query: ผู้ที่นับถือศาสนาพุทธเรียกว่าอะไร?

pos:
ศาสนาพุทธ
ผู้สืบทอดในทางศาสนาพุทธ ได้แก่ พุทธบริษัท 4 อันหมายถึง พุทธศาสนิกชน พุทธมามกะ พุทธสาวก อันเป็นกลุ่มผู้ร่วมกันนับถือ ร่วมกันศึกษา และร่วมกันรักษาพุทธศาสนาไว้

neg:
อภิธานศัพท์ศาสนาอิสลาม
ศอฮาบะหฺ คือ เหล่าผู้ที่มีความศรัทธาต่อศาสนาอิสลามในขณะที่ท่านนบีมุฮำมัด (ศ) มีชีวิตอยู่

neg:
ไทยเชื้อสายมลายู
อย่างไรก็ตามศาสนาอิสลามจะเกาะเกี่ยวกับความเป็นมลายูตลอด เมื่อใครเข้ารับศาสนาอิสลามหรือเข้าอิสลามก็จะเรียกว่าเข้ามลายู (มาโซะ มลายู หรือมะโซะยาวี) หรือ เป็นมลายูซึ่งประเด็นนี้น่าสนใจเพราะเขาจะเรียกว่า"เข้าไทย"(มาโซะ ซีแย) เมื่อมีใครเปลี่ยนไปนับถือศาสนาพุทธในทำนองเดียวกัน อย่างไรก็ตาม ขณะเดียวกันชีวิตวัฒนธรรม โดยเฉพาะภาษามลายูก็มีความสำคัญอย่างยิ่ง ถึงกับมีคำกล่าวว่า “ฮีลัง บาฮาซา ฮีลัง บังซา” แปลเป็นไทยได้ว่า “ถ้าภาษา (มลายู) หาย ชาติ (หรือความเป็นมลายู) ก็จะหายด้วย” ดังนั้นเขาจึงต้องต่อสู้เพื่อปกป้องชาติหรือความเป็นมลายูของตัวเองไม่ให้สูญสลายหายไป รวมทั้งพยายามยืนหยัดที่จะใช้ภาษามลายูสืบไป

neg:
อนุพุทธะ
ในคัมภีร์มโนรถปูรณี เรียกอนุพุทธว่าจตุสัจจพุทธะ เพราะเป็นผู้รู้อริยสัจ 4 และเรียกผู้ศึกษาพุทธพจน์มามากจนเป็นพหูสูตว่า สุตพุทธะ จึงรวมเป็นพุทธะ 4 ประเภท

neg:
รายนามพระโพธิสัตว์
(จีน: 伽藍, "Qie Lan", เวียดนาม: "Già Lam") - เรียกอีกอย่างว่า "พระวิหารบาลโพธิสัตว์" เป็นพระโพธิสัตว์ที่นับถือเฉพาะในความเชื่อแบบพุทธ-เต๋า ของจีน คำว่าสังฆารามโพธิสัตว์นั้นอ้างอิงถึงกลุ่มเทพที่ทำหน้าที่คุ้มครองวัดและพิทักษ์พุทธศาสนา แต่นามนี้มักจะถูกใช้อ้างอิงถึงกวนอู ผู้เป็นแม่ทัพในตำนานยุคสามก๊ก ซึ่งได้กลายเป็นเทพธรรมบาลด้วยการประกาศตนเป็นชาวพุทธและตั้งปณิธานในการคุ้มครองศาสนาไว้

neg:
พุทธบริษัท
พุทธบริษัท คือหมู่ชนที่นับถือพระพุทธศาสนา มี 4 จำพวกคือ

neg:
โทบอต
หมายเหตุ:‡ หมายถึง ผู้อุทิศตนให้ศาสนาตลอดชีวิต

neg:
เทศกาลกินเจ
คำว่า เจ ในภาษาจีนทางพุทธศาสนานิกายมหายานมีความหมายเดียวกับคำว่า อุโบสถ ดังนั้นการกินเจก็คือการรับประทานอาหารก่อนเที่ยงวัน เหมือนกับที่ชาวพุทธในประเทศไทยที่ถืออุโบสถศีล หรือรักษาศีล 8 โดยไม่รับประทานอาหารหลังจากเที่ยงวันไปแล้ว แต่เนื่องจากการถืออุโบสถศีลของชาวพุทธนิกายมหายานที่ไม่กินเนื้อสัตว์ จึงนิยมนำการไม่กินเนื้อสัตว์ไปรวมกันเข้ากับคำว่ากินเจ กลายเป็นการถือศีลกินเจ ในปัจจุบันผู้ที่รับประทานอาหารทั้ง 3 มื้อแต่ไม่กินเนื้อสัตว์ก็ยังคงเรียกว่ากินเจ ฉะนั้นความหมายก็คือคนกินเจมิใช่เพียงแต่ไม่กินเนื้อสัตว์ แต่ยังต้องดำรงตนอยู่ในศีลธรรมอันดีงาม มีความบริสุทธิ์ สะอาด ทั้งกาย วาจา ใจ

neg:
บ้านลอมกลาง
การนับถือพุทธศาสนา

neg:
ศาสนาพุทธในประเทศไทย
ในปัจจุบันนี้มีประชากรไทยนับถือพุทธศาสนามากกว่าร้อยละ 94 และมีพุทธศาสนิกชนมากเป็นอันดับ 4 ของโลก (รองจากประเทศจีน ญี่ปุ่น และเวียดนาม ตามลำดับ)

neg:
ศาสนาในประเทศไทย
กรมการศาสนา กระทรวงวัฒนธรรมให้ทางราชการรับรองศาสนาในประเทศไทยไว้ 5 ศาสนา ดังนี้ ศาสนาพุทธ ศาสนาอิสลาม ศาสนาคริสต์ ศาสนาพราหมณ์-ฮินดู และศาสนาซิกข์
จากสำมะโนประชากรและเคหะ พ.ศ. 2543 พ.ศ. 2551 พ.ศ. 2554 และ พ.ศ. 2557 โดยสำนักงานสถิติแห่งชาติ พบว่าในประเทศไทยมีผู้นับถือศาสนา ดังนี้
ร้อยละของประชากรอายุ 13 ปีขึ้นไป จำแนกตามศาสนา และภาค พ.ศ. 2557
อย่างไรก็ตามการสำรวจขององค์การพัฒนาเอกชน นักวิชาการ และกลุ่มศาสนา ในปี พ.ศ. 2553 (ค.ศ. 2010) บ่งชี้ว่าประเทศไทยมีผู้นับถือศาสนาพุทธนิกายเถรวาทประมาณ 85-95% ศาสนาอิสลามประมาณ 5-10% และศาสนาอื่น ๆ เช่น ศาสนาคริสต์ ลัทธิขงจื๊อ ศาสนาฮินดู ศาสนายูดาห์ ศาสนาซิกข์ ลัทธิเต๋า และไม่มีศาสนา รวมกันประมาณ 5% สำหรับผู้ที่ไม่มีศาสนากรมการศาสนาประมาณการว่ามีน้อยกว่า 1% ของประชากรทั้งประเทศ

neg:
ศาสนาพุทธในประเทศไทย
กระแสเรียกร้องให้บัญญัติพุทธศาสนาเป็นศาสนาประจำชาติในรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยได้เกิดขึ้นอีกครั้งเมื่อต้นปีพุทธศักราช 2550 ชาวพุทธ ๗ องค์หลัก กล่าวคือ มหามกุฏราชวิทยาลัย, มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, องค์การพุทธศาสนิกสัมพันธ์แห่งโลก, ยุวพุทธิกสมาคมแห่งประเทศไทย, คณะสงฆ์อณัมนิกาย, คณะสงฆ์จีนนิกาย, และ พุทธสมาคมแห่งประเทศไทย ได้เริ่มต้นเรียกร้อง ต่อมา กลุ่มชาวพุทธได้ขยายเพิ่มเป็นไม่น้อยกว่า 300 องค์กรทั่วประเทศและได้ผนึกกำลังกันเรียกร้องขึ้นมา

neg:
คริสต์ศาสนิกชน
คัมภีร์อัลกุรอานเรียกคริสตชนว่า นะซอรอ ( "ผู้ช่วยเหลือ") เพราะถือว่าเป็นพวกที่คอยช่วยเหลือพระเยซู (นบีอีซา) แม้ชาวมุสลิมจะนับถือพระเยซูเป็นนบีและศาสนทูตของพระเป็นเจ้า แต่ก็ไม่ยอมรับความเชื่อของคริสตชนในปัจจุบัน อัลกุรอานระบุว่าการที่คริสต์ศาสนิกชนเชื่อว่าพระเยซูเป็นพระบุตรพระเป็นเจ้านั้นเป็นการหลงผิดและไม่ต่างจากความเชื่อของคนที่ไม่ศรัทธาต่อพระเป็นเจ้า คริสต์ศาสนิกชนจึงถูกพระเป็นเจ้าสาปแช่ง อัลกุรอานไม่ยอมรับว่าคริสต์ศาสนิกชนเป็นบุตรของพระเจ้า เป็นผู้ที่พระเจ้าโปรดปราน และการที่คริสตชนเชื่อว่าพวกตนเท่านั้นจะได้ขึ้นสวรรค์ก็เป็นแค่เรื่องเพ้อฝัน

neg:
พระไวโรจนพุทธะ
พระองค์ได้รับการเคารพนับถือจากชาวพุทธทั้งในตะวันออกไกล เนปาล ทิเบต และชวา ชาวพุทธจำนวนมากยกย่องให้เป็นอาทิพุทธะหรือพระพุทธเจ้าองค์ปฐม ความเชื่อเกี่ยวกับพระไวโรนะพุทธะปรากฏตั้งแต่ครั้งยุคมหายานและจรยาตันตระ พระสูตรที่กล่าวถึงพระองค์มีหลายฉบับเช่นในคัมภีร์มรณศาสตร์ของทิเบตกล่าวว่าพระองค์จะปรากฏตัวในวันแรกของบาร์โดพร้อมกับแสงสีคราม

neg:
อาจริยวาท
อาจริยวาท แปลว่า วาทะของอาจารย์ เป็นคำที่คณาจารย์พุทธศาสนาฝ่ายเถรวาทใช้เรียกพุทธศาสนานิกายใด ๆ ที่ไม่ยอมรับมติของพระเถระผู้ทำสังคายนาครั้งที่ 1 แต่ถือตามคำสอนของอาจารย์ของตน จึงเรียกว่า อาจริยวาท

neg:
ธรรมบาล
ศาสนาพุทธในประเทศจีนนับอดีตกาลมา นับถือกันว่า ธรรมบาลยี่สิบสี่พระองค์ คือเหล่าพระโพธิสัตว์กลุ่มหนึ่งตั้งจิตปรารถนาให้ปวงสรรพสัตว์ได้บำเพ็ญบารมีโดยสะดวก จึงพร้อมกันตั้งปณิธานเป็นผู้คุ้มครองอารักขาพระธรรมแห่งพระองค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้า และเหล่าพุทธบริษัทผู้ดำเนินตามพระรัตนตรัย พระโพธิสัตว์ผู้เป็นธรรมบาลคุ้มครองพระศาสนาเหล่านี้ มีปรากฏพระนามอยู่ในสุวรรณประภาโสตตมราชาสูตร(กิมกวงเม้งจุ้ยเส่งอ้วงเก็ง) ฝ่ายมหายาน พระสูตรนี้ กล่าวถึงเหล่าพระโพธิสัตว์ ท้าวจตุโลกบาลและเหล่าทวยเทพทั้งหลายซึ่งปรากฏชื่อทั้งหมดมี 24 พระองค์ พร้อมกันตั้งปณิธานต่อเบื้องหน้าพระพักตร์แห่งองค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้า ขอถึงรัตนตรัยเป็นที่พึ่งและประกาศตนเป็นธรรมบาลคุ้มครองพระสัทธรรมและเหล่าพุทธบริษัท ให้บำเพ็ญบุญบารมีโดยยิ่งขึ้น พระสูตรนี้จึงเป็นที่มาของพิธีบูชาเทพธรรมบาลโพธิสัตว์ (พิธีก้งจูเทียน)ในปัจจุบัน

neg:
เทวนิยม
คำว่า Theism มาจาก "theos" ในภาษากรีกที่แปลว่า เทพ นักปรัชญาชื่อ Ralph Cudworth ใช้คำนี้เป็นคนแรก ส่วนอเทวนิยมเป็นการปฏิเสธความเชื่อแบบเทวนิยมในความหมายกว้าง คือไม่เชื่อว่ามีพระเจ้าองค์เดียว ถ้าปฏิเสธพระเจ้าในความหมายแคบ จะเรียกว่า เทวัสนิยม สรรพเทวนิยม พหุเทวนิยม ตามแต่ลักษณะของความเชื่อ ถ้าเห็นว่าพระเจ้าหรือเทวดาจะมีอยู่หรือไม่เราก็รู้ไม่ได้เรียกว่าอไญยนิยม ถ้าเชื่อว่ารู้ได้ (ว่ามีหรือไม่มี) ก็ถือว่าเป็นเทวนิยมหรืออเทวนิยม (ตามแต่ลักษณะความเชื่อ) เทวนิยมและอเทวนิยมจึงเป็นยืนยันหรือปฏิเสธการดำรงอยู่ของพระเจ้า แต่อไญยนิยมปฏิเสธการรับรู้ ผู้ที่ไม่มีศาสนาจะไม่เชื่อในเรื่องการมีสิ่งศักดิ์สิทธื์ใด ๆ เลย ศาสนาพุทธอาจจัดว่าเป็นทั้งเทวนิยมและอเทวนิยม นิกายเถรวาทและนิกายเซน เชื่อในกฎธรรมชาติ สร้างสรรพสิ่ง จัดเป็นอเทวนิยม นิกายสุขาวดีและวัชรยาน เชื่อว่ามีพระอาทิพุทธะเป็นผู้สร้างโลกและสรรพสิ่งเฉกเช่นพระเจ้า จึงอาจจัดนิกายเหล่านี้เป็นเทวนิยมได้

neg:
ผู้เผยพระวจนะ
ผู้เผยพระวจนะ (ศัพท์โปรเตสแตนต์) ประกาศก (ศัพท์คาทอลิก) หรือ ศาสดาพยากรณ์ (; , : จากคำนิบาต προ- "pro-" แปลว่า เบื้องหน้า และ φημί แปลว่า พูด, กล่าวออกไป) หมายถึง ผู้ที่พระเป็นเจ้าทรงเจิมตั้งไว้เพื่อการรับพระดำรัสของพระองค์มาถ่ายทอดสู่มวลมนุษย์ เป็นผู้ที่ทำนายอนาคต ผู้บอกเล่าอนาคต หรือประกาศคำสั่งสอนของพระเป็นเจ้า ปรากฏในความเชื่อของศาสนายูดาห์ ศาสนาคริสต์ และศาสนาอิสลาม

neg:
อภิธานศัพท์ศาสนาอิสลาม
กะลิมะหฺ อัชชะฮาดะหฺ (อาหรับ แปลว่า คำสักขีพยาน) คือประโยค อัชหะดุ อัลลา อิลาหะ อิลลัลลอหฺ วะอัชฮะดุ อันนา มุฮัมมะดุร รอซูลุลลอหฺ "ข้าปฏิญาณว่าไม่มีพระเจ้าอื่นใดนอกจากอัลลอหฺ และข้าปฏิญาณว่ามุฮัมมัดเป็นศาสนทูตของพระองค์" เป็นคำแรกที่ผู้จะรับนับถือศาสนาอิสลามต้องกล่าว

neg:
ศาสนาในประเทศไทย
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2550 รวมถึงรัฐธรรมนูญไทยฉบับก่อนหน้ารับรองเสรีภาพในการถือศาสนาของประชาชน แต่บัญญัติว่าพระมหากษัตริย์ทรงเป็นพุทธมามกะและทรงเป็นอัครศาสนูปถัมภก และกำหนดแนวนโยบายพื้นฐานแห่งรัฐชัดเจนว่ารัฐต้องให้ความอุปถัมภ์และคุ้มครองศาสนาในมาตรา 79 แม้ว่าจะมีการเรียกร้องให้บัญญัติศาสนาพุทธเป็นศาสนาประจำชาติในรัฐธรรมนูญฉบับดังกล่าวแต่ในที่สุดมาตรานี้มีความเพียงว่า "พระพุทธศาสนาเป็นศาสนาที่ประชาชนชาวไทยส่วนใหญ่นับถือมาช้านาน" นอกจากรัฐธรรมนูญแล้วศาสนาในประเทศไทยยังได้รับการคุ้มครองโดย พระราชบัญญัติคณะสงฆ์ พ.ศ. 2505 และประมวลกฎหมายอาญา ซึ่งห้ามการกล่าวหมิ่นประมาทพุทธศาสนารวมถึงพระสงฆ์ และคุ้มครองศาสนสถานและศาสนพิธีของศาสนาอื่น ๆ ตามลำดับ

neg:
วันวิสาขบูชา
วันวิสาขบูชา (; ) เป็นวันสำคัญทางศาสนาพุทธสำหรับพุทธศาสนิกชนทุกนิกายทั่วโลก ทั้งเป็นวันหยุดราชการในหลายประเทศ และวันสำคัญในระดับนานาชาติตามข้อมติของสมัชชาใหญ่แห่งสหประชาชาติ เพราะเป็นวันคล้ายวันที่เกิดเหตุการณ์สำคัญที่สุดในศาสนาพุทธ 3 เหตุการณ์ด้วยกัน คือ การประสูติ ตรัสรู้ และปรินิพพานของพระโคตมพุทธเจ้า โดยทั้งสามเหตุการณ์ได้เกิด ณ วันขึ้น 15 ค่ำ เดือน 6 หรือวันเพ็ญแห่งเดือนวิสาขะ (ต่างปีกัน) ชาวพุทธจึงถือว่า เป็นวันที่รวมเกิดเหตุการณ์อัศจรรย์ยิ่ง และเรียกการบูชาในวันนี้ว่า "วิสาขบูชา" ย่อมาจาก "วิสาขปุรณมีบูชา" แปลว่า "การบูชาในวันเพ็ญเดือนวิสาขะ" อันเป็นเดือนที่สองตามปฏิทินของอินเดีย ซึ่งตรงกับวันเพ็ญเดือน 6 ตามปฏิทินจันทรคติของไทย และมักตรงกับเดือนพฤษภาคมหรือมิถุนายนตามปฏิทินจันทรคติของไทย โดยในประเทศไทย ถ้าปีใดมีเดือน 8 สองหน ก็เลื่อนไปทำในวันเพ็ญเดือน 7 แต่ประเทศอื่นที่นับถือพระพุทธศาสนาเถรวาท และไม่ได้ถือคติตามปฏิทินจันทรคติไทย จะจัดพิธีวิสาขบูชาในวันเพ็ญเดือน 6 แม้ในปีนั้นจะมีเดือน 8 สองหนตามปฏิทินจันทรคติไทยก็ตาม ส่วนในกลุ่มชาวพุทธมหายานบางนิกายที่นับถือว่า เหตุการณ์ทั้ง 3 นั้นเกิดในวันต่างกันไป จะมีการจัดพิธีวิสาขบูชาต่างวันกันตามความเชื่อในนิกายของตน ซึ่งไม่ตรงกับวันวิสาขบูชาตามปฏิทินของชาวพุทธเถรวาท

neg:
พระโคตมพุทธเจ้า
ในนิกายมหายาน นิยมเรียกพระโคตมพุทธเจ้าว่าพระศากยมุนีพุทธเจ้า ( "ซื่อเจียโหฺมวหฺนีฝอ" ตามสำเนียงจีนกลาง หรือ "เสกเกียเมานีฮุก" ตามสำเนียงฮกเกี้ยน) ซึ่งมักจะนิยมสร้างประติมากรรมในรูปแบบถือลูกแก้วสีแดง ส่วนทางธิเบตจะนิยมมีพระวรกายสีเหลือง ถ้าพบตามวัดก็จะพบพระศากยมุนีพุทธเจ้าประดิษฐานตรงกลาง ด้านซ้ายมือของพระศากยมุนี คือ พระไภษัชยคุรุไวฑูรย์ประภาตถาคตพุทธเจ้า ส่วนด้ายขวามือของพระศากยมุนี คือพระอมิตาภพุทธเจ้า หรือที่พุทธศาสนิกชนชาวจีนเรียกว่า พระไตรรัตนพุทธเจ้า ( "ซานเป้าฝอ" ตามสำเนียงจีนกลาง หรือ "ซำป้อฮุก" ตามสำเนียงฮกเกี้ยน)

neg:
สาวก
สาวก ในคำวัดใช้หมายถึงผู้ฟังโอวาทนุสาสนี หรือคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าโดยเคารพ ใช้เรียกทั้งที่เป็นบรรพชิตและคฤหัสถ์ เช่นใช้ว่า พระอรหันตสาวก พระสงฆ์สาวก ภิกษุสาวก ภิกษุณีสาวิกาและใช้หมายถึงลูกศิษย์ของศาสดาอื่นๆ ด้วย เช่นวสาวกของนิครนถ์นาฏบุตร สาวกของพราหมณ์พาวรี

neg:
นามธารี
นามธารี แปลว่า ผู้ซึ่งเทิดทูนธำรงค์รักษาให้ทรงไว้ซึ่งพระนามของพระผู้เป็นเจ้า หรือผู้ยึดมั่นในพระนามของพระผู้เป็นเจ้า (“นาม” หมายถึง พระนามของพระผู้เป็นเจ้า ส่วน “ธารี” หมายถึงการธำรงค์รักษา) จึงกล่าวได้ว่า ชาวซิกข์-นามธารี คือผู้ที่มีความรัก เชื่อถือศรัทธา และยึดมั่นในองค์พระผู้เป็นเจ้าเพียงพระองค์เดียว โดยเชื่อฟังคำสั่งสอนขององค์พระศาสดาผู้ยังดำรงพระชนม์ชีพอยู่ เสมือนอาจารย์ผู้สั่งสอนศิษย์ เพราะชาวซิกข์-นามธารีเชื่อว่ามนุษย์ทุกคนเกิดมาล้วนต้องได้รับการศึกษาวิชาต่างๆ จากครูบาอาจารย์เสมอ ไม่เว้นแม้แต่ในเรื่องของการดำเนินชีวิต และการแสวงหาหนทางสู่ความหลุดพ้น ล้วนแล้วแต่ต้องมีครูผู้นำทางชีวิตทั้งสิ้น ศาสนิกชนชาวซิกข์-นามธารีทุกคนในฐานะ “ศิษย์” จึงต้องมี “ครู” เพื่อชี้นำแนะแนวเส้นทางการดำเนินชีวิตให้ถึงจุดหมายเสมอตลอดอายุขัย และการเข้าถึงพระผู้เป็นเจ้าจะสำเร็จได้ก็ย่อมต้องผ่านทาง “คุรุ” หรือองค์พระศาสดาผู้เทิดทูน และยึดมั่นในพระนามของพระผู้เป็นเจ้าเท่านั้น
ศาสนาซิกข์-นามธารีเป็นศาสนาประเภท เอกเทวนิยม (Monotheism) คือ เชื่อว่ามีพระเจ้าสูงสุดเพียงพระองค์เดียว แต่พระองค์มีหลายพระนามตามแต่คนจะเรียกขาน อีกทั้งศาสนิกชนชาวซิกข์-นามธารียังเชื่อว่าองค์พระศาสดาทุกพระองค์ล้วนเป็นปางอวตารของพระผู้เป็นเจ้า เสมือนหนึ่งเป็นตัวแทนของพระผู้เป็นเจ้า

neg:
คำตี่
ชาวคำตี่ส่วนใหญ่จะเป็นพุทธศาสนิกชนนับถือศาสนาพุทธ และถือปฏิบัติอย่างเคร่งครัด ทุกบ้านจะมีห้องพระทุกเช้าและเย็นจะมีการสวดมนต์ ซึ่งชาวคำตี่จะเรียกว่า "ไปพระ" เกือบทุกหมู่บ้านของชาวคำตี่จะมีวัด หรือ จอง มีศาลาปฏิบัติธรรมมีกุฏิที่พักสำหรับพระสงฆ์ สามเณร และแม่ชี ชาวคำตี่จะเรียกพระว่า "เจ้ามูล" เรียกเณรว่า "เจ้าซ่าง" และเรียกแม่ชีว่า "แม่ย่าชี" ชาวคำตี่นิยมนำบุตรหลานบวชเรียนตั้งแต่อายุ 9 ขวบ เพื่อศึกษาคัมภีร์ทางพุทธศาสนาในแตกฉาน สามารถอ่านเทศน์ หรือสวดเป็นภาษาบาลีได้ ด้วยถือว่าวัดเป็นศูนย์กลางในการทำพิธีกรรม ประเพณี วัฒนธรรม และการเรียนรู้ พระจึงมีบทบาท และทำหน้าที่อย่างแท้จริง แต่ละรูปจะได้รับการฝึกฝนมายาวนาน ชาวคำตี่ในพม่าส่วนใหญ่จะนับถือพุทธศาสนา 99% ศาสนาดั้งเดิม-ผีสางนางไม้ 0.9% และศาสนาคริสต์ 0.1% ส่วนชาวคำตี่ในอินเดียนั้นนับถือพุทธศาสนา 66.64% ศาสนาฮินดู 24.59% และศาสนาคริสต์ 7.72%

neg:
ศาสนาพุทธ
ปัจจุบันศาสนาพุทธได้เผยแผ่ไปทั่วโลก โดยมีจำนวนผู้นับถือส่วนใหญ่อยู่ในทวีปเอเชีย ทั้งในเอเชียกลาง เอเชียตะวันออก และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ปัจจุบันศาสนาพุทธ ได้มีผู้นับถือกระจายไปทั่วโลก ประมาณ 700 ล้านคน ด้วยมีผู้นับถือในหลายประเทศ ศาสนาพุทธจึงเป็นศาสนาสากล

neg:
พระเจ้าอโศกมหาราช
นักวิชาการชื่อ Romila Thappar เขียนเกี่ยวกับพระเจ้าอโศก ว่า พวกเราต้องการเห็นพระองค์ทั้งในฐานะรัฐบุรุษในบริบทของการสืบทอดและการคงไว้ซึ่งอาณาจักรในยุคประวัติศาสตร์ที่เฉพาะเจาะจงและในฐานะบุคคลที่มีความมุ่งมั่นอย่างแรงกล้าที่จะเปลี่ยนแปลงสังคมผ่านสิ่งที่อาจเรียกได้ว่าเป็นการเผยแผ่ของ จริยธรรมทางสังคม โองการของพระเจ้าอโศกเป็นแหล่งข้อมูลแหล่งเดียวเท่านั้นที่ไม่เกี่ยวข้องกับพระพุทธศาสนาและแหล่งข้อมูลเหล่านั้นก็ไม่ได้ระบุไว้อย่างชัดเจนว่าพระเจ้าอโศกเป็นชาวพุทธ ในพระบรมราชองการของพระองค์ พระเจ้าอโศกทรงแสดงออกถึงการสนับสนุนศาสนาใหญ่ใหญ่ทั้งหมดในยุคของพระองค์ คือ ศาสนาพุทธ ศาสนาพราหมณ์ ศาสนาเชน และศาสนาอาชีวก Ajivikaism ในพระบรมราชโองการของพระองค์ที่ส่งไปยังพื้นที่ที่มีประชากรขนาดใหญ่ โดยทั่วไปพระองค์มุ่งเน้นไปที่ประเด็นทางศีลธรรมที่สมาชิกของทุกศาสนายอมรับได้ และ Amartya Sen เขียนไว้ว่า จักรพรรดิชาวอินเดียพระนามว่าอโศกในปีที่ 300 ก่อนคริสตกาล นำเสนอจารึกทางการเมืองจำนวนมากในการสนับสนุนความอดทนและเสรีภาพของแต่ละบุคคล ทั้งเป็นส่วนหนึ่งของนโยบายของรัฐและในความสัมพันธ์ของประชาชนที่แตกต่างกัน

neg:
เอหิภิกขุอุปสัมปทา
ตรัสเพียงเท่านี้ ก็เป็นภิกษุในพระพุทธศาสนาแล้ว เพราะคำตรัสขึ้นต้นว่า เอหิ ภิกขุ... จึงเรียกการอุปสมบทแบบนี้ว่า เอหิภิกขุอุปสัมปทา เรียกผู้ได้รับการอุปสมบทว่า เอหิภิกขุ

neg:
ศาสนาพุทธในประเทศไทย
กลุ่มชนที่ไม่เห็นด้วยได้แก่ เมตตานันโท ภิกขุ, พระไพศาล วิสาโล, ดร.เจิมศักดิ์ ปิ่นทอง, ดร.นิธิ เอียวศรีวงศ์, ภิกษุณี ธัมมนันทา, น.ต. ประสงค์ สุ่นศิริ, นาย ธงทอง จันทรางศุ

neg:
เถรวาท
สำหรับประเทศไทยมีผู้นับถือพุทธศาสนานิกายเถรวาทประมาณ 94% ของประชากรทั้งหมด (ข้อมูลจากกรมศาสนา เฉพาะประชากรอิสลามในประเทศไทยมีไม่น้อยกว่า 10 ล้านคน คิดเป็นสัดส่วนไม่น้อยกว่า 15% ของประชากรไทย ไม่นับผู้นับถือศาสนาคริสต์ ฮินดู สิกข์ และไม่มีศาสนา จึงเป็นไปได้ว่าชาวพุทธในประเทศไทย อาจมีไม่ถึง 80% ของจำนวนประชากรทั้งหมด)

neg:
ศาสนาพุทธในประเทศญี่ปุ่น
พระพุทธศาสนาเป็นส่วนหนึ่งของรากฐานในวิถีชีวิตของชาวญี่ปุ่นมาร่วมสหัสวรรษ และในพันปีกว่านี้ชาวญี่ปุ่นยังได้เชื่อมโยงความเชื่อของพุทธศาสนาบางส่วนเข้าผสมผสานกับปรัชญาหลักคำสอนของศาสนาชินโตพื้นบ้าน เช่น ความเชื่อในเรื่องของพระโพธิสัตว์และทวยเทพในศาสนาพุทธ ซึ่งได้ผนวกเป็นเทพเจ้าที่ได้รับการเคารพนับถือในศาสนาชินโต ความเชื่อมโยงนี้ซึมซับจนกลายเป็นส่วนหนึ่งของแกนรากทางวัฒนธรรมของประเทศญี่ปุ่นมาเนิ่นนานหลายศตวรรษ

neg:
ฮ่อ
ชาวจีนฮ่อประมาณ 1 ใน 3 จะนับถือศาสนาอิสลาม ใช้ภาษาจีนกลาง นอกนั้นจะนับถือบูชาบรรพบุรุษ และถูกกลืนไปในวัฒนธรรมล้านนา โดยผู้ที่เป็นมุสลิมจะถูกเรียกว่า ผ่าสี่ แต่ผู้ที่ไม่ใช่มุสลิมจะเรียกว่า ผ่าห้า สันนิษฐานได้ว่าคำว่าผ่าสี่อาจจะมาจากภาษาไทใหญ่ มีความหมายว่า เปอร์เซีย

neg:
ศาสนาพุทธในประเทศอินโดนีเซีย
ปัจจุบันประเทศอินโดนีเซีนได้เริ่มมีการฟื้นฟูพระพุทธศาสนา โดยการริเริ่มจากพระสงฆ์ชาวศรีลังกา และชาวพื้นเมือง ที่ได้รับการอุปสมบทจากประเทศพม่า และที่ประเทศไทย ในวัดบวรนิเวศวิหาร และวัดเบญจมบพิตร ปัจจุบันศาสนาพุทธนั้นมีศาสนิกอยู่ประมาณ 150,000 คน หรือประมาณร้อยละ 1 ของประชากรชาวอินโดนีเซียทั้งหมด ซึ่งสังคมอินโดนีเซียส่วนใหญ่เป็นมุสลิมและไม่ได้ต่อต้านศาสนาอื่น

neg:
นักพรต
ในศาสนาพุทธมีทั้งนักพรตชาย (monk) และนักพรตหญิง (nun) นักพรตชายเรียกว่าภิกษุและสามเณร นักพรตหญิงเรียกว่าภิกษุณี สิกขมานา และสามเณรี นอกจากนี้ยังมีนักพรตในรูปแบบอื่นๆ เช่น โยคี แม่ชี เป็นต้น

neg:
ศาสนาพุทธแบบทิเบต
พุทธศาสนาแบบทิเบตจะมีการศึกษาแบ่งเป็น 3 ระดับ คือระดับต้นจะศึกษาเถรวาท ระดับกลางศึกษามหายาน และระดับสูงศึกษาวัชรยานและมนตรยาน ภิกษุถือปาติโมกข์ตามนิกายมูลสรวาสติวาท มีสิกขาบท 253 ข้อ มีความเชื่อเกี่ยวกับพระพุทธเจ้าต่างจากนิกายเถรวาทคือ นับถือพระธยานิพุทธะ 5 พระองค์ ได้แก่ พระไวโรจนะพุทธะ พระอักโษภยะพุทธะ พระอมิตาภะพุทธะ พระอโมฆสิทธิพุทธะ และพระรัตนสัมภวะพุทธะ นอกจากนี้ยังนับถือพระโพธิสัตว์อีกหลายพระองค์ เช่น พระอวโลกิเตศวรโพธิสัตว์และพระชายาคือพระนางตารา พระมัญชุศรีโพธิสัตว์ และพระวัชรปาณีโพธิสัตว์ เป็นต้น

neg:
ภควา
ภควา ( ) หรือ ภควานฺ (; ) เป็นสมัญญาของพระเจ้าในศาสนาแบบอินเดีย โดยพุทธศาสนิกชนใช้คำนี้หมายถึงพระพุทธเจ้า ชาวฮินดูลัทธิไวษณพใช้หมายถึงองค์อวตารของพระวิษณุ (เช่น พระกฤษณะ) ลัทธิไศวะใช้หมายถึงพระศิวะ แม้แต่ชาวฮินดูที่ไม่ได้บูชาเทพเจ้าองค์ใดโดยเฉพาะก็ใช้คำนี้หมายถึงพระเป็นเจ้าแบบนามธรรม โดยทั่วไปจึงแปลว่าคำนี้ว่า "พระผู้เป็นเจ้า"

neg:
ขอม
พวกนี้ตัดผมเกรียน และนุ่งโจงกระเบน กินข้าวเจ้า ฯลฯ แคว้นละโว้มีชื่อในตำนาน และพงศาวดารว่า กัมโพช เลียนอย่างชื่อ กัมพูชา ของเขมร นับถือทั้งฮินดูและพุทธมหายาน อาจารย์ ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช เคยเขียนอธิบายไว้ว่า ขอมเป็นพวกนับถือฮินดูหรือพุทธมหายาน ใครเข้ารีตเป็นฮินดู หรือพุทธมหายาน เป็นได้ชื่อว่า ขอม ทั้งหมด ขอมไม่ใช่ชื่อชนชาติ เพราะไม่มีชนชาติขอม แต่เป็นชื่อทางวัฒนธรรม เช่นเดียวกับ สยาม

neg:
ภูมิศาสตร์ไต้หวัน
ประชากรที่มีความเชื่อทางศาสนามีประมาณ 18.72 ล้านคน คิดเป็นร้อยละ 81.8 ของประชากรทั้งหมด, โดยมีผู้นับถือศาสนาพุทธมากที่สุดคือร้อยละ 43.2, รองลงมาได้แก่ลัทธิเต๋า ร้อยละ 40.6, อี้กวันเต้า (Yi Guan Dao), ร้อยละ 4.3 นิกายโปแตสแตนท์ ร้อยละ 3.2, นิกายโรมันคาทอลิคร้อยละ 1.6

neg:
ศาสนาพุทธในประเทศพม่า
พุทธศาสนาในพม่าส่วนใหญ่เป็นนิกายเถรวาทมีผู้นับถือโดยประมาณ 89% ของประชากรภายในประเทศ เป็นประเทศที่นับถือศาสนาพุทธมากที่สุดในแง่ของสัดส่วนพระสงฆ์ต่อประชากรและสัดส่วนของรายได้ที่ใช้ในศาสนา พบการนับถือมากในหมู่ ชาวพม่า, ชาน, ยะไข่, มอญ, กะเหรี่ยง, และชาวจีนในพม่า พระภิกษุสงฆ์เป็นที่เคารพบูชาทั่วไปของสังคมพม่า ในบรรดากลุ่มชาติพันธุ์ต่างๆในประเทศพม่า ได้แก่ ชาวพม่า และ ชาน พุทธศาสนาเถรวาทมักเกี่ยวข้องกับการนับถือนัตและสามารถเข้าแทรกแซงกิจการทางโลกได้

neg:
เทวดา (ศาสนาพุทธ)
ชาวพุทธถือว่า เทวดาบนสรวงสวรรค์เป็นภพภูมิที่เสวยสุขอย่างเดียว ไม่สามารถทำความดีได้มาก เนื่องจากไม่มีกายเนื้อ แต่สามารถติดตามผู้ที่ทำความดีอย่างสม่ำเสมอได้ เพื่ออนุโมทนาบุญ สามารถสวดมนต์และฟังธรรมได้ เมื่อเทวดาหมดบุญแล้วก็ต้องจุติไปเกิดในภพภูมิอื่น ๆ ต่อไป ผู้ที่เป็นเทวดาถือว่าการเกิดในโลกมนุษย์เป็นสุคติภูมิของตน เพราะมนุษย์มีกายเนื้อ สามารถทำความดีได้มาก

neg:
ศาสนาพุทธแบบเนวาร
ศาสนาพุทธแบบเนวาร () คือพุทธศาสนานิกายวัชรยานรูปแบบหนึ่งที่ปฏิบัติในหมู่ชาวเนวาร ชาติพันธุ์ที่ตั้งถิ่นฐานบริเวณหุบเขากาฐมาณฑุในประเทศเนปาล ซึ่งพัฒนากลมกลืนเป็นส่วนหนึ่งในวิถีของชาวเนวาร มีเอกลักษณ์พิเศษคือไม่มีสังคมสงฆ์ มีการจัดชั้นวรรณะและมีลำดับการสืบสายบิดาตามแบบชาวเนวาร แม้ศาสนาพุทธแบบเนวารจะไม่มีพระสงฆ์แต่จะมีปุโรหิตที่เรียกว่าคุรุชุเป็นสื่อกลางในการประกอบพิธีกรรม บุคคลที่มาจากตระกูลวัชราจารยะหรือพัชราจารยะ () จะประกอบพิธีกรรมทางศาสนาแก่ผู้อื่น และตระกูลศากยะ () จะประกอบพิธีกรรมที่ส่วนใหญ่มักทำภายในครอบครัว โดยศาสนาจะได้รับการอุปถัมภ์จากคนวรรณะอุราย () และคนในวรรณะดังกล่าวยังอุปถัมภ์ศาสนาพุทธแบบทิเบต นิกายเถรวาท หรือแม้แต่นักบวชญี่ปุ่นด้วย

neg:
ทักษิณาวรรต
คำ "ทักษิณาวรรต" นี้ มักใช้บ่อยในขนบธรรมเนียมประเพณีและคติความเชื่อของผู้ที่นับถือศาสนาพราหมณ์และศาสนาพุทธว่า การเดินทักษิณาวรรต หรือเวียนขวา 3 รอบสิ่งของหรือบุคคลใดก็ตามแต่ ถือเป็นบุญบารมีและสิ่งมงคลชีวิตเป็นอย่างมาก การเวียนขวา 3 รอบตามคติความเชื่อนั้น ชาวอินเดียในสมัยโบราณเชื่อกันว่า ถ้าหากเดินเวียนขวารอบสิ่งของครบทั้ง 3 รอบ จะเท่ากับเดินเวียนรอบพระรัตนตรัยทั้ง 3 คือพระพุทธ พระธรรมและพระสงฆ์ แต่ถ้าหากเดินเวียนรอบบุคคล นอกจากผู้เวียนจะได้รับบุญบารมีและสิ่งมงคลแก่ชีวิตแล้ว ตัวผู้ถูกเวียนก็จะได้ร่วมรับบุญและความเป็นสิริมงคลจากการเดินเวียนขวาเช่นกัน

neg:
ชาวซัมซัม
โดยชื่อซัมซัมเป็นชื่อที่ชาวไทยพุทธและชาวมลายูมุสลิมใช้เรียกเพื่อให้เกิดความแตกต่าง แต่คนท้องถิ่นบางส่วนไม่ยอมรับเพราะมองว่าเป็นคำเหยียดหยัน ในประเทศมาเลเซียแบ่งซัมซัมออกเป็นสองกลุ่มคือซียัมซัมซัม () คือกลุ่มชาวไทยที่นับถือศาสนาพุทธ และมาเลย์ซัมซัม () คือกลุ่มชาวไทยที่นับถือศาสนาอิสลาม

neg:
ชาวเขมร
ชาวเขมรส่วนใหญ่เป็นผู้นับถือศาสนาพุทธในรูปแบบเขมร และการผสานความเชื่อที่ผสมผสานองค์ประกอบของพุทธศาสนาเถรวาท, ศาสนาฮินดู, ศาสนาผี และความเคารพคนตาย

neg:
พระสงฆ์
พระสงฆ์ หมายถึง หมู่สาวกของพระพุทธเจ้า ผู้ซึ่งฟังคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าแล้วเลื่อมใส สละเรือนออกบวช ถือวัตร ปฏิบัติ ตามพระธรรมวินัยที่พระบรมศาสดาสั่งสอนและกำหนดไว้

neg:
อุบาสก อุบาสิกา
อุบาสก แปลว่า "ผู้นั่งใกล้พระรัตนตรัย" หมายถึงผู้ใกล้ชิดพระพุทธศาสนา ผู้นับถือศาสนาอย่างมั่นคง ถ้าเป็นหญิง ใช้ว่า อุบาสิกา

neg:
ศาสนาพุทธ
ความดับทุกข์ (นิโรธ) คือ นิพพาน ( เป้าหมายสูงสุดของพุทธศาสนา ) อันเป็น แก่นของศาสนาพุทธ เป็นความสุขสูงสุด หรือเรียกอีกอย่างว่า เนื่องจากธรรมดาของสัตว์โลกมีปกติทำความชั่วมากโดยบริสุทธิ์ใจในความเห็นแก่ตัว ทำดีน้อยซึ่งไม่บริสุทธิ์ใจ ซ้ำหวังผลตอบแทน จึงมีปกติรับทุกข์มากกว่าสุข ดังนั้น ถ้าเป็นผู้มีปัญญาหรือเป็นพ่อค้าที่ฉลาดยอมรู้ว่าขาดทุนมากกว่าได้กำไร และ สุขที่ได้เป็นเพียงมายา ย่อมปรารถนาในพระนิพพาน เมื่อ ขันธ์5 แตกสลาย เจตสิกที่ประกอบกันให้เกิดเป็นจิตนั้นก็แตกสลายตามเช่นเดียวกัน เพราะไม่มีเหตุปัจจัยจะประกอบกันให้เกิดเป็นจิตนั้น กรรมย่อมไม่อาจให้ผลได้อีก (อโหสิกรรม) เหลือเพียงแต่พระคุณความดี เมื่อมีผู้บูชาย่อมส่งผลกรรมดีให้แก่ผู้บูชาเหมือนคนตีกลอง กลองไม่รับรู้เสียง แต่ผู้ตีได้รับอานิสงส์เสียงจากกลอง

neg:
อะฮ์ลุลบัยต์
อะฮ์ลุลบัยต์ (, ) ตามรากศัพท์ภาษาอาหรับมีความหมายว่า ชาว (กลุ่มคนที่อยู่รวมกันใน) บ้าน หรือ สมาชิกครอบครัวของบ้าน
คำว่า “อะฮ์ลุลบัยต์” ในอาหรับยุคก่อนอิสลามปรากฎ จะถูกใช้เพื่อบ่งชี้ถึงเผ่าพันธุ์ หรือ กลุ่มของบุคคลหนึ่ง ที่ถูกแต่งตั้งให้เป็นผู้ปกครองของเผ่านั้นๆ แต่ในวัฒนธรรมของอิสลามคำดังกล่าวถูกใช้เพื่อบ่งชี้ถึงครอบครัวของศาสดาแห่งอิสลาม(ศ็อลฯ) อะฮ์ลุลบัยต์มีความสำคัญสำหรับชาวมุสลิมทั้งหมด โดยเฉพาะ นิกายชีอะฮ์ เพราะบรรดาชีอะฮ์จะอ้างอิงวัจนะต่าง ๆ จากอะฮ์ลุลบัยต์ หรือ ผู้ที่ใกล้ชิดกับพวกเขา
ในนิกายชีอะฮ์ อะฮ์ลุลบัยต์ คือจุดศูนย์กลางของอิสลาม เป็นผู้อรรถาธิบาย อัล-กุรอาน และ แบบฉบับของท่านศาสดา (ศ็อล ฯ) ชาวชีอะฮ์ มีความเชื่อว่าบรรดา อะฮ์ลุลบัยต์ คือตัวแทนของท่านศาสดา ซึ่งมีท่านศาสดามุฮัมหมัด (ศ็อลฯ)ท่านหญิงฟาตีมะห์ (ซ) ท่านอิมามฮาซัน (อ.) ท่านอิมามฮุเซน(อ.) (ซึ่งรู้จักกันในนามของผู้อยู่ภายใต้ผ้าคลุม กิซา) รวมถึงบรรดาอิมามท่านอื่น ๆ มีทัศนะมากมายและหลากหลายถูกกล่าวขึ้นเกี่ยวกับบรรดาอะฮ์ลุลบัยต์
ชาวซุนนี ถือว่าอะฮ์ลุลบัยต์หมายรวมถึง ภรรยาของท่าน ท่านหญิงฟาติมะฮ์ (ซ) ผู้เป็นบุตรีของท่าน ท่านอาลี(อ.) และ บุตรชายทั้งสองของท่าน คือ ฮาซัน และ ฮุเซน(อ.) และบ้างก็ถือเอาลูกหลานทั้งหมดของศาสดามุฮัมหมัด และบ้างก็ถือเอาลูกหลานฝ่ายลุงของท่านศาสดา หมายถึงท่านอับบาส อิบนิ อับดุลมุฏฏอลิบว่าอะฮ์ลุลลบัยต์เช่นเดียวกัน ทั้งนิกายชีอะฮ์และซุนนีเชื่อว่ามุสลิมทุกคนมีหน้าที่ในการมอบความรักต่อบรรดา อะฮ์ลุลบัยต์
คำว่า อะฮ์ลุลบัยต์เป็นคำประสม ซึ่งประกอบด้วยคำว่า “อะฮ์ลุล” หมายถึงสมาชิกในครอบครัวของชายคนหนึ่ง ซึ่งหมายรวมถึงบรรดาบุรุษของชนเผ่า ผู้ใกล้ชิด ญาติพี่น้อง ภรรยา และ บุตรหลาน
๑. อะฮ์ลุลบัยต์ หมายถึง ชาว(กลุ่มคนที่อยู่รวมกันใน)บ้าน
๒. อะฮ์ลุลนะบี หมายถึง ครอบครัวของท่านศาสดา
๓. อะฮ์ลุลบัยตุนนะบี หมายถึง ครอบครัวแห่งบ้านของท่านศาสดา

neg:
ภีมราว รามชี อามเพฑกร
เนื่องจากเดิมอามเพฑกรเป็นชาวจัณฑาล ภายหลังได้เลิกนับถือศาสนาพราหมณ์-ฮินดู เนื่องจากศาสนาพราหมณ์-ฮินดู มีการใช้ระบอบวรรณะ ถูกคนวรรณะอื่นรังเกียจเดียดฉันท์ ซึ่งเขาเคยเผชิญมากับตนเองตั้งแต่ยังเด็ก เพื่อทำลายความอยุติธรรมนั้น อามเพฑกรจึงได้ปฏิญาณตนเป็นพุทธมามกะที่เมืองนาคปุระ พร้อมกับบุคคลวรรณะศูทรกว่า 500,000 คน เมื่อวันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2499 โดยในการนั้นมีพระภิกษุอยู่ในพิธี ร่วมเป็นสักขีพยานด้วย 3 รูป คือ ท่านพระสังฆรัตนเถระ (Ven. M. Sangharatana Thera) พระสัทธราติสสเถระ (Ven. S. Saddratissa Thera) และพระปัญญานันทเถระ (Ven. Pannanand Thera) ในพิธีมีการประดับธงธรรมจักรและสายรุ้งอย่างงดงาม ในพิธีนั้น ผู้ปฏิญาณตนได้กล่าวคำปฏิญาณตนเป็นพุทธมามกะ

neg:
การตักบาตร
ประเพณีนี้ชาวพุทธถือกันว่าเป็นการสร้างกุศล และถือว่าเป็นการแผ่ส่วนกุศลให้กับญาติผู้ล่วงลับไปแล้วด้วย โดยเชื่อกันว่าอาหารที่ถวายไปนั้นจะส่งถึงญาติผู้ล่วงลับด้วยเช่นกัน

neg:
ลัทธิไศวะ
ความเชื่อของลัทธิไศวะมีหลายรูปแบบ บางกลุ่มถือว่าพระศิวะคือมหาเทพพระผู้สร้าง รักษา และทำลายล้างโลก บางกลุ่มมองว่าพระศิวะหมายถึงอาตมันอันเป็นภาวะแก่นสารของสรรพสิ่ง ในด้านการปฏิบัติ มีการบูชาพระศิวะรวมถึงพระปารวตีผู้เป็นศักติ (ซึ่งแบบขนบของลัทธิศักติ) ตามโบสถ์พราหมณ์ต่าง ๆ บางกลุ่มเน้นการถือพรตฝึกโยคะเพื่อให้เข้าถึงพระศิวะที่เป็นอาตมันภายในตนเอง

neg:
ศาสนาพุทธในประเทศญี่ปุ่น
ทว่าจากหลากหลายนิกายที่แบ่งออกมาจากนิกายหลัก ได้ทำให้ การถือบวชของนักบวชในศาสนาพุทธในญี่ปุ่นแตกแขนงออกเป็น 2 กลุ่ม 1.ถือบวชในรูปแบบที่เคร่งครัดต่อพระธรรมวินัย 2. ถือบวชโดยที่เป็นผู้อยู่ครองเรือนไม่ต่างจากฆราวาส เหตุที่นักบวชในศาสนาพุทธในญี่ปุ่นส่วนหนึ่งแต่งงานมีภรรยาได้สืบเนื่องมาจากนักปราชญ์สำคัญแห่งนิกายโจโด นักบวชโซนินชินรัน (พ.ศ. 1716 - พ.ศ. 1805) เป็นคนริเริ่มแรกที่นำเสนอว่าพระและวัดไม่สำคัญ ด้วยหลักคิดของนิกายโจโดเอง อีกทั้งตัวนักบวชโซนินชินรันมีภรรยา แต่ยังคงถือว่าตนเป็นนักบวชในพระพุทธศาสนาหากอยู่ร่วมกับผู้เป็นฆราวาส และตำแหน่งเจ้าอาวาสสืบทอดทางสายตระกูล ภายแรกเรื่องเช่นแนวทางนี้เป็นการลับ โซนินชินรันเป็นสาวกของโฮเน็น เป็นผู้ก่อตั้งนิกายโจโดซินชู(สุขาวดีที่แท้) ได้ย้ำว่าพระพุทธองค์นั้นได้เตรียมสวรรค์ไว้ให้แก่ผู้มีใจกุศลและลงโทษผู้มีใจอกุศล สิ่งที่จำเป็นสำหรับการที่จะได้มาซึ่งการช่วยเหลือให้พ้นทุกข์ก็คือการมีความเชื่อมั่นศรัทธา ถ้อยคำสอนของท่านนักบวชทั้งสองเป็นที่เข้าใจง่ายจึงได้รับความศรัทธาจากประชาชนชาวญี่ปุ่นตั้งแต่นั้นมา

neg:
พระสุเมธพุทธเจ้า
พระสุเมธสัมมาสัมพุทธเจ้า
ในคราวนั้นนิยติโพธิสัตว์ ได้เกิดเป็นมานพหนุ่ม นามว่า อุตตรมานพ มีสมบัติมากมายมหาศาลและบริวารจำนาณมากมาย วันหนึ่งได้มีโอกาสพบพระพุทธองค์ ได้สดับพระธรรมเทศนา บังเกิดเลื่อมใสศรัทธา จึงบำเพ็ญทานอันยิ่งใหญ่แก่พระภิกษุสงฆ์อันมีพระพุทธเจ้าเป็นประธาน และภายหลัง จึงสละเพศฆราวาสวิสัย ออกบวชเป็นพระภิกษุในพุทธศาสนา
ครานั้น พระสุเมธสัมมาสัมพุทธเจ้า ตรัสพุทธพยากรณ์ว่า
"อุตตรภิกษุนี้ นานไปเบื้องหน้าในอนาคต จักได้ตรัสเป็นพระพุทธเจ้าองค์หนึ่ง ทรงนามว่า พระศรีศากยมุนีโคดมพุทธเจ้า"
หลังจากนั้นอุตตรภิกษุ ก็ได้เพียรสร้างบารมีต่อไป แล้วเวียนเกิดเวียนตายอยู่หลายชาติ นับได้หนึ่งพุทธันดร

neg:
บทสวดมนต์ในศาสนาพุทธ
บทสวดมนต์ ในศาสนาพุทธนิกายเถรวาทนิยมใช้ภาษาบาลี ซึ่งหากแปลความหมายออกมาก็จะพบว่าส่วนใหญ่แล้วเป็นคำสวดบูชาเพื่อรำลึกถึงพระคุณของพระรัตนตรัย อันได้แก่พระพุทธ พระธรรม และพระสงฆ์ แทบทั้งสิ้น จึงเป็นอุบายในการเจริญสติอย่างหนึ่ง ที่เรียก พุทธานุสติ ธรรมานุสติ และสังฆานุสติ นั่นเอง การสวดมนต์ทุกครั้ง จึงเริ่มด้วยคำบูชาพระบรมศาสดาว่า "นโม ตสฺสะ ภควโต อรหโต สมฺมาสมฺพุทฺธสฺส" แปลโดยรวมว่า ""ขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น""ประโยชน์ของการสวดมนต์นั้นมีหลายอย่าง ที่เห็นได้อย่างชัดเจน คือ มีสมาธิและจิตมั่นคงมากขึ้น

neg:
วัฒนธรรมไทย
ศาสนาพุทธนิกายเถรวาทเน้นว่า คนส่วนใหญ่ไม่สามารถตรัสรู้และไปถึงนิพพาน และดีที่สุดที่ทำได้คือ การสะสมบุญผ่านการปฏิบัติที่เป็นพิธีกรรมอย่างสูง เช่น การถวายอาหารพระสงฆ์และการบริจาคเงินเข้าวัด คำสอนทางศาสนาถูกเลือกให้สนับสนุนมุมมองทางโลกแบบศาสนาขงจื๊อใหม่ซึ่งมีศูนย์กลางอยู่ที่สามเสาหลัก ศาสนาพุทธของไทยยังรวมการบูชาวิญญาณของกัมพูชาและความเชื่อว่าพระมหากษัตริย์เป็นสมมุติเทพ นอกจากนี้ยังเน้นรูปแบบมากกว่าแก่นสาร

neg:
อิสิคิลิสูตร
เธอทั้งหลาย จงฟังเราระบุชื่อของท่านที่มีธรรมเป็นสาระกว่าสัตว์ ไม่มีทุกข์ หมดความอยาก ได้บรรลุโพธิญาณอย่างดี เฉพาะตนผู้เดียว ผู้ปราศจากลูกศร สูงกว่านรชน ต่อไปเถิด พระปัจเจกพุทธ ผู้มีตัณหาเครื่องนำไปในภพสิ้นแล้ว คือ อริฏฐพุทธ ๑ อุปริฏฐพุทธ ๑ ตครสิขีพุทธ ๑ ยสัสสีพุทธ ๑ สุทัสสนพุทธ ๑ ปิยทัสสีพุทธ ๑ คันธารพุทธ ๑ ปิณโฑลพุทธ ๑ อุปาสภพุทธ ๑ นิถพุทธ ๑ ตถพุทธ ๑ สุตวาพุทธ ๑ ภาวิตัตตพุทธ ๑ สุมภพุทธ ๑ สุภพุทธ ๑ เมถุลพุทธ ๑ อัฏฐมพุทธ ๑ อัสสุเมฆพุทธ ๑ อนิฆพุทธ ๑ สุทาฐพุทธ ๑ พระปัจเจกพุทธ ผู้มีอานุภาพมาก คือ หิงคูพุทธ ๑ หิงคพุทธ ๑ พระมุนีชื่อชาลีมี ๒ องค์ และอัฏฐกพุทธ ๑ โกสัลลพุทธ ๑ อถพุทธ ๑ สุพาหุพุทธ ๑ อุปเนมิพุทธ ๑ เนมิพุทธ ๑ สันตจิตตพุทธ ๑ สัจจพุทธ ๑ ตถพุทธ ๑ วิรชพุทธ ๑ ปัณฑิตพุทธ ๑ กาฬพุทธ ๑ อุปกาฬพุทธ ๑ วิชิตพุทธ ๑ ชิตพุทธ ๑ อังคพุทธ ๑ ปังคพุทธ ๑ คุติจฉิตพุทธ ๑ ปัสสีพุทธ ๑ ได้ละอุปธิอันเป็นมูลแห่งทุกข์แล้ว อปราชิตพุทธได้ชนะมารและพลมาร สัตถาพุทธ ๑ ปวัตตาพุทธ ๑ สรภังคพุทธ ๑ โลมหังสพุทธ ๑ อุจจังคมายพุทธ ๑ อสิตพุทธ ๑ อนาสวพุทธ ๑ มโนมยพุทธ ๑ พันธุมาพุทธ ๑ ผู้ตัดมานะได้ ตทาธิมุตพุทธ ๑ วิมลพุทธ ๑ เกตุมาพุทธ ๑ เกตุมพราคพุทธ ๑ มาตังคพุทธ ๑ อริยพุทธ ๑ อัจจุตพุทธ ๑ อัจจุตคามพยามกพุทธ ๑ สุมังคลพุทธ ๑ ทัพพิลพุทธ ๑ สุปติฏฐิตพุทธ ๑ อสัยหพุทธ ๑ เขมาภิรตพุทธ ๑ โสรตพุทธ ๑ ทุรันนยพุทธ ๑ สังฆพุทธ ๑ อุชชยพุทธ ๑ พระมุนี ชื่อสัยห อีกองค์หนึ่งผู้มีความเพียรไม่ทราม พระพุทธ ชื่ออานันทะ ชื่อนันทะ ชื่ออุปนันทะ ๑๒ องค์ และภารทวาชพุทธ ผู้ทรงร่างกายในภพสุดท้าย โพธิพุทธ ๑ มหานามพุทธ ๑ อุตตรพุทธ ๑ เกสีพุทธ ๑ สิขีพุทธ ๑ สุนทรพุทธ ๑ ภารทวาชพุทธ ๑ ติสสพุทธ ๑ อุปติสสพุทธ ๑ ผู้ตัดกิเลสเครื่องผูกในภพได้ อุปสีทรีพุทธ และสีทรีพุทธ ผู้ตัดตัณหาได้ มังคลพุทธ เป็นผู้ปราศจากราคะ อุสภพุทธ ผู้ตัดข่ายอันเป็นมูลแห่งทุกข์ อุปณีตพุทธ ได้บรรลุบทอันสงบ อุโปสถพุทธ ๑ สุนทรพุทธ ๑ สัจจนามพุทธ ๑ เชตพุทธ ๑ ชยันตพุทธ ๑ ปทุมพุทธ ๑ อุปปลพุทธ ๑ ปทุมุตตรพุทธ ๑ รักขิตพุทธ ๑ ปัพพตพุทธ ๑ มานัตถัทธพุทธ ๑ โสภิตพุทธ ๑ วีตราคพุทธ ๑ กัณหพุทธ ๑ ผู้มีจิตพ้นวิเศษดีแล้ว พระปัจเจกพุทธ ผู้มีอานุภาพมากเหล่านี้ และอื่นๆ มีตัณหาเครื่องนำไปในภพสิ้นแล้ว เธอทั้งหลายจง ไหว้พระปัจเจกพุทธเหล่านั้น ผู้ล่วงเครื่องข้องทั้งปวงได้แล้ว ผู้แสวงหาคุณใหญ่ ผู้มีคุณนับไม่ถ้วน ผู้ปรินิพพานแล้วเถิด ฯ

neg:
วันสำคัญทางศาสนาพุทธ
วันสำคัญทางศาสนาพุทธที่ชาวพุทธยึดถือมานาน มีดังนี้

neg:
ปัญจวัคคีย์
ปัญจวัคคีย์ คือ กลุ่มนักบวชที่ตั้งขึ้นมา เป็นนักบวชที่ปรากฏอยู่ในศาสนาพุทธในฐานะภิกษุชุดแรกที่เข้ามาบวชเป็นสาวก มีทั้งหมด 5 รูป ได้แก่ โกณฑัญญะ วัปปะ ภัททิยะ มหานามะ และอัสสชิ

neg:
พุทธศาสนศึกษา
พุทธศาสนศึกษา หรือ พุทธศาสตรศึกษา () คือการศึกษาศาสนาพุทธในเชิงวิชาการ ถือเป็นสาขาหนึ่งของศาสนศึกษา

neg:
ศาสนาพุทธในเอเชียกลาง
จากนั้นมาในศตวรรษที่ 15 ชาวมุสลิมเติร์กก็ได้มีอิทธิพลเหนือชนกลุ่มเดิม ทำให้พุทธศาสนาเสื่อมเรื่อยมา แต่ในปัจจุบันยังมีผู้นับถือพระพุทธศาสนาอยู่ในกลุ่มชาวชาวมองโกล ชาวจีน และชาวทิเบต อย่างมั่นคง

neg:
เทศบาลตำบลศรีรัตนะ
พระพุทธรูป หมายถึง หมายถึง ความเลื่อมใสในพระพุทธศาสนาของชาวเทศบาลตำบลศรีรัตนะ ซึ่งส่วนใหญ่มีความเลื่อมใสในศาสนาพุทธ มีการอนุรักษ์วัฒนธรรม ประเพณีพื้นเมืองของตนเองอย่างเหนียวแน่น มีความสมัครสมานสามัคคี รักสงบ ยึดมั่นในศีลธรรม การทำความดี ตลอดจนอนุรักษ์วัฒนธรรมประเพณีของท้องถิ่น

neg:
ผู้รับใช้พระเป็นเจ้า
ผู้รับใช้พระเป็นเจ้า หรือ ผู้รับใช้ของพระเจ้า เป็นสมัญญานามที่ใช้กับศาสนิกชนบางคนในศาสนาเทวนิยม ใช้เพื่อแสดงว่าบุคคลนั้นศรัทธาอย่างแรงกล้า ในคริสตจักรโรมันคาทอลิกใช้คำนี้ในความหมายเฉพาะลงไปอีก คือหมายถึงบุคคลที่อยู่ในกระบวนการชั้นแรกก่อนการประกาศเป็นนักบุญ ส่วนนิกายอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ใช้คำนี้หมายถึงคริสต์ศาสนิกชนใด ๆ ในนิกายอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์

neg:
วันวิสาขบูชา
ต่อมา ชาวพุทธทั่วโลกได้ร่วมเสนอขอให้พุทธคยาได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลก จนใน พ.ศ. 2545 ที่ประชุมคณะกรรมการมรดกโลกจึงพิจารณาให้พุทธคยาเป็นมรดกโลก ปัจจุบัน พุทธคยานับได้ว่าเป็นหนึ่งในจุดหมายปลายทางที่สำคัญที่สุดของนักแสวงบุญชาวพุทธทั่วโลก โดยแต่ละปีจะมีผู้แสวงบุญนับล้านคนเดินทางมานมัสการมหาพุทธสถานแห่งนี้ ในฐานะที่เป็นสังเวชนียสถานศักดิ์สิทธิ์และสำคัญที่สุดของชาวพุทธ สถานที่อันเป็นจุดเริ่มต้นแห่งพระพุทธศาสนา และสถานที่ตรัสรู้พระอนุตตรสัมมาสัมโพธิญาณแห่งองค์สมเด็จพระบรมศาสดาสัมมาสัมพุทธเจ้า พระบรมมหาศาสดาของชาวพุทธทั้งมวล

neg:
แก่นพุทธศาสน์
ท่านแจ้งว่าในโอกาสการบรรยายครั้งเดียวเป็นพิเศษ จึงเห็นสมควรกล่าวถึง ใจความสำคัญทั้งหมดของพระพุทธศาสนา โดยหวังว่าเมื่อผู้ฟัง ท่านใดจับใจความสำคัญได้แล้ว ก็จะสะดวกในการศึกษาออกไปได้อย่างกว้างขวาง แต่ถ้าท่านใด จับใจความสำคัญไม่ได้ ก็จะสับสน รู้สึกว่าพระพุทธศาสนาช่างมีเรื่องมากมายเกินกว่าที่จะจำได้ เข้าใจ หรือนำไปปฏิบัติ ท่านขยายความว่า ความรู้ทางพุทธศาสนาที่ไม่ใช่หลักขั้นมูลฐาน มีอยู่ไม่น้อย และจะพาให้ค่อยๆเขวไปทีละน้อยจน กลายเป็นพุทธศาสนาใหม่ หรือกลายเป็นพุทธศาสนาเนื้องอก ที่งอกออกไปเรื่อยๆ เช่น เรื่องประวัติศาสตร์พุทธศาสนา พิธีรีตองต่างๆ เป็นต้น จากนั้นท่านได้กล่าวถึงความหมายของหลักพุทธศาสนาขั้นมูลฐาน ว่า ประกอบด้วยสองสิ่ง คือ จุดมุ่งหมายและความมีเหตุผลอยู่ในตัวเอง
คำที่ใช้เกี่ยวกับโรคภัยไขัเจ็บ เนื่องจากเป็นการบรรยายในโรงพยาบาล ท่านพุทธทาสฯ จึงนึกถึงชื่อหนึ่งที่ใช้เรียกพระพุทธเจ้ามาแต่โบราณ คือ แพทย์ในทางฝ่ายวิญญาณ เพราะ ในสมัยพุทธกาล แยกโรคภัยไข้เจ็บเป็น 2 ประเภทเท่านั้น คือ โรคทางกายกับ โรคทางจิต

neg:
นวยาน
นวยาน (เทวนาครี: नवयान, ) แปลว่า "ยาน (พาหนะ) ใหม่" เป็นนิกายหนึ่งในศาสนาพุทธในประเทศอินเดีย ที่เกิดขึ้นจากการตีความศาสนาขึ้นใหม่ของภีมราว รามชี อามเพฑกร () ผู้มีชาติกำเนิดมาจากชนชั้นทลิต (, "มิควรข้องแวะ") ในยุคที่อินเดียตกเป็นอาณานิคม เขาได้รับการศึกษาจากต่างประเทศ กระทั่งในปี พ.ศ. 2478 เขามีความประสงค์เปลี่ยนศาสนาจากฮินดูไปนับถือศาสนาพุทธ อามเพฑกรได้ศึกษาคติและหลักธรรมคำสอนทางศาสนาเช่นจตุราริยสัจและอนัตตา ซึ่งเขาปฏิเสธความเชื่อเรื่องดังกล่าว แต่ได้นำคำสอนทางศาสนาไปตีความใหม่เรียกว่า นวยาน หรือ "ยานใหม่" แห่งพุทธศาสนา บางแห่งก็เรียกนิกายนี้ว่า ภีมยาน () ตามชื่อต้นของอามเพฑกรคือ "ภีมราว" ต่อมาเมื่อวันที่ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2499 อามเพฑกรได้ประกาศละจากนิกายหีนยานและมหายาน รวมทั้งศาสนาฮินดู ทว่าเขาก็เสียชีวิตลงหลังการเปลี่ยนศาสนาจากฮินดูไปนับถือนวยานได้เพียงหกสัปดาห์

neg:
ประวัติศาสนาพุทธ
ต่อจากนั้น พระองค์ได้เสด็จไปแสดงธรรมโปรดพระยสะและพวกอีก 54 ท่าน จนบรรลุเป็นพระอรหันต์ทั้งหมด ในครั้งนั้นจึงมีพระอรหันต์รวมทั้งพระองค์ด้วยทั้งสิ้น 61 พระองค์ พระพุทธเจ้าจึงพระดำริให้พระสาวกออกประกาศศาสนา โดยมีพระปฐมวาจาในการส่งพระสาวกออกประกาศศาสนาว่า

neg:
พุทธศาสนิกชน
พุทธศาสนิกชน หมายถึง คนที่ยินดีที่จะปฏิบัติตามหลักคำสอนของพระพุทธศาสนา เต็มใจที่จะปฏิบัติตามหลักธรรมคือ เว้นจากการทำความชั่ว ทำแต่ความดี และทำจิตใจให้หมดจดจากกิเลส ด้วยการบำเพ็ญบุญในพระพุทธศาสนา เช่น ให้ทาน รักษาศีล และเจริญภาวนาเพื่อขัดเกลา อบรม บ่มเพาะกาย วาจา ใจให้งดงามเรียบร้อย ให้สงบนิ่ง และให้พ้นจากความเศร้าหมองต่างๆ

neg:
ศาสนาพุทธในประเทศอินโดนีเซีย
ชาวอินโดนีเซียที่นับถือพุทธศาสนานิกายมหายานอยู่นั้นจะมีอยู่บนเกาะชวาได้แก่ ชาวชวา (นับถือพุทธศาสนาร้อยละ 1) และชาวซุนดา และจะมีชาวบาหลีบนเกาะบาหลี ซึ่งบางคนก็นับถือศาสนาพราหมณ์-ฮินดูแบบพื้นเมืองควบคู่กันไป และมีชาวซาซะก์บางคนที่นับถือศาสนาพุทธ และลัทธิวตูตลู ซึ่งเป็นศาสนาอิสลาม ที่รวมกับความเชื่อแบบฮินดู-พุทธ อยู่บ้างบนเกาะลอมบอก รวมไปถึงชาวจีนโพ้นทะเลที่อาศัยบนเกาะชวา ทุกๆปี ศาสนิกชนเหล่านี้จะมาประกอบพิธีในวันวิสาขบูชาที่บุโรพุทโธ ที่เมืองมุนตีลาน ที่อินโดนีเซียนี้ได้จัดตั้งสมาคมเพื่อสอนพระพุทธศาสนาแก่เยาวชน มีการบรรยายธรรม ปฏิบัติสมาธิ ออกวารสาร เช่น วารสารวิปัสสนา และวารสารธรรมจารณี ซึ่งการปกครองดูแลศาสนิกชนในอินโดนีเซียจะขึ้นกับพุทธสมาคมในอินโดนีเซีย มีสำนักงานใหญ่ในกรุงจาการ์ตา มีสาขาย่อย 6 แห่ง

neg:
ศาสนาพุทธ
ศาสนาพุทธสอนว่า ปรมัตถธรรม หรือสรรพสิ่งมี 4 อย่างคือ จิต เจตสิก รูป นิพพาน จึงปฏิเสธการมีอยู่ของพระเป็นเจ้า (เพราะพระเป็นเจ้าจัดเข้าในปรมัตถธรรมไม่ได้) และเชื่อว่าโลกนี้เกิดขึ้นเองจากกฎแห่งธรรมชาติหรือนิยาม5 ประการ คือ อุตุนิยาม พีชนิยาม จิตนิยาม กรรมนิยาม ธรรมนิยาม

neg:
จิตวิทยาเชิงบวก
ส่วนในงานศึกษาอีกงานหนึ่งที่สอนแนวคิดทางพุทธศาสนากับผู้ที่ไม่ใช่คนพุทธ ปรากฏกว่าบุคคลเหล่านี้ได้คะแนนมากขึ้นในการยอมรับคนในกลุ่มอื่น ๆ และในการมีพฤติกรรมที่อำนวยความสัมพันธ์ทางสังคม
และผลที่ว่านี้ไม่ใช่มีแต่ในประเทศตะวันตกเท่านั้น แต่ในที่ที่ศาสนาพุทธแพร่หลายด้วย ซึ่งแสดงถึงความสัมพันธ์ของศาสนาพุทธกับการยอมรับคนอื่น ๆ ที่ดีกว่า
งานศึกษานี้ดูจะแสดงว่า เพียงแค่ได้ประสบกับระบบความเชื่อเช่นศาสนาพุทธสามารถให้เกิดผลดีในบุคคลที่ไม่ได้เชื่อในศาสนานั้นได้

neg:
ศาสนาพุทธ
พระพุทธศาสนา หรือ ศาสนาพุทธ ( "พุทฺธสาสนา", "พุทธศาสนา") เป็นศาสนาที่มีพระพุทธเจ้าเป็นศาสดา มีพระธรรมที่พระองค์ตรัสรู้ชอบด้วยพระองค์เอง และตรัสสอนไว้เป็นหลักคำสอนสำคัญ มีพระสงฆ์ (ภิกษุ ภิกษุณี) สาวกผู้ตัดสินใจออกบวชเพื่อศึกษาปฏิบัติตนตามคำสั่งสอน ธรรม-วินัย ของพระบรมศาสดา เพื่อบรรลุสู่จุดหมายคือพระนิพพาน และสร้างสังฆะ เป็นชุมชนเพื่อสืบทอดคำสอนของพระบรมศาสดา รวมเรียกว่า พระรัตนตรัย นอกจากนี้ในพระพุทธศาสนา ยังประกอบคำสอนสำหรับการดำรงชีวิตที่ดีงาม สำหรับผู้ที่ยังไม่ออกบวช (คฤหัสถ์ - อุบาสก และอุบาสิกา) ซึ่งหากรวมประเภทบุคคลที่ที่นับถือและศึกษาปฏิบัติตนตามคำสั่งสอนของพระบรมศาสดา แล้วจะจำแนกได้เป็น 4 ประเภท คือ ภิกษุ ภิกษุณี อุบาสก อุบาสิกา หรือที่เรียกว่า พุทธบริษัท 4

neg:
ประวัติศาสนาพุทธ
ภิกษุชาววัชชีไม่ยอมรับและไม่เข้าร่วมการสังคายนานี้ แต่ไปรวบรวมภิกษุฝ่ายตนประชุมทำสังคายนาต่างหาก เรียกว่า มหาสังคีติ และเรียกพวกของตนว่า มหาสังฆิกะ ทำให้พุทธศาสนาในขณะนั้นแตกเป็น 2 นิกาย คือ ฝ่ายที่นับถือมติของพระเถระครั้งปฐมสังคายนาเรียก เถรวาท ฝ่ายที่ถือตามมติของอาจารย์ของตนเรียก อาจาริยวาท

neg:
ศาสนาพุทธในประเทศภูฏาน
ชาวภูฏานมีสัญลักษณ์หลายชนิด เช่น ปลาคู่ แจกันสมบัติ คือ พระธรรม และธงชัยเป็นต้น โดยเฉพาะธงชัยเป็นเครื่องหมายชนะมาร รวมทั้งสิ่งชั่วร้ายทั้งปวง ก่อนที่พระพุทธศาสนาจะตั้งมั่นในภูฏานต้องสู้กับภูติผีปีศาจมากมาย แม้ชาวศรีลังกา และชาวไทยวนก็นิยมใช้ธงชัยนี้ ในพุทธพิธีเช่นเดียวกัน แต่เรียกว่า พระบฏ ซึ่งจะจารึกหลักธรรมไว้บนแผ่นผ้า แล้วติดไว้เป็นทิวในพุทธสถาน เพื่อเป็นการประกาศหลักธรรมให้ลอยไปกับสายลม หรือป้องกันปีศาจ

neg:
อัตตา
ศาสนาที่มีความเชื่อเรื่องตัวตนหรืออัตตา เรียกอัตตาในชื่อต่าง ๆ ดังนี้

neg:
ศาสนาพุทธ
ในปีเดียวกัน พระองค์ทอดพระเนตรเทวทูตทั้งสี่ คือ คนแก่ คนเจ็บ คนตาย และสมณะ จึงทรงตัดสินพระทัยออกผนวชเป็นสมณะ เพื่อแสวงหาความหลุดพ้นจากทุกข์ คือ ความแก่ เจ็บ และตาย ในปีเดียวกันนั้น ณ ริมฝั่งแม่น้ำอโนมานที และหลังจากออกผนวชมา 6 พรรษา ทรงประกาศการค้นพบว่าการหลุดพ้นจากทุกข์ทำได้ด้วยการฝึกจิตด้วยการเจริญสติ ประกอบด้วยศีล สมาธิ และปัญญา จนสามารถรู้ทุกสิ่งตามความเป็นจริงว่า เป็นทุกข์เพราะสรรพสิ่งไม่สมบูรณ์ ไม่แน่นอน และบังคับให้เป็นดั่งใจไม่ได้ จนไม่เห็นสิ่งใดควรยึดมั่นถือมั่นหลุดพ้นจากกิเลสทั้งปวง จวบจนได้ทรงบรรลุพระอนุตตรสัมมาสัมโพธิญาณ คือ การตรัสรู้ อริยสัจ 4 ขณะมีพระชนมายุได้ 35 พรรษา ที่ใต้ต้นศรีมหาโพธิ์ ตำบลอุรุเวลาเสนานิคม จากนั้นพระองค์ได้ออกประกาศสิ่งที่พระองค์ตรัสรู้ตลอดพระชนม์ชีพ เป็นเวลากว่า 45 พรรษา ทำให้ศาสนาพุทธดำรงมั่นคงในฐานะศาสนาอันดับหนึ่งอยู่ในชมพูทวีปตอนเหนือ จวบจนพระองค์ได้เสด็จปรินิพพาน เมื่อพระชนมายุได้ 80 พรรษา ณ สาลวโนทยาน (ในวันขึ้น 15 ค่ำเดือน 6)

neg:
ลัทธินอกศาสนา
คำว่า “ลัทธินอกศาสนา” เป็นคำที่ผู้นับถือคริสต์ศาสนานำมาใช้สำหรับ “เจนไทล์” (gentile) ของศาสนายูดาห์หรือชาวยิว ที่เป็นการใช้คำที่ออกไปทางเหยียดหยามโดยหมู่ผู้นับถือลัทธิเอกเทวนิยมของโลกตะวันตก เทียบเท่ากับการใช้คำว่า “heathen” (ฮีทเธน) หรือ “อินฟิเดล” (infidel) หรือ “กาฟิร” (kafir หรือ كافر) และ “มุชริก” (mushrik หรือ مشرك "ผู้เคารพรูปปั้น") ในการเรียกผู้ที่นับถือศาสนาอิสลาม ด้วยเหตุผลต่างๆ เหล่านี้นักชาติพันธุ์วิทยาจึงเลี่ยงใช้คำว่า "ลัทธินอกศาสนา" เพราะความหมายอันแตกต่างกันและไม่แน่นอน ในการกล่าวถึงความศรัทธาตามที่มีกันมาหรือในประวัติศาสตร์ และมักจะใช้คำที่มีความหมายเฉพาะเจาะจงมากกว่า เช่น เจตนิยม, วิญญาณนิยม, ลัทธิชามัน หรือสรรพเทวนิยม (pantheism) แต่ก็มีผู้วิจารณ์การใช้คำเหล่านี้ที่อ้างว่าเป็นคำที่ให้ความหมายของศรัทธาในมุมมองหนึ่งและมิได้กล่าวถึงตัวความเชื่อของศาสนาที่กล่าว

neg:
ศาสนาพุทธในประเทศเวียดนาม
กระทั่ง สภาวะทางการเมืองเริ่มสงบลง รัฐบาลลดการจำกัดสิทธิการนับถือศาสนาลงไปบ้าง ชาวพุทธจึงพยายามฟื้นฟูพระพุทธศาสนาขึ้นมาใหม่ จนมีอยู่หลากหลายนิกายในปัจจุบัน แต่ไม่ว่าจะเป็น พุทธบุตรหรือศาสนิก ของนิกายใด ศาสนาใด ต่างก็อยู่ร่วมกันอย่างสงบสุข ด้วยความตั้งใจที่จะสร้างสันติสุขให้เกิดขึ้นกับบ้านเกิดเมืองนอนของตน และด้วยความรักที่มีให้กันและกันอย่างแท้จริง

neg:
คว็อน ยัง-ซุก
เธอสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนมัธยมหญิงฮเยฮวา ส่วนตัวเธอนับถือศาสนาพุทธ มีฉายาทางธรรมว่า "แทด็อกฮวา" () ด้วยเหตุนี้ช่วงการรณรงค์หาเสียงของนายโนผู้สามี จึงได้รับการสนับสนุนจากกลุ่มพุทธศาสนิกชน

neg:
สีลัพพตปรามาส
นอกจากนี้ ความเชื่อในทางพระพุทธศาสนาก็อาจถือว่าเป็นศีลพรตในสีลัพพตปรามาสได้ กล่าวคือความยึดมั่นถือมั่นว่าการบำเพ็ญศีลในทางพระพุทธศาสนาอย่างสมบูรณ์ของตนว่าเป็นสิ่งประเสริฐจนละเลยการปฏิบัติทางด้านจิตใจ และความเชื่ออย่างยึดมั่นถือมั่นว่าการบำเพ็ญเพียงแต่ศีลในพระพุทธศาสนาตามที่ตนยึดถือเพียงอย่างเดียวจะช่วยให้เป็นผู้บริสุทธิ์ได้ เช่น ความเชื่อว่าการถือศีลจะช่วยให้คนบริสุทธิ์ ซึ่งรวมไปถึงความเชื่อในการทานเจ หรือการปิดวาจา หรือความเชื่อในอำนาจอิทธิฤทธิ์บันดาลของพระพุทธรูปหรือพระสงฆ์เป็นต้น

neg:
ศาสนาพุทธในประเทศจีน
ในประเทศจีน มีผู้นับถือพุทธศาสนาแบบเถรวาทเฉพาะในมณฑลยูนนาน ซึ่งโดยทั่วไปเป็นชนกลุ่มน้อยชาวไทลื้อและชาวไทใหญ่

neg:
ธรรม
ศาสนาพุทธเรียกธรรมว่าพระธรรม คือหลักความเป็นไปของโลก เน้นความจริงที่เกิดขึ้นกับโลก การเกิด ดับ ไม่มุ่งเน้นความสบาย พระพุทธศาสนาสอนให้มุ่งเน้นในส่วนที่โลกกำลังดำเนินอยู่ เกี่ยวพัน เกี่
ในพระไตรปิฎกของพุทธศาสนาจะพบคำว่า ธรรมและวินัย ควบกันไปเช่นพระพุทธเจ้า ตรัสไว้ว่า

neg:
ไทหย่า
ชื่อของชาวไทหย่าหรือไตหย่า ซึ่งแท้จริงแล้วคือชื่อเมืองหย่าในมณฑลยูนนาน ประเทศจีน ซึ่งเป็นถิ่นฐานเดิมของชาวไทกลุ่มนี้ จึงเรียกว่าไทหย่าหรือไตหย่า มีผู้กล่าวไว้เพื่อจะดึงดูดศาสนิกไว้ว่าเป็นคำที่พวกไทด้วยกันเรียกชาวไทพวกหนึ่งที่มิได้นับถือพระพุทธศาสนา ซ้ำอธิบายด้วยว่า พระพุทธเจ้าเสด็จมาพบพวกนี้ ทรงเห็นว่าเป็นพวกกิเลสหนาและโของประเทศจีนง่เขลาจนไม่สามารถจะเข้าใจพุทธวจนะ เปรียบดังเหล่าเวไนยสัตว์ ที่พระพุทธเจ้าทรงเปรียบเป็นดอกบัวใต้น้ำลึกมาก ไม่สามารถที่จะโผล่ขึ้นมารับแสงดวงอาทิตย์ได้ เป็นพวกที่พระพุทธเจ้าเองก็ไม่สามารถจะสอนได้ พระพุทธเจ้าตัดสินพระทัยไม่สอน คนไทพวกนี้จึงถูกเรียกว่า "ไทหย่า" เป็นพวกไม่มีศาสนาจนทุกวันนี้ ชาวไทหย่ายังนับถือศาสนาคริสต์อยู่ร้อยละ 96 นับถือศาสนาพุทธร้อยละ 3 และไม่มีศาสนาอยู่ร้อยละ 1

neg:
ศรัทธาในศาสนาพุทธ
ตามหลักพระพุทธศาสนา ศรัทธา () หรือสัทธา () หมายถึงความเชื่อ ความเชื่อที่ประกอบด้วยเหตุผล

neg:
อนุพุทธะ
อนุพุทธะ หมายถึง สาวกผู้รับคำสอนจากพระสัมมาสัมพุทธเจ้ามาปฏิบัติตามจนได้สำเร็จเป็นพระอรหันต์ จึงเรียกอีกอย่างว่าสาวกพุทธะ โดยคำว่า "อนุพุทธะ" มาจากศัพท์ว่า อนุ (ตาม) + พุทธะ (ผู้รู้) แปลว่า ผู้ตรัสรู้ตาม

neg:
สัมมาสัมพุทธเจ้า
พระสัมมาสัมพุทธเจ้า แปลว่า พระผู้ตรัสรู้เองโดยชอบ คือผู้ตรัสรู้อย่างสมบูรณ์แบบ

neg:
นวยาน
อามเพฑกรเรียกนิกายนวยานว่า ศาสนาพุทธใหม่ () และหนังสือ "พระพุทธเจ้าและธรรมะของพระองค์" () ซึ่งเขียนโดยอามเพฑกร ถือเป็นหนังสือศักดิ์สิทธิ์ของชาวนวยาน

neg:
มุสลิม
ผู้นับถือศาสนาอิสลาม หากเป็นบุรุษจะเรียกว่า มุสลิม หรือเป็นสตรีจะเรียกว่า มุสลิมะฮ์ หรือเรียกโดยรวมว่า อิสลามิกชน คำว่า "มุสลิม" เป็นคำที่ยืมมาจากภาษาอาหรับ แปลว่า ผู้ศิโรราบ ผู้ภักดี มนุษย์ทุกคนสามารถเป็นมุสลิมได้โดยการปฏิญาณตน มุสลิมนั้นไม่จำกัดเผ่าพันธุ์ อายุ เพศ และวรรณะ ผู้ที่เป็นมุสลิมจะต้องปฏิบัติตามศาสนวินัยต่าง ๆ ของอิสลาม (ทั้งวาญิบ และฮะรอม)

neg:
ศาสนาพุทธ
วัดอันเป็นสถานที่ยึดเหนี่ยวจิตใจของชาวพุทธ ซึ่งเป็นสถานที่อยู่อาศัย หรือ ที่จำพรรษา ของ พระภิกษุ สามเณรตลอดจน แม่ชี เพื่อใช้ประกอบกิจกรรมประจำวันของพระภิกษุสงฆ์ เช่น การทำวัตรเช้าและเย็น และสังฆกรรมในพระอุโบสถ อีกทั้ง ยังใช้ประกอบพิธีกรรมเช่นการเวียนเทียนเป็นต้นในวันสำคัญทางศาสนาพุทธ และยังเป็นศูนย์รวมในการมาร่วมกันทำกิจกรรมในทางช่วยกันส่งเสริมพุทธศาสนาเช่นการมาทำบุญในวันพระของแต่ละท้องถิ่นของพุทธศาสนิกชน อีกด้วย

neg:
พระสงฆ์
พระสงฆ์ จัดเป็นหนึ่งในพระรัตนตรัย ซึ่งได้แก่ พระพุทธเจ้า พระธรรม และพระสงฆ์ โดยพระสงฆ์ในพระรัตนตรัยหมายถึงเฉพาะพระอริยสงฆ์ คือบุคคลไม่ว่าคฤหัสถ์หรือนักบวช และไม่ว่ามนุษย์หรือเทวดา ที่ปฏิบัติธรรมจนได้บรรลุมรรคผล แต่โดยทั่วไปมักเข้าใจว่าพระสงฆ์คือภิกษุหรือภิกษุณี คือมนุษย์ที่ได้ฟังคำสั่งสอนแล้วเกิดความเลื่อมใสจนสละเรือนออกบวชตามพระพุทธเจ้า เพราะต้องการจะได้บรรลุธรรมตามพระพุทธเจ้าสั่งสอนไว้ ถือเป็นนักบวชในพระพุทธศาสนา พระภิกษุปฏิบัติตามสิกขาบทที่กำหนดไว้จำนวน 227 ข้อ ส่วนพระภิกษุณีรักษาสิกขาบท 311 ข้อ บางครั้งเรียกว่าสงฆ์ ภิกษุรูปแรกในพระศาสนาของพระโคตมพุทธเจ้าคือพระอัญญาโกณฑัญญะ

neg:
พระผู้สร้างในศาสนาพุทธ
ศาสนาพุทธปฏิเสธความเชื่อเรื่องพระผู้สร้างมาโดยตลอด แม้จะมีคำสอนเรื่องเทวดา สวรรค์ การเวียนว่ายตายเกิดในสังสารวัฏ แต่ไม่เชื่อว่ามีองค์ใดเป็นพระผู้สร้าง พระผู้สร้างที่เชื่อกัน เช่น ท้าวมหาพรหม ก็เป็นการเข้าใจผิด ตามหลักปฏิจจสมุปบาท พุทธศาสนาถือว่าสิ่งทั้งหลายอิงอาศัยกันจึงเกิดขึ้นได้ จึงไม่ยอมรับว่ามีผู้ใดเป็นพระผู้สร้างสิ่งอื่นโดยที่ตนไม่ถูกสร้าง

neg:
วันวิสาขบูชา
พุทธศาสนิกชนชาวไทยนิยมนับถือเอาวันนี้เป็นวันสำคัญในการบำเพ็ญกุศล และปฏิบัติบูชาตามแนวทางพระบรมพุทโธวาท เพื่อถวายเป็นพุทธบูชาแด่องค์สมเด็จพระบรมศาสดาสัมมาสัมพุทธเจ้า โดยทั่วไปชาวพุทธในประเทศไทยนิยมตั้งใจไปวัดเพื่อบำเพ็ญกุศลทำบุญตักบาตรฟังพระธรรมเทศนาและเจริญจิตตภาวนาในวันนี้ เมื่อตกกลางคืนก็มีการเวียนเทียนถวายเป็นพุทธบูชาตามอารามต่าง ๆ และอาจมีการบำเพ็ญปกิณณกะกุศลต่าง ๆ ตามแต่จะเห็นสมควร

neg:
กระยาสารท
คนผู้นับถือพระพุทธศาสนาจะพากันหยุดงาน ตระเตรียมสิ่งของทำบุญที่เรียกว่ากระยาสารทเป็นของหวาน ประจำเทศกาลสารท นิยมทำกันก่อนวันสิ้นเดือนเป็นวันโกน วันแรม 14 ค่ำ เดือน 10

neg:
ยุวพุทธิกสมาคมแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์
ยุวพุทธิกสมาคมแห่งประเทศไทยในพระบรมราชูปถัมภ์ เป็นองค์กรทางพระพุทธศาสนาที่สำคัญองค์กรหนึ่งของประเทศไทย ยุวพุทธิกะ มีความหมายว่า "ผู้เยาว์ที่นับถือในคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า" ถือกำเนิดขึ้นจากแนวคิดที่จะนำหลักธรรมทางพระพุทธศาสนาให้เข้าถึงเยาวชนและคนรุ่นใหม่ โดยได้มีการดำเนินงานอย่างเป็นรูปธรรมมากว่า 50 ปี

neg:
ขอม
ขอม เป็นชื่อทางวัฒนธรรม ไม่ใช่ชื่อชนชาติ หมายถึงคนกลุ่มหนึ่งที่อยู่บริเวณลุ่มน้ำเจ้าพระยา นับถือฮินดูหรือพุทธมหายาน ทางใต้ของแคว้นสุโขทัย อาจจะหมายถึงพวก ละโว้ (หรือ ลพบุรี) เอกสารทางล้านนา เช่น จารึกและตำนานต่างๆ ล้วนระบุสอดคล้องกันว่าขอมคือพวกที่อยู่ทางใต้ของล้านนา(ในสมัยอาณาจักรสุโขทัย) เนื่องจากคำว่า ขอม สัญนิษฐานว่ามาจากคำว่า “เขมร”+”กรอม” (ที่แปลว่าใต้) พูดเร็วๆ กลายเป็น “ขอม”

neg:
ศาสนาพุทธ
ไตรสรณคมน์ หรือที่แปลว่า การสมาทานนับถือพระรัตนตรัยเป็นที่พึ่งที่ระลึก (taking refuge in the triple gem) เดิมเคยเป็นเอกลักษณ์และข้อผูกมัดแห่งวิถีพุทธ และเป็นความแตกต่างทั่วไประหว่างชาวพุทธกับศาสนิกชนอื่น

neg:
ศาสนาพุทธในประเทศไทย
โดยก่อนหน้านั้น เมื่อพ.ศ. 2546 สมัยรัฐบาลของพันตำรวจโท ดร.ทักษิณ ชินวัตร เป็นนายกรัฐมนตรี นักวิชาการชาวไทยพุทธได้เขียนตำราเรียนวิชาพระพุทธศาสนาในหลักสูตรของกระทรวงศึกษาธิการและกล่าวไว้ว่า ‘พระพุทธศาสนาเป็นศาสนาประจำชาติ’ แต่ถูกนายวินัย สะมะอุน ชาวมุสลิม ท้วงติงว่ากล่าวเช่นนั้นไม่ได้ เพราะไม่มีในรัฐธรรมนูญและอาจขัดกับกฎหมายรัฐธรรมนูญด้วย ทำให้กรมวิชาการต้องสั่งให้ตัดประโยคดังกล่าวออกไปจากหนังสือซึ่งเป็นหลักสูตรของกระทรวงศึกษาธิการ ทุกเล่ม ซึ่งหมายความว่าถ้าจะบอกว่าพระพุทธศาสนาเป็นศาสนาประจำชาติของไทย ก็จะกล่าวได้แต่เฉพาะในกรณีที่ไม่เป็นทางการเท่านั้น

neg:
การไม่มีศาสนา
ถึงแม้ว่าคนที่ระบุว่าตนเองเป็นผู้ที่ไม่มีศาสนาจะมิได้รับนับถือศาสนาใด ๆ แต่ผู้ที่ไม่มีศาสนาบางกลุ่มยังคงเชื่อถือในเทวะหรือผีสางนางไม้เป็นต้น เช่น คนที่นับถือผีหรือเชื่อโชคลาง แต่ไม่ได้ประกอบพิธีกรรมใด ๆ หรือไม่ได้เป็นศาสนิก เป็นต้น

neg:
พระอโมฆสิทธิพุทธะ
พระอโมฆสิทธิพุทธะ เป็นพระธยานิพุทธะ 1 ใน 5 องค์ พระนามหมายถึง ผู้มีความสำเร็จอันสมบูรณ์ ประทับทางทิศเหนือของพุทธมณฑล พระกายสีเขียว เป็นตัวแทนของพลังลมแห่งจิตวิญญาณ ที่จะผลักดันมนุษย์ไปสู่ความหลุดพ้น สัญญลักษณ์คือวัชระไขว้ โดยวัชระแนวนอนหมายถึงการมีอยู่และการกระทำทางโลก วัชระแนวตั้งหมายถึงพลังบวกแห่งจิตวิญญาณ โดยรวม วัชระไขว้หมายถึงพลังแห่งชีวิต ทรงครุฑเป็นพาหนะ

neg:
พุทธคยา
ปัจจุบัน พุทธคยาเป็นหนึ่งในจุดหมายปลายทางที่สำคัญที่สุดของนักแสวงบุญชาวพุทธทั่วโลก และมีผู้แสวงบุญนับล้านคนไปนมัสการมหาพุทธสถานแห่งนี้ ในฐานะเป็นสังเวชนียสถานที่ศักดิ์สิทธิ์สำคัญที่สุดของชาวพุทธ สถานที่ ๆ เป็นจุดเริ่มต้นแห่งพระพุทธศาสนา สถานที่ตรัสรู้พระอนุตตรสัมมาสัมโพธิญาณแห่งองค์สมเด็จพระบรมศาสดาสัมมาสัมพุทธเจ้า พระบรมมหาศาสดาของชาวพุทธทั้งมวล

neg:
ประวัติศาสนาพุทธ
ศาสนาพุทธเป็นศาสนาประเภทอเทวนิยม และเป็นศาสนาที่มีผู้นับถือมากศาสนาหนึ่งของโลก รองจากศาสนาคริสต์ ศาสนาอิสลาม และศาสนาฮินดู ประวัติความเป็นมาของศาสนาพุทธเริ่มตั้งแต่สมัยพุทธกาล ผู้ประกาศศาสนาและเป็นศาสดาของศาสนาพุทธคือพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ทรงตรัสรู้เมื่อวันขึ้น 15 ค่ำ เดือนวิสาขะหรือเดือน 6 ณ ใต้ต้นพระศรีมหาโพธิ์ ตำบลอุรุเวลาเสนานิคม แคว้นมคธ ประเทศอินเดีย 45 ปี ก่อนพุทธศักราช ปัจจุบันสถานที่นี้ เรียกว่า พุทธคยา อยู่ห่างจากเมืองคยาประมาณ 11 กิโลเมตร ประวัติความเป็นมาของพุทธศาสนาหลังจากการประกาศศาสนา เริ่มจากการแพร่หลายไปทั่วอินเดีย หลังพุทธปรินิพพาน 100 ปี จึงแตกเป็นนิกายย่อย โดยนิกายที่สำคัญคือเถรวาทและมหายาน

neg:
มูควัตร
มูควัตร แปลว่า การปฏิบัติอย่างเป็นใบ้ กล่าวคือ การงดเปล่งวาจา ซึ่งพุทธศาสนาถือว่าเป็น "เดียรถียสมาทาน" หรือข้อวัตรสำหรับนักบวชนอกพุทธศาสนา


query: ชิเงะรุ มิยะโมะโตะ เกิดที่ไหน ?

pos:
ชิเงรุ มิยาโมโตะ
มิยาโมโตะเกิดวันที่ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2495 ที่เมืองโซโนเบะ (ปัจจุบันเป็นเมืองนันตัง) จังหวัดเกียวโต ประเทศญี่ปุ่น ในวัยเด็กนั้นมิยาโมโตะชอบการวาดภาพและระบายสี รวมถึงการวาดภาพสิ่งต่าง ๆ รอบตัว และในปี พ.ศ. 2513 เขาได้เขาเรียนที่วิทยาลัยศิลปะคานาซาวะ (金沢美術工芸大学) ในสาขาออกแบบอุตสาหกรรม ภายหลังจบการศึกษาเขาได้พบกับ ฮิโรชิ ยามาอูจิ ผู้บริหารของนินเทนโดในขณะนั้น ได้รับมิยาโมโตะเข้ามาฝึกงาน

neg:
คิทาโร
คิทาโร () เกิดเมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1953 มีชื่อจริงว่า มะซะโนริ ทะคะฮะชิ (高橋正則) ในเมืองโทะโยะฮะชิ จังหวัดไอจิ ประเทศญี่ปุ่น ในครอบครัวชาวนาที่เลื่อมใสในลัทธิชินโต

neg:
โทกูงาวะ ฮิเดตาดะ
โทะกุงะวะ ฮิเดะตะดะ เกิดในปีค.ศ. 1579 มีชื่อว่า นะกะมะรุ (Nakamaru) เป็นบุตรชายคนที่สามของ โทะกุงะวะ อิเอะยะซุ ไดเมียวแห่ง แคว้นมิกะวะ (Mikawa, 三河) กับนางไซโง (Saigō-no-Tsubone, 西郷の局) ภรรยาน้อยคนโปรดของอิเอะยะซุนะกะมะรุมีพี่ชายสองคนพี่ชายคนโตต่างมารดาคือ มะสึไดระ โนะบุยะซุ (Matsudaira Nobuyasu, 松平信康) ถูกบังคับให้กระทำการ เซ็ปปุกุ ในค.ศ. 1579 ไม่นานหลังการกำเนิดของฮิเดะตะดะด้วยถูกสงสัยว่ากบฏต่อโอดะ โนะบุนะงะ พี่ชายคนรองต่างมารดาเช่นกันคือ ยูกิ ฮิเดะยะซุ (Yūki Hideyasu, 結城秀康) ไปเป็นบุตรบุญธรรมของโทะโยะโตะมิ ฮิเดะโยะชิ ในค.ศ. 1589 นางไซโงมารดาของนะกะมะรุได้เสียชีวิตลง

neg:
ไทระ โนะ ชิเงะโมะริ
ไทระ โนะ ชิเงะโมะริ (, 1138 – 2 กันยายน 1179) บุตรชายของ ไทระ โนะ คิโยะโมะริ อัครมหาเสนาบดีผู้ทรงอิทธิพลช่วงปลาย ยุคเฮอัง

neg:
ชิซาโตะ โยโกตะ
ชิซะโตะ โยะโกะตะ เกิดที่โยะโกะฮะมะ จังหวัดคะนะงะวะ เธอได้เป็นมือเซ็ตของโรงเรียนมัธยมปลายชิริสึทะจิบะนะ คะวะซะกิ จากจังหวัดคะนะงะวะ และได้ประสบความสำเร็จในการแข่งขันอินเตอร์ไฮ รอบคัดเลือก

neg:
มินาโมโตะ โนะ โยริโตโมะ
ในปีเดียวกันนั้นคิโยะโมะริได้ส่งหลานชายของตนคือ ไทระ โนะ โคะเระโมะริ (平維盛) ยกทัพมมาจากเคียวโตะเพื่อปราบกบฏของโยะริโตะโมะ โดยยกมาพบกับโยะริโตะโมะที่แม่น้ำฟุจิ (富士川) จังหวัดชิซุโอะกะในปัจจุบัน แต่เมื่อได้ยินเสียงของฝูงนกโคะเระโมะริจึงเข้าใจว่าทัพของโยะริโตะโมะมีจำนวนมหาศาลจึงถอยหนีกลับไปยังเมืองเคียวโตะโดยที่ยังไม่ได้ทำการสู้รบใดๆเลย และในวันต่อมาโยะริโตะโมะได้พบกับโยะชิสึเนะ น้องชายต่างมารดาซึ่งได้หลบหนีไปพำนักอยู่ที่แคว้นโอชู ภูมิภาคโทโฮะกุทางตอนเหนือ จังหวัดอิวะเตะในปัจจุบัน ในปีต่อมาค.ศ. 1181 คิโยะโมะริถึงแก่อสัญกรรมลง และในปีเดียวกันนางมะซะโกะได้ให้กำเนิดบุตรชายคนแรกคือ มินะโมะโตะ โนะ โยะริอิเอะ (源頼家)

neg:
สคิปบีท!
โมกามิ เคียวโกะ หญิงสาววัย 16 ที่มีบุคลิกสดใส ร่าเริง ถึงแม้เธอจะถูกแม่นำมาฝากกับเรียวคังที่เกียวโต (โรงแรมสไตล์ญี่ปุ่น) แต่เธอก็ยังมีความสุข เพราะมี โชทาโร่ (ลูกเจ้าของเรียวคัง)เพื่อนชายคอยอยู่ข้างกายให้อบอุ่นใจบ้างเป็นบางครั้ง เมื่อจบการศึกษาชั้นมัธยมต้น โชทาโร่ก็ได้ชักชวนเคียวโกะให้ไปอยู่ด้วยกันที่โตเกียว เพื่อที่จะสานฝันของโชทาโร่ ที่จะเป็นดาราดังให้เป็นจริง เคียวโกะเลยตกลงยินยอมทิ้งการเรียน ชีวิตวัยรุ่น ทุกสิ่งทุกอย่าง เพื่อที่จะสนับสนุนโชทาโร่ให้เป็นดาราดัง จึงทำงานพิเศษอย่างหนัก ทุ่มเททุกสิ่งทุกอย่างเท่าที่จะทำได้ แต่แล้ววันหนึ่ง โชทาโร่ก็ได้หักหลังเคียวโกะ ทำให้เคียวโกะจากที่รักโชทาโร่มากกลับกลายเป็นเกลียดโชทาโร่มากถึงมากที่สุด เคียวโกะเลยตัดสินใจที่จะเปลี่ยนแปลงตัวเองใหม่ เพื่อที่จะแก้แค้นโชทาโร่ ด้วยการเป็นดาราดังแข่งกับโชทาโร่ แต่คู่แข่งไม่ได้มีเพียงแค่โชทาโร่ หากแต่บริษัทที่เคียวโกะได้สมัครเข้าไป มีดาราดังที่ใครๆต่างก็รู้จัก นามว่า เร็น เป็นคู่แข่งอีกคนหนึ่งที่ทำให้ชีวิตของเธอผกผันมากขึ้นกว่าเดิม ความรักที่กลายเป็นความแค้นที่มีอยู่ของเคียวโกะจะเป็นตัวนำที่ทำให้เรื่องราวสนุกมากขึ้น
"VIE GHOUL" ชื่อวงที่อ่านว่า "วีกูล" กลายเป็นเสียงเพี้ยนที่เคียวโกะเรียกว่า "บีเกิ้ล" ซึ่งเป็นชื่อสายพันธุ์สุนัขชนิดหนึ่ง เป็นวงที่ลอกเลียนแบบ ฟูวะ โช ทั้งเสื้อผ้า แนวเพลง แม้กระทั่งพฤติกรรมบางส่วนของฟูวะโช วง "VIE GHOUL" มีสมาชิกทั้งหมด 5 คน ประกอบไปด้วย นักร้องนำ มือกีตาร์ มือเบส มือกลอง และ คีย์บอร์ด
สคิปบีท! จัดพิมพ์ในประเทศญี่ปุ่นเป็นครั้งแรกภายใต้ลิขสิทธิ์ของ ฮาคุเซนฉะ และตีพิมพ์ในนิตยสาร ฮานะ โตะ ยูเมะ ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2545 และในประเทศไทยโดย สำนักพิมพ์สยามอินเตอร์คอมิกส์ ในวันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2551 ได้ถูกสร้างเป็นอะนิเมะ จนถึงวันที่ 29 มีนาคม พ.ศ. 2552

neg:
มินะโมะโตะ โนะ โยะชิสึเนะ
มินะโมะโตะ โนะ โยะชิสึเนะ (みなもとの よしつね "Minamoto no Yoshitsune" หรือ 源義経 "Minamoto Yoshitsune" ค.ศ. 1159 - 15 มิถุนายน ค.ศ. 1189) หรือ โยะชิสึเนะแห่งมินะโมะโตะ ผู้พันของกลุ่มนักรบมินะโมะโตะในญี่ปุ่น ในช่วงระหว่างปลายยุคเฮอังถึงต้นยุคคะมะกุระ เขาเป็นหนึ่งในตำนานของผู้กล้าของญี่ปุ่น ซึ่งมักจะมีการกล่าวถึงในทางวรรณกรรม และทางภาพยนตร์

neg:
เค็ง ชิมูระ
เค็ง ชิมูระ (; ) ชื่อจริง ยาซูโนริ ชิมูระ () () เกิดเมื่อวันที่ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2493 ในเมืองฮิงาชิมูรายามะ จังหวัดโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น เป็นนักแสดงตลกชาวญี่ปุ่นที่มีชื่อเสียงมากคนหนึ่ง

neg:
มิยาโนะ ชิโฮะ
ไฮบาระ ไอ (หรือในชื่อจริง มิยาโนะ ชิโฮะ) เป็นบุตรคนที่สองของสามีภรรยาซึ่งเป็นนักวิทยาศาสตร์ มิยาโนะ อัทสึชิ ผู้เป็นพ่อชาวญี่ปุ่น และมิยาโนะ เอเลน่า ที่เป็นแม่ชาวอังกฤษ (บุตรอีกคนหนึ่งคือ มิยาโนะ อาเคมิ) อัทสึชินั้นถูกขับออกจากวงการวิทยาศาสตร์เนื่องจากทฤษฎีของเขา เขามีฉายาว่า Mad Scientist (แมดไซแอนทิส) ส่วนเอเลน่าก็เป็นคนที่เงียบขรึมมาก มีฉายาจากคนในองค์กรชุดดำว่า Hell Angel (นางฟ้าที่ตกลงสู่นรก) ต่อมาทั้งสองคนเสียชีวิตในการทดลองเมื่อเธออายุยังน้อย องค์กรชุดดำจึงรับตัวสองพี่น้องที่เป็นบุตรของอัทสึชิกับเอเลน่าไว้ และส่งไฮบาระไปเรียนที่สหรัฐอเมริกาตามคำสั่งของเบื้องบน เพื่อให้ไฮบาระทำการค้นคว้าโครงการลับสุดยอดขององค์กรให้สำเร็จ ส่วนอาเคมิซึ่งเป็นพี่สาวยังอยู่ญี่ปุ่นตามเดิม

neg:
อาชิกางะ โยชิมิตสึ
โยชิมิตสึเกิดเมื่อวันที่ 25 กันยายน ค.ศ. 1358 เป็นบุตรชายของโชกุน อาชิกางะ โยชิอากิระ โชกุนลำดับที่สองแห่งรัฐบาลโชกุนมูโรมาจิ กับนางคิ โนะ โยชิโกะ () ซึ่งเป็นภรรยาน้อยของโยชิอากิระ เดิมโยชิมิตสึในวัยเยาว์มีชื่อว่า ชุงโอ () ในค.ศ. 1367 โชกุนโยชิอากิระผู้เป็นบิดาล้มป่วยลงกระทันหันจนถึงแก่อสัญกรรม ใน ค.ศ. 1368 ชุงโอจึงผ่านพิธี"เง็มปูกุ"ได้รับชื่อว่า โยชิมิตสึ และได้สืบทอดตำแหน่งโชกุนต่อจากบิดาด้วยอายุเพียงสิบปีเท่านั้น

neg:
ตระกูลอาชิกางะ
มินาโมโตะ โนะ โยชิกูนิ มีบุตรชายคนที่สอง ชื่อว่า มินาโมโตะ โนะ โยชิยาซุ () โยชิยาซุเดินทางไปตั้งรกรากที่เมืองอาชิกางะ ในแคว้นชิมตสึเกะ ( ปัจจุบันคือจังหวัดโทจิงิ) เป็นบรรพบุรุษของตระกูลอาชิกางะ มินาโมโตะ โนะ โยชิยาซุ มีบุตรชายชื่อว่า อาชิกางะ โยชิกาเนะ () อาชิกางะ โยชิกาเนะ มีบทบาทและมีความดีความชอบต่อโชกุนคนแรก มินาโมโตะ โนะ โยริโตโมะ ในสงครามเก็มเป () อาชิกางะ โยชิกาเนะ สมรสกับ โฮโจ โทกิโกะ () ซึ่งเป็นบุตรสาวของโฮโจ โทกิมาซะ และเป็นน้องสาวของนางโฮโจ มาซาโกะ เท่ากับว่าอาชิกางะ โยชิกาเนะ เป็นน้องเขยของโชกุนมินาโมโตะ โนะ โยริโตโมะ

neg:
ฟุจิวะระ โนะ มิชินะงะ
ในค.ศ. 1019 มิชินะงะล้มป่วยลงจึงบรรพชาเป็นพระภิกษุ จำพรรษาอยู่ที่วัดโฮโจ-จิ ในเมืองเฮอัง ได้รับชื่อว่า พระภิกษุเกียวคัง แม้ว่ามิชินะงะจะสละตำแหน่งให้แก่บุตรชายคือโยะริมิชิและเป็นพระภิกษุแล้ว แต่ก็ยังคงมีอำนาจในการปกครองอยู่เหมือนเดิมโดยที่ผู้สำเร็จราชการคือโยะริมิชิเป็นเพียงหุ่นเชิด ได้รับฉายาว่า "มิโดะ คัมปะกุ" แปลว่า ผู้สำเร็จราชการท่านที่อยู่วัด พระภิกษุเกียวคังมรณภาพในค.ศ. 1028 ด้วยอายุ 62 ปี

neg:
อิชิมารุ งิน
งิน ในตอนเด็กนั้นอาศัยอยู่ที่เมืองลูคอน ได้เจอกับมัตสึโมโตะ รันงิคุที่กำลังนอนหมดสติอยู่ เขาจึงให้ผลไม้เธอ โดยเขาได้บอกกับรันงิคุว่าวันที่รันงิคุพบเจอเขา คือ วันเกิดของเธอ จากนั้นวันต่อมาเข้าได้หายตัวไป โดยอิชิมารุนั้นได้เข้าสังกัดหน่วยที่ 5 โดนดำรงตำแหน่งเป็นรองหัวหน้า และมีไอเซ็น โซสึเกะเป็นหัวหน้าหน่วย ต่อมาด้วยความสามารถของเขาจึงได้เลื่อนขั้นเป็นหัวหน้าหน่วยที่ 3อิชิมารุ งิน ได้พบจิดันโบที่กำลังเปิดประตูให้พวกอิจิโกะเข้าไปในเซย์เรย์เทย์ เขาจึงฟันแขนจิดันโบ และได้ต่อสู้กับอิจิโกะ ซึ่งเขาก็สามารถขับไล่พวกอิจิโกะออกไปจากเซย์เรย์เทย์ได้ ต่อมาเขาได้ถูกหัวหน้าใหญ่ยามาโมโตะตำหนิที่ปล่อยให้เรียวกะอย่างพวกอิจิโกะหนีไป แต่สุดท้ายก็ไม่เอาความ จนกระทั่งเกิดเหตุการณ์ฉุกเฉิน ไอเซ็นได้พูดคุยกับอิชิมารุอย่างมีลับลมคมใน จนะกระทั่งไอเซ็นถูกฆ่าตาย ขณะนั้นฮินาโมริเศร้าเสียใจอย่างมาก เธอคิดว่าเป็นฝีมือของอิชิมารุ จึงได้พลั้งดาบใส่ แต่ถูกคิระขัดขวางเอาไว้ ทั้งสองได้ต่อสู้กันจนกระทั่งหัวหน้าฮิซึกายะเข้ามาขวางทางดาบไว้และสั่งให้จับตัวทั้งสองคนไปขังคุก ต่อมาเมื่อฮินาโมริได้แหกคุกออกมาและกำลังจะทำร้ายหัวหน้าฮิซึกายะ อิชิมารุได้มองทั้งสองคนที่กำลังต่อสู้แล้วยิ้ม ฮิซึกายะคิดว่าทั้งหมดเป็นแผนการของอิชิมารุจึงชกฮินาโมริให้สลบแล้วพุ่งเข้าสู้ แต่ฮิซึกายะที่หลบดาบของอิชิมารุได้พลั้งจะแทงฮินาโมริเข้า แต่โชคดีที่มัตสึโมโตะขวางไว้ทัน ต่อมาขณะที่ฮินาโมริสะกดรอยฮิซึกายะไปที่ 46 วังกลาง อิชิมารุที่ตามหลังมาจึงได้พาฮินาโมริไปหาหัวหน้าไอเซ็น จากนั้นก็ยืนดูไอเซ็นฆ่าฮินาโมริ จนเมื่อความจริงเปิดเผยจึงได้หายตัวที่ไปเนินโซเคียคุ และได้บอกความจริงของแผนการจนหมด หลังจากไอเซ็นนำลูกแก้วโฮเคียขุออกมาจากตัวของลูเคียแล้ว อิชิมารุก็ได้ปลดปล่อยดาบเพื่อจะฆ่าลูเคีย แต่โชคดีที่เบียคุยะเข้ามาขวางไว้ แต่สุดท้ายพวกไอเซ็นก็หนีไปได้

neg:
ทากาโกะ ชิมาซุ
ทะกะโกะ ชิมะซุ ประสูติเมื่อวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2482 ณ พระราชวังอิมพีเรียล กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น เดิมเป็นพระบรมวงศานุวงศ์ญี่ปุ่น เป็นพระราชธิดาในสมเด็จพระจักรพรรดิโชวะ กับสมเด็จพระจักรพรรดินีโคจุง พระองค์มีพระยศเดิมว่า เจ้าหญิงซุงะ () พระองค์ได้รับการเลี้ยงดูจากนางพระกำนัลเช่นเดียวกับพระเชษฐภคินีที่เขตโมะรุโนะอุชิ กรุงโตเกียว และสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนขุนนางกะกุชูอิง

neg:
ชิอากิ โอมิงาวะ
ชิอากิ โอมิกาวะ (, ; เกิดวันที่ 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 1989 ที่เมืองคานางาวะ — )
ชิอากิ โอมิกาวะเป็นนักแสดงและนักพาทย์หญิงชาวญี่ปุ่น เธอกลายเป็นนักพาทย์หญิงเมื่อเริ่มมีผลงานเรื่องแรกคือเรื่องโซลอีทเตอร์ โดยรับบทเป็น มากะ อัลบาร์นชิอากิ โอมิกาวะได้ร้องเพลง Mauve-iro no sympathy (เพลง Character song ในเรื่องโซลอีทเตอร์ของมากะกับโซล) โดยได้ร้องร่วมกับ Kouki Uchiyama

neg:
อาชิกางะ ทากาอูจิ
ตระกูลอะชิกะงะสืบเชื้อสายมาจาก ตระกูลเซวะเง็งจิ () เช่นเดียวกับมินะโมะโตะ โนะ โยะริโตะโมะ ปฐมโชกุนแห่งรัฐบาลคะมะกุระ บรรพบุรุษของตระกูลอะชิกะงะตั้งรกรากที่เมืองอะชิกะงะ ในแคว้นชิโมะซึเกะ จังหวัดโทะชิงิในปัจจุบัน

neg:
มิซาโตะ คิมูระ
มิซาโตะ คิมูระ (; ; 29 ตุลาคม ค.ศ. 1991 – ) เป็นนักกีฬาวอลเลย์บอลหญิงชาวญี่ปุ่น ผู้มาจากอะกิรุโนะ กรุงโตเกียว และมีชื่อเล่นคือ มิซาโตะ (ミサト) ปัจจุบัน เธอทำหน้าที่ร่วมสังกัดสโมสรโทเรย์แอร์โรส์ในการแข่งขันวี.ลีก นอกจากนี้ เธอยังเป็นน้องสาวของซะโอะริ คิมุระ

neg:
มิยาโนะ ชิโฮะ
มิยาโนะ ชิโฮะ (ญี่ปุ่น: 宮野志保 Miyano Shiho ) เป็นตัวละครจากการ์ตูนญี่ปุ่นเรื่อง ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน เดิมชิโฮะเป็นหนึ่งในอดีตสมาชิกขององค์กรชุดดำ ที่มี โค้ดเนม ว่า เชอรี่ (Sherry) และเป็นผู้พัฒนายา APTX4869 ที่ทำให้ คุโด้ ชินอิจิ และตัวเธอเองตัวหดเล็กลง แต่ต่อมาเธอก็ได้ทรยศองค์กรและหนีออกมาอาศัยร่วมอยู่กับ อากาสะ ฮิโรชิ เพราะเป็นคนที่รู้จักกับคุโด้ ชินอิจิ ผู้ที่ตกอยู่ในสภาพเดียวกันกับเธอ
ซึ่งภายหลังกลายร่างเป็น เอโดงาวะ โคนัน เนื่องจากยาพิษ APTX4869 ที่เธอทำขึ้น เพื่อที่จำให้เธอทำยาแก้พิษขึ้น จนถึงขณะนี้องค์กรชุดดำก็ยังคงตามล่าเธอที่หนีออกมาได้เพื่อกำจัดเธอ ในขณะเดียวกันเธอก็ช่วยโคนันไขคดีพร้อมกับพยายามหาข้อมูลเกี่ยวกับเรื่องยาถอนพิษ APTX4869 อยู่ โดยใช้ชื่อ ไฮบาระ ไอ

neg:
มินะโมะโตะ โนะ ทะเมะโยะชิ
มินะโมะโตะ โนะ ทะเมะโยะชิ ( ; 1639 – 17 สิงหาคม 1699) ผู้นำตระกูลซะมุไรอย่าง ตระกูลมินะโมะโตะ ในช่วงสงคราม กบฏปีโฮเง็ง เป็นหลานชายของ มินะโมะโตะ โนะ โยะชิอิเอะ และเป็นบิดาของ มินะโมะโตะ โนะ โยะชิโตะโมะ รวมถึง มินะโมะโตะ โนะ ทะเมะโตะโมะ โดยทะเมะโยะชิเป็นที่รู้จักในนาม มุสึ ชิโร ("Mutsu Shirō")

neg:
เปาโล มิกิ
มิกิเกิดราวปี ค.ศ. 1562 ในครอบครัวทหารระดับสูงในประเทศญี่ปุ่น เมื่อโตขึ้นก็เข้าเรียนที่วิทยาลัยของคณะเยสุอิต และได้เป็นสมาชิกคณะนั้นในปี ค.ศ. 1580 ท่านเริ่มมีชื่อเสียงจากการเป็นนักเทศน์ และชักนำชาวญี่ปุ่นจำนวนมากให้มานับถือศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิก โทะโยะโตะมิ ฮิเดะโยะชิ ไดเมียวผู้ทรงอิทธิพลในญี่ปุ่นสมัยนั้นเกรงอิทธิพลของพวกมิชชันนารีว่าจะส่งผลต่อความมั่นคงของรัฐ จึงให้ดำเนินการเบียดเบียนคริสต์ศาสนิกชนอย่างหนัก มิกิและนักบวชคาทอลิกองค์อื่น ๆ อีกราว 25 องค์ถูกจำคุก ทรมานร่างกาย และต่อมาถูกตรึงกางเขนที่เมืองนะงะซะกิ เมื่อวันที่ 5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1597 ขณะถูกตรึงกางเขน มิกิยังคงเทศนาประกาศข่าวดีและกล่าวให้อภัยแก่ทุกคนที่สังหารท่าน

neg:
มาซาชิ คิชิโมโตะ
มาซาชิ คิชิโมโตะ () เกิด 8 พฤศจิกายน, พ.ศ. 2517) นักเขียนการ์ตูนชาวญี่ปุ่น โดยเริ่มเป็นที่รู้จักโดยส่งเรื่องคาระคุริ ในปี พ.ศ. 2539 และโด่งดังจากเรื่อง นินจาคาถาโอ้โฮเฮะ เริ่มตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2542ในประเทศญี่ปุ่น มาซาชิได้รับรางวัลนักเขียนหน้าใหม่จากโชเน็นจัมป์

neg:
โยชิโกะ นากายามะ
โยชิโกะเกิดในเกียวโต เริ่มถวายตัวสนองพระเดชพระคุณขณะมีอายุได้ 16 ปี และรับราชการเป็นพระสนมในจักรพรรดิโคเมเมื่อวันที่ 22 กันยายน พ.ศ. 2395 โดยให้ประสูติกาลพระราชโอรสพระองค์ใหญ่นามเจ้าชายมุตสึฮิโตะ () ณ นิวาสถานเดิมของบิดานอกพระราชวังเกียวโต ที่กาลต่อมาพระโอรสพระองค์นั้นได้สืบราชสมบัติเป็นจักรพรรดิเมจิ () ห้าปีหลังให้ประสูติกาล พระสนมโยชิโกะจึงได้เข้าไปพำนักในพระราชวังร่วมกับพระราชโอรส

neg:
มิซุกิ คะวะชิตะ
มิซุกิ คะวะชิตะ () เป็นนักเขียนการ์ตูนชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อวันที่ 30 สิงหาคม 2508 ในเขตชิซุโอกะ เป็นที่รู้จักในผลงานเรื่อง อิจิโกะ 100%

neg:
รายชื่อตอนในอินุยาฉะ
เรื่องเริ่มต้นจากคะโงะเมะ ฮิกุระชิเด็กนักเรียนมัธยมต้นอายุ 15 ปี เดินทางย้อนเวลาไปยังยุค Sengoku periodของญี่ปุ่น ทำให้เธอพบกับอินุยะฉะ ลูกครึ่งปีศาจลูกครึ่งมนุษย์ ในสายตาของคนรอบข้างคะโงะเมะคือมิโกะคิเคียวที่กลับชาติมาเกิด ทั้งสองพร้อมกับพระเจ้าชู้มิโระคุ ปีศาจจิ้งจอกชิโปะ นักล่าปีศาจซังโงะ และแมวปีศาจคิระระ ร่วมกันตามหาลูกแก้วสี่วิญญาณและทำลายนะระคุ

neg:
ไทระ โนะ คิโยโมริ
ในค.ศ. 1180 ระหว่างที่คิโยโมริพาอดีตจักรพรรดิทะกะกุระเสด็จไปศาลเจ้าอิสึกุชิมะอยู่นั้น เจ้าชายโมะชิฮิโตะ (以仁王) พระโอรสอีกองค์หนึ่งของอดีตจักรพรรดิโกะ-ชิระกะวะซึ่งไม่พอใจการมีอำนาจของคิโยโมริ ร่วมมือกับ มินะโมะโตะ โนะ โยะริมะซะ (源頼政) ขุนพลอาวุโสแห่งตระกูลเซวะเง็นจิ ซึ่งเคยเปลี่ยนฝ่ายมาเข้ากับตระกูลไทระเมื่อครั้งสงครามเฮจิ ออกประกาศให้สมาชิกตระกูลเซวะเง็นจิที่ยังคงมีชีวิตอยู่ทั่วทั้งญี่ปุ่นลุกฮือขึ้นต่อต้านการปกครองของตระกูลไทระ เมื่อคิโยโมริทราบเรื่องจึงส่งทัพนำโดยบุตรชายคนที่สี่คือ ไทระ โนะ โทะโมะโมริ (平知盛) และบุตรชายคนที่ห้าคือ ไทระ โนะ ชิเงฮิระ (平重衡) ออกไปปราบกบฏที่เมืองเฮอัง ฝ่ายเจ้าชายโมะชิฮิโตะและโยะริมะซะได้หลบหนีออกจากเมือง แต่ถูกทัพของสองพี่น้องตระกูลไทระตามจนพบที่แม่น้ำอุจิได้ต่อสู้กันจนฝ่ายไทระได้รับชัยชนะ โยะริมะซะกระทำการ"เซ็ปปุกุ"เสียชีวิตและเจ้าชายโมะชิฮิโตะหลบหนีไปแต่ถูกจับองค์ได้และสำเร็จโทษในเวลาต่อมา

neg:
ไทระ โนะ ชิเงะโกะ
พระสนมชิเงะโกะประสูติเมื่อ พ.ศ. 1685 เป็นน้องเมียของ ไทระ โนะ คิโยะโมะริ ขุนนางผู้กุมอำนาจในราชสำนักในขณะนั้นต่อมาได้เข้าถวายตัวเป็นพระสนมเมื่อราว พ.ศ. 1703 และมีพระประสูติกาล เจ้าชายโนะบุฮิโตะ ซึ่งต่อมาขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็น จักรพรรดิทะกะกุระ เมื่อ พ.ศ. 1704

neg:
มินะโมะโตะ โนะ โยะชิสึเนะ
มินะโมะโตะ โนะ โยะชิสึเนะ เกิดเมื่อค.ศ. 1159 ที่นครเฮอังเกียว (เมืองเคียวโตะในปัจจุบัน) เกิดในตระกูลเซวะเง็นจิ (清和源氏) เป็นบุตรชายคนที่เก้าของ มินะโมะโตะ โนะ โยะชิโตะโมะ (源義朝) ซึ่งเป็น"โทเรียว" (棟梁) หรือประมุขตระกูลเซวะเง็นจิ เกิดกับนางโทะกิวะ-โงเซ็ง (常盤御前) ซึ่งเป็นภรรยาน้อยของโยะชิโตะโมะ เมื่อแรกเกิดโยะชิสึเนะมีชื่อว่า อุชิวะกะ-มะรุ (牛若丸) มีพี่ชายมารดาเดียวกันอยู่สองคนคือ อิมะวะกะ-มะรุ (今若丸) ต่อมาคือ พระภิกษุอะโนะ เซ็งโจ (阿野全成) และโอะสึวะกะ-มะรุ (乙若丸) ต่อมาคือพระภิกษุกิเอ็ง (義円)

neg:
ชิเงะมะซะ คะวะกะมิ
ชิเกมาซา คาวากามิ () นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อ 29 สิงหาคม พ.ศ. 2482 ที่เมืองโกชิ ประเทศญี่ปุ่น สถิติการชก 27 ครั้ง ชนะ 25 (น็อค 12) แพ้ 2

neg:
อะชิกะงะ โยะชิโนะริ
อะชิกะงะ โยะชิโนะริ เกิดเมื่อค.ศ. 1394 เป็นบุตรชายของโชกุนอะชิกะงะ โยะชิมิสึ () กับภรรยาน้อยคือนางฟุจิวะระ โนะ โยะชิโกะ () มีพี่ชายร่วมมารดาคืออะชิกะงะ โยะชิโมะชิ () ในปีเดียวกันกับที่โยะชิโนะริเกิดขึ้น โชกุนโยะชิมิสึผู้เป็นบิดาได้สละตำแหน่งโชกุนให้แก่โยะชิโมะพี่ชาย ขึ้นครองตำแหน่งโชกุนต่อจากบิดา เพื่อไม่ให้เกิดความขัดแย้งทางการเมือง โยะชิโนะริจึงบรรพชาเป็นพระภิกษุได้รับฉายาว่า พระภิกษุกิเอ็ง () ในค.ศ. 1408

neg:
มินะโมะโตะ โนะ โยะชิโตะโมะ
มินะโมะโตะ โนะ โยะชิโตะโมะ () (1123-11 กุมภาพันธ์ 1160) เป็นซะมุไรคนสำคัญในช่วงปลายยุค  เฮอัง  และเป็นบิดาของ  มินะโมะโตะ โนะ โยะริโตะโมะ  โชกุนคนแรกของญี่ปุ่น

neg:
มินาโมโตะ โนะ โยริโตโมะ
ในค.ศ. 1180 เจ้าชายโมะชิฮิโตะ (以仁王) ซึ่งไม่พอพระทัยการปกครองของตระกูลไทระ ออกประกาศให้สมาชิกตระกูลเซวะเง็นจิที่ยังมีชีวิตอยู่ทั่วญี่ปุ่นลุกฮือขึ้นต่อต้านการปกครองของตระกูลไทระ โยะริโตะโมะจึงได้โอกาสรวบรวมกำลังพลเพื่อต่อสู้กับตระกูลไทระด้วยความช่วยเหลือของโฮโจ โทะกิมะซะ และตั้งฐานที่มั่นที่เมืองคะมะกุระ จังหวัดคะนะงะวะในปัจจุบัน โยะริโตะโมะมีนโยบายที่เน้นการสร้างฐานสนับสนุนในภูมิภาคคันโตทางตะวันออกของญี่ปุ่น

neg:
ชิเงรุ มิยาโมโตะ
ในวันที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2549 มิยาโมโตะได้ปรากฏชื่อในนิตยสารไทม์ เป็นบุคคลสำคัญในเอเชีย พร้อมกับ ฮายาโอะ มิยาซากิ มหาตมะ คานธี แม่ชีเทเรซา บรูซ ลี และ ดาไลลามะ และ เขาได้ถูกเสนอชื่อในฐานะบุคคลที่มีอิทธิพลสำคัญของโลกประจำปี 2550

neg:
ยุคคามากูระ
ในช่วงปลายยุคเฮอังราชสำนักญี่ปุ่นเมืองเกียวโตตกอยู่ภายใต้การครอบงำของตระกูลไทระซึ่งมีผู้นำคือไทระ โนะ คิโยะโมะริ ในค.ศ. 1180 เจ้าชายโมะชิฮิโตะได้ออกประกาศรณรงค์สงครามให้ซะมุไรตระกูลเซวะเง็นจิ () หรือตระกูลมินะโมะโตะที่ยังคงหลงเหลืออยู่ทั่วญี่ปุ่น ลุกฮือขึ้นต่อต้านการปกครองตระกูลไทระ เป็นจุดเริ่มต้นของสงครามเก็มเป () มินะโมะโตะ โนะ โยะริโตะโมะ () ด้วยความช่วยเหลือของ โฮโจ โทะคิมะซะ () ตั้งตนเป็นใหญ่ในภูมิภาคคันโตทางภาคตะวันออกของญี่ปุ่น โดยมีฐานที่มั่นอยู่ที่เมืองคามากูระ () ในขณะเดียวกันในภาคตะวันตกมินะโมะโตะ โนะ โยะชิสึเนะ สามารถเอาชนะตระกูลไทระได้ในยุทธนาวีดังโนะอุระ () ในค.ศ. 1185 ทำให้ตระกูลไทระต้องพบกับจุดจบลงและอำนาจในการปกครองย้ายมาอยู่ที่โยะริโตะโมะ ในค.ศ. 1189 โยะริโตะโมะทำสงครามโอชู () ต่อสู้กับตระกูลฟุจิวะระแห่งโอชูจนสามารถผนวกภูมิภาคโทโฮะกุเข้ามาในการปกครองได้ในที่สุด ในค.ศ. 1192 โยะริโตะโมะได้รับการแต่งตั้งให้เป็น"เซอิไทโชกุน" ()

neg:
ไทระ โนะ คิโยโมริ
การขึ้นครองราชย์ของจักรพรรดิโกะ-ชิระกะวะ ทำให้ขุนนางข้ารับใช้คนสนิทของจักรพรรดิคือ พระภิกษุชินเซ (信西) ชื่อเดิมว่า ฟุจิวะระ โนะ มิชิโนะริ (藤原通憲) ขึ้นมามีอำนาจในราชสำนัก พระภิกษุชินเซให้การสนับสนุนคิโยโมริอย่างมาก โดยผลักดันให้คิโยโมริได้รับการแต่งตั้งเป็น"ดะไซ โนะ ไดนิ" (大宰大弐) หรือผู้ปกครองเกาะคีวชู ในค.ศ. 1158 แต่การขึ้นสู่อำนาจของพระภิกษุชินเซสร้างความไม่พอใจแก่ขุนนางคนอื่นๆ โดยเฉพาะฟุจิวะระ โนะ โนะบุโยะริ (藤原信頼) อีกทั้งความก้าวหน้าในอาชีพของคิโยโมริยังสร้างความอิจฉาให้แก่มินะโมะโตะ โนะ โยะชิโตะโมะ ซึ่งไม่ได้รับการปูนบำเหน็จเท่าที่ควรและดำรงตำแหน่งเป็นเพียงแค่คนเลี้ยงม้าในพระราชวัง
ค.ศ. 1158 จักรพรรดิโกะ-ชิระกะวะทรงสละราชสมบัติให้พระโอรสขึ้นครองราชย์ต่อเป็นจักรพรรดินิโจ ค.ศ. 1160 ในขณะที่คิโยโมริได้เดินทางออกจากเมืองเฮอังเพื่อทำการคารวะสถานที่ศักดิ์สิทธิ์นอกเมือง ฟุจิวะระ โนะ โนะบุโยะริ จึงวางแผนร่วมกับ มินะโมะโตะ โนะ โยะชิโตะโมะ ในการก่อการยึดอำนาจ โยะชิโตะโมะยกทัพเข้ายึดพระราชวังกุมองค์จักรพรรดินิโจไว้ และยกทัพเข้าโจมตีตำหนักซันโจ (三条殿) อันเป็นที่ประทับของอดีตจักรพรรดิโกะ-ชิระกะวะ เข้าสังหารข้าราชบริพารของอดีตจักรพรรดิไปมากรวมถึงพระภิกษุชินเซด้วย แล้วจึงกุมองค์อดีตจักรพรรดิไว้

neg:
โยชิ
ชิเงะรุ มิยะโมะโตะได้เริ่มสัมภาษณ์เกี่ยวกับที่เขาต้องการมาริโอขี่สัตว์ที่เป็นสหายหลังจากความสำเร็จเกี่ยวกับเกมซูเปอร์มาริโอบราเธอร์ส ข้อจำกัดในแฟมิคอมเก็บความเป็นไปได้แต่ด้วยการพัฒนาซูเปอร์แฟมิคอมแล้วคู่หูสัตว์ของมาริโอก็โดนสร้างขึ้น โยชิโดนสร้างโดยชิเงะฟุมิ ฮิโนะนักออกแบบกราฟฟิค
โยชิ ชิเงะฟุมิ ฮิโนะเอามาจากตัวละครในนินเทนโด ทามากอน มาจากเกมเดวิลเวิล์ดซึ่งลักษณะคล้ายๆโยชิ ทามากอนเป็นกิ้งก่าสีเขียวฟักออกมาจากไข่และสามารถกินศัตรูด้วยปากของเขาได้แล้วทำเสียงดังเมื่อมันฟักเหมือนที่โยชิทำในเกมซูเปอร์มาริโอเวิล์ดนอกจากนี้ตามด้วยทาเคชิ เทสึกะในหนังสือ"ประวัติซูเปอร์มาริโอในปี 1985-2010" แต่เดิมโยชิจะเป็นคุปปะและอานของโยชิควรจะเป็นกระดอง การออกแบบโยชิโดนเปลี่ยนแปลงและปรับแต่งระหว่างเกมมีมากกว่ากระบวนการของยุคซูเปอร์แฟมิคอมและยุคของนินเทนโด 64 ในการปรากฎตัวครั้งแรกของมัน โยชิคอยาว แขนเล็ก โยชิเตี้ยและอ้วนกว่าด้วยแขนที่ยาวกว่าและมือที่เหมือนกว่ามนุษย์ ในเกมโยชิ สตอรี่ โยชิโดนเติมวัดส่วนที่ตรงกว่านี้ และการออกแบบเกมโยชิ สตอรี่เหมือนกับการออกแบบทั่วไปโยชิที่ใช้ตั้งแต่ที่เคยเป็นมา
ในภาคซูเปอร์มาริโอเวิลด์โยชิปรากฎตัวแค่สี่สี สีเขียว สีแดง สีฟ้า และ สีเหลือง ด้วยเวทย์มนตร์ของบาวเซอร์ทำให้โยชิ ทั้งหมดยกเว้น โยชิสีเขียว และไข่เหล่านั้นโดนส่งไปให้คุปปะลิงส์เพื่อดูแลไข่ไม่ให้โดนชิงไปและเมื่อโยชิสีเขียวจะไปช่วยพวกเพื่อนๆของเขาแต่เขาโดนกับดักทำให้เขาเข้าไปในกล่องในเกาะโยชิ ในที่สุดมาริโอและลุยจิก็ปล่อยให้เขาเป็นอิสระโยชิสีเขียวได้เตือนพวกเขาว่าในเกาะโยชิอันตราย และทั้งสามก็ไปช่วยเพื่อนของโยชิและเจ้าหญิงพีชไปด้วยกัน โยชิสามารถใช้ลิ้นของเขากินศัตรูเกือบทุกตัวในเกมรวมไปถึงโยชิสามารถกินศัตรูที่มาริโอและลุยจิไม่สามารถล้มได้ ถ้าศัตรูโจมตีเขา เขาจะวิ่งหนีทิ้งมาริโอและลุยจิแต่ก็สามารถกลับไปขี่ได้อีกครั้งเมื่อมาริโอและลุยจิตามมันมันก็จะหยุดวิ่งและจะสามารถขี่ได้อย่างเดิม ในเกมโยชิไม่สามารถเข้าบ้านผีสิงได้ (ยกเว้นเรือผีสิง) ปราสาทของคุปปะลิงส์ และปราสาทของบาวเซอร์เพียงได้แค่รออยู่ข้างนอกรอมาริโอและลุยจิกลับมา โยชิสามารถกินกระดองของคุปปะได้เมื่อกินจะไม่สามารถกลืนได้แต่จะสามารถปล่อยมาอีกครั้งเป็นพลัง กินกระดองคุปปะสีแดงแล้วสามารถพ่นไฟ กินกระดองของคุปปะสีฟ้าแล้วสามารถบินได้ ยกเว้นกระดองของคุปปะสีเขียวซึ่งไม่ได้พลังอะไร

neg:
โทกูงาวะ โยชิโนบุ
โทกูงาวะ โยชิโนบุ เกิดอยู่ที่นครเอะโดะ (โตเกียว) โดยเป็นบุตรคนที่ 7 ของโทกูงาวะ นะริอะกิ ไดเมียวแห่งแคว้นมิโตะ ซึ่งแคว้นนี้นับเป็น 1 ใน 3 สายตระกูลสำคัญของตระกูลโทกูงาวะ (โกะซังเคะ) ซึ่งมีสิทธิ์ที่จะได้รับเลือกให้ขึ้นสืบทอดตำแหน่งโชกุน

neg:
ราชสำนักเกียวโต
ในช่วงปลาย ยุคเฮอัง ราวปี ค.ศ. 1192 มินะโมะโตะ โนะ โยะริโตะโมะ จากตระกูล มินะโมะโตะ สามารถสถาปนาตนเองขึ้นเป็นโชกุนคนแรกของญี่ปุ่นพร้อมกับย้ายศูนย์กลางอำนาจจาก เฮอัง หรือ เคียวโตะ ในปัจจุบันไปยัง คะมะกุระ ทำให้ยุคสมัยนั้นเรียกกันว่า ยุคคะมะกุระ

neg:
ไซโต ฮะจิเมะ
ข้อมูลเกี่ยวกับช่วงปฐมวัยของไซโตมีอยู่น้อยมาก เขาเกิดที่นครเอะโดะ แคว้นมุซะชิ (ปัจจุบันคือกรุงโตเกียว) เมื่อแรกเกิดนั้นเขามีชื่อว่า "ยะมะงุจิ ฮะจิเมะ" () โดยเป็นบุตรชายของยะมะงุจิ ยูสุเกะ () อะชิงะรุสังกัดแคว้นอะกะชิ ผู้มียศเป็น "โกะเคะนิง" (ยศระดับล่างของผู้สวามิภักดิ์ที่ขึ้นตรงต่อรัฐบาลโชกุนโทะกุงะวะ) ไซโตมีพี่ชายชื่อฮิโระอะกิ และพี่สาวชื่อคะสึ ตามบันทึกของครอบครัวไซโตที่ได้รับการตีพิมพ์แล้วกล่าวว่า เขาได้หนีไปจากเมืองเอะโดะในปี ค.ศ. 1862 หลังจากพลั้งมือสังหารซามูไรระดับฮะตะโมะโตะผู้หนึ่ง โดยหนีไปอยู่ที่นครเกียวโตและสอนวิชาดาบอยู่ในโดโจ (โรงฝึก) ของชายคนหนึ่งชื่อโยะชิดะ ซึ่งเคารพนับถือของพ่อไซโตมาตั้งแต่อดีต วิชาดาบของเขานั้นปรากฏชัดเจนว่าเป็นแนวทางของสำนักอิตโตรีวและสำนักมุไกรีว

neg:
ชิโดะ
เกิดวันที่8กุมภาพันธ์ ที่จังหวัดไซตะมะ

neg:
มิชิมะ ยูกิโอะ
มิชิมะ ยูกิโอะ หรือชื่อเกิดว่า ฮิราโอกะ คิมิตาเกะ เกิดเมื่อ ค.ศ. 1925 ในครอบครัวที่มีบรรพบุรุษเป็นซามูไร ตอนยังเป็นเด็ก ยูกิโอะอาศัยอยู่กับคุณย่า จนถึงปี ค.ศ. 1937 เขาก็ย้ายกลับไปอยู่กับครอบครัว ยูกิโอะเป็นเด็กเรียนดี และสนใจในวรรณกรรมตะวันตก งานเขียนของเขาได้รับการตีพิมพ์ตั้งแต่สมัยเขาอยู่ชั้นมัธยมศึกษา เมื่อเรียนกฎหมายที่มหาวิทยาลัยโตเกียว เขาก็เปลี่ยนมาใช้นามปากกา "มิชิมะ ยูกิโอะ" เพื่อปกปิดอายุตัวเอง หลังเรียนจบ ยูกิโอะทำงานในกระทรวงการคลัง แต่ต่อมาก็ลาออกมาเขียนนิยาย เขามีแนวคิดที่จะฟื้นฟู "บูชิโด" และต่อต้านการพัฒนาแบบตะวันตกของญี่ปุ่น ยูกิโอะมีความคิดว่าจักรพรรดิโชวะควรสละราชสมบัติ เพื่อแสดงความรับผิดชอบที่ญี่ปุ่นแพ้สงครามโลกครั้งที่สอง จึงเริ่มรวบรวมผู้คน จนในวันที่ 25 พฤศจิกายน ค.ศ. 1970 ยูกิโอะและพรรคพวกอีก 4 คนก็บุกยึดศูนย์บัญชาการกองกำลังป้องกันตนเองญี่ปุ่น จับผู้บัญชาการเป็นตัวประกัน และปลุกระดมให้กองทัพก่อรัฐประหาร แต่ไม่เป็นผล ยูกิโอะจึงกระทำเซ็ปปูกุ หรือคว้านท้องตัวเอง

neg:
ชิซะโตะ ทะเกะมุระ
ชิซะโตะ ทะเกะมุระ (; ; 30 สิงหาคม ค.ศ. 1987 — ) เป็นนักกอล์ฟอาชีพ ซึ่งเป็นนักกีฬาที่เกิดในจังหวัดโอซะกะ และสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนมัธยมต้นฟุกุอิ เธอมีส่วนสูงที่ 160 ซม. น้ำหนัก 55 กก. และมีขนาด อกเอวสะโพก อยู่ที่ 92 - 63 - 96 ซม. นอกจากนี้ เธอยังเป็นสมาชิกของหน่วย"โกะรุรุ"

neg:
มะมิโกะ โนะโตะ
มะมิโกะ โนะโตะ () เป็นนักพากย์หญิงชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2523 ที่เมืองคะนะซะวะ จังหวัดอิชิคะวะ ประเทศญี่ปุ่น จบการศึกษาจากโรงเรียนมัธยมปลายฮาคุริคุกาคุเอ็น ปัจจุบันสังกัดค่ายออฟฟิศโอซาวะ ผลงานการพากย์ที่โดดเด่น ได้แก่ มิยาซากิ โนโดกะ จากเรื่องคุณครูจอมเวท เนกิมะ!, แองโกล มัวร์ จากเรื่องเคโรโระ ขบวนการอ๊บอ๊บป่วนโลก, สึคาโมโตะ ยาคุโมะ จากเรื่องสกูลรัมเบิ้ล สูตรรักฉบับนักเรียน, เอ็นมะ ไอ จากเรื่องสัญญามรณะ ธิดาอเวจี, อิจิโนเซะ โคโตมิ จากเรื่องแคลนนาด เป็นต้น

neg:
จักรพรรดิสึจิมิกาโดะ
จักรพรรดิสึจิมิกาโดะ ประสูติเมื่อวันที่ 3 มกราคม ค.ศ. 1194 ณ พระราชวังหลวง นครหลวงเคียวโตะ เป็นพระราชโอรสใน จักรพรรดิโกะ-โทบะ มีพระนามเดิมว่า เจ้าชายโทเมฮิโตะ

neg:
มิโนรุ ชิโรตะ
ทว่า ไม่นานนัก ที่ญี่ปุ่นก็เกิดสงคราม มิโนรุผู้มีนิสัยเกลียดการทะเลาะวิวาท จึงได้ย้ายไปอาศัยอยู่ในเมืองอันสุขสงบอย่างเกียวโต จากนั้นในปี ค.ศ. 1921 เขาก็สอบเข้ามหาวิทยาลัยเกียวโตเตโกคุ มิโนรุตั้งใจที่จะศึกษาเกี่ยวกับเชื้อ จุลินทรีย์ ที่ก่อให้เกิดโรคภัยหลายชนิด โดยเฉพาะโรคบิด และโรคท้องร่วงในเด็ก โดยมีศาสตราจารย์เค็นจิ คิโยโนะ คอยดูแลและติดตามการค้นคว้าวิจัยของเขาอยู่ห่าง ๆ

neg:
พระนิจิเร็ง
พระนิชิเร็งเกิดในวันที่ 16 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1222 (พ.ศ. 1765) หรือปีที 1 แห่งสมัยโจโอ ในยามรุ่งอรุณ เป็นบุตรชาวประมง หมู่บ้านโตโจ ตำบลนางาสะ เมืองอาวะ (ปัจจุบันคือจังหวัดชิบะ) ประเทศญี่ปุ่น นามในวัยเด็กคือเซ็นนิชิ มาโร โยมบิดาชื่อมิคุนิ โนะ ไทฝุ ชิเงะทาดะ โยมมารดาชื่ออุเมะงิขุ

neg:
นารา ชิกามารุ
นารา ชิกามารุ (; ) เป็นตัวละครในมังงะและอนิเมะซีรีส์"นินจาคาถาโอ้โฮเฮะ" ที่ได้รับการสร้างสรรค์โดยมะซะชิ คิชิโมะโตะ ในอนิเมะและมังงะ ชิกามารุเป็นนินจาในหมู่บ้านโคโนฮะ เขาเป็นสมาชิกคนหนึ่งของทีม 10 ซึ่งเป็นกลุ่มของนินจาที่ประกอบด้วยอาคิมิจิ โจจิ, ยามานากะ อิโนะ และมีผู้นำทีมชื่อซารุโทบิ อาซึมะ ซึ่งชิกามารุเป็นตัวละครที่มีนิสัยขี้เกียจ และไม่เต็มใจที่จะใช้ความฉลาดอันน่าอัศจรรย์ของเขา และได้มีการตั้งข้อสังเกตว่าคิชิโมะโตะซึ่งเป็นผู้เขียนนั้น มีความชอบต่อชิกามารุเนื่องด้วยมีนิสัยชอบความสบาย นอกเหนือจากอนิเมะและมังงะซีรีส์"นินจาคาถาโอ้โฮเฮะ" ชิกามารุยังได้ปรากฏตัวในเวอร์ชันภาพยนตร์ถึงสี่ภาค เช่นเดียวกับสื่ออื่น ๆ อีกหลายสื่อที่เกี่ยวข้องกับซีรีส์ ซึ่งประกอบไปด้วยวิดีโอเกมและออริจินอลวิดีโอแอนิเมชัน

neg:
ทาเกดะ ชิงเง็ง
ทาเคดะ ชิงเก็นเกิดเมื่อ ค.ศ. 1521 ที่ปราสาทโคฟุ () แคว้นคาอิ จังหวัดยามานาชิในปัจจุบัน เป็นบุตรชายคนโตของทาเคดะ โนบูโตระ () ไดเมียวแห่งแคว้นคาอิ กับนางโออิ () ภรรยาเอกของโนบูโตระ ในปีเดียวกันนั้นเองโนบูโตระผู้เป็นบิดามีชัยชนะเหนือตระกูลอิมางาวะ () เมื่อเสร็จสิ้นการรบจึงได้ตั้งชื่อให้บุตรชายว่า คัตสึจิโยะ () ในค.ศ. 1534 คัตสึจิโยะได้แต่งงานกับบุตรสาวของอูเอซูงิ โทโมโอกิ () แต่ทว่าภรรยาคนแรกของคัตสึจิโยะได้เสียชีวิตลงในปีเดียวกัน ในค.ศ. 1535 คัตสึจิโยะจึงแต่งงานใหม่อีกครั้งกับบุตรสาวของซันโจ คินโยริ () ซึ่งเป็นขุนนางในราชสำนักเกียวโต เนื่องด้วยความสัมพันธ์อันดีกับเมืองเกียวโต ทำให้ในพิธี"เง็นปุกุ"ของคัตสึโยริในปีเดียวกันนั้น คัตสึโยริได้รับชื่อ "ฮารุ" จากโชกุนอาชิกางะ โยชิฮารุ () รวมทั้งได้คำว่า "โนบุ" จากโนบูโตระบิดาของตน รวมกันได้ชื่อใหม่ว่า ทาเคดะ ฮารูโนบุ ()

neg:
โยชิโกะ ยามางูจิ
เธอเกิดในครอบครัวชาวญี่ปุ่นในแมนจูกัว มีชื่อจริงว่า โยชิโกะ ยามางูจิ บิดาเป็นวิศวกรบริษัทรถไฟที่โยกย้ายมาจากจังหวัดซางะ ชื่อ ฟูมิโอะ ยามางูจิ () ส่วนมารดาชื่อ ไอ อิชิบาชิ () โยชิโกะได้เปลี่ยนมาใช้ชื่อจีนสองครั้ง ครั้งแรกเธอเปลี่ยนมาใช้ชื่อ หลี่ เซียงหลาน อันมีความหมายว่า "นางกล้วยไม้หอม" จากการเป็นบุตรบุญธรรมของ พลเอก หลี่ จี้ชุน () และอีกครั้งในชื่อ พาน ซูหัว () จากการเป็นบุตรบุญธรรมของนักการเมืองชื่อ พาน อี้กุ้ย () ซึ่งพ่อบุญธรรมทั้งสองเป็นเพื่อนสนิทของบิดา

neg:
มินะโมะโตะ โนะ สึเนะโมะโตะ
มินะโมะโตะ โนะ สึเนะโมะโตะ ( ; 1437 – 1504) ซะมุไร และ เจ้าชายแห่งญี่ปุ่นโดยพระองค์เป็นต้นตระกูล เซวะ เก็นจิ อันเป็นสาขาย่อยสาขาหนึ่งของ ตระกูลมินะโมะโตะ

neg:
มุระซะกิ ชิกิบุ
มุระซะกิ ชิกิบุ เกิดเมื่อราว ค.ศ 973 ในนครหลวง[[เฮอังเกียว]] เธอเกิดในครอบครัวขุนนางเล็กๆที่เป็นสาขาทางเหนือของตระกูล[[ฟุจิวะระ]]อันยิ่งใหญ่

neg:
จักรพรรดิจิมมุ
ในยะมะโตะ มีบุคคลนาม "นิงิฮะยะฮิ โนะ มิโกะโตะ" เป็นผู้สืบเชื้อสายมาจากเทพใน "ทะกะมะงะฮะระ" ดินแดนแห่งเทพ เดิมเขาถูกพิทักษ์โดยนะงะซุเนะฮิโกะ แต่เมื่อนิงิฮะยะฮิได้พบกับจิมมุแล้ว เขายอมรับในตัวของจิมมุ ณ จุดนี้เอง ทำให้จิมมุกล่าวว่าจะขึ้นครองบัลลังก์แห่งญี่ปุ่น

neg:
ฮิจิกาตะ โทชิโซ
ฮิจิกาตะ โทชิโซ มีชื่อจริง (อิมินะ) ว่า "โยชิโตโยะ" เกิดเมื่อวันที่ 31 พฤษภาคม ค.ศ. 1835 ที่หมู่บ้านอิชิดะ ตำบลทามะ แคว้นมูซาชิ (พื้นที่เมืองฮิโนะ จังหวัดโตเกียวในปัจจุบัน) มีพี่น้องร่วมบิดามารดาเดียวกัน 6 คน โดยเขาเป็นคนสุดท้อง พ่อของเขาเป็นชาวนาผู้ขยันขันแข็ง ซึ่งเสียชีวิตหลังจากฮิจิกาตะเกิดได้เพียง 3 เดือน ต่อมาเมื่ออายุได้ 6 ปี แม่ของเขาเสียชีวิตลงอีกคนหนึ่ง ซ้ำร้ายพี่ชายคนโตก็เกิดตาบอด ฮิจิกาตะจึงต้องไปอยู่ในความอุปการะของพี่ชายคนรองและพี่สะใภ้

neg:
คิตะงะวะ อุตะมะโระ
โดยทั่วไปแล้วก็เชื่อกันว่าเมื่อยังเป็นเด็กอุตะมะโระก็ไปเป็นลูกศิษย์ของจิตรกรโตริยะมะ เซกิเอ็ง และข้อมูลบางแหล่งเชื่อว่าอุตะมะโระอาจจะเป็นบุตรของโตริยะมะ เซกิเอ็งด้วยก็เป็นได้ แต่ที่ทราบคืออุตะมะโระพำนักอยู่ในบ้านของโตริยะมะ เซกิเอ็งขณะที่เติบโตขึ้นมา และความสัมพันธ์ระหว่างจิตรกรสองคนนี้ก็ดำเนินต่อมาจนกระทั่งเซกิเอ็งเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1788 เซกิเอ็งเดิมได้รับการฝึกหัดที่โรงเรียนคาโน แต่เมื่อมีอายุในวัยกลางคนเซกิเอ็งก็หันไปหาการวาดภาพอุกิโยะซึ่งเป็นภาพประเภทหนึ่งของภาพพิมพ์แกะไม้ เซกิเอ็งมีลูกศิษย์หลายคนแต่ก็ไม่มีผู้ใดที่มีชื่อเสียงเป็นที่รู้จัก

neg:
เจ้าหญิงชิกะโกะ เจ้าคะซุ
เจ้าหญิงคาซูโนมิยะประสูติเมื่อค.ศ. 1846 ที่นครหลวงเกียวโต ทรงเป็นพระธิดาของพระจักรพรรดินินโก กับพระสนมคือนางฮาชิโมโตะ สึเนโกะ () พระบิดาคือพระจักรพรรดินินโกเสด็จสวรรคตก่อนที่เจ้าหญิงชิกาโกะจะประสูติเพียงหนึ่งเดือน หลังจากที่ให้กำเนิดเจ้าหญิงชิกาโกะแล้วพระสนมฮาชิโมโตะ สึเนโกะ พระมารดาจึงได้ปลงผมบวชเป็นชีได้รับชื่อว่า คังเงียว-อิง () เมื่อเจ้าหญิงมีพระชนมายุได้ห้าวัน พระเชษฐาคือพระจักรพรรดิโคเมโปรดฯให้เจ้าหญิงขึ้นทรงกรม พระนามกรมว่า คาซูโนะมิยะ () ในค.ศ. 1851 เมื่อพระชนมายุได้ห้าพรรษา เจ้าหญิงคาซูโนะมิยะทรงได้รับการหมั้นหมายกับเจ้าชายอาริซูกาวะ ทารูฮิโตะ ()

neg:
ชิโฮะ โยชิมูระ
ชิโฮะ โยะชิมุระ เกิดที่อิเซะฮะระ จังหวัดคะนะงะวะ เธอเริ่มเล่นวอลเลย์บอลตั้งแต่เป็นนักเรียนระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 และเมื่อเธอเข้าศึกษาต่อที่โรงเรียนมัธยมปลายคะวะซะกิ ทะจิบะนะ ใน ค.ศ. 2007 เธอสามารถสร้างผลงาน ด้วยการพาทีมดังกล่าว ติดอันดับหนึ่งใน 4 ทีมยอดเยี่ยม ในการแข่งขันกีฬาวอลเลย์บอลมัธยมปลายแห่งประเทศญี่ปุ่น

neg:
ยามาอูจิ ชิโยะ
ชิโยะเกิดเมื่อปี ค.ศ. 1557 โดยพ่อของนางเป็นซามูไรแต่ถูกฆ่าตายพร้อมภรรยาทำให้นางกำพร้าพ่อแม่ตั้งแต่เด็ก ต่อมานางได้หนีมาเจอกับคาซูโตโยะในวัยหนุ่ม และเขาได้พานางไปรับใช้แม่ของเขา ต่อมาแม่ของคาซูโตโยะได้จัดงานแต่งงานให้กับเขาและชิโยะที่โตเป็นสาวแล้ว

neg:
ชินจิ ทะนิมุระ
ชินจิ ทานิมูระ () เกิดเมื่อวันที่ 11 ธันวาคม ปี พ.ศ. 2491 เกิดในจังหวัดโอซะกะ ประเทศญี่ปุ่น เป็นทั้ง นักร้อง และนักแต่งเพลง ผลงานที่รู้จักกันดี คือเพลงที่มีชื่อว่า ซึบะรุ (Subaru)

neg:
โทะกุงะวะ มุเนะตะเกะ
โทะกุงะวะ มุเนะตะเกะ (; 21 มกราคม 1716 — 15 กรกฎาคม 1776) ซะมุไรชาวญี่ปุ่นในช่วงกลาง ยุคเอะโดะ รู้จักในชื่อ ทะยะซุ มุเนะตะเกะ () ผู้นำคนแรกของตระกูล ทะยะซุ () ซึ่งเป็นสาขาย่อยของ ตระกูลโทะกุงะวะ โดยที่พำนักของเขาอยู่ภายใน ประตูทะยะซุ () ของ ปราสาทเอะโดะ ชื่อในวัยเด็กของเขาคือ โคจิโร ()

neg:
มิซะโอะ โอกะวะ
มิซะโอะ โอกะวะ () เป็นชาวญี่ปุ่นที่เป็นบุคคลที่อายุมากที่สุดในโลกหลักจากการเสียชีวิตของจิโระเอมอน คิมูระ เมื่อวันที่ 12 มิถุนายน พ.ศ. 2556 จนกระทั่งเธอตายในวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2558 เธอยังเป็นชาวญี่ปุ่นคนสุดท้ายที่เกิดในคริสต์ศตวรรษที่ 19

neg:
ชุนอิชิ มิยะโมะโตะ
ชุนอิชิ มิยะโมะโตะ () เป็นนักร้องและนักพากย์ชายชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2529 ที่จังหวัดโตเกียว กรุ๊ปเลือด A สังกัดค่าย tri-Arion สำหรับงานเพลง และค่าย ALP Music สำหรับงานพากย์

neg:
มินะโมะโตะ โนะ โยะชิสึเนะ
ในขณะที่พำนักอยู่ที่นครเฮอังเกียวโยะชิสึเนะได้พบรักกับนางชิซุกะ-โงเซ็ง ซึ่งเป็น"ชิระเบียวชิ" หรือนางรำศาลเจ้า แต่ในค.ศ. 1184 โยะริโตะโมะผู้เป็นพี่ชายได้บังคับให้โยะชิสึเนะสมรสกับนางซะโตะ-โงเซ็ง ซึ่งเป็นหลานสาวของแม่นมของโยะริโตะโมะเอง โยะชิสึเนะมีบุตรสาวกับนางซะโตะหนึ่งคน

neg:
ชินยะ ยะมะดะ
ชินยะ ยามาดะ () เกิดที่จังหวัดคานากาว่าประเทศญี่ปุ่นในวันที่ 13 มกราคม พ.ศ. 2513 รู้จักกันในนาม ชินยะอดีตมือกลองจากวงดนตรีวิชั่วร๊อค ลูน่า ซี(Luna Sea)

neg:
อะยะ อิชิงุโระ
อายะ อิชิงูโระ () หรือ อายะ ยามาดะ () (เกิดวันศุกร์ที่ 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2521) คือนักร้อง นักประพันธ์ และนักออกแบบงานแฟชั่นหญิงชาวญี่ปุ่น ที่คนส่วนใหญ่มักจะรู้จักกันในนามอดีตนักร้องรุ่นก่อตั้งของกลุ่ม "มอร์นิงมุซุเมะ"ในปีพ.ศ. 2540 อายะ อิชิงูโระ คือหนึ่งในผู้ที่ได้รับตำแหน่งรองชนะเลิศในโครงการคัดเลือกนักร้องให้แก่วงร็อก "ชารัม คิว" โดยหลังจากการคัดเลือกครั้งนั้นเสร็จสิ้นลง สึงกุ นักร้องนำของชารัม คิว และผู้จัดการคัดเลือกครั้งนั้น ได้นำเอาอิชิงูโระและเพื่อนที่ได้รับตำแหน่งเดียวกันอีก 4 คน ซึ่งได้แก่ นัตสึมิ อาเบะ, คาโอริ อีดะ, อาซูกะ ฟูซูกะ และยูโกะ นากาซาวะ มาทำงานเพลงร่วมกัน โดยสึงกุได้ให้สัญญาว่า เธอทั้งห้าคนจะได้ทำงานร่วมกับเขาแน่ ๆ ถ้าหากว่าพวกเธอสามารถทำให้ "ไอโนะทาเนะ" (เพลงซิงเกิลแรกของพวกเธอ) ขายได้ในจำนวน 50,000 ก๊อปปี้ขึ้นไป ภายในเวลา 5 วัน แต่ถึงแค่วันที่สี่ เธอและเพื่อนของเธอก็สามารถทำตามข้อแม้ของสึงกุได้ ทำให้พวกเธอได้ร่วมงานกันอย่างเป็นทางการภายใต้ชื่อกลุ่มว่า "มอร์นิงมุซุเมะ"

neg:
ฟุจิวะระ โนะ มิชินะงะ
มิชินะงะเกิดเมื่อค.ศ. 996 ที่เมืองเฮอังเกียว เมืองเกียวโตในปัจจุบัน เป็นบุตรคนที่ห้าของ (藤原兼家) เป็นบุตรคนสุดท้องที่เกิดกับนางฟุจิวะระ โนะ โทะกิฮิเมะ (藤原時姫) มีพี่ชายร่วมมารดาสองคนได้แก่ ฟุจิวะระ โนะ มิชิตะกะ (藤原道隆) และฟุจิวะระ โนะ มิชิกะเนะ (藤原道兼) มีพี่สาวร่วมมารดาสองคนคือ ฟุจิวะระ โนะ โชชิ (藤原超子) และฟุจิวะระ โนะ เซ็งชิ (藤原詮子)

neg:
โชตาโร อิชิโนโมริ
โชตาโร เกิดเมื่อวันที่ 25 มกราคม ค.ศ. 1938 ที่จังหวัดมิยางิ ขณะกำลังศึกษาในชั้นมัธยมปลายที่จังหวัดมิยางิ ได้ทำเดบิวเรื่องนิคิวเทงชิ หลังเรียนจบแล้วเดินทางไปโตเกียว และเข้าสู่เส้นทางแห่งการเป็นนักเขียนการ์ตูน เริ่มตั้งแต่เรื่องคาเมนไรเดอร์และเรื่องอื่น ๆ ที่ได้รับความนิยมอย่างสูงตามมาอีกมากมาย ต่อมาในปี 1984 ได้เปลี่ยนชื่อใหม่เป็น อิชิโนโมริ เพื่อเปลี่ยนอารมณ์ให้เหมือนกับเป็นคนใหม่ในโอกาสฉลอง 30 ปีแห่งการทำเดบิวต์ และเขายังได้รับรางวัลต่าง ๆ จากเรื่องไซบอร์ก 009 และเรื่อง HOTEL เป็นต้น และผลงานต่าง ๆ ของเขาสร้างไว้นั้น ก็บันทึกในสถิติโลกว่าเป็นผู้สร้างผลงานมากที่สุดถึง 770 เรื่องด้วยกัน

neg:
ไทระ โนะ โทะกุโกะ
ไทระ โนะ โทะกุโกะ เกิดเมื่อค.ศ. 1155 ที่เขตโระกุฮะระ นครเฮอัง เมืองเกียวโตในปัจจุบัน เป็นธิดาคนแรกของไทระ โนะ คิโยะโมะริ กับนางไทระ โนะ โทะกิโกะ มีพี่ชายร่วมมารดาสองคนได้แก่ ไทระ โนะ มุเนะโมะริ และ ไทระ โนะ โทะโมะโมะริ มีน้องชายร่วมมารดาหนึ่งคนได้แก่ ไทระ โนะ ชิเงะฮิระ และมีน้องสาวร่วมมารดาอีกสองคนได้แก่ ไทระ โนะ โมะริโกะ กับ ไทระ โนะ ซะดะโกะ

neg:
มินาโมโตะ โนะ โยริโตโมะ
มินะโมะโตะ โนะ โยะริโตะโมะ เกิดเมื่อปีค.ศ. 1147 ที่เมืองอะสึดะ (熱田) แคว้นโอะวะริ (尾張) ใกล้กับเมืองนะโงะยะ จังหวัดไอจิในปัจจุบัน โยะริโตะโมะเกิดในตระกูลเซวะเง็นจิ (清和源氏) หรือตระกูลคะวะชิเง็นจิ (河内源氏) ซึ่งเป็นตระกูลซะมุไรที่มีชื่อเสียงและผลงานอย่างมากในสมัยเฮอัง โยะริโตะโมะเป็นบุตรชายคนที่สามของมินะโมะโตะ โนะ โยะชิโตะโมะ (源義朝) ซึ่งเป็น"โทเรียว" หรือประมุขแห่งตระกูลเซวะเง็นจิ ซึ่งเกิดกับนางยุระ-โงเซ็ง (由良御前) ภรรยาเอกของโยะชิโตะโมะ ซึ่งเป็นบุตรสาวของฟุจิวะระ โนะ ซุเอะโนะริ (藤原季範) นางยุระเป็นนางสนองพระโอษฐ์ในองค์หญิงมุเนะโกะ พระธิดาในจักรพรรดิโทะบะ โยะริโตะโมะเมื่อแรกเกิดได้รับชื่อว่า โอะนิมุชะ (鬼武者) มีพี่ชายต่างมารดาจำนวนสองคนได้แก่ มินะโมะโตะ โนะ โยะชิฮิระ (源義平) และ มินะโมะโตะ โนะ โทะโมะนะงะ (源朝長) มีน้องชายต่างมารดาอีกหกคน ที่เหลือรอดเติบโตขึ้นเป็นผู้ใหญ่ได้แก่ มินะโมะโตะ โนะ โนะริโยะริ (源範頼) และมินะโมะโตะ โนะ โยะชิสึเนะ (源義経) และมีน้องสาวมารดาเดียวกันคือ นางโบมง-ฮิเมะ (坊門姫) เมื่อเติบโตขึ้นโอะนิมุชะจึงเข้าพิธี"เง็มปุกุ"ได้รับชื่อว่า โยะริโตะโมะ

neg:
มิโอโกะ ฟูจิวาระ
มิโอโกะ ฟูจิวาระ (藤原 美央子, Fujiwara Mioko?) เกิดวันที่ 12 เมษายน จังหวัด ไซตามะ นักพากกย์การ์ตูนญี่ปุ่นPrivate Nurse as มิโอะ ซาโช/มิฮารุ อาโซ

neg:
ฮิกะรุ มิโดะริกะวะ
ฮิคารุ มิโดริคาวะ () เป็นนักพากย์ชายชาวญี่ปุ่น ผลงานเรื่องแรกของเขาคือ บทตัวประกอบในเรื่อง เออิชิสมองกล ต่อมาชื่อของเขาก็เริ่มเป็นที่รู้จักจากบท ชินโจ ใน ไซเบอร์ฟอร์มูล่า จากนั้นก็มีชื่อเสียงมากขึ้นจากบท ชินทาโร่ ในเรื่อง ปาปุว่าคุง และมาโด่งดังสุดขีดจากบท ฮีโร่ ยุย ใน กันดั้มวิง

neg:
โทกูงาวะ อิเอยาซุ
โทกูงาวะ อิเอยาซุ เกิดในค.ศ. 1542 ที่ปราสาทโอะกะซะกิ (岡崎城) ในแคว้นมิกะวะ (三河) จังหวัดไอจิในปัจจุบัน มีชื่อว่า ทะเกะชิโยะ (竹千代) อันเป็นชื่อบังคับของบุตรชายคนแรกของตระกูลมะสึไดระ เป็นบุตรชายคนแรกของ มะสึไดระ ฮิโระตะดะ (松平広忠) "ไดเมียว"แห่งแคว้นมิกะวะ และนางโอะได (於大の方) บุตรสาวของ"ไดเมียว"แคว้นข้างเคียง สองปีต่อมาในค.ศ. 1544 นางโอะไดมารดาของทะเกะชิโยะได้หย่าขาดจากฮิโระตะดะผู้เป็นบิดาและกลับไปยังแคว้นเดิมของตน

neg:
ตระกูลมินาโมโตะ
ตระกูลมินาโมโตะสืบเชื้อสายจากจักรพรรดิซะงะ ซึ่งครองราชย์ระหว่างปี พ.ศ. 1349 - 1352 โดยมีผู้นำตระกูลมาหลายชั่วอายุคนจนถึงปลายยุคเฮอัง ที่มีมินาโมโตะ โนะ ทะเมะโยะชิ จากสายเซวะเก็นจิ เป็นผู้นำเป็นช่วงที่ตระกูลอยู่ ในยุคตกต่ำเพราะถูกตระกูลไทระ ขึ้นมามีอำนาจแทน ในช่วงกบฏปีโฮเง็ง ปี พ.ศ. 1699 ทะเมะโยะชิและโยะชิโตะโมะ ลูกชายเกิดแตกคอกันเพราะโยะชิโตะโมะอยู่ฝั่งจักรพรรดิโกะ-ชิระกะวะ ส่วนทะเมะโยะชิอยู่ฝั่งอดีตจักรพรรดิโชะโตะกุ ซึ่งในที่สุดฝ่าย
จักรพรรดิโกะ-ชิระกะวะได้ชัยชนะ โยะชิโตะโมะจึงต้องประหารชีวิต ทะเมะโยะชิ ผู้เป็นบิดาตามพระบัญชาของจักรพรรดิโกะ-ชิระกะวะ และเขาได้เป็นผู้นำตระกูลสืบต่อมาแต่เขากลับได้รับปูนบำเหน็จให้เป็นเพียงเจ้าเมืองเล็ก ๆขณะที่ไทระ โนะ คิโยโมริ กลับได้เป็นขุนนางใหญ่ในราชสำนัก ทำให้โยะชิโตะโมะเกิดความไม่พอใจและกลายเป็นความแค้นในที่สุด

neg:
ชิษณุชา ตันติเมธ
ชิษณุชา ตันติเมธ (ชื่อเล่น: มิว) เกิดเมื่อวันที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2543 เป็นนักร้อง และนักแสดงชายชาวไทย จากการประกวดโครงการ "MBO THE AUDITION หน้าใหม่ พร้อมเกิด" ในชื่อรายการ "MBO The Idol Game หน้าใหม่..พร้อมเกิด" ของค่ายเอ็มบีโอทีนเอ็นเตอร์เทนเมนต์คอมมิวนิตี โดยมิวนั้นเลือกอยู่ทีม Sis Four ศกลรัตน์ วรอุไร

neg:
ไยบะ เจ้าหนูซามูไร
คุโรงาเนะ ไยบะ ซามูไรวัยกระเตาะอาศัยอยู่ที่เกาะอันห่างไกลกับพ่อของเขา คุโรงาเนะ เคนจูโร่ และสัตว์เลี้ยงที่เป็นทั้งเพื่อนและคู่หูอย่างคาเงโทร่า (เสือ) กับโชโนสุเกะ (แร้ง) วันหนึ่งทั้งหมดได้มาที่ญี่ปุ่นโดยบังเอิญและได้พบกับครอบครัวมิเนะ ไรโซ เคนจูโร่กับไรโซนั้นเป็นเพื่อนเก่าแก่และเป็นคู่แข่งกัน เคนจูโร่ขอให้บ้านมิเนะฝากเลี้ยงไยบะ เพื่อที่จะให้ความฝันของไยบะเป็นจริงนั่นคือซามูไรอันดับหนึ่งของญี่ปุ่น ส่วนบ้านมิเนะก็มีลูกสาวคือซายากะ ซึ่งซายากะนั้นต้องคอยดูแลไยบะอยู่ตลอดเนื่องจากไยบะไม่เคยเห็นโลกภายนอก

neg:
จิบะ มาโมรุ
จิบะ มาโมรุ (Chiba Mamoru) เป็นตัวละคร การ์ตูน จากเรื่อง "เซเลอร์มูน"

neg:
ชิเงโกะ ฮิงาชิกูนิ
เจ้าหญิงชิเงะโกะ ประสูติ ณ กรุงโตเกียว จักรวรรดิญี่ปุ่น ตั้งแต่สมัยที่พระราชบิดายังทรงดำรงตำแหน่งเป็นมกุฎราชกุมารอยู่ พระนามในวัยเด็กคือ เจ้าหญิงเทะรุ () พระองค์ไม่ได้ถูกเลี้ยงโดยพระราชบิดาและพระราชมารดาจนกระทั่งพระชนมายุได้ 3 ชันษา โดยระหว่างนั้นทรงถูกดูแลโดยนางกำนัล

neg:
มินะโมะโตะ โนะ โยะชิสึเนะ
อุชิวะกะมีความสามารถในการใช้ดาบตั้งแต่อายุยังน้อย โดยสามารถเอาชนะมุซะชิโบ เบ็งเก (武蔵坊弁慶) พระนักรบได้ที่สะพานโกโจ (五条大橋) ในนครเฮอังเกียว เบ็งเกจึงกลายเป็นผู้ติดตามคนสนิทของโยะชิสึเนะนับแต่บัดนั้น ในค.ศ. 1169 เมื่ออายุสิบเอ็ดปีอุชิวะกะจึงต้องพรากจากมารดาไปอยู่ที่วัดคุระมะ (鞍馬寺) ทางเหนือของนครเฮอังเกียวเพื่อเตรียมตัวบวชเป็นพระภิกษุตามที่ตกลงไว้ ได้รับชื่อใหม่ว่า ชะนะโอ (遮那王) อาศัยอยู่ที่วัดคุระมะจนกระทั่งค.ศ. 1174 ชะนะโอปฏิเสธที่จะบวชเป็นพระภิกษุ ได้ทำพิธี"เง็มปุกุ"ให้แก่ตนเองแล้วหลบหนีพร้อมกับเบ็งเกไปยังเมืองฮิระอิซุมิ (平泉) ในภูมิภาคโทโฮะกุทางเหนือ จังหวัดอิวะเตะในปัจจุบัน และได้รับการอุปถัมภ์โดย ฟุจิวะระ โนะ ฮิเดะฮิระ (藤原秀衡) ซะมุไรผู้ปกครองโอชู และได้รับนามจากฮิเดะฮิระว่า โยะชิสึเนะ

neg:
ชิโฮะ คิกุชิ
ชิโฮะ คิกุชิ () เป็นนักพากย์หญิงชาวญี่ปุ่น มีผลงานการพากย์มาแล้วมากมาย โดยบทที่ทำให้เธอเริ่มเป็นที่รู้จักในวงการก็คือ มิฮารุ ทาเทบายาชิ จากเกมโทคิเมคิเมโมเรียล อันโด่งดัง

neg:
ตระกูลอาชิกางะ
ตระกูลอาชิกางะสืบเชื้อสายมาจากตระกูลมินาโมโตะซึ่งสืบเชื้อสายมาจากพระจักรพรรดิเซวะ เรียกว่า ตระกูลเซวะเก็นจิ ( ) สาขาซึ่งตั้งรกรากอยู่ที่แคว้นคาวาจิ (จังหวัดโอซากะในปัจจุบัน) เรียกว่า ตระกูลคาวาจิเก็นจิ () หนึ่งในสมาชิกของตระกูลคาวาจิเก็นจิ คือ มินาโมโตะ โนะ โยชิอิเอะ () เป็นซามูไรที่มีชื่อเสียงในยุคเฮอัง มินาโมโตะ โนะ โยชิอิเอะ มีบุตรชายชื่อว่า มินาโมโตะ โนะ โยชิจิกะ () เป็นปู่ทวดของโชกุนคนแรก มินาโมโตะ โนะ โยริโตโมะ

neg:
ทากามัตสึ ทาโร
ทากามัตสึ ทาโรเกิดเมื่อปี 1842 ที่บ้านในแคว้นโทซะ (จังหวัดโคจิในปัจจุบัน) เป็นลูกชายคนเดียวของซากาโมโตะ ชิซุ พี่สาวคนโตของเรียวมะ ต่อมาชิซุได้ยกให้เป็นลูกบุญธรรมของเรียวมะกับนาราซากิ เรียว ภรรยา

neg:
มิบุ เคียวชิโร่
ก่อนที่เรื่องราวในหนังสือการ์ตูนจะเริ่มต้นนั้น เคียวชิโร่อาศัยอยู่ในตระกูลมิบุในฐานะองครักษ์พิทักษ์กางเขนแดงตั้งแต่ยังเด็กและได้รู้จักกับชีนะ ซาคุยะและจักรพรรดิแดง เมื่อยังเด็กๆนั้นเคียวชิโร่เป็นเด็กที่ใจดีมีเมตตา แต่เมื่อเวลาผ่านไป เคียวชิโร่ก็ได้รับการฝึกฝนจนกลายเป็นนักฆ่าเลือดเย็น จนวันหนึ่งเมื่อเขาได้รับคำสั่งให้ไปสังหารจักรพรรดิแดงที่หนีออกจากที่คุมขัง เขาก็พบว่าตัวเองมีน้ำตาไหลออกมาโดยที่ไม่เข้าใจว่าเพราะอะไร ซาคุยะที่เห็นเหตุการณ์จึงพาเคียวชิโร่หนีออกจากตระกูลมิบุ

neg:
นากาโอกะ ชินตาโร
นากาโอกะ ชินตาโร เกิดที่หมู่บ้านคิตากาวะ แคว้นโทซะ (ปัจจุบันอยู่ในเขตจังหวัดโคจิ) โดยเป็นบุตรชายของผู้ใหญ่บ้านคิตากาวะเมื่อ ค.ศ. 1838 ในปี ค.ศ. 1861 เขาได้เข้าศึกษาวิชาการต่าง ๆ และวิชาดาบในสำนักศึกษาที่ทาเกจิ ฮัมเปตะ จัดตั้งขึ้น และได้เป็นสมาชิกผู้ก่อตั้งกลุ่ม "โทซะกินโนโต" (กลุ่มผู้ภักดีแห่งโทซะ) ซึ่งเป็นองค์การทางการเมืองติดอาวุธที่ทาเกจิจัดตั้งขึ้นเพื่อส่งเสริมแนวคิด "ซนโนโจอิ" (เทิดทูนจักรพรรดิ ขับคนป่าเถื่อน)

neg:
นี-โย
นี-โย เกิดในรัฐอาร์คันซอ เมืองแคมเดน มีชื่อทางศาสนาว่า แชฟเฟอร์ ชิเมียร์ สมิธ บิดาของเขาเป็น ชาวอเมริกันเชื้อสายแอฟริกัน ส่วนมารดาของเขามีเชื้อสายผสมระหว่างชาวอเมริกันเชื้อสายแอฟริกันกับอเมริกันเชื้อสายจีน ทั้งคู่เป็นนักดนตรี ตั้งแต่ยังเด็กเขาอยู่กับแม่เพียงคนเดียวเพราะพ่อแยกทางกันไป และเพื่อหวังว่าจะได้โอกาสที่ดีขึ้น แม่ของเขาย้ายพร้อมครอบครัวไปอยู่ในลาสเวกัส รัฐเนวาดา

neg:
มิยะโกะ มะสึโมะโตะ
มิยะโกะ มะสึโมะโตะ (; ) เจ้าของฉายา แดนซิงควีน เกิดวันที่ 11 เมษายน ค.ศ. 1985 ที่กรุงโตเกียว เป็นทั้งนักแสดง, นางแบบ และนักมวยปล้ำอาชีพชาวญี่ปุ่น สำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยนิฮง ในสาขาศิลปะการแสดง และได้หันเข้าสู่การเป็นนักมวยปล้ำอาชีพในเวลาต่อมา โดยมี เอมิ ซากุระ ซึ่งเป็นนักมวยปล้ำที่มีชื่อเสียงเป็นผู้ฝึกสอน โดยมัตสึโมโตะ มิยาโกะ ได้ใช้เวลาฝึกฝนอย่างหนักนาน 4 เดือน ก่อนที่เธอจะสามารถชนะ ชิอิ โทมิยะ ซึ่งนับเป็นชัยชนะครั้งแรกของเธอ ปัจจุบัน เธอเป็นตัวแทนขององค์กรกาเคโนะฟูชิโปรเวรสลิง

neg:
ยะมะโมะโตะ คะกุมะ
คะกุมะเกิดที่แคว้นไอซุหรือบริเวณ จังหวัดฟุกุชิมะ ในปัจจุบันเมื่อวันที่ 25 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1828 ซึ่งตระกูลยะมะโมะโตะได้อ้างว่าสืบเชื้อสายจากขุนศึกคนสำคัญของ ทะเกะดะ ชิงเง็น นามว่า ยะมะโมะโตะ คันซุเกะ ซึ่งคะกุมะนับได้ว่าเป็นเด็กอัจฉริยะเลยทีเดียวเพราะสามารถอ่านออกเมื่ออายุเพียง 4 ปีและสามารถท่องจำบทกลอนภาษาจีนได้เมื่ออายุเพียง 5 ปีต่อมาใน ค.ศ. 1850 ขณะอายุได้ 22 ปีเขาถูกส่งไปยัง เอะโดะ หรือ กรุงโตเกียว ในปัจจุบันเพื่อร่ำเรียนวิชากับ คะสึ ไคชู ภายใต้การดูแลของ ซะกุมะ โชซัง อาทิ รันกะกุ หรือวิทยาการสมัยใหม่ของโลกตะวันตกและวิทยาการทางทหารสมัยใหม่ซึ่งคะกุมะได้เดินทางกลับมายังไอซุเมื่อ ค.ศ. 1856 ขณะอายุได้ 28 ปีโดยได้เป็นผู้เผยแพร่ใน "นิสชินคัง" หรือโรงเรียนประจำแคว้นไอซุ

neg:
เคโกะ คิตะงะวะ
คิตะงะวะเกิดวันที่ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2529 ในจังหวัดเฮียวโงะ ประเทศญี่ปุ่น . เธอเติบโตในโคเบะ เพื่อนของเธอหายไปมากมายในเหตุการณ์แผ่นดินไหวครั้งใหญ่ฮันชิง พ.ศ. 2538 ในตอนเด็กเธอใฝ่ฝันที่จะเป็นแพทย์ แต่ในเวลานั้นเธอกำลังจบการศึกษาจากโรงเรียนมัธยม เธอไม่แน่ใจว่าในอนาคตเธอจะทำอะไร ในช่วงเวลานั้นเอง เธอได้ตัดสินใจที่จะเข้าสู่วงการบันเทิง พ่อแม่ของเธอต่อต้านในตอนแรก แต่พวกเขายินยอม ใน 2 เงื่อนไข : ถ้าเธอไม่ก้าวหน้าภายในปีนี้ก็จะยกเลิก และเธอต้องคิดถึงการเรียนเป็นอันดับแรกและจบการศึกษาจากมหาวิทยาลัย เธอได้รักษาสัญญาข้อที่ 2 คือจบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยเมจิ คณะ commercial science ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2552

neg:
ชุนอิชิ มิยะโมะโตะ
ชุนอิชิ มิยะโมะโตะ () เป็นนักร้องและนักพากย์ชายชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2529 ที่จังหวัดโตเกียว กรุ๊ปเลือด A สังกัดค่าย tri-Arion สำหรับงานเพลง และค่าย ALP Music สำหรับงานพากย์

neg:
ช็อกโกบอล มูกาอิ
ช็อกโกบอล มูกกาอิ เกิดที่ชิบูกาวะ, จังหวัดกุมมะ, ประเทศญี่ปุ่น วันที่ 15 ธันวาคม ค.ศ. 1966 ชื่อเล่นของ มูกาอิ เกิดจากความคล้ายคลึงของถุงอัณฑะสีน้ำตาลเข้มของเขากับขนมช็อคโกบอล

neg:
มิซูซุ คาเนโกะ
มิซูซุ คาเนโกะ (ญี่ปุ่น : 金子みすゞ Kaneko Misuzu) ชื่อจริงคือ เทรุ คาเนโกะ (ญี่ปุ่น : 金子 テル Kaneko Teru )เป็นนักเขียนบทกวีสำหรับเด็กชาวญี่ปุ่น เกิดที่หมู่บ้านเซนซากิ ซึ่งปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของเมืองนากาโตะ จังหวัดยะมะงุชิ ประเทศญี่ปุ่น ซึ่งเดิมเป็นหมู่บ้านชาวประมง ทำให้งานเขียนของมิซูซุ คาเนโกะ มักมีเรื่องราวเกี่ยวข้องกับประมงและทะเลเป็นจำนวนมาก และผลงานของเธอได้รับการแปลถึง 12 ภาษา

neg:
คดีลูกฆ่าพ่อในโทจิงิ
ชิโยะ ไอซาวะ จำเลย เป็นบุตรหัวปีในจำนวนบุตรทั้งหมดหกคนของ ทาเกโอะ ไอซาวะ (; 3 พฤษภาคม ค.ศ. 1915–5 ตุลาคม ค.ศ. 1968) กับ ริกะ ไอซาวะ () ชิโยะถือกำเนิดเมื่อวันที่ 31 มกราคม ค.ศ. 1939 ณ จังหวัดโทจิงินั้น ทากาโอะติดสุรายาเมาและข่มขืนกระทำชำเราชิโยะตั้งแต่เธออายุสิบสี่ปีเรื่อยมา ริกะ มารดาของชิโยะ เมื่อทราบก็รับไม่ได้ และทิ้งครอบครัวหนีไปจังหวัดฮกไกโดในไม่ช้า หลายปีต่อมา ริกะหวนคืนเพื่อร้องขอให้ทาเกโอะเลิกล่วงเกินบุตรสาว แต่เธอพบว่าทาเกโอะบังคับให้ชิโยะอยู่กินกับตนฉันสามีภริยา กับทั้งชิโยะยังตั้งครรภ์กับทาเกโอะถึงสิบเอ็ดครั้ง ให้กำเนิดบุตรสาวห้าคน โดยสองคนในจำนวนนี้ตายแต่แรกเกิด

neg:
ชิมะสุ โยชิฮิโระ
หลังเสร็จสิ้นสงครามอิมจิน โทะโยะโทะมิแพ้ราบคาบ ฮิเดะโยะชิก็เสียชีวิตในปีค.ศ.1598 ก็เกิดศึกเซกิงาฮาระขึ้นในปีค.ศ.1600 แต่ก่อนที่จะเกิดศึกนั้น ตัวของชิมะสุ โยชิฮิโระอยู่ที่โอซาก้าซึ่งมีทหารแค่น้อยนิดทำให้โยชิฮิโระในตอนแรกนั้นคิดทำเซ็ปปุกุปลิดชีวิตตนเอง แต่เมื่อชิมะสุ โทโยฮิสะผู้หลานเข้ามาช่วย โยชิฮิโระจึงเปลี่ยนใจและเดินทัพไปที่ปราสาทฟุชิมิซึ่งอยู่ในเขตของตระกูลโทกุงาวะเพื่อขอสวามิภักดิ์ แต่เนื่องจากโมริอิ โมโตทาดะ ทหารของโทกุงาวะ อิเอยาสุซึ่งเป็นเจ้าเมืองนั้นยังไม่ทราบเรื่องจึงไม่ให้เข้าเมือง ทำให้ชิมะสุ โยชิฮิโระต้องจำใจเข้าตีปราสาทฟุชิมิและเข้าร่วมกับอิชิดะ มิตสึนาริในที่สุด

neg:
ชิมะสุ โยชิฮิโระ
ชิมะสุ โยชิฮิโระ ( 島津 義弘 ) เกิดวันที่ 21 สิงหาคม ค.ศ.1535 เป็นบุตรชายของชิมะสุ ทากาฮิสะ เป็นน้องชายของชิมะสุ โยชิฮิสะ และเป็นหลานของชิมะสุ จิสชินไซ

neg:
มิกิ ฟูจิโมโตะ
มิกิ ฟูจิโมโตะ (ญี่ปุ่น : 藤本美貴/อังกฤษและโรมะจิ : Fujimoto Miki) (เกิดวันอังคารที่ 26 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1985) คือ นักร้องหญิงชาวญี่ปุ่นสังกัดค่ายเฮลโล! โปรเจกต์ อดีตนักร้องเดี่ยวและหัวหน้ากลุ่มของกลุ่มนักร้องหญิง "มอร์นิงมุซุเมะ" ปัจจุบัน เธอคือสมาชิกของกลุ่มนักร้องสองคนที่ชื่อ "แกม"

neg:
โมริฮิโระ ฮิงาชิกูนิ
พันตรี โมริฮิโระ ฮิงาชิกูนิ (; 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2459 – 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2512) หรือพระนามเดิม เจ้าชายโมริฮิโระแห่งฮิงาชิกูนิ () เป็นเชื้อพระวงศ์ญี่ปุ่นที่รับราชการเป็นทหารสังกัดหน่วยปืนใหญ่ในกองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่นช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 และเป็นอดีตพระชามาดาในจักรพรรดิโชวะ ด้วยเป็นอดีตพระภัสดาในเจ้าหญิงชิเงะโกะ เจ้าหญิงเทะรุ

neg:
มินาโมโตะ โนะ โยริโตโมะ
มินะโมะโตะ โนะ โยะริโตะโมะ (みなもと の よりとも "Minamoto no Yoritomo" หรือ 源 頼朝 "Minamoto Yoritomo") หรือ โยะริโตะโมะแห่งมินะโมะโตะ เป็นผู้ก่อตั้งรัฐบาลโชกุนคะมะกุระ และดำรงตำแหน่งโชกุนตั้งแต่ปี ค.ศ. 1192 - 1199

neg:
ตระกูลมินาโมโตะ
ในปี พ.ศ. 1703 ซึ่งตรงกับปีเฮย์จิโยะชิโตะโมะได้นำกำลังพลบุกมายัง นครหลวงเกียวโต จักรพรรดิโกะ-ชิระกะวะมีบัญชาให้คิโยโมรินำกองทัพออกไปปราบ ซึ่งคิโยโมริได้ล่อให้กองทัพของโยะชิโตะโมะให้มายังโระคุฮะระ ซึ่งเป็นฐานที่มั่นของคิโยโมริ และเมื่อมาถึงเขาก็สั่งให้ทหารของเขาฆ่าคนของตระกูลมินาโมโตะจนแทบหมดสิ้น ส่วนตัวของโยะชิโตะโมะนั้น คนสนิทของเขาพาหนีรอดไปได้ แต่ก็ถูกกองทัพของคิโยโมริไล่ล่า เมื่อเห็นว่าตัวเองคงไม่รอด เขาจึงสั่งให้คนสนิทฆ่าเขาเสีย ส่วนคนสนิทก็ฆ่าตัวตายตาม ส่วนมินาโมโตะ โนะ โยะริโตะโมะ ลูกชายของโยะชิโตะโมะก็ถูกจับได้ คิโยโมริจึงให้ประหารเขาเสีย แต่นางอิเกได้ร้องขอชีวิตโยะริโตะโมะ คิโยโมริจึงได้ออกคำสั่งให้เนรเทศโยะริโตะโมะไปอยู่ที่ อิซุ ส่วนลูกชายทั้ง 3 ของโยะชิโตะโมะที่เกิดกับนางโทะกิวะ คิโยโมริได้อุปการะเด็กทั้ง 3 คนซึ่งต้องแลกมากับการที่นางโทะกิวะต้องเป็นภรรยาน้อยของคิโยโมริ เป็นอันสิ้นสุดกบฏเฮจิ

neg:
ตระกูลอาชิกางะ
นอกจากนี้ มินาโมโตะ โนะ โยชิอิเอะ ยังมีบุตรชายอีกคนชื่อว่า มินาโมโตะ โนะ โยชิกูนิ () ซึ่งมินาโมโตะ โนะ โยชิกูนิ มีบุตรชายคนโตชื่อว่า มินาโมโตะ โนะ โยชิชิเงะ () โยชิชิเงะเดินทางไปตั้งรกรากที่เมืองนิตตะ () ในแคว้นโคซูเกะ () ปัจจุบันคือเมืองโอตะจังหวัดกุมมะ เป็นบรรพบุรุษของตระกูลนิตตะ ตระกูลยามานะ และตระกูลโทกูงาวะ

neg:
มิยะโมะโตะ มุซะชิ
มิยะโมะโตะ มุซะชิ () เกิดในช่วงปี พ.ศ. 2127 ที่เมืองฮะริมะ (Harima) เป็นซามูไร ที่มีชื่อเสียงเป็นอย่างมากคนหนึ่ง ว่ากันว่าเขาไม่เคยสู้แพ้ใคร โดยการสู้ที่มีชื่อเสียงที่สุดของเขา คือ การสู้กับ ซะซะกิ โคะจิโร และรวมถึงมีอยู่ครั้งหนึ่งมุซาชิเคยถูกลูกศิษย์ในสำนักของโยชิโอกะตามไล่ฆ่า เพราะมุซาชิได้สังหารเจ้าสำนักของโยชิโอกะตายถึง 3 คนและได้ฆ่าลูกศิษย์ของโยชิโอกะที่ตามฆ่าไปถึง 70 กว่าคนภายในเวลาเพียงแค่ชั่วข้ามคืน

neg:
ชิโฮะ ฟูจิมูระ
ชิโฮะ ฟูจิมูระ () เกิดเมื่อวันที่ 3 มกราคม ค.ศ. 1939 ที่เมืองคาวาซากิ จังหวัดคานางาวะ ประเทศญี่ปุ่น เป็นนักแสดงหญิงชาวญี่ปุ่น

neg:
อายะ อิมามูระ
อายะ อิมามูระ (; ค.ศ. 1955 – กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2013) เป็นทั้งนักประพันธ์, นักเขียนนิยายลึกลับชาวญี่ปุ่น เธอเกิดที่จังหวัดนางาโนะ และมีชื่อจริงคือ เคโกะ อิมาอิ ()

neg:
โอดะ โนบูนางะ
ปีต่อมาค.ศ. 1561 ไซโต โยะชิตะซึ ไดเมียวแห่งมิโนะถึงแก่กรรม ไซโต ทะซึโอะกิ () ผู้เป็นบุตรชายอายุเพียงสิบสี่ปีและไร้ความสามารถขึ้นเป็นไดเมียวแห่งมิโนะคนต่อมา โนะบุนะงะเห็นเป็นโอกาสจึงนำทัพเข้ารุกรานแคว้นมิโนะ จนสามารถเข้ายึดปราสาทอินะบะยะมะ () อันเป็นที่มั่นของตระกูลไซโตได้ในค.ศ. 1567 ทำให้โนะบุนะงะสามารถเข้าครอบครองแคว้นมิโนะได้ แล้วจึงเปลี่ยนชื่อปราสาทใหม่เป็น ปราสาทกิฟุ () จังหวัดกิฟุในปัจจุบัน โนะบุนะงะพำนักที่ปราสาทกิฟุ และประกาศนโยบายรวบรวมญี่ปุ่นที่แตกแยกออกเป็นแคว้นต่าง ๆ ให้เป็นหนึ่งเดียวภายใต้การปกครองของตน พร้อมคติพจน์ที่ว่า เท็งกะ ฟุบุ () แปลว่า ปกครองแผ่นดินด้วยการทหาร