query: จอมพล เจียง ไคเชก เกิดเมื่อไหร่?

pos:
เจียง ไคเชก
จอมพล เจียง ไคเชก (; 31 ตุลาคม ค.ศ. 1887 — 5 เมษายน ค.ศ. 1975) หรือชื่อตามภาษาจีนมาตรฐาน คือ เจี่ยง จงเจิ้ง (蔣中正) หรือ เจี่ยง เจี้ยฉือ (蔣介石) เป็นผู้นำทางการเมืองและการทหาร ผู้ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐจีน ระหว่างปี ค.ศ. 1928 ถึง ค.ศ. 1975 โดยแบ่งเป็น 2 ช่วง ในช่วงแรกเจียง ไคเชกได้ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐจีนได้ปกครองจีนแผ่นดินใหญ่จนถึง ปี ค.ศ. 1949 ช่วงที่สองหลังจากนั้นได้อพยพลี้ภัยไปอยู่เกาะไต้หวันและสถาปนาสาธารณรัฐจีนขึ้นมาใหม่ เจียงได้ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีแห่งจีนไต้หวันอีกครั้งนับจากนั้นถึงปี ค.ศ. 1975 เขาได้รับการยอมรับโดยนานาประเทศส่วนใหญ่ในฐานะผู้นำของประเทศจีนตามหลักความชอบธรรมทางกฎหมายจนถึงช่วงปลายปี ค.ศ. 1960 และช่วงต้นปี ค.ศ. 1970 เขาได้กลายมาเป็นผู้นำที่ไม่ใช่ราชวงศ์ที่ปกครองประเทศเป็นเวลาถึง 48 ปี

neg:
เจิ้ง เจียอิ่ง
เควิน เจิ้ง หรือ เจิ้ง เจียอิ่ง (; ชื่อภาษาอังกฤษ: Kevin Cheng, Zheng jia ying, Cheng Ka Wing) โด่งดังมาจากบทผู้กองหวง ในละครเรื่องข้ามฟ้าเฉือนคม องค์ชายแปด ในเรื่องปู้ปู้จิงซิน เกิดเมื่อวันที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2513 ที่แคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา

neg:
เฉิน ฉีเหม่ย์
เฉิน ฉีเหม่ย์ (; เป็นนักปฏิวัติและนักเคลื่อนไหวชาวจีนและเป็นพันธมิตรทางการเมืองที่ใกล้ชิดของ ดร.ซุน ยัตเซ็น และเป็นที่ปรึกษาสหายคนสนิทของ เจียง ไคเชก เฉิน ฉี่เหม่ยยังเป็นหนึ่งในผู้ก่อตั้งบุกเบิกสาธารณรัฐจีน และเป็นลุงของเฉิน กั่วฟู และ เฉิน ลี่ฟู

neg:
เฉียวฟง
เฉียวฟง มีอายุประมาณสามสิบเศษ รูปร่างสูงใหญ่ เป็นประมุขพรรคกระยาจก ถูกขนานนามร่วมกับมู่หยงฟู่เป็น "เฉียวฟงเหนือ มู่หยงใต้" นับเป็นจอมยุทธอันดับหนึ่งแห่งยุค วรยุทธสูงส่ง 18ฝ่ามือพิชิตมังกร เป็นหนึ่งในใต้หล้าไร้ผู้ต่อต้าน มีนิสัยซื่อสัตย์ ยึดมั่นคุณธรรม องอาจกล้าหาญ กตัญญู จิตใจกว้างขวาง ทุกเรื่องราวที่กระทำลงไป ไม่ละอายต่อฟ้า และกล้าสู้หน้ากับดิน ชื่นชอบการร่ำสุราสนทนากับผู้กล้าแห่งยุทธจักร และขึ้นชื่อในฝีมือการร่ำสุราได้อย่างไร้เมาสิ้นมาย

neg:
สงครามแปซิฟิก
ในปี ค.ศ. 1936 เจียง ไคเช็คถูกลักพาตัวโดยจาง เซวเหลียง เพื่อที่จะได้รับการปล่อยตัว เจียง ไคเช็คจึงตกลงที่จะตั้งแนวร่วมกับพรรคคอมมิวนิสต์เพื่อที่จะต่อสู้กับญี่ปุ่น ต่อมา ได้เกิดเหตุการณ์สะพานมาร์โค โปโล เมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม ค.ศ. 1937 ซึ่งจุดชนวนให้เกิดสงครามระหว่างสาธารณรัฐจีนกับจักรวรรดิญี่ปุ่น แม้ว่ารัฐบาลชาตินิยมกับพรรคคอมมิวนิสต์ได้ตกลงที่จะร่วมมือกันในการร่วมรบกับญี่ปุ่นและร่วมมือจัดตั้งแนวร่วมแห่งชาติ แต่เหมา เจ๋อตุงปฏิเสธความต้องการของเจียง ไคเช็คในการบัญชาการกองทัพคอมมิวนิสต์โดยตรง ในปี ค.ศ. 1939 พรรคคอมมิวนิสต์มีทหาร 500,000 นายที่เป็นอิสระจากพรรคก๊กมินตั๋ง

neg:
เหนียนเกิงเหยา
เหนียนเกิงเหยา (; 1679 – 13 มกราคม 1726) ชื่อรอง เหลียงกง () ผู้บัญชาการทหารชาวจีนในสมัย ราชวงศ์ชิง เขาเกิดในฐานะสมาชิกของกองธงขอบเหลืองอันเป็น 1 ใน แปดกองธง และมีประสบการณ์ทางทหารในการขยายดินแดนทางแนวรบด้านตะวันตกของ จักรวรรดิชิง เขาเป็นผู้บัญชาการทหารสูงสุดของกองทัพชิงทางด้านตะวันตกเฉียงเหนือและมีส่วนช่วยในการรวม ชิงไห่ ให้เข้ามาเป็นมณฑลหนึ่งของจักรวรรดิชิง

neg:
เจียง ไคเชก
ในปีเดียวกันเมื่อเจียงเดินทางกลับมา เหมาฝูเหม่ยภรรยาของเขาได้ให้กำเนิดบุตรชายแก่เจียงคนแรก เจียงตั้งชื่อลูกชายว่า เจียง จิงกั๋ว ต่อมาเจียงได้เข้าสมัครการฝึกฝนการทหารที่โรงเรียนการทหารเป่าติ้งที่เป็นสถาบันการทหารที่สนับสนุนโดยราชวงศ์ชิง เมื่อเจียงได้เข้ารับการฝึกที่เป่าติ้ง เขาได้ฝึกฝนอย่างขยันหมั่นเพียรและเชื่อฟังคำสั่งผู้บังคับบัญชาตลอดสร้างความประทับใจให้แก่ครูฝึกและเพื่อนทหารเป็นอย่างมาก จนกระทั่งเจียงได้ขึ้นชั้นปี 2 ของโรงเรียนทหาร เขาได้รับคัดเลือกเป็นนักเรียนทุนตัวแทนนักเรียนทหารแลกเปลี่ยนจีน หนึ่งในสี่นายไปศึกษาต่อที่โรงเรียนทหารของญี่ปุ่น
เหล่านักเรียนแลกเปลี่ยนจากจีนเริ่มเดินทางจากเมืองท่าต้าเหลียนนั่งเรือโดยสารมายังเมืองโกเบของญี่ปุ่นและเดินทางต่อไปยังกรุงโตเกียว เมื่อเจียงเดินทางมาถึงญี่ปุ่นอีกครั้ง เจียงได้เข้าเรียนในสถาบันโตเกียวชินบูกักโคะ ซึ่งเป็นโรงเรียนเตรียมทหารเพื่อเข้าศึกษาต่อในสถาบันการทหารกองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่นสำหรับนักเรียนแลกเปลี่ยนจากจีนที่จะช่วยสอนเรื่องกิจการทางทหารและสำหรับนักเรียนที่ไม่ได้เป็นนายทหารชั้นประทวน

neg:
ปฐมพงษ์ เกษรศุกร์
เกิดเมื่อวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2490 ที่ อำเภอวิเศษชัยชาญ จังหวัดอ่างทอง
มีชื่อเล่นว่า "แป๊ะ" จึงถูกสื่อมวลชนเรียกว่า "บิ๊กแป๊ะ"
เป็นบุตรชายของพลโท ยุทธศิลป์ เกษรศุกร์ อดีตผู้บังคับการกรม สังกัดกองพลเสือดำ ในช่วงสงครามเวียดนาม กับ นางมาลี เกษรศุกร์
พี่ชายชื่อ นาวาอากาศตรี พงษ์ณรงค์ เกษรศุกร์ อดีตนักบินเอฟ 5 เอ ที่เสียชีวิตจากการถูกผู้ก่อการร้ายคอมมิวนิสต์ (ผกค.) ยิงตกที่เขาค้อ เมื่อปี พ.ศ. 2519

neg:
ราชวงศ์ซ่ง
เกิดในครอบครัวชาวนาในมณฑลเหอหนาน ค.ศ. 1125 ขณะที่งักฮุยอายุได้ 22 ปี เมื่อกองทัพจินบุกลงใต้ เขาได้ร่วมกับกองทัพในการปกป้องเมืองไคเฟิง ด้วยความเก่งกาจในการรบของงักฮุยทำให้เขาได้รับชัยชนะในการต่อสู้กับกองทัพจินโดยตลอด ในเวลาต่อมาเมื่อได้เลื่อนขึ้นเป็นแม่ทัพ งักฮุยได้ฝึกฝนกองทัพอันเข้มแข็งของตัวเองขึ้นในในนาม “กองทัพงักฮุย (岳家军) ” ความเข้มแข็งและชัยชนะอย่างต่อเนื่อง ทำให้ทหารจินนั้นครั่นคร้ามต่อกองทัพงักฮุยเป็นอย่างยิ่ง จนมีคำร่ำลือกันในหมู่ทหารจินว่า “โยกภูเขานั้นง่าย คลอนทัพงักฮุยนั้นยากยิ่ง”ในปี ค.ศ. 1140 ภายในอาณาจักจินเกิดความเปลี่ยนแปลงทางการเมือง โดยแม่ทัพสายเหยี่ยวอย่างอูจู๋ขึ้นมามีอิทธิพลในราชสำนักจิน ส่งผลให้ในเวลาต่อมากองทัพจินยกทัพลงมารุกรานอาณาจักรซ่งใต้อย่างเต็มรูปแบบ โดยมีการแบ่งการเดินทัพออกเป็นหลายสาย อย่างไรก็ตามด้วยการต่อต้านอันเข้มแข็งของประชาชนและทหารซ่งทำให้สามารถยันกองทัพจินเอาไว้ได้ นอกจากนี้ด้วยความกล้าหาญและสามารถของแม่ทัพแห่งราชวงศ์ซ่งหลายต่อหลายนายอย่างเช่น หานซื่อจง (韩世忠), จางจุ้น (张俊) รวมไปถึงงักฮุย ทำให้นอกจากจะสามารถป้องกันอาณาเขตไว้ได้แล้ว กองทัพซ่งยังสามารถรุกเอาดินแดนคืนได้อีกมากมายด้วย โดยกองทัพของงักฮุยสามารถยึดเอาไช่โจว (蔡州; ปัจจุบันอยู่ในมณฑลเหอหนาน) อิ่งชาง (颍昌; ปัจจุบันอยู่ในเหอหนาน) เจิ้งโจว และลั่วหยาง คืนมาจากจินได้ โดยในเวลาต่อมากองทหารม้าของงักฮุยยังสามารถรักษาเหยี่ยนเฉิง (郾城; ปัจจุบันอยู่ในเหอหนาน) และตีกองทัพทหารม้าอันเข้มแข็งของอูจู๋เสียกระเจิงอีกด้วย โดยชัยชนะครั้งนั้นในหน้าประวัติศาสตร์จีนบันทึกเอาไว้ว่าคือ “ชัยชนะที่เหยี่ยนเฉิง (郾城大捷) ” ณ เวลานั้นแม้ว่าสถานการณ์จะเป็นใจอย่างยิ่งต่อการฟื้นฟูประเทศของราชวงศ์ซ่งใต้ แต่ฮ่องเต้ซ่งเกาจงที่ได้รับคำแนะนำจากนายกรัฐมนตรีนามฉินไคว่ (秦桧) กลับมีแนวนโยบายในการเจรจาสงบศึกกับอาณาจักรจิน โดยมองว่างักฮุยนั้นคืออุปสรรคของการเจรจา ทำให้มีการส่งป้ายทองอาญาสิทธิ์ 12 ป้ายภายในวันเดียวเรียกให้งักฮุยถอนทัพกลับมาทางใต้ แม้งักฮุยจะพยายามฝืนคำสั่งของราชสำนักเช่นไรแต่สุดท้ายก็ทัดทานไว้ไม่ไหวต้องยกทัพกลับเมืองหลวง ปล่อยให้กองทัพจินยึดดินแดนคืนกลับไปหลังงักฮุยถอนทัพกลับมายังเมืองหลวง ฉินไคว่ก็ใส่ร้ายว่างักฮุยนั้นมักใหญ่ใฝ่สูง คิดการใหญ่จะก่อกบฏล้มล้างราชสำนักจนถูกส่งเข้าคุก ในเวลาเดียวกันราชสำนักซ่งก็บรรลุข้อตกลงในสัญญาสงบศึกกับอาณาจักรจิน สัญญาสงบศึกดังกล่าวลงนามกันในปี ค.ศ. 1211 อันเป็นปีที่ 11 ของศักราชเส้าซิงทำให้ได้ชื่อว่าเป็น “สัญญาสงบศึกเส้าซิง” สัญญาดังกล่าวเป็นสัญญาที่ซ่งใต้เสียเปรียบจินเป็นอย่างมาก เนื่องจากต้องซ่งใต้ต้องยอมลดตัวเป็น ‘บ่าว’ ยกย่องจินไว้เป็น ‘นาย’ ทุกปีซ่งต้องส่งของบรรณาการไปจิ้มก้องให้กับจินเป็นเงิน 250,000 ตำลึงกับผ้าไหมจำนวน 250,000 พับ ทั้งต้องยอมยกดินแดนถังโจว (唐州) เติ้งโจว (邓州) ทั้งหมดรวมไปถึงพื้นที่ครึ่งหนึ่งของ ซังโจว (商州) และฉินโจว (秦州) ให้กับจินด้วย ทั้งนี้ภายหลังการเซ็นสัญญาสงบศึกดังกล่าวได้ไม่นานงักฮุยก็ต้องโทษ “อาจจะมีก็ได้ (莫须有) ”* ถึงขั้นประหารชีวิตทั้งนี้ในสมัยฮ่องเต้ซ่งใต้องค์ต่อๆ มาก็ยังมีการลงนามในสัญญาสันติภาพอีก 2 ครั้ง โดยมีความเปลี่ยนแปลงในเนื้อหาเล็กน้อย คือ ในสมัยฮ่องเต้ซ่งเสี้ยวจง (宋孝宗) จินกับซ่งเปลี่ยนสถานะเป็นอากับหลาน โดยทุกๆ ปี ซ่งต้องส่งเงิน 200,000 ตำลึง และผ้าไหมจำนวน 200,000 พับให้กับจิน ขณะที่สัญญาสันติภาพในสมัยฮ่องเต้ซ่งหนิงจง (宋宁宗) อาณาจักรจินมีสถานะเป็นลุงของราชวงศ์ซ่ง ขณะที่ทุกๆ ปีซ่งจะต้องส่งเงิน 300,000 ตำลึง และผ้าไหมจำนวน 300,000 พับให้กับจินผลจากการซื้อสันติภาพดังกล่าว ส่งผลให้ดินแดนทางภาคเหนือทั้งหมดหลุดไปจากความควบคุมของฮ่องเต้ซ่งใต้โดยเด็ดขาด ภายใต้การปกครองของจิน ชีวิตของชาวจีนทางภาคเหนือก็ตกอยู่ภายใต้ความยากลำบากเป็นอย่างยิ่ง โดยชาวฮั่นนั้นต้องตกอยู่ในสภาพของชาวนาเช่าที่ต้องเช่าที่ดินจากชาวจิน ขณะที่ในส่วนของราชวงศ์ซ่งใต้ การสูญเสียดินแดนทางภาคเหนือไปทำให้อาณาเขตการปกครองของซ่งใต้นั้นมีเนื้อที่เพียง 2 ใน 3 ของอาณาจักรซ่งเหนือเท่านั้น

neg:
สาธารณรัฐจีน (ค.ศ. 1912–1949)
ต่อมา เจียง ไคเช็ก ผู้นำการทหาร มือขวาผู้ที่ได้รับความไว้วางใจจาก ดร.ซุน ยัตเซ็น ได้เข้าปราบปรามเหล่าขุนศึกและรวบรวมประเทศให้เป็นหนึ่งและก่อตั้ง "รัฐบาลคณะชาติ" ขึ้นแทน โดยมีพรรคก๊กมินตั๋งเป็นพรรคหลัก ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1928 การประชุมสมัชชาภาคที่สี่ครั้งที่ 2 ของรัฐสภาแห่งชาติก๊กมินตั๋งที่จัดขึ้นในนานกิงผ่านการปฏิรูปกฎหมายของรัฐบาลคณะชาติ กฎหมายได้ระบุว่ารัฐบาลแห่งชาติจะถูกกำกับและควบคุมภายใต้คณะกรรมการบริหารกลางของพรรคก๊กมินตั๋ง กับคณะกรรมการรัฐบาลแห่งชาติซึ่งได้รับการเลือกตั้งจากคณะกรรมการกลางของพรรคก๊กมินตั๋ง ภายใต้รัฐบาลคณะชาติได้มีการก่อตั้งกระทรวงหลักขึ้น 7 กระทรวง ได้แก่ กระทรวงมหาดไทย, กระทรวงการต่างประเทศ, กระทรวงการเงิน, กระทรวงการขนส่ง, กระทรวงยุติธรรม, กระทรวงการเกษตรและกระทรวงการเหมืองแร่พาณิชย์ และนอกจากนี้เช่น ศาลฎีกา, และสถาบันการศึกษาทั่วไป

neg:
เฉินหลง
เฉินหลงเกิดวันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2497 ที่วิกตอเรียพีค (อังกฤษ:Victoria Peak ; จีน : 太平山 หรือ 扯旗山) ในฮ่องกง มีชื่อจริงว่า เฉิน กั่งเซิง (陳港生) หรือหมายความว่า "เกิดที่ฮ่องกง" พ่อของเฉินหลงชื่อ เฉิน จื้อผิง (陳志平) แม่ชื่อ เฉิน ลี่ลี่ (陳莉莉) เดิมอยู่เมืองจีน แต่หนีออกมาอยู่ฮ่องกงสมัยสงครามกลางเมือง ตอนเด็ก ๆ พ่อแม่ตั้งชื่อเล่นให้อย่างน่ารักน่าเอ็นดูว่า "เพ่าเพ่า" หรือ "ลูกระเบิด" เพราะชอบนอนกลิ้งไปกลิ้งมาอยู่บนเบาะ เขาเกิดมาในครอบครัวที่ยากจน เขาเกือบถูกพ่อแม่ผู้บังเกิดเกล้าขายให้แก่หมออังกฤษในราคาแค่ 26 เหรียญ แต่แล้วพ่อแม่ของเขาก็ได้ล้มเลิกความคิดนั้น

neg:
จักรพรรดิเจียชิ่ง
ในปลายรัชสมัย มีพระพลานามัยอ่อนแอ ด้วยทรงสูงพระชันษาประกอบกับการกลัดกลุ้มพระทัยอยู่บ่อยครั้งเกี่ยวกับราชภารกิจ สวรรคตในปี พ.ศ. 2363 (ค.ศ. 1820) พระชนมายุ 61 พรรษา รวมระยะเวลาที่ได้ทรงครองราชย์ 24 ปี และผู้ที่ครองราชย์สืบต่อมาคือ องค์ชายเหมี่ยนหนิง ภายหลังขึ้นครองราชย์ทรงพระนามว่า สมเด็จพระจักรพรรดิเต้ากวง

neg:
ซุน ยัตเซ็น
แต่ต่อมา หยวน ซื่อไข่สถาปนาตนเองขึ้นเป็นกษัตริย์เสียเอง ซึ่งหยวนก็ได้ตาย แต่ประเทศจีนนั้นก็แตกแยกสาแหรกขาดมีสงครามและขุนศึกตลอดเวลา ต่อมานายแพทย์ ซุน ยัตเซน ได้พบกับเจียงไคเช็ค แล้วตั้งโรงเรียนทหารหวางผู่ขึ้นมาเพื่อสร้างกองทัพพรรคก๊กมินตั๋งของตนเองด้วยความช่วยเหลือทั้งด้านการฝึกทหารและการเงินจากรัสเซีย รวบรวมแผ่นดินจีนให้เป็นปึกแผ่นแต่ว่าหลังตั้งโรงเรียนหวางผู่ได้แค่ 11 เดือน ท่านก็เสียชีวิตด้วยวัย 59 ปี ด้วยโรคมะเร็งตับ เมื่อ 12 มีนาคม ค.ศ. 1925

neg:
เหงียน วัน เถี่ยว
เถี่ยวเกิดเมื่อ 5 เมษายน พ.ศ. 2466 ในครอบครัวที่นับถือศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิก เข้าทำงานในกองทัพรัฐบาลฝรั่งเศส ผ่านการฝึกจากสถาบันการทหารแห่งชาติที่เว้ และรับราชการทหารต่อมาในสมัยของโง ดิ่ญ เสี่ยม

neg:
คัง กัมชัน
คังกัมชัน (; ; ค.ศ. 948 — 1031) เป็นขุนนางผู้ซื่อสัตย์ต่อ พระพันปีชอนชู และ ราชวงศ์โครยอ เป็นอย่างมากเขาเกิดเมื่อปี ค.ศ. 948 เมื่อกองทัพเหลียวยกทัพมาเขาในฐานะเจ้ากรมกลาโหมในรัชสมัยพระเจ้ามกจงจึงยกกองทัพออกไปต่อสู้จนได้ชัยชนะแต่แล้วเมื่อกองทัพเหลียวบุกประชิดพระนครเขาจึงต้องคุ้มกันพระเจ้ามกจงหนีออกจากพระนครแต่ก็พลาดท่าถูกลีฮอนอูนและอันแพทหารใต้บังคับบัญชาทรยศปลงพระชนม์พระเจ้ามกจงเขาจึงต้องหนีเอาตัวรอดก่อนเมื่อองค์ชายวังซุนขึ้นทรงราชย์เป็นพระเจ้าฮยอนจงเขาจึงคุ้มกันพระเจ้าฮยอนจงหนีรอดไปได้และกลับมาจัดการกับกองทัพเหลียวได้สำเร็จใต้เท้าคังกัมชันได้รับการแต่งตั้งให้เป็นมหาเสนาบดีในเวลาต่อมาและถึงแก่อสัญกรรมในปี ค.ศ. 1031 ขณะอายุได้ 83 ปี

neg:
ชี จี้กวัง
ชี จี้กวัง (; 12 พฤศจิกายน ค.ศ. 1528 – 17 มกราคม ค.ศ. 1588) ชื่อรองว่า ยฺเหวียนจิ้ง (元敬), ชื่อศิลปินว่า หนันถัง (南塘) และ เมิ่งจู (孟諸), ชื่อเมื่อสิ้นชีวิตแล้วว่า อู๋อี้ (武毅) เป็นแม่ทัพจีนสมัยราชวงศ์หมิง เป็นที่รู้จักจากการนำทัพปราบกลุ่มสลัดแคระ (倭寇) และยังฝากผลงานเป็นพิชัยสงคราม "จี้เซี่ยวซินชู" (紀效新書) กับ "เลี่ยนปิงฉือจี้" (練兵實紀) ที่อ้างอิงประสบการณ์ส่วนตัวในการเป็นอาจารย์ทหารแห่งราชสำนัก ทำให้เขากลายเป็นวีรบุรุษในวัฒนธรรมจีนมาจนถึงปัจจุบัน

neg:
ก๊วยเซียง
ชื่อของก๊วยเซียงนั้นอึ้งย้งเป็นคนตั้ง โดยตั้งตามชื่อเมืองเซียงเอี้ยง เมืองที่ก๊วยเจ๋งใช้เวลากว่าค่อนชีวิตคอยเฝ้าปกป้องอยู่ เพื่อที่นางจะได้จดจำว่า ตังเองเกิดมาท่ามกลางนครที่ถูกปิดล้อมระหว่างทำศึกสงคราม ก๊วยเซียงได้เกิดที่เมืองนั้นในขณะที่กำลังสู้รบกับกองทัพมองโกลถึงจุดวิกฤต โดยในช่วงเวลาที่นางเกิดทางฝ่ายมองโกลอาศัยช่วงที่ก๊วยเจ๋งยังรักษาบาดเจ็บอยู่ ส่งยอดฝีมือลอบเข้ามาในเมือง เพื่อหวังจะกำจัดก๊วยเจ๋งและพวกให้หมดสิ้น ก๊วยเซียงเกิดขึ้นมาในช่วงเวลาที่กำลังคับขันถึงที่สุด ราชครูกิมลุ้นกำลังตามหาก๊วยเจ๋งอยู่ เอี้ยก้วยได้ล่อให้ไปทางอื่นเพื่อให้ อึ้งย้งกับก๊วยเจ๋งมีเวลาหลบหนีได้ แต่ก๊วยเซียงก็จำเพาะจะมาเกิดในตอนนั้นพอดี หลังจากเกิดมาไม่ถึงชั่วยาม ก๊วยเซียงต้องผ่านประสบการณ์ไปอยู่ในมือของยอดฝีมือมากมายที่พยายามแย่งชิงตัวนาง ตั้งแต่เซียวเหล่งนึ่ง เอี้ยก้วย จนถูกลี้มกโช้วแย่งไป ตลอดจนไปถึงราชครูจักรทองยอดฝีมืออันดับหนึ่งของมองโกลก็เคยได้อุ้มนางมาแล้ว

neg:
หม่า จิงเทา
หม่า จิงเทา (; จีนตัวเต็ม: 馬景濤; จีนตัวย่อ: 马景涛; พินอิน: Mǎ Jǐngtāo; เกิด 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1962 ที่เทศมณฑลไถจง ประเทศไต้หวัน) ดารานักแสดงชาวไต้หวัน มีผลงานและชื่อเสียงเป็นที่รู้จักกันดีจากผลงานภาพยนตร์และละครโทรทัศน์เรื่องต่าง ๆ โดยเฉพาะในยุทศวรรษที่ 90 เช่น "ดาบมังกรหยก" ในปี ค.ศ. 1994, "เปาบุ้นจิ้น ฉบับฮ่องกง" ตอน "หมอดูใจเพชร" ในปี ค.ศ. 1995, "เซี่ยงไฮ้ 1930 สู้เพื่อรัก" คู่กับ หลิว เจียหลิง, "กระบี่เย้ยยุทธจักร" ในปี ค.ศ. 1999 คู่กับ ฟั่น เหวินฟาง หรือ "เดชเซียวฮื่อยี้" ในปี ค.ศ. 2001 ในบทรับเชิญ เป็นต้น

neg:
ตันซิ่ว
ตันซิ่ว (; ) หรือ เฉินโซ่ว เป็นนักประวัติศาสตร์จีนในสมัยราชวงศ์จิ้น และเป็นผู้แต่งจดหมายเหตุสามก๊ก เกิดที่เมืองหนานจง มณฑลเสฉวนในปี พ.ศ. 776 ซึ่งอยู่ยุคสามก๊ก และได้รับราชการกับจ๊กก๊ก ภายหลังวุยก๊กได้ยึดจ๊กก๊ก ตันซิ่วได้ถูกกวาดต้อนไปอยู่ที่วุยก๊ก ต่อมา สุมาเอี๋ยนขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าจิ้นหวู่ตี้ จึงทรงให้ตันซิ่วเป็นผู้ชำระประวัติศาสตร์ในยุคสามก๊กในชื่อว่า "จดหมายเหตุสามก๊ก"

neg:
หวัง เจฺว๋อี
หวัง เจฺว๋อี มีนามเดิมว่า หวัง ซีเมิ่ง () เกิดที่เมืองชิงโจว มณฑลซานตง เมื่อปี ค.ศ. 1821 ตรงกับรัชสมัยจักรพรรดิเต้ากวงแห่งราชวงศ์ชิง เขาเกิดในครอบครัวที่ยากจน กำพร้าบิดามารดา จึงอยู่ในความอุปถัมภ์ของอาตั้งแต่ยังเล็ก หวังก็ตั้งใจเรียนและเรียนรู้ได้เร็ว ใฝ่ศึกษาทั้งลัทธิเต๋า ลัทธิขงจื๊อ และศาสนาพุทธ เมื่ออายุได้ 17 ปี หวังได้ฝากตัวเป็นศิษย์ของเหยา เฮ่อเทียน อาจารย์ในลัทธิเซียนเทียนเต้า และได้รับนามทางเต๋าว่า เจฺว๋อี

neg:
เจี่ย จิ้งเหวิน
เจี่ย จิ้งเหวิน หรือ อลิซซา เจีย (; ชื่อภาษาอังกฤษ: Alyssa Chia, Chia Ching Wen, Jia Jing Wen) เป็นนักแสดงที่มีชื่อเสียงจากเรื่อง ดาบมังกรหยก ในบทเตี๋ยเมี่ยง และบทบูเช็คเทียน ในบูเช็คเทียน เธอได้ชื่อว่าเป็นราชินีวงการบันเทิงไต้หวัน เกิดเมื่อวันที่ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2517 ฯลฯ

neg:
จักรพรรดิหย่งเล่อ
พระราชภารกิจที่สำคัญอีกประการหนึ่งคือโปรดให้จัดสร้างกองเรือ “เป่าฉวน” ที่มีความยิ่งใหญ่ที่สุดในขณะนั้นมีทั้งสิ้น 62 ลำ ลำที่ยาวที่สุดวัดได้ 140 เมตร กว้าง 60 เมตร แต่ละลำประกอบด้วย ทหาร นายแพทย์ ล่าม นายกองเรือคือ เจิ้งเหอ (郑 和) ขันทีคนสนิทของพระองค์ที่เดินทางออกทะเลล่องไปทั่วโลก 7 ครั้งในรอบ 28 ปี ไปไกลถึง อินเดีย แอฟริกา นำสินค้าไปแลกเปลี่ยนกับชาติต่างๆ รวมทั้งเข้ามาถึงกรุงศรีอยุธยาตรงกับรัชกาลของสมเด็จเจ้านครอินทร์ และนำของหายากกลับมาถวายองค์จักรพรรดิ เจิ้งเหอนำกองทัพเรือจีนออกทะเลครั้งแรกเมื่อศักราชหหย่งเล่อปีที่ 3 เดือน 7 ตรงกับ พ.ศ. 1948 (ค.ศ. 1405) โดยออกเดินทางจากท่าเรือหลิวเจียก่าง มณฑลซูโจว หมิงเฉิงจู่สวรรคตขณะยกทัพกลับจากไปรบพวกมงโกลเมื่อเดือนสิงหาคม พ.ศ. 1967 (ค.ศ. 1424) พระศพถูกเชิญไปบรรจุที่สุสาน ฉานหลิง

neg:
จักรพรรดิยงเจิ้ง
สมเด็จพระจักรพรรดิยงเจิ้ง () ทรงพระราชสมภพเมื่อ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2221 (คังซีปีที่ 17) เป็นพระโอรสลำดับที่ 4 ในจักรพรรดิคังซี มีพระนามเดิมว่า อิ้นเจิน , อิ้นเจวิน (ภาษาจีน : 胤禛) เล่ากันว่า พระองค์ร่วมวางแผนกับหลงเคอตัว ปลอมแปลงลายพระหัตถ์ของจักรพรรดิคังซีจากคำว่าองค์ชาย 14 (十四) เป็นคำว่าให้กับองค์ชาย 4 (于四) องค์ชาย 4 ขึ้นครองราชย์สืบต่อ อันเนื่องจากเหตุการณ์ความวุ่นวายในการแย่งชิงราชสมบัติกันเองระหว่างพี่น้อง ปลายรัชสมัยจักรพรรดิคังซี แต่เรื่องนี้เป็นเพียงความเชื่อที่บอกต่อกันมา ไม่มีหลักฐานทางประวัติศาสตร์ยืนยันแต่ประการใด แต่นั่นก็ทำให้พระองค์ได้ฉายาว่าเป็น ""จักรพรรดิบัลลังก์เลือด"" หรือ ""จักรพรรดิทรราช"" (ซึ่งความตรงนี้นักประวัติศาสตร์ยุคปัจจุบันมีความเห็นว่าเป็นไปไม่ได้ เพราะพินัยกรรมของจักรพรรดิคังซีแม้จะเปลี่ยนแปลงก็เปลี่ยนได้เฉพาะฉบับที่เป็นตัวอักษรฮั่นเท่านั้น แต่ฉบับอักษรแมนจูที่มีการเขียนคู่กันด้วยไม่สามารถแก้ไขได้ อีกทั้งอักษร 于 นั้นเป็นการเขียนอย่างย่อ ซึ่งปกติจะไม่ใช้ในเอกสารราชการ)

neg:
โกยเซ่งอ๋อง
กงเต็กจุนอ๋อง ( 廣澤尊王 )
วันที่ 22 ค่ำ เดือน 2จีน ปีพุทธศักราช 1466 เป็นชาวเมืองจ๋วนจิว ถิ่นกำเนิด ที่หมู่บ้านซีซัว อำเภอหลำอัว เป็นลูก ชาวนา ยากจน เมื่อต้องกำพร้า บิดาแต่เยาว์วัย ตั้งแต่อายุ 7 ขวบ ท่านและมารดาจึงได้ ย้ายมายัง หมู่บ้านกิมก๊ก อำเภออานโคย อาศัยอยู่กับครอบครัวตระกูลเอี๋ยว โดยทำหน้าที่เป็นผู้เลี้ยงวัว เลี้ยงแกะ ในวัยเยาว์ท่านเป็นเด็กที่ขยันขันแข็ง มีคุณธรรม เคารพบิดรมารดา มีความกตัญญูเมื่อท่านได้นำสัตว์ เหล่านั้น ขึ้นภูเขาไปเลี้ยงพร้อม กับเด็กคนอื่นท่านก็เริ่มฉายแววความ ฉลาด มีลักษณะ ความเป็นผู้นำ ทำให้เด็กเหล่านั้นเชื่อฟัง และทำตาม ในขณะนั้นท่านเริ่มจะมี ญาณวิเศษ สามารถทำบางสิ่งที่ปุถุชนทั่วไปไม่ สามารถกระทำได้ท่านและเพื่อนๆ มักเล่น เป็นกษัตริย์และข้าราชบริพาร ตาม ประสาเด็ก จนเมื่อโตขึ้นทางบ้าน ได้เชิญซินแสท่านหนึ่งมาดูฮวงจุ้ยภาย ในบ้าน เมื่อซินแสท่านนั้นพบกับท่าน ก็มองออกถึง ความมีวาสนา ท่านได้ รับมอบหมายให้ ปรณนิบัติซินแส ซึ่งทำได้เป็นอย่างดี ซินแสท่านจึงเอ็นดู ได้ชี้แนะตำแหน่งฮวงจุ้ย ภายในบ้าน ที่ดีที่สุด ซึ่งเป็นตำแหน่งของ บุญบารมี แห่งกษัตริย์ พร้อมแนะนำให้ ท่านนำ เถ้ากระดูกของบิดามาฝังไว้ ณ. ตำแหน่งนี้ แล้วชีวิตท่านจะสมปรารถนา ทุกประการ และเมื่อท่านจำต้องจากบ้าน ตระกูลเอี๋ยว เพราะต่อหัวเสือได้เข้ามา ทำร้ายกัดต่อยแกะและวัวตายหมดคอก เจ้าของบ้านจึงไม่พอใจ ท่านและมารดา จึงจำต้องออกจากบ้านตระกูลเอี๋ยวท่านคิดว่าสิ่งเหล่านี้เป็นสิ่งที่เป็นไปไม่ ได้ แล้วซินแสก็อำลาจากไประหว่าง ทางที่ ท่านได้เดินทางพร้อมมารดา พลันคิดว่า จะไป ณ ที่แห่งใดนั้น ปรากฏฝนตกหนัก มีซือกง ท่านหนึ่ง เดินตากฝนเอา ฉาบตีที่ ทำด้วยทองแดง กั้นครอบศีรษะ พลันเห็น เด็กหลบฝนใต้ ท้องวัว พลันน้ำบ่าเป็น สีแดงคลั่กและ ชาวบ้านตกปลาหลบใต้ ต้นไม้ นำปลาที่ตกได้แขวนไว้บนต้นไม้ ปลาดิ้นพราดๆ คำปริศนาทั้ง 4 จึงถูกค้นพบและชักนำให้ท่านมาพำนักที่ #ห่องหองซัว เมื่ออายุ 16 ปี ครั้งหนึ่งท่านได้ขึ้นไป เก็บกิ่งไม้แห้ง นั่งบนตั่งยอดไม้ โดยเด็ก เลี้ยงวัว เก็บไม้อยู่ข้างล่าง แต่แล้วท่าน ก็นิ่งไป เป็นที่ผิดสังเกต เมื่อมารดา มา พบเข้าก็ พลันตกตะลึง พบท่านตัวแข็งทื่ ออยู่ใน ลักษณะนั่งบนยอดไม้ หน้าแดงกล่ำ ดวงตาเบิกกว้าง ปากกว้าง ตั้งคอตรง ขายกขัดสมาตรทั้ง 2 ข้าง มารดาจึงดึง ขาท่านได้เพียง 1 ข้าง ขาอีกข้างยังอยู่ ในลักษณะเดิมกล่าวว่าท่านละทิ้งสังขาร #สำเร็จธรรม ในวันที่ 22 เดือน 8 (จีน)
ในลักษณะท่าทางเช่นกิมซิ้นที่นิยมบูชา ด้วยคอที่ตั้งตรงและดวงตาที่เบิกกว้าง เพราะต้องการมองเห็นได้ไกล เหตุการณ์ นี้ล่ำลือไปทั่วทั้งหมู่บ้าน ต่อมามีผู้นับถือ ท่านมากขึ้นเรื่อยๆ ชาวบ้านจึงสร้างศาล ให้ท่านอยู่ แรกเริ่มผู้คนมักแต่งกาย ให้ท่าน อยู่ใน ชุดทหาร ชาวบ้านจึงเรียกศาลท่านว่า #จงกุนสี่ ต่อมาจึงเรียกเป็น #ห่องซานสี่ เนื่องจากตั้งศาลอยู่บนเนิน #ห่องซัว
แรกเริ่มชาวบ้านเรียกท่านว่า #โก๊ยเซ่งอ๋อง ต่อมามีผู้สร้างศาลให้ท่าน ที่หมู่บ้านกิมก๊ก อำเภออานโคย บ้าน ตระกูลเอี๋ยว เดิมที่ท่าน เคยพำนักอาศัย ในตำแหน่งจุดฮวงจุ้ยที่ ซินแส เคย ชี้แนะ ซึ่งตั้งอยู่ใกล้กับตำแหน่ง หลุมฝังศพของบิดาท่านเรียกว่า #ไท้อ๋องเหลง ต่อมาในภายหลังมีเรื่อง ตำนานกล่าวถึงการสร้าง #กิมซิ้นเซ่งโบ้ ในตำแหน่งภรรยาของท่านในศาลเดียวกันซึ่งไม่ปรากฏว่าในช่วงที่ท่านมีชีวิต ได้ แต่งงานมีภรรยากล่าวว่า #เซ่งโบ้ ท่านนี้ ชื่อ เดิมคือ #เอี๋ยวเชียนกิม เป็นลูกสาวของ เต๋าซือ ท่านหนึ่งซึ่งนาง ได้ฝันเห็น ชายหนุ่ม รูปงามในความฝัน อยู่บ่อยครั้งเป็นอาจิน จนล่วงรู้ถึง #เต๋าซือ ซึ่งท่านก็ไม่สบายใจ และไม่ไว้วางใจจึงได้เร่งรัดให้ลูกสาว ต้อง แต่งงานกับบุตรชายตระกูลลี่ โดย ระหว่าง ทางผ่านหน้า #ศาลพระโก๊ยเซ่งอ๋อง เจ้าสาวเกิด หายไปจากเกี้ยวและกลับกลาย เป็น กิมซิ้นอยู่ข้างกายท่านนับจากบัดนั้น จากนั้นกล่าวว่าท่านมีบุตรชายรวม ทั้งสิ้น 13 คนเรียก #จับซาไท้จื้อหรือจับซาไท้โป้ ซึ่งต่าง ได้รับมอบหมายให้ประจำดูแลแห่ง หนตำบลสถานที่ต่างๆ ที่ไม่ซ้ำกัน
โดยในศาลท่านของท่าน #โก้ยเซ่งอ๋อง มักมีขุนพลข้างกาย 2 องค์

neg:
หลี่ ซือ
หลี่ซือ (; 280–208 ปีก่อนคริสตกาล) ขุนนางคนสำคัญในสมัย ราชวงศ์ฉิน เกิดเมื่อ 280 ปีก่อนคริสตกาล ที่แคว้นฉู่ เมื่อยังหนุ่มได้รับราชการในแคว้นฉู่แต่ไม่เจริญในหน้าที่การงานจึงได้เดินทางออกจากแคว้นฉู่มายังแคว้นฉิน และได้พบกับ หลี่ปู้เว่ย อุปราชของแคว้นฉินจนทำให้เขาได้มีโอกาสพูดคุยกับ ฉินอ๋อง หรือ ฉินซีฮ่องเต้ ในเวลาต่อมาถึงแผนการรวมแผ่นดินจีนของฉินอ๋องโดยแผนการแรกของหลี่ซือคือการส่งมือสังหารไปสังหารขุนนางคนสำคัญของแคว้นต่าง ๆ

neg:
หวอ เงวียน ซ้าป
หวอ เงวียน ซ้าป หรือที่คนไทยรู้จักกันในชื่อ โวเหงียนเกี๊ยบ (; 25 สิงหาคม พ.ศ. 2454 - 4 ตุลาคม พ.ศ. 2556) เป็นนายทหารนอกราชการสังกัดกองทัพประชาชนเวียดนามและนักการเมือง เขาเป็นผู้บัญชาการหลักสงครามใหญ่ 2 ครั้ง คือ สงครามอินโดจีนครั้งที่หนึ่ง (พ.ศ. 2489-2497) และสงครามเวียดนาม (อีกนัยหนึ่งคือสงครามอินโดจีนครั้งที่ 2, พ.ศ. 2503-2518) และมีส่วนร่วมในยุทธการครั้งสำคัญในประวัติศาสตร์อันได้แก่ยุทธการที่หลั่งเซิน (พ.ศ. 2493) ยุทธการที่ฮหว่าบิ่ญ (พ.ศ. 2494-2495) ยุทธการที่เดียนเบียนฟู (1954) การรุกวันตรุษญวน (พ.ศ. 2511) การรุกวันอีสเตอร์ (ในเวียดนามเรียกชื่อว่า "การรุกเหงียนเว้", พ.ศ. 2515) การทัพโฮจิมินห์ (พ.ศ. 2518) และ สงครามจีน-เวียดนาม (พ.ศ. 2522) นอกจากนี้ย้าบยังเป็นนักหนังสือพิมพ์ รัฐมนตรีมหาดไทยในรัฐบาลเวียดมินห์ของโฮจิมินห์ ผู้บัญชาการทหารของเวียดมินห์ ผู้บัญชาการกองทัพประชาชนเวียดนาม รัฐมนตรีกลาโหม และรับตำแหน่งในคณะกรมการเมือง (โปลิตบูโร) ของพรรคแรงงานเวียดนาม (พรรคลาวด่ง) อีกด้วย

neg:
คุณากร ปรีชาชนะชัย
คุณากร ปรีชาชนะชัย มีชื่อเล่นว่า เจียง เกิดเมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2524 เป็นบุตรชายของนายสรรพกิจ ปรีชาชนะชัย อดีตสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดสุรินทร์ กับนางปรุงจันทร์ ปรีชาชนะชัย มีน้องชาย 1 คน สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนสุรวิทยาคาร และศึกษาต่อในระดับปริญญาตรีจากคณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย ปริญญาโทจากคณะรัฐประศาสนศาสตร์ สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ (Nida)

neg:
จักรพรรดิคังซี
จักรพรรดิคังซีสวรรคตในปี พ.ศ. 2265 (ค.ศ. 1722) รวมระยะเวลาครองราชย์ยาวนานถึง 61 ปี นับเป็นจักรพรรดิที่ครองราชย์ยาวนานที่สุดพระองค์หนึ่งในประวัติศาตร์จีน ในยุคสมัยของพระองค์มีเรื่องการเกิดขึ้นต่าง ๆ มากมายเช่น ในนวนิยายต่างๆ ระบุว่าพระองค์นั้นสวรรคตจากการปลงพระชนม์ขององค์ชายสี่ หรือหย่งเจิ้น แต่ปัจจุบันมีการสันนิษฐานว่าพระองค์สวรรคตจากชราภาพเอง เป็นที่เลื่องลือจนถึงปัจจุบัน มีวรรณกรรมต่าง ๆ มากมายที่บอกเล่าถึงยุคสมัยนี้ ไม่ว่าจะเป็น นิยาย ละครโทรทัศน์ หรือ ภาพยนตร์ ที่มีการจัดสร้างหลายต่อหลายครั้งแม้ในปัจจุบัน เรื่องที่มีชื่อเสียงมากคือ นิยายกำลังภายในอิงประวัติศาสตร์ของ กิมย้ง เรื่อง อุ้ยเสี่ยวป้อ

neg:
จ้าว ปิ่ง
จ้าว ปิ่ง (; 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1272 – 19 มีนาคม ค.ศ. 1279) บางทีเรียก ซ่งตี้ปิ่ง (宋帝昺; "ปิ่งจักรพรรดิซ่ง") เป็นจักรพรรดิองค์ที่ 18 และองค์สุดท้ายของราชวงศ์ซ่ง (宋朝) แห่งจักรวรรดิจีน และเมื่อแบ่งราชวงศ์ซ่งออกเป็นสมัยเหนือกับสมัยใต้ นับเป็นจักรพรรดิองค์ที่ 9 และองค์สุดท้ายของราชวงศ์ซ่งใต้ (南宋朝) เสวยราชย์ราว 313 วันตั้งแต่ ค.ศ. 1278 จนสิ้นพระชนม์ใน ค.ศ. 1279

neg:
เจียง ไคเชก
เมื่อเจียงสังหารเถาเสร็จ เขาใช้เวลาส่วนใหญ่หนีหลบซ่อนกบดานที่เมืองเซี่ยงไฮ้ ในระหว่างนั้นเขาใช้เวลาส่วนใหญ่ไปกับการเขียนบทความด้านการทหาร และเขาก็ใช้ชีวิตเที่ยวเตร่สำมะเลเทเมา อีกทั้งยังเจ้าอารมณ์ ดื้อรั้น มีปากเสียงกับผู้คนบ่อยๆ ทำให้เพื่อนๆที่ร่วมงานต่างขยาดและไม่มีผู้อื่นกล้าเข้าใกล้ เจียงรู้สึกโดดเดี่ยวมากขึ้นเรื่อยๆ เขามักจะเข้าไปขลุกอยู่ในบาร์ ในไนต์คลับ ที่นั่นมีทุกอย่างที่เขาชื่นชอบ ทั้งสุราและสตรีอีกทั้งยังได้พบปะกับเพื่อนที่มีรสนิยมต่างกัน

neg:
โจฉอง
เฉา ชง ตามสำเนียงมาตรฐาน หรือ โจฉอง ตามสำเนียงฮกเกี้ยน (; ค.ศ. 196–208) ชื่อรองว่า ชางชู () เมื่อสิ้นชีวิตแล้วได้เป็น อายหวัง (; "องค์ชายอาย") เป็นบุตรชายคนหนึ่งของเฉา เชา/โจโฉ (曹操) ขุนศึกชาวจีนซึ่งเถลิงอำนาจในช่วงปลายราชวงศ์ฮั่นและวางรากฐานให้รัฐเว่ย์/วุย (魏) ในสมัยสามก๊ก

neg:
ชัยชาญ ช้างมงคล
พลเอก ชัยชาญหรือที่สื่อมวลชนมักจะเรียกว่า บิ๊กช้าง เกิดเมื่อวันที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2500 เป็นบุตรชายของนายสมาน และนางละเมียด ช้างมงคล จบการศึกษาระดับมัธยม จากโรงเรียนวัดราชโอรส รุ่น 57 และจบการศึกษาจาก โรงเรียนเตรียมทหาร รุ่น 16 และ โรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า รุ่น 27 รุ่นเดียวกับพลเอก พอพล มณีรินทร์ รองปลัดกระทรวงกลาโหมและพลโท สมศักดิ์ นิลบรรเจิดกุล แม่ทัพภาคที่ 3

neg:
เฉิน เหยียนซี
มิเชลล์ เฉิน เฉิน เหยียนซี (; ชื่อภาษาอังกฤษ: Michelle Chen) หรือชื่อเกิด เฉินเหม่ยซวน เป็นนักร้องและนักแสดงไต้หวันที่มีชื่อเสียงจากการรับบทเป็นเซียวเหล่งนึ่งในมังกรหยก 2 เกิดเมื่อวันที่ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2526 ด้านชีวิตส่วนตัว กำลังคบหาดูใจกับเฉินเสี่ยวซึ่งรับบทเอี้ยก้วยด้วยและได้แต่งงานแล้ว

neg:
ฌ้อปาอ๋อง
ฌ้อปาอ๋อง มีชื่อเดิมว่า เซี่ยงอวี่ (Xiang Yu, 项羽) เกิดเมื่อ 232 ปีก่อนคริสตกาล ตรงกับยุคจ้านกว๋อ ที่แคว้นฌ้อ หรือ แคว้นฉู่ (ปัจจุบันครอบคลุมดินแดนของมณฑลหูหนาน, มณฑลหูเป่ย์, ฉงชิ่ง, มณฑลเหอหนาน, มณฑลอานฮุย และบางส่วนของมณฑลเจียงซูและมณฑลเจียงซี) เป็นบุคคลที่ได้รับการกล่าวขานว่ามีพละกำลังมหาศาล สามารถยกกระถางธูปที่มีน้ำหนักนับร้อยกิโลกรัมไว้บนเหนือหัวได้ เกิดในตระกูลขุนศึก ได้รับการเล่าเรียนวิชายุทธและการศึกจาก เซี่ยงเหลียง (Xiang Liang, 項梁) ผู้เป็นอา ต่อมาเมื่อปลายราชวงศ์ฉิน เกิดกบฏชาวนาและอีกหลายกบฏต่อต้านราชวงศ์ฉิน เซี่ยงอวี่ก็เป็นหนึ่งในนั้นด้วย และด้วยความสามารถ ทำให้ได้เป็นผู้นำระดับแม่ทัพ และได้ร่วมมือกับหลิวปังในการโจมตีหัวเมืองต่าง ๆ โดยวีรกรรมครั้งสำคัญคือ เมื่อ 206 ปีก่อนคริสตกาล เซี่ยงอวี่นำทัพไปที่เมืองเสียนหยาง เมืองหลวงของราชวงศ์ฉิน ทั้งที่มีกองกำลังน้อยกว่ามากถึง 10 ต่อ 1 หลังจากข้ามแม่น้ำจางเหอไปแล้ว เซี่ยง หวี่ได้สั่งการให้ทหารทั้งหมดที่พกเสบียงอาหารแห้งจำนวนที่จะพอรับประทานได้ 3 วัน และให้ทุบหม้อสำหรับปรุงอาหาร และให้เจาะรูให้เรือที่ข้ามแม่น้ำมาให้รั่วทั้งหมด เพื่อที่จะเอาชนะให้ได้ ไม่เช่นนั้นก็ตายกันหมด ซึ่งวีรกรรมตรงนี้ได้กลายมาเป็นภาษิตในภาษาจีนที่ว่า "ทุบหม้อจมเรือ" อันหมายถึง สิ่งสำคัญที่ตัดสินชะตากรรม

neg:
ก๊วยเซียง
ความจริงแล้ว ก๊วยเซียงถือว่ามีความสำคัญต่อความเป็นไปของเนื้อเรื่องมาตั้งแต่เมื่อสิบหกปีที่แล้ว กิมย้งตั้งใจให้อึ้งย้งตั้งครรภ์เพื่อที่จะลดทอนบทบาทของตัวละครเอกจากภาคแรกลง เพราะเมื่อตั้งครรภ์ร่างกายก็จะอ่อนแอทำให้ลงมือไม่สะดวก ส่วนก๊วยเจ๋งก็ให้มีหน้าที่อยู่เฝ้าเมือง ถ้าหากทั้งคู่ยังคงโลดเล่นอยู่ในยุทธภพและสามารถลงมือได้อย่างอิสระ โอกาสที่เอี้ยก้วยจะมีบทเด่นก็คงจะหายไป จึงถือได้ว่าก๊วยเซียงมีความสำคัญต่อโครงเรื่องมาตั้งแต่ก่อนที่นางจะลืมตาดูโลกซะอีก และท่านกิมย้งยังคงสามารถนำเอาตัวละครตัวเดียวกันนี้มามีบทบาทในอีกสิบหกปีต่อมาอีกด้วย ทั้งหมดถือเป็นความลงตัวพอดีที่เกิดจากการคิดคำนวณของท่าน ตั้งแต่ก๊วยเซียงกำเนิดเกิดมานอกจากเมื่อตอนที่ยังเป็นทารกแรกเกิดที่ถูกผู้คนแย่งชิงไปในที่ต่างๆแล้ว นางเติบโตเข้าสู่วัยสาวโดยที่ยังไม่เคยออกไปไหนไกลจากเมืองเซียงเอี้ยงเลย และครั้งแรกที่ได้ออกมา ก็ได้พานพบเรื่องราวมากมาย นางได้รู้จักกับยอดฝีมือหลายคน ทั้งเฒ่าทารกจิวแป๊ะธง อิกเต็งไต้ซือ รวมทั้งราชครูกิมลุ้น และด้วยเสน่ห์ที่พิเศษของนาง แม้แต่ราชครูกิมลุ้นยังคงอดที่จะชื่นชมเอ็นดูไม่ได้

neg:
จักรพรรดิซ่งหลี่จง
จ้าว ยฺหวิน เป็นทายาทรุ่นที่สิบของจ้าว ควงอิ้น ผู้ก่อตั้งราชวงศ์ซ่งขึ้นเมื่อกว่า 250 ปีก่อน เดิมจ้าว ยฺหวิน มีชื่อตัวว่า "จ้าว ยฺหวี-จฺวี่" (趙與莒) เมื่อเด็กอาศัยอยู่ในเช่าซิง (紹興), เจ้อเจียง (浙江) วันหนึ่งฝนตก จ้าว ยฺหวี-จฺวี่ ไปหลบฝนใต้สะพาน ยืนตัวสั่นอยู่ข้างหยู เทียนซี (余天錫) ขุนนางที่ฉื่อ หมี-ยฺเหวี่ยน อัครมหาเสนาบดี (丞相) ส่งมาตามหาผู้สืบราชบัลลังก์ เพราะรัชทายาทเพิ่งสิ้นพระชนม์ เมื่อทราบว่า เด็กที่ยืนอยู่ข้าง ๆ เป็นใคร หยู เทียนซี ก็รีบกลับไปรายงานฉื่อ หมี-ยฺเหวี่ยน และฉื่อ หมี-ยฺเหวี่ยน เห็นสมควรให้จ้าว ยฺหวี-จฺวี่ ขึ้นเป็นรัชทายาทคนใหม่ เมื่อเป็นรัชทายาทแล้ว จ้าว ยฺหวี-จฺวี่ เปลี่ยนชื่อตัวเป็น "จ้าว กุ้ยเฉิง" (趙貴誠) ต่อมาใน ค.ศ. 1224 จักรพรรดิซ่งหนิงจงสิ้นพระชนม์ พระนางหยางไท่โฮ่ว มเหสีของซ่งหนิงจง ก็ยกจ้าว กุ้ยเฉิง ขึ้นสืบราชสมบัติต่อ และจ้าว กุ้ยเฉิง เปลี่ยนชื่อตัวอีกครั้งเป็น "จ้าว ยฺหวิน"

neg:
ไจ้เฟิง
ฉุนชินหวัง ซึ่งมีพระนามเดิมว่าไจ้เฟิง (; 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ.1883 – 3 กุมภาพันธ์ ค.ศ.1951) เป็นพระโอรสพระองค์ที่ 5 ของเจ้าชายอี้เซฺวียนกับพระชายาหลิว พระองค์เป็นพระอนุชาต่างพระชนนีของจักรพรรดิกวังซวี่และเป็นพระบิดาของจักรพรรดิผู่อี๋

neg:
ยฺเหวียน เหอผิง
ยฺเหวียน เหอผิง หรือ หยวนหวูปิง (, ) ผู้กำกับภาพยนตร์กำลังภายในชาวจีนผู้มีชื่อเสียง เกิดเมื่อวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1945 ที่กวางโจว ในวัยเด็กได้ฝึกฝนวูซูจาก ยฺเหวียน เสียวเทียน ผู้เป็นพ่อ ซึ่งเป็นนักแสดงคิวบู๊เช่นกัน ในทศวรรษที่ 60 ได้ย้ายไปฮ่องกงและสั่งสมประสบการณ์ด้วยการเป็นสตั๊นท์แมน ผลงานเรื่องแรกของเขาในการกำกับคิวบู๊คือ "Mad Killer" (ค.ศ. 1971) หลังจากนั้นได้ก่อตั้งบริษัทของตัวเองขึ้นมา และมุ่งหน้าสู่การสร้างภาพยนตร์แอ็คชั่นสุดคลาสสิกในเวลาต่อมาปี ค.ศ. 1978 ยฺเหวียน เหอผิง ก็ได้กำกับภาพยนตร์เองเรื่องแรก คือ" Snake in the Eagle's Shadow" (ไอ้หนุ่มพันมือ) และ "Drunken Master" (ไอ้หนุ่มหมัดเมา) ซึ่งต่อมาได้สร้างนักแสดงที่มีชื่อเสียงขึ้นมาจนถึงปัจจุบันนี้ หลายคน เช่น หลี่ เหลียนเจี๋ย เฉินหลง, มิเชลล์ โหยว, เจิ้น จื่อตัน เป็นต้น

neg:
ขงหยง
ขงหยง หรือ ขงเล่ง มีชื่อในสำเนียงจีนกลางว่า ข่งหรง() (ค.ศ. 153 - ค.ศ. 208) มีชื่อรองว่าเหวินจฺวี่ () เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ในยุคสามก๊ก เป็นชาวเมืองซีฟู่ ในเขตแคว้นหลู่โก้วะ ( โลก๊ก ) อันเป็นที่เกิดของขงจื้อ เป็นเชื้อสายของขงจื้อลำดับที่ 20 มีสติปัญญาเฉียบแหลม เมื่ออายุ 10 ขวบได้ไปหาหลี่อิ๋ง เจ้าเมือง คนเฝ้าประตูไม่ให้เข้า ขงหยงอ้างว่าเป็นเพื่อนสนิทของเจ้าเมืองจึงเข้าได้ เมื่อหลีอิ๋งถามว่า เป็นเพื่อนสนิทมาตั้งแต่ครั้งไหน ขงหยงตอบว่า บรรพบุรุษของข้าพเจ้า (คือขงจื้อ) ได้ไปถามความรู้เกี่ยวกับประเพณี จากบรรพบุรุษของท่าน ( คือ เล่าจื๊อ ซึ่งชื่อจริงว่า หลีเอ๋อ ) จึงถือว่าสกุลเราสนิทมาหลายชั่วคนแล้ว

neg:
เจียง ไคเชก
และต่อมาพยายามรวบอำนาจในพรรคด้วยการกำจัดแกนนำพรรคคนอื่น ๆ ด้วยวิธีการต่าง ๆ ทั้งด้วยอำนาจทหารและอำนาจเงิน โดยมีการต่อท่อสายสัมพันธ์อันดีกับสหรัฐอเมริกาและญี่ปุ่น กระทั่งสามารถยกตนเองก้าวขึ้นเป็นประธานาธิบดีของสาธารณรัฐจีน และได้รับยกย่องเป็นประธานาธิบดีคนแรกของสาธารณรัฐจีนจากคำบรรยายใต้ภาพดังนี้ 「蔣公於民國三十七年當選中華民國第一任總統」 ใน ค.ศ. 1948

neg:
บูเช็กเทียน
มีเหตุการณ์ร้ายแรงอย่างมากเกิดขึ้นในช่วงฤดูร้อนของปี ค.ศ. 696 หัวหน้าเผ่าชี่ตาน (อังกฤษ: Khitan; จีน: 契丹; พินอิน: Qìdān) คือ หลี่จิ้นจง (อังกฤษ: Li Jinzhong; จีน: 李盡忠; พินอิน: Lǐ jìnzhōng) และน้องเขยของเขา คือ ซุนว่านหรง (อังกฤษ: Sun Wanrong; จีน: 孫萬榮; พินอิน: Sūnwànróng) ซึ่งเป็นกลุ่มชนทางตอนเหนือของประเทศจีนที่มีจุดเริ่มต้นมาตั้งแต่ช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 4 และมีอิทธิพลมากเหนือพื้นที่มองโกเลียและในเวลาต่อมาในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 10 คือ แมนจูเรีย ทั้งสองเกิดควาโกรธแค้นที่มีการปฏิบัติอย่างทารุณต่อชาวชี่ตานโดย เจ้าเหวินฮุ่ย (อังกฤษ: Zhao Wenhui; จีน: 趙文翽; พินอิน: Zhàowénhuì) ข้าราชการผู้หนึ่งในราชสำนักแห่งราชวงศ์โจวซึ่งประจำอยู่ที่บริเวณหยิงโจว (อังกฤษ: Ying Zhao; จีน: 營州; พินอิน: Yíng zhōu) ซึ่งปัจจุบันคือเมืองโจวหยาง ในมณฑลเหลียวหนิง จึงได้ร่วมกันก่อการกบฏ ซึ่งนำโดยหลี่จิ้นจงผู้ดำรงตำแหน่งเป็นอู๋ซ่างข่าน หรือ อู๋ซ่างเค่อฮั่น (อังกฤษ: Wushang Khan; จีน: 無上可汗; พินอิน: Wú shàng kè hán, แปลตามตัวอักษรว่า "ข่านผู้ไม่มีผู้ใดเหนือกว่า") ในขณะนั้น หากกองทัพที่พระนางบูเช็กเทียนส่งไปปราบปรามหลี่จิ้นจงและซุนว่านหรงนั้นกลับแพ้กองกำลังของชี่ตานกลับมาก ทำให้กองกำลังของชี่ตานฮึกเฮมและรุกรานเข้ามายังอาณาจักรของราชวงศ์โจว

neg:
จักรพรรดิเหลียงอู่
ต่อมาก็เกิดสงครามกลางเมือง เซียวเป่าจวนขึ้นเป็นจักรพรรดิฉีใต้ ด้วยวัย 15 พรรษา ในปี ค.ศ.498 ในชั่วแรกอำนาจของเซียวเป่าจวนถูกสั่นคลอนโดยพวกขุนนางผู้ใหญ่ที่บิดาของพระองค์จักรพรรดิฉีหมิงทิ้งไว้ รวมถึงหลานของอดีตจักรพรรดิ เจียงซือ (江祀), เจียงหยู (江祐), หลิวซวน (劉暄) ลุงของเซียวเป่าจวน, เซียวเหยากวง (蕭遙光) องค์ชายซืออัน ลูกพี่ลูกน้องของเซียวเป่าจวน, ซูเสี้ยวซือ(徐孝嗣) ขุนนางผู้ใหญ่ และ แม่ทัพเซียวถานจื่อ(蕭坦之) ขุนนางทั้งหกคนทำให้เกิดเหตุการณ์สำคัญและทำให้จักรพรรดิหนุ่มโกรธกริ้ว เมื่อเซียวเหยียนได้ยินว่าจักรพรรดิหนุ่มทั้งโหดเหี้ยมและไม่เอาไหน เซียวเหยียนจีงแอบวางแผนเข้าปราบจลาจลจากเมืองหยงโจว แต่เขาไม่สามารถชักชวนเซียวอี้ พี่ชายที่เป็นเจ้าเมืองอิงโจว (郢州, อยู่ทางตะวันออกของ หูเป่ย) ให้มาร่วมกันได้

neg:
สมเด็จพิชัยเสนา เตีย บัญ
พลเอก สมเด็จพิชัยเสนา เตีย บัญ เกิดเมื่อวันที่ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2488 ที่จังหวัดเกาะกง (ซึ่งขณะนั้นเป็นของกัมพูชาแล้ว) เป็นบุตรคนที่ 3 ของนายเต็ก (เตีย ตึก-Tea Toek) ชาวไทยเชื้อสายจีน กับนางหนู เพ่งจินดา (นู เปงจันดา-Nou Pengchenda) ชาวไทยเกาะกง ปัจจุบันทั้งคู่เสียชีวิตแล้ว

neg:
อิ่งกุ้ยเฟย์
อิ่งกุ้ยเฟย (ค.ศ. 1731 - 1800) เป็นพระราชเทวีในสมเด็จพระจักรพรรดิเฉียนหลง
พระราชเทวีอิ่ง ทรงกำเนิดในตระกูลปาหลินแห่งมองโกล ครอบครัวของพระนางเป็นสมาชิกในกองธงแดงหนึ่งในแปดกองธงของราชวงศ์ชิง บิดาของพระนางคือ ปาหลิน น่าชิน ผู้บัญชาการในกองธง พระนางเข้าวังหลังการครองราชย์ของสมเด็จพระจักรพรรดิเฉียนหลง ทรงได้รับแต่งตั้งเป็นพระสนมอิ่งตำแหน่งกุ้ยเหริน และต่อมาก็ได้เป็นพระชายาอิ่ง (穎嬪) ในปี 1751 และในปี 1759 ก็ได้รับแต่งตั้งเป็นพระอัครชายาอิ่ง (穎妃)
ในปี 1796 พระสวามีสละราชบัลลังก์ให้กับพระโอรสคือองค์ชายหย่งเหยี่ยนขึ้นเป็นสมเด็จพระจักรพรรดิเจียชิ่ง ในปี 1798 สมเด็จพระจักรพรรดิเฉียนหลงที่ทรงดำรงแหน่งสมเด็จพระราชบิดาหลวงก็ทรงแต่งตั้งพระอัครชายาอิ่งเป็นพระราชเทวีอิ่ง (穎貴妃) และสมเด็จพระจักรพรรดิเจียชิ่งก็ทรงแต่งตั้งพระนางเป็นอิ่งกุ้ยไท่เฟยหรือพระราชเทวีในสมเด็จพระจักรพรรดิองค์ก่อน
พระราชเทวีอิ่งทรงสิ้นพระชนม์ในปี 1800 รวมพระชนม์ได้ 69 ปี พระสุสานคืออวี้หลิง

neg:
ซุน ยัตเซ็น
นายแพทย์ ซุน ยัตเซ็น (12 พฤศจิกายน ค.ศ. 1866 - 12 มีนาคม ค.ศ. 1925) เป็นนักประชาธิปไตยและนักปฏิวัติ ผู้ได้รับการกล่าวขานว่าเป็น "บิดาของชาติ" ในสาธารณรัฐจีน และ "ผู้บุกเบิกการปฏิวัติประชาธิปไตย" ในสาธารณรัฐประชาชนจีน ด้วยความเป็นผู้ริเริ่มจีนชาตินิยมคนสำคัญ ซุนมีบทบาทสำคัญในจุดประกายการโค่นล้มราชวงศ์ชิงที่ปกครองแผ่นดินจีนเป็นราชวงศ์สุดท้ายและเกือบนำประเทศไปสู่ความหายนะ ซุนได้ปลุกกระแสให้ชาวจีนหันมาตระหนักถึงความล้มเหลวของราชวงศ์ชิง กระทั่งกลายเป็นกระแสต่อต้านราชวงศ์และนำไปสู่การปฏิวัติซินไฮ่ ซึ่งเปลี่ยนประเทศจีนเป็นประชาธิปไตยแบบสาธารณรัฐ ซุนเป็นประธานาธิบดีเฉพาะกาลคนแรกเมื่อสาธารณรัฐจีนก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1912 และภายหลังร่วมก่อตั้งพรรคก๊กมินตั๋ง ซึ่งเขาเป็นหัวหน้าพรรคคนแรก ซุน ยัตเซ็น เป็นบุคคลผู้สร้างความสามัคคีในจีนหลังยุคจักรวรรดิ และยังคงเป็นนักการเมืองจีนสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 20 เพียงหนึ่งเดียวที่ได้รับความเคารพนับถืออย่างกว้างขวางจากประชาชนทั้งสองฟากฝั่งช่องแคบไต้หวัน

neg:
พิชัย กุลละวณิชย์
พล.ต.อ.พิชัย (เดิมชื่อ จอน) เกิดเมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2448 ที่อำเภอบ้านโพธิ์ จังหวัดฉะเชิงเทรา เป็นบุตรของนายปลื้ม กุลละวณิชย์ กับนางสวย กุลละวณิชย์ มีพี่น้อง 8 คน คือ นายเจิม นายเจียน นายเจียม (พระพรหมคุณาภรณ์ (เจียม จิรปุญฺโญ)) พล.ต.อ.พิชัย นายจวน นางจันทร์ พล.อ.ท.จอม และนายเจริญฤทธิ์

neg:
เจียง ไคเชก
เจียงได้ขออนุญาตมารดาของเขาเพื่อไปเรียนโรงเรียนการทหารของญี่ปุ่น ในช่วงแรกเธอคัดค้าน แต่ด้วยความมุมานะและพยายามอ้อนวอนมารดาของเจียงให้คล้อยตามจนในที่สุดมารดาของเขาก็อนุญาตและสนับสนุนทางด้านการเงินไปต่างประเทศ ในเดือนเมษายน ค.ศ. 1906 เมื่อเจียงเดินทางถึงญี่ปุ่นเขาพยายามสมัครเข้าโรงเรียนทหารทันทีแต่กลับถูกปฏิเสธและเมื่อเงินที่ได้มาเริ่มขัดสนเขาจึงเดินทางกลับประเทศจีน

neg:
เดวิด เจียง
เดวิด เจียง มีชื่อเป็นภาษาจีนว่า เจียง ต้าเหว่ย (อักษรจีนตัวเต็ม: 姜大衛, อักษรจีนตัวย่อ: 姜大卫) มีชื่อเดิมว่า เจียง เหว่ยเหนียน (姜偉年) เกิดเมื่อวันที่ 29 มิถุนายน ค.ศ. 1947 ที่เมืองซูโจว มณฑลเจ้อเจียง เข้าสู่วงการการแสดงด้วยการเป็นนักแสดงประกอบแอ็คชั่นในชั้นเรียนการแสดงที่ไต้หวัน และยังเรียนศิลปะการต่อสู้ตามพวกหลิว เจียเหลียง เมื่อปี ค.ศ. 1967 และเข้าสู่วงการบันเทิงอย่างจริงจังในปี ค.ศ. 1968 โดยเป็นนักแสดงประกอบของบริษัทชอว์บราเดอร์ส หลังจากนั้นจึงมารับบทนักแสดงนำ โดยหลังจากที่ หวัง หยู่ นักแสดงประจำของชอว์ฯย้ายไปรับงานแสดงที่ไต้หวัน เนื่องจากถูกชอว์บราเดอร์สปลดเพราะเรียกร้องขอเพิ่มต่าตัว เดวิด เจียงจึงเข้ามาสวมบทจอมยุทธ์แทน และหลังจากนั้นเดวิด เจียงก็กลายเป็นนักแสดงชั้นนำของชอว์ฯ คนต่อมา โดยผลงานส่วนใหญ่เป็นภาพยนตร์กำลังภายในเกือบทั้งสิ้น

neg:
ถัง กั๋วเฉียง
ถัง กั๋วเฉียง (, จีน: 唐国强, พินอิน: Táng Guóqiáng) นักแสดงชาวจีน ผู้รู้จักบทบาทดีจากการรับบท ขงเบ้ง ในสามก๊กฉบับละครโทรทัศน์ของ CCTV เกิดเมื่อวันที่ 4 พฤษภาคม ค.ศ. 1952 ในครอบครัวที่เป็นแพทย์ ที่เมืองชิงเต่า มณฑลซานตง เริ่มต้นอาชีพนักแสดงในปี ค.ศ. 1970 หลังสำเร็จการศึกษาระดับมัธยม

neg:
หยวน เปียว
ยฺเหวียน เปียว เกิดเมื่อวันที่ 26 กรกฎาคม ค.ศ. 1957 ที่ฮ่องกง โดยเป็นลูกคนที่ 5 ในจำนวน 8 คน มีชื่อเดิมว่า เซีย หลิงจุน (夏令震, Xià Lìngzhèn) เมื่ออายุได้ 6 ขวบ เข้าเรียนโรงเรียนการแสดง "China Drama Academy" ที่ฮ่องกง โดยมีเพื่อนร่วมรุ่นอย่าง หง จินเป่า และ เฉินหลง ซึ่งทั้ง 3 ก็ได้สนิทสนมเป็นเพื่อนร่วมสาบาน และต่อมาก็โด่งดังมีชื่อเสียงร่วมกัน

neg:
เฉิน โหย่วเลี่ยง
เฉิน โหย่วเลี่ยง ประสูติเมื่อปี ค.ศ. 1320 ในครอบครัวชาวประมงที่ มณฑลหูเป่ย ต่อมาทรงเข้าร่วมกับกบฏโพกผ้าแดงและได้สังหารผู้เป็นหัวหน้า
และทรงตั้งพระองค์ขึ้นเป็นหัวหน้าสืบต่อมา

neg:
พระมหาคณาจารย์จีนธรรมสมาธิวัตร (โพธิ์แจ้ง)
พระมหาคณาจารย์จีนธรรมสมาธิวัตร มีนามเดิมว่าอึ้ง ธง เกิดในครอบครัวขุนนาง เมื่อวันที่ 16 เดือน 6 ปืขาล ตามปฏิทินจีน ตรงกับปี พ.ศ. 2444 เมืองแต้จิ๋ว มณฑลกวางตุ้ง ประเทศจีน บิดาของท่านถึงแก่กรรมตั้งแต่ท่านยังเยาว์ นางจางไทมารดาของท่านได้อบรมเลี้ยงดูท่านต่อมา เมื่อเรียนจบชั้นมัธยมศึกษา ท่านเข้ารับราชการเป็นทหาร คนสนิทของประธานาธิบดีเจียง ไคเชก ต่อมาท่านเกิดเบื่อหน่ายทางโลกจึงตัดสินใจออกจากราชการในปี พ.ศ. 2470 จากนั้นจึงตัดสินใจเดินทางมาศึกษาและปฏิบัติธรรมในประเทศไทย

neg:
บูเช็กเทียน
เจ้าชายหลี่เจ๋อ (อังกฤษ: Li Zhe; จีน: 李哲; พินอิน: Lǐ zhé; ค.ศ. 656–710) หรือพระนามเดิม หลี่เสี่ยน (จีน: 李顯; พินอิน: Lǐ xiǎn) ทรงขึ้นครองราชย์เป็นสมเด็จพระจักรพรรดิถังจงจง (อังกฤษ: Emperor Zhongzong of Tang; จีน: 唐中宗; พินอิน: Táng zhōng zōng)   สืบต่อจากจักรพรรดิถังเกาจง แต่ผู้มีอำนาจในการบริหารราชการที่แท้จริงคือพระนางบูเช็กเทียนซึ่งทรงดำรงตำแหน่งอยู่ในฐานะ "พระพันปี" หรือ "หฺวังไท่โฮ่ว" ตามสำเนียงกลาง หรือ "ฮองไทเฮา" ตามสำเนียงฮกเกี้ยน (อังกฤษ: empress dowager; จีน: 皇太后; พินอิน: "húangtàihòu") และผู้สำเร็จราชการแผ่นดิน

neg:
เจียง ไคเชก
เจียงในฐานะเป็นร้อยโทของเฉิน ในช่วงต้นปี ค.ศ. 1912 เกิดความขัดแย้งขึ้นระหว่างเฉินกับ เถา เฉิงกัง ศัตรูทางการเมืองของเฉิน ฉี่เหม่ย เมื่อเจียงทราบเรื่องเข้าก็ถึงขั้นอาสากำจัดเถา เฉิงกัง
เถา เฉิงกังเป็นสมาชิกผู้มีอิทธิพลของคณะปฏิวัติพันธมิตรถงเหมิงฮุ่ยที่ทรยศทั้งซุนยัตเซ็นและเฉิน ไปตั้งตนเป็นหัวหน้าพรรคซิงหมิงซึ่งเป็นปฏิปักษ์กับพรรคของดร.ซุน เจียงถือโอกาสช่วงที่เถา เฉิงกังนอนป่วยอยู่ในโรงพยาบาล เมื่อรอบตัวเถาไม่มีมือปืนคอยคุ้มกัน เจียงฉวยจังหวะใช้ปืนพกยิงลอบสังหารเถาในโรงพยาบาล

neg:
เสรีพิศุทธ์ เตมียเวส
พลตำรวจเอก เสรีพิศุทธ์ เตมียเวส (ชื่อเล่น: ตู่, เกิด 3 กันยายน พ.ศ. 2491) (ชื่อเดิม: เสรี เตมียเวส) หัวหน้าพรรคเสรีรวมไทย อดีตผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ เจ้าของฉายา "วีรบุรุษนาแก" และ "มือปราบตงฉิน"

neg:
ซิหลง
ซิหลง มีชื่อรองว่า กงหมิง () เป็นชาวตำบลหยางจวิ้น เมืองเหอตง มณฑลซานซี เกิดในปี ค.ศ.168 เป็นแม่ทัพคนสำคัญของโจโฉ ใช้ขวานใหญ่เป็นอาวุธ เดิมอยู่รับใช้เอียวฮอง เมื่อโจโฉปะทะกับเอียวฮองและหันเซียม ได้ให้เคาทูออกไปรบ เอียวฮองสั่งให้ซิหลงไปสู้ โจโฉเห็นพลังของซิหลง จึงอยากได้มาเป็นขุนพล ต่อมาถูกหมันทองเกลี้ยกล่อมให้อยู่ด้วยโจโฉ โจโฉตั้งให้เป็นนายพัน ซิหลงออกศึกสำคัญให้โจโฉหลายครั้ง ครั้งใหญ่สุดคือการรบกับกวนอูที่เมืองอ้วนเซีย สู้กันถึง 80 เพลง จนกวนอูต้องล่าถอย ชัยชนะครั้งนั้นทำให้ได้เลื่อนขึ้นเป็นนายพล

neg:
หวง เชิ่งอี
เกิดเมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1983 ที่เซี่ยงไฮ้ ประเทศจีน จบการศึกษาจากสถาบันภาพยนตร์ปักกิ่ง ในปี ค.ศ. 2001 มีผลงานการแสดงครั้งแรกจากการรับบทนางเอกประกบคู่กับ โจว ซิงฉือ ในภาพยนตร์กังฟูตลกเรื่อง "Kung Fu Hustle" ในปี ค.ศ. 2004 ด้วยการเซ็นสัญญาเป็นนักแสดงในสังกัดบริษัทของโจว ซิงฉือ ต่อมาเมื่อหมดสัญญา ได้เป็นพรีเซ็นเตอร์โฆษณาสินค้าหลายชิ้น และมีผลงานภาพยนตร์และซีรีส์ชุดต่าง ๆ เช่น "Dragon Squad", "Royal Swordsmen", "Lethal Ninja" ในปี ค.ศ. 2006, "The Founding of a Republic" ในปี ค.ศ. 2009, รับบท ซูซู่ "นางพญางูขาว" ใน "The Sorcerer and the White Snake" ในปี ค.ศ. 2011และ "Iceman 3D" ในปี ค.ศ. 2014

neg:
สี จิ้นผิง
ในปี 2496 สี จิ้นผิง ได้เกิดตามสถิติโบราณ(2498) ที่บันทึกไว้ว่าเมืองฉางอาน เคยเป็นที่ประทับของฮ้องเต้ 98 องค์ ในขณะเดียวกันนั้น สี จิ้นผิงได้ขึ้นรับตำแหน่งประธานาธิบดีจีน ซึ่งสี จิ้นผิงได้เกิด ณ เมืองนี้ เพราะฉะนั้นคนจีนจึงถือกันว่าสี จิ้นผิง เป็นจักรพรรดิองค์ที่ 99 แห่งเมืองฉางอานตามสถิติโบราณ

neg:
ตี๋ ชิง
ตี๋ ชิง ตามสำเนียงมาตรฐาน หรือ เต็กเซง หรือ เต็กเช็ง ตามสำเนียงฮกเกี้ยน (; ค.ศ. 1008–1057) เป็นขุนทหารแห่งราชวงศ์ซ่งเหนือ (北宋) ของจักรวรรดิจีน

neg:
เจียง เจ๋อหมิน
เจียง เจ๋อหมิน (; ภาษากวางตุ้ง, อักษรโรมัน: gong1 zaak6 man4) เกิดวันที่ 17 สิงหาคม พ.ศ. 2469 (ค.ศ. 1926) เป็นบุคคลหลักของ "ผู้นำรุ่นที่สาม" ของสาธารณรัฐประชาชนจีน ดำรงตำแหน่งเลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์จีน ระหว่าง พ.ศ. 2532 (ค.ศ. 1989) ถึง พ.ศ. 2545 (ค.ศ. 2002) และประธานาธิบดีระหว่าง พ.ศ. 2536 (ค.ศ. 1993) ถึง พ.ศ. 2546 (ค.ศ. 2003) เขายังเป็นผู้คิดทฤษฎีสามตัวแทนซึ่งนำมาใช้ในรัฐธรรมนูญของประเทศ และของพรรคคอมมิวนิสต์จีนด้วย

neg:
เจียง ไคเชก
การกวาดล้างทางการเมืองของยฺเหวียนได้เป็นไปอย่างต่อเนื่อง ยฺเหวียนได้ปลดผู้ว่าราชการมณฑลต่างๆแล้วเอาขุนศึกที่จงรักภักดีเข้าไปทำหน้าที่แทนและเตรียมตั้งตนเป็นฮ่องเต้อีกครั้ง จนวันที่ 11 กรกฎาคม ค.ศ. 1913 ภายใต้การกระตุ้นของ ดร.ซุน ยัตเซ็น ได้มีการประกาศต่อต้านยฺเหวียน ชื่อไข่ที่จะรื้อฟื้นระบอบจักรพรรดิขึ้นมาอีกและทำให้พัฒนาการประชาธิปไตยของสาธารณรัฐล่าช้าทำให้การปฏิวัติรอบสองเปิดฉากขึ้น

neg:
หลี่ เค่อเฉียง
หลี่ เค่อเฉียง เกิดเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2498 ที่เขตติ้งหยวน ในมณฑลอานฮุย บิดาของเขาเป็นข้าราชการท้องถิ่นในอานฮุย หลี่จบการศึกษาในระดับมัธยมศึกษาตอนปลายเมื่อปี พ.ศ. 2517 ระหว่างการปฏิวัติวัฒนธรรม เขาถูกส่งตัวไปเป็นแรงงานที่ชนบทในเขตเฟิ้งหยาง, มณฑลอานฮุย ณ ที่นั่น เขาเข้าร่วมเป็นสมาชิกพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศจีน และเริ่มต้นเส้นทางของเขาสู่การเป็นหัวหน้าฝ่ายการผลิตประจำท้องถิ่นของพรรคฯ เขายังได้รับรางวัล "บุคคลผู้โดดเด่นในด้านการเรียนคิดแบบเหมาเจ๋อตง"

neg:
เจียง ไคเชก
โดยในช่วงหลัง ค.ศ. 1945 การทำสงครามกับฝ่ายคอมมิวนิสต์ รัฐบาลเจียง ไคเชกเป็นฝ่ายแพ้ต้องอพยพไปตั้งรัฐบาลจีนคณะชาติที่ไต้หวันใน ค.ศ. 1949 ได้รับการสนับสนุนจากสหรัฐอเมริกาด้วยดีตลอดมาจนถึง ค.ศ. 1971 จีนคณะชาติที่ไต้หวันถึงถูกถอดออกจากการเป็นสมาชิกองค์การสหประชาชาติ เปิดทางให้สาธารณรัฐประชาชนจีนเข้าเป็นสมาชิกแทน
เจียงไคเชกเกิดที่เมืองเฟิงหัว มณฑลเจ้อเจียง ห่างจากเมืองท่าทางตะวันออกของเมืองหนิงโปไปเป็นระยะทาง 30 ไมล์ ในวัยเด็กเจียงมีชื่อเริ่มแรกว่า "จูไท่" ครอบครัวของเจียงมีฐานะที่ดีได้รับการเคารพนับถือจากผู้คนในเมือง บิดาของเจียง เจียง จ้าวกง () และมารดา หวัง ไคหยู่ () ทั้งคู่เป็นครอบครัวที่ทำการค้าเกลือและใบชา

neg:
เว่ย เชียนเสียง
เว่ย เชียนเสียง หรือ ชอว์น เว่ย (; ชื่อภาษาอังกฤษ: Shawn Wei) เกิดเมื่อวันที่ 1 เมษายนพ.ศ. 2530 โด่งดังจากบท หานเสี่ยวตง  ในเรื่อง  หลานหลิงหวาง
ฮ่องเต้คังซี ในเรื่องอุ้ยเสี่ยวป้อทางช่องเวิร์คพอยท์ทีวี

neg:
บูเช็กเทียน
ในปี ค.ศ. 692 ในขณะที่อิทธิพลและอำนาจของหน่วยสืบสวนลับมีมากขึ้นเรื่อย ๆ จนกระทั่งเกิดกรณีที่ไหลจวิ้นเฉินเจ้าหน้าที่ตำรวจลับตั้งข้อหาใส่ร้ายเหล่าเสนาบดี ตี๋ เหรินเจี๋ย (อังกฤษ: Di Renjia ; จีน: 狄仁傑; พินอิน: Dírénjié) ผู้เป็นอัครมหาเสนาบดีแห่งราชวงศ์ถัง ในรัชศกอู่ เจ๋อเทียน เป็นข้าราชการหนึ่งในหลาย ๆ คนซึ่งได้รับการสรรเสริญมากที่สุดในรัชศกดังกล่าว และเป็นที่สดุดีว่ามีบทบาทผลักดันให้อู่ เจ๋อเทียนเปลี่ยนแปลงการปกครองจากระบอบอันโหดร้ายเป็นระบอบอันเชิดชูคุณธรรม เริ่นจรีอกู่ (อังกฤษ: Ren Zhigu; จีน: 任知古; พินอิน: Rèn zhī gǔ) เผยสิงเปิ่น (อังกฤษ: Pei Xingben; จีน: 裴行本; พินอิน: Péixíngběn) และข้าราชการในราชสำนัก คือ ซุยซวนหลี่ (อังกฤษ: Cui Xuanli; จีน: 崔宣禮; พินอิน: Cuī xuānlǐ), หลูเซี่ยน (อังกฤษ: Lu Xian; จีน: 盧獻; พินอิน: Lú xiàn), เว่ยหยวนจง (อังกฤษ: Wei Yuanzhong; จีน: 魏元忠; พินอิน: Wèi yuánzhōng), และ หลี่ซื่อเจิน (อังกฤษ: Li Sizhen; จีน: 李嗣真; พินอิน: Lǐsìzhēn) ในข้อหาก่อการกบฏ โดยไหลจวิ้นเฉินได้พยายามทำให้ทั้งเจ็ดคนนี้ยอมรับสารภาพโดยอ้างพระราชกระแสรับสั่งของพระจักรพรรดินีบูเช็กเทียนว่าหากผู้ใดรับสารภาพแล้วจะได้รับการไว้ชีวิต ตี๋เหรินเจี๋ยซึ่งยอมรับสารภาพจึงไม่ถูกทรมาน หลังจากนั้นหวังเต์อโช่ว (อังกฤษ: Wang Deshou ; จีน: 王德壽; พินอิน: Wáng déshòu) ลูกน้องของไหลจวิ้นเฉินได้พยายามหว่านล้อมให้ตี๋เหรินเจี๋ยใส่ร้ายพาดพิงถึง Yang Zhirou 楊執柔 เสนาบดีอีกคนหนึงด้วย หากแต่ตี๋เหรินเจี๋ยปฏิเสธ และเขาได้เขียนคำร้องทุกข์ถึงพระนางบูเช็กเทียนบนผ้าห่มและซ่อนไว้ในเสื้อผ้าที่ส่งกลับบ้านโดยอ้างว่าจะเปลี่ยนเป็นเสื้อผ้าสำหรับฤดูร้อน โดยให้บุตรชายของเขา ตี้กวงหยวน (อังกฤษ: Di Guangyuan; จีน: 狄光遠; พินอิน: Dí guāng yuǎn) เป็นผู้นำคำร้องทุกข์นี้ออกมา พระนางบูเช็กเทียนจึงทรงระแคะระคายในเรื่องนี้และสงสัยมากขึ้นจนเรียกไหลจวิ้นเฉินเข้าพบ ซึ่งไหลจวิ้นเฉินก็ได้ปลอมแปลงเอกสารในชื่อของตี๋เหรินเจี๋ยและพรรคพวก โดยมีข้อความว่าบุคคลเหล่านี้ได้สำนึกในพระมหากรุณาธิคุณของพระนางบูเช็กเทียนที่ทรงรับสั่งโทษประหารชีวิตแก่พวกเขา

neg:
เฉิน ฉีเหม่ย์
เฉิน ฉีเหม่ย์ เกิดที่ อู่ซิง, มณฑลเจ้อเจียง, ประเทศจีน, เขาได้เดินทางไปเรียนต่อที่ญี่ปุ่น ในปี ค.ศ. 1906 และเข้าร่วมขบวนการปฏิวัติล้มล้างราชวงศ์ชิง "ถงเหมิงฮุ่ย" เขาได้มีโอกาสเป็นเพื่อนสนิทกับ เจียง ไคเชก ที่มาจากเจ้อเจียงเหมือนกัน เฉินได้พาเจียงเข้าร่วมขบวนการถงเหมิงฮุ่ย

neg:
ประธานาธิบดีสาธารณรัฐจีน
ตำแหน่งประธานาธิบดีสาธารณรัฐจีนนั้นสถาปนาขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1948 ตามรัฐธรรมนูญ ค.ศ. 1947 ผู้ประเดิมตำแหน่ง คือ เจียง ไคเช็ก หรือ เจี่ยง เจี้ยฉือ (蔣介石) ส่วนผู้ดำรงตำแหน่งคนปัจจุบัน คือ ไช่ อิงเหวิน (蔡英文)

neg:
คิม จ็อง-อิล
รายละเอียดเกี่ยวกับการเกิดของคิม จ็อง-อิลแตกต่างกันไปตามแหล่งข้อมูล บันทึกโซเวียตแสดงให้เห็นว่าเขาเกิดในหมู่บ้านวยัตสโคเย (Vyatskoye) ดินแดนฮาบารอฟสค์ (Khabarovsk) สหภาพโซเวียต เมื่อค.ศ. 1941 มีชื่อเมื่อแรกเกิดว่า ยูริ อีร์เซโนวิช คิม (Yuri Irsenovich Kim; รัสเซีย: Юрий Ирсенович Ким) เป็นบุตรชายคนโตคนแรกของนายคิม อิล-ซ็อง () กับนางคิม จ็อง-ซุก () คิม อิล-ซ็อง ผู้เป็นบิดา ในขณะนั้นดำรงตำแหน่งเป็นผู้บัญชาการกองพันที่ 1 แห่งกองพลน้อยโซเวียตที่ 88 อันประกอบด้วยชาวจีนและเกาหลีพลัดถิ่น แห่งกองทัพแดง (Red Army) ของสหภาพโซเวียต เพื่อต่อสู้กับการรุกรานแมนจูเรียของจักรวรรดิญี่ปุ่น ในช่วงสงครามจีน-ญี่ปุ่นครั้งที่ 2 (Second Sino-Japanese War) คิม จ็อง-อิล มีน้องชายมารดาเดียวกันอีกหนึ่งคนคือ คิม มัน-อิล () หรือ คิม ชูรา (Kim Sura; ) เกิดเมื่อปีค.ศ. 1944 และน้องสาวหนึ่งคนคือ คิม กยอง-ฮี ()

neg:
เฉินหลง
เฉินหลง () อ่านว่า เฉิงหลง หรือ แจ๊กกี้ ชาน () เป็นนักแสดงชาวฮ่องกงที่มีชื่อเสียงไปทั่วโลก เกิดวันที่ 7 เมษายน ค.ศ. 1954 ชื่อจริงของเฉินหลงคือ เฉิน กั่งเซิง () ซึ่ง "เฉิน กั่งเซิง" มีความหมายว่าเกิดที่ ฮ่องกง
เขายังเป็นนักการกุศลที่รู้จักกันดีทั่วโลกโดยเป็นผู้ที่นิตยสาร"ฟอบส์"ได้เรียกว่า เป็นผู้มีชื่อเสียงที่ใจบุญที่สุดคนหนึ่งในสิบของโลก
ในปี 2015 นิตยสาร"ฟอบส์"ได้ประเมินทรัพย์สินสุทธิของเขาที่ 350 ล้านเหรียญสหรัฐ (ประมาณ 10,896 ล้านบาท) และโดยปี 2016 เขาก็เป็นนักแสดงชายที่มีรายได้เป็นอันดับสองของโลก

neg:
จี้เอ่อร์ฮาหลาง
เจิ้งชินหวัง ซึ่งมีพระนามเดิมว่าจี้เอ่อร์ฮาหลาง (19 พฤศจิกายน ค.ศ.1599 - 11 มิถุนายน ค.ศ.1655) เป็นผู้นำทางการเมืองและการทหารในยุคต้นราชวงศ์ชิง เกิดในตระกูลแมนจูอ้ายซินเจวี๋ยหลัว พระองค์เป็นพระโอรสพระองค์ที่หกของซูเอ่อฮาฉีพระอนุชาในจักรพรรดินู่เอ๋อร์ฮาชื่อ

neg:
เจียง ไคเชก
ในปี ค.ศ. 1913 คณะปฏิวัติได้ทำการปฏิวัติครั้งที่สอง เพื่อขับไล่ยฺเหวียน ชื่อไข่ เจียง ไคเชกได้บุกเข้าไปปลุกระดมเพื่อนๆในค่ายทหารเจียงหนัน แต่พลาดท่าเสียทีเกือบถูกทหารของยฺเหวียนจับได้ เจียงได้หนีไปขอความช่วยเหลือจากตู้ เย่ว์เซิง ได้นักเลงอันธพาลกลุ่มใหญ่มาเป็นทหาร เจียงได้พูดปลุกระดมให้เหล่านักเลงนั้นสู้เพื่อประเทศชาติอย่างห้าวหาญ แต่เนื่องจากกองกำลังของเขาไม่มีระเบียบวินัย สู้รบไม่กี่อึดใจ ก็แตกพ่ายเสียที เจียงหนีเข้าไปในเขตเช่าอังกฤษอีกครั้ง ในเดียวกันกองกำลังของดร.ซุนพ่ายแพ้อย่างไม่เป็นท่า ดร.ซุนต้องลี้ภัยไปญี่ปุ่นอีกครั้ง ปี ค.ศ. 1915 เจียงกับเฉินถูกยฺเหวียน ชื่อไข่ตามล่าอย่างหนักทั้งคู่จึงจำใจหนีไปญี่ปุ่นอีกเช่นกันและคอยหาโอกาสลักลอบเข้าเซี่ยงไฮ้มาเคลื่อนไหวก่อการปฏิวัติอีก

neg:
จาง เทียนหรัน
จาง เทียนหรัน มีนามเดิมว่าจาง ขุยเซิง เกิดวันที่ 8 สิงหาคม ค.ศ. 1889 ที่เมืองจี่หนิง มณฑลซานตง ประเทศจีนสมัยราชวงศ์ชิง เมื่ออายุได้ 19 ปี เขาได้แต่งงานกับสตรีแซ่จู มีธิดาด้วยกัน 1 คน นางจูเสียชีวิตในปีต่อมา จางจึงแต่งงานใหม่กับสตรีแซ่หลิว และมีบุตรด้วยกัน 1 คน ชื่อจาง อิงอวี้ เมื่ออายุได้ 22 ปี จาง ชุยเซิงได้เข้ารับราชการเป็นทหารที่เมืองหนานจิงและเซี่ยงไฮ้เป็นเวลาหลายปี จนเมื่อทราบข่าวว่าบิดาล้มป่วยจึงลาออกจากกองทัพ เพื่อกลับมาดูแลกิจการของครอบครัว

neg:
เจียง ไคเชก
ก่อนหน้าที่เจียงจะตัดสินใจเข้าเป็นทหารได้เกิดสงครามจีน-ญี่ปุ่นครั้งที่หนึ่งขึ้น ญี่ปุ่นได้พัฒนาประเทศจนเป็นมหาอำนาจแบบตะวันตกและส่งกองทัพเข้ารุกรานประเทศจีนที่กำลังอ่อนแอ
สงครามสิ้นสุดลงด้วยความพ่ายแพ้ของราชสำนักชิง ทำให้จีนต้องถูกบีบบังคับให้ลงนามในสนธิสัญญาชิโมโนเซกิ ความอัปยศดังกล่าวทำให้เจียงเห็นว่าจีนควรเรียนรู้บทเรียนจากสงครามครั้งนี้และควรศึกษาจากความสำเร็จทางการทหารของญี่ปุ่น แม้ว่าเจียงจะไม่ชอบการที่ญี่ปุ่นได้รุกรานและข่มเหงประเทศจีนก็ตาม แต่เขากลับเห็นว่าหากประเทศจีนจะเข้มแข็งได้ต้องเรียนรู้จากศัตรู เขาจึงคิดจำใจไปเรียนทางด้านการทหารที่ญี่ปุ่นและหาวิธีเดินทางไปญี่ปุ่น

neg:
เจิ้ง หัวเชียน
เจิ้งหัวเชี่ยน เกิดเมื่อวันที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2508 ในครอบครัวที่ร่ำรวย มีพี่ชาย 2 คนและพี่สาว 1 คน พ่อของเธอเป็นแพทย์ตะวันตก และเปิดคลินิก แม่ของเธอเป็นแม่บ้าน เธอเข้าเรียนที่โรงเรียนมัธยมศึกษา Cuihua English College เนื่องจากผลการเรียนของเธอเป็นที่น่าพอใจพ่อของเธอจึงหวังว่าเมื่อเธอเรียนจบจะได้สืบทอดอาชีพเป็นหมอหญิงได้ แต่เธอกลับไม่มีความสนใจที่จะเรียนด้านการแพทย์เลย

neg:
หลี่ เจี้ยนเฉิง
หลี่ เจี้ยนเฉิง ประสูติเมื่อ ค.ศ. 589 ในรัชสมัย จักรพรรดิสุยเหวิน ปฐมจักรพรรดิแห่ง ราชวงศ์สุย โดยเป็นพระราชโอรสองค์ใหญ่ในจักรพรรดิถังเกาจู่เมื่อครั้งยังเป็น หลี่ ยฺเหวียน ขุนศึกแห่งราชวงศ์สุยกับจักรพรรดินีโต้วมีพระอนุชาร่วมพระมารดาเดียวกันอีก 3 พระองค์คือ หลี่ ชื่อหมิน  , หลี่ ยฺเหวียนจี๋  และ หลี่ เสฺวียนป้า

neg:
หยิปหมั่น
หยิปหมั่น เกิดเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 1893 ที่เมืองฝัดซ๊าน (ฝอซาน) มณฑลกวางตุ้ง (สถานที่เดียวกับ หว่องเฟ๊ยห่ง (หวง เฟยหง)) ในครอบครัวคหบดีที่มั่งคั่ง เป็นบุตรชายคนที่ 3 ในบรรดา 4 คนของครอบครัว
หยิปหมั่นเริ่มเรียนกังฟูครั้งแรกเมื่ออายุได้ 13 ปี ในแบบมวยหวิงชุน (Wingchun ออกเสียง เป็นภาษากวางตุ้งว่า "เหวงช๊น" หรือ "หย่งชุน" ในภาษาจีนกลาง) จาก ฉั่นหว่าซุน (陳華順)
มวยหวิงชุนเป็นเพลงมวยที่กล่าวขานในตำนานว่าคิดค้นโดยแม่ชี อื่อหมุ่ย และได้ถ่ายทอดวิชามวยนี้ให้หญิงสาวชาวบ้านชื่อ หยิ่มเหวงช๊น (หรือ เหยียนหย่งชุน ในภาษาจีนกลาง (嚴詠春)) จึงเป็นที่มาของชื่อมวยนี้
เอกลักษณ์ของเพลงมวยชนิดนี้คือ เน้นที่ความว่องไวและหนักหน่วงในการต่อสู้แบบประชิดตัวโดยไม่ได้มีลีลามากนัก

neg:
จักรพรรดิไท่ชาง
สมเด็จพระจักรพรรดิไท่ชาง หรือ กวงจงฮ่องเต้ (ประสูติ 28 สิงหาคม พ.ศ. 2163 - 26 กันยายน พ.ศ. 2163 ) จักรพรรดิพระองค์ที่ 14 แห่ง ราชวงศ์หมิง ของ จีน

neg:
จาง อี้โหมว
จาง อี้โหมว เกิดที่เมืองซีอาน บิดาเป็นนายทหารในกองทัพของพรรคก๊กมินตั๋ง ภายใต้การนำของนายพลเจียง ไคเช็ก และพี่ชายเป็นทหารในกองทัพ ในสงครามกลางเมืองเมื่อ พ.ศ. 2492 ซึ่งพ่ายแพ้ต่อพรรคคอมมิวนิสต์จีน ทำให้ชีวิตในวัยเด็กของเขาต้องประสบความลำบาก

neg:
จักรพรรดินีเซี่ยวเชิ่งเซี่ยน
จักรพรรดินีเสี้ยวเชิ่งเซี่ยนพระราชสมภพเมื่อ ค.ศ.1692 กำเนิดในราชสกุล หนิวฮูลู เมื่ออายุได้13พรรษา คือ ค.ศ.1705 ได้เข้าพิธีอภิเษกสมรสกับเจ้าชายหยง อิ้นเจวิน (หยงฉินหวัง อิ้นเจวิน) จนได้ดำรงตำแหน่งพระชายารอง ครั้นเมื่อวันศุกร์ที่ 25 กันยายน ค.ศ.1711 พระนางได้ให้กำเนิดโอรสองค์ที่สี่ของหยงฉินหวัง นั่นคือหงลี่ พระนางจึงได้สมัญญานามใหม่ว่าพระชายาเก๋อเก๋อ

neg:
คิม แท-ก็อน
นักบุญคิม แท-ก็อน เกิดเมื่อวันที่ 21 สิงหาคม ค.ศ. 1821 ในชนชั้นยังบัน บิดามารดาของท่านเปลี่ยนไปนับถือศาสนาคริสต์แล้ว และให้ท่านรับศีลล้างบาปเมื่ออายุได้ 15 ปี ได้รับศาสนนามว่า อันดรูว์ ต่อมาถูกส่งไปเรียนที่เซมินารีของคณะมิสซังต่างประเทศแห่งกรุงปารีสในมาเก๊าและประเทศฟิลิปปินส์ และได้รับศีลอนุกรมเป็นบาทหลวงที่เซี่ยงไฮ้ในปี ค.ศ. 1844 โดยมีมุขนายกฌ็อง-โฌแซ็ฟ-ฌ็อง-บาติสต์ แฟเรออล ผู้แทนพระสันตะปาปาประมุขมิสซังเกาหลีในขณะนั้น เป็นผู้โปรดศีล เมื่อบวชแล้วจึงเดินทางกลับเกาหลีเพื่อทำการประกาศข่าวดี แต่เกาหลีในสมัยนั้น (ราชวงศ์โชซ็อน) มีการเบียดเบียนคริสต์ศาสนิกชนอย่างหนัก คริสต์ศาสนิกชนคาทอลิกจำนวนมากถูกจับและตัดสินประหารชีวิต

neg:
เจียง ไคเชก
เจียงมีบุคคลิกที่ซุกซนโกรธง่ายและหัวรั้น ในวัย 3 ขวบ เขาได้ทดลองจวกตะเกียบแหย่ลงลำคอด้วยความอยากรู้อยากเห็นว่าตะเกียบจะลงไปได้ลึกเท่าไหร่ ซึ่งสุดท้ายมันก็ติดค้างและแม่ของเขาได้เรียกให้ผู้คนละแวกบ้านมาช่วยกันเอาตะเกียบออกด้วยความยากลำบาก

neg:
เจียง ไคเชก
เจียงรู้สึกตื่นเต้นและชื่นชมความกล้าหาญของนักปฏิวัติพวกนี้และคิดว่าเขาควรจะถือปืน หัดวางแผน เคลื่อนไหวทางการเมืองเหมือนนักปฏิวัติบ้าง เขาตัดทรงผมหางเปียแบบแมนจูทิ้งในที่สุด
ฤดูร้อนในช่วงปิดเทอมปีนั้นเอง เจียงก็กลับเจ้อเจียงมาเยี่ยมแม่ จากนั้นเดินทางไปเซี่ยงไฮ้ เขากับเฉินฉีเหม่ยรับหน้าที่ปล้นสถานที่ราชการ ช่วยเหลือชาวบ้านที่ถูกทางการกลั่นแกล้งรังแกและลอบสังหารเจ้าหน้าที่ในราชสำนักชิงอยู่หลายครั้ง จนชื่อของเขาก็เข้าไปอยู่ในบัญชีดำของกรมตำรวจ กิจกรรมปล้น-ฆ่าเป็นส่วนหนึ่งของสงครามจรยุทธ์และมันก็ทำให้สังคมแยกไม่ออกว่าใครเป็นพวกปฏิวัติ ใครเป็นพวกโจรนักเลง

neg:
เหอเชิน
หนิ่วฮู่ลู่ เหอเชิน (; 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1750 – 22 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1799) จากตระกูลหนิ่วฮู่ลู่ (鈕祜祿) ชื่อเดิมว่า ช่านเป่า (善保) เป็นขุนนางราชวงศ์ชิงซึ่งเป็นที่โปรดปรานของจักรพรรดิเฉียนหลง (乾隆帝) เป็นบุตรของนายทหารชาวแมนจู เสียมารดาตั้งแต่ยังเล็ก มารดาบุญธรรมเลี้ยงดูมาจนเติบใหญ่ ได้เข้าเรียนในสำนักของชนชั้นสูง ผลการเรียนดีเลิศ รอบรู้หลายภาษา ทั้งภาษาจีนกลาง, ภาษาแมนจู, ภาษามองโกเลีย, และภาษาทิเบต รับราชการตั้งแต่ ค.ศ. 1772 ในฐานะผู้เฝ้าประตูพระราชวังต้องห้าม ภายหลังก้าวหน้าในตำแหน่งจนใหญ่โต แต่มีชื่อว่าเป็นข้าราชการที่ทุจริตคดโกงมากที่สุดในประวัติศาสตร์ชาติจีน

neg:
อ้ายซินเจว๋หลัว ฮุ่ยเซิง
เจ้าหญิงฮุ่ยเซิงประสูติเมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2481 ณ เมืองซินจิง เมืองหลวงของประเทศแมนจู (ปัจจุบันคือเมืองฉางชุน มณฑลจี๋หลิน ประเทศจีน) เป็นพระธิดาพระองค์ใหญ่ของอ้ายซินเจว๋หลัว ผู่เจี๋ย กับซางะ ฮิโระ สุภาพสตรีชาวญี่ปุ่น และเป็นพระภาคิไนยในจักรพรรดิผู่อี๋ผู้ครองราชบัลลังก์แมนจูภายใต้การการควบคุมของจักรวรรดิญี่ปุ่นช่วงสงครามจีน–ญี่ปุ่นครั้งที่สอง (2480–2488) พระองค์ประทับอยู่ในประเทศแมนจูจนถึง พ.ศ. 2486 จึงย้ายไปประทับ ณ ประเทศญี่ปุ่นร่วมกับพระอัยกาและพระอัยยิกาฝ่ายพระชนนี ทรงเข้ารับการศึกษาจากโรงเรียนเอกชนต่าง ๆ ก่อนเข้าศึกษาที่โรงเรียนกะกุชูอิง ทั้งนี้ทรงสนพระทัยวรรณคดีจีนและญี่ปุ่น

neg:
จักรพรรดิเซี่ยจิงจง
จักรพรรดิเซี่ยจิงจงประสูติเมื่อ ค.ศ. 1003 (พ.ศ. 1546) ทรงพระนามเดิมว่า หลี่ หยวนเฮา เป็นบุตรชายของหัวหน้าเผ่าตันกุต หลี่ เต๋อหมิง ในช่วงทรงพระเยาว์นั้นทรงรักการศึกษา โดยทรงศึกษาทั้งภาษาทิเบตและภาษาจีน นอกจากนี้ยังทรงศึกษาทั้งเรื่องกฎหมาย, ตำราพิชัยสงคราม และศิลปะ

neg:
จักรพรรดิเฉียนหลง
สมเด็จพระจักรพรรดิเฉียนหลง (จักรพรรดิชิงเกาจง) ( "เฉียนหลง") จักรพรรดิองค์ที่ 6 ของราชวงศ์ชิง ประสูติเมื่อ ปี พ.ศ. 2254 (ค.ศ. 1711) เดิมมีพระนามว่าหงลี่ (ภาษาจีน : 弘曆) เป็นพระราชโอรสในจักรพรรดิยงเจิ้ง และเป็นพระราชนัดดาองค์โปรดของจักรพรรดิคังซี เพราะมีความเฉลียวฉลาดมาแต่ยังเด็ก จักรพรรดิเฉียนหลงขึ้นครองราชย์ในปี พ.ศ. 2278 (ค.ศ. 1735) ขณะมีพระชนมายุได้ 25 พรรษา ทรงพระนามว่า ชิงเกาจงฮ่องเต้ และใช้ชื่อศักราชว่า เฉียนหลง

neg:
เมืองแมนแดนสันติ
หง ซิ่วเฉฺวียน เริ่มออกหน้าต่อต้านรัฐบาลในพื้นที่กว่างซีเมื่อ ค.ศ. 1850 ต่อมา หง ซิ่วเฉฺวียน ประกาศตั้งประเทศใหม่ เรียกว่า "เมืองแมนแดนสันติ" ในวันที่ 11 เดือน 1 (ตรงกับวันที่ 11 มกราคม ค.ศ. 1851) อันเป็นวันคล้ายวันเกิดของตน โดยตั้งตนเป็นกษัตริย์แห่งประเทศดังกล่าว เรียกว่า "เจ้าฟ้า" (天王) เขาตั้งเฝิง ยฺหวินชาน เป็นที่ปรึกษาในการกบฏ และเป็นผู้บริหารเมืองแมนแดนสันติ แต่ไม่นาน เฝิง ยฺหวินชาน ก็เสียชีวิตใน ค.ศ. 1852

neg:
ก๊กเสง
ก๊กเสง หรือ กุยเสง มีชื่อในสำเนียงจีนกลางว่า กัวเซิ่ง () (เสียชีวิต ค.ศ. 189) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊ก ขันทีในยุคราชวงศ์ฮั่นตอนปลาย เป็นสมาชิกขันทีของคณะสิบขันที และเป็นขันทีที่มีอำนาจมากในรัชสมัยของพระเจ้าเลนเต้

neg:
หลวงชาติตระการโกศล (เจียม ลิมปิชาติ)
พลตำรวจเอก หลวงชาติตระการโกศล นามเดิม เจียม ลิมปิชาติ (ได้รับพระราชทานนามสกุลนี้เมื่อครั้งยังเป็นนักเรียนมหาดเล็กหลวง) เกิดเมื่อวันที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2445 ที่ตำบลท่าวัง อำเภอเมือง จังหวัดนครศรีธรรมราช เป็นบุตรคนโตของขุนสุมนสุขการ และนางสุมนสุขการ (จือ ลิมปิชาติ) มีน้องร่วมบิดามารดา 7 คน

neg:
สมเด็จอัครมหาธรรมโพธิศาล เจีย ซีม
สมเด็จอัครมหาพญาจักรี เจีย ซีม เป็นชาวกัมพูชาเชื้อสายจีน มีบรรพบุรุษอพยพมาจากเมืองแต้จิ๋ว (เฉาโจว) มณฑลกวางตุ้ง เกิดที่จังหวัดสวายเรียง ได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์ขุนนางชั้น "สมเด็จ" จากพระบาทสมเด็จพระนโรดม สีหนุ ในปี ค.ศ. 1993 พร้อมกับเฮง สัมริน และได้รับพระราชทานเลื่อนยศเป็นจอมพลแห่งกองทัพกัมพูชาจากพระบาทสมเด็จพระบรมนาถนโรดม สีหมุนี พร้อมกันกับฮุน เซนและเฮง สัมริน เมื่อปี ค.ศ. 2009

neg:
ปรีชา จันทร์โอชา
พลเอก ปรีชา จันทร์โอชา เกิดเมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2499 เป็นบุตรของ พันเอก ประพัฒน์ กับนางเข็มเพชร จันทร์โอชา มีชื่อเล่นว่า "ติ๊ก" สื่อมวลชนนิยมเรียกว่า "บิ๊กติ๊ก" เป็นน้องชายของพลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา นายกรัฐมนตรี และหัวหน้าคณะรักษาความสงบแห่งชาติ พลเอก ปรีชา จันทร์โอชา สมรส กับ นางผ่องพรรณ จันทร์โอชา มีบุตร ชื่อ ว่าที่ ร.ต.ปฏิพัทธ์ จันทร์โอชา นายทหารสังกัดกองทัพภาคที่ 3 โรงเรียนเตรียมทหารได้มอบรางวัลเกียรติยศจักรดาว ให้พลเอกปรีชา ในปี 2559 และ ในปี พ.ศ. 2560 องค์การสงเคราะห์ทหารผ่านศึกได้มอบ เหรียญเกียรติคุณชั้นที่ 1 ให้แก่ พลเอก ปรีชา

neg:
เจิง กั๋วฟาน
เจิง กั๋วฟาน (; 26 พฤศจิกายน ค.ศ. 1811 – 12 มีนาคม ค.ศ. 1872) ชื่อเกิดว่า เจิง จื่อเฉิง (曾子城) ชื่อรองว่า ปั๋วหาน (伯涵) และบรรดาศักดิ์ว่า อี้หย่งโหฺวขั้นหนึ่ง (一等毅勇侯) เป็นชาวจีนสมัยปลายราชวงศ์ชิง เป็นรัฐบุรุษ นายทหาร และปรัชญาเมธีลัทธิขงจื๊อ มีชื่อเสียงจากการจัดตั้งและวางระเบียบทัพเซียง (湘軍) ซึ่งช่วยกองทัพราชวงศ์ชิงในการปราบขบวนการเมืองแมนแดนสันติ (太平天國運動) และรื้อฟื้นความเป็นปึกแผ่นของราชวงศ์ เขายังมีส่วนในการวางรูปแบบการปฏิรูปถงจื้อ (同治中興) พร้อมด้วยคนสำคัญอีกสองคน คือ จั่ว จงถัง (左宗棠) และหลี่ หงจาง (李鴻章) เพื่อยับยั้งความล่มจมของราชวงศ์ นอกจากนี้ เขาเป็นที่รู้จักเพราะวิสัยทัศน์ทางยุทธศาสตร์ ความสามารถในการปกครอง และบุคลิกภาพอันสูงศักดิ์ตามหลักปฏิบัติขงจื๊อ แต่ก็มีความโหดร้ายรุนแรงต่อกบฏที่ปราบได้ เขายังเป็นตัวอย่างของผู้ซื่อสัตย์ภักดีในยุคสมัยอลหม่าน แต่ก็มีผู้มองเขาเป็นจุดเริ่มต้นของลัทธิขุนศึก

neg:
บูเช็กเทียน
ในปี ค.ศ. 688 พระนางบูเช็เทียนทรงยอมที่จะเสียแม่น้ำโล่ (อังกฤษ: Luo River; จีน: 洛水; พินอิน: Luò shuǐ; เป็นแม่น้ำที่ไหลผ่านเมืองลกเอี๋ยงในมณฑลเหอหนาน หรือที่เรียกว่าเป็นเมืองหลวงแห่งตะวันออก) พระนางบูเช็กเทียนทรงเรียกประชุมเชื้อพระวงศ์อาวุโสของราชวงศ์ถังซึ่งอยู๋ในตระกูลหลี่ในเมืองลั่วหยาง ทำให้เจ้าชายและเชื้อพระวงศ์เหล่านั้นต่างวิตกกังวลว่าจะเป็นแผนลวงในการลอบสังหารพวกตนเพื่อปกป้องพระราชบัลลังก์ของพระนาง พวกเขาจึงวางแผนต่อต้านพระนางบูเช็กเทียน อย่างไรก็ตามก่อนที่จะมีการวางแผนการทำรัฐประหารอย่างรัดกุมนั้น หลี่เจิน (อังกฤษ: Li Zhen; จีน: 李貞; พินอิน: Lǐ zhēn; ค.ศ. 627 - 12 ตุลาคม ค.ศ. 688) หรือเดิมคือ เจ้าชายจิ้งแห่งเยว่ หรือ เยว่จิ้งหวัง (อังกฤษ: Prince Jing of Yue; จีน: 越敬王; พินอิน: Yuè jìng wáng) และบุตรชายของเขา หลี่ชง (อังกฤษ: Li Chong; จีน: 李沖; พินอิน: Lǐ chōng; เสียชีวิต 22 กันยายน ค.ศ. 688) หรือเดิมคือ เจ้าชายแห่งหลังเซี่ย (อังกฤษ: Prince of Langye; จีน: 琅邪王; พินอิน: Láng xié wáng) ได้ลุกขึ้นมาต่อต้านเสียก่อน โดยใช้ฐานอยู่ในบริเวณยู่โจว (อังกฤษ: Yu Prefecture; จีน:豫州; พินอิน: Yùzhōu, ในปัจจุบันคือเมืองจู้หม่าเตี้ยน (อังกฤษ: Zhumadian; จีน: 驻马店; พินอิน: Zhùmǎdiàn) ในมณฑลเหอหนาน) และบริเวณโบว๋โจว (อังกฤษ: Bo Prefecture; จีน: 博州; พินอิน: Bó zhōu, ในปัจจุบันคือ iaocheng, มณฑลซานตง) ในขณะที่เจ้าชายราชวงศ์ถังคนอื่น ๆ ยังไม่พร้อม ทำให้หลี่เจินและหลี่ชงถูกกองกำลังของพระนางบูเช็กเทียนและกองกำลังพื้นเมืองโจมตีได้โดยสำเร็จอย่างรวดเร็ว พระนางบูเช็กเทียนจึงใช้โอกาสนี้จับกุมหลานชายของสมเด็จพระจักรพรรดิเกาจง หลี่หยวนเจีย (อังกฤษ: Li Yuanjia; จีน: 李元嘉; พินอิน: Lǐ yuánjiā) หรือเจ้าชายแห่งฮั่น และหลี่หลิงกุ้ย (อังกฤษ: Li Lingkui; จีน: 李靈夔; พินอิน: Lǐ líng kuí) หรือเจ้าชายแห่งหลู และเจ้าชายฉางเล่อ รวมถึงเชื้อพระวงศ์คนอื่น ๆ ในราชวงศ์ถังผู้สืบเชื้อสายตระกูลหลี่ได้ถูกบังคับให้ทำอัตนิบากกรรมไปทั้งสิ้น แม้แต่เซียวส่าวพระสวามีของเจ้าหญิงไท่ผิงซึ่งมีส่วนเกี่ยวข้องด้วยก็ถูกทรมานด้วยการอดอาหารและเสียชีวิตในที่สุด ต่อมาอีกหลายปีก็ยังมีแรงจูงใจทางการเมืองที่ทำให้เกิดการสังหารเหล่าสมาชิกเชื้อพระวงศ์ตระกูลหลี่อยู่อย่างต่อเนื่อง

neg:
เจียง ไคเชก
เดือนพฤศจิกายน เฉิน ฉีเหม่ยใช้กองกำลังอาวุธบุกยึดเซี่ยงไฮ้ เฉินขึ้นมาเป็นจอมพลคุมเซี่ยงไฮ้ได้ เฉินสนิทกับเจียงมาก แต่แทนที่เขาจะแต่งตั้งเจียงเป็นเสนาธิการทหาร เขากลับยกตำแหน่งนี้ให้แก่นักเรียนแลกเปลี่ยนทหารคนอื่นที่สุขุมเยือกเย็นกว่าเจียง ขณะนั้น เฉินเอือมระอากับนิสัยเลวของเจียงเต็มที เจียงทั้งขี้เหล้า เสเพล เจ้าอารมณ์ กระนั้นก็ตามเฉินก็ยังมองว่าเจียงก็ยังมีข้อดีในตัว เขาเป็นคนเก่ง เป็นบุคคลากรที่ควรถนอมไว้ เฉินจึงให้เขาเป็นหัวหน้าหน่วยกล้าตาย พาทหารหมู่หนึ่งบุกเข้าไปช่วยนักปฏิวัติที่ถูกปิดล้อมอยู่ในเมืองหังโจวและเจียงก็ทำสำเร็จ เขากลายเป็นวีรบุรุษในท่ามกลางกองทัพนักปฏิวัติ และเฉินได้แต่งตั้งให้เขาเป็นผู้พันคุมกองร้อยทหารในเจียงซู

neg:
ซูเจียหวงกุ้ยเฟย์
พระมเหสีซูเจีย หรือ ซูเจียหวงกุ้ยเฟย ทรงเป็นพระมเหสีในพระจักรพรรดิเฉียนหลง ประสูติเมื่อปีค.ศ.1713 ในตระกูลจิน(สกุลคิม)ของชาวโชซอน(เกาหลี)และภายหลังได้เปลี่ยนเป็นชาวแมนจู โดยทรงเป็นธิดาของจินซานเป่า ทรงถวายองค์กับพระจักรพรรดิเฉียนหลงและได้เป็นพระสนมขั้นกุ้ยเหริน และในปีค.ศ.1737 จึงได้รับพระยศเป็นพระชายาเจีย (เจียผิน) ทรงประสูติองค์ชายสี่คือ หลู่ว์ตวนชินอ๋อง หย่งเฉิงในปีค.ศ.1739 จนในปีค.ศ.1741จึงได้รับพระยศเป็นพระอัครชายาเจีย (เจียเฟย) และประสูติองค์ชายแปด อี๋เซิ่นชินอ๋อง หย่งเสวียน ในปีค.ศ.1746 สามปีต่อมาคือค.ศ.1748 ก็ได้รับพระยศเป็นพระราชเทวีเจีย (เจียกุ้ยเฟย) และประสูติองค์ชายเก้าในปีเดียวกัน และในปีค.ศ.1752 ก็ทรงประสูติพระโอรสอีกองค์คือองค์ชายสิบเอ็ด เฉิงเจ๋อชินอ๋อง หย่งซิง พระนางทรงสิ้นพระชนม์ในปีค.ศ.1755 พระชนม์ 42 ชันษา สมเด็จพระพันปีหลวงฉงชิ่งจึงทรงอวยพระยศพระนางหลังสิ้นพระชนม์ขึ้นเป็นพระมเหสีซูเจีย (ซูเจียหวงกุ้ยเฟย)

neg:
หยาง จื่อฉยง
ตัน ซรี มิเชล โหย่ว ชูเค็ง (Michelle Yeoh Choo-Kheng; เกิด: 6 สิงหาคม พ.ศ. 2505) หรือชื่อสำเนียงจีนกลางว่า หยาง จื่อฉยง () หรือ มิเชล โหย่ว (Michelle Yeoh) เป็นนักแสดงชาวมาเลเซีย ที่มีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักในระดับ นานาชาติ

neg:
เจียง ไคเชก
หลังจากนั้นเจียงได้เข้าเรียนต่อในสถาบันการทหารกองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่นที่ได้จัดเอาไว้ให้เหล่านักเรียนทุนแลกจากจีนที่มาศึกษา เจียงได้ถูกคัดเลือกเข้ากองพลที่ 13 แห่งหน่วยเหล่าปืนใหญ่ทะคะดะ ในขณะที่เรียนปืนใหญ่นั้นแม้เพื่อนร่วมชั้นชาวญี่ปุ่นจะดูถูกและกลั่นแกล้งเจียงและนักเรียนจากจีน แต่เจียงกลับอดทนและมุ่งมั่นไม่สนใจการดูถูกใดๆ เจียงฝึกฝนล้างห้องน้ำ อาบน้ำให้ม้าและอยู่ในสนามรบที่มีอาหารเพียงน้อยนิดทั้งหมดสร้างความประทับใจให้แก่ครูฝึกทหารชาวญี่ปุ่นได้อย่างต่อเนื่อง
ระหว่างที่เรียนที่ญี่ปุ่นนี้เองเจียงได้ข่าวการเคลื่อนไหวของดร. ซุน ยัตเซ็น ผู้ซึ่งต้องลี้ภัยหนีการตามล่ามาอยู่ญี่ปุ่นเนื่องจากเป็นผู้นำในขบวนการปฏิวัติเพื่อล้มล้างราชวงศ์ชิงหรือ "ถงเหมิงฮุ่ย" เจียงยังได้พบกับเฉิน ฉี่เหม่ยที่เป็นชาวเจ้อเจียงเหมือนกัน เฉินฉี่เหม่ยได้ช่วยสอนด้านลัทธิการเมืองให้กับเจียง เขาเปรียบเสมือนเป็นครูที่ดีและต่อมาได้กลายมาเป็นสหายคนสนิทของเจียง ด้วยความเลื่อมใสศรัทธาในคำปราศรัยของดร.ซุนที่จะปฏิวัติเพื่อล้มล้างการปกครองของราชวงศ์ชิงและก่อตั้งสาธารณรัฐ ปีเดียวกันนั้นเฉิน ฉี่เหม่ยได้พาเจียงเข้าร่วมขบวนการถงเหมิงฮุ่ย

neg:
เจียง ไคเชก
ในปี ค.ศ. 1916 นักฆ่าของยฺเหวียน ชื่อไข่ได้ลักลอบเข้ามาในกองบัญชาการของฝ่ายปฏิวัติและยิงเฉิน ฉี่เหม่ยตาย การตายของเฉิน ฉี่เหม่ย สร้างความเศร้าโศกเสียใจแก่เจียง ไคเชกเป็นอย่างยิ่ง เฉินเป็นทั้งเพื่อนรัก เจ้านาย ผู้มีพระคุณและพี่น้องร่วมสาบานของเจียง ขณะนั้นเจียงอายุ 30 เขาสุขุมเยือกเย็นมากยิ่งขึ้นความตายของเฉินทำให้เจียงยิ่งตระหนักถึงการใช้ชีวิตอย่างมีสาระและไม่เที่ยวเตร็ดเตร่แบบเมื่อก่อนอีก

neg:
บูเช็กเทียน
พระนางบูเช็กเทียนประสูติในปีที่ 7 แห่งรัชสมัยของสมเด็จพระจักรพรรดิถังเกาจู่ โดยปีนั้นเป็นปีที่เกิดสุริยุปราคาเต็มดวง (total eclipse of the Sun) ซึ่งสามารถมองเห็นได้ในประเทศจีน บิดาของพระนางคือ อู่ ซึ่อฮั่ว (อังกฤษ: Wu Shihuo; จีนตัวย่อ: 武士彟; จีนตัวเต็ม: 武士彠; พินอิน: "Wǔ Shìhuò; "559-635 CE) มีอาชีพเกี่ยวกับการค้าไม้ ซึ่งเป็นเพียงพ่อค้าสามัญชนธรรมดาที่มีฐานะคนหนึ่ง ส่วนมารดาของพระนางนั้นมาจากตระกูลหยางซึ่งเป็นตระกูลที่มีอำนาจมากในสมัยนั้น ในช่วงปีสุดท้ายของรัชสมัยสมเด็จพระจักรพรรดิสุยหยาง หลี่หยวน (อังกฤษ: Li Yuan; จีน: 李淵)  ผู้มีตำแหน่งแม่ทัพขุนนางในราชวงศ์สุย ซึ่งภายหลังกลายเป็นจักรพรรดิถังเกาจู่แห่งราชวงศ์ถังได้เข้าพักอาศัยอยู่ในบ้านของตระกูลอู่ (หรือบู) หลายครั้งจนมีความสนิทสนมกับครอบครัวนี้ หลังจากหลี่หยวนล้มล้างอำนาจของจักรพรรดิสุยหยางได้แล้ว เขาได้ตอบแทนครอบครัวอู่ด้วยเงินทอง เมล็ดพันธุ์พืช ที่ดิน และแพรพรรณเนื้อดีต่าง ๆ เป็นอันมาก และเมื่อสถาปนาราชวงศ์ถังสำเร็จ อู่ซี่อฮั่วได้รับตำแหน่งเสนาบดีอาวุโสและตำแหน่งผู้ครองเมืองหยางโจว ลี่โจว และจิงโจว (อังกฤษ: Jingzhou;จีน: 荊州) ปัจจุบันคือ เขตเจียงหลิง (อังกฤษ: Jiangling County; จีน: 江陵县) ในมณฑลหูเป่ย์ ต่อมาสมเด็จพระจักรพรรดิเกาจู่ได้สละราชสมบัติ พระราชโอรสของพระองค์ คือ เจ้าชายหลี่ซื่อหมิน (อังกฤษ: Li Shi Min; จีน: 李世民; พินอิน: Lǐ shì min) จึงขึ้นครองราชย์ต่อเป็นสมเด็จพระจักรพรรดิถังไท่จงนั่นเอง

neg:
เปาบุ้นจิ้น
เปา เจิ่ง ในภาษาจีนมาตรฐาน หรือ เปาจิ้น ในภาษาจีนฮกเกี้ยน (; 11 เมษายน ค.ศ. 999 — 20 พฤษภาคม ค.ศ. 1062) วรรณกรรมเรียก เปา เหวินเจิ่ง ในภาษาจีนมาตรฐาน หรือ เปาบุ้นจิ้น ในภาษาจีนฮกเกี้ยน (包文拯) เป็นข้าราชการชาวจีนในรัชสมัยจักรพรรดิเหรินจงแห่งราชวงศ์ซ่งของจักรวรรดิจีน ตลอดเวลา 25 ปีที่รับราชการนั้น เปา เจิ่ง แสดงออกซึ่งความซื่อสัตย์สุจริตและเป็นกลางอย่างเสมอหน้า ในระหว่าง ค.ศ. 1057 ถึง 1058 เขาได้เป็นผู้ว่าการนครไคเฟิง เมืองหลวงของราชวงศ์ซ่ง และได้ริเริ่มการเปลี่ยนแปลงหลายประการในระบบราชการเพื่ออำนวยความสะดวกให้แก่ปวงชนผู้เดือดร้อน ทำให้เขาได้รับยกย่องจนกลายเป็นตำนาน ในช่วงชีวิตราชการของเขา เขายังได้รับฉายาว่า เปาชิงเทียน (包青天; "เปาผู้ทำให้ฟ้ากระจ่าง") เพราะได้ช่วยเหลือคนธรรมดาสามัญให้รอดพ้นจากการฉ้อราษฎร์บังหลวง

neg:
อู๋ ฉีหลง
อู๋ ฉีหลง หรือ นิกกี้ วู (; ชื่อภาษาอังกฤษ: Nicholas "Nicky" Wu, Wu qilong) เป็นนักร้องและนักแสดงที่มีชื่อเสียงจากเรื่อง ปู้ปู้จิงซิน ในบทหย่งเจิ้งฮ่องเต้ เกิดเมื่อวันที่ 31 ตุลาคม พ.ศ. 2513 หรือ ค.ศ. 1970 ชีวิตในวัยรุ่นของเขาต้องรับภาระเป็นหัวหน้าครอบครัวแทนพ่อของเขา เนื่องจากว่าพ่อของเขากำลังหนีหนี้อยู่ และในช่วงอายุ 18 ปีนี่เอง ทำให้เขาเข้าสู่วงการบันเทิงในฐานะสมาชิกวง เสียวหู่ตุ้ย พร้อมทั้งโด่งดังร่วมกับซูโหย่วเผิง ซึ่งเขากับซูโหย่วเผิงนั้น ได้เป็นจตุรเทพไต้หวันร่วมกันอีกด้วย