรกอรีโอ เอร์นันเดซ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการของฟิลิปปินส์ได้ตั้งคณะกรรมการเพื่อทบทวนบทร้องฉบับภาษาตากาล็อก บทเพลงชาติอันมีชื่อว่า “ลูปังฮีนีรัง” ก็ได้ปรากฏบทร้องฉบับภาษาฟิลิปิโนในที่สุด เมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม ค.ศ. 1956 มีการปรับแก้บทร้องอีกเล็กน้อยในช่วงคริสต์ทศวรรษที่ 1960 จนปรากฏเป็นบทร้องเพลงชาติฉบับปัจจุบัน ซึ่งเป็นผลงานการแปลของ เฟลิเป ปาดียา เด เลออน (Felipe Padilla de León) บทร้องฉบับภาษาฟิลิปีโนนี้ได้รับการยืนยันสถานะอย่างเป็นทางการด้วยรัฐบัญญัติแห่งสาธารณรัฐ เลขที่ 8491 หรือกฎหมายว่าด้วยธงชาติและสัญลักษณ์ของประเทศฟิลิปปินส์ ซึ่งบัญญัติขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1998 ทั้งนี้ กฎหมายดังกล่าวหาได้รับรองบทร้องต้นฉบับภาษาสเปนและฉบับภาษาอังกฤษไว้ไม่

neg:
ลิมบา โนอัสเตร
ลิมบา โนอัสเตร (, แปลว่า ภาษาของเรา) เป็นชื่อเพลงชาติของสาธารณรัฐมอลโดวามาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2537 โดยก่อนหน้านั้นไม่นานมอลโดวาเคยใช้เพลง เด็ชเตอัปเตอ-เต โรมือเน! (แปลว่า ติ่นเถิดชาวโรมาเนีย) ซึ่งเพลงชาติของประเทศโรมาเนียเป็นเพลงชาติของตนเองด้วย แม้ว่ามอลโดวากับโรมาเนียยังคงอยู่ คนที่ประพันธ์ในหนังสืออ้างอิงว่าได้มีการอต่งตั้งประเทศมอลโดวาและโรมาเนีย คนที่กล่าวอ้างอิงได้ถูกทำไปใช้เป็นเพลงชาติโรมาเนีย ได้เขียนว่าตอนหนึ่งว่า "Sleep fo death"

neg:
ศุภะ สุขะ ไจนะ
"ศุภะ สุขะ ไจนะ" () เป็นชื่อเพลงชาติ (, ) ของรัฐบาลเฉพาะกาลแห่งอินเดียอิสระ ("Arzi Hukumat-e-Azad Hind" เรียกโดยย่อ "Azad Hind") เพลงนี้มีพื้นฐานมาจากบทกวี ชนะ คณะ มนะ ซึ่งเป็นบทกวีภาษาเบงกาลีดัดแปลงเป็นภาษาสันสกฤต ผลงานของรพินทรนาถ ฐากูร หลังจากย้ายการเคลื่อนไหวจากเยอรมนีมาสู่เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ในปี ค.ศ. 1943 สุภาษ จันทระ โพส โดยความช่วยเหลือของมุมตัซ ฮุสเซ็น (Mumtaz Hussain) นักเขียนประจำสถานีวิทยุอินเดียอิสระ และพันเอกอะบิด ฮะซัน ซัฟฟรานี (Abid Hassan Saffrani) แห่งกองทัพแห่งชาติอินเดีย เขาได้เขียนเพลงชนะ คณะ มนะ ของฐากูรขึ้นใหม่เป็นภาษาฮินดูสตานี ในชื่อ "ศุภะ สุขะ ไจนะ" เพื่อใช้เป็นเพลงชาติ

neg:
ชัยยุทธ โตสง่า
ปัจจุบัน ชัยยุทธทำงานดนตรีไทยร่วมสมัยทั้งรับแสดงและรับประพันธ์เพลง เนื้อร้อง ทำนอง และสอนดนตรีไทยให้กับผู้ที่สนใจ /มค.2558 ชัยยุทธ โตสง่า เรียบเรียงเพลง"วัฒนธรรม"อันเป็นค่านิยมประการที่ 5 ของ คสช.ขับร้องโดย หลิวอารดา โดยกิจการพลเรือนทหารบก /กพ.2558 ชัยยุทธ โตสง่าทำเพลงประกอบภาพยนตร์"ขรัวโต" ชีวประวัติของสมเด็จพุฒาจารย์โต พรหมรังสี ทั้งเรื่อง / ป๋อมชัยยุทธ โตสง่าสร้างปรากฏการ์ณใหม่อีกครั้ง ด้วยการออกผลงานเพลงลูกทุ่ง โดยใช้วงดนตรีไทยร่วมสมัยมาร่วมทำดนตรีโดยแต่งเนื้อร้อง-ทำนองเอง เร็วๆนี้(ปลายกค.-ต้นสค.2560)กับ บริษัทอาร์สยาม ติดตามได้ในสื่ออาร์สยาม

neg:
อัสซะลามอัลอะมิรี
เพลงชาติแห่งรัฐกาตาร์ มีชื่อว่า อัสซะลามอัลอะมิรี (As Salam al Amiri) ทำนองโดย เชคมูบารัก บิน ซาอิฟ อัลตานี (Sheikh Mubarak bin Saïf al-Thani) เนื้อร้องโดย อับดุล อาซิส นัสเซอร์ โอไบดาน (Abdul Aziz Nasser Obaidan) เริ่มใช้เมื่อวันที่ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2539 ในพระราชพิธีราชาภิเษกเชคฮามัด บิน คอลีฟะห์ อัลตานี เจ้าผู้ครองรัฐกาตาร์องค์ปัจจุบัน บรรเลงครั้งแรกในพิธีเปิดการประชุม คณะมนตรีความร่วมมือรัฐอ่าวอาหรับ (Gulf Cooperation Council) ที่จัดขึ้นในช่วงเวลาเดียวกัน.

neg:
หลวงสารานุประพันธ์ (นวล ปาจิณพยัคฆ์)
เพลงชาติไทยเพลงนี้ ประกาศใช้เมื่อวันที่ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2477 โดยให้ร้องทั้งหมด 4 เที่ยว แต่คนมักจะร้อง แต่ส่วนบทร้องของขุนวิจิตรมาตราเพียงสองเที่ยวเท่านั้น เพราะถึงแม้ร้องเพียงสองเที่ยว ก็ยังยืดยาวเกินไปอยู่ดี

neg:
เพลงชาติเม็กซิโก
ในช่วงเวลาเดียวกับการเลือกบทร้องเพลงชาติ ก็ได้มีการเลือกทำนองเพลงชาติด้วยเช่นกัน ทำนองเพลงที่ได้รับเลือกในครั้งนั้นเป็นผลงานการประพันธ์ของ ควน บอตเตสินี (Juan Bottesini) แต่ผลงานนี้ถูกปฏิเสธไปเนื่องจากปัญหาทางสุนทรียภาพ ทำให้ต้องมีการประกวดทำนองเพลงชาติขึ้นเป็นครั้งที่สอง เพื่อสรรหาทำนองเพลงสำหรับบทร้องของโบกาเนกรา เมื่อสิ้นสุดการประกวด ปรากฏว่าผลงานทำนองเพลงที่ได้รับเลือกครั้งนี้เป็นผลงานการประพันธ์ของไคเม นูโน (Jaime Nunó) หัวหน้าวงดนตรีชาวแคว้นกาตาลูญา ประเทศสเปน ซึ่งในขณะที่มีการประกวดทำนองเพลงชาติครั้งที่ 2 นั้น นูโนเป็นหัวหน้าวงโยธวาทิตของเม็กซิโกอยู่หลายวง เขาได้รับการเชิญให้มาทำการควบคุมวงดนตรีเหล่านี้จากประธานาธิบดีซันตา อันนา เมื่อครั้งที่ทั้งสองคนได้พบกันที่ประเทศคิวบา และเมื่อนูโนเริ่มเข้ามาคุมวงดนตรีในเม็กซิโกนั้น เป็นช่วงที่ประธานาธิบดีซันตา อันนาได้ออกประกาศเกี่ยวกับการสร้างเพลงชาติ ซึ่งจากผลงานการประพันธ์ดนตรีที่เข้าร่วมการประกวดครั้งนี้ที่มีไม่มากนัก ผลงานของนูโน ซึ่งมีชื่อว่า "พระเจ้าและเสรีภาพ" (Dios y libertad) ได้รับรางวัลชนะเลิศในการประกวดครั้งนี้เมื่อวันที่ 12 สิงหาคม ค.ศ. 1854

neg:
สิบเจ็ดเมษามหาโชคชัย
เพลงนี้ไม่ปรากฏว่าผู้ใดแต่งทำนองและเนื้อร้อง แต่คาดเดากันว่านายพอลพต ผู้นำของเขมรแดงที่ชาวโลกรู้จักกันดี น่าจะมีส่วนร่วมในการแต่งเพลงนี้ด้วย รัฐบาลกัมพูชาประชาธิปไตยได้รับรองให้เพลงสิบเจ็ดเมษามหาโชคชัยเป็นเพลงชาติ ตามมาตรา 18 ของรัฐธรรมนูญแห่งประเทศกัมพูชาประชาธิปไตย ลงวันที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2519

neg:
รัฐนิยม
เรื่องทำนอง และเนื้อร้องเพลงชาติของไทย

neg:
เพลงชาติเติร์กเมนิสถาน
เพลงชาติเติร์กเมนิสถานมีชื่อเต็มว่า เพลงชาติเติร์กเมนิสถานอันเป็นเอกราชและเป็นกลาง (เติร์กเมน: Garaşsyz, baky Bitarap Türkmenistanyň Döwlet Gimni แปลตามตัวคือ เอกราช, ความเป็นกลาง, เพลงประจำรัฐเติร์กเมนิสถาน) ใช้เป็นเพลงชาติของประเทศนี้มาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2540 ประพันธ์ทำนองโดยเวลี มูคาตอฟ (Veli Mukhatov) คำร้องโดย ซาปาร์มูรัต นิยาซอฟ (Saparmurat Niyazov) ประธานาธิบดีคนแรกแห่งสาธารณรัฐเติร์กเมนิสถาน

neg:
รำวงมาตรฐาน
รำวงมาตรฐาน ประกอบด้วยเพลงทั้งหมด ๑๐ เพลง กรมศิลปากรแต่งเนื้อร้องจำนวน ๔ เพลง คือ เพลงงามแสงเดือน เพลงชาวไทย เพลงรำซิมารำ เพลงคืนเดือนหงาย ท่านผู้หญิงละเอียด พิบูลสงคราม แต่งเนื้อร้องเพิ่มอีก ๖ เพลง คือ เพลงดวงจันทร์วันเพ็ญ เพลงดอกไม้ของชาติ เพลงดวงจันทร์ขวัญฟ้า เพลงหญิงไทยใจงาม เพลงบูชานักรบ เพลงยอดชายใจหาญ ส่วนทำนองเพลงทั้ง ๑๐ เพลง กรมศิลปากร และกรมประชาสัมพันธ์เป็นผู้แต่ง
จากการสัมภาษณ์นางสุวรรณี ชลานุเคราะห์ ศิลปินแห่งชาติ สาชาศิลปะการแสดง (นาฏศิลป์ไทย) ปีพุทธศักราช ๒๕๓๓ อธิบายว่า ท่ารำเพลงรำวงมาตรฐานประดิษฐ์ท่ารำโดย นางลมุล ยมะคุปต์ นางมัลลี คงประภัศร์ และนางศุภลักษณ์ ภัทรนาวิก ซึ่งเป็นผู้เชี่ยวชาญการสอนนาฏศิลป์ไทย วิทยาลัยนาฏศิลป์ ส่วนผู้คิดประดิษฐ์จังหวะเท้าของเพลงดวงจันทร์วันเพ็ญ คือนางจิตรา ทองแถม ณ อยุธยา อาจารย์ใหญ่โรงเรียนสังคีตศิลป ปัจจุบันคือ วิทยาลัยนาฏศิลป ปีพ.ศ. ๒๔๘๕ – ๒๔๘๖ เมื่อปรับปรุงแบบแผนการเล่นรำโทนให้มีมาตรฐาน และมีความเหมาะสม จึงมีการเปลี่ยนแปลงชื่อจากรำโทนเป็น “รำวงมาตรฐาน” อันมีลักษณะการแสดงที่เป็นการรำร่วมกันระหว่างหญิง-ชายเป็นคู่ ๆ เคลื่อนย้ายเวียนไปเป็นวงกลม มีเพลงร้องที่แต่งทำนองขึ้นใหม่ มีการใช้ทั้งวงปี่พาทย์บรรเลงเพลงประกอบ และบางเพลงก็ใช้วงดนตรีสากลบรรเลงเพลงประกอบ ซึ่งเพลงร้องที่แต่งขึ้นใหม่ทั้ง ๑๐ เพลง

neg:
เมาตินี
เพลงชาติอิรักในปัจจุบันมีชื่อว่า "เมาตินี" () แปลว่า มาตุภูมิแห่งข้า เดิมเพลงนี้เป็นบทกวียอดนิยมที่ประพันธ์ขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2477 โดย อิบราฮิม ตูกัน (อาหรับ: إبراهيم طوقان, Ibrahim Touqan) ที่แคว้นปาเลสไตน์ ซึ่งต่อมาได้กลายเป็นเนื้อเพลงชาติโดยพฤตินัยของประเทศปาเลสไตน์ อิรัก และ โมร็อกโก ส่วนทำนองนั้นประพันธ์โดย มุฮัมหมัด ฟูลิเอฟิล (อาหรับ: محمد فليفل, Muhammad Fuliefil) ซึ่งทำนองของเพลงนี้เป็นที่นิยมกันมากในโลกอาหรับเป็นเวลานานหลายปี

neg:
เพลงชาติไทย
อย่างไรก็ตาม หนังสือพิมพ์ศรีกรุงก็ได้ลงข่าวเรื่องการประพันธ์เพลงชาติใหม่โดยเปิดเผยว่า พระเจนดุริยางค์เป็นผู้แต่งทำนองเพลงนี้ ทำให้พระเจนดุริยางค์ถูกเจ้าพระยาวรพงศ์พิพัฒน์ เสนาบดีกระทรวงวัง ตำหนิอย่างรุนแรงในเรื่องนี้ แม้ภายหลังพระยามโนปกรณ์นิติธาดา นายกรัฐมนตรี จะได้ชี้แจงว่าท่านและสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเป็นผู้คิดการแต่งเพลงนี้ และเพลงนี้ก็ยังไม่ได้รับรองว่าเป็นเพลงชาติเนื่องจากยังอยู่ในระหว่างการทดลองก็ตาม แต่พระเจนดุริยางค์ก็ได้รับคำสั่งปลดจากทางราชการให้รับเบี้ยบำนาญ ฐานรับราชการครบ 30 ปี และหักเงินเดือนครึ่งหนึ่งเป็นบำนาญ อีกครึ่งที่เหลือเป็นเงินเดือน โดยให้รับราชการต่อไปในอัตราเงินเดือนใหม่นี้ ในเดือนตุลาคมปีเดียวกันนั้นเอง

neg:
หลวงสารานุประพันธ์ (นวล ปาจิณพยัคฆ์)
จนเมื่อ วันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2482 รัฐบาลจึงได้ประกาศ "รัฐนิยมฉบับที่ 6" ให้ใช้ทำนองเพลงชาติของพระเจนดุริยางค์ (ปิติ วาทยะกร) ตามแบบที่มีอยู่ในกรมศิลปกร ส่วนเนื้อร้องเพลงชาติให้ใช้บทเพลงของ พันเอก หลวงสารานุประพันธ์ (นวล ปาจิณพยัคฆ์) ซึ่งประพันธ์ขึ้นในนามของกองทัพบก ดังที่เราได้ยินได้ฟังกันอยู่ในทุกวันนี้

neg:
เพลงชาติ
โดยทั่วไปแล้ว เพลงชาติของเกือบทุกประเทศย่อมมีเนื้อร้องประกอบทำนองอยู่เสมอ ยกเว้นในบางประเทศที่ไม่มีการใช้เนื้อร้องฉบับราชการ เช่น บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา สเปน ซานมาริโน เป็นต้น ในจำนวนของเพลงชาติที่มีเนื้อร้องประกอบนั้น มีอยู่จำนวนหนึ่งซึ่งน้อยมากที่เป็นผลงานของนักเขียนรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรม ดังนี้

neg:
เพลงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตเอสโตเนีย
ประพันธ์เนื้อร้องโดยโยฮันเน็ส เซ็มเปร์ (Johannes Semper) และเรียบเรียงทำนองโดยกุสตัฟ เอร์เนซักส์ (Gustav Ernesaks) มีเพียงเพลงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตเอสโตเนียและเพลงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตคารีโล-ฟินนิชเท่านั้นที่ไม่กล่าวถึงชาวรัสเซียในเนื้อเพลง ในปี ค.ศ. 1978 ได้มีการเปลี่ยนแปลงเนื้อร้องในบทที่ 3 เพื่อลบข้อความที่กล่าวถึงโจเซฟ สตาลินออกไป

neg:
เดเนส นาด มาเคดอนียา
เดเนส นาด มาเคดอนียา (, (, แปลว่า "วันนี้ทั่วมาซิโดเนีย") เป็นชื่อของเพลงชาติสาธารณรัฐมาซิโดเนีย ประพันธ์ขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2486 หรือ พ.ศ. 2487 ทำนองโดย โทดอร์ สกาลอฟสกี เนื้อร้องโดย วลาโด มาเลสกี เดิมเพลงนี้ใช้เป็นเพลงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมมาซิโดเนีย (ภายใต้การปกครองของยูโกสลาเวีย) มาตั้งแต่การสถาปนาประเทศในช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 ใน พ.ศ. 2487 ต่อมาเมื่อมาซิโดเนียประกาศเอกราชในปี พ.ศ. 2534 เพลงนี้ก็ได้รับเลือกให้ใช้เป็นเพลงชาติของสาธารณรัฐมาซิโดเนียมาจนถึงปัจจุบัน

neg:
ฮุมาตอัลฮิมา
ฮุมาตอัลฮิมา (, Humat Al Hima) มีความหมายว่า "ผู้พิทักษ์แห่งมาตุภูมิ" เป็นชื่อของเพลงชาติตูนีเซียในปัจจุบันที่เริ่มใช้มาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2530 โดยก่อนหน้านั้น เพลงนี้เป็นที่รู้จักกันดีในฐานะเพลงปฏิวัติที่นิยมขับร้องในการประชุมของ ซึ่งเป็นพรรคการเมืองที่เคลื่อนไหวเพื่อการเรียกร้องเอกราชของตูนีเซียจากฝรั่งเศส

neg:
เพลงชาติสาธารณรัฐอุซเบกิสถาน
เพลงชาติสาธารณรัฐอุซเบกิสถาน ( ) ที่ใช้ในปัจจุบันนี้เริ่มใช้เมื่อประเทศได้รับเอกราชจากสหภาพโซเวียตภายหลังการล่มสลายของสหภาพโซเวียตในปี พ.ศ. 2534 โดยนำทำนองเพลงนี้มาจากเพลงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตอุซเบก ซึ่งประพันธ์โดย มูตาล บูร์ฮานอฟ (Mutal Burhanov) และใช้ในช่วงที่อุซเบกิสถานอยู่ภายใต้การปกครองของสหภาพโซเวียต แต่เนื้อร้องได้ประพันธ์ขึ้นใหม่โดยอับดุลลา อาริปอฟ (Abdulla Aripov)

neg:
ประภาส ชลศรานนท์
รวมทั้ง แต่งเพลงเฉพาะกิจให้สถาบันต่างๆในประเทศ ไม่ว่าจะเป็น สำนักอัยการสูงสุด กองทัพไทย โรงพยาบาลต่างๆ มหาวิทยาลัยต่างๆ เช่น อิฐก้อนหนึ่ง,ทนายแผ่นดิน,ทหารของแผ่นดินมีบางสิ่งบางอย่างนำเรากลับมา, ปณิธานแห่งโรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์, รวมไปถึงได้แต่งเพลงให้กำลังใจและเตือนใจคนไทยเมื่อเกิดวิกฤติการณ์ขึ้นในประเทศ อาทิ เพลงบ้านเราจะเหมือนเดิม เพลงวันพรุ่งนี้ เพลงคนไทยฟื้นแผ่นดิน

neg:
อิสละมียามิศร์
อิสละมียามิศร์ (, "จงปลอดภัยเถิด อียิปต์") เป็นเพลงชาติของอียิปต์ตั้งแต่ ค.ศ. 1923 ถึง ค.ศ. 1936 ประพันธ์บทร้องโดยนักกวีชาวอียิปต์ที่มีชื่อว่ามุศเฏาะฟา ศอดิก อัรรอฟิอี เรียบเรียงทำนองโดยเศาะฟัร อะลี ปัจจุบันใช้เป็นเพลงประจำโรงเรียนนายร้อยตำรวจอียิปต์

neg:
อิชี บิลาดี
เพลงชาติสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ มีชื่อเรียกในภาษาอาหรับว่า "อิชี บิลาดี" (عيشي بلادي, Ishy Bilady: แปลว่า ประเทศของเราจงเจริญ) ประพันธ์โดย ซาอัด อับเดล วาฮับ (Saad Abdel Wahab) (ผู้เป็นหลานชายของมูฮัมหมัด อับเดล วาฮับ (Mohammed Abdel Wahab) นักร้องและนักประพันธ์เพลงชาวอียิปต์) ทำนองของเพลงนี้ได้รับการรับรองอย่างเป็นทางการมานับตั้งแต่ พ.ศ. 2514

neg:
เพลงชาติไทย
ที่มาของทำนองเพลงชาติปัจจุบันนั้น จากบันทึกความทรงจำของพระเจนดุริยางค์ ได้เล่าไว้ว่า ราวปลายปี พ.ศ. 2474 เพื่อนนายทหารเรือชั้นผู้ใหญ่คนหนึ่งของท่าน คือ หลวงนิเทศกลกิจ (กลาง โรจนเสนา) ได้ขอให้ท่านแต่งเพลงสำหรับชาติขึ้นเพลงหนึ่ง ในลักษณะของเพลงลามาร์แซแยส ซึ่งพระเจนดุริยางค์ได้บอกปฏิเสธ เพราะถือว่าเพลงสรรเสริญพระบารมีเป็นเพลงชาติอยู่แล้ว ทั้งการจะให้แต่งเพลงนี้ก็ยังไม่ใช่คำสั่งของทางราชการด้วย แม้ภายหลังหลวงนิเทศกลกิจจะมาติดต่อให้แต่งเพลงนี้อีกหลายครั้งก็ตาม พระเจนดุริยางค์ก็หาทางบ่ายเบี่ยงมาตลอด เพราะท่านสงสัยว่าการขอร้องให้แต่งเพลงนี้เกี่ยวข้องกับการเมือง ประกอบกับในเวลานั้นก็มีข่าวลือเรื่องการปฏิวัติอย่างหนาหูด้วย

neg:
ซัลเบอาตี นิการากัว
ซัลเบอาตี นิการากัว () เป็นชื่อเรียกของเพลงชาติแห่งสาธารณรัฐนิการากัว ประพันธ์คำร้องโดย ซาโลมอน อีบาร์รา มายอร์กา (Salomón Ibarra Mayorga) เรียบเรียงทำนองโดย ลุยส์ อา. เดลกาดีโย (Luis A. Delgadillo) เพลงนี้ได้รับการยอมรับเป็นเพลงชาตินิการากัวอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2472

neg:
นการากู
เนอการากู (โรมัน: Negaraku, ยาวี: نڬاراكو, แปลว่า "แผ่นดินของข้า") เป็นเพลงชาติของสหพันธรัฐมาเลเซีย เพลงนี้ได้รับเลือกให้เป็นเพลงชาติมาเลเชียเมื่อสหพันธรัฐมาลายาได้รับเอกราชจากสหราชอาณาจักรในปี พ.ศ. 2500 ทำนองเพลงนี้เดิมใช้เป็นเพลงสรรเสริญประจำรัฐเประก์ ซึ่งเพลงนี้ได้หยิบยืมทำนองมาจากเพลงฝรั่งเศสที่มีชื่อว่า "ลา โรซาลี" (La Rosalie) อีกชั้นหนึ่ง ผู้ประพันธ์ทำนองเพลงนี้คือ ปีแยร์-ฌอง เดอ เบรังเยร์ (Pierre-Jean de Béranger) ชาวฝรั่งเศสผู้มีชีวิตอยู่ระหว่างปี พ.ศ. 2323 - 2400

neg:
ปาตรียาอามาดา
เพลงชาติโมซัมบิกในปัจจุบันมีชื่อว่า ปาตรียาอามาดา () ประพันธ์เนื้อร้องและทำนองโดยฌุสตีนู ซีเกาลานือ ชือมานือ (Justino Sigaulane Chemane) เริ่มใช้มาตั้งแต่ พ.ศ. 2545 เพื่อแทนที่เพลง "วีวา วีวาอาเฟรลีมู" () ซึ่งเป็นเพลงชาติโมซัมบิกสมัยที่ปกครองด้วยรัฐบาลพรรคเดียวภายใต้การนำของพรรคแนวร่วมปลดปล่อยโมซัมบิก ()

neg:
เพลงธงชาติสาธารณรัฐจีน
เพลงธงชาติสาธารณรัฐจีน ( แปลตามตัวว่า "เพลงธงชาติ" ในภาษาอังกฤษรู้จักในชื่อ "National Banner Song") เป็นเพลงสำหรับใช้ในพิธีเชิญธงชาติสาธารณรัฐจีน (ไต้หวัน) ขึ้นสู่ยอดเสาและลงจากยอดเสาโดยเฉพาะ แต่เพลงนี้ไม่ใช่เพลงชาติของสาธารณรัฐจีนที่แท้จริง ประพันธ์คำร้องโดย ไต้ฉวนเซี่ยน (จีนตัวเต็ม: 戴傳賢; พินอิน: Dài Chúanxían) ผู้มีส่วนรวมในการเขียนบทร้องของเพลงชาติสาธารณรัฐจีน ทำนองโดย หวงจื้อ (จีนตัวเต็ม: 黃自; พินอิน: Huáng Zì)

neg:
สง่า อารัมภีร
สง่า อารัมภีร หรือ ครูแจ๋ว (แจ๋ว วรจักร์) (11 ธันวาคม พ.ศ. 2464 - 3 มิถุนายน พ.ศ. 2542) เป็นนักเขียนและศิลปินแห่งชาติสาขาศิลปะการแสดง (เพลงไทยสากล) เมื่อ พ.ศ. 2531 เป็นนักแต่งเพลงซึ่งแต่งทำนองเพลงอมตะหลายเพลง เพลงที่มีชื่อเสียงที่สุดคือ "น้ำตาแสงไต้" และ "เรือนแพ"

neg:
มหาจุฬาลงกรณ์
เมื่อปี พ.ศ. 2492 เนื่องจากในขณะนั้นจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยยังไม่มีเพลงประจำสถาบัน ศาสตราจารย์ ม.ร.ว.สุมนชาติ สวัสดิกุล ซึ่งขณะนั้นเป็นอาจารย์อยู่ที่คณะอักษรศาสตร์ได้กราบบังคมทูลขอพระราชทานเพลงประจำมหาวิทยาลัย ซึ่งพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานทำนองเพลงนี้ โดยมีท่านผู้หญิงสมโรจน์ สวัสดิกุล ณ อยุธยา ภริยาของ ม.ร.ว. สุมนชาติ และ สุภร ผลชีวิน น้องชายของท่านผู้หญิงสมโรจน์เป็นผู้ประพันธ์คำร้องขึ้นถวาย ดังนั้น เพลงมหาจุฬาลงกรณ์จึงใช้เป็นเพลงประจำสถาบันของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยตั้งแต่นั้นมา

neg:
เพลงชาติคอสตาริกา
เพลงชาติคอสตาริกา () เป็นผลงานการประพันธ์ทำนองของมานวยล์ มารีอา กูตีเอร์เรซ (Manuel María Gutiérrez) เมื่อวันที่ 11 มิถุนายน ค.ศ. 1852 (พ.ศ. 2395) ทำนองโดยโคเซ มารีอา เซเลดอน เบรเนส (José María Zeledón Brenes) ประพันธ์ขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1903 (พ.ศ. 2446) ได้มีการประกาศให้เพลงนี้เป็นเพลงชาติคอสตาริกาอย่างเป็นทางการ ตามคำสั่งของประธานาธิบดี โคเซ ฟีเกเรส เฟร์เรร์: (José Figueres Ferrer) เมื่อวันที่ 10 มิถุนายน ค.ศ. 1949 (พ.ศ. 2492)

neg:
เพลงชาติไทย
ในสมัยสมบูรณาญาสิทธิราชย์ ได้มีการใช้เพลงสรรเสริญพระบารมีเป็นเพลงถวายความเคารพองค์พระมหากษัตริย์ตามธรรมเนียมสากล แม้เพลงดังกล่าวไม่ใช่เพลงชาติของประเทศสยามอย่างเป็นทางการก็ตาม แต่ก็ถืออนุโลมว่าเป็นเพลงชาติโดยพฤตินัยตามหลักดังกล่าว

neg:
เพลงชาติมัลดีฟส์
เพลงชาติสาธารณรัฐมัลดีฟส์ เรียกชื่อในภาษาท้องถิ่นว่า "กวามี ซาลาม" (, อักษรโรมัน: Qaumee Salaam, แปลตามตัวว่า เพลงคารวะชาติ) ประพันธ์เนื้อร้องโดย มูฮัมหมัด จาเมเอล ดีดี (Muhammad Jameel Didi) เมื่อ พ.ศ. 2491 ทำนองประพันธ์ขึ้นในปี พ.ศ. 2515 โดย บัณฑิต วัณณกุวัตตาวาดูเก ดอน อมระเทวา (Pandit Wannakuwattawaduge Don Amaradeva) มาเอสโตรชาวศรีลังกา

neg:
เพลงไทยสากล
ในปี พ.ศ. 2478 ทางราชการได้แต่งเพลงขึ้นอีก 2 เพลงคือเพลงชาติและเพลงเถลิงรัฐธรรมนูญ และยังมีเพลงที่สำคัญ เช่น เพลงรักเมืองไทย เพลงเลือดสุพรรณ ศึกถลาง เพลงแหลมทอง เป็นต้น ส่วนเพลงเพื่อกองทัพนั้นได้รับความนิยมสูงมากจนถึงกับนำไปเป็นเพลงสัญลักษณ์ก่อนการฉายภาพยนตร์ และเมื่อสงครามระหว่างไทยกับอินโดจีนเกิดขึ้นเพลงปลุกใจก็ยิ่งมากขึ้น เช่นเพลงแนวรบแนวหลัง เพลงทหารไทยแนวหน้า เพลงมณฑลบูรพา เป็นต้น

neg:
ทาวิสุพลีบา
"ทาวิสุเพลบา" (ภาษาจอร์เจีย: თავისუფლება) เป็นชื่อเพลงชาติของสาธารณรัฐจอร์เจียในปัจจุบัน เพลงนี้เริ่มใช้เมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2547 พร้อมกับธงชาติใหม่ซึ่งเรียกชื่อว่า "ธงห้ากางเขน" และตราแผ่นดินแบบใหม่ โดยการเปลี่ยนแปลงทั้งหมดนี้เกิดขึ้นหลังจากมีการโค่นล้มรัฐบาลจอร์เจียชุดเก่าโดยปราศจากการนองเลือดในปีนั้น ทำนองเพลงมาจากอุปรากรจอร์เจียเรื่อง "เอบซาลอบและเอเตรี" "(Abesalom da Eteri)" และเรื่อง "รัตติกาล" "(Daisi)" ซึ่งเป็นผลงาน ซากาเรีย ปาลิอาชวิลี นักประพันธ์ชาวจอร์เจีย (ზაქარია ფალიაშვილი, Zakaria Paliashvili, พ.ศ. 2414 - พ.ศ. 2476) โดยอิโอเซป เกชากมัดเซ (იოსებ კეჭაყმაძე, Ioseb Kechakmadze) เป็นผู้ดัดแปลงทำนองเพื่อใช้เป็นเพลงชาติ ส่วนเนื้อร้องประพันธ์โดย ดาวิด มากราดเซ (David Magradze, დავით მაღრაძე)

neg:
หลวงสารานุประพันธ์ (นวล ปาจิณพยัคฆ์)
แต่กระนั้น เพลงชาติไทยเพลงนี้ก็ไม่ได้รับการรับรอง จนกระทั่ง พ.ศ. 2477 รัฐบาลได้ตั้งคณะกรรมการดำเนินการเรื่องเพลงชาติ โดยในที่สุดได้เลือกทำนองเพลงชาติแบบสากลของ พระเจนดุริยางค์ (ปิติ วาทยะกร) จากนั้นมา การประกวดคัดเลือกเนื้อร้องโดยคณะกรรมการตัดสินให้ใช้เนื้อร้องของ ขุนวิจิตรมาตรา (สง่า กาญจนาคพันธุ์) ที่แต่งไว้เดิม และเนื้อร้องที่ประพันธ์โดย นายฉันท์ ขำวิไล โดยที่ พระเจ้าวรวงศ์เธอกรมหมื่นนราธิปพงศ์ประพันธ์ ประธานคณะกรรมการ ได้ขอแก้ไขถ้อยคำบางแห่งของขุนวิจิตรมาตรา เป็นดังนี้

neg:
เพลงชาติลาว
เพลงชาติลาวฉบับที่มหาพูมีได้แต่งคำร้อง ได้เริ่มใช้เป็นเพลงชาติของประเทศลาวสืบมาตั้งแต่ พ.ศ. 2490 ต่อเนื่องมาถึงสมัยพระราชอาณาจักรลาว (ตั้งแต่ พ.ศ. 2492) จนถึงปี พ.ศ. 2518 เมื่อพรรคประชาชนปฏิวัติลาว ชนะสงครามกลางเมืองและเข้ากุมอำนาจรัฐได้สำเร็จ และ สามารถล้มล้างรัฐบาลระบอบกษัตริย์ได้สำเร็จในปี พ.ศ. 2518 เนื้อร้องของเพลงชาติลาวสมัยราชอาณาจักรที่ประพันธ์โดยมหาพูมี จึงถูกยกเลิก และได้มีการเปลี่ยนเนื้อเพลงเป็นฉบับที่แต่งโดยนายสีซะนะ สีสาน (ສີຊະນະ ສີສານ) โดยประกาศใช้อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2518 ซึ่งเป็นวันสถาปนาสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว

neg:
เพลงชาติสาธารณรัฐประชามานิตกัมพูชา
เพลงชาติสาธารณรัฐประชามานิตกัมพูชา เป็นเพลงชาติของประเทศกัมพูชา ในสมัยที่ใช้ชื่อว่า "สาธารณรัฐประชามานิตกัมพูชา". เรียบเรียงทำนองโดย Sok Udom Deth. ภายหลังการโค่นล้มรัฐบาลเขมรแดง โดยกองทัพประชาชนเวียดนาม; ข้อมูลบางแหล่งจากซีกโลกตะวันตกได้กล่าวถึง เพลงสิบเจ็ดเมษามหาโชคชัย ใช้เป็นเพลงชาติของแนวร่วมเขมรสามฝ่ายจนถึง พ.ศ. 2536

neg:
บิลาดี บิลาดี บิลาดี
บิลาดี บิลาดี บิลาดี () เป็นเพลงชาติของประเทศอียิปต์ ที่ใช้ขับร้องในปัจจุบัน บทร้องประพันธ์โดย มูฮัมมัด ยูนุส อัลกอดี () และ เรียบเรียงทำนองโดย ซัยยิด ดัรวีช () ซึ่งความจริงนั้นคือ บทร้องของเพลงนี้มาจากสุนทรพจน์ที่มีชื่อเสียงที่สุดของ มุสตาฟา คาเมล ประกาศใช้อย่างเป็ทางการเมื่อ พ.ศ. 2522 (ค.ศ. 1979)

neg:
ฮีมนี อี ฟลามูริท
ส่วนทำนองเพลงชาติเป็นผลงานของนักประพันธ์ดนตรีชื่อ ชีเพรียน โปรุมเบสชู (Ciprian Porumbescu) ซึ่งเดิมทำนองเพลงนี้แต่งไว้สำหรับเพลง "Pe-al hostrusteang e scris Unire" (หรือ "E scrispe tricolour unire")

neg:
เพลงชาติเกาะแมน
เพลงชาติของเกาะแมน (แมนซ์: "Arrane Ashoonagh") ประพันธ์เนื้อ และ เรียบเรียงทำนองโดยวิลเลียม เฮนรี่ กิลล์ (1839-1923), แปลเนื้อร้องภาษาภาษาแมนซ์ โดย จอห์น คีนส์ (1873-1939). เพลงชาติของเกาะแมนซ์เป็นเพลงที่มาจากทำนองเพลงพื้นบ้านของเกาะแมนซ์ที่ชื่อ Mylecharaine's March และ คำแปลภาษาอังกฤษของเพลงชาติแมนซ์มีชื่อว่า "O Land of Our Birth" หรือ "ดินแดนแห่งบ้านเกิดของเรา".

neg:
เพลงชาติสาธารณรัฐอิสลามอิหร่าน
เพลงชาติสาธารณรัฐอิสลามอิหร่าน () เป็นผลงานการประพันธ์ทำนองของฮัสซัน ริยาฮี (Hassan Riyahi) ประกอบด้วยเนื้อร้องซึ่งประพันธ์โดยคณะบุคคลจำนวนหนึ่ง เริ่มใช้เมื่อปี ค.ศ. 1990 เพื่อใช้แทนเพลงชาติซึ่งใช้ในสมัยการปกครองของอายะตุลลอห์ โคไมนี

neg:
หลวงสารานุประพันธ์ (นวล ปาจิณพยัคฆ์)
จนกระทั่ง พ.ศ. 2482 รัฐบาลเปลี่ยนชื่อ ประเทศจาก ประเทศสยาม เป็น ประเทศไทย จึงต้องมีการแก้ไขเพลงชาติขึ้นอีกครั้ง โดยการจัดประกวดชิงเงินรางวัล 1,000 บาท ขณะนั้นหลวงสารานุประพันธ์ ซึ่งดำรงตำแหน่งรองเจ้ากรมเสมียนตรา กระทรวงกลาโหม ได้พบกับ พลเอก มังกร พรหมโยธี รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม และรองผู้บัญชาการทหารบก ขณะเดินไปรับประทานอาหารกลางวันที่โรงอาหาร พลเอก มังกร พรหมโยธี ได้ขอให้ หลวงสารานุประพันธ์ แต่งเพลงชาติเข้าประกวดเพื่อชื่อเสียงของกองทัพบก ท่านก็ได้ตอบตกลงแต่ไม่ขอรับเงินรางวัลหากได้รับรางวัลการประกวดครั้งนี้

neg:
ก็อดเบล็สอาวร์โฮมแลนด์กานา
ทั้งนี้ทำนองเพลงชาติที่ ฟิลลิปส์ เกฮ์โฮส์ เป็นผู้เรียบเรียงไม่ได้มีความเกี่ยวข้องในเนื้อร้องฉบับปัจจุบัน.

neg:
เพลงชาติชิลี
"เพลงประจำชาติ" ประพันธ์บทร้องโดย เบร์นาโด เด เบรา อี ปินตาโด และ เรียบเรียงทำนองโดย มานูเอล โรเบลส กูติเอร์เรซ ประกาศใช้อย่างเป็นทางการเมื่อ 20 สิงหาคม ค.ศ. 1820 ณ โรงละครโดมิงโก อาร์เตียกา โดยได้ขับร้องในระหว่างงานเทศกาลหนึ่งในเดือนกันยายน ค.ศ. 1819.

neg:
สายใยแผ่นดิน
สายใยแผ่นดิน เป็นเพลงเฉลิมพระเกียรติ สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ เนื่องในวโรกาสปีมหามงคลที่สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ ทรงเจริญพระชนมพรรษาครบ 80 พรรษา ในวันที่ 12 สิงหาคม 2555 จัดทำขึ้นโดย บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) และในปี 2557 กระทรวงวัฒนธรรม คัดเลือกเพลงสายใยแผ่นดิน นำมาบันทึกเสียงใน “โครงการเพลงรักชาติร่วมสมัย” ประเภทเพลงเทิดพระเกียรติสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ เนื่องในโอกาสมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 82 พรรษา 12 สิงหาคม 2557 โดยมีวัตถุประสงค์ให้บทเพลงช่วยกล่อมเกลาให้คนไทยรักชาติและสร้างความสุขผ่านบท เพลงให้แก่คนไทยทุกคน

neg:
เพลงชาติสหภาพโซเวียต
ปัจจุบัน ทำนองเพลงชาติสหภาพโซเวียต ถูกเลือกมาเป็นทำนองเพลงชาติรัสเซีย โดยที่มิคาลกอฟได้เป็นผู้ประพันธ์เนื้อร้องเพลงชาติรัสเซียใหม่อีกครั้งหนึ่ง

neg:
มุงกูอีบารีกีอาฟรีกา
"มุงกูอีบารีกีอาฟรีกา" ได้ถูกแปลในหลายภาษา และ เป็นเพลงชาติของประเทศแทนกันยีกา. โดยนำบทกวีที่ประพันธ์โดย อีนอค ซอนตอนกา มาขับร้องเป็นเพลงชาติ ภายหลังการเสียชีวิตของเขาเมื่อ ค.ศ. 1905. บทร้องที่ใช้อยู่ในปัจจุบัน ประพันธ์โดย Samuel Mqhayi ต่อมาจึงได้นำเพลงดังกล่าวสำหรับใช้เป็นเพลงประจำพรรคสมัชชาแห่งชาติแอฟริกา. ได้ขอบทประพันธ์ของ โจเซฟ แพรรี ไปใช้ขับร้องในเวลาต่อมา.

neg:
วงจันทร์ ไพโรจน์
ความดังของเพลงช่างร้ายเหลือทำให้ เพลงต่อๆมาที่เธอบันทึกเสียงในช่วงเวลาใกล้เคียงกัน แต่มีการปล่อยออกมาในภายหลังตามแนวการทยอยปล่อยเพลงของยุคนั้น ก็โด่งดังตามมาอีกหลายเพลง อย่างเช่น ชาตินี้ชาติเดียว แต่งโดย ครู ป. ,มารหัวใจ , สามหัวใจ และ ถึงร้ายก็รัก ซึ่งเพลงหลังนี้ก็ดังไม่แพ้เพลงช่างร้ายเหลือเลยทีเดียว เพลงนี้ประพันธ์เนื้อร้องโดยจำลอง เบญจานุวัตร ทำนองโดยครูมงคล เพลงนี้เป็นการขับร้องร่วมกัน 3 คนของวงจันทร์ ไพโรจน์, ลัดดา ศรีวรนันท์ และดวงตา ชื่นประโยชน์ เมื่อปี 2499

neg:
ของขวัญจากก้อนดิน
เพลงของขวัญจากก้อนดิน เป็นเพลงเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่๙ เนื่องในโอกาสพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 6 รอบ 5 ธันวาคม 2542 จัดทำโดยบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) แต่งโดยนิติพงษ์ ห่อนาค ขับร้องโดย ธงไชย แมคอินไตย์ โดยผู้ประพันธ์เพลง ตลอดจนผู้เรียบเรียงคำร้องทำนอง และผู้ขับร้อง ยินดีให้นำเพลงดังกล่าวไปแจกจ่าย ดาวน์โหลด ทำซ้ำ ขับร้องใหม่ ด้วยเจตนาที่ดีโดยไม่ต้องขออนุญาตทั้งสิ้น รวมถึงรายการโทรทัศน์และสื่อทุกสื่อไม่ต้องขออนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษร

neg:
เพลงชาติสาธารณรัฐอุดมูร์ต
เพลงชาติสาธารณรัฐอุดมูร์ต เป็นหนึ่งสัญลักษณ์ประจำรัฐบาลแห่งสาธารณรัฐอุดมูร์ตแห่งสหพันธรัฐรัสเซียอย่างเป็นทางการ ทำนองเพลงประพันธ์โดย เยอรมัน โคเรปานอฟ และอเลกซานเดอร์ โคเรยปานอฟ (German Korepanov, Alexander Korepanov - ทั้งสองคนเป็นพี่น้องกัน) คำร้องแต่งเป็น 2 ภาษา คือ ภาคภาษาอุดมูร์ต ประพันธ์โดย ที.จี. วลาดิกิน (T. G. Vladikin) และภาคภาษารัสเซีย ประพันธ์โดย เอ.เอ. เชพทาลิน (A. A. Sheptalin) การบรรเลงเพลงดังกล่าวนี้ได้มีการกำหนดไว้ในกฎหมายแห่งสาธารณรัฐอุดมูร์ต เลขที่ N55-РЗ ว่าด้วยเพลงชาติสาธารณรัฐอุดมูร์ต ลงวันที่ 31 ตุลาคม ค.ศ. 2002 ซึ่งกำหนดไว้ว่าเพลงดังกล่าวต้องบรรเลงในพิธีที่เป็นทางการ และการบรรเลงเพลงดังกล่าวเป็นไปเพื่อแสดงความเคารพต่อเพลงชาติสหพันธรัฐรัสเซียหรือเพลงชาติอื่นๆ

neg:
เพลงชาติปารากวัย
การเรียบเรียงทำนองของเพลงนี้ยังขาดความชัดเจนในเรื่องผู้เรียบเรียง. จากข้อมูลการศึกษาบางแหล่งเชื่อได้ว่า นักเรียบเรียงดนตรีชาวฝรั่งเศส ฟรานซิสโก เดอ ดูปิส เป็นผู้เรียบเรียงทำนองตัวจริง, แต่ข้อมูลการศึกษาบางแห่งยืนยันได้ว่า ผู้ประพันธ์บทร้องเพลงชาติตัวจริงคือ ฟรานซิสโก อาร์คูนา เดอ ฟิกเกโร่. และ ฟรานซิสโก โจเซ่ เดบาลี่ ผู้รียบเรียงทำนองเพลงชาติตัวจริง. ต่อมาได้มีการแก้ไขทำนอง โดยมีการทบทวนรายละเอียดทางดนตรีอีกครั้ง ในปี ค.ศ. 1933, โดยนักเรียบเรียงเสียงชาวปารากวัย โรเบอร์โต จีมิเนซ ได้มีการปรับแก้ไข พร้อมกับประกาศใช้อย่างเป็นทางการในปีเดียวกัน.

neg:
เพลงชาติสาธารณรัฐคาซัคสถาน
ในวันที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2549 ได้มีการประกาศใช้เพลงชาติฉบับใหม่ที่มีชื่อว่า "เมนิงคาซัคสตานึม" (; แปลว่า คาซัคสถานของข้า) ซึ่งเนื้อเดิมของเพลงนี้ ประพันธ์ไว้ในปี พ.ศ. 2499 ภายหลังนายนูร์ซุลตัน นาซาร์บายิฟ (Nursultan Nazarbayev) ประธานาธิบดีแห่งคาซัคสถาน ได้แก้ไขเพิ่มเติมเนื้อร้องบางส่วน ก่อนที่จะมีการประกาศใช้เพลงนี้เป็นเพลงชาติฉบับดังกล่าว

neg:
เพลงชาติอุรุกวัย
เพลงนี้เรียบเรียงทำนองโดย ฟรันซิสโก โคเซ เดบาลี (Francisco José Debali) ด้วยความร่วมมือของเฟร์นันโด กีคาโน (Fernando Quijano) เรียบเรียงทำนองขึ้นครั้งแรก เมื่อวันที่ 19 กรกฎาคม ค.ศ. 1845 ประกาศใช้อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 25 กรกฎาคม ค.ศ. 1848 หลังจากนั้นอีก 90 ปี เมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม ค.ศ. 1938 ได้มีประกาศคำสั่งเรื่องการแก้ไขทำนองเพลงชาติ โดยเกอร์ราโด กลาซโซ และเบนอนน์ คาลคาเวซเชีย เป็นผู้ทำหน้าที่ดังกล่าว เพลงชาติอุรุกวัยร้องเฉพาะสองท่อนแรก ซึ่งธีมของเพลงนี้ได้นำมาใช้ครั้งแรกที่โรงละครดอนนิเซตติ

neg:
คิมิงะโยะ
ในปี ค.ศ. 1869 ในช่วงต้นของยุคเมจิ จอห์น วิลเลียม เฟนตัน (John William Fenton) ผู้นำวงโยธวาทิตชาวไอริช ซึ่งได้เดินทางมาเยือนญี่ปุ่น ได้ตระหนักว่าประเทศญี่ปุ่นยังไม่มีเพลงชาติของตนเอง จึงได้แนะนำให้อิวะโอะ โอยะมะ ข้าราชการชาวญี่ปุ่นแห่งแคว้นซัตสึมะ แต่งเพลงชาติขึ้น ซึ่งโอยะมะก็เห็นด้วยและได้เลือกเอาบทกวีคิมิงะโยะมาใช้เป็นบทร้องของเพลงชาติ เป็นไปได้ว่าที่มีการเลือกเอาบทกวีคิมิงะโยะมาใช้ เพราะเนื้อหาของเพลงคล้ายคลึงกับเพลงก็อดเซฟเดอะควีนของอังกฤษ โดยได้รับอิทธิพลทางความคิดจากเฟนตัน หลังจากที่ได้เนื้อร้องแล้ว โอยะมะจึงร้องขอให้เฟนตันช่วยประพันธ์ทำนองเพลง เขาจึงใช้เวลาในการแต่งทำนองเพลง 3 สัปดาห์ และใช้เวลาในการซ้อมนักดนตรีในเวลาไม่กี่วัน ก่อนจะบรรเลงเพลงนี้ต่อเบื้องพระพักตร์ของพระจักรพรรดิในปี ค.ศ. 1870 ทำนองเพลงดังกล่าวนี้คือทำนองฉบับแรกของเพลงคิมิงะโยะ ซึ่งต่อมาได้เลิกใช้ด้วยเหตุผลว่า ทำนองนี้ "ยังขาดความเคร่งขรึม" อย่างไรก็ตาม เพลงคิมิงะโยะทำนองนี้ปัจจุบันยังคงมีการบรรเลงปีละครั้ง ที่ศาลเจ้าเมียวโคจิ เมืองโยโกฮามา ซึ่งเป็นศาลเจ้าที่สร้างขึ้นเพื่ออุทิศแต่เฟนตัน ผู้ได้รับหน้าที่เป็นผู้นำวงโยธาวาทิตของญี่ปุ่นประจำเมืองนี้

neg:
สันติ ลุนเผ่
เรือตรีไพศาล ลุนเผ่ หรือชื่อในวงการว่า สันติ ลุนเผ่ (22 มิถุนายน 2479 — ) เป็นข้าราชการทหารชาวไทย และศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (ดนตรีสากล) ประจำปี พ.ศ. 2558 มีชื่อเสียงในฐานะที่เป็นนักร้องประจำคณะดุริยางค์แห่งกองทัพไทย และมีน้ำเสียงเป็นเอกลักษณ์ เขามีผลงานเด่นในด้านเพลงปลุกใจและเพลงคลาสสิก โดยเฉพาะ เพลง "หนักแผ่นดิน", "ความฝันอันสูงสุด", "ทหารพระนเรศวร", "ดุจบิดามารดร", "เกิดเป็นไทยตายเพื่อไทย", "แด่ทหารหาญในสมรภูมิ" และ "มาร์ชทหารไทย"

neg:
บาห์เรโนนา
เนื้อร้องต้นฉบับของเพลงชาติบาห์เรนนั้น ประพันธ์โดย โมฮัมเหม็ด ซุดควี อายยาช (Mohammed Sudqi Ayyash - เกิด พ.ศ. 2477) ส่วนทำนองนั้นไม่ทราบแน่ชัดว่าเป็นผลงานของผู้ใด