query: อเล็กซานเดอร์ คาลเดอร์ เป็นที่รู้จักจากผลงานชิ้นใด ?

pos:
อเล็กซานเดอร์ คาลเดอร์
อเล็กซานเดอร์ คาลเดอร์ หรือ แซนดี้ คาลเดอร์ () (22 กรกฎาคม ค.ศ. 1898 - 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 1976) เป็นประติมากรของขบวนการลัทธิเหนือจริงคนสำคัญของสหรัฐอเมริกาของคริสต์ศตวรรษที่ 20 คาลเดอร์มีชื่อเสียงจากการเป็นผู้ริเริ่มการสร้าง “ประติมากรรมจลดุล” (mobile sculpture) นอกจากประติมากรรมจลดุลแล้วคาลเดอร์ก็ยังสร้างงานที่เป็น “ประติมากรรมศักยดุล” หรือ “ประติมากรรมสถิต” (stabile), จิตรกรรม, ภาพพิมพ์หิน, ของเล่น, พรมทอแขวนผนัง และ เครื่องประดับด้วย

pos:
อเล็กซานเดอร์ คาลเดอร์
“Cirque Calder” เป็นงานที่ทำให้เห็นถึงความสนใจของคาลเดอร์ในทั้งประติมากรรมลวด และ จลนศิลป์ และยังคงใช้ความรู้ทางวิศวกรรมในการสร้างดุลยภาพของประติมากรรมและใช้ในการพัฒนาประติมากรรมที่ที่ดูชองป์เรียกว่า “ประติมากรรมจลดุล” หรือ “Mobile” ซึ่งเป็นคำพ้องในภาษาฝรั่งเศสว่า “Mobile” และ “Motive” คาลเดอร์ออกแบบตัวละครในละครสัตว์ที่ห้อยลงมาด้วยเส้นด้าย แต่การผสมระหว่างสิ่งที่คาลเดอร์ทดลองเพื่อที่จะพัฒนาขึ้นมาเป็นประติมากรรมนามธรรมแท้ๆ เกิดขึ้นหลังจากเมื่อคาลเดอร์ไปเยี่ยม ปิเอต์ มงดริออง เมื่อคาลเดอร์เริ่มสร้างงาน “จลนศิลป์” ขึ้นเป็นชิ้นแรกโดยใช้เครื่องไขและระบบการดึงด้วยรอก

neg:
ฟิลลิดา ลอยด์
งานของลอยด์กลายเป็นความสนใจของ Nicholas Paine แล้วไปทำที่ Opera North ในลีดส์ เธอมีชื่อเสีบงในฐานะผู้กำกับโอเปรา Paine ก็ได้พาเธอไปสู่สิ่งที่อย่างน้อยที่สุดคนในสหราชอาณาจักรต้องลุ่มหลง "L'Etoile "บทละครโดย Chabrier การผลิตนี้เป็นความสำเร็จอย่างสูง ลอยด์ได้รับความนิยม เป็นรางวัลในสายอาชีพ กลายเป็นผู้กำกับโอเปรายอดนิยมตั้งแต่นั้นมา การผลิตของเธอ รวมถึง "La Boheme", "Gloriana", "Medea ของ Cherubini, Albert Herring" และ "Peter Grimes "(สำหรับ Opera North); "Dialogues of the Carmelites" (สำหรับบริษัท โอเปาแห่งอังกฤษ และโอเปราแห่งเวลส์); "Macbeth" ของ Verdi (สำหรับ Bastille Opera และ Royal Opera House Covent Garden); รอบปฐมทัศน์โอเปราของ Poul Ruders "The Handmaid's Tale" (จากบทประพันํธ์ของมาร์กาเร็ต แอ็ตวูด); และละครชุด "Ring Cycle" สำหรับโอเปาแห่งอังกฤษ เธอได้รับรางวัลเอ็มมี, FIPA d'Or และรางวัลจากสมาคมรอยัลฟิลฮาร์โมนิกแห่งอังกฤษ

neg:
อซาธอท
อซาธอท () เป็นหนึ่งในสิ่งที่เรียกว่า เอาเตอร์ก็อด ในงานประพันธ์ของเอช. พี. เลิฟคราฟท์ เดิมทีนั้นเลิฟคราฟท์เขียนเรื่องของอซาธอทได้ไม่จบ ซึ่งส่วนหนึ่งของต้นฉบับที่มีความยาวห้าร้อยคำได้รับการตีพิมพ์ด้วยชื่อ Azathoth ลงจดหมายเหตุ Leaves ในปีพ.ศ. 2481 ถ้าไม่นับนิยายที่ไม่จบเรื่องนี้แล้ว อซาธอทถูกกล่าวถึงในงานประพันธ์ครั้งแรกในนิยายเรื่อง The Dream-Quest of Unknown Kadath ซึ่งเลิฟคราฟท์แต่งในปี พ.ศ. 2469

neg:
อเล็กซ์ ครอสส์
อเล็กซ์ ครอสส์ () เป็นตัวละครเอกในนวนิยายแนวสืบสวนสอบสวนของเจมส์ แพทเทอร์สัน นักเขียนชาวอเมริกัน ครอสส์เป็นทั้งนักสืบ, ตำรวจดีทรอยด์ และนักเขียนนวนิยายขายดี โดยปรากฎตัวในนวนิยายชุดอเล็กซ์ ครอสส์ ซึ่งมีทั้งหมด 12 เล่ม และได้ถูกดัดแปลงเป็นภาพยนตร์ 3 ตอน คือ "Kiss the Girls" ในปี ค.ศ. 1997, "Along Came a Spider" ในปี ค.ศ. 2001 ซึ่งรับบทโดย มอร์แกน ฟรีแมน และ"Alex Cross" ในปี ค.ศ. 2012 รับบทโดย ไทเลอร์ เพอร์รี

neg:
ผลงานของวอลแตร์
เป็นผลงานประเภทโศกนาฏกรรมร้อยแก้ว ซึ่งเป็นเรื่องเกี่ยวกับพระราชประวัติของพระเจ้าชาร์ลที่ 12 แห่งประเทศสวีเดน และถือว่าเป็นผลงานเชิงประวัติศาสตร์ชิ้นแรกของ วอลแตร์ โดยเนื้อเรื่องแบ่งเป็น 2 ส่วน คือ ส่วนแรกกล่าวถึงการก้าวขึ้นสู่อำนาจของพระเจ้าชาร์ลที่ 12 ด้วยการพิชิตศัตรูจนราบคาบ ส่วนในครึ่งหลังกล่าวถึงการรตกต่ำและการสูญเสียอำนาจของพระเจ้าชาร์ลที่ 12 วอลแตร์ได้ใช้การบรรยายเหตุการณ์ที่น่าตื่นเต้นโดยเฉพาะการเล่าเรื่องสงคราม นอกจากนั้น เขายังพยามยามที่จะชี้ให้บรรดากษัตริย์ร่วมสมัยของเขาเห็นถึงความผกผันของอำนาจวาสนาและผลร้ายของการคลั่งอำนาจอีกด้วย

neg:
อเล็กซานเดอร์ คาลเดอร์
คาลเดอร์เป็นหนึ่งในบรรดาประติมากร 250 คนที่แสดงงานในนิทรรศการประติมากรรมสากลครั้งที่ 3 ที่จัดขึ้นที่พิพิธภัณฑ์ศิลปะแห่งฟิลาเดลเฟียในฤดูร้อนของปี ค.ศ. 1949 งาน “ประติมากรรมจลดุลสากล” (International Mobile) กลายเป็นงานชิ้นเอกของงานและมาแขวนอีกในปี ค.ศ. 2007 ที่ที่แขวนไว้แต่เดิมในปี ค.ศ. 1949.
ในคริสต์ทศวรรษ 1950 คาลเดอร์หันไปมุ่งมั่นกับการสร้างงานประติมากรรมขนาดยักษ์ ตัวอย่างก็ได้แก่ “.125” ที่สร้างขึ้นสำหรับท่าอากาศยานนานาชาติจอห์น เอฟ. เคนเนดีในปี ค.ศ. 1957, “La Spirale” สำหรับองค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติในกรุงปารีสในปี ค.ศ. 1958 และ “L'Homme” (“ชาย”) สำหรับ Expo '67 ในมอนทรีออล ประติมากรรมขนาดใหญ่ที่สุดที่คาลเดอร์สร้างสูง 20.5 เมตรชื่อ “El Sol Rojo” สำหรับกีฬาโอลิมปิกในเม็กซิโกซิตี

neg:
แอดการ์ เดอกา
เมี่อเริ่มอาชีพเดอกาต้องการจะเป็นจิตรกรประวัติศาสตร์ ซึ่งเป็นสาขาที่เขียนภาพจากเหตุการณ์ทางประวัติศาสตร์คลาสสิก ประวัติศาสตร์คริสต์ศาสนา ตำนานเทพเจ้า และเหตุการณ์ทางประวัติศาสตร์ที่เพิ่งเกิดขึ้น เดอกาก็ได้เตรียมตัวโดยการศึกษามาทางนี้โดยเฉพาะ เมื่ออายุได้ราวสามสิบปีกว่า ๆ เดอกาก็เปลื่ยนใจแต่ก็ได้นำความรู้ทางจิตรกรรมประวัติศาสตร์มาผสมกับการวาดภาพร่วมสมัย ฉะนั้นเดอกาจึงถือว่าเป็นจิตรกรคลาสสิกที่วาดภาพสมัยใหม่

neg:
อเล็กซานเดอร์ คาลเดอร์
งานแสดงศิลปะย้อนหลังครั้งแรกของคาลเดอร์จัดขึ้นในปี ค.ศ. 1938 ที่ห้องแสดงภาพจอร์จ วอลเตอร์ วินเซนต์ สมิธที่สปริงฟิลด์, แมสซาชูเซตส์ ในปี ค.ศ. 1943 พิพิธภัณฑ์ศิลปะสมัยใหม่เป็นเจ้าภาพจัดงานแสดงศิลปะย้อนหลังครั้งแรกของคาลเดอร์โดยการจัดการโดยเจมส์ จอห์นสัน สวีนีย์ และ มาร์เซล ดูชองป์

neg:
นิโคล เชอร์ซิงเงอร์
กับการทำงานร่วมกับวง เดอะ พุสซีแคตดอลส์ เธอได้มีการออกอัลบั้ม 2 อัลบั้ม ได้แก่ อัลบั้ม PCD และอัลบั้ม Doll Domination และเริ่มต้นทัวร์คอนเสิร์ต และหลังจากที่เธอออกจากวง เดอะ พุสซีแคตดอลส์ ในเดือน ธันวาคม 2553 นั้น นิโคล เชอร์ซิงเงอร์ได้เริ่มต้นทำเพลงอัลบั้มเดี่ยว ที่มีชื่อว่า อัลบั้ม Killer Love และอัลบั้ม Don't Hold Your Breath ซึ่งสามารถนำเป็นอันดับ 1 ของ UK Singles Chart ทำให้เธอกลายเป็นศิลปินเดี่ยวคนแรกที่มีผลงานเป็นอันดับที่ 1 นอกจากนั้น นิโคล เชอร์ซิงเงอร์ ได้รับรางวัลชนะเลิศ จากการประกวด Dancing with the Stars ครั้งที่ 10 ในปี 2553 และถัดมาเธอก็ได้รับการเชิญชวนให้เป็นกรรมการตัดสินรายการ The X Factor ของทางประเทศสหรัฐอเมริกา ในเดือน กันยายน 2555 และต่อมาในปี 2556 - 2557 ได้ย้ายการเป็นกรรมการ The X Factor ของทางประเทศสหรัฐอเมริกา มาเป็นกรรมการให้ The X Factor UK ในประเทศสหราชอาณาจักรหริออังกฤษ เป็นเวลา 2 ปี

neg:
อเล็กซานดราแห่งเดนมาร์ก
เรย์มอนด์ ลามอนท์-บราวน์ ผู้เขียนหนังสือเรื่อง Edward VII's Last Loves: Alice Keppel and Agnes Keyser (ความรักครั้งสุดท้ายของเอ็ดเวิร์ดที่ 7: อลิซ เค็พเพลและแอ็กเนส เคย์เซอร์) เขียนว่าอิทธิพลด้านบวกที่ความสัมพันธ์นอกสมรสทั้งสองครั้งนี้มีอิทธิพลต่อพระองค์สามารถบรรยายออกมาอย่างเต็มที่ได้ เขาได้อ้างอิงถึงอลิซ เค็พเพลและแอ็กเนส เคย์เซอร์ ซึ่งความสัมพันธ์เกิดขึ้นพร้อมกัน โดยเริ่มต้นในระหว่างปี พ.ศ. 2441 และ พ.ศ. 2443 และดำเนินต่อมาจนกระทั่งการเสด็จสวรรคตของพระองค์ ส่วนเจ้าหญิงอเล็กซานดราเองก็ทรงมีความซื่อสัตย์ตลอดชีวิตการสมรสของพระองค์

neg:
คาร์ล แซนด์เบิร์ก
คาร์ล แซนด์เบิร์ก () (6 มกราคม ค.ศ. 1878 - (22 กรกฎาคม ค.ศ. 1967) คาร์ล แซนด์เบิร์กเป็นนักเขียน กวี และบรรณาธิการคนสำคัญชาวอเมริกัน ผู้เป็นที่รู้จักกันในงานกวีนิพนธ์ แซนด์เบิร์กได้รับรางวัลพูลิตเซอร์สามครั้ง สองครั้งสำหรับงานกวีนิพนธ์ และครั้งที่สามสำหรับงานเขียนชีวประวัติของอับราฮัม ลิงเคิล์น นักเขียนเอช. แอล. เม็งเค็น (H. L. Mencken) บรรยายแซนด์เบิร์กว่าเป็น "ชาวอเมริกันเต็มตัวทุกหยดเลือด" (indubitably an American in every pulse-beat)

neg:
อเล็กซานเดอร์ คาลเดอร์
ในฤูดูร้อนของปี ค.ศ. 1916 คาลเดอร์ใช้เวลาห้าอาทิตย์ในการฝึกที่ศูนย์ฝึกทหารสำหรับพลเรือนแพลทส์เบิร์ก ในปี ค.ศ. 1917 คาลเดอร์ก็เข้าอยู่ในกองทหารเรือในสังกัดกองทหารฝึกสำหรับนักศึกษา (Student’s Army Training Corps) ที่สถาบันเทคโนโลยีสตีเฟนส์และได้รับแต่งตั้งให้เป็น “guide of the battalion” ซึ่งทำให้คาลเดอร์กล่าวว่าทำให้:

neg:
แอลัน วอล์กเกอร์
วันที่ 27 พฤษภาคม วอร์กเกอร์ได้ปล่อยวิดิโอสารคดีของเขาในชื่อ Alan Walker Unmasked ตอนที่ 1 โดยจะเล่าถึงประวัติชีวิตในช่วงแรกของเขา การทำเพลง "เฟเดด" (Faded) จนกระทั่งเขาประสบความสำเร็จจากเพลง "เฟเดด" โดยสารคดีชุดนี้ มีทั้งสิ้น 3 ตอน โดยตอนที่ 2 จะเกี่ยวกับการแสดงสด และตอนที่ 3 เล่าเกี่ยวกับการเป็นโปรดิวเซอร์เพลงของเขา โดยถูกปล่อยตามมาในวันที่ 23 กันยายน และ 28 กุมภาพันธ์ในปีถัดมาตามลำดับ

neg:
อเล็กซานเดอร์ คาลเดอร์
ขณะที่พำนักอยู่ในปารีสคาลเดอร์ก็พบและเป็นเพื่อนกับจิตรกรอาวองการ์ดหลายคนที่รวมทั้งโคอัน มีโร, ฌอง อาร์พ และ มาร์เซล ดูชองป์ เมื่อไปเยี่ยมห้องศิลป์ของปิเอต์ มงดริอองในปี ค.ศ. 1930 มงดริอองก็สร้างความ “ประหลาดใจ” ในคาลเดอร์หันมารับศิลปะนามธรรม

neg:
เอมิล ยอดนักสืบ
เอมิล ยอดนักสืบ (; ) เป็นผลงานวรรณกรรมเยาวชนที่มีชื่อเสียงโด่งดังของนักเขียนชาวเยอรมัน "เอริช เคสท์เนอร์" เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับ "เอมิล ทิชบายน์" ที่ต้องเดินทางจากเมืองนอยชสตัดท์ไปยังกรุงเบอร์ลินเพื่อเยี่ยมคุณยาย ขณะเอมิลอยู่บนบนรถไฟได้เผลอหลับและเมื่อตื่นขึ้นมาซองเงินในกระเป๋าหายของเขาไป เขามั่นใจว่าชายคนหนึ่งที่นั่งอยู่รถไฟตู้เดียวกับเขาคือ "ขโมย" ปฏิบัติการไล่ล่าหัวโขมยจึงเกิดขึ้น

neg:
พอล แอนเดอร์สัน
ในช่วงแรกของการตีพิมพ์ผลงาน เขาใช้นามแฝงหลายชื่อ ได้แก่ "A. A. Craig", "Michael Karageorge", และ "Winston P. Sanders" นอกจากเรื่องแนววิทยาศาสตร์แล้ว พอล แอนเดอร์สัน ยังเขียนเรื่องแนวแฟนตาซีอีกด้วย เช่นเรื่องชุด the King of Ys

neg:
อเล็กซานเดอร์ คาลเดอร์
ในปี ค.ศ. 1926 คาลเดอร์ย้ายไปปารีสไปเปิดห้องศิลป์ที่มงต์ปาร์นาส ด้วยการคำแนะนำของพ่อค้าของเล่นชาวเซอร์เบียคาลเดอร์ก็สร้างของเล่นแบบที่เคลื่อนไหวได้ แม้ว่าจะไม่ได้พบกับพ่อค้าผู้นั้นอีกแต่คาลเดอร์ก็ส่งงานของเล่นไปแสดงที่ Salon des Humoristes ตามคำยุยงของเพื่อนประติมากรโฮเซ เดอ ครีฟท์ ต่อมาในฤดูใบไม้ผลิปีเดียวกันคาลเดอร์ก็เริ่มสร้าง “Cirque Calder” ซึ่งเป็นงานละครสัตว์ย่อส่วนที่ทำจากลวด, เส้นด้าย, ยาง, ผ้า และ สิ่งของที่หาได้ คาลเดอร์ออกแบบให้ใส่กระเป๋าเดินทางได้ (ในที่สุดก็มีด้วยกันห้าใบ) ละครสัตว์ของคาลเดอร์จึงเป็นงานเคลื่อนที่ และทำให้คาลเดอร์สามารถใช้ในการแสดงได้ทั้งในสหรัฐอเมริกาและยุโรป คาลเดอร์ให้การแสดงสดที่ไม่ได้เตรียมตัวมาก่อน (Improvisation) ที่ใช้บรรยากาศของการแสดงละครสัตว์จริงอย่างเต็มที่ ในที่สุดงาน “Cirque Calder” (มักจะแสดงที่พิพิธภัณฑ์ศิลปะอเมริกันวิทนีย์) ก็กลายเป็นงานที่เป็นที่นิยมกันในหมู่ชาวปารีสกลุ่มอาวองการ์ด จนคาลเดอร์สามารถหารายได้จากการขายตั๋วเพื่อช่วยจ่ายค่าเช่าบ้านได้
ในปี ค.ศ. 1927 คาลเดอร์ย้ายกลับไปยังสหรัฐอเมริกา ไปออกแบบของเล่นที่ทำด้วยไม้แบบผลักหรือดึงที่เคลื่อนไหวได้สำหรับเด็กที่ได้รับการผลิตระดับอุตสาหกรรมโดยบริษัทผลิตภัณฑ์กูลด์ที่วิสคอนซิน

neg:
คล็อด แชนนอน
หลังจากที่เรียนจบจากโรงเรียนมัธยมเกลอร์ด แชนนอนได้เข้าเรียนต่อใน มหาวิทยาลัยมิชิแกน ซึ่งในที่นั้นท่านได้รู้จักผลงานของ จอร์จ บูล เกี่ยวกับพีชคณิตแบบบูล แชนนอนสำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยในปี พ.ศ. 2479 ด้วยสองปริญญาบัตร ทั้งทางด้าน
วิศวกรรมไฟฟ้า และคณิตศาสตร์ หลังจากนั้นได้เข้าเรียนต่อใน สถาบันเทคโนโลยีแมสซาชูเซตส์ (MIT)
ซึ่งในที่นั้นเขาได้ศึกษาตัววิเคราะห์อนุพันธ์แบบบูช (Vannevar Bush's differential analyzer) ซึ่งเป็นคอมพิวเตอร์แบบอนาล็อกชนิดหนึ่ง ระหว่างนั้นเองแชนนอนได้สังเกตเห็นแนวคิดของจอร์จ บูล และได้เขียนเป็นวิทยานิพนธ์ปริญญาโท ในปี พ.ศ. 2480 ชื่อ "A Symbolic Analysis of Relay and Switching Circuits" และออกตีพิมพ์เมื่อปี 1938 ในนิตยสาร "Transactions of the American Institute of Electrical Engineers" ในวิทยานิพนธ์ฉบับนี้ได้กล่าวถึงการใช้รีเลย์ในการแก้ปัญหาพีชคณิตแบบบูล
ซึ่งสามารถคำนวณพีชคณิตและตรรกะทุกชนิดได้
ซึ่งวิทยานิพนธ์ฉบับนี้ทำให้แชนนอนได้รับรางวัล "Alfred Noble American Institute of American Engineers Award" (ซึ่งไม่ได้เกี่ยวอะไรกับรางวัลโนเบล) ในปี พ.ศ. 2483

neg:
ศูนย์ศิลปะและวัฒนธรรมแห่งชาติฌอร์ฌ ปงปีดู
สำหรับประติมากรรม "ฮอริซอนทัล" (Horizontal) ซึ่งเป็นประติมากรรมจลดุลสูงกว่า 25 ฟุต (7.6 เมตร) สร้างสรรค์ขึ้นโดยอเล็กซานเดอร์ คาลเดอร์ ซึ่งได้นำมาตั้งไว้ในปี ค.ศ. 2012 หน้าพิพิธภัณฑ์

neg:
อเล็กซานเดอร์
อเล็กซานเดอร์ สามารถหมายถึง

neg:
แคนอนของพาเคลเบล
กานอง เอิง ดี () หรือที่รู้จักกันดีในชื่อของ แคนอนของพาเคลเบล () หรือ แคนอน ในบันไดเสียง ดี เมเจอร์ ตามสำเนียงการอ่านในภาษาอังกฤษ () (PWC 37, T. 337, PC 358) เป็นผลงานประพันธ์ดนตรีบาโรกที่มีชื่อเสียงที่สุดของโยฮันน์ พาเคลเบล คีตกวีชาวเยอรมัน สกอร์ดนตรีดั้งเดิมแต่งขึ้นสำหรับบรรเลงแบบแคนอน (Kanon) ด้วยไวโอลินสามตัว โดยมีการเดินเสียงเบสด้วยเครื่องดนตรีเช่นเชลโล ดับเบิลเบส หรือบาซซูน จับคู่กับจังหวะแบบกิกา (gigue) ในระดับเสียงเดียวกัน ไวโอลินทั้งสามตัวเล่นด้วยโน้ตและจังหวะเดียวกัน แต่เริ่มต้นบรรเลงไม่พร้อมกัน โดยห่างกัน 4 ห้องเสียงไล่ตามกันไป และประสานออกมาเป็นเพลง

neg:
อเล็ก บอลด์วิน
เขาเคยได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ รางวัลลูกโลกทองคำ รางวัลแซกอวอร์ด สำหรับการแสดงในภาพยนตร์ปี 2003 เรื่อง "The Cooler" เขายังแสดงในแจ็ก โดนากี ในรายการซิตคอม ของช่องเอ็นบีซี เรื่อง "30 Rock" จากบทบาทนี้ทำให้เขาได้รับรางวัลเอมมีและ 2 รางวัลลูกโลกทองคำ

neg:
ยุคลิด
ผลงานของยูคลิดเป็นที่ยอมรับอย่างกว้างขวางมาก และกล่าวกันว่าผลงาน The Elements เป็นผลงานที่ต่อเนื่อง และดำเนินมาก่อนแล้วในเรื่องผลงานของนักคณิตศาสตร์ยุคก่อน เช่น ทาลีส (Thales), ฮิปโปเครตีส (Hippocrates) และพีธากอรัส อย่างไรก็ตาม หลายผลงานที่มีในหนังสือนี้เป็นที่เชื่อกันว่าเป็นบทพิสูจน์และผลงานของยูคลิดเอง ผลงานของยูคลิดที่ได้รับการนำมาจัดทำใหม่ และตีพิมพ์เผยแพร่ครั้งแรกในปี ค.ศ. 1482 หลังจากนั้นมีผู้นำมาตีพิมพ์อีกมากมายนับจำนวนครั้งไม่ถ้วน

neg:
แอดการ์ เดอกา
แอดการ์ เดอกา (, 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2377 - 27 กันยายน พ.ศ. 2460) จิตรกร ประติมากร ช่างภาพพิมพ์ และช่างวาด สมัยอิมเพรสชันนิสม์คนสำคัญของประเทศฝรั่งเศสในคริสต์ศตวรรษที่ 19-20 เดอกาเป็นผู้หนึ่งที่มีส่วนก่อตั้งศิลปะแบบอิมเพรสชันนิสม์แต่เดอกามาหันหลังให้และชอบให้เรียกตนเองว่าศิลปินสัจนิยม (Realist) มากกว่า นอกจากนั้นเดอกายังเป็นช่างเขียนแบบ (Draughtsman) ที่มีฝีมือดี ภาพที่เดอกาชอบวาดคือภาพนักเต้นบัลเลต์ ซึ่งเป็นมากกว่าครึ่งของงานเขียนทั้งหมดที่เดอกาทำ การวาดทำให้เห็นถึงความเชี่ยวชาญของเดอกาในการวาดความเคลื่อนไหว เช่นเดียวกับภาพที่วาดเกี่ยวกับสนามม้าและผู้หญิงเปลือย ภาพเหมือนของเดอกาถือกันว่าเป็นภาพเขียนที่อยู่ในบรรดาภาพเขียนมีลักษณะดีที่สุดในประวัติศาสตร์ศิลปะ

neg:
คาร์ล เซแกน
ผลงานของเซแกนที่สร้างชื่อเสียงแก่เขามากที่สุด คืองานวิจัยเกี่ยวกับความเป็นไปได้ของสิ่งมีชีวิตต่างดาว รวมถึงการทดลองสร้างกรดอมิโนขึ้นจากองค์ประกอบเคมีพื้นฐานโดยอาศัยรังสี

neg:
สวนกระท่อม
การออกแบบที่ "ดูเป็นธรรมชาติ" เป็นที่รู้จักโดยทั่ว อเล็กซานเดอร์ โป๊ป เป็นคนแรกๆที่เสนอแนวคิดเรื่องสวนง่ายๆไม่จัดตามแปลน, ในปี 1713 เขาเขียนบทความเกี่ยวกับสวน "ธรรมชาติเรียบง่ายที่ไม่ปรุงแต่ง" ในศตวรรษที่ 18 นักเขียนอย่าง โจเซฟ แอดดิซัน และ ลอร์ด ชาฟทีสบิวรี ก็เห็นด้วยกับรูปแบบสวนสไตล์นี้ พัฒนาการของสวนกระท่อมในแต่ละยุคสามารถหาอ่านได้จาก "เดอะ ค็อทเทจ การ์เด้นเนอร์" - คนจัดสวนกระท่อม (1848–61), เรียบเรียงโดย จอร์จ วิลเลียม จอห์นสัน, เรื่อง "ฟลอริส ฟลาวเวอร์ - ดอกไม้ในร้านขายดอกไม้", กล่าวถึง คาร์เนชั่น และ ออริคูลัส ซึ่งนิยมปลูกกันอย่างมาก นับว่าเป็นงานอดิเรกของคนชั้นแรงงาน

neg:
กษัตริย์อาเธอร์
ตราบถึงคริสต์ทศวรรษ 1210 การเล่าเรื่องราวตำนานกษัตริย์อาเธอร์บนภาคพื้นทวีปยุโรปจะดำเนินผ่านบทกวี หลังจากนั้นจึงเริ่มมีการเล่าเป็นนิทานแบบร้อยแก้ว ตัวอย่างงานร้อยแก้วที่สำคัญที่สุดในคริสต์ศตวรรษที่ 13 คือ "Vulgate Cycle" (หรือเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า "Lancelot-Grail Cycle") เป็นงานร้อยแก้วภาษาฝรั่งเศสยุคกลาง 5 เรื่องต่อเนื่องกัน เขียนขึ้นในช่วงครึ่งแรกของคริสต์ศตวรรษนั้น งานเขียนทั้ง 5 เรื่องได้แก่ "Estoire del Saint Grail", "Estoire de Merlin", "Lancelot propre", "Queste del Saint Graal" และ "Mort Artu" เมื่อรวมกันเข้าจะได้เป็นเรื่องเล่าเกือบครึ่งหนึ่งของตำนานกษัตริย์อาเธอร์ทั้งหมด ตำนานเหล่านี้ทำให้แนวโน้มบทบาทของอาเธอร์ในตำนานของตัวเองลดน้อยลงเรื่อย ๆ ทั้งจากการเพิ่มบทบาทของกาลาฮัด และบทบาทที่เสริมเติมแต่งไปอย่างมากของเมอร์ลิน ทั้งยังสร้างให้มอร์เดร็ดกลายเป็นลูกนอกสมรสของอาเธอร์กับน้องสาวของตัวเอง บทบาทของคาเมล็อตก็เริ่มต้นขึ้นเป็นครั้งแรกในเรื่อง "Lancelot" ของเครเตียง ในฐานะราชสำนักดั้งเดิมของอาเธอร์ เรื่องราวเหล่านี้ดำเนินไปอย่างต่อเนื่องใน "Post-Vulgate Cycle" (ค.ศ. 1230–40) โดยมีเรื่อง "Suite du Merlin" เป็นเรื่องเอก ลดบทบาทความสำคัญของเรื่องราวระหว่างลานเซลอตกับกวินิเวียร์ลง หันไปเอาใจใส่กับภารกิจการค้นหาจอกศักดิ์สิทธิ์มากขึ้น แต่บทบาทของอาเธอร์ก็ยังน้อยนิดเหมือนเดิม อาเธอร์ยังคงเป็นตัวละครประกอบในนิยายโรแมนซ์ของฝรั่งเศส สำหรับในชุดตำนาน "Vulgate" นั้น เขาได้ปรากฏตัวเพียงในตอน "Estoire de Merlin" และ "Mort Artu" เท่านั้น

neg:
อเล็กซานเดอร์ คาลเดอร์
คาลเดอร์สร้างงานประติมากรรมชื่อ “WTC Stabile” หรือที่เรียกว่า “ใบพัดบิด” (“Bent Propeller”) ในปี ค.ศ. 1971 เพื่อติดตั้งหน้าทางเข้าของหอเหนือของเวิลด์เทรดเซ็นเตอร์ เมื่อแบตเตอรีพาร์คซิตี้เปิดขึ้นประติมากรรมชิ้นนี้ก็ถูกย้ายไปติดตั้งระหว่างถนนเวซีย์และเชิร์ช ประติมากรรมถูกทำลายพร้อมกับเหตุการณ์วินาศกรรม 11 กันยายน ค.ศ. 2001

neg:
รูด็อล์ฟ เคลาซีอุส
ใน ค.ศ. 1850 เขาได้เผยแพร่บทความชิ้นที่โด่งดังที่สุดของเขา คือ ("On the Moving Force of Heat and the Laws of Heat which may be Deduced Therefrom") เป็นบทความเกี่ยวกับทฤษฎีทางกลของความร้อน ในบทความนั้นเขาชี้ว่ามีข้อขัดแย้งบางประการระหว่างแนวคิดของการ์โนกับกฎทรงพลังงาน จึงนำเสนอกฎสองข้อเพื่อแก้ปัญหาข้อขัดแย้งนั้น (ส่วนกฎข้อที่สามพัฒนาขึ้นโดยวัลเทอร์ แน็นสท์ ในระหว่าง ค.ศ. 1906–1912) ถือเป็นงานที่วางแนวคิดพื้นฐานของกฎข้อที่สองของอุณหพลศาสตร์ หลังจากนั้นใน ค.ศ. 1865 เขาได้นำเสนอแนวคิดเรื่องเอนโทรปีเป็นครั้งแรก

neg:
อเล็กซานเดอร์ คาลเดอร์
แม้ว่าบิดามารดาจะสนับสนุนคาลเดอร์ให้เป็นผู้มีความสร้างสรรมาตั้งแต่เด็ก แต่ก็ไม่สนับสนุนให้ลูกเป็นศิลปินเพราะเป็นอาชีพที่ลำบากในการทำมาหากิน ในปี ค.ศ. 1915 คาลเดอร์ตัดสินใจเข้าเรียนสาขาวิศวกรรมเครื่องกลหลังจากได้ศึกษาเกี่ยวกับพื้นฐานจากเพื่อนร่วมชั้นชื่อไฮด์ หลุยส์ที่โรงเรียนมัธยมโลเวลล์ สเตอร์ลิง คาลเดอร์จัดให้คาลเดอร์เข้าศึกษาที่สถาบันเทคโนโลยีสตีเฟนส์ที่โฮโบเคนในนิวเจอร์ซีย์

neg:
อเล็กซานเดอร์ คาลเดอร์
เมื่อมาถึงปลายปี ค.ศ. 1931 คาลเดอร์ก็หันไปทำงานประติมากรรมที่อ่อนช้อยขึ้นที่มาจากการเคลื่อนไหวของอากาศภายในห้อง จากงานนี้ก็เป็นกำเนิดของ “ประติมากรรมจลดุล” ของคาลเดอร์ที่แท้จริง ในขณะเดียวกันคาลเดอร์ทำการทดลองการสร้าง “ประติมากรรมสถิตเชิงนามธรรม” ที่รับน้ำหนักตัวเองได้ที่ฮันส์ อาร์พเรียกว่า “ประติมากรรมศักยดุล” (stabile) เพื่อแยกจาก “ประติมากรรมจลดุล”

neg:
อาแล็กซิส แกลโร
อาแล็กซิส โกลด เดอ แกลโร (; 3 พฤษภาคม ค.ศ. 1713 - 17 พฤษภาคม ค.ศ. 1765) เป็นนักคณิตศาสตร์และปราชญ์ชาวฝรั่งเศส เขาได้เข้าร่วมกับปีแยร์ หลุยส์ โมแปร์ตุย (Pierre Louis Maupertuis) เดินทางไปยังแลปแลนด์ ประเทศฟินแลนด์ ในปี 1736 เพื่อการศึกษาเกี่ยวกับเส้นเมอริเดียน เมื่อกลับจากแลปแลนด์เขาได้ตีพิมพ์งานเขียนชื่อ "Théorie de la figure de la terre" ในปี 1743 งานชิ้นนี้เขาได้นำเสนอทฤษฎีซึ่งต่อมาได้ชื่อว่า ทฤษฎีแกลโร ว่าด้วยแรงดึงดูด ณ ตำแหน่งบนพื้นผิวของวัตถุทรงรีที่กำลังหมุนที่เกี่ยวพันกับแรงอัดและแรงดึงสู่ศูนย์กลางที่เส้นศูนย์สูตร เขายังได้คิดค้นหาคำตอบโดยประมาณของปัญหาสามวัตถุ และได้รับรางวัลจาก St Petersburg Academy เมื่อปี 1750 จากผลงานเรื่อง "Théorie de la lune" ต่อมาในปี ค.ศ. 1759 เขาสามารถคำนวณหาจุดไกลดวงอาทิตย์ที่สุดของดาวหางฮัลเลย์ได้

neg:
แอนดรูว์ ลอยด์ เวบเบอร์
เขาประพันธ์ละครเพลง 13 เรื่อง ชุดเพลงร้อง (Song Cycle) 1 ชุด ดนตรีประกอบภาพยนตร์ 2 เรื่อง และเพลงสวดละติน เขามีผลงานเพลงที่เป็นที่รู้จักอย่าง "The Music of the Night" จาก "The Phantom of the Opera", "I Don't Know How to Love Him" จาก "Jesus Christ Superstar", "Don't Cry for Me, Argentina" จาก "Evita", "Any Dream Will Do" จาก "Joseph and the Amazing Technicolor Dreamcoat" และ "Memory" จาก "Cats"

neg:
แอนน์ แลนเดอร์ตอบปัญหาชีวิต
ครอวลี่เขียนคอลัมน์ตอบปัญหานี้ยาวนานกว่า 9 ปี ในชื่อว่า แอนน์ แลนเดอร์ หลังจากครอวลี่ถึงแก่กรรมแล้ว มีนักเขียนคนอื่นมาตอบจดหมายแทนเธออยู่ในช่วงสั้น ๆ รวมถึง คอนนี่ แชนเซลเลอร์ (Connie Chancellor) แต่ที่มีชื่อเสียงยาวนานที่สุดคือ เอสเทอร์ ลีดเดอร์เรอร์ (Esther Pauline Friedman Lederer 1955 – 2002)

neg:
คลูโด
ในปี 1944 แอนโทนี เออร์เนสต์ แพรตต์ นักดนตรีชาวอังกฤษ ได้จดสิทธิบัตรเกมกระดานแนวฆาตกรรมสืบสวนสอบสวน เมอร์เดอร์ (Murder!) ซึ่งเป็นต้นแบบของคลูโดในปัจจุบัน และหลังจากนั้นไม่นานเขาและเอลวา แพรตต์ ภรรยาได้ร่วมกันคิดค้นเกมกระดานใหม่ โดยนำเสนอให้ผู้จัดการของวัดดิงตันส์ นอร์มัน วัตสัน และนอร์มันได้ทำการซื้อทันที และได้จัดจำหน่ายในชื่อ คลูโด (Cluedo) โดยชื่อนี้มาจากคำว่า Clue ที่แปลว่า เงื่อนงำ อันมาจากลักษณะของเนื้อเรื่องที่เป็นเหตุการณ์ฆาตกรรมที่มีเงื่อนงำ และคำว่า Ludo ซึ่งเป็นภาษาละติน แปลว่า ฉันเล่น ซึ่งก็มาจากลักษณะของเกมที่มีส่วนคล้ายเกมเกมกระดานในชื่อลูโด

neg:
ริชาร์ด ร็อดเจอร์ส
ผลงานร่วมของ ร็อดเจอร์ส และแฮมเมอร์สไตน์ ที่มีชื่อเสียงจำนวน 5 เรื่อง คือ "Oklahoma!", "Carousel", "South Pacific" (มนต์รักเพลงใต้), "The King and I" (เดอะคิงแอนไอ) และ "The Sound of Music" (มนต์รักเพลงสวรรค์)

neg:
อเล็กซานเดอร์ คาลเดอร์
ในปี ค.ศ. 1929 คาลเดอร์ก็มีงานแสดงประติมากรรมลวดโดยลำพังของตนเองในปารีสที่ห้องแสดงภาพบิลลิเอต์ จิตรกร ฌูลส์ ปาส์แซง เพื่อนของคาลเดอร์จากคาเฟส์ มงต์ปาร์นาส เป็นผู้เขียนบทนำให้

neg:
เอลเดอร์ก็อด
เทพธิดาซึ่งมีหัวเป็นแมวของอียิปต์โบราณ ได้รับการกล่าวถึงในเรื่อง "The Brood of Bubastis" ของโรเบิร์ต บลอค บาสท์เป็นเทพผู้ควบคุมแมวทั้งในโลกนี้และโลกแห่งความฝัน มนุษย์สามารถติดต่อกับบาสท์ได้ แต่ผู้ที่ปฏิบัติต่อแมวอย่างโหดร้ายจะถูกสังหารปรากฏตัวครั้งแรกในงานประพันธ์ของไบรอัน ลัมลีย์เรื่อง "Elysia" (พ.ศ. 2532) เป็นเหมือนคู่แฝดด้านดีของยอก โซธอท โดยลักษณะสีสันของยาด แธดแดกจะแตกต่างจากยอก โซธอท

neg:
อเล็กซานเดอร์ คาลเดอร์
ในปี ค.ศ. 1975 คาลเดอร์ได้รับงานจ้างจากบีเอ็มดับเบิลยูให้เขียนBMW 3.0 CSLที่กลายมาเป็นยานยนตร์คันแรกในโครงการ “รถศิลปะบีเอ็มดับเบิลยู” (BMW Art Car)

neg:
แคลส์ โอลเดนเบิร์ก
แคลส์ โอลเดนเบิร์ก () ศิลปินในกลุ่มป๊อปอาร์ต () ผู้ซึ่งมีแนวทางในการสร้างสรรค์งานแตกต่างไปจากศิลปินคนอื่นๆ โดยจะมีการสอดแทรกความสนุกสนาน น่าขบขันลงไปในผลงาน ในขณะเดียวกันก็ยังมีความสวยงามและความลงตัวซ่อนอยู่ภายในชิ้นงานด้วย ซึ่งผลงานที่มีชื่อเสียงและเป็นที่รู้จักกันเป็นอย่างดีคือ ประติมากรรมขนาดใหญ่ยักษ์ หรือ Large – Scale Sculptures เป็นงานที่สร้างขึ้นโดยใช้สิ่งของที่มีในชีวิตประจำวัน เช่น ไม้หนีบผ้า กรรไกร ลูกขนไก่ มาทำให้มีขนาดใหญ่ แล้วนำไปติดตั้งในที่ชุมชนทำให้ผู้คนที่เดินผ่านไปผ่านมามีโอกาสได้เสพงานศิลปะมากขึ้น ทำให้งานศิลปะไม่ถูกจำกัดพื้นที่ให้อยู่แต่เพียงใน Gallery อีกต่อไป อีกทั้งยังเป็นการเล่นกับปฏิกิริยาของคนดูที่มีต่องานศิลปะอีกด้วย นับว่าเป็นศิลปินที่สร้างกระแสศิลปะในรูปแบบใหม่ได้เป็นอย่างดี

neg:
อเล็กซานเดอร์ คาลเดอร์
ในเดือนมิถุนายนปี ค.ศ. 1929 ขณะที่เดินทางจากปารีสไปยังนิวยอร์ก คาลเดอร์ก็พบลุยซา เจมส์เหลนของนักประพันธ์อเมริกัน เฮนรี เจมส์ และนักปรัชญา วิลเลียม เจมส์ ทั้งสองสมรสกันในปี ค.ศ. 1931

neg:
อัลเบร็ชท์ อัลท์ดอร์เฟอร์
อัลเบร็ชท์ อัลท์ดอร์เฟอร์ () เป็นจิตรกร นักแกะสลัก และสถาปนิกชาวเยอรมันในยุคเรอแนซ็องส์แห่งเมืองเรเกินส์บวร์ค อัลท์ดอร์เฟอร์เกิดราว ค.ศ. 1480 ในเรเกินส์บวร์ค และเริ่มมีความสนใจด้านงานศิลปะตามบิดาซึ่งมีอาชีพจิตรกรและนักทำตัวแบบย่อส่วน อัลท์ดอร์เฟอร์เริ่มทำงานในเมืองบ้านเกิดของตนเองใน ค.ศ. 1505 ในตำแหน่งสถาปนิกและที่ปรึกษาประจำเมือง ต่อมาใน ค.ศ. 1511 เขาเดินทางไปทางใต้สู่เทือกเขาแอลป์ และได้วาดจิตรกรรมภูมิทัศน์ออกมาหลายชิ้น ถือเป็นจิตรกรภูมิทัศน์คนแรกในศาสตร์สมัยใหม่ ซึ่งได้ทำให้เขาเป็นผู้นำของโรงเรียนดานูบ และเป็นผู้บุกเบิกให้จิตรกรรมภูมิทัศน์เป็นศาสตร์แขนงหนึ่งแยกออกมา ผลงานที่มีชื่อเสียงที่สุดของเขาคือ "ยุทธการของอเล็กซานเดอร์ที่อิสซัส" ซึ่งวาดขึ้นใน ค.ศ. 1529

neg:
วลาดีมีร์ ตัตลิน
วลาดีมีร์ เยฟกราโฟวิช ตัตลิน () เป็นจิตรกรและสถาปนิกชาวรัสเซียและโซเวียต ซึ่งเป็นหนึ่งในศิลปินชั้นนำของรัสเซียรูปแบบอาว็อง-การ์ด (ล้ำยุค) ปี ค.ศ. 1920 และต่อมาเขาก็เป็นศิลปินที่มีชื่อเสียงมาก ผลงานที่สำคัญของเขาคือ The Fishmonger, Counter-reliefs, Tatlin's Tower

neg:
อาร์คิมิดีส
งานเขียนของอาร์คิมิดีสเขียนไว้ในภาษากรีกดอริค (Doric Greek) ซึ่งเป็นภาษาซีรากูซาโบราณ งานเขียนส่วนมากไม่สามารถรอดมาถึงปัจจุบันเหมือนอย่างงานของยูคลิด ตำรา 7 เล่มของเขาเป็นที่รู้จักก็ด้วยการถูกนักเขียนคนอื่น ๆ กล่าวอ้างถึงเท่านั้น พัพพัสแห่งอเล็กซานเดรียพูดถึง "On Sphere-Making" และงานอื่น ๆ เกี่ยวกับรูปหลายเหลี่ยม ขณะที่ธีออนแห่งอเล็กซานเดรียอ้างถึงใจความสำคัญหนึ่งเกี่ยวกับการหักเหของแสงจากงานเขียนชื่อ "Catoptrica" ตลอดช่วงชีวิตของอาร์คิมิดีส เขาทำให้งานของตนเป็นที่รู้จักผ่านการสนทนาอภิปรายกับนักคณิตศาสตร์คนอื่น ๆ ในอเล็กซานเดรีย ปี ค.ศ. 530 สถาปนิกชาวไบแซนไทน์คนหนึ่งชื่อ อิซิดอร์แห่งมิเลตุส ได้รวบรวมงานเขียนของอาร์คิมิดีสเข้าด้วยกัน และมีการวิจารณ์ผลงานของอาร์คิมิดีสจากยูโตเซียสแห่งอัสคาลอนในคริสต์ศตวรรษที่ 6 ซึ่งทำให้ผลงานของเขาเป็นที่รู้จักแพร่หลาย มีการแปลงานเขียนของอาร์คิมิดีสไปเป็นภาษาอารบิกโดย Thābit ibn Qurra (ค.ศ. 836-901) และภาษาละตินโดย Gerard แห่งครีโมนา (ค.ศ. 1114-1187) ระหว่างยุคเรอเนสซองส์มีการตีพิมพ์ "Editio Princeps" (เอดิชั่นแรก) ในกรุงเบเซิลเมื่อปี ค.ศ. 1544 โดย โจฮันน์ แฮร์เวเกน โดยแสดงงานเขียนของอาร์คิมิดีสทั้งในภาษากรีกและละติน ประมาณปี ค.ศ. 1586 กาลิเลโอ กาลิเลอี คิดค้นสมดุลของสถิตยศาสตร์ของไหลเพื่อใช้ในการชั่งน้ำหนักโลหะในอากาศและในน้ำ โดยเห็นชัดว่าได้รับแรงบันดาลใจจากงานของอาร์คิมิดีส
ผลงานเรื่อง "Book of Lemmas" หรือ "Liber Assumptorum" เป็นหนึ่งในตำราของอาร์คิมิดีสเกี่ยวกับสัดส่วน 15 ประการของธรรมชาติของวงกลม สำเนาชุดที่เก่าแก่ที่สุดเท่าที่รู้จักกันเขียนเอาไว้ในภาษาอารบิก นักวิชาการ ที.แอล.ฮีธ และ มาร์แชล คลาเกตต์ โต้แย้งว่ารูปแบบในปัจจุบันนี้ไม่น่าจะเขียนขึ้นโดยอาร์คิมิดีส เพราะมีการอ้างถึงอาร์คิมิดีสเองด้วย จึงน่าจะเป็นงานดัดแปลงที่เกิดจากผู้เขียนคนอื่น "Lemmas" อาจเป็นงานที่สร้างขึ้นจากผลงานก่อนหน้านี้ของอาร์คิมิดีสซึ่งปัจจุบันสูญหายไปแล้ว

neg:
อเล็กซานเดอร์มหาราช
อเล็กซานเดอร์ที่ 3 แห่งมาเกโดนีอา (356-323 ปีก่อนคริสตกาล) หรือที่รู้จักกันโดยทั่วไปว่า อเล็กซานเดอร์มหาราช (, ) เป็นกษัตริย์กรีกจากราชอาณาจักรมาเกโดนีอา ผู้สร้างชื่อเสียงมากที่สุดของราชวงศ์อาร์กีด เป็นผู้สร้างจักรวรรดิที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ยุคโบราณ เกิดที่เมืองเพลลา ตอนเหนือของมาเกโดนีอา เมื่อปีที่ 356 ก่อนคริสตกาล ได้รับการศึกษาตามแบบกรีกดั้งเดิมภายใต้การกำกับดูแลของอริสโตเติล นักปรัชญากรีกผู้มีชื่อเสียง สืบทอดราชบัลลังก์ต่อจาก พีลิปโปสที่ 2 แห่งมาเกโดนีอา เมื่อปีที่ 336 ก่อนคริสตกาลหลังจากที่พระบิดาถูกลอบสังหาร สวรรคตในอีก 13 ปีต่อมาเมื่อพระชนมายุเพียง 32 พรรษา แม้ว่าราชบัลลังก์และจักรวรรดิของอเล็กซานเดอร์จะอยู่เพียงชั่วครู่ยาม แต่ผลกระทบจากการพิชิตดินแดนของพระองค์ส่งผลสืบเนื่องต่อมาเป็นเวลาหลายศตวรรษ อเล็กซานเดอร์ถือเป็นหนึ่งในบุรุษผู้มีชื่อเสียงมากที่สุดในโลกยุคโบราณ มีชื่อเสียงเลื่องลือในความสามารถทางการรบ ยุทธวิธี และการเผยแพร่อารยธรรมกรีกไปในดินแดนตะวันออก

neg:
ริชาร์ด ลอง
ลองสร้างผลงานที่มีชื่อเสียงระดับนานาชาติระหว่างปี 1970 ผลงานที่สร้างเป็นผลมาจากมหากาพย์การเดิน สิ่งเหล่านี้พาเขาผ่านไปในชนบทและพื้นที่ห่างไกล ในประเทศอังกฤษ หรือไปไกลจากบ้านของเขาไปยังที่ราบของประเทศแคนาดา มองโกเลียและโบลิเวีย เขาเดินไปในช่วงเวลาที่ต่างกัน เพื่อเหตุผลที่ต่างกัน บางครั้งสิ่งเหล่านี้ถูกกำหนดแนวทางและความคิดไว้ก่อนล่วงหน้าแล้ว บางครั้งเขาแทนที่ด้วยการทำเครื่องหมายลงบนพื้นหรือปรับเปลี่ยนลักษณะหน้าตาของสถานที่โดยการวางก้อนหิน ซึ่งเป็นตัวอย่างหรือการสร้างร่องรอยแบบง่าย ๆ ยิ่งไปกว่านั้นในปี 1981 ลองได้สร้างงานศิลปะจากโคลนขึ้น

neg:
ไมเคิล ไฮเซอร์
พวกเขาเดินทางไปทางทิศตะวันตกในปีค.ศ. 1967 กับเพื่อนร่วมงานของเขาชื่อวอลเตอร์ เด มาเรีย และสร้างรูปแบบใหม่ของ "ศิลปะภูมิทัศน์" (land art) ซึ่งใช้ดินเป็นวัสดุ โดยระยะห่างของจากสตูดิโอแคบของนิวยอร์กนี้เองที่ทำให้ศิลปินสามารถนำเสนองานศิลปะของเขาให้ออกนอกขอบเขตของผนังสีขาวในพิพิธภัณฑ์ ผลงานของเขาที่เป็นประวัติการณ์และมีชื่อเสียงที่สุดคือ” Double Negative” ซึ่งเป็นการร่วมมือสร้างผลงานศิลปะระหว่างไฮเซอร์และศิลปินภูมิทัศน์ในยุคแรกๆ อีกทั้งผลงานของเขายังไปปรากฏในภาพยนตร์ของโรเบิร์ต สมิทสัน (Roberth Smithson) ในผลงานที่ชื่อ Spiral Jetty ซึ่งเป็นผลงานที่มีชื่อเสียงในระดับโลก

neg:
อเล็กซานเดอร์ คาลเดอร์
ในปี ค.ศ. 1962 คาลเดอร์ก็ย้ายมาทำงานที่ห้องศิลป์ใหม่ที่คาร์รัวออกแบบงานเชิงอนาคตที่มองลงไปยังหุบเขาของเชฟรีเยร์ในแองดร์-เอต์-ลัวร์ในฝรั่งเศส ระหว่างที่ทำคาลเดอร์ก็ไม่ลังเลที่แจกงานจลดุลให้เพื่อน และถึงกับอุทิศ “ประติมากรรมศักยดุล” ให้แก่เมืองที่ตั้งอยู่หน้าวัดซึ่งเป็นประติมากรรมที่เป็นอิสระจากแรงดึงดูด

neg:
โยชิกิ ทานากะ
เขามีชื่อเสียงขึ้นมาจากผลงานเรื่อง "ตำนานวีรบุรุษแห่งกาแล็กซี" ซึ่งเริ่มตีพิมพ์ในปีค.ศ. 1983 เป็นการนำสงครามและการเมืองของยุโรปในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19 มาวางเนื้อขึ้นเรื่องใหม่ในยุคอวกาศ ได้รับรางวัลชนะเลิศสาขานิยายบันเทิงคดีแนววิทยาศาสตร์ในปีค.ศ. 1987 ตลอดจนถูกนำไปสร้างเป็นอนิเมะ ผลงานชิ้นอื่นของทานากะที่มีชื่อเสียงอาทิ "วีรตำนานแห่งอัสรัน" เป็นต้น

neg:
อะเลคเซย์ ปายีตนอฟ
อะเลคเซย์ เลโอนีโดวิช ปายีตนอฟ (, ; ) เป็นนักออกแบบวิดีโอเกม และ วิศวกรคอมพิวเตอร์ชาวรัสเซีย เขาเป็นที่รู้จักจากการพัฒนาเกม "เตตริส" ในช่วงทำงานให้กับ Dorodnitsyn Computing Centre แห่งสถาบันวิทยาศาสตร์โซเวียต ที่รัฐบาลโซเวียตดูแล

neg:
งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 24
Karl Malden ... ("A Streetcar Named Desire")

neg:
อีฟว์ แกล็ง
ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1942 ถึง ค.ศ. 1946 แกล็งได้เข้าศึกษาที่ The École Nationale de la Marine Marchande และ the École Nationale des Langues Orientales เขาได้เข้าร่วมชมรมยูโด ในช่วงฤดูร้อน ที่ยิมยูโด แกล็งได้ทำความรู้จักกับโคลด ปาสกาล และอาร์มองด์ แฟร์นองเด พวกเขาฝึกยูโดกันที่นี่ และเขามีความเชื่อ 3 อย่างเกี่ยวกับ การเดินทาง การสร้างสรรค์ และความเชื่อเรื่องจิตและวิญญาณ บนชายหาดที่เมืองนิส พวกเขาทั้งสามคนเลือกที่จะ "แบ่งปันโลก" โดยอาร์มองด์ค้นพบเรื่องโลกและความร่ำรวย โคลดเรื่องค้นพบเรื่องอากาศ และแกล็งค้นพบเรื่องเรื่องท้องฟ้าและความไม่สิ้นสุด แกล็งได้กลายเป็นนักยูโดที่เก่งกาจภายในเวลาไม่กี่ปี นอกจากเป็นนักยูโดแล้วเขายังต้องการมีเชื่อเสียงในวงการยูโด เขาได้เดินทางไปเก็บภาพเกี่ยวกับกีฬายูโดที่ญี่ปุ่นและนำภาพถ่ายและภาพเคลื่อนไหวที่เขาบันทึกไว้กลับมา เขาสร้างชื่อจากการนำสิ่งเหล่านั้นมาเผยแพร่และขายในประเทศฝรั่งเศส หลังจากนั้นราวปี ค.ศ. 1955 เขาได้จัดแสดงผลงานของเขาขึ้นที่ The Galerie des Solitairesในกรุงปารีส ระยะแรกผลงานของแกล็งคือการใช้สีโทนเดียวแบบ Monochrome แต่ยังมีความหลากหลายโดยใช้สีส้ม สีเหลือง สีชมพู สีแดง และสีเขียว นับตั้งแต่ปี ค.ศ. 1957 เป็นต้นไปผลงานของแกล็งจะใช้สีน้ำเงินเป็นหลัก นอกจากภาพวาดแล้วเขายังเป็นศิลปินคนแรก ๆที่บุกเบิกศิลปะแบบ Performance Art ในฝรั่งเศสอีกด้วย เมื่อวันที่ 21 มกราคม ปี ค.ศ. 1962 เขาได้เข้าพิธีสมรสกับ Rotraut Uecker ที่โบสถ์ Saint Nicolas des Champs ในกรุงปารีส ผลงานที่มีชื่อเสียงของเขา เช่น International Klein Blue (1962) และ Monotone Symphony (1949) แกล็งได้จบชีวิตลงด้วยวัยเพียง 34 ปี เมื่อวันที่ 6 มิถุนายน ค.ศ. 1962 ณ กรุงปารีส

neg:
ไมเคิล ดี. โคล
ด้วยประสบการณ์การวิจัยอย่างต่อเนื่องมานานกว่าสี่ทศวรรษ โคลเป็นนักประพันธ์ทางด้านวิทยาศาสตร์ที่มีผลงานออกมาเป็นจำนวนมาก ครอบคลุมหลายสาขาวิชา ทั้งโบราณคดี มานุษยวิทยาและประวัติศาสตร์เชื้อชาติ เขายังได้ประพันธ์ผลงานที่มีชื่อเสียงอีกจำนวนหนึ่งสำหรับผู้อ่านที่มิได้เป็นผู้เชี่ยวชาญเฉพาะทาง โดยผลงานหลายเล่มติดอันดับหนังสือขายดีและต้องได้รับการตีพิมพ์เป็นจำนวนมาก อย่างเช่น เดอะมายา (1966) และเบรกกิงเดอะมายาโค้ด (1992) เขายังได้เขียนหนังสือ เม็กซิโก: ฟรอมโอลเมกทูแอซเท็ค ร่วมกับเร็กซ์ คูอนทซ์

neg:
นิทรรศการศิลปะตกรอบ
นักวิพากษ์ศิลป์และมหาชนต่างก็เย้ยหยันงาน “ตกรอบ” ที่รวมทั้งงานจิตรกรรมที่ในปัจจุบันเป็นงานที่มีชื่อเสียงเช่นงาน “อาหารกลางวันบนลานหญ้า” (Le déjeuner sur l'herbe) โดยเอดวด มาเนท์ และภาพ โดยเจมส์ แม็คนีลล์ วิสต์เลอร์ แต่การแสดงก็ได้รับความสนใจพอที่จะทำให้เกิดการเขียนแนวการเขียนแบบอาวองการ์ดขึ้น จากแรงยุยงของมาเนท์จิตรกรอิมเพรสชันนิสม์ก็เริ่มแสดงงานเขียนนอกนิทรรศการศิลปะแห่งปารีสกันมากขึ้นเริ่มตั้งแต่ปี ค.ศ. 1874 และประสบกับความสำเร็จ หลังจากนั้นก็ได้มีการจัด “นิทรรศการศิลปะตกรอบ” ขึ้นในกรุงปารีสในปี ค.ศ. 1874, ค.ศ. 1875 และ ค.ศ. 1886 จากนั้นความนิยมของงานนิทรรศการศิลปะแห่งปารีสก็เริ่มจะวายลง

neg:
เอ็ดเวิร์ด มุงค์
“The Scream”
ผลงานที่มีชื่อเสียงโด่งดังที่สุดของเอ็ดเวิร์ด มุงค์และเป็นหนึ่งในภาพจิตรกรรมที่คนจดจำมากที่สุดรูปหนึ่งในกระแสศิลปะเอ็กเพรสชันนิสม์ มุงค์วาดภาพด้วยสีสันที่ฉูดฉาดและรูปแบบง่ายๆ แต่สื่อได้ถึงจิตวิญญาณ แสดงอารมณ์ด้วยภาพใบหน้าที่เจ็บปวด
มุงค์ได้เขียนคำอธิบายของรูปนี้ไว้ว่า “ขณะที่ฉันเดินอยู่บนท้องถนนกับเพื่อนทั้งสองในตอนพระอาทิตย์อัสดง ทันใดนั้นท้องฟ้าเปลี่ยนเป็นสีแดงดุจเลือด ฉันหยุดนิ่งและโน้มตัวไปยังขอบรั้ว รู้สึกถึงความเหน็ดเหนื่อยที่ไม่อาจบรรยายได้ เปรวเพลิงสีเลือดทอดข้ามฟยอร์สสีดำ เพื่อนของฉันยังคงเดินต่อไป ฉันยังคงอยู่เบื้องหลัง สั่นสะท้านด้วยความกลัว ทันใดนั้นฉันก็ได้ยินเสียงกรีดร้องอันไม่มีที่สิ้นสุดของธรรมชาติ” “The Scream” (1893)

neg:
ฟลามิงโก (คาลเดอร์)
ประติมากรรม “ฟลามิงโก” สร้างโดยอเล็กซานเดอร์ คาลเดอร์มีความสูง 16 เมตร เป็นงานที่จ้างโดยกรมการบริหารทั่วไปแห่งสหรัฐอเมริกา (General Services Administration) และได้รับการเปิดอย่างเป็นทางการในปี ค.ศ. 1974 แม้ว่าคาลเดอร์จะลงชื่อว่าสร้างในปี ค.ศ. 1973

neg:
ฮาแอร์ กีเกอร์
ฮันส์ รือดี กีเกอร์ () เป็นที่รู้จักในชื่อ ฮาแอร์ กีเกอร์ () เป็นจิตรกรและนักออกแบบศิลปะชาวสวิสที่มีชื่อเสียงจากการออกแบบสัตว์ประหลาดจากต่างดาวในภาพยนตร์ไซไฟเรื่อง "เอเลียน" (1979) ซึ่งได้รับรางวัลออสการ์ในสาขาเทคนิคพิเศษด้านภาพ

neg:
แจ๊ส
ดนตรีในแนวฟรีแจ๊สและที่ใกล้เคียงกันในเวลานั้นทั้งหมดเรียกรวมว่า "อวองต์ การ์ด" (Avante Garde) นอกจาก โคลแมนแล้ว ผู้ที่มีชื่อเสียงในฟรีแจ๊ส เช่น อัลเบิร์ต ไอย์เลอร์ (Albert Ayler) ซึ่งเป็นผู้ชักนำให้ โคลเทรนหันมาสนใจฟรีแจ๊สในระยะหลัง ๆ

neg:
ศิลปะแองโกล-แซกซัน
แม้ว่างานชิ้นใหญ่ส่วนใหญ่จะสูญหายไปจนแทบจะหมดสิ้น แต่ก็ยังมีงานชิ้นเล็กหรือชิ้นส่วนของงานที่ยังมีหลงเหลือให้เห็นอยู่บ้าง ส่วนใหญ่แล้วก็เป็นสิ่งที่ถูกฝังไว้ - ยกเว้นแต่งานบางชิ้นเช่นเข็มกลัดฟุลเลอร์ และงานสองชิ้นที่ทำในออสเตรียโดยนักสอนศาสนาชาวแองโกล-แซกซัน - ถ้วยทาสซิโล และกางเขนรูเปิร์ต ส่วนเครื่องประดับอัลเฟรดเป็นชุดงานฝีมือที่พบในปี ค.ศ. 1693 ที่มีความงดงามที่เป็นที่รู้จักกันดีที่สุด ในปี ค.ศ. 2009 ก็ได้มีการขุดพบสมบัติสตาฟฟอร์ดเชอร์ที่ประกอบด้วยชิ้นส่วนของงานโลหะกว่า 1,000 ชิ้นที่ส่วนใหญ่เป็นทอง

neg:
สเวน ออสการ์ คูลเลนเดอร์
นอกจากนี้แล้วยังมีงานเขียนมากมายทั้งหนังสือ, บทความ และนิตยสาร อาทิ "A Revision of the South American Cichlid Genus Cichlasoma" ในปี ค.ศ. 1983, "Cichlid fishes of the Amazon River drainage of Peru" ในปี ค.ศ. 1986, "The Cichlids of Surinam" ในปี ค.ศ. 1989, "Tidskriften Akvariet" (Aquarium Times-ในภาษาอังกฤษ) เป็นต้น นอกจากนี้แล้วชื่อสามัญของปลาออสการ์ ("Astronotus ocellatus") ซึ่งนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม ก็ตั้งตามชื่อกลางของเจ้าตัวด้วย

neg:
ซาดีก
อีก 2 ปีต่อมา ในปี พ.ศ. 2290 "เม็มนง ซาดีก" เริ่มเป็นที่รู้จักกันมากขึ้นในประเทศฝรั่งเศส และในปี พ.ศ. 2291 "ซาดีก หรือ ชะตาลิขิต" (Zadig ou la destinée) ก็ได้ออกเผยแพร่ต่อหน้าสาธารณชน โดย ตอนแรกวอลแตร์ไม่ยอมรับว่าเป็นผู้แต่ง แต่หลังจากที่ซาดีกประสบความสำเร็จ เขาจึงยอมรับว่าเป็นผู้แต่ง ภายหลังในปี พ.ศ. 2295 - พ.ศ. 2299 วอลแตร์ได้เขียนเพิ่มขึ้นอีก 2 บท คือการเต้นรำและนัยน์ตาสีฟ้า ซึ่งสองบทหลังนี้ตอนแรกไม่ได้นำมารวมกับเรื่องซาดีก เนื่องจากโครงสร้างเรื่องที่มีอยู่ 19 บทนี่ดีอยู่แล้ว แต่ภายหลังจากที่วอลแตร์ได้เสียชีวิตแล้ว สองบทหลังนี่ก็ได้ถูกนำมาเผยแพร่ต่อสาธารณชนเป็นครั้งแรกในปี พ.ศ. 2328

neg:
อเล็กซานเดอร์ คาลเดอร์
งานประติมากรรมสำหรับสาธารณชนชิ้นแรกที่ได้จ้างให้ทำเป็งานประติมากรรมจลดุลคู่ที่ออกแบบสำหรับโรงละครที่เปิดในปี ค.ศ. 1937 ที่พิพิธภัณฑ์เบิร์คเชอร์ที่พิทท์สฟิลด์, แมสซาชูเซตส์

neg:
วอลแตร์
ผลงานของวอลแตร์มีจำนวนมากมาย หลากหลายประเภททั้งบทละคร นิยาย นิทานเชิงปรัชญา ประวัติศาสตร์ และบทกวี เขาได้รับยกย่องจากคนร่วมสมัยว่าเป็นนักเขียนบทละครชั้นนำและกวีชั้นนำ แต่ในปัจจุบันเขากลับเป็นที่ยกย่องในฐานะนักเขียนเชิงเสียดสี วิพากษ์วิจารณ์ (Le symbole de l’esprit critique) ผลงานของเขาส่วนใหญ่เป็นการเผยแพร่ความคิดทางปรัชญาไปสู่สาธารณชน เพื่อปลุกความคิดวิพากษ์วิจารณ์ให้แก่ชาวฝรั่งเศส เพื่อต่อต้านความคิดระบบสถาบันแบบเก่า การต่อสู้เพื่อขจัดความอยุติธรรมในสังคม รวมทั้งความเชื่อที่งมงายและความบ้าคลั่งทางศาสนา นอกจากนี้เขายังส่งเสริมเรียกร้องสิทธิ เสรีภาพและการแสดงความคิดเห็นอีกด้วย

neg:
อเล็กซานเดอร์ คาลเดอร์
ในปี ค.ศ. 1987 ครอบครัวคาลเดอร์ก็ได้ก่อตั้งมูลนิธิคาลเดอร์ขึ้น ที่ไม่แต่เพียงเป็นองค์การตัวแทนอย่างเป็นทางการของคาลเดอร์ แต่ยังเป็นองค์การในการ “บริหารโครงการ, ร่วมมือจัดงานแสดง และตีพิมพ์งาน[ของคาลเดอร์] และให้คำแนะนำในเรื่องต่างๆ เช่นประวัติ, การรวบรวมงาน และ การบูรณปฏิสังขรณ์งานของคาลเดอร์” ด้วย ผู้แทนเกี่ยวกับลิขสิทธิ์ของคาลเดอร์ในสหรัฐอเมริกาสำหรับมูลนิธิคาลเดอร์คือสมาคมสิทธิของศิลปิน (Artists Rights Society)

neg:
อเล็กซานเดอร์ คาลเดอร์
ระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง คาลเดอร์พยายามอาสาสมัครเป็นทหารเรือแต่ถูกปฏิเสธ คาลเดอร์จึงทำงานประติมากรรมต่อ แต่ความที่โลหะเป็นสิ่งที่ขาดแคลนระหว่างสงครามคาลเดอร์จึงหันไปสร้างงานที่ทำงานแกะไม้แทนที่

neg:
แคนอนของพาเคลเบล
ต้นฉบับผลงานชิ้นนี้สูญหายไปหลายปีเช่นเดียวกับผลงานชิ้นอื่นๆ ของพาเคลเบลและศิลปินคนอื่นในศตวรรษที่ 17 เพิ่งถูกค้นพบในศตวรรษที่ 20 และเผยแพร่เป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1919 โดยกุสตาฟ เบกมานน์ ได้รับการบันทึกเสียงเป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1940 จากการบรรเลงโดยวงบอสตันป็อปสออร์เคสตรา อำนวยเพลงโดยอาร์เทอร์ ฟิดเลอร์

neg:
อเล็กซานเดอร์พลัทซ์
แต่เดิมบริเวณนี้เคยเป็นตลาดค้าปศุสัตว์ ตั้งชื่อเพื่อเป็นเกียรติแก่การเสด็จเยี่ยมเบอร์ลินโดยจักรพรรดิอเล็กซานเดอร์ที่ 1 แห่งรัสเซีย เมื่อวันที่ 25 ตุลาคม ค.ศ. 1805 อเล็กซานเดอร์พลัทซ์ทวีความสำคัญขึ้นในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 จากการก่อสร้างสถานีรถไฟในชื่อเดียวกัน () และตลาดที่อยู่ใกล้ ๆ ทำให้บริเวณนี้กลายเป็นศูนย์กลางการค้าสำคัญ อเล็กซานเดอร์พลัทซ์รุ่งเรืองถึงขีดสุดในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1920 เมื่อจัตุรัสแห่งนี้พร้อมกับพอสดัมเมอร์พลัทซ์เป็นศูนย์รวมของชีวิตกลางคืนในเบอร์ลิน และเป็นแรงบันดาลใจในการเขียนนวนิยาย "แบร์ลีน อเล็กซานเดอร์พลัทซ์" โดยอัลเฟรด เดิบลิน ตีพิมพ์เมื่อปี ค.ศ. 1929

neg:
ฟลามิงโก (คาลเดอร์)
คาลเดอร์ได้รับการจ้างให้ออกแบบงานประติมากรรมเพราะความที่เป็นผู้ที่มีชื่อเสียงที่เป็นที่รู้จักกันไปทั่วโลก ช่องว่างที่ล้อมรอบไปด้วยสิ่งก่อสร้างสมัยใหม่ที่มีลักษณะที่เป็นกล่องสี่เหลี่ยมทำให้คาลเดอร์ออกแบบงานที่มีลักษณะเป็นโค้งขนาดใหญ่ที่ราวกับกับมีพลัง (dynamic) “ฟลามิงโก” เป็นงานชิ้นแรกที่สนับสนุนโดยเงินทุนจากกรมการบริหารทั่วไปแห่งสหรัฐอเมริกาภายใต้โครงการ “เปอร์เซ็นต์เพื่อศิลปะ” (Percent for Art) ซึ่งเป็นจัดเปอร์เซ็นต์จากงบประมาณแผ่นดินสำหรับเป็นทุนในการสร้างศิลปะเพื่อสาธารณชน คาลเดอร์เปิดงาน “ฟลามิงโก” เมื่อวันที่ 23 เมษายน ค.ศ. 1973 ที่สถาบันศิลปะแห่งชิคาโก ประติมากรรมได้รับการมอบให้แก่สาธารณชนเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 25 ตุลาคม ค.ศ. 1974 ในเวลาเดียวกันกับที่คาลเดอร์เปิดงานประติมากรรมจลดุล “Universe” ที่หอวิลลิส ซึ่งเป็นวันที่ได้รับการประกาศว่าเป็น “วันอเล็กซานเดอร์ คาลเดอร์”

neg:
ฟลามิงโก (คาลเดอร์)
แม้ว่าประติมากรรมชิ้นนี้จะมีขนาดใหญ่แต่การออกแบบของคาลเดอร์สามารถทำให้ผู้ชมสามารถเดินลอดเข้าออกภายใต้งานได้ ซึ่งทำให้ผู้ชมมีความรู้สึกว่าเป็นสัดส่วนที่อยู่ในระดับขนาดของมนุษย์ รูปทรงของ “ฟลามิงโก” เป็นนัยยะถึงรูปทรงธรรมชาติของสัตว์ที่ตรงกันข้ามกับการตีความหมายของประติมากรรมของช่วงหลายสิบปีก่อนหน้านั้น

neg:
ฟลามิงโก (คาลเดอร์)
โครงสร้างของงานสถาปัตยกรรมของคาลเดอร์เป็นตัวอย่างอันเด่นของขบวนการศิลปะเค้าโครง (Constructivism) ที่เริ่มขึ้นในรัสเซียเมื่อต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 ศิลปะเค้าโครงหมายถึงประติมากรรมที่สร้างขึ้นจากการนำชิ้นส่วนที่เล็กกว่ามาประกอบเข้าด้วยกันเป็นงานชิ้นใหญ่

neg:
คัลตาร์ กิลล์
กิลล์เริ่มมีชื่อเสียงภายหลังจากการชกกับอีเวส เอ็ดเวิร์ดส กับฮิเดโอะ โทโคโระ ทั้งสองครั้ง ซึ่งในการแข่งขันครั้งที่สองนี้เองที่เขาได้แสดงให้เห็นถึงศักยภาพในด้านการป้องกันที่เพิ่มขึ้นได้อย่างเด่นชัด โดยชื่อเสียงในด้านนี้มาจากการที่เขามีทักษะด้านมวยไทยมาก่อน ในอดีตเขายังเคยมีทักษะด้านมวยปล้ำ ซึ่งเคยเป็นแชมเปี้ยนของบริติชโคลัมเบียเมื่อครั้งยังอยู่ในวัยหนุ่ม

neg:
เคต แบลนเชตต์
แบลนเชตต์มีผลงานที่รู้จักในระดับนานาชาติจากผลงานภาพยนตร์ในปี 1998 เรื่อง "Elizabeth" กำกับโดย Shekhar Kapur โดยเธอรับบทบาทเป็นสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 1 แห่งอังกฤษ และยังมีผลงานเป็นที่รู้จักในบทกาลาเดรียล ในภาพยนตร์ไตรภาคเดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ กำกับโดยปีเตอร์ แจ็กสัน และบทอีริน่า สปัลโก้ ใน" " รวมถึงบทแคทาริน เฮปเบิร์น ในภาพยนตร์ของมาร์ติน สกอร์เซซี เรื่อง "The Aviator" ที่ทำให้เธอได้รับรางวัลออสการ์สาขานักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม เธอและสามี แอนดรูว์ อัปตัน เป็นผู้กำกับของ Sydney Theatre Company และทั้งคู่ยังมีบริษัทผลิตภาพยนตร์ที่ชื่อ "Dirty Films"

neg:
เอ็ดเวิร์ด แคลวิน เคนดัลล์
เคนดัลล์มีผลงานที่สำคัญคือการสกัดไทรอกซีนและมีส่วนในการสกัดและระบุโครงสร้างของกลูตาไธโอน เคนดัลล์ร่วมกับฟิลิป โชวอลเตอร์ เฮนช์ใช้สเตอรอยด์ที่สกัดจากต่อมหมวกไตในการรักษาโรคข้ออักเสบรูมาตอยด์ ต่อมาสารชนิดนี้เรียกว่าคอร์ติโซน ในปี ค.ศ. 1950 เคนดัลล์ เฮนช์และทาเดอุช ไรค์สไตน์ได้รับรางวัลโนเบลสาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์ สำหรับการค้นพบฮอร์โมนของต่อมหมวกไต รวมถึงระบุโครงสร้างและผลทางชีววิทยา ปีต่อมา เคนดัลล์เกษียณตัวเองจากงานที่คลินิกเมโยและดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์อาคันตุกะที่มหาวิทยาลัยพรินซ์ตัน จนกระทั่งเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1972

neg:
เอลเดอร์ก็อด
เอลเดอร์ก็อดที่มีบทบาทมากที่สุดในงานประพันธ์ของเลิฟคราฟท์ก็คือนอเดนส์ "ผู้ปกครองแห่งห้วงลึก" ซึ่งมีที่มาจากเทพชื่อเดียวกันในตำนานของเคลต์ มีบทบาทช่วยเหลือตัวเอกในนิยาย "The Dream-Quest of Unknown Kadath" (พ.ศ. 2471) และปรากฏตัวในเรื่องสั้น "The Strange High House in the Mist" (พ.ศ. 2475) ต่อมานอเดนส์ได้รับบทบาทในฐานะผู้นำของเหล่าเอลเดอร์ก็อดในงานประพันธ์ของออกัสต์ เดอเลธ เลิฟคราฟท์ยังได้กล่าวถึงฮิปนอส เทพแห่งนิทราของกรีกในเรื่องสั้น "Hypnos" และเชื่อกันว่าเทพธิดาบาสท์ของอียิปต์โบราณก็เป็นหนึ่งในเอลเดอร์ก็อดจากเนื้อหาของเรื่องสั้น "The Cats of Ulthar" (พ.ศ. 2464)

neg:
อีเลียด
ปี ค.ศ. 1983 นวนิยายเรื่องหนึ่งของ คริสตา วูลฟ์ เรื่อง "คาสซานดรา" นับเป็นงานที่เกี่ยวข้องกับมหากาพย์ "อีเลียด" อย่างสำคัญ ผู้บรรยายเรื่องราวของวูลฟ์ คือ คาสซานดรา ซึ่งบรรยายความคิดของนางก่อนจะถูกคลีเทมเนสตราสังหารในสปาร์ตา ผู้บรรยายของวูลฟ์แสดงแนวคิดของสตรีที่มีต่อสงคราม และเรื่องเกี่ยวกับสงครามเอง ซึ่งสื่อถึงความคิดของวูลฟ์ในฐานะนักเขียน และผู้เขียนเทพปกรณัมขึ้นในมุมมองใหม่โดยตีความจากการอ่านประกอบกับการเดินทางไปเยือนกรีซของเธอ

neg:
อารัม คาชาตูเรียน
ผลงานของคาชาตูเรียนที่มีชื่อเสียง ได้แก่ บทเพลง Adagio of Spartacus and Phrygia จากองก์ที่สองของบัลเลต์เรื่อง "สปาร์ตาคุส" (1956), บทเพลง Sabre Dance จากองก์ที่ 4 และอะดาจิโอ จากบัลเลต์เรื่อง "กายาเน" (1942) งานดนตรีของคาชาตูเรียนได้รับอิทธิพลจากดนตรีคลาสสิกและดนตรีพื้นบ้านอาร์มีเนีย

neg:
อาร์คิมิดีส
ขณะที่ผลงานประดิษฐ์ของอาร์คิมิดีสเป็นที่รู้จักกันดี แต่งานเขียนทางด้านคณิตศาสตร์กลับไม่ค่อยเป็นที่แพร่หลายนัก นักคณิตศาสตร์จากอเล็กซานเดรียได้อ่านงานเขียนของเขาและนำไปอ้างอิง ทว่ามีการรวบรวมผลงานอย่างแท้จริงเป็นครั้งแรกในช่วง ค.ศ. 530 โดย ไอซิดอร์ แห่งมิเลตุส (Isidore of Miletus) ส่วนงานวิจารณ์งานเขียนของอาร์คิมิดีสซึ่งเขียนขึ้นโดย ยูโตเซียส แห่งอัสคาลอน (Eutocius of Ascalon) ในคริสต์ศตวรรษที่ 6 ช่วยเปิดเผยผลงานของเขาให้กว้างขวางยิ่งขึ้นเป็นครั้งแรก ต้นฉบับงานเขียนของอาร์คิมิดีสหลงเหลือรอดผ่านยุคกลางมาได้ไม่มากนัก แต่ก็เป็นแหล่งข้อมูลสำคัญที่มีอิทธิพลอย่างมากต่อแนวคิดของนักวิทยาศาสตร์ในยุคเรอเนสซองส์ ปี ค.ศ. 1906 มีการค้นพบต้นฉบับงานเขียนของอาร์คิมิดีสที่ไม่เคยมีใครเห็นมาก่อน ใน จารึกของอาร์คิมิดีส (Archimedes Palimpsest) ทำให้เราเห็นมุมมองใหม่ในกลวิธีที่เขาใช้ค้นหาผลลัพธ์ทางคณิตศาสตร์

neg:
แฟ้มลับคดีพิศวง
"แฟ้มลับคดีพิศวง" เขียนบทโดยคริส คาร์เตอร์ มีเนื้อเรื่องเกี่ยวกับเจ้าหน้าที่พิเศษเอฟบีไอสองคน คือ ฟอกซ์ มัลเดอร์ นักจิตวิทยา (รับบทโดยเดวิด ดูคอฟนี) และแดนา สกัลลี นักฟิสิกส์และแพทย์ (รับบทโดยจิลเลียน แอนเดอร์สัน) มีหน้าที่รับผิดชอบเกี่ยวกับแฟ้มคดี "เอ็กซ์" คดีลึกลับเกี่ยวกับปรากฏการณ์เหนือธรรมชาติ ทั้งสองคนอยู่ภายใต้การบังคับบัญชาของวอลเตอร์ สกินเนอร์ (รับบทโดยมิตช์ พีเลจจี) ผู้ช่วยผู้อำนวยการเอฟบีไอ

neg:
กษัตริย์อาเธอร์
ช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 18 แนวคิดแบบ medievalism ศิลปะจินตนิยม และ สถาปัตยกรรมฟื้นฟูกอธิค ได้หวนกลับมาให้ความสำคัญกับอาเธอร์และวรรณกรรมโรแมนซ์ยุคกลางอีกครั้ง ความมีคุณธรรมของสุภาพบุรุษในคริสต์ศตวรรษที่ 19 มีพื้นฐานแบบอุดมคติอยู่กับบุคลิกของอาเธอร์ในแบบโรแมนซ์ สามารถสังเกตความนิยมอีกครั้งนี้จากการตีพิมพ์เรื่อง "Le Morte d'Arthur" ของมาโลรีซ้ำอีกครั้งเป็นครั้งแรกหลังจากปี 1634 ตำนานอาเธอร์ในยุคกลางแบบดั้งเดิมมักจะเป็นที่สนใจของกวี และเป็นแรงบันดาลใจให้ประพันธ์ผลงานต่าง ๆ เช่น วิลเลียม เวิร์ดสเวิร์ธ เขียนเรื่อง "The Egyptian Maid" ในปี ค.ศ. 1835 ในทำนองเปรียบเปรยกับจอกศักดิ์สิทธิ์ ผลงานที่โดดเด่นในยุคนี้เป็นของอัลเฟรด ลอร์ด เทนนีสัน ผู้ประพันธ์บทกวี "The Lady of Shalott" ตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1832 แม้ว่าอาเธอร์จะยังคงได้รับบทเพียงตัวประกอบเช่นเดียวกับในวรรณกรรมโรแมนซ์ยุคกลาง แต่งานเขียนเกี่ยวกับตำนานอาเธอร์ของเทนนีสันได้สร้างความนิยมสูงสุดจากผลงานเรื่อง "Idylls of the King" ซึ่งนำเรื่องราวชีวิตของอาเธอร์มาบรรยายเสียใหม่ตามขนบของยุควิกตอเรีย ผลงานนี้พิมพ์ครั้งแรกในปี ค.ศ. 1859 และจำหน่ายได้ 10,000 ชุดภายในสัปดาห์แรก ในเรื่องนี้ อาเธอร์กลายเป็นสัญลักษณ์ของบุรุษในอุดมคติ ผู้พยายามสร้างอาณาจักรอันสมบูรณ์ผาสุกท่ามกลางโลกที่ล่มสลายด้วยน้ำมือมนุษย์ผู้อ่อนแอ งานของเทนนีสันสร้างแรงบันดาลใจต่อนักประพันธ์จำนวนมาก ทำให้สาธารณชนหันมาให้ความสำคัญกับตำนานอาเธอร์และตัวกษัตริย์อาเธอร์อีกครั้ง รวมถึงพาให้ผลงานของมาโลรีกลับมาสู่ความนิยมของผู้อ่าน มีงานเขียนยุคใหม่ที่พัฒนาจากนิทานอาเธอร์ของมาโลรีตีพิมพ์ออกมาหลังจาก "Idylls" ไม่นานนัก (ค.ศ. 1862) หลังจากนั้นปรับปรุงอีกกว่า 6 ครั้งและมีผู้ประพันธ์เรื่องอื่น ๆ อีก 5 เรื่องก่อนจะสิ้นสุดศตวรรษ

neg:
อเล็กซานเดอร์ คาลเดอร์
สามปีต่อมาเมื่อคาลเดอร์อายุได้เจ็ดปีและเมื่อพี่สาวอายุได้เก้าปี สเตอร์ลิง คาลเดอร์ก็ล้มป่วยด้วยวัณโรค บิดามารดาจึงไปรักษาตัวอยู่ที่ฟาร์มปศุสัตว์ที่ออราเคิลในแอริโซนาทิ้งลูกๆ ไว้ให้อยู่ในความดูแลของเพื่อนของครอบครัวอยู่ปีหนึ่ง ครอบครัวกลับมาพบกันอีกครั้งในเดือนมีนาคมปี ค.ศ. 1906 และพักอยู่ที่ฟาร์มในแอริโซนาจนถึงฤดูใบไม้ร่วงปีเดียวกัน

neg:
อเล็กซานเดอร์ คาลเดอร์
ในปี ค.ศ. 1928 คาลเดอร์ก็จัดงานแสดงศิลปะของตนเองที่หอแสดงภาพในนครนิวยอร์ก และในปี ค.ศ. 1934 คาลเดอร์ก็มีงานแสดงโดยลำพังตนเองในพิพิธภัณฑ์เป็นครั้งแรกในสหรัฐอเมริกาที่สมาคมเรอเนสซองซ์ของมหาวิทยาลัยชิคาโก

neg:
เรด อแดร์
พอล นีล "เรด" อแดร์ (; 18 มิถุนายน ค.ศ. 1915 — 7 สิงหาคม ค.ศ. 2004 ) เป็นเจ้าหน้าที่ดับเพลิงบ่อน้ำมันชาวอเมริกัน เขากลายมาเป็นผู้มีชื่อเสียงระดับโลก ในฐานะผู้ริเริ่มความเชี่ยวชาญระดับสูงและอาชีพดับเพลิงที่อันตรายเป็นอย่างยิ่ง รวมถึงการระเบิดของบ่อน้ำมันไหลทะลัก ทั้งฐานในฝั่งและนอกฝั่ง

neg:
เฮเลน เคลเลอร์
เฮเลน เคลเลอร์ จบการศึกษาระดับมหาวิทยาลัยที่วิทยาลัยแรดคลิฟ มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ดได้รับปริญญาเกียรตินิยมในปี พ.ศ. 2447 เมื่ออายุ 24 ปี นับเป็นบัณฑิตที่หูหนวกและตาบอดคนแรกของมหาวิทยาลัย เฮเลนได้กลายเป็นนักปาฐกถาและนักเขียนที่มีชื่อเสียงโดดเด่นระดับโลก ได้เขียนหนังสืออัตชีวประวัติชื่อ "เรื่องราวชีวิตของข้าพเจ้า" (The Story of MyLife) พ.ศ. 2445 ซึ่งได้รับการนำไปทำเป็นบทละครเรื่อง "นักทำงานมหัศจรรย์" (The Miracle Worker) เรื่องที่แสดงให้เห็นวิธีการเรียนการสื่อความของเฮเลนทั้งที่มองไม่เห็นและไม่ได้ยิน ในปี พ.ศ. 2502 และได้รับรางวัลพูลิตเซอร์ใน 3 ปีต่อมา

neg:
ลา วอลลี
อุปรากรเรื่องนี้เป็นเรื่องที่ประสบความสำเร็จที่สุดของคาตาลานี แม้ว่าในเวลาต่อมาอุปรากรเรื่องนี้ไม่ค่อยได้ถูกนำมาเล่นซ้ำ เนื่องจากความยากลำบากในการสร้างฉากหิมะถล่ม แต่อาเรียจากองก์ที่หนึ่ง ตอนที่วอลลีตัดสินใจหนีออกจากบ้าน ชื่อว่า ""Ebben? Ne andrò lontana"" ซึ่งคาตาลานีแต่งไว้ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1878 สำหรับอุปรากรเรื่องก่อน กลับได้รับความนิยม ถูกนำมาขับร้องและจัดแสดงอยู่เสมอ ถูกนำมาใช้ประกอบภาพยนตร์หลายเรื่อง เช่น "ฟิลาเดลเฟีย" (1993) ของโจนาทาน เด็มม์ ภาพยนตร์อีโรติก "Delta of Venus" (1995) กำกับโดยแซลแมน คิง จากนวนิยายของอนาอิส นิน

neg:
อเล็กซานเดอร์ คาลเดอร์
หลังจากโครทันครอบครัวคาลเดอร์ก็ย้ายไปสปุยเทนเดวิลในบร็องซ์ เพื่อให้ไปอยู่ใกล้กับห้องทำงานที่ถนนสายสิบที่สเตอร์ลิง คาลเดอร์เช่าไว้ทำงาน ขณะที่พำนักอยู่ที่สปุยเทนเดวิลคาลเดอร์ก็เข้าศึกษาที่โรงเรียนมัธยมยองเคอร์

neg:
ดิโอลด์แมนแอนด์เดอะซี (ภาพยนตร์ พ.ศ. 2542)
ดิโอลด์แมนแอนด์เดอะซี (; ) เป็นภาพยนตร์สั้นแอนิเมชันสีน้ำมันบนแผ่นแก้ว (paint-on-glass-animated) ในปี พ.ศ.2542 กำกับโดยอะเลคซันดร์ เปตรอฟ ผู้สร้างแอนิเมชันชาวรัสเซีย สร้างจากนวนิยายในชื่อเดียวกันหรือชื่อไทย "เฒ่าผจญทะเล" ของเออร์เนสต์ เฮมิงเวย์ ภาพยนตร์นี้ได้รับรางวัลหลายรางวัล รวมถึงรางวัลออสการ์สาขาภาพยนตร์สั้นแอนิเมชัน การทำภาพยนตร์นี้ใช้พื้นที่ในเมืองมอนทรีออล โดยสองปีครึ่งหลังของการทำภาพยนตร์นั้น ได้รับเงินทุนจากบริษัทจากประเทศรัสเซีย แคนาดา และญี่ปุ่น โดยเสียงภาษาฝรั่งเศสและอังกฤษถูกปล่อยออกมาพร้อมกัน และยังเป็นภาพยนตร์แอนิเมชันเรื่องแรกที่เผยแพร่ในระบบไอแมกซ์

neg:
โยเซ็ฟ ไฮเดิน
ในขณะที่ทักษะของไฮเดินกำลังเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องนั้น เขาเริ่มเป็นที่รู้จักกันมากขึ้นจากผลงานอุปรากรเรื่องแรกของเขา คือ "Der krumme Teufel" หรือ The Limping Devil ซึ่งประพันธ์ให้กับนักเขียนการ์ตูน โยฮัน โยเซ็ฟ เฟลิคส์ ฟ็อน ควทซ์ เจ้าของฉายา "เบอร์นาร์ดอน" จากนั้น ผลงานของเขาก็ประสบความสำเร็จอย่างใหญ่หลวงใน ค.ศ. 1753 แต่หลังจากนั้นก็เงียบไปเนื่องจากถูกตรวจพิจารณา

neg:
อเล็กซานเดอร์ คาลเดอร์
เมื่อทำการตัดสินใจเป็นศิลปินแล้วคาลเดอร์ก็ย้ายกลับไปนิวยอร์กและไปสมัครเป็นนักศึกษาที่สหพันธ์นักศึกษาศิลปะแห่งนิวยอร์ก ขณะที่เป็นนักศึกษาคาลเดอร์ก็ทำงานให้กับ “National Police Gazette” ที่งานชิ้นหนึ่งที่ได้รับมอบหมายให้ทำในปี ค.ศ. 1925 คือร่างภาพคณะละครสัตว์ริงลิงบราเธอร์สและบาร์นัมและเบลีย์ คาลเดอร์มีความรู้สึกดึงดูดกับละครสัตว์ซึ่งเป็นหัวข้อที่มาปรากฏในงานหลายชิ้นที่มาสร้างต่อมา

neg:
เอช. ไรเดอร์ แฮ็กการ์ด
งานเขียนชิ้นสำคัญของแฮ็กการ์ดได้แก่ "สมบัติพระศุลี" (King Solomon's Mines) พร้อมภาคต่อคือ "อัลลัน ควาเตอร์ไมน์" (Allan Quatermain) และเรื่อง "She" กับภาคต่อคือ "Ayesha" ซึ่งทั้งหมดเป็นนวนิยายผจญภัยในดินแดนอันลึกลับแห่งแอฟริกา นอกจากนี้เขายังมีชื่อเสียงจากนวนิยายเชิงมหากาพย์ของไวกิ้ง เรื่อง "Eric Brighteyes"

neg:
โยสไตน์ กอร์เดอร์
โยสไตน์ กอร์เดอร์ (นอร์เวย์: Jostein Gaarder) เป็นนักเขียนชาวนอร์เวย์ และเป็นเจ้าของผลงานชื่อดังหลายเล่ม ทั้งนวนิยาย เรื่องสั้น และหนังสือสำหรับเด็ก กอร์เดอร์มักจะเขียนงานจากมุมมองของเด็กที่สำรวจและมองเห็นความอัศจรรย์ของโลก งานหลายชิ้นของเขาเป็นงานเขียนแบบเรื่องซ้อนเรื่อง (Metafiction)

neg:
ฟลามิงโก (คาลเดอร์)
“ฟลามิงโก” หนัก 50 ตัน สร้างด้วยเหล็กกล้าทาสีแดงชาด คาลเดอร์ใช้สีบนประติมากรรมศักยดุลที่มารู้จักกันว่าเป็น “แดงคาลเดอร์” เพื่อให้เด่นจากสิ่งก่อสร้างที่เป็นสำนักงานที่มีสีทมึนรอบข้างรวมทั้งตึกสำนักงานรัฐบาลกลางคลูซินสกีที่ออกแบบโดยลุดวิก มีส แวน เดอร์ โรห์ ประติมากรรมศักยดุลเป็นประเภทของประติมากรรมที่มีโครงสร้างที่ตั้งอยู่เฉพาะที่ไม่เคลื่อนไหวที่ตรงกันข้ามกับประติมากรรมจลดุลที่สามารถเคลื่อนไหวได้ด้วยคลื่นอากาศ

neg:
ผลงานของวอลแตร์
ปรัชญานิยายเรื่องก็องดิดด์ ถือเป็นเรื่องแต่งร้อยแก้วชิ้นเอกของวอลแตร์ ผลงานชิ้นนี้ได้ยืนยันความเป็นปราชญ์ของเขา ผู้ซึ่งเป็นสัญลักษณ์แห่งความคิดวิพากษ์วิจารณ์ในศตวรรษที่ 18 ได้เป็นอย่างดี

neg:
อเล็กซ์ เพตตีเฟอร์
อเล็กซานเดอร์ ริชาร์ด "อเล็กซ์" เพตตีเฟอร์ () เกิดเมื่อวันที่ 10 เมษายน ค.ศ. 1990 เป็นนักแสดง นายแบบ ชาวอังกฤษ เขาแสดงในละครเวทีโรงเรียนและละครโทรทัศน์ ก่อนที่จะมารับบท อเล็กซ์ ไรเดอร์ บทหลักในภาพยนตร์เรื่อง "Stormbreaker" เพตตีเฟอร์ ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลยังอาร์ทิสต์ และรางวัลเอมไพร์ จากบทบาทนี้ เขาเป็นนายแบบโฆษณาให้กับเบอร์เบอร์รี หลายครั้ง เขารับบทนำในภาพยนตร์เรื่อง "I Am Number Four" หนังแนวนวนิยายวิทยาศาสตร์ และถัดมากับเรื่อง "Beastly"

neg:
แคลริเน็ตคอนแชร์โต (โมทซาร์ท)
แคลริเน็ตคอนแชร์โต ในบันไดเสียง เอ เมเจอร์ () ผลงานประพันธ์ของว็อล์ฟกัง อมาเดอุส โมทซาร์ท เป็นคอนแชร์โตสำหรับแคลริเน็ต ที่โมทซาร์ทแต่งขึ้นในปี ค.ศ. 1791 สำหรับให้แอนตัน สแทดเลอร์ (1753 – 1812) นักแคลริเน็ตและฮอร์นชาวออสเตรียเป็นผู้บรรเลง คอนแชร์โตชิ้นนี้เป็นหนึ่งในผลงานชิ้นสุดท้ายที่โมทซาร์ทแต่งได้เสร็จสมบูรณ์ก่อนจะเสียชีวิต (โมทซาร์ทเสียชีวิต 6 สัปดาห์หลังจากการแสดงรอบปฐมทัศน์)

neg:
เล่ห์กลกับความรัก
เล่ห์กลกับความรัก () อ่านว่า(คาบาเล อูน ลีเบ) เป็นนาฏกรรมเยอรมันที่มีชื่อเสียงระดับประเทศ ซึ่งประพันธ์โดยนักเขียนเยอรมัน นามว่า ฟริดริค ชิลเลอร์ ()เนื้อเรื่องเกี่ยวกับความรักระหว่างลูกขุนนางแฟรดินาน ฟอน วาลเทอร์ (Ferdinand von Walter)และลูกนักดนตรี ลูอีเส มิลเลอร์ (Luise Miller) ที่ถูกเล่ห์กลของพ่อแม่ทำลาย นาฏกรรมชิ้นนี้เป็นวรรณกรรมแบบอย่าง ซึ่งมักจะเป็นนาฏกรรมที่นำมาศึกษาตามโรงเรียนเยอรมัน

neg:
อะเลคซันดร์ เนฟสกี (ภาพยนตร์)
ไอเซนสไตน์ ผลิดภาพยนตร์ร่วมกับดมีตรี วาซีเยฟ และเขียนบทร่วมกับปิออตร์ ปัฟเลนโค พวกเขาได้รับมอบหมายให้ตรวจสอบให้แน่ใจว่าไอเซนสไตน์ไม่ได้หลงเข้าไปในแนวคิด "formalism" และเพื่ออำนวยความสะดวกต่อการถ่ายทำในตารางเวลาที่เหมาะสม ภาพยนตร์ผลิตโดย Goskino ผ่านทางสตูดิโอภาพยนตร์มอสฟิล์ม โดยที่ Nikolai Cherkasov ถูกรับบทเป็นอะเลคซันดร์ เนฟสกี และประพันธ์ดนตรีประกอบโดย เซียร์เกย์ โปรโคเฟียฟ "อะเลคซันดร์ เนฟสกี" เป็นหนึ่งในภาพยนตร์เสียงในฟิล์มสามเรื่องแรกของไอเซนสไตน์ที่เป็นที่นิยมและได้รับความนิยมสูงสุด ในปี 2484 ไอเซนสไตน์, ปัฟเลนโค, Cherkasov และ Abrikosov ได้รับรางวัล Stalin Prize สำหรับภาพยนตร์เรื่องนี้

neg:
อเล็กซานเดอร์ คาลเดอร์
ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1922 คาลเดอร์ทำงานเป็นพนักงานดับเพลิงในห้องเครื่องของเรือขนส่งผู้โดยสาร “เอช. เอฟ. อเล็กซานเดอร์” ขณะที่เรือแล่นออกจากซานฟรานซิสโกไปยังนครนิวยอร์ก คาลเดอร์ได้มีโอกาสทำงานบนดาดฟ้าเรือตามริมฝั่งกัวเตมาลาและได้มีโอกาสได้เป็นทั้งพระอาทิตย์ขึ้นทางหนึ่งและพระจันทร์ตกอีกซีกหนึ่งของฟากฟ้าตรงข้ามที่คาลเดอร์บรรยายไว้ในหนังสืออัตชีวประวัติว่า:

neg:
อเล็กซานเดอร์ คาลเดอร์
ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1969 คาลเดอร์เข้าร่วมในพิธีการอุทิศงานประติมากรรมศักยดุล “La Grande Vitesse” ที่ตั้งอยู่ที่แกรนด์ แรปิดส์, มิชิแกน ประติมากรรมชิ้นนี้ได้ชื่อว่าเป็นประติมากรรมสำหรับสาธารณชนชิ้นแรกในสหรัฐอเมริกาที่สร้างโดยเงินทุนของรัฐบาลกลาง จากองค์การกองทุนเพื่อศิลปะแห่งชาติ (National Endowment for the Arts) ซึ่งเป็นองค์การของรัฐบาลกลางที่ก่อตั้งขึ้นใหม่ภายใต้โครงการ “ศิลปะเพื่อสถานที่สาธารณะ”

neg:
อาเดรียง-มารี เลอฌ็องดร์
งานส่วนใหญ่ที่เลอฌ็องดร์ทำมักจะถูกหยิบยกไปสานต่อให้สำเร็จโดยผู้อื่น เช่น ทฤษฎีของกาลัว (Galois theory) ได้รับแรงบันดาลใจจากงานเกี่ยวกับรากของพหุนาม; ฟังก์ชันอิลลิปติก (elliptic function) ต่อยอดความรู้จากฟังก์ชันของเลอฌ็องดร์โดย นีลส์ เฮนริก อาเบล; ความรู้ทางสถิติศาสตร์และทฤษฎีจำนวนของ คาร์ล ฟรีดริช เกาส์ ก็ได้เติมเต็มงานของเลอฌ็องดร์ เป็นต้น เขาเป็นผู้พัฒนาวิธีกำลังสองน้อยสุดซึ่งมีการใช้งานอย่างกว้างขวางในเรื่องการถดถอยเชิงเส้นและการปรับเส้นโค้ง คำว่า "วิธีกำลังสองน้อยสุด" เป็นการแปลโดยตรงจาก "méthode des moindres carrés" ในภาษาฝรั่งเศส

neg:
เอ็ลเลินส์ดริทเทอร์เกอซัง
ชูเบิร์ทประพันธ์งานชิ้นนี้เพื่อประกอบโคลงภาษาเยอรมัน ที่แปลมาจากต้นฉบับภาษาสกอตชื่อ "The Lady of the Lake" ที่แต่งโดยเซอร์วอลเทอร์ สกอตต์ (1771 - 1832) กวีชาวสกอต ซึ่งเป็นโคลงที่กล่าวถึงตำนานกษัตริย์อาเธอร์โดยบรรยายถึงตัวละครชื่อ เอลเลน ดักลัส "ธิดาแห่งสายน้ำ" ผู้เป็นบุตรสาวของเจมส์ ดักลัส

neg:
เอลเดอร์ก็อด
ปรากฏตัวครั้งแรกในงานประพันธ์ของเฮนรี คัทเนอร์เรื่อง "The Eater of Souls" (พ.ศ. 2480) มีลักษณะเป็นร่างในชุดคลุมที่มีไฟสีเขียวลุกอยู่รอบตัวและดวงตาที่เป็นแสง บางครั้งก็ปรากฏกายเป็นหมอกสีเงินที่มีใบหน้าแบบอมนุษย์


query: แปดเทพอสูรมังกรฟ้า" เป็นผลงานลำดับที่ของกิมย้ง?

pos:
แปดเทพอสูรมังกรฟ้า
"แปดเทพอสูรมังกรฟ้า" เป็นผลงานลำดับที่ 11 ของกิมย้ง นับตั้งแต่ชื่อเรื่อง และที่มาของแรงบันดาลใจ แสดงความใฝ่ใจในพุทธศาสนาของเขา ชื่อภาษาจีน "เทียนหลงปาปู้" หมายถึง เทพและอมนุษย์ 8 จำพวก ในตำนานของพุทธศาสนานิกายมหายาน ซึ่งมีอิทธิฤทธิ์เฉพาะตนแตกต่างกันไป ประกอบด้วย

neg:
สิบแปดฝ่ามือพิชิตมังกร
1. 亢龍有悔 / 亢龙有悔 / ขั่งเล้งอู่อ้วย (มังกรผยองได้สำนึก)

neg:
ล่อกวนตง
ล่อกวนตงเป็นผู้แต่งนิยายอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊ก และได้ชื่อว่าเป็นผู้ปรับปรุงเรื่อง 108 ผู้กล้าหาญแห่งเขาเหลียงซาน ซึ่งนับเป็น 2 ใน 4 สุดยอดวรรณกรรมจีน (อีกสองเรื่องคือ ไซอิ๋ว และความฝันในหอแดง)

neg:
แปดเทพอสูรมังกรฟ้า
แม่เฒ่าทาริกาเทียนซัว , หลี่ชิวจุ้ย , อู๋หย่าจือ วรยุทธพรรคสราญรมณ์

neg:
โกวเล้ง
พ.ศ. 2506 เขียนเรื่อง"พิฆาตทรชน" ได้รับการตอบรับจากคอนิยาย ทำให้เขาเริ่มมีชื่อเสียง และเป็นการเริ่มต้นใช้นามปากกา"โกวเล้ง" (มังกรโบราณ) อย่างจริงจัง

neg:
สำนักพยัคฆ์มังกร
มีผู้คนวิจารณ์ถึงภาพความรุนแรงที่ปรากฏในการ์ตูนรวมถึงเรื่องอื่นที่คล้ายกัน ส่งผลให้มีการประกาศกฎหมาย และมีการลดเนื้อหาที่รุนแรงในฉบับการ์ตูนจีน หลังจากพ.ศ. 2534 การ์ตูนชุดดังกล่าวได้มีการเขียนโดยศิลปินท่านอื่นแทนหวงยี่หลาง

neg:
แปดเทพอสูรมังกรฟ้า
มีการถกเถียงกันถึงนิยายเรื่องนี้เป็นวงกว้างในเรื่องของฝีมือและพลังยุทธ จึงมีการจัดอันดับมาดังนี้เพื่อให้ผู้อ่านเข้าใจมากยิ่งขึ้น

neg:
สิบพยัคฆ์กวางตุ้ง
โดยเฉพาะในส่วนของซู ชาน หรือ ยาจกซู จะมีการนำไปสร้างเป็นภาพยนตร์หรือซีรีส์มากที่สุด ไม่ว่าจะเป็น "Drunken Master" ที่นำแสดงโดย เฉินหลง ในปี ค.ศ. 1978, "King of Beggars" นำแสดงโดย โจว ซิงฉือ ในปี ค.ศ. 1992, "Hero Among Heroes" นำแสดงโดย เจิ้น จื่อตัน ในปี ค.ศ. 1993, ซีรีส์ชุด "Kung fu Beggar" ในปี ค.ศ. 2006 และ "True Legend" นำแสดงโดย จ้าว เหวินจั๋ว ในปี ค.ศ. 2010 เป็นต้น

neg:
แปดเทพอสูรมังกรฟ้า
ก่อนหน้านั้น ราชวงศ์ซ้อง (ซ่ง) ดำเนินนโยบายลิดรอนอำนาจขุนศึก และนิยมลัทธิขงจื๊อใหม่ กำลังของส่วนกลางจึงไม่เข้มแข็งนัก ช่วงเวลาตามท้องเรื่องแปดเทพอสูรมังกรฟ้า แผ่นดินจีนแบ่งออกเป็น 5 อาณาจักร ของหลายชนเผ่า

neg:
หาน ต้ง
เป็นที่รู้จักกันดีจากบท "องค์ชายเก้า" จาก"ฝ่ามิติลิขิตสวรรค์" ในปี ค.ศ. 2011, "ซีจุ๊" จาก"แปดเทพอสูรมังกรฟ้า" ในปี ค.ศ. 2013, "เถียนป๋อกวง" จาก "กระบี่เย้ยยุทธจักร" ในปีเดียวกัน และ"อุ้ยเสี่ยวป้อ" จากซีรีส์เรื่อง อุ้ยเสี่ยวป้อ จอมยุทธเจ้าสำราญ ในปี ค.ศ. 2014

neg:
เดชอรหันต์ทองคำคนที่ 8
เดชอรหันต์ทองคำคนที่ 8เป็นการ์ตูนจีนกำลังภายในในช่วงกลางของการ์ตูนจีนกำลังใน จากผลงานเขียนและผู้กำกับหน้าใหม่จิ๋วป๋าเตาเรียบเรียงเรื่องราวโดยควั่งปินเฉียงและเขียนภาพโดยซิวฝูหลง ตีพิมพ์และจำหน่ายในประเทศไทย ในช่วง กุมภาพันธ์ 53 ความยาวของเรื่องอยู่ 15 เล่มจบ

neg:
อาแช
ในเรื่องกระบี่นางพญานั้นตรงกับสมัยทางประวัติศาสตร์ของจีนคืออยู่ในช่วงยุคเลียดก๊ก ถือเป็นเรื่องย้อนยุคที่สุดของกิมย้งก็ว่าได้ อาแชนั้นเป็นสาวชาวบ้านธรรมดาที่มีอาชีพเลี้ยงแพะ ทุกวันได้แต่ฝึกกระบี่กับลิง เนื่องจากไม่มีทุนทรัพย์ที่จะหาซื้อกระบี่จริงมาใช้ เมื่ออาแชต่อสู้กับลิงไปเรื่อยๆ ก็สามารถตีลิงจนบาดเจ็บและหนีหายไป

neg:
คัมภีร์เก้าเมฆา
คัมภีร์เก้าเมฆา หากเป็นในนิยายกำลังภายในจะเรียกวิชานี้ว่า เก้าเอี้ยงจินเก็ง จัดเป็นหนึ่งในสุดยอดวิชาในจักรวาลของกิมย้ง ซึ่งได้ปรากฏครั้งแรกใน มังกรหยกภาค 2 ในตอนท้ายเรื่อง ในเรื่องสำนักพยัคฆ์มังกร ได้ระบุว่าวิชานี้คิดค้นโดยปรมจารย์ เตียซำฮง เท่านั้นในเรื่องสำนักพยัคฆ์มังกร เหวยโถเป็นเพียงคนเดียวที่สำเร็จพลังสวรรค์เก้าหรือคัมภีร์เก้าเมฆา ขั้นสุดขั้ว

neg:
ศึกเทพมังกรพิภพสมุทร
ศึกเทพมังกรพิภพสมุทร () หรือในชื่อภาษาอังกฤษว่า "Tales from Earthsea" เป็นภาพยนตร์อนิเมะจากสตูดิโอจิบลิ ในปี ค.ศ. 2006 กำกับโดยโกะโระ มิยะซะกิ ลูกชายของผู้กำกับฮะยะโอะ มิยะซะกิ โดยใช้เค้าโครงเรื่องจาก 'The Farthest Shore' หนังสือเล่มที่สามในซีรีส์ "เอิร์ธซี" ที่ชื่อ "The Farthest Shore" ของ เออร์ซูลา เค. เลอกวิน ออกฉายที่ญี่ปุ่นเมื่อ 29 กรกฎาคม ค.ศ. 2006 และจัดจำหน่ายในสหรัฐอเมริกา โดยวอลต์ ดิสนีย์ พิคเจอร์ และในออสเตรเลีย โดยแมดแมน เอนเตอร์เทนเมนต์ หนังสือการ์ตูนที่ดัดแปลงจากภาพยนตร์ได้รับการตีพิมพ์ในญี่ปุ่น ขณะที่ตัวภาพยนตร์ได้รับรางวัล Grand Prize จาก Bunshun Kiichigo Awards ในปี 2006 (รางวัลราซซี่อะวอร์ดส์ ในเวอร์ชันญี่ปุ่น ซึ่งแจกให้กับภาพยนตร์ยอดแย่แห่งปี)

neg:
พรรคกระยาจก
พรรคกระยาจก เป็นพรรคในนิยายกำลังภายในหลายเรื่องของกิมย้งและโก้วเล้ง โดยสมาชิกพรรคเป็นขอทาน และมีประเพณีในพรรคเป็นพิเศษ พรรคกระยาจกในบางยุคมีสมาชิกมากจนเรียกได้ว่าเป็นพรรคอันดับหนึ่งของแผ่นดิน พรรคกระยาจกปรากฏในเรื่อง แปดเทพอสูรมังกรฟ้า และมังกรหยก

neg:
เดอะคิงอินเยลโล
เดอะคิงอินเยลโล () หรือ ราชาอาภรณ์เหลืองเป็นหนังสือรวมเรื่องสั้นซึ่งประพันธ์โดยโรเบิร์ต ดับเบิลยู. แคมเบอร์สและเผยแพร่ในพ.ศ. 2438 งานประพันธ์ชุดนี้นับได้ว่าเป็นเรื่องแนวสยองขวัญยุคแรกๆแต่ก็มีลักษณะของเรื่องปรัมปรา แฟนตาซี, นิยายลึกลับ, นิยายวิทยาศาสตร์และนิยายโรมานซ์อยู่ด้วย ชื่อเดอะคิงอินเยลโลมาจากบทละครสมมุติซึ่งถูกกล่าวถึงในเรื่องสั้นสี่เรื่องแรก

neg:
8 เทพอสูรมังกรฟ้า (ละครโทรทัศน์ พ.ศ. 2540)
เรื่องราวเหตุการณ์ในยุคราชวงศ์ซ่งที่ทำศึกรบพุ่งกับแคว้นเหลียว เฉียวฟง จอมยุทธ์หนุ่มผู้เปี่ยมด้วยคุณธรรม ถูกเหล่าคนถ่อยใส่ความว่าเป็น ฆาตกรสังหารรองประมุขพรรคกระยาจกและขุดคุ้ยนำเรื่องชาติกำเนิดมาเปิดโปง จนทำให้เหล่าชาวยุทธ์บางส่วนหลงเชื่อจึงพยายามกดดันให้เฉียวฟงสละตำแหน่งประมุขพรรคกระยาจก เฉียวฟงต้องการล้างมลทินจึงออกเดินทางพยายามสืบหาประวัติเรื่องชาติกำเนิดที่แท้จริงของตนเอง และก็ได้กลับมาล้างมลทินของตนเองได้สำเร็จ

neg:
อาวุธของโกวเล้ง
ชุดอาวุธทั้งเจ็ด () เป็นชุดนวนิยายที่มีปัญหาที่สุดของโกวเล้งเลยก็ว่าได้ เนื่องจากโกวเล้งเขียนไว้เพียง 2 เรื่องในชุดเท่านั้น คือ กระบี่อมตะ และ เดชขนนกยูง แล้วหยุดเขียนไป แต่กระแสส่วนใหญ่อ้างอิงจากภาพยนตร์โทรทัศน์เรื่อง "เจ็ดเจ้ายุทธจักร" (ที่มีเรื่อง กระบี่อมตะ และ เดชขนนกยูง เป็นเรื่องที่ 1-2 ตามลำดับเป็นเกณฑ์ว่า ชุดอาวุธของโกวเล้งนั้นประกอบด้วยเรื่องอะไรบ้าง โดยเพิ่ม "ดาบมรกต, แค้นสั่งฟ้า, ยอดมือปราบ, ตะขอจำพราก, และทวนทมิฬ" รวมเข้าไปด้วย

neg:
ลี้มกโช้ว
"ถามไถ่ทั่วโลกหล้า อันว่ารักเป็นฉันใด จึงได้มอบแก่กันด้วยชีวิต" เมื่อประโยคนี้ดังขึ้นมาย่อมมิใช่ใครอื่น นอกจาก เชียะเลี่ยงเซียนจื้อ หรือ เทพธิดาไหมแดง ลี้มกโช้ว ตัวร้ายอีกคนของเรื่อง ลี้มกโช้วนั้นเป็นศิษย์จากสำนักสุสานโบราณ นางเป็นศิษย์พี่ของเซียวเหล่งนึ่ง มีวิชาฝีมือสูงส่ง จิตใจอำมหิตยิ่ง

neg:
อง เหม่ยหลิง
1.กิมย้ง ผู้ประพันธ์เรื่อง มังกรหยก เคยให้สัมภาษณ์ กับสื่อว่า มีผู้คนมากมายกล่าวว่า นักแสดงที่เล่นบทอึ้งย้งได้ดีที่สุดคือ อง เหม่ยหลิง แต่ในสายตาของเขาซึ่งเป็นผู้แต่ง กลับคิดว่า หมีเซียะ แสดงอารมณ์ของตัวละครอึ้งย้งออกมาได้ลึกกว่า แต่ถึงกระนั้น ตัวกิมย้งเองก็ยอมรับว่า อง เหม่ยหลิง เป็นอึ้งย้งที่ประสบความสำเร็จมากที่สุด ด้วยการแสดงที่แปลกแตกต่างจาก หมีเซียะ ด้วยบุคลิกของ อง เหม่ยหลิง เองที่ดูสดใสน่ารัก ซุกซนและมีแววตาที่แสดงถึงความฉลาดเป็นอย่างมาก จึงเป็นที่ประทับใจของคนดูมาจนถึงทุกวันนี้ อ้างอิงจาก

neg:
ยอดยุทธจักรมังกรฟ้า
เล้าเก้ง (นำแสดงโดย หวังเหว่ย) หรือ พระพันปี ขันทีชั่วคิดกบฏล้มล้างราชวงศ์ต้าหมิงยึดอำนาจจาก ฮ่องเต้เจียเต็กบังคับข่มขู้ให้ลงชื่อในราชโองการ เพื่อสังหารศัตรูของตน หนึ่งในนั้นคือคนตระกูลเล็กทั้งตระกูล สร้างความเคียดแค้นให้เล็กตัน เป็นอย่างมากถึงกับประกาศจะต้องฆ่าเล้าเก้งให้ได้ เล้าเก้งมีลูกน้องคนสนิท 4 คนคือ องครักษ์เสื้อทอง 2 คนคือ ชังเส้ง กับ ฮึงที่โฮ้ว องครักษ์เสื้อน้ำเงิน 2 คนคือ ฮ้วนฮู้ตง กับฮ้วนฮู้หงี เล้าเก้งเป็นตัวละครที่มีบทบาทมากในช่วงแรก

neg:
สิบแปดฝ่ามือพิชิตมังกร
เมื่อเฉียวฟงอายุยี่สิบสามปี ได้รับการถ่ายทอดเพลงไม้เท้าตีสุนัขจากอวงเกี่ยมทง และขึ้นเป็นประมุขพรรคกระยาจก จวบจนเฉียวฟงอายุสามสิบเอ็ดถูกเปิดโปงเรื่องชาติกำเนิด ทำให้ต้องสละตำแหน่งประมุขพรรคกระยาจก จึงไม่ได้มีการถ่ายทอดฝ่ามือที่สมบูรณ์ชุดนี้สู่ศิษย์ในพรรค อย่างไรก็ตาม ในช่วงที่เฉียวฟงเป็นประมุขพรรคกระยาจกนั้น ศิษย์ในสำนักระดับ 6-8 กระสอบ ที่ทำความดีความชอบ ประมุขจะถ่ายทอดให้คนละท่า-สองท่า ดังนั้น กระบวนท่าที่สืบทอดจึงหลงเหลือเพียงครึ่งหนึ่งเท่านั้น ต่อมาอั้งฉิกกงในเรื่องมังกรหยกได้คิดค้นเพิ่มเติมอีก 9 ฝ่ามือ เพื่อให้ครบตามชื่อ รวมเป็นสิบแปดท่าตามเดิม แต่ไม่สามารถคงอานุภาพเทียบเท่ากับสิบแปดฝ่ามือพิชิตมังกรของต้นฉบับเดิมได้

neg:
ขงจื๊อ
เป็นหนังสือเกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงเป็นตำนานลึกลับ ซึ่งเกี่ยวข้องกับ อำนาจ ศักดิ์สิทธิ์และพลังแห่งจุดหมายปลายทาง เป็นงานชิ้นแรกซึ่งได้รับความนิยมและจัดเข้าเป็นขั้นคลาสิคในสมัยต่อ ๆ มา ลักษณะเด่นตำราเล่มนี้คือ ปากัวหรือรอยสลักแปดตัวซึ่งโหรจีนให้ใช้กันมาตั้งแต่โบราณ และเอ้อหยา ซึ่งเป็นปทานุกรมฉบับแรกที่พยายามอธิบายความมืดมนของตำราว่าด้วยการเปลี่ยนแปลงและตำราว่าด้วยพิธีกรรม

neg:
แปดเทพอสูรมังกรฟ้า
เฉียวฟง 18ฝ่ามือพิชิตมังกร , ไม้เท้าตีสุนัข

neg:
8 เทพอสูรมังกรฟ้า (ละครโทรทัศน์ พ.ศ. 2546)
เรื่องราวเหตุการณ์ในยุคราชวงศ์ซ่งที่ทำศึกรบพุ่งกับแคว้นเหลียว เฉียวฟง จอมยุทธ์หนุ่มผู้เปี่ยมด้วยคุณธรรม ถูกเหล่าคนถ่อยใส่ความว่าเป็น ฆาตกรสังหารรองประมุขพรรคกระยาจกและขุดคุ้ยนำเรื่องชาติกำเนิดมาเปิดโปง จนทำให้เหล่าชาวยุทธ์บางส่วนหลงเชื่อจึงพยายามกดดันให้เฉียวฟงสละตำแหน่งประมุขพรรคกระยาจก เฉียวฟงต้องการล้างมลทินจึงออกเดินทางพยายามสืบหาประวัติเรื่องชาติกำเนิดที่แท้จริงของตนเอง และก็ได้กลับมาล้างมลทินของตนเองได้สำเร็จ

neg:
จิ้งจอกภูเขาหิมะ
จิ้งจอกภูเขาหิมะ (, ) หรือ เซาะฮัวปวยฮู้ เป็นนิยายกำลังภายในของกิมย้งจัดเป็นเรื่องสั้นที่เขียนได้ดีที่สุดและโดดเด่นที่สุดของยุทธจักรนิยาย โดยวิธีการดำเนินแบบเล่าเรื่อง มาตรแม้นว่าเป็นเรื่องราวเดียวกันแต่เมื่อกล่าวจากปากแต่ละคนกลับผิดแผกแตกต่างตลอดทั้งเนื้อเรื่องกล่าวถึงปริศนาลี้ลับมากมาย ใช้วิธีการผูกเรื่องคล้ายกับการสืบสวนคดีแบบปากต่อปากจากนั้นนำเรื่องราวทั้งหมดมาร้อยเรียงเข้าด้วยกันจนได้ปรากฏข้อเท็จจริง ในด้านของเนื้อหาแม้ไม่นับว่าเลิศพบจบแผ่นดินดุจดั่งสามไตรภาคมังกรหยก แปดเทพอสูรมังกรฟ้า และกระบี่เย้ยยุทธจักร แต่นับว่าสามารถสะท้อนนิสัยใจคอพื้นเพของมนุษย์ได้อย่างดีเยี่ยมเรื่องหนึ่งโดยผ่านการกล่าววาจาซึ่งสะท้อนลักษณะนิสัยและความคิดของมนุษย์ อนึ่งนั้นมาตรแม้นว่าจิ้งจอกภูเขาหิมะจะมีเนื้อเรื่องและตัวละครเกี่ยวเนื่องกันกับจิ้งจอกอหังการแต่นักอ่านสามารถอ่านโดยแยกจากกันได้ ทั้งนี้เพราะแม้ว่าจิ้งจอกภูเขาหิมะเขียนขึ้นก่อนแต่กลับเป็นเรื่องราวภายหลังจิ้งจอกอหังการ และกิมย้งแต่งโดยให้ทั้งสองเป็นเอกเทศแยกจากกัน แต่ถึงกระนั้นเมื่อนำเรื่องนี้มาสร้างภาพยนตร์หรือละครโทรทัศน์ผู้สร้างก็ยังมิวายรวมสองเรื่องเข้าด้วยกันเป็น จิ้งจอกภูเขาหิมะ เรื่องเดียวอยู่ดี

neg:
อึ้งเอี๊ยะซือ
อึ้งเอี๊ยะซือ หรือ หวงเหยาซือ เป็น 1 ใน 5 ยอดฝีมือในสมัยราชวศ์ซ่ง เขาเป็นตัวละครในนวนิยายจากเรื่อง มังกรหยก ภาค 1 บท ก๊วยเจ๋งกับอึ้งย๊ง ( The Legend Of The Condor Heroes ) และ มังกรหยก ภาค 2 บท เอี้ยก้วยกับเซียวเหล่งนึ่ง ( The Return Of The Condor Heroes ) ซึ่งประพันธ์โดยนักประพันธ์ชาวจีน คือ "กิมย้ง"

neg:
ปิศาจจิ้งจอก (จีน)
ปรกติแล้วเชื่อกันว่า ปิศาจจิ้งจอกเป็นผีร้าย ปิศาจจิ้งจอกซึ่งเป็นที่รู้จักมากที่สุดตัวหนึ่ง คือ ปิศาจจิ้งจอกเก้าหางในนิยายเรื่อง "เฟิงเฉิน" หรือ "สถาปนาเทวดา" (封神) ของสฺวี่ จ้งหลิน (許仲琳) ในสมัยราชวงศ์หมิง ที่ฆ่านางต๋าจี่ (妲己) แล้วสิงร่างนางไปเป็นสนมพระเจ้าโจ้ว (紂) แห่งราชวงศ์ซาง เพื่อล่อลวงให้พระเจ้าโจ้วถึงแก่ความวิบัติตามเสาวนีย์ของนางฟ้านฺหวี่วา (女媧)

neg:
หลิว เหม่ยเจียน
ผลงานเด่น ๆ ถัดมาที่เธอร่วมแสดงคือเรื่อง
จอมดาบฟ้าคำรณ (Long Ting Zheng Ba 1989), กลับเมืองจีนดีกว่า (come back to love 1989) เป็นละครที่ต่างได้รับความนิยม ต่อมาก็เป็นนางเอกในละครฮิตเรื่อง คู่แค้นเลือดต่างสี (The Witness Of Time 1990), มังกรคะนองรัก (The Legend Of The Dragon Pearl 1990) และ ซ้องกั๋ง ผู้ยิ่งใหญ่แห่งเขาเหลียงซาน(Story of the Water Margin 1992) แต่ถึงกระนั้น...ก็ดูเหมือนว่าเธอจะไปได้ดีกับบทนางรอง เสียมากกว่า

neg:
ไกรวิทย์ พุ่มสุโข
จากนั้นจึงได้มีผลงานภาพยนตร์และละครตามมาอีกหลายเรื่องในฐานะตัวประกอบ เช่น "เทวดาตกสวรรค์" ในปี พ.ศ. 2532, "รักในรอยแค้น" ในปี พ.ศ. 2535, "มงกุฎดอกส้ม" ในปี พ.ศ. 2539 และมีผลงานเป็นพิธีกรรายการโทรทัศน์ เช่น "ท็อปเท็น" ทางช่อง 9 และ"วิก 07" ทางช่อง 7 เป็นต้น

neg:
หลิว เจียเหลียง
ด้วยปัญหาสุขภาพทำให้ หลิวเจียเหลียง แทบไม่ได้มีงานหนังเลยในช่วง 20 ปี หลังของชีวิต มีเพียงผลงานกำกับหนังเรื่องเดียวออกมาคือ “ไอ้หนุ่มหมัดเมา ภาคหมัดวานร” เมื่อปี ค.ศ. 2002 ส่วนงานสุดท้ายในชีวิตก็คือการร่วมแสดงนำ และกำกับคิวบู๊ใน “เจ็ดกระบี่เทวดา” (2005) ของ ฉีเคอะ  แต่เพราะการถ่ายทำหนังในภูมิประเทศภูเขาสูง ที่มีอากาศหนาวเหน็บ จึงทำให้เขาไม่สามารถทำงานได้อย่างเต็มเม็ดเต็มหน่วย แต่ ฉีเคอะ ก็ยืนยันมาตลอดว่าคิวบู๊ที่เห็นในหนังเรื่องนี้ คือผลงานของ หลิวเจียเหลียง แน่นอน

neg:
กิมย้ง
กิมย้ง หรือ จาเหลียงย้ง ได้สร้างผลงานจำนวน 15 เรื่อง โดยทั้งหมดที่กิมย้งเขียนล้วนเป็นนิยายกำลังภายใน เป็นเรื่องยาว 12 เรื่อง เรื่องขนาดกลาง 2 เรื่อง และ เรื่องสั้น 1 เรื่อง อันได้แก่

neg:
อาวเอี๊ยงฮง
พิษประจิมอาวเอี๊ยงฮง (Ouyang Feng - 欧阳锋） เป็นตัวละครในนิยายกำลังภายในของกิมย้ง เรื่องมังกรหยก และปรากฏตัวในมังกรหยก ภาค 2
เป็นหนึ่งในห้ายอดฝีมือที่ประลองยุทธบนเขาหัวซาน เชี่ยวชาญการใช้พิษ และสัตว์มีพิษต่างๆ แตกฉานลมปราณคางคก และเพลงไม้เท้าอสรพิษ ลมปราณคางคกของอาวเอี๊ยงฮงแพ้ทางกับวรยุทธของเฮ้งเตงเอี้ยงนั่นคือวิชาพลังธาตุธรรมชาติ

neg:
อินุยาฉะ เทพอสูรจิ้งจอกเงิน
พ.ศ. 2539 - พ.ศ. 2551 จำนวน 558 ตอน รวม 56 เล่ม
[ผลงานเขียน] รูมิโกะ ทากาฮาชิ
[ตีพิมพ์] ญี่ปุ่น: นิตยสาร โชเน็งซันเดย์ และ สำนักพิมพ์ โชงะกุกัง , ไทย: สำนักพิมพ์ สยามอินเตอร์คอมิกส์
犬夜叉 อินุยาฉะเริ่มตอนแรกเมื่อ 13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2539 และต่อเนื่องปิดฉากตอนสุดท้ายลงเมื่อวันที่ 18 มิถุนายน พ.ศ. 2551

neg:
ไตรภูมิพระร่วง
ไตรภูมิพระร่วงเป็นวรรณกรรมทางพุทธศาสนาที่กล่าวถึงภูมิ (แดน) ทั้ง 3 คือ กามภูมิ 11, รูปภูมิ 16 และอรูปภูมิ 4 ซึ่งมีเนื้อหาพรรณนาถึงที่อยู่ ที่ตั้ง และการเกิดของมนุษย์ สัตว์นรก เปรต อสุรกาย และเทวดา ที่ตั้งเหล่านี้มีเขาพระสุเมรุเป็นหลัก เขาพระสุเมรุนั้นตั้งอยู่ท่ามกลางจักรวาล มีทิวเขาและทะเลล้อม ทิวเขามีชื่อต่างๆดังนี้
1. ยุคนธร 2. อิสินธร 3. กรวิก 4. สุทัศน์ 5. เนมินธร 6. วินันตก และ7.อัศกรรณ ซึ่งเป็นเขารอบนอกสุด ทิวเขาเหล่านี้รวมเรียกว่าเขาสัตตบริภัณฑ์ ส่วนทะเลที่รายล้อมอยู่ 7 ชั้น เรียกว่า สีทันดร ถัดจากทิวเขาอัศกรรณออกมาเป็นมหาสมุทรอยู่ทั่วทุกด้าน แล้วจะมีภูเขาเหล็กกั้นทะเลนี้ไว้รอบเรียกว่า ขอบจักรวาล พ้นไปนอกนั้นเป็นนอกขอบจักรวาล

neg:
เต็งชุนชิว
เต็งชุนชิว หรือ ติงชุนชิว (; Ding Chunqiu) เป็นตัวละครในนิยายกำลังภายในเรื่องแปดเทพอสูรมังกรฟ้า ซึ่งประพันธ์โดยกิมย้ง

neg:
มังกรหยก ภาค 2 ตอน จอมยุทธอินทรี
มังกรหยก ภาค 2 ตอน จอมยุทธอินทรี () เป็นละครโทรทัศน์ที่กล่าวถึงเรื่องราวของวรรณกรรมชิ้นเอกของ กิมย้ง เรื่อง มังกรหยก ภาค 2 อีกเวอร์ชันหนึ่ง ออกอากาศทางช่อง TVB Jade ในประเทศจีน ละครโทรทัศน์เรื่องนี้เป็นละครภาคสองของละครไตรภาคในเรื่อง มังกรหยก โดยละครเรื่องนี้เป็นภาคต่อของละครเรื่อง มังกรหยก และละครเรื่องนี้มีภาค 3 ต่อคือเรื่อง ดาบมังกรหยก ตอน เทพบุตรมังกรฟ้า ละครเรื่องนี้ออกอากาศทางช่อง TVB Jade ในประเทศฮ่องกง และมีเรตติ้ง 62 จุด (62%) ของยอดคนดู นับได้ว่าเป็นมังกรหยก ของภาค2 ที่ประสบความสำเร็จมากครั้งหนึ่ง ส่วนในประเทศไทย จะออกอากาศทางช่อง 3 นำแสดงโดย หลิว เต๋อหัว และ เฉิน อวี้เหลียน

neg:
มังกรหยก (ละครโทรทัศน์ พ.ศ. 2546)
มังกรหยก ภาค1 () เป็นละครโทรทัศน์ที่กล่าวถึงเรื่องราวของวรรณกรรมชิ้นเอกของ กิมย้ง เรื่อง มังกรหยก อีกเวอร์ชันหนึ่ง นำแสดงโดย หลี่ ย่าเผง, โจว ซวิ่น, โจว เจี๋ย, เจียง ฉินฉิน ออกอากาศทางช่อง CCTV ในประเทศจีน ละครโทรทัศน์เรื่องนี้เป็นละครภาคแรก ของละครไตรภาคในเรื่อง มังกรหยก โดยละครเรื่องนี้มีภาค 2 ต่อคือเรื่อง มังกรหยก ภาค 2 ตอน ตำนานศึกเทพอินทรี

neg:
กิมย้ง
กิมย้ง () หรือชื่อจริง จา เหลียงยง (; ) เป็นนักเขียนนิยายกำลังภายในที่ได้รับความนิยมมาก มักเขียนนิยายโดยแฝงเนื้อหาทางการเมืองบางอย่างไว้ โดยเฉพาะการวิจารณ์ระบบกษัตริย์ พรรคคอมมิวนิสต์ และลัทธิเชื้อชาติฮั่นเป็นใหญ่

neg:
มังกรหยก (ละครโทรทัศน์ พ.ศ. 2560)
มังกรหยก ภาค1 () เป็นละครโทรทัศน์ที่กล่าวถึงเรื่องราวของวรรณกรรมชิ้นเอกของ กิมย้ง เรื่อง มังกรหยก เวอร์ชันใหม่ล่าสุด ซึ่งมีเค้าโครงเรื่องมาจาก มังกรหยก นำแสดงโดย หยาง ซูเหวิน, หลี่ อี้ถง, เฉิน ซิงซู, เหมิง ซิยี่ ออกอากาศทางช่อง ดราก้อน ทีวี ในประเทศจีน ต่อจากละครเรื่อง มีดบินกรีดฟ้า เมื่อออกฉาย เรตติ้งกลางๆ ได้ 25 จุดเท่านั้น

neg:
จาง ซันเฟิง
จาง ซันเฟิง (สำเนียงจีนกลาง) หรือ เตียซำฮง (สำเนียงแต้จิ๋ว) () เป็นบุคคลที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์จีน มักกล่าวถึงในภาพยนตร์หรือนิยายกำลังภายใน ที่มีชื่อเสียง เช่น เรื่อง ดาบมังกรหยก ซึ่งเขียนโดยกิมย้ง หรือจินหยง ยอดนักเขียนนวนิยายกำลังภายในชาวจีนนั่นเอง

neg:
แปดเทพอสูรมังกรฟ้า
* หลวงจีนเฝ้าหอคัมภีร์ไม่สามารถจัดอันดับได้เนื่องจากไม่ข้องเกี่ยวกับยุทธภพ

neg:
ดาบมังกรหยก ตอน เทพบุตรมังกรฟ้า
ดาบมังกรหยก หรือ ดาบมังกรหยก ตอน เทพบุตรมังกรฟ้า () เป็นละครโทรทัศน์ที่กล่าวถึงเรื่องราวของวรรณกรรมชิ้นเอกของ กิมย้ง เรื่อง มังกรหยก ภาค 3 ตอน กระบี่อิงฟ้า ดาบฆ่ามังกร อีกเวอร์ชันหนึ่ง ออกอากาศทางช่อง TVB ในประเทศจีน ส่วนในประเทศไทย จะออกอากาศทางช่อง 3 นำแสดงโดย เหลียง เฉาเหว่ย, เติ้ง ชุ่ยเหวิน, , เส้า เหม่ยฉี, เจิ้ง อวี้หลิง, เหริน ต๋าหัว, เคนเนธ ซาง ละครเรื่องนี้เป็นละครภาคต่อของ มังกรหยก ภาค 2 ตอน จอมยุทธอินทรี

neg:
เจ็ดประหลาดแห่งกังหนำ
ต่อมาเจ็ดประหลาดแห่งกังหนำขึ้นเหนือพบก๊วยเจ๋งที่มองโกลจึงรับเป็นศิษย์ ที่มองโกลเตียวอาแซ ต้องเสียชีวิตด้วยน้ำมือศพเหล็กศิษย์ทรยศของเกาะดอกท้อ จากนั้น 18 ปีเมื่อใกล้ถึงกำหนดประลอง เจ็ดประหลาดแห่งกังหนำและก๊วยเจ๋งจึงเดินทางไปเพื่อประลองกับศิษย์ของคูชู่กีบุตรของเอี้ยทิซิม เจ็ดประหลาดแห่งกังหนำต้องมาวุ่นวายในยุทธภพอีกครั้งเกี่ยวข้องกับบุญคุณความแค้นของบรรดายอดฝีมือมากมายจนท้ายที่สุด จูชง , หันปอกือ , น่ำฮียิ้น , ช้วนกิมฮวด , หันเสียวย้ง ถูกอาวเอี๊ยงฮงและเอี้ยคังลอบสังหารบทเกาะดอกท้อ ส่วนกัวเต็งอักหนีรอดมาได้และเข้าใจว่าเป็นฝีมือของอึ้งเอี๊ยะซือ จนเกิดผิดใจแต่ก็ผ่านพ้นไปได้ด้วยดีในที่สุด

neg:
อินทรีผงาดฟ้า
อินทรีผงาดฟ้า หรืออีกชื่อเรื่องว่า ฤทธิ์ดาบวงพระจันทร์ เป็นนิยายกำลังภายในของโกวเล้ง และเป็นนิยายกำลังภายในเรื่องแรกที่ลงในหนังสือพิมพ์ไทยรัฐ และส่งผลให้การอ่านนิยายเฟื่องฟูอย่างมากช่วงปี 2520 กล่าวถึง เต็งพ้ง จอมยุทธ์หนุ่มผู้หาญกล้าท้าประลองเจ้ายุทธจักรแต่ถูกหลอกโดยสาวงามให้เผยถึงกระบวนท่าไม้ตาย จนต้องพ่ายแพ้ต่อการประลอง แล้วต้องหนีหน้าออกจากยุทธภพเข้าสู่แดนลึกลับ พบกับสาวงามนาม แชแช และพบกับสุดยอดวิทยายุทธที่ต้องใช้คู่กับ ดาบวงพระจันทร์ เมื่อกลับคืนสู่ยุทธภพสามารถทวงคืนศักดิ์ศรีของตัวเองในที่สุด นวนิยายเรื่องนี้ มีเนื้อหาเรื่องราวต่อเนื่องมาจาก "ซาเสี่ยวเอี้ย" เจี่ยเฮียวฮง นายน้อยคนที่สามแห่งหมู่บ้านกระบี่เทพเจ้า

neg:
คัมภีร์เปลี่ยนเส้นเอ็น
คัมภีร์เปลี่ยนเส้นเอ็นปรากฏตัวขึ้นอย่างเด่นชัดครั้งแรกในนิยายเรื่อง "แปดเทพอสูรมังกรฟ้า" ถูกใช้โดยตัวละครปริศนาที่ไม่มีชื่อเรียกหา แต่นักอ่านได้เรียกกันทั่วไปว่า หลวงจีนหอไตร,หลวงจีนกวาดลานวัด, หลวงจีนนิรนาม บ้างล่ะ ซึ่งก็สามารถเข้าใจกันได้เป็นอย่างดีไม่ว่าจะใช้คำเรียกแบบไหนไหน และสาเหตุที่ทำให้วิชานี้เป็นหนึ่งในสุดยอดวิชาของกิมย้งนั้น เนื่องมาจากสาเหตุการใช้วิชานี้โจมตียอดฝีมืออย่าง เซียวเอี้ยวซัว และ ม่อย้งผัก ภายในกระบวนท่าเดียว

neg:
อาจู
อาจู เป็นตัวละครในนิยายเรื่องแปดเทพอสูรมังกรฟ้า ซึ่งแต่งโดยกิมย้ง โดยตัวละครดังกล่าวมีลักษณะที่งามทั้งน้ำใจและใบหน้า มีอายุประมาณสิบแปดปี เป็นสาวใช้อยู่กับคุณชายมู่หยงฟู่ สนิทสนมกับหวังอวี่เยียนและอาเพ่ก ชอบการปลอมแปลงโฉม อีกทั้งยังปลอมแปลงได้แนบเนียนจนไม่สามารถดูออกได้เลยทีเดียว เป็นเด็กกำพร้า เนื่องจากบิดาและมารดาฝากให้ผู้อื่นรับอุปการะเลี้ยงดูแทน

neg:
เทพจิ้งจอกจอมยุ่ง (ประจำบ้าน)
เทพจิ้งจอกจอมยุ่ง (ประจำบ้าน) () เป็นไลท์โนเวลของญี่ปุ่น แต่งโดย ชิบามูระ จิน (Jin Shibamura) ภาพประกอบโดย โฮเด็น เอโซ (Eizō Hōden) เริ่มพิมพ์ฉบับแรกเมื่อ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2547 (จนถึงปัจจุบันตีพิมพ์ไปแล้วถึงเล่ม 7) โดยสำนักพิมพ์ ASCII Media Works ตีพิมพ์ในประเทศไทย ครั้งแรกเมื่อ เดือนกันยายน พ.ศ. 2552 (จนถึงปัจจุบันตีพิมพ์ถึงเล่ม 4) โดย บลิส พับลิชชิ่ง (อยู่ในหมวด J-Light ) โดยใช้ชื่อภาษาไทยว่า เทพจิ้งจอกจอมยุ่ง (ประจำบ้าน) ส่วนในสหรัฐอเมริกาได้ลิขสิทธิ์โดยสำนักพิมพ์ NIS America โดยวางแผนจะตีพิมพ์จัดจำหน่ายในชื่อ Our Home's Fox Deity

neg:
เจ็ดนางฟ้า
นักวิชาการส่วนหนึ่งเชื่อว่า ตำนานเจ็ดนางฟ้าของจีนนี้ (ซึ่งเล่าขานกันในเกาหลี เวียดนาม และญี่ปุ่นด้วย) สามารถสืบกันได้กับนิทานเรื่องพระสุธนมโนห์รา ซึ่งเล่ากันแพร่หลายในไทย ลาว และอินโดนีเซีย โดยมีแก่นเรื่องคล้ายคลึงกันและทำให้เห็นได้ว่า น่าจะมาจากแหล่งเดียวกัน กล่าวคือ เป็นเรื่องของผู้หญิงเจ็ดคน (หรือแปดคนในตำนานบางฉบับของเกาหลี) ที่มีความสามารถมากกว่ามนุษย์ คือ บินได้ด้วยเครื่องช่วยบางอย่าง (ปีกและหางของกินรี และอาภรณ์เทพธิดาของนางฟ้าทั้งเจ็ด) ลงมายังโลกมนุษย์เพื่อเล่นน้ำ น้องสาวคนเล็กสุดและสวยที่สุดของนางเหล่านี้ถูกมนุษย์ผู้ชายจับได้และยึดอุปกรณ์ช่วยบินไว้ (ในบางตำนาน ผู้จับได้เป็นตัวพระเอกเอง บางตำนานเป็นนายพรานซึ่งนำไปถวายพระเอกที่เป็นเจ้าเหนือหัวของตน) นางเอกจึงยอมแต่งงานกับมนุษย์ แต่ต่อมามีเหตุให้นางเอกต้องใช้อุปกรณ์ทิพย์บินหนีจากโลกมนุษย์คืนไปสู่ถิ่นเดิมของนาง และพระเอกต้องเริ่มต้นผจญภัยเพื่อตามหาตัวนางคืน เรื่องดังกล่าวมีจารึกเป็นภาพสลักไว้ที่ บุโรพุทโธ  ในอินโดนีเซีย เนื่องจากเชื่อว่าเป็นอดีตชาติหนึ่งของพระพุทธเจ้า และพระเถระชาวเชียงใหม่ได้รจนาไว้เป็นภาษาบาลีใน ปัญญาสชาดก ซึ่งนักวิชาการเชื่อว่าแต่งขึ้นระหว่างปีพ.ศ. 2000-2020 ด้วย โดยให้ชื่อเรื่องว่า สุธนชาดก

neg:
มังกรหยก ภาค 2 (ภาพยนตร์)
มังกรหยก ภาค 2 () เป็นภาพยนตร์จีนกำลังภายในสัญชาติฮ่องกงที่ออกฉายในปี ค.ศ. 1978 โดยอิงเนื้อหาจากนวนิยายของ กิมย้ง เรื่อง "มังกรหยก ภาค 2" ภาพยนตร์เรื่องนี้ผลิตโดย Shaw Brothers Studio กำกับภาพยนตร์โดย จางเชอะ นำแสดงโดยฟู่เซิง ภาพยนตร์นี้เป็นภาคสองในภาพยนตร์ไตรภาคชุดมังกรหยก และเป็นภาคต่อจาก "มังกรหยก" (1977) และภาพยนตร์เรื่องนี้มีภาคต่ออีกคือ "มังกรหยก ภาค 3" (1981) และภาพยนตร์ไตรภาคชุดนี้ยังมีภาพยนตร์ภาคแยกออกไปอีก 2 เรื่องคือ "มังกรหยก ภาค 4" (1982) และ "มังกรหยก ภาค 5 ตอน เอี้ยก้วยกับเซียวเล่งนึ่ง" (1983)

neg:
เอี้ยก้วย
บทประพันธ์ของกิมย้ง ในภาคเตียบ่อกี้ ซึ่งมีช่วงเวลาที่ห่างจากภาคมังกรหยกสอง ประมาณ 100ปี ให้หลังมี การกล่าวถึงแม่นางเสื้อเหลือง หรือแม่นางแซ่เอี้ย ซึ่งปรากฏตัวออกมากำราบจิวจี้เยียก โดยผู้ประพันธ์เขียนให้นางปรากฏตัวครั้งแรกสวยงาม ลักษณะเดียวกันกับที่เซียวเหล่งนึ่งเคยปรากฏตัว

neg:
สิบแปดฝ่ามือพิชิตมังกร
ยาจกอุดรอั้งฉิกกง
มาถึงยุคของมังกรหยก วิชานี่ยังคงอนุภาพร้ายกาจสั่นครอนยุทธภพ อั้งฉิกกงได้รับการถ่ายทอดยอดวิชานี้จากประมุขพรรคกระยาจกคนก่อนครึ่งหนึ่ง เนื่องจากฝ่ามือที่ตกทอดมาไม่ครบถ้วน ครึ่งหนึ่งเกิดจากการบัญญัติคิดค้นขึ้นเอง มาตรว่ากระบวนท่ามีจำกัด แต่ทุกกระบวนท่าล้วนทรงอานุภาพ ครั้งกระโน้นตอนวิจารณ์กระบี่กับเฮ้งเตงเอี้ยง อึ้งเอี๊ยะซือ อาวเอี้ยงฮง และอิดเต็งไต้ซือ บนยอดเขาฮั้วซัว อั้งฉิกกงยังฝึกปรือเพลงฝ่ามือชุดนี้ไม่สำเร็จสมบูรณ์ แต่เฮ้งเต็งเอี้ยงและพวกก็ให้คำนิยมชมเชยต่อเพลงฝ่ามือชุดนี้ ภายหลังอั้งฉิกกงมักทอดถอนใจ หากแม้นตัวเองทุ่มเทความเพียรพยายามฝึกปรือตั้งแต่หลายปีก่อน อย่างนั้นตำแหน่งยอดฝีมือที่หนึ่งแห่งแผ่นดิน อาจไม่ตกเป็นของประมุขนิกายช้วนจินก่าเฮ้งเต็งเอี้ยง หากแต่เป็นขชองท่านแล้ว มีระบุใน มังกรหยก เล่ม 2 หน้า 128-129

neg:
จง ฮั่นเหลียง
จง ฮั่นเหลียง หรือ วอลเลซ จง (; ชื่อภาษาอังกฤษ: Wallace Chung, Zhong Hanliang) เป็นนักร้องและนักแสดงชาวฮ่องกงที่มีชื่อเสียงมากคนหนึ่ง ที่ดังจากบทฮ่องเต้คังซีใน อุ้ยเสี่ยวป้อ และเฉียวฟงใน 8 เทพอสูรมังกรฟ้า

neg:
หยาง พ่านพ่าน
ซีรีส์ที่ได้รับบทโดดเด่นและโด่งดังอยู่ในยุค"80 ได้แก่ บทสาวผู้อาภัพรัก มกเนี่ยมฉือ ในมังกรหยก เป็นบทเด่นที่สุดที่แสดงกับทีวีบี นอกจากนี้ยังมีเรื่อง แปดเทพอสูรมังกรฟ้า ชอลิ้วเฮียง ตอนถล่มวังค้างคาว ขุนศึกตระกูลหยาง เหยี่ยวสาวเจ้าพยัคฆ์ ฯลฯ

neg:
หลัน เจี๋ยอิง
ทั้งเรื่อง "จอมยุทธผงาดฟ้า" (蓋世豪俠 :The Final Combat）ที่มี โจวซิงฉือ หลอฮุ่ยเจียน รวมแสดงนำ และ เรื่อง "มังกรโหด" (還我本色 :War of the Dragon) ที่มี เยิ่นต๊ะหัว, เวินเจ้าหลุน, กงฉือเอิน แสดงนำ ก็ได้รับความนิยม เช่นกัน

neg:
ปิศาจจิ้งจอก (จีน)
อย่างไรก็ดี ในนิยายบางเรื่อง ปิศาจจิ้งจอกมิได้มุ่งร้าย เช่น เรื่อง "ซันซุ่ยผิงเยาฉวน" หรือ "สามซุ่ยพิชิตมาร" (三遂平妖傳) ของหลัว กวั้นจง (羅貫中) ในสมัยราชวงศ์หมิง ว่าด้วยปิศาจจิ้งจอกสอนวิทยาคมให้หญิงสาวคนหนึ่ง หญิงคนนั้นจึงเอาชนะกองทัพได้ และเรื่อง "เหลียวไจจื้ออี้" หรือ "เรื่องประหลาดจากห้องศิลป์" (聊齋誌異) ของผู ซงหลิง (蒲松齡) ในสมัยราชวงศ์ชิง ที่ว่าด้วยความรักระหว่างมนุษย์หนุ่มและจิ้งจอกสาว รวมถึงในความเชื่อดั้งเดิมของชาวจ้วง ที่อาศัยอยู่ในภาคใต้ของจีน ตลอดจนปรากฏเป็นภาพเขียนสีตามผนังถ้ำในยุคก่อนประวัติศาสตร์ทางภาคเหนือและอีสานของไทย หมาเก้าหางเป็นสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ที่ขโมยข้าวด้วยการจุ่มหางจากสวรรค์มาให้แก่มวลมนุษย์ จึงถูกเทวดาไล่ฟันจนเหลือหางเพียงหางเดียวอย่างในปัจจุบัน และเป็นต้นกำเนิดของข้าว เชื่อว่านิทานเรื่องหมาเก้าหางนี้กระจายไปทั่วภูมิภาคอาเซียนในยุคก่อนประวัติศาสตร์

neg:
8 เทพอสูรมังกรฟ้า (ละครโทรทัศน์ พ.ศ. 2525)
8 เทพอสูรมังกรฟ้า (อังกฤษ: Demi-Gods And Semi-Devils) เป็นละครโทรทัศน์ที่สร้างขึ้นในปี พ.ศ. 2525 กล่าวถึงเรื่องราวของวรรณกรรมของ กิมย้ง เรื่อง 8 เทพอสูรมังกรฟ้า นำแสดงโดย ไบรอัน เหลียง, ทัง เจิ้นเย่, หวง เย่อหัว, เฉิน อี้ว์เหลียน ออกอากาศทางช่อง TVB ในจีน

neg:
กระบี่ใจพิสุทธิ์
กระบี่ใจพิสุทธิ์ (; "A Deadly Secret", "เหลียน เฉิง เจ่ว์") มีชื่อเดิมเป็นภาษาแต้จิ๋วว่า "ซู้ซิมเกี้ยม" ซึ่งแปลว่า "กระบี่ใจพิสุทธิ์" (ชื่อเรื่องภาษาไทย ได้ชื่อมาจากการแปลฉบับเดิม) พิมพ์ครั้งแรกลงในวารสาร Southeast Asia Weekly ในปี พ.ศ. 2506 ก่อนที่จะเปลี่นชื่อเป็น "เหลียนเฉิงเจ่ว์" เช่นปัจจุบัน นิยายเรื่องนี้เป็นผลงานประพันธ์ของกิมย้ง ผู้มีฉายา "จอมอักษราแห่งบูรพาทิศ" ที่เขียนได้สะเทือนอารมณ์เป็นอย่างยิ่ง เป็นเรื่องราวของตัวเอกที่ถูกใส่ร้าย จนต้องถูกจองจำในคุกและถูกแย่งชิงหญิงที่ตนรักไป ถูกทัณฑ์ทรมาน จนกลายเป็นคนพิการ แต่ยังมีวาสนาในคราเคราะห์ ได้พบพานยอดคนภายในคุก สุดท้ายหนีออกมาได้ แต่กลับถูกชาวยุทธตามล่า ด้วยเพราะคิดว่าเป็นพวกเดียวกับพรรคมาร เรื่องนี้แฝงไปด้วยปรัชญาชีวิตอันทรงคุณค่า ฉบับแปลของ น.นพรัตน์ เดิมใช้ชื่อว่า หลั่งเลือดมังกร แล้วเปลี่ยนเป็น "กระบี่ใจพิสุทธิ์" ส่วนฉบับแปลของ จำลอง พิศนาคะ ใช้ชื่อว่า มังกรแก้ว

neg:
เจ็ดประหลาดแห่งกังหนำ
เจ็ดประหลาดแห่งกังหนำ มีบทบาทสำคัญมากในนิยายกำลังภายในของกิมย้ง เรื่องมังกรหยก

neg:
แปดเทพอสูรมังกรฟ้า
ตรงกลางคือต้าซ้องของชาวฮั่น ด้านเหนือคือต้าเหลียวของชาวชี่ตัน ด้านใต้คือต้าหลี่ ด้านตะวันตกเฉียงเหนือคือซีเซี่ย และด้านตะวันตกเฉียงใต้คือถู่ฝาน ต่างฝ่ายต่างอยากกลืนอาณาจักรอื่น และอาณาจักรที่ล่มสลายไปแล้วอย่างเยี่ยน ก็มีคนคิดฟื้นฟูขึ้นมาใหม่ ศึกสงครามจึงไม่สงบโดยง่าย

neg:
แปดเทพอสูรมังกรฟ้า
เทพอสูร 8 เหล่าในความเปรียบทางธรรม ยังหมายถึง ความเปิดกว้างโดยเมตตาของพระพุทธศาสนา ซึ่งไม่ว่าเผ่าพันธุ์วรรณะใด ล้วนมีสิทธิที่จะสดับฟังธรรมะของพระพุทธเจ้า สามารถแสวงหาความเข้าใจ ความหลุดพ้นจากทุกข์ และบรรลุธรรมได้โดยเสมอภาคกัน

neg:
โกวเล้ง
ช่วงต่อมานับเป็นยุคทองของโกวเล้ง แสดงให้เห็นถึงความเป็นอัจฉริยะ โกวเล้งเขียนเรื่อง "เซียวฮื่อยี้" ได้รับความนิยมจนกลายเป็นนักเขียนมือหนึ่งของไต้หวัน ผลงานโดดเด่นที่สุดของเขาคือเรื่อง "ฤทธิ์มีดสั้น"
(หมายเหตุ = เรื่องหลังในชุดนี้เป็นการร่วมแต่งกับบุคคลอื่นของโกวเล้งเอง) เทียบเคียงข้อมูลจาก "วีกีพีเดียภาษาอังกฤษ", ข้อมูลจาก "คุณจิวไต้ซือ ห้องนิยายกำลังภายใน พันทิพย์"  และข้อมูลจาก "กระบี่อมตะ / โกวเล้ง / ว. ณ เมืองลุง / สำนักพิมพ์สร้างสรรค์ / พ.ศ. 2534".

neg:
มู่หยงฟู่
มู่หยงฟู่ หรือม่อย้งฮก "(慕容復 Murong Fu)" เป็นตัวเอกในนิยายเรื่องแปดเทพอสูรมังกรฟ้า ซึ่งแต่งโดยกิมย้ง

neg:
แปดเทพอสูรมังกรฟ้า
จิวมอจื้อ ดาบเปลวเพลิง ดรรชนีเทพ

neg:
ต๊กโกวคิ้วป้าย
"ต๊กโกวคิ้วป้าย" (เดียวดายแสวงหาความพ่ายแพ้) นั้นไม่ปรากฏที่มาที่ไป หรือชื่อเสียงเรียงนามที่แท้จริงเลยสักครั้ง เพียงแต่ถูกกล่าวขึ้นมาลอยๆ ว่า เป็นยอดฝีมือที่มีอายุอยู่ในช่วงก่อนมังกรหยก ภาค 2 เพียง 80 ปีเท่านั้น เมื่อเป็นเช่นนั้นแสดงว่าต้องเป็นรุ่นก่อนหน้าของห้ายอดฝีมือ เป็นช่วงกึ่งกลางระหว่างแปดเทพอสูรมังกรฟ้า กับ มังกรหยก ภาค 1 แต่กลับไม่มีการกล่าวถึงโดยเลยแม้แต่ครั้งเดียว

neg:
เล็กเซียวหงส์ ดรรชนีเทพสะท้านฟ้า
เล็กเซียวหงส์ ดรรชนีเทพสะท้านฟ้า หรือ เล็กเซียวหงส์ ดรรชนีคู่สะท้านภพ () เป็นละครโทรทัศน์ที่สร้างขึ้นในปี พ.ศ. 2556 กล่าวถึงเรื่องราวของวรรณกรรมของ โกวเล้ง เรื่อง เล็กเซียวหงส์ นำแสดงโดย หาน ตง, จาง ซินอวี่, จาง เหมิง ออกอากาศทางช่อง เหอหนานทีวี ในจีน แต่ในไทย ละครเรื่องนี้จะออกอากาศทางช่องเวิร์คพอยท์

neg:
หวง ซิ่งซิ่ว
-เล็กเซียวหงส์ ภาค 1 ปี 1976 ตอนหงส์ผงาดฟ้า
 -เล็กเซียวหงส์ ภาค 2 ปี 1977 ตอนสองนักสู้ผู้ยิ่งใหญ่
ด้วยทีมงานและนักแสดงชุดเดียวกัน นำแสดงโดย หลิวสงเหยิน Damian Lau รับบท เล็กเซียวหงส์ (บุรุษสี่คิ้ว), เจิ้งเส้าชิว รับบท เอี๊ยบโกวเซียะ (เจ้านครเมฆขาว), หวงเหยียนเซิน (หวงหยวนเซิน) Wong Yuen San รับบท ไซมึ้งซวยเสาะ, หวงซิ่งซิ่ว Cecilia Wong รับบท ซุนซิ่วจิน ภรรยาไซมึ้งซวยเสาะ, หันหม่าลี่ Mary Hon Mah Lai รับสองบทคือ เซียงกัวปวยอี่ และ ซ่างกวนตันฟ่ง (เพลงนำ Theme song ขับร้องโดย เจิ้งเส้าชิว)

neg:
ศึกเทพมังกรพิภพสมุทร
ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นครั้งแรกของการดัดแปลงมาจากนิทานซีรีส์ "Earthsea" ที่ผ่านมา มีผู้กำกับหลายต่อหลายคนพยายามจะดัดแปลง Earthsea ให้กลายเป็นภาพยนตร์แต่ได้รับการปฏิเสธจากผู้เขียน ฮายาโอะ มิยาซากิ ก็เป็นอีกคนหนึ่งที่ต้องการจะสร้างอนิเมะจากเรื่องนี้เช่นกัน ตั้งแต่ก่อนสร้าง Nausicaä of the Valley of the Wind เลยทีเดียว ในปี ค.ศ. 2003 หลังจาก Spirited Away ได้รับรางวัลออสการ์ เขาได้รับการอนุมัติ แต่ความที่เขาติดงานกำกับ Howl's Moving Castle ในครั้งนี้ โกโร่ มิยาซากิ ลูกชายของเขาจึงรับหน้าที่เป็นผู้กำกับแทนณ ดินแดนแห่งโลกทะเล พืชผลอยู่ในภาวะขาดแคลน ฝูงสัตว์อยู่ในสภาพใกล้ตาย มังกร 2 ตัว ได้ปรากฏกายกลางกลุ่มเมฆของพายุเพื่อสังหารอีกฝ่ายเป็นอาหาร สมดุลของโลกกำลังจะสูญสิ้นระหว่างการสืบหาสาเหตุของภัยพิบัติครั้งนี้ เกด พ่อมดผู้ยิ่งใหญ่ได้พบกับอาร์เรน เจ้าชายแห่งเอ็นลาดที่พลัดหลงมาจากการต่อสู้กับเงาลึกลับ ทั้งคู่เดินทางผ่านภูมิประเทศที่มีแต่ซากปรักหักพังไปยังเมืองฮอร์ต เมืองที่ประชาชนล้วนค้าขายแต่สินค้าที่เป็นของปลอม ทาสสามารถซื้อขายได้ด้วยเงินตราและผู้ติดยาเสพติดต่างเร่ร่อนไปตามถนนสาย อันตรายเพื่อหาที่พักอาศัยและเทรุเด็กสาวกำพร้าผู้ที่มีรอยแผลเป็นบนใบ หน้าที่เกิดจากการถูกไฟคลอก เกดรู้มาว่า เพื่อชีวิตอันเป็นนิรันดร์ พ่อมดค็อบจึงได้ทำการเปิดประตูระหว่างดินแดนแห่งความเป็นและความตาย และศัตรูผู้ที่เคยพ่ายแพ้เขาเมื่อครั้งก่อนผู้นี้ก็ได้ปฏิญาณตนที่จะชำระอค้นเขาอย่างสาสมให้จงได้

neg:
เอี้ยก้วย
เอี้ยก้วย (อังกฤษ:Yang Guo ,จีนตัวเต็ม: 楊過; จีนตัวย่อ: 杨过; พินอิน: Yáng Guò) เป็นตัวละครในนิยายกำลังภายใน บทประพันธ์โดย กิมย้ง ที่นำเอาประวัติศาสตร์จีนช่วงหนึ่งซึ่งตรงกับราชวงศ์ซ้องใต้ (หนานซ้อง-น่ำซ้อง) หรือประมาณ พ.ศ. 1669-1822 ซึ่งตรงกับสมัยสุโขทัย มาผูกปมเข้ากับบทประพันธ์ ให้ชื่อเรื่องตามภาษาจีนว่า จอมยุทธคู่อินทรีเทพยดา (หรือจอมยุทธจ้าวอินทรีหรือจอมยุทธเทพอินทรี แล้วแต่ผู้แปล) กิมย้งได้ผูกเรื่องให้เชื่อมโยงต่อจากเรื่องจอมยุทธล่าอินทรี (มังกรหยกภาค 1) แต่คนไทยรู้จักเรื่องจอมยุทธคู่อินทรีเทพยดาในชื่อมังกรหยกภาค 2 ทั้งที่เนื้อเรื่องไม่ได้เกี่ยวกับมังกรหรือหยก ที่เป็นเช่นนี้มีผู้สันนิษฐานว่า อาจเพราะผู้แปลฉบับภาษาไทยท่านแรกเห็นว่าเป็นนิยายจีน มังกรเป็นสัตว์สัญลักษณ์ประจำชาติที่แสดงถึงความยิ่งใหญ่ ส่วนหยกเป็นหินประดับที่มีค่าในความรู้สึกนึกคิดของชาวจีน

neg:
สัตว์เทพทั้งสี่
มังกรฟ้า青龍 (ชิงหลง ในภาษาจีน เซริว ในภาษาญี่ปุ่น หรือ ชุง รวอง ในภาษาเกาหลี) เทพอสูรแห่งทิศตะวันออก ตัวแทนแห่งฤดูใบไม้ผลิ สีประจำคือสีฟ้า หรือ สีเขียว เป็นธาตุไม้ แสดงถึง คุณงามความดี ความเหมาะสม ความสงบสุขและมั่นคงของบ้านเมือง (ควบคุมดินฟ้าอากาศ และ เป็นสัญลักษณ์แห่งจักรพรรดิ) มักถูกใช้เป็นขั้วตรงข้ามกับหงส์แดง (ซึ่งเป็นตัวแทนแห่งจักรพรรดินี ตามความเชื่อของญี่ปุ่น) สามารถดูอนาคตได้

neg:
มังกรหยก (ละครโทรทัศน์ พ.ศ. 2526)
"มังกรหยก ภาค1" () เป็นละครโทรทัศน์ภาคแรกที่มีทั้งหมด 3 ภาคด้วยกัน เป็นการดัดแปลงมาจากนวนิยายอมตะสุดคลาสสิก "มังกรหยก" ของนักเขียนชื่อดัง กิมย้ง มังกรหยกเวอร์ชันนี้ถูกสร้างเป็นละครครั้งที่สอง โดยสถานีโทรทัศน์ ทีวีบี ของ ฮ่องกง เป็นเวอร์ชันที่ดำเนินเรื่องไม่ตรงตามประพันธ์เดิม เพราะมีการแต่งเติมบทละครเพิ่มเติมออกไปเพื่อให้ผู้ชมดูสนุกมากขึ้น และเป็นเวอร์ชันที่ถูก ยกย่องว่า "คลาสสิกที่สุด" และ "ประสบความสำเร็จมากที่สุด" เท่าที่มีการสร้างมา ด้วยเรตติ้งคนดูที่สูงถึง 99% ในประเทศฮ่องกง (ซึ่งสามารถทำลายเรตติ้งเวอร์ชันก่อนหน้านี้ที่มีดาราสาว หมีเซียะ รับบทอึ้งย้ง ลงได้สำเร็จ) และมังกรหยกชุดนี้ยังได้รับความนิยมทางด้านเรตติ้งเป็นอย่างสูงสุดทั่วทวีปเอเชียทั้งในประเทศ จีน, ไต้หวัน, สิงคโปร์, มาเลเซีย, อินโดนีเซีย, เวียดนาม และไทย อีกทั้งยังได้รับรางวัล "ละครชุดยอดนิยม" ในเทศกาลงาน "นิวยอร์กฟิล์มเฟสติวัล" จาก ย่านไชน่าทาวน์ (Chinatown) ใน ประเทศสหรัฐอเมริกา อีกด้วย นำแสดงโดย หวง เย่อหัว, อง เหม่ยหลิง, เหมียว เฉียวเหว่ย, หยาง พ่านพ่าน ออกอากาศครั้งแรกทางช่อง TVB ในฮ่องกง จากความสำเร็จสูงสุดของละคร มังกรหยก ฉบับนี้ ทำให้ดาราสาว องเหม่ยหลิง ได้รับการยกย่องว่าเป็น อึ้งย้ง ที่ประสบความสำเร็จมากที่สุด มาจนถึงปัจจุบัน

neg:
8 เทพอสูรมังกรฟ้า (ละครโทรทัศน์ พ.ศ. 2525)
เรื่องราวเหตุการณ์ในยุคราชวงศ์ซ่งที่ทำศึกรบพุ่งกับแคว้นเหลียว เฉียวฟง จอมยุทธ์หนุ่มผู้เปี่ยมด้วยคุณธรรม ถูกเหล่าคนถ่อยใส่ความว่าเป็น ฆาตกรสังหารรองประมุขพรรคกระยาจกและขุดคุ้ยนำเรื่องชาติกำเนิดมาเปิดโปง จนทำให้เหล่าชาวยุทธ์บางส่วนหลงเชื่อจึงพยายามกดดันให้เฉียวฟงสละตำแหน่งประมุขพรรคกระยาจก เฉียวฟงต้องการล้างมลทินจึงออกเดินทางพยายามสืบหาประวัติเรื่องชาติกำเนิดที่แท้จริงของตนเอง และก็ได้กลับมาล้างมลทินของตนเองได้สำเร็จ

neg:
หวง ซิ่งซิ่ว
แต่ต่อมาเธอก็ได้รับบทเด่นและเป็นนางเอก ทั้งเรื่อง เล็กเซี่ยวหงส์ ภาค2 ปีพ.ศ. 2520 และ ฤทธิ์มีดสั้น เวอร์ชันปีพ.ศ. 2521 ต่างก็สร้างชื่อเสียงให้กับเธอ โดยเฉพาะละครของทีวีบีเรื่อง "แปดเทพอสูรมังกรฟ้า" ปีพ.ศ. 2525 ที่สร้างชื่อเสียงโด่งดังให้เธอในเวลานั้นเป็นอย่างมาก ในบท “อาจู” และ “จงหลิง” โดยมี เหลียงเจียเหยิน, หวงเย่อหัว และทังเจิ้นเยี่ย ร่วมแสดงนำ นอกจากนี้ยังมีผลงานเด่น ๆ เช่น เรื่อง สมิงสาวใจเพชร ในปีพ.ศ. 2526 ในบท "เหออี้ว์เฟิ่ง" จนกระทั่งหมดสัญญาเป็นนักแสดงกับ ทีวีบี

neg:
กิมย้ง
จิ้งจอกอหังการ - ราชวงศ์หมิง

neg:
ดาบมังกรหยก ตอน ประมุขพรรคมาร
"บทความนี้สำหรับภาพยนตร์ สำหรับนวนิยาย ให้ไปที่ ดาบมังกรหยก "
ดาบมังกรหยก ตอน ประมุขพรรคมาร (อังกฤษ:kung fu colt master) เป็นภาพยนตร์ศิลปะการต่อสู้สัญชาติจีน ในปี ค.ศ. 1993 กำกับภาพยนตร์โดย ว่องจิง โดยดัดแปลงมาจากนวนิยายของกิมย้ง เรื่อง มังกรหยก ภาค 3 ตอน กระบี่อิงฟ้า ดาบฆ่ามังกร นำแสดงโดย หลี่ เหลียนเจี๋ย,จางเหมี่ยน,หงจินเป่า,เจิ้งอี้เจี้ยน,ริชาร์ด อู๋

neg:
มังกรหยก (ละครโทรทัศน์ พ.ศ. 2537)
ครอบครัวสกุลก๊วยและสกุลเอี้ยถูกกวาดล้างจนบ้านแตก ก๊วยเจ๋งทายาทคนเดียวของสกุลก๊วยเติบโตเป็นหนุ่ม ได้รับการถ่ายทอดวิทยายุทธจากเจ็ดผู้กล้าแห่งกังหนำ. เขาได้พบกับอึ้งย้ง ทั้งสองให้คำมั่นสัญญาในการจะเป็นคู่ชีวิต อีกทั้งยังร่วมผจญภัยในยุทธภพ ครั้งหนึ่งก๊วยเจ๋งได้รับการถ่ายทอดวิชาจากอั้งฉิกกง และได้รับคัมภีร์นพเก้าจากจิวแป๊ะทง ทำให้เขามีวิทยายุทธสูงล้ำยิ่งขึ้น
ส่วนเอี้ยคัง ทายาทสกุลเอี้ยได้รับการเลี้ยงดูจากประมุขแห่งเมืองกิม ทั้งเอี้ยคังและก๊วยเจ๋งได้รู้จักกัน และสืบรู้ว่าประมุขแห่งเมืองกิมนั้มคือฆาตกรที่สังหารครอบครัวสกุลก๊วยและสกุลเอี้ย แต่ทว่าเอี้ยคังเห็นแก่ลาภยศ ยอมเป็นลูกของศัตรูที่ฆ่าพ่อบังเกิดเกล้า เอี้ยคังบังเอิญได้รู้ว่า ก๊วยเจ๋งมีคัมภีร์นพเก้าและคัมภีร์เยี่ยมยุทธ จึงร่วมมือกับ อาวเอี๊ยงฮงแย่งชิงคัมภีร์ทั้งสองเล่มจากก๊วยเจ๋ง โดยกำจัดเจ็ดผู้กล้าแห่งกังหนำ ซึ่งเป็นอาจารย์ของก๊วยเจ๋ง แล้วป้ายความผิดให้อึ้งเอี๊ยะซือ เพื่อก๊วยเจ๋งและอึ้งเอี๊ยะซือจะได้เข่นฆ่ากันเอง จนเป็นเหตุให้ก๊วยเจ๋งเกือบเอาชีวิตไม่รอด
ขณะเดียวกัน การประลองยุทธที่เขาหัวซานใกล้มาถึง ทุกคนในยุทธภพต่างวางแผนที่จะแย่งชิงคัมภีร์ล้ำค่าทั้งสองเล่ม เป็นเหตุให้ก๊วยเจ๋งตกเป็นเป้าหมายที่ทุกคนต้องการตอนออกฉายที่ฮ่องกง เวอร์ชัน "มังกรหยก (2537)" ถูกผู้ชมละครและสื่อต่างๆ วิจารณ์อย่างหนัก เมื่อถูกนำไปเปรียบเทียบกับเวอร์ชันเก่าที่โด่งดังมาก "มังกรหยก (2526)" อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้
ถ้าพูดถึง “ก๊วยเจ๋ง” แล้ว เชื่อได้ว่าคอหนังจีนขนานแท้ ไม่มีใครไม่รู้จักตัวละครตัวนี้และสำหรับ จางจื้อหลิน นั้นนับได้ว่าเป็นโอกาสที่ดีของเขาที่ได้รับเลือกให้มารับบทเด่นจากบทประพันธ์อันเลื่องชื่อของกิมย้งเลยทีเดียว ซึ่งใครๆ ก็เชื่อว่าคนที่ได้รับบท “ก๊วยเจ๋ง” ต้องดังเป็นพลุแตกแน่นอน
แต่ก็อีกนั่นแหละ บนความโชคดีก็ยังมีความโชคร้ายอยู่ด้วย อาจเนื่องมาจากในตอนนั้นผู้ชมยังคงติดภาพ “ก๊วยเจ๋ง” ที่นำแสดงโดย หวงเย่อหัว ซึ่งนับได้ว่าเป็นดาราเจ้าบทบาทคนหนึ่งและเข้าวงการก่อน จางจื้อหลิน จึงยังถือได้ว่าแม้จางจื้อหลินจะมีโอกาสได้รับบทบาทที่ดี แต่เขาก็ต้องทำการบ้านหนักพอสมควรเลยทีเดียวที่จะทำให้ “ก๊วยเจ๋ง” โดย จางจื้อหลิน เข้าไปอยู่ในใจของผู้ชมได้ สำหรับ จางจื้อหลิน ที่แสดงในเรื่องนี้นั้นนับได้ว่าเป็นน้องใหม่ที่สามารถแจ้งเกิดในวงการบันเทิงจีนได้ดีทีเดียว เพราะจากบทบาทที่เขาได้รับ เขาสามารถสื่อสารภาพของ “ก๊วยเจ๋ง” ในบุคลิกของเขาเองได้ดี ไม่ว่าจะเป็นแสดงออกทางสีหน้า (ดูออกเลยว่า “ก๊วยเจ๋ง” เนี้ยเขาทึ่มและออกจะซื่อบื้อเสียจริงๆ) หรือท่าทาง (การแสดงออกในเรื่องวิทยายุทธ์ที่เขามี สื่อได้ชัดเจนว่าช่วงใดที่เขาไม่รู้วิทยายุทธ์ หรือตอนใดที่วิทยายุทธ์เขาแกร่งกล้า สื่อสารได้ชัดเจนถึงความสามารถที่ “ก๊วยเจ๋ง” มีตามท้องเรื่อง) แต่ยังดี “จูอิน” ที่รับบทเป็น “อึ้งย้ง” สามารถช่วยรับส่งลูกเล่นในการแสดงให้สามารถเข้าถึงผู้ชมได้บ้าง
แต่ถ้าจะให้มองอีกมุมหนึ่งสำหรับ จางจื้อหลิน ก็ยังไม่สามารถแจ้งเกิดได้อย่างสมบูรณ์ เพราะในช่วงนั้นสมัยนั้นคงยังไม่มีใครกล่าวขวัญหรือพูดถึงจางจื้อหลินให้เป็นที่รู้จักกันโดยทั่วไป เพราะโดยมากแล้วเขารู้จักความเป็น “ก๊วยเจ๋ง” มากกว่าความเป็น “จางจื้อหลิน” อยู่นั่นเอง ซึ่งถ้าจะให้นับกันว่าระดับการพัฒนาในการแสดงของเขานั้นเต็ม 10 อาจยังได้แค่ 6 หรืออาจเป็นเพราะหนังเรื่องนี้เป็นหนังจีนกำลังภายในเรื่องที่ 2 ที่เขาได้รับ จึงอาจยังไม่เห็นระดับการพัฒนาของเขาได้อย่างเด่นชัดนัก
คะแนนได้ 6 เต็ม10

neg:
วาง หมิงฉวน
หลังจากนั้นเธอก็มีละครยอดนิยมตามมาอีกจำนวนมากมาย เช่นเรื่อง เหนือลิขิต (Over the Rainbow 1979), คมเฉือนคม (The Shell Game 1980) , ฝันสลาย (Yesterday's Glitter 1980), 14 นางสิงห์เจ้ายุทธจักร (Young's Female Warrior 1981), ความรักสี่ฤดู (Love Forever 1981), ฟ้ามิอาจกั้น (Love and Passion 1982) และ โคมวิเศษเจ้าแม่หัวซาน (The Lamp Lorc 1986)
ทุกเรื่องทุกบทบาทที่กล่าวมาล้วนแล้วแต่ทำให้เธอได้รับความนิยมถึงจุดสูงสุดจนกลายเป็นนักแสดงหญิงจอแก้วอันดับหนึ่งของชาวฮ่องกง

neg:
สี่สุดยอดวรรณกรรมจีน
แต่บางคนก็นับ บุปผาในกุณฑีทอง (; , จินผิงเหมย (จีนกลาง), กิมปังบ๊วย (จีนแต้จิ๋ว)) เป็นวรรณกรรมคลาสสิกเรื่องที่ห้าด้วย ในช่วงปลายราชวงศ์หมิงถึงต้นราชวงศ์ชิง "บุปผาในกุณฑีทอง" นับว่าเป็นหนึ่งในสี่สุดยอดวรรณกรรมจีนร่วมกับนวนิยายอีกสามเรื่องแรก เรียกรวมกันว่า "สี่วรรณกรรมอันยิ่งใหญ่" (四大奇書，四大奇书) แต่ต่อมาเรื่อง "บุปผาในกุณฑีทอง" ถูกต่อต้าน รัฐบาลจีนจึงแบนนวนิยายเรื่องนี้เนื่องจากมีเนื้อหาเกี่ยวข้องกับเซ็กซ์มากเกินไป และจัดให้ "ความฝันในหอแดง" ขึ้นมาเป็นหนึ่งในสี่สุดยอดวรรณกรรมจีนแทนที่

neg:
วาง หมิงฉวน
และในปีพ.ศ. 2521 ผลงานที่ทำให้เธอโด่งดังเป็นพลุแตกไปทั่วเอเชีย คือเรื่อง ดาบมังกรหยก (Heaven Sword and Dragon Saber 1978) ซึ่งเป็นดาบมังกรหยกเวอร์ชันแรกทางจอแก้ว ที่มีความยาวทั้งหมด 25 ตอนจบ
โดยเธอรับบทเป็น เตี๋ยเมี่ยง นอกจากนี้ยังมีดาราดังมากมาย อย่าง เจิ้งเส้าชิว รับบท เตียบ่อกี้, เจ้าหย่าจือ รับบท จิวจี้เยียก, เฉิน อวี้เหลียน รับบท เสี่ยวเจียว, หยาง พ่านพ่าน รับสองบทคือ กีเฮียวพู้ (คนรักของเอี้ยเซียว) และบท เอี้ยปุ๊กหุ่ย (ลูกสาว เอี้ยเซียว-กีเฮียวพู้) และเฉินฟู่เซิง รับบทเป็น จูเก้าจิน หลังจากที่ได้นำออกฉายทั้งในฮ่องกงและทั่วเอเชีย ผลปรากฏว่านักแสดงนำทั้งสามคนของเรื่องนี้ คือ เจิ้งเส้าชิว เจ้าหย่าจือ และวังหมิงฉวน ต่างโด่งดังเป็นพลุแตกขึ้นมาทันที อีกทั้งยังเป็นผลงานที่แจ้งเกิดให้กับสามสาวดาราหน้าใหม่ อย่าง เฉินอวี้เหลียน, หยาง พ่านพ่าน และ เฉินฟู่เซิง ให้เริ่มเป็นที่รู้จักในฮ่องกงอีกด้วย และจากความโด่งดังกับบทบาท "เตี๋ยเมี่ยง" ของเธอในผลงานละครเรื่องนี้ทำให้ วังหมิงฉวน ก้าวขึ้นมาเป็นนางเอกเบอร์หนึ่งของสถานีโทรทัศน์ทีวีบีโดยทันที

neg:
สำนักพยัคฆ์มังกร
สำนักพยัคฆ์มังกร (; ) เป็นการ์ตูนจีนกำลังภายใน อีกหนึ่งผลงานของหวงยี่หลาง ในส่วนแต่งเรื่องและเขียนภาพโดย ซิวฝูหลง เริ่มตีพิมพ์ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2513 ในขณะนั้นมีความยาวเพียง 4 เล่มเท่านั้น ภายหลังมีการแต่งเรื่องใหม่และขยายความขึ้นในช่วงปี พ.ศ. 2542 ซึ่งในปัจจุบันยังคงจัดพิมพ์อย่างต่อเนื่อง

neg:
โคมเก้ามังกร
โคมเก้ามังกร เป็นนวยายที่แปลโดย ส. สมสกุล แต่งโดยฉิ่นอั้ง กล่าวถึงอาจารย์ผู้หนึ่งได้มีลูกศิษย์เก้าคน ศิษย์คนที่เก้าคือพ่อของพระเอก วันหนึ่งพ่อพระเอกถูกลอบทำร้ายจนหายสาบสูญ พระเอกได้สืบค้นภูมิหลังของศิษย์ผู้พี่ของพ่อ เพราะหนึ่งในเก้าคนนี้ถูกคนร่ำลือว่าเป็นมือสังหารชื่อฮั้งเล้งเซี้ยชิ้ว และหนึ่งในแปดคนนี้คือผู้ลอบฆ่าพ่อพระเอก

neg:
จอมใจจอมยุทธ์
จอมใจจอมยุทธ์ หรือ ตำนานอักษรกระบี่ (; ) เป็นผลงานเรื่องแรกของ กิมย้ง หรือในชื่อ จือเกี่ยมอึ้งชิ้วลก (Shu Jian En Chau Lu : จอมใจจอมยุทธ์) ซึ่งเขียนขึ้นครั้งแรกราว ๆ พ.ศ. 2498 (ค.ศ. 1955) ซึ่งเนื้อเรื่องเรื่องนี้ ได้เค้าจากตำนานที่เล่าขานกันว่า พระจักรพรรดิ์เคี่ยนหลงฮ่องเต้ (เฉียนหลงฮ่องเต้) แห่งราชวงศ์ชิง มีสายเลือดจีน (ชาวฮั่น) แสดงให้เห็นความขัดแย้งระหว่างอำนาจกับเชื้อชาตินิยม นิยายเรื่องนี้ทำให้กิมย้ง ติดอันดับในยุทธจักรนิยายกำลังภายในทันที เป็นพื้นฐานความสำเร็จในเรื่องต่อ ๆ ไป แต่มีข้อด้อยที่ตัวละครเอกไม่เด่น ความเด่นกลับไปตกอยู่กับหัวหน้าหน่วยพรรค ดอกไม้แดงทั้งหมด 14 คน ซึ่งมี ตั้งแกลก (เฉินเจียลั่ว)ตัวเอกของเรื่อง เป็นหัวหน้าใหญ่ แม้ผู้แต่งจะพยายามเน้นให้ประมุขพรรค คือ ตั้งแกลก เด่นกว่าคนอื่นก็ตาม แต่ไม่ถึงกับประทับใจผู้อ่านมากนัก แต่กระนั้นก็ยังจัดเป็นวรรณกรรมที่ประสบความสำเร็จอย่างสูง

neg:
มังกรหยก
มังกรหยก (อักษรจีนตัวเต็ม: 射鵰英雄傳; อักษรจีนตัวย่อ: 射雕英雄传; พินอิน: shè diāo yīng xióng zhuàn) เป็นนิยายกำลังภายในชื่อดังและได้รับความนิยมเป็นอย่างมากเรื่องหนึ่ง แต่งโดยกิมย้ง มีภาคต่อในชุดเดียวกันอีกสองภาค คือ มังกรหยก ภาค 2 และดาบมังกรหยก แต่ชื่อเรื่องภาษาจีนและภาษาอังกฤษนั้นแยกกันเป็นคนละเรื่อง (ชื่อเรื่องภาษาอังกฤษ คือ "The Legend of the Condor Heroes" หรือ "The Eagle-Shooting Heroes") มีการดัดแปลงเป็นละครโทรทัศน์และภาพยนตร์หลายครั้ง รวมถึงวิดีโอเกม ด้วย ประกอบด้วยกัน 3 ภาค ได้แก่ ก๊วยเจ๋ง เอี๊ยก้วย และเตียบ่อกี้ ก๊วยเจ๋งและเอี๊ยก้วยเป็นภาคต่อกัน แต่ภาคเตียบ่อกี้ เป็นอีกหลายๆปีข้างหน้าต่อจากเอี๊ยก้วย

neg:
เพ็กฮวยเกี่ยม
เทพบุตรงูทอง หรือ เพ็กฮวยเกี้ยม () เป็นนิยายกำลังภายในเรื่องที่สองของ กิมย้ง การแปลเป็นภาษาไทย ครั้งแรก โดย จำลอง พิศนาคะ และ ครั้งที่สองโดย น.นพรัตน์ ชื่อภาษาอังกฤษว่า The Sword Stained With Royal Blood
ในฉบับพิมพ์เก่าของจำลอง พิศนาคะ และ น.นพรัตน์ มีความแตกต่างกันในเรื่องที่อยู่ของตัวละคร ชื่อ "โหวเฉียวจง" (กวีในสมัยราชวงศ์ชิง มีตัวตนอยู่จริง) ในฉบับของจำลอง พิศนาคะ "โหวเฉียงจง" มีบ้านเกิดอยู่ที่เมืองเซี่ยงคิว มณฑลฮ่อหนำ(เหอหนาน) ในขณะที่ฉบับของ น.นพรัตน์ เดิมนั้น มีบ้านเกิดอยู่ที่เกาะบอร์เนียว อาจจะเกิดจากการแก้ไขของท่านกิมย้งในครั้งที่ 1 และ 2 เพราะเป็นการแปลในฉบับที่ต่างกันนี้เอง อนึ่งแม้จะมีความแตกต่างกันบ้าง แต่ก็ถือว่าเล็กน้อยมาก เมื่อเทียบกับเนื้อเรื่องทั้งหมด

neg:
ทัง เจิ้นเย่
มีผลงานที่เป็นที่น่าจดจำคือ การรับบทเป็น ต้วนอี้ ในซีรีส์เรื่อง "แปดเทพอสูรมังกรฟ้า" ในปี ค.ศ. 1982 ที่มี หวง เหย่อหัว รับบทเป็นซีจุ๊ รวมถึง "เจ้าพ่อเซี่ยงไฮ้" ในปี ค.ศ. 1980 ที่มี โจว เหวินฟะ รับบทเป็นสวี่เหวินเฉียง และ หลี่ เหลียงเหว่ย เป็นติงลี่

neg:
หวัง ฉงหยาง
เฮ้งเตงเอี้ยงเป็นหนึ่งตัวละครในนิยายกำลังภายในของกิมย้ง เรื่องมังกรหยก แต่ไม่ได้มีชีวิตอยู่ตามช่วงเวลาในท้องเรื่อง แต่ได้รับการอ้างถึงในเนื้อเรื่องหลายครั้ง
เฮ้งเตงเอี้ยงเป็นปรมาจารย์ผู้ก่อตั้งนิกายช้วนจินก่า มีฉายาว่า เทพมัชฉิม และเป็นอันดับหนึ่งของห้ายอดฝีมือแห่งยุคที่ชนะการประลองถกกระบี่เขาหัวซานครั้งแรก ซึ่งได้ครองคัมภีร์เก้าอิมจินเอ็ง แต่ไม่ปรารถนาที่จะฝึกยอดวิชา เพียงแต่ต้องการไม่ให้ยุทธภพต้องวุ่นวาย จึงเก็บรักษาคัมภีร์ยุทธไว้ใต้เบาะ

neg:
ยอดยุทธจักรมังกรฟ้า
แต่การปรากฏกายของ เฒ่าอมตะ เจ้าสำนักแห่งพรรคบัวขาว เพื่อประลองยุทธกับชิมเซ็งไต้ซือ ทำให้ฮุ้นปวยเอี๊ยงต้องเข้ามาเกี่ยวข้องด้วยอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ หลังชิมเซ้งไต้ซือเกิดความอ่อนแอในจิตใจ ทำให้วิชาร่างอรหันต์ไม่สามารถต้านทาน พลังของพิณ 7 สังหารได้แหลกสลายกลายเป็นผงไป ฮุ้นปวยเอี๊ยง ทั้งที่ยังมีอาการบาดเจ็บ ต้องรับมือกับพิณ 7 สังหารของเจ้าสำนักบัวขาว แต่ก็สามารถเอาชนะได้จนเจ้าสำนักบัวขาวบอบช้ำภายในจากการต่อสู้ตาย ก่อนตายได้มอบหยกบัวเขียวสัญลักษณ์หัวหน้าพรรคบัวขาวให้แก่ฉื้อเท้งฮง และฝากฝังให้ช่วยกำหราบผู้คุมกฎแห่งพรรคบัวขาว มารฟ้า มารคน มารดิน ที่คิดตั้งตัวเป็นฝ่ายอธรรม

neg:
เฉินหลง
และเมื่อเฉินหลงหมดสัญญากับหลอเหว่ย เขาก็มุ่งหน้าไปที่สังกัดโกลเด้นท์ ฮาร์เวส ("Golden Harvest") ซึ่งในอดีตบรู๊ซ ลี เคยเป็นดาราประจำของค่ายนี้ โดยที่สิทธิการทำหนังในค่ายนี้ เฉินหลงเป็นคนสามารถเลือกเองได้ ผลงานเรื่องแรกในค่ายนี้คือเรื่อง "The Young Master (ไอ้มังกรหมัดสิงโต) " (1980) ซึ่งสามารถทำรายได้ 10 ล้านเหรียญฮ่องกงเป็นเรื่องแรก จากนั้น
หลังจากนั้นเฉินหลงก็ได้กลับมาทำหนังในฮ่องกงกับร่วมกับ 2 สหายอย่าง หงจินเป่า และ หยวนเปียว โดยผลงานที่ทั้งสามได้แสดงด้วยกันมี 6 เรื่อง คือ "Winners and Sinners (มือปราบจมูกหิน) " (1983) "Project A (เอไกหว่า) " (1984) "Wheels on Meals (ขาตั้งสู้) " (1984) "My Lucky Stars (7เพชรฆาตสัญชาติฮ้อ) " (1985) "Twinkle Twinkle Lucky Stars (ขอน่า อย่าซ่าส์) " (1986) และ "Dragons Forever (มังกรหนวดทอง) " (1988) เป็นเรื่องสุดท้าย (แต่เรื่อง "Heart of Dragon (2พี่น้องตระกูลบึ้ก) " (1985) เฉินหลงกับหงจินเป่าแสดง แต่หยวนเปียวอยู่ในส่วนกำกับคิวบู๊ )

neg:
เก้าเอี้ยงจินเก็ง
จากนิยายดาบมังกรหยก วิชาในคัมภีร์เก้าเอี้ยงปรากฏครั้งแรกในตอนที่เอี้ยก้วย เซียวเล้งนึ้ง และก๊วยเซียงไปเที่ยวเล่นบนเขาฮั้วซัว บังเอิญพบเจอกับเซียวเซียงจือ กับ อีเคอซี ที่แอบเข้าไปลักลอบเอาคัมภีร์ลังกาวสูตรจากหอคัมภีร์วัดเสาหลินมา หลวงจีนกั๊กเอี้ยงและเตียกุนป้อ (เตียซำฮงตอนเด็ก) จึงติดตามมาขอทวงคืนคัมภีร์จนทำให้เกิดต่อสู้กัน ตอนนี้เองที่พิสูจน์ได้ว่าเก้าเอี้ยงเป็นสุดยอดวิชาสายลมปราณ จากปากคำของเอี้ยก้วยที่บอกว่า "น่ากลัวกั๊กเอี้ยงไต้ซือจะมีพลังวัตรเหนือกว่าตนขั้นหนึ่ง"

neg:
เฉียวฟง
เฉียวฟงหรือเซียวฟง เป็นหนึ่งในสามตัวเอกของนิยายเรื่องแปดเทพอสูรมังกรฟ้า ซึ่งแต่งโดยกิมย้ง

neg:
แปดเทพอสูรมังกรฟ้า
8 เทพอสูรมังกรฟ้า เป็นเรื่องราวในช่วงสงครามระหว่างแคว้นต้าซ่งและแคว้นเหลียว ทั้งสองแคว้นทำสงครามต่อเนื่องยาวนานจนปลูกฝังเป็นความแค้นลึกล้ำระหว่างเมืองทั้งสอง ในยุทธจักรมีคำกล่าว"เฉียวฟงเหนือ มู่หยงใต้" เค้าลางแห่งความวุ่นวายเริ่มปรากฏขึ้นเมื่อเฉียวฟงประมุขพรรคกระยาจกถูกกล่าวหาว่าเป็นฆาตกรสังหารรองประมุขพรรคกระยาจกหม่าต้าหยวนและยังถูกเปิดโปงว่าเป็นชาวซิตัน ด้วยกระแสชาตินิยมจึงทำให้เฉียวฟงต้องออกจากพรรคกระยาจก เฉียวฟงออกสืบหาความเป็นมาของตนเองเพื่อจะหาผู้ที่ชาวยุทธ์เรียกขานว่า"ผู้นำผู้ยิ่งใหญ่"ผู้ที่สังหารบิดามารดาที่แท้จริงของตนเองจนกระทั่งพบว่าตนเองนั้นเป็นชาวซิตันแซ่เซียว เฉียวฟงจึงได้เปลี่ยนชื่อเป็นเซียวฟง แต่เหตุการณ์กลับตาลปัตรจนเซียวฟงถูกเข้าใจผิดว่าเป็นผู้สังหารบิดามารดาบุญธรรมและอาจารย์ของตน แต่ยังมีผู้หนึ่งที่อยู่เคียงข้างเซียวฟงตลอดนั่นคืออาจูผู้เป็นสาวใช้ของจอมยุทธ์ใต้มู่หยงฟู่ แต่โศกนาฏกรรมก็เกิดขึ้นจากความแค้นของเซียวฟงจนทำให้เกิดเรื่องราวอันน่าสลด สุดท้ายเซียวฟงได้ช่วยเหลือเยลู่กีฮ่องเต้ซิตันจึงได้รับการแต่งตั้งให้เป็นไต้อ๋องแห่งแคว้นเหลียว ณ เมืองต้าหลี่ ต้วนอี้บุตรชายอ๋องเจิ้นหนานต้วนเจิ้นฉุนแห่งต้าหลี่ได้หนีออกจากบ้านเนื่องจากถูกบิดาบังคับให้ฝึกวิทยายุทธ์ แต่ต้วนอี้ฝักใฝ่ทางธรรมมากกว่า แต่สุดท้ายก็ตกกระไดพลอยโจนได้ฝึกสุดยอดวิชาพรรคสราญรมย์และวิชาดรรชนีกระบี่หกชีพจรจนกลายเป็นยอดฝีมือ แต่ด้วยการที่ต้วนอี้ไม่มีพื้นฐานวรยุทธ์ จึงทำให้ยอดวิชาใช้ออกได้เป็นบางครั้งบางคราว ภายหลังต้วนอี้ถูกจิวม่อจื้อราชครูแค้วนถู่ฟานจับตัวไป จนเป็นสาเหตุให้ต้วนอี้ต้องเข้ามาพัวพันกับความวุ่นวายในยุทธจักรจนกระทั่งได้สาบานเป็นพี่น้องกับเซียวฟงและได้พบรักกับหวังอวี่เยี่ยน แต่ในใจหวังอวี่เยี่ยนนั้นรักเพียงญาติผู้พี่นามมู่หยงฟู่แห่งกูซูผู้ได้รับการขนานนามเป็นจอมยุทธ์ใต้เทียบเคียงกับเซียวฟง แม้ต้วนอี้จะไม่ได้รับรักตอบแต่ก็มีความพยายามติดตามมู่หยงฟู่และหวังอวี่เยี่ยนต่อไป

neg:
8 เทพอสูรมังกรฟ้า (แก้ความกำกวม)
8 เทพอสูรมังกรฟ้า สามารถหมายถึง:

neg:
แปดเทพอสูรมังกรฟ้า
จวงจื้อเฮียง(โหยวตั้นจื่อ) วิชาไหมพิษน้ำแข็ง คัมภีร์เปลี่ยนเส้นเอ็น

neg:
หลี เหม่ยเสียน
ในปีพ.ศ. 2532 ปีนี้เธอมีผลงานสากลแนวแอ็คชั่น 2 เรื่อง ได้แก่เรื่อง "หน่วยล่าท้าทรชน" (File Noir :無冕急先鋒 1989) ร่วมแสดงกับ เส้าจงเหิง เจิ้นจื่อตัน
และอู๋เจิ้นหวี่ และเรื่อง "ตำรวจเมืองใหญ่" (The joy of being simple :大城小警 1989) แต่ผลงานดังของเธอในปีนี้ คือ ละครกำลังภายในเรื่อง "มังกรสะท้านบู๊ลิ้ม" (Deadly Secret 連城訣 :1989) นำแสดงโดย กัวจิ้นอัน รับบท เต็กฮุ้น เซียะหนิง รับบท จุ้ยเซ็ง และ หลี่เหม่ยเสียน รับบท เช็กฮวง และละครกำลังภายในเรื่อง "ผ่าฟ้ายุทธจักร" (the war heroes :天變 1989) ร่วมแสดงกับ กั๊วะจิ้นอัน และ เติ้ล ชุ่ยเหวิน ซึ่งการจับคู่ของ กัวจิ้นอัน กับ หลี่เหม่ยเสียน กลายเป็น คู่ขวัญในจอที่แฟนละคร ชื่นชอบเป็นอย่างมาก

neg:
แปดเทพอสูรมังกรฟ้า
ตัวละครมีมาก เรื่องราวก็ซับซ้อน กิมย้งใช้วิธีเล่าถึงทีละคน ทีละเหตุการณ์ ไล่เรียงกันไป หากอุปมาเทพอสูร 8 เหล่า เป็นตัวละครต่างๆ อาจเปรียบได้ว่าตัวละครแต่ละจำพวก คล้ายต่างคนต่างอยู่ และมีปัญหาต่างกัน แต่กลับเชื่อมโยงเกี่ยวข้องและประหวัดเป็นปมเดียวกัน จากการมองพ้นคุณธรรมน้ำมิตรของชาวยุทธ์ ลดขนาดความสำคัญของประธานและกรรมในเรื่องเล่าให้เล็กลง แล้วหันมามองว่าแต่ละคน แต่ละเหตุการณ์ มีส่วนประกอบของปัจจัยอะไรบ้าง สืบเนื่องกันมาอย่างไร และแสดงธรรมชาติของมนุษย์ในสภาวการณ์หนึ่งอย่างไร

neg:
จิ้งจอกสายฟ้า
เป็นผลงานการแสดงที่ถูกสร้างขึ้นโดย โดนัลด์ พี. เบลลิซาริโอ (Donald P. Bellisario) นำโดยสามดาราชั้นนำแห่งปี ได้แก่ แจน ไมเคิล วินเซนต์ (Jan-Michael Vincent), เออเนสท์ บอร์กไนน์ (Ernest Borgnine), และ อเล็กซ์ คอร์ด (Alex Cord)

neg:
มังกรหยก ภาค 3 (ภาพยนตร์)
มังกรหยก ภาค 3 () เป็นภาพยนตร์จีนกำลังภายในสัญชาติฮ่องกงที่ออกฉายในปี ค.ศ. 1981 โดยอิงเนื้อหาจากนวนิยายของ กิมย้ง เรื่อง "มังกรหยก ภาค 2" ภาพยนตร์เรื่องนี้ผลิตโดย Shaw Brothers Studio กำกับภาพยนตร์โดย จางเชอะ นำแสดงโดยฟู่เซิง ภาพยนตร์นี้เป็นภาคสามในภาพยนตร์ไตรภาคชุดมังกรหยก และเป็นภาคต่อจาก "มังกรหยก ภาค 2" (1977) และภาพยนตร์ไตรภาคชุดนี้ยังมีภาพยนตร์ภาคแยกออกไปอีก 2 เรื่องคือ "มังกรหยก ภาค 4" (1982) และ "มังกรหยก ภาค 5 ตอน เอี้ยก้วยกับเซียวเล่งนึ่ง" (1983)

neg:
ชอนกุนชัง
ชินกุนชังสำเร็จวิชาเก้าพิสดารถึงขึ้นที่เจ็ด เหนือกว่าชอนกุนบี ในตอนแรกนางมาตามฆ่าโค่วจง กับ ฉีจื่อหลิง เพราะคิดว่าทั้งสองคนฆ่าศิษย์พี่ของนาง ต่อมานางถูกสำนักทศเย็นจับตัวไป นางได้ใช้วิชาเต่าจำศีลเพื่อป้องกันมิให้อีกฝ่ายทารุณ มังกรคู่และปาฟงหันได้ตามไปช่วยนางออกมาจากเรือของสำนักทศเย็นได้ในที่สุด ต่อมา ซ่งซือเต้าบุตรชายของ ดาบสวรรค์ ได้พบนางเข้ากลับรู้สึกผูกพันกับนางด้วยความที่เขารักชอนกุนบี ซึ่งดูเหมือนนางมาก ซ่งซือเต้าได้อาสาพาชอนกุนชังกลับเกาหลี เพื่อให้ชอนแชอิมรักษาอาการเต่าจำศีลให้

neg:
กู้ กวานจง
ผลงานในระยะหลัง คือ การรับบทร้ายในหลายตอนของ "เปาบุ้นจิ้น ฉบับไต้หวัน" ในปี ค.ศ. 1993 เช่น ตอน "เปาบุ้นจิ้นตัวจริงตัวปลอม", "แก้วมังกร" และรับบทตัวเอกในตอน "อาญาสวรรค์" และ"ห้าหนูคะนองกรุง" ในบท "ไป๋ อฺวี้ถัง" รวมถึงภาพยนตร์ต้นทุนต่ำเรื่อง "Spirit in a Violent House" ในปี ค.ศ. 2003

neg:
แปดเทพอสูรมังกรฟ้า
แปดเทพอสูรมังกรฟ้าจึงไม่ใช่นิยายกำลังภายในที่ว่าด้วยการต่อสู้ระหว่างธรรมะกับอธรรม หากเป็นการต่อสู้ระหว่างคนกับชีวิตที่เป็นทุกข์จากกิเลสที่แตกต่างกัน และแปรเปลี่ยนไปสุดจะหยั่ง

neg:
อาแช
อาแช (; พินอิน: "Ā qīng") ยอดฝีมือจากนวนิยายกำลังภายในของกิมย้ง เรื่อง กระบี่นางพญา เรื่องสั้นสุดท้ายก่อนที่จะยุติบทบาททางวงการนักเขียนหันไปเอาดีกับสำนักพิมพ์ของตนเอง