query: การ์ตูนญี่ปุ่นแนวโชโจะ คืออะไร?

pos:
โจะเซ
การ์ตูนแนวโจะเซส่วนใหญ่จะเกี่ยวกับชีวิตประจำวันของผู้ใหญ่เพศหญิงในญี่ปุ่น แต่ก็มีบ้างเรื่องที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับนักเรียนมัธยม สไตล์การวาดภาพคล้ายกับการ์ตูนแนวโชโจะ แต่ตาไม่หวานและเป็นประกายเท่า และภาพโดยรวมดูเหมือนจริงมากขึ้น การ์ตูนโจะเซจะเล่าเรื่องและมีมุมมองของความรักอย่างสมจริงสมจริงและบางครั้งก็มีเซ็กส์เป็นองค์ประกอบของเรื่อง ผิดกับความรักในการ์ตูนโชโจะซึ่งมักเป็นความรักในอุดมคติในวัยเรียน การ์ตูนโจะเซอีกกลุ่มหนึ่งมีเนื้อหาเกี่ยวกับความรักระหว่างผู้ชายกับผู้ชาย คล้าย ๆ กับการ์ตูนแนวยาโออิ โดยการ์ตูนเหล่านั้นจะมีเนื้อหาสมจริงสมจังกว่าโดยเน้นเรื่องความเป็นจริงในชีวิตเป็นหลัก

pos:
โชโจะ
โชโจะ () เป็นคำภาษาญี่ปุ่นแปลตรงตัวว่า "สาวน้อย" นอกประเทศญี่ปุ่น คำนี้ใช้เรียกการ์ตูนญี่ปุ่นที่มีเด็กวัยรุ่นหญิงเป็นกลุ่มเป้าหมายหลัก

neg:
ฝากใจไปถึงเธอ
ในปี 2008 ได้รับรางวัล การ์ตูนญี่ปุ่นแนวโชโจะยอดเยี่ยมประจำปีครั้งที่ 32 ใน Kodansha Manga Award
และยังถูกเสนอชื่อสำหรับ ในปี 2551, คิมิ นิ โทโดเกะ ได้ถูกนำมาฉายทางญี่ปุ่นในเดือน ตุลาคม 2552 โดยมี Production I.G เป็นผู้ผลิต
ภาคสองของอนิเมะได้ประกาศในนิตยสาร Betsuma Magazine และตอนนี้กำลังออกอากาศภายในประเทศญี่ปุ่นเมื่อเดือน มกราคม 2554 และสำหรับภาคคนแสดงได้เปิดตัวในปี 2553 นำแสดงโดย Mikako Tabe และ Haruma Miura

neg:
เมะกะมุซุเมะ
เมกะโชโจะ () หรือเมกะเกิร์ล เป็นตัวละครการ์ตูนญี่ปุ่นรูปแบบหนึ่ง บ้างก็เรียกว่าเฮย์กิมุสุเมะ () หรือเมกะมุสุเมะ () ซึ่งมีที่มาจากผลงานของฟุมิคาเนะ ชิมาดะ เมกะโชโจะนั้นมักมีลักษณะเป็นเด็กหญิงในชุดคอสเพลย์หรือแอนดรอยด์ที่มีลักษณะคล้ายคลึงกับพาหนะอาวุธแบบต่างๆ

neg:
Comic LO
Comic LO หรือ คอมมิกส์ แอล โอ () เป็น นิตยสาร การ์ตูนอีโรติกเฮ็นไตของประเทศญี่ปุ่น ที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับ โลลิคอน หรือ ผู้หญิงที่ดูเป็นวัยรุ่น พิมพ์โดย บริษัท อาคาเนะ ตั้งแต่ ตุลาคม พ.ศ.2545 แต่พิมพ์อย่างจริงจังเมื่อเดือน พฤษภาคมพ.ศ.2547 ปัจจุบันยังตีพิมพ์อยู่ เป็นนิตยสารรายเดือน ซึ่งคำว่า "LO" นั้นมาจาก โลลิคอน นั่นเอง

neg:
ซี.เอ็ม.บี. พิพิธภัณฑ์พิศวง
C.M.B. พิพิธภัณฑ์พิศวง () () เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นแนวโชเน็น ผลงานของโมโตฮิโร่ คาโต้ ปัจจุบันผู้ได้รับลิขสิทธิ์ตีพิมพ์เผยแพร่ในประเทศไทย คือสำนักพิมพ์วิบูลย์กิจ เนื้อหาเกี่ยวกับการผจญภัยของตัวเอก ซากากิ ชินระ เด็กผู้ชายที่มีความรอบรู้เกินวัย และเป็นผู้เก็บรักษาแหวนอันเป็นเครื่องหมายแห่งผู้ทรงภูมิปัญญาไว้กับตน เนื้อหาการผจญภัยเป็นเรื่องราวคละกันไปมีทั้งเรื่องของธรรมชาติวิทยา, โบราณคดี, ธรณีวิทยา, ประวัติศาสตร์, ศาสนาวัฒนธรรม และวิทยาศาสตร์ แตกต่างกันไปในแต่ละตอน เนื่องจากแนวคิดหลักในการเดินเรื่องเป็นเรื่องเกี่ยวกับพิพิธภัณฑ์

neg:
ยะโอะอิ
ยะโอะอิ () เป็นคำศัพท์ที่มีต้นกำเนิดมาจากญี่ปุ่น ใช้ในวงการนิยายและการ์ตูน เริ่มแรกเดิมทีคำนี้ หมายถึง ประเภทหนึ่งของงานโดจินชิซึ่งเป็นผลงานล้อเลียนมังงะหรืออนิเมะที่กำลังเป็นที่นิยมในขณะนั้น แต่ปัจจุบันความหมายได้เปลี่ยนไป กลายเป็นลักษณะความสัมพันธ์แบบรักร่วมเพศเชิงอีโรติกหรือโรแมนติกระหว่างชายกับชาย ซึ่งอยู่ในรูปแบบของมังงะ อนิเมะ เกม นิยาย และโดจินชิ

neg:
รายชื่อตอนในยอดนักสืบจิ๋วโคนัน (มังงะ)
ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน เป็นมังงะ แนวโชเน็น ที่แต่งโดย โกโช อาโอยาม่า ตั้งแต่ พ.ศ. 2537 จนถึงปัจจุบัน โดยลงพิมพ์ในนิตยสารโชเน็นซันเดย์ของสำนักพิมพ์โชงะกุกัง ปัจจุบัน มีการจัดพิมพ์ไป (ณ วันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2561) ถึงตอนที่ 1017 และ ปัจจุบัน ยอดนักสืบจิ๋วโคนันมีจำนวนตอนมากมาย มีจัดพิมพ์ไปทั้งสิ้น (1 สิงหาคม 2561) 94 เล่ม (1003 ตอน) ในประเทศญี่ปุ่น

neg:
โชะตะคอน
โชะตะคอน หมายความว่า ความหลงใหลใน "หนุ่มน้อย" หรือบุคคลที่มีความหลงใหลเช่นนั้น ตรงกันข้ามกับโลลิคอน (lolicon) ซึ่งว่าด้วย "สาวน้อย" อนึ่ง คำโชะตะคอนนี้ ภายนอกประเทศญี่ปุ่นยังใช้เรียกมังงะหรืออนิเมะซึ่งแสดงภาพตัวละครผู้ชายในวัยหนุ่มหรือก่อนเป็นหนุ่มไปในอิริยาบถเร้ากำหนัดหรือเชิงสังวาส ทั้งยังใช้หมายถึงตัวละครชายที่พ้นวัยหนุ่มแล้วแต่ยังมีรูปโฉมเยาว์วัยเหมือนหนุ่มอยู่ด้วย ในหมู่ผู้นิยมวัฒนธรรมญี่ปุ่น ทั้งที่เป็นชาวญี่ปุ่นเองและชาวประเทศอื่นนั้น งานประเภทโชะตะคอนมีทั้งที่เร้ากำหนัดเพียงเล็กน้อย ที่ชวนรักใคร่ ที่ไม่เกี่ยวเนื่องกับกิจกรรมทางเพศโดยสิ้นเชิง ไปจนถึงที่แสดงความลามกอนาจารอย่างแจ้งชัด

neg:
เปลวฟ้าผ่าปฐพี
เปลวฟ้าผ่าปฐพี () เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น แนวโชเน็น เรื่องและภาพโดย โนบุยูกิ อันไซ ลิขสิทธิ์ในประเทศญี่ปุ่นโดยสำนักพิมพ์โชงะกุกังโตเกียวจำกัด ตีพิมพ์ในนิตยสารโชเน็นซันเดย์ ตั้งแต่ ปี พ.ศ. 2538 ถึง พ.ศ. 2545 ฉบับรวมเล่มมีทั้งหมด 33 เล่ม เปลวฟ้าผ่าปฐพีฉบับการ์ตูนมังงะ ถูกตีพิมพ์ในรูปแบบภาษาอื่น ๆ อีกหลายภาษา เช่นภาษาอังกฤษในแถบทวีปอเมริกาเหนือและภาษาไทย ระหว่างที่ตีพิมพ์ได้ถูกสร้างเป็นแอนิเมชัน โดยสตูดิโอปิเอโร ออกอากาศทางสถานีฟูจิทีวี ต่อมาถูกนำเอาเค้าโครงเรื่องทั้งหมด สร้างเป็นเกมบอยแอดวานซ์ และเพลย์สเตชัน 2 สำหรับผู้เล่นที่มีอายุตั้งแต่ 12 ปีขึ้นไป

neg:
สตาร์ไดรเวอร์: ทาคุโตะผู้เจิดจรัส
สตาร์ไดรเวอร์: ทาคุโตะผู้เจิดจรัส () () เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นแนวหุ่นยนต์, แอคชั่น, ไซไฟ เป็นออริจินอลแอนิเมชั่น ผลิตและแต่งเรื่องโดยสตูดิโอ BONES เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับ สึนาชิ ทาคุโตะ เด็กหนุ่มผู้เดินทางมาเรียน ม.ปลาย ที่เกาะกางเขนใต้ แล้วได้พบกับสมาพันธ์คิราโบชิที่หวังจะนำไซบอดี้ อาวุธโบราณในยุคอดีต ที่ใช้ได้แค่ในซีโร่ไทม์ออกสู่โลกภายนอก ทำให้ทาคุโตะต้องต่อสู้ในนาม หนุ่มรูปงามแห่งทางช้างเผือก ร่วมไปกับ ทาวเบิร์น ไซบอดี้ประจำตัว

neg:
ซังโชเมะโนะยูฮิ
ซังโชเมะโนะยูฮิ () เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น เรื่องและภาพโดยเรียวเฮ ไซงัง โดยในปี พ.ศ. 2552 ได้ออกเผยแพร่ตีพิมพ์ถึง 56 เล่ม

neg:
ซามูไรทรูปเปอร์
ซามูไรทรูปเปอร์ เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับเด็กหนุ่มทั้ง 5 ต่างที่มาและต่างจิตใจ ผู้สวมชุดเกราะ "โยโร่ยเกียร์" เกราะเกียร์ในตำนานที่ผนึกด้วยลูกแก้วแห่งคุณธรรมทั้งห้าแห่งจิตใจของมนุษย์ ต่อสู้กับจอมปีศาจอาราโกและเหล่าปีศาจร้าย เพื่อปกป้องโลกมนุษย์ ซึ่งเป็น 1 ในผลงานที่ได้รับอิทธิพลมาจากเซนต์เซย่า อีกทั้งยังออกอากาศในเวลาไล่เลี่ยกัน ทำให้ ซามูไรทรูปเปอร์ ได้รับความนิยมเป็นอย่างสูงในสมัยนั้น ตัวละครในเรื่องได้แรงบันดาลใจจากยุคสงครามญี่ปุ่น ในสมัยเอโดะเป็นเรื่องราวเกี่ยวกับประวัติศาสตร์ญี่ปุ่นในยุคของโอดะ โนบุนากะ ขุนพลนักรบผู้เป็นตำนานแห่งประวัติศาสตร์ญี่ปุ่นพร้อมด้วยเหล่านักรบซามูไรทั้ง 4 คือซานาดะ ยูคิมูระ ดาเตะ มาซามุเนะ โทโยโทมิ ฮิเดโยชิ และ โมริ โมโตนาริ

neg:
ซามูไร
แต่อย่างไรก็ตาม ยังมีการ์ตูนญี่ปุ่นอีกหลายเรื่องที่ตัวละครหลักมีลักษณะต่างๆ เช่น การดำรงชีวิต การฝึกฝน และการต่อสู้คล้ายกับซามูไร โดยที่ตัวเรื่องหลักก็ไม่ได้ยึดติดอยู่กับเรื่องราวในประวัติศาสตร์สมัยซามูไรเหมือนสองเรื่องข้างต้น เนื้อเรื่องที่ประกอบไปด้วยตัวละครประเภทนี้มักจะดำเนินเรื่องในบริบทเวลาปัจจุบันหรือไม่ก็อนาคต ตัวอย่างที่รู้จักกันดีน่าจะเป็นโกะเอะมง อิชิกะวะ รุ่นที่ 13 จากเรื่อง "ลูแปง III" (การ์ตูนชุดที่สร้างออกมาทั้งในรูปแบบของหนังสือการ์ตูน ภาพยนตร์การ์ตูนทางโทรทัศน์ และภาพยนตร์) และมะโกะโตะ อะโอะยะมะ จากการ์ตูนแนวโรแมนติกคอมเมดีเรื่อง "เลิฟฮินะ (บ้านพักอลเวง) " เป็นต้น

neg:
ชมรมรัก คลับมหาสนุก
ชมรมรัก คลับมหาสนุก (; ) เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นแนวโชโจะ เรื่องและภาพโดยบิสโก ฮาโตริ ลงตีพิมพ์ในนิตยสาร LaLa ของสำนักพิมพ์ฮาคุเซนฉะ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2545 ต่อมาได้รับการสร้างเป็นดราม่าซีดี ในปี พ.ศ. 2546-2548 (ไม่ได้ออกวางขายทั่วไป) และสร้างเป็นอะนิเมะ ในปี พ.ศ. 2549 ความยาวทั้งหมด 26 ตอนจบ นอกจากนี้ยังถูกดัดแปลงเป็นเกมสำหรับเครื่องเพลย์สเตชัน 2 และนินเทนโดดีเอส รวมถึงดัดแปลงเป็นซีรีส์และภาพยนตร์ในชื่อเรื่องว่า "Ouran High School Host Club" ด้วย

neg:
เคโรโระ ขบวนการอ๊บอ๊บป่วนโลก
เคโรโระ ขบวนการอ๊บอ๊บป่วนโลก () () เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นแนวโชเน็น เขียนโดย มิเนะ โยชิซากิ (Mine Yoshizaki)

neg:
โชเน็ง
การ์ตูนญี่ปุ่นแนวโชเน็งส่วนใหญ่เป็นเรื่องของการต่อสู้ (ไม่ว่าจะเป็นการรบราฆ่าฟันหรือการต่อสู้ในสนามกีฬา) และมักมีการแทรกมุขตลกเพื่อไม่ให้เรื่องหนักเกินไป ตัวละครหลักโดยมากเป็นผู้ชาย และมิตรภาพระหว่างตัวละครชายมักเป็นจุดสำคัญของเรื่อง ตัวละครหญิงในเรื่องส่วนมากจะมีหน้าตาและรูปร่างสวยงามเกินความเป็นจริง สไตล์ในการวาดภาพของการ์ตูนแนวโชเน็งจะไม่หวานแหววและละเอียดอ่อนเหมือนกับการ์ตูนแนวโชโจ

neg:
คินดะอิจิ กับคดีฆาตกรรมปริศนา
คินดะอิจิ กับคดีฆาตกรรมปริศนา () เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น แนวสืบสวนสอบสวน เรื่องโดย โยซาบุโร่ คานาริ และเซย์มารุ อามางิ ภาพโดย ฟุมิยะ ซาโต้ ตีพิมพ์ในประเทศญี่ปุ่นโดยสำนักพิมพ์โคดันฉะ ตีพิมพ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์วิบูลย์กิจ แปลโดยยูตะ, บี, ชิริว และกาญจนี ต่อมาถูกนำมาสร้างเป็นแอนิเมชันโดยโตเอแอนิเมชัน ในปีพ.ศ. 2540 - 2543 และกลับมาออกอากาศใหม่อีกครั้งในภาครีเทิร์น ในปี พ.ศ. 2557 - ปัจจุบัน

neg:
โดจินชิ
บางครั้งการ์ตูนโป๊ที่เป็นลายเส้นแบบการ์ตูนญี่ปุ่นอาจถูกเรียกรวม ๆ ว่าโดจินชิ เพื่อเลี่ยงการกล่าวถึงโดยตรง แม้ว่าโดจินชิไม่จำเป็นต้องมีฉากลามกอนาจารเสมอไปก็ตาม บางครั้งโดจินชิยังอาจหมายความเฉพาะเจาะจงถึงการ์ตูนยะโอะอิ (ชายรักชาย) หรือการ์ตูนยุริ (หญิงรักหญิง)

neg:
คอบร้า เห่าไฟสายฟ้า
คอบร้า เห่าไฟสายฟ้า ( ; ) เป็นการ์ตูนไซไฟ ผลงานของ บูอิจิ เทราซาวะ ซึ่งมีทั้งภาพยนตร์การ์ตูนและการ์ตูนทีวี เรื่องราวของคอบร้าสลัดอวกาศที่มีแขนซ้ายเป็นปืนไซโคกัน (Psycho-gun) ซึ่งเป็นปืนเลเซอร์ที่สามารถควบคุมทิศทางลำแสงของปืนได้ด้วยพลังจิต ที่มีคอบร้าใช้เพียงคนเดียวในจักรวาล และใช้พลังงานจากร่างกายมาเป็นกระสุนของปืนไซโคกัน คอบร้าที่มีร่างกายแข็งแกร่งมากกว่าคนปกติทั่วไปมาแต่กำเนิด มีพละกำลังและความอึดมหาศาล ทำให้ปืนไซโคกัน จึงดูเหมือนยิงได้ไม่มีวันหมด

neg:
โกโฮดรัก
Lawful Drug () เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นวาดโดยแคลมป์ เรื่องนี้เป็นเรื่องของราวของผู้ชาย 2 คน โดยตอนแรกนั้นคุโด้ คาซาฮายะได้ล้มลงกลางหิมะ และถูกช่วยเหลือโดยฮิมูระ ริคุโอ
และทั้งคู่ก็มาพักที่ร้านยาแห่งหนึ่งโดยมีคะเคย์เป็นเจ้าของร้าน โดยทั้งคู่จะต้องทำงานที่ร้านเป็นการตอบแทน แต่คาซาฮายะ
และริคุโอนั้นก็ได้ทำงานพิเศษแปลกๆเบคะเคย์อีกอย่าง ให้ไปตามหาของเอย ตามหาคนเอย ซึ่งแต่ละอย่างอันตรายทั้งนั้น

neg:
หุ่นรบฮิคาเรี่ยน
หุ่นรบฮิคาเรี่ยน หรือ โชวโทกคิวฮิคาเรี่ยน ( ; ) เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นที่เป็นรูปแบบ หุ่นยนต์แปลงร่าง ที่มีลักษณะเป็นแบบหัวรถจักรรถไฟ ความเร็วสูง ( รูปแบบรถไฟชินคันเซ็นที่มีชื่อเสียงในญี่ปุ่น "Bullet trains") ซึ่งการ์ตูนเรื่องนี้โดย ทางช่อง 9 อสมท. ได้นำมาฉายในเมืองไทย ในรายการ ช่อง 9 การ์ตูน ในเดือน มิถุนายน ถึงเดือน ตุลาคม พ.ศ. 2543 ประมาณช่วง 9.30น. ถึง 10.30 น. เสาร์ - อาทิตย์ เป็นประดิษฐกรรมการ์ตูนที่มีเรื่องเป็นแบบHeroes ที่ทำงานหนักอยู่บนรางวิ่งด้วยความเร็วสูงทุกวัน และมีเหล่าร้ายจากต่างดาวมาบุอาละวาดในรูปแบบหัวรถจักรสีดำ โดยในฉากจะเป็นแบบฐานทัพ,อู่โรงรถจักรและระบบของรถไฟในญี่ปุ่นได้อย่างชัดเจน ซึ่งการ์ตูนเรื่องนี้เป็นลิขสิทธิ์ของ Tokyo Kids TV TOKYO 1998 - 1999

neg:
โมเอะ
ที่มาของคำว่า "โมเอะ" ไม่แน่ชัด บางที่กล่าวว่ามาจากชื่อตัวละครในการ์ตูนญี่ปุ่น (เช่น โทโมเอะ โฮตารุ จากเรื่อง "เซเลอร์มูน" หรือ ซางิซาวะ โมเอะ จากเรื่อง "Kyoryu Wakusei") ในขณะที่บางแห่งกล่าวว่า เกิดจากการเล่นคำจากคำว่า "โมเอรุ" () ที่แปลว่า "เผาไหม้" กล่าวคือตัวละครที่เป็นโมเอะทำให้เกิด "เพลิงพิศวาส" ขึ้นในใจของผู้ชมนั่นเอง

neg:
ฮิโนโทริ วิหคเพลิง
ฮิโนโทริ วิหคเพลิง () () เรื่องและภาพโดย เท็ตซึกะ โอซามุ เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นที่มีเรื่องเกี่ยวกับการเวียนว่ายตายเกิด โดยเกี่ยวพันกับ ฟีนิกซ์ นกไฟ หรือ โฮโอ ซึ่งเป็นสิ่งมีชีวิตอมตะ นอกจากนั้นยังสอดแทรกปรัชญาที่หลากหลาย และเป็นแนวคิดที่สื่อออกมาให้เห็นภาพของสังคมมนุษย์ ได้เป็นอย่างดี

neg:
เธอสุดแสบที่แอบรัก
เธอสุดแสบที่แอบรัก (ญี่ปุ่น: ピーチガール Pīchi Gāru ,) การ์ตูนญี่ปุ่นแนวโชโจะเรื่องยาว เขียนโดย อุเอดะ มิวะ เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับชีวิต ความรัก เพื่อน และคู่แข่งของ อาดาจิ โมโมะ สาวมัธยมปลาย ตีพิมพ์ที่ประเทศญี่ปุ่นในนิตยาสารเบซซัทสึเฟรนด์ โดยสำนักพิมพ์โคดันฉะ ตั้งแต่ปี 1998 จนถึงปี 2003 และถูกนำมารวมเล่มทั้งหมด 18 เล่ม เนื้อเรื่องถูกนำไปดัดแปลงเป็นซีรี่ส์ไต้หวันในปี 2002 และได้นำไปสร้างเป็นทีวีอะนิเมะฉายในปี 2005 ปัจจุบันมีภาคต่อหลังจากฉบับดั้งเดิม 10 ปี ในชื่อ "Peach Girl Next" เริ่มตีพิมพ์ในนิตยาสาร Be Love ฉบับวันที่ 12 สิงหาคม 2016 เป็นต้นมา และถูกนำมาทำเป็นภาพยนตร์ Live Action ที่ประเทศญี่ปุ่น กำหนดฉายวันที่ 20 พฤษภาคม 2017 และเข้าฉายในประเทศไทยในวันที่ 17 สิงหาคม 2017

neg:
ประเทศญี่ปุ่น
วัฒนธรรมญี่ปุ่นมีวิวัฒนาการมายาวนานตั้งแต่วัฒนธรรมยุคโจมงซึ่งเป็นวัฒนธรรมดั้งเดิมของประเทศ จนถึงวัฒนธรรมผสมผสานร่วมสมัยซึ่งได้รับอิทธิพลมาจากเอเชีย ยุโรป และอเมริกาเหนือ ศิลปะดั้งเดิมของญี่ปุ่นมีทั้งงานฝีมือ เช่น อิเกะบะนะ (การจัดดอกไม้) โอะริงะมิ อุกิโยะ-เอะ ตุ๊กตา เครื่องเคลือบ เครื่องปั้นดินเผา การแสดง เช่น คะบุกิ โน บุนระกุ ระกุโงะ และประเพณีต่าง ๆ เช่น การละเล่น พิธีชงชา ศิลปการต่อสู้ สถาปัตยกรรม การจัดสวน ดาบ และอาหาร การผสมผสานระหว่างภาพพิมพ์กับศิลปะตะวันตก นำไปสู่การสร้างสรรค์มังงะหรือหนังสือการ์ตูนของญี่ปุ่นที่เป็นที่นิยมทั้งในและนอกญี่ปุ่น แอนิเมชันที่ได้รับอิทธิพลมาจากมังงะเรียกว่า อนิเมะ วงการเกมคอนโซลของญี่ปุ่นเจริญรุ่งเรืองอย่างมากตั้งแต่ พ.ศ. 2523

neg:
คินดะอิจิ กับคดีฆาตกรรมปริศนา
คดีในคินดะอิจิ กับคดีฆาตกรรมปริศนา ส่วนใหญ่ดำเนินเรื่องตามรอยวรรณกรรมตระกูลรหัสคดีประเภท whodunnit (ใครเป็นคนทำ), puzzle (ปริศนา) และ cozy (รหัสคดีบุ๋น) กล่าวคือ มีการฆาตกรรม มีปริศนาระหว่างผู้เขียนและผู้อ่าน และมักเกี่ยวพันกับเรื่องราวเหนือธรรมชาติ ส่วนมาเดินตามขนบนิยายของ อกาธา คริสตี้, กัสตง เลอรู, เอส. เอส. แวนไดน์ และจอห์น ดิกสัน คารร์ มีการใช้อุบายแบบ locked room murder (ฆาตกรรมในห้องปิดตาย) อยู่บ่อยครั้ง ในขณะที่ฆาตกรในเรื่องก่อการฆาตกรรมอย่างเลือดเย็นและเหี้ยมโหด มักพบว่าสาเหตุเบื้องหลังการฆาตกรรมบ่อยครั้งเกิดจากการสูญเสียอย่างร้ายกาจที่เกิดกับฆาตกร ที่หลายครั้งทำให้ผู้อ่านสะเทือนใจไปกับฆาตกรมากกว่าผู้ถูกฆาตกรรมเสียอีก ด้วยความยอดเยี่ยมของโครงเรื่อง ทำให้นักวิจารณ์ส่วนใหญ่ ถือว่า คินดะอิจิ กับคดีฆาตกรรมปริศนา เป็นการ์ตูนแนวสืบสวนที่ดีที่สุดในญี่ปุ่น และ ในโลกปัจจุบัน

neg:
ฮิคารุเซียนโกะ
ฮิคารุเซียนโกะ หรือ ฮิคารุ : เซียนโกะ เกมอัจฉริยะ () เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นที่ได้รับความนิยมสูงเรื่องหนึ่ง มีเนื้อหาเกี่ยวกับเกมหมากกระดานที่ในญี่ปุ่นเรียกว่า โกะ แต่งเรื่องโดยยุมิ ฮตตะ และวาดภาพโดยทะเกะชิ โอะบะตะ และการ์ตูนชุดดังกล่าวได้รับรางวัลโชกาคุคังมังงะอะวอร์ด (Shogakukan Manga Award) สาขา โชเน็น (Shōnen) ใน พ.ศ. 2542

neg:
สึซึมิยะ ฮารุฮิ
สึซึมิยะ ฮารุฮิ () เป็นชื่อเรียกนิยายชุดหนึ่ง แต่งโดย นาการุ ทานิกาวะ และวาดภาพประกอบโดย โนอิจิ อิโต ลงตีพิมพ์ในนิตยสารสนีกเกอร์ส ในประเทศญี่ปุ่น นิยายชุด สึซึมิยะ ฮารุฮิ ได้รับการดัดแปลงเป็นมังงะลงตีพิมพ์ในนิตยสารโชเน็นเอซ จากนั้นได้รับการดัดแปลงเป็นภาพยนตร์การ์ตูนออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ชิบะ ในปี พ.ศ. 2549 และนำมาฉายซ้ำพร้อมกับฉายตอนที่เพิ่มเข้ามาใหม่ในปี พ.ศ. 2552 นอกจากนี้ยังนำมาสร้างเป็นภาพยนตร์การ์ตูนตอนยาวออกฉายในปี พ.ศ. 2553

neg:
โกโช อาโอยามะ
โกโช อาโอยามะ (; เกิด 21 มิถุนายน พ.ศ. 2506) ชื่อเกิด โยชิมาซะ อาโอยามะ () เป็นนักวาดการ์ตูนญี่ปุ่น ที่มีชื่อเสียงจากการ์ตูนเรื่อง "ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน" นอกจากนี้เขายังเป็นผู้ออกแบบตัวละครที่เป็นมนุษย์ให้แก่อนิเมะเรื่อง "แฮมทาโร่ แก๊งจิ๋วผจญภัย" อีกด้วย

neg:
ซิลเวอร์สปูน
ซิลเวอร์สปูน()เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นเขียนโดยฮิโรมุ อาราคาวะเป็นเรื่องราวของเด็กหนุ่มที่ชื่อฮะจิเคน ยูโงะ เด็กม.ปลายแสนธรรมดาได้เข้าไปอยู่ในโรงเรียนเกษตรกรเอโสะโนะ ที่เป็นโรงเรียนของเหล่านักเรียนที่ตั้งใจจะเป็นเกษตรกร เริ่มลงตีพิมพ์ในนิตยสาร โชเน็งซันเดย์ ตั้งแต่ปี 2555-ปัจจุบัน นอกนี้ซิลเวอร์สปูนได้นำไปทำเป็นแอนิเมชันโดยสตูดิโอA-1 Picturesและได้ออกอากาศทางโนะอิตะมินะของฟูจิทีวีเวลา 00:45 วันพฤหัสบดี เริ่มออกอากาศ 11 กรกฎาคม 2013-ปัจจุบัน

neg:
หน่วยรบหุ่นเทพธิดา
หน่วยรบหุ่นเทพธิดา () การ์ตูนญี่ปุ่นเขียนโดย ยูคิรุ สุงิซากิ เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับเด็กหนุ่มชื่อว่า ซีโร่ เอ็นน่า ผู้ใฝ่ฝันอยากจะเป็นนักบินของเทพธิดาซึ่งเป็นหุ่นรบรูปร่างมนุษย์ 5 เครื่องซึ่งเป็นความหวังสูงสุดของมวลมนุษยชาติเพื่อปกป้องดาวเคราะห์ดวงสุดท้าย "ชิออน" จากการรุกรานของสิ่งมีชีวิตลึกลับ "victim" และการที่จะได้เป็นนักรบของเทพธิดานั้นจะต้องมีพพลังพิเศษที่เรียกว่า "EX" และจะเข้ารับการฝึกสอนจากสถาบันฝึกสอนนักบิน GOR () เพื่อเตรียมพร้อมที่จะเป็นนักบินของเทพธิดา และในกรณีที่นักบินคนปัจจุบันใช้การไม่ได้ในกรณีที่เสียชีวิตหรือพิการ ก็จะทำการคัดเลือกนักบินจากนักเรียนของ GOR คนใหม่

neg:
รับน้องกระต่ายซักแก้วมั้ยคะ?
รับน้องกระต่ายซักแก้วมั้ยคะ? (), หรือชื่อย่อ โกจิอูซะ () เป็นมังงะแนวตลกสี่ช่อง วาดโดยโคอิ (Koi) ตีพิมพ์ลงในนิตยสารแนวเซเน็ง มังงะไทม์คิราระแม็กซ์ ของสำนักพิมพ์โฮบุนชะ ตั้งแต่มีนาคม พ.ศ. 2554 มีฉบับรวมเล่มแล้วทั้งหมด 4 เล่ม และดัดแปลงเป็นอนิเมะโดยไวท์ฟอกซ์และคิเนมาคิตรัส ออกอากาศไปแล้ว 2 ซีซั่น โดยในประเทศไทยนั้น ซีซั่นแรกได้รับการซื้อลิขสิทธิ์โดยโรส เอ็นเตอร์เทนเมนท์ คอร์ปอเรชั่น

neg:
โอ้เทพธิดา
โอ้เทพธิดา () () เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น วาดโดย โคสุเกะ ฟูจิชิมะ มีเนื้อเรื่องเกี่ยวกับเทพธิดาที่ลงมาใช้ชีวิตบนโลกมนุษย์ ต่อมาได้รับการสร้างเป็นดราม่าซีดี โอวีเอ อนิเมะ ภาพยนตร์การ์ตูนจอเงิน นวนิยาย และเป็นเกมลงในเครื่อง Playstation 2

neg:
โยไควอทช์ ชาโดว์ไซด์
โยไควอทช์ ชาโดว์ไซด์ เป็นอนิเมะที่ฉายต่อจากโยไควอทช์ (อนิเมะชุดแรก)โดยได้ประกาศเมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561 เป็นภาคต่อของภาพยนตร์ "โยไควอทช์ ชาโดว์ไซด์: โอนิโอ โนะ ฟุคัทสึ" ในรูปแบบฉบับอนิเมะทางโทรทัศน์

neg:
โจะเซ
โจะเซ () , โรมะจิ: josei; IPA ; แปลตรงตัวว่า "ผู้หญิง") หรือ เรดิโคมิ (ญี่ปุ่น: レディコミ, โรมะจิ: redikomi; เป็นคำย่อของคำทับศัพท์คำว่า ladies' comic ในภาษาอังกฤษ) เป็นคำใช้เรียกการ์ตูนญี่ปุ่นที่ผู้หญิงหรือเด็กวัยรุ่นหญิงตอนปลายเป็นกลุ่มเป้าหมาย

neg:
ฮิโรชิ ทากาฮาชิ
ฮิโรชิ ทากาฮาชิ () นักวาดการ์ตูนชาวญี่ปุ่น เกิดที่ตำบลไอซูบังเงะ จังหวัดฟูกูชิมะ ประเทศญี่ปุ่น มีผลงานเป็นที่รู้จักจากเรื่อง เรียกเขาว่า อีกา และมีภาคต่อในชื่อ เวอร์ส (Worst) นอกจากนี้ยังมีส่วนรวมในการทำภาพยนตร์วันพีซ และภาพยนตร์โทรทัศน์ พีชเกิร์ล

neg:
ยากูซ่า
ยากูซ่า () หรือที่รู้จักกันในชื่อว่า โกะกุโด () นั้นเป็นสมาชิกของกลุ่มอาชญากรรมที่ก่อตั้งขึ้นมาตั้งแต่สมัยโบราณใน ประเทศญี่ปุ่น ในปัจจุบันนี้ ยากูซ่าเป็นปรากฏการณ์ของกลุ่มอาชญากรรมที่ใหญ่ที่สุดในโลก สื่อตะวันตกนั้นในบางครั้งจะเรียกกลุ่มยากูซ่านี้ว่า “มาเฟียญี่ปุ่น”

neg:
คะมิจุ!
คะมีจุ! () เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับเด็กนักเรียนมัธยมต้นชื่อ ยูริเอะ ฮิโตสึบาชิ (一橋ゆりえ) ซึ่งในคืนหนึ่งค้นพบว่าเธอกลายเป็นเทพเจ้าองค์หนึ่งในศาสนาชินโต คะมิจุ! ถูกนำมาสร้างเป็นภาพยนตร์การ์ตูนออกแพร่ภาพครั้งแรกในประเทศญี่ปุ่นทางสถานีโทรทัศน์ทีวีอะซะฮิ ตั้งแต่เดือนมิถุนายนถึงเดือนกันยายน 2548 นอกจากนี้ยังมีมังงะภายใต้ชื่อเดียวกันตีพิมพ์อยู่ในนิตยสารเด็งเกคิไดโอ แต่งเรื่องโดยเบซาเมะมุโช และวาดภาพโดยฮารุโกะ ฮานาฮารุ

neg:
โชเน็น อนเมียวจิ จอมเวทปราบมาร
โชเน็น อนเมียวจิ จอมเวทปราบมาร () เป็นนิยายประเภทไลท์โนเวลของญี่ปุ่น เขียนโดย มิทสึรุ ยูคิ วาดภาพประกอบโดย ซากุระ อาซางิ ภายใต้สำนักพิมพ์คาโดคาวะโชเต็น ต่อมาได้มีการสร้างเป็นภาพยนตร์การ์ตูนโทรทัศน์ มีจำนวนตอน 26 ตอน

neg:
มายฮีโร่ อคาเดเมีย
มายฮีโร่ อคาเดเมีย ( Boku no Hīrō Akademia) เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น เขียนโดย โฮริโคชิ โคเฮ เริ่มลงตีพิมพ์ในนิตยาสารโชเน็งจัมป์รายสัปดาห์ ตั้งแต่เดือนกรกฎาคม ปี 2557 ปัจจุบันมีฉบับรวมเล่มออกมาแล้ว 13 เล่ม (ญี่ปุ่น) และต่อมาถูกสร้างเป็นอนิเมะ ซึ่งจะเริ่มออกอากาศในเดือนเมษายน ปี 2559 ผลิตโดยสตูดิโอ Bones

neg:
รักสลับขั้ว สาวสลับร่าง
รักสลับขั้ว สาวสลับร่าง หรือ มาโฮราบะ () เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นที่แต่งโดย อากิระ โคจิมะ เดิมทีเป็นการ์ตูนที่ลงในนิตยสารรายเดือน Square Enix's Monthly Gangan WING ในช่วงเดือนมกราคม พ.ศ. 2543 - กรกฎาคม พ.ศ. 2549 มีมาแล้ว 12 ตอน และได้มีการรวมเล่มเรื่อง Mahoraba ผลิตโดยสำนักพิมพ์ สแควร์เอนิกซ์ จำนวน 12 เล่ม 62 ตอน แต่เนื่องจากมีเร็ตติ้งสูง จึงนำไปทำเป็นอะนิเมะ โดยใช้ชื่อ Mahoraba ~Heartful Days~ สร้างโดยสตูดิโอ J.C.Staff ออกฉายครั้งแรกทางสถานีทีวีโตเกียว ในวันที่ 9 มกราคม 2548 - 26 มิถุนายน 2548 รวมเวลาฉาย 6 เดือนเศษ มีทั้งหมด 26 ตอน ในประเทศไทยออกฉายทาง ช่องทรู สปาร์ค ในปี 2551

neg:
ยะโอะอิ
โชเน็งไอ (shonen ai) เป็นคำศัพท์ที่ริเริ่มจากประเทศญี่ปุ่น ซึ่งเป็นคำที่ใช้เรียกการ์ตูน อนิเมะ มีเนื้อหาเป็นลักษณะความรักระหว่างชายและชาย โชเน็งไอจะไม่เน้นเรื่องเพศสัมพันธ์เหมือนยะโอะอิ

neg:
วันพีซ
วันพีซ () เป็น การ์ตูนญี่ปุ่นเขียนโดย เออิจิโระ โอดะ เรื่องราวของการตามหา "วันพีซ" โดยผู้ที่ได้มาครอบครองจะได้เป็นจ้าวแห่งโจรสลัด เริ่มลงตีพิมพ์ในนิตยสาร โชเน็นจัมป์ ของสำนักพิมพ์ ชูเอฉะ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2540 และเนื่องจากความโด่งดัง วันพีซ จึงได้รับการดัดแปลงเป็น อนิเมะ นวนิยาย รวมไปถึง เกม อีกหลายภาคด้วยกัน

neg:
การ์ตูนช่อง
การ์ตูนช่อง หรือ คอมิกส์ () เป็นทัศนศิลป์รูปแบบหนึ่งที่ประกอบด้วยรูปภาพที่จัดเป็นช่องๆ และข้อความที่อยู่ในบัลลูนคำพูดหรือเป็นคำบรรยายภาพ เริ่มแรกนั้นการ์ตูนช่องมักเป็นการ์ตูนล้อเลียนและมักจะเล่าเรื่องตลกสั้นๆ ในปัจจุบันการ์ตูนช่องจัดเป็นวรรณกรรมประเภทหนึ่งที่สามารถแบ่งออกได้เป็นประเภทย่อยๆ ได้หลายประเภทได้แก่:หมายถึง รูปภาพการเล่าเรื่องราวต่างๆ โดยลำดับภาพ การคงรักษาบุคลิกภาพต่างๆ ไว้ในภาพลำดับต่าง ๆ กัน และการรวบรวมบทสนทนา หรือคำบรรยายไว้ภายในภาพ ลักษณะเป็น กราฟิกโนเวล แบบการ์ตูนของต่างประเทศอย่างเช่น ซูเปอร์แมน, สไปเดอร์-แมน, แบทแมน โดยการ์ตูนที่นำเสนอเป็นเรื่องราวที่มีความต่อเนื่องกันจนจบ มีคำบรรยายหรือบทสนทนาภายในภาพ การ์ตูนชนิดนี้ปรากฏอยู่ในนิตยสารและหนังสือพิมพ์เรียกว่า comics strips แต่ถ้านำมาพิมพ์รวมเล่มจะแบ่งออกเป็น 2 ชนิด คือ คอมิกบุ๊ค และคอมิกบุ๊ค นั้นคือการ์ตูนที่มาจากฝั่งตะวันตก โดยค่ายอย่างเช่น มาร์เวลคอมิกส์, ดีซีคอมิกส์ หรือดาร์กฮอร์สคอมิกส์ มีผู้บุกเบิกคือ สแตน ลี ที่มีผลงานสร้างชื่อเสียงคือ สไปเดอร์แมนและเอ็กซ์เม็น โดยผลงานชิ้นแรกที่ถูกตีพิมพ์คือ วันเดอร์บอย ซึ่งมีจุดเด่นคือการตัดภาพที่คมชัดหรือมีภาพตัวละครที่มีลักษณะทะลุทะลวงจากกรอบ (hyperkinetic) มีความลึกของภาพและสีสันที่ชัดเจนและเนื้อหาที่มีมิติ ช่งเวลาที่ซับซ้อน
และ มีลักษณะเชื่อมต่อกันระหว่างเรื่องราวแบบห้วงมิติเดียว หรือหลายห้วงมิติ ซึ่งตัวละครต่างมีความเชื่อมโยงความสัมพันธ์ซึ่งกัน โดยเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในแต่ละเรื่องราวนั้นจะส่งกระทบต่อตัวละครอื่นๆในจักรวาลเดียวกันด้วย

neg:
ศึกศิลามหัศจรรย์ อัลบาทรอส
ศึกศิลามหัศจรรย์ อัลบาทรอส () () เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นแนวต่อสู้, แฟนตาซีและสงคราม แต่งเรื่องและวาดภาพโดย วากากิ ทามิกิ มีเนื้อหาเกี่ยวกับเด็กหนุ่มผู้เข้าไปพัวพันกับเหล่า "โมโนไบล์" สิ่งมีชีวิตจากต่างโลกผู้เผาผลาญ "แร่ธาตุ" เป็นพลังงาน และกำลังต่อสู้กันเป็นสงครามเพื่อแย่งชิง "ไอโซโทปแห่งศิลาศักดิ์สิทธ์" คอนเซปต์ของตัวละครจะอิงไปตามธาตุต่างๆในตารางธาตุ

neg:
สื่อรักจากต่างดาว
สื่อรักจากต่างดาว () () เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นแนวโชโจะเขียนโดย มิกะ คาวามูระ ตีพิมพ์ลงสำนักพิมพ์ โคดันฉะ และตีพิมพ์ในนิตยสาร นาคาโยชิ ตั้งแต่ปี 2541-2546 รวมเล่ม ภาคแรก 9 เล่ม และภาคสอง อีก 2 เล่ม ส่วนอะนิเมะออกอากาศ 78 ตอน ทางช่อง NHK-BS2 ผลิตโดย J.C.Staff ตั้งแต่ปี 2543-2545
และการ์ตูนอะนิเมะเรื่องนี้ออกอากาศและครองเรตติ้งได้มากสุด

neg:
คุณชายพันธุ์โชะ โคฮินาตะ มิโนรุ
คุณชายพันธุ์โชะ โคฮินาตะ มิโนรุ (; ) เป็นหนังสือการ์ตูนญี่ปุ่น เขียนโดย ยาสุชิ บาบะ (Yasushi Baba) ซึ่งกล่าวถึงเหล่าสมาชิกชมรมคาราเต้ สายคาบูรางิ ในมหาวิทยาลัยพลศึกษา โดยเล่าเรื่องผ่าน โคฮินาตะ มิโนรุ ตัวเอกของเรื่องซึ่งได้เข้าชมรมคาราเต้สายคาบูรางิ โดยการชักชวนจากรุ่นพี่ในชมรม ที่ต่อมาต่างต้องการพัฒนาทักษะการต่อสู้ของตนและเข้าแข่งขันในรายการต่างๆ จนกระทั่งในภายหลังความสามารถของพวกเขาที่สูงขึ้น จึงเข้าร่วมสังเวียนนานาชาติ ซึ่งเป็นการต่อสู้กับนักสู้ชาวต่างชาติด้วยศิลปะการต่อสู้แขนงอื่น ไม่ว่าจะเป็นคิกบ็อกซิ่ง, นินจึตสึ, มวยปล้ำ โดยเฉพาะอย่างยิ่งมวยไทย ซึ่งมีคู่ปรับตัวฉกาจอย่างสามารถ สิรินโต ที่ยังไม่เคยแพ้ใครในการต่อสู้ตลอด 20 นัดที่ผ่านมา
คุณชายพันธุ์โชะ โคฮินาตะ มิโนรุ เป็นหนังสือการ์ตูนมังงะที่มีนักมวยไทยเป็นตัวละครสำคัญมากที่สุดเท่าที่เคยมีมา ซึ่งล้วนแต่มีฝีมือที่ร้ายกาจทั้งสิ้น

neg:
ปุปะจังหวะฮา
ปุปะจังหวะฮา () เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น เขียนโดยฮาโรลด์ ซาคุอิชิ ลงตีพิมพ์ครั้งแรกในนิตยสารโชเน็นแมกกาซีนรายเดือน โดยสำนักพิมพ์โคดันฉะ ในประเทศไทยได้ลิขสิทธิ์พิมพ์จำหน่ายโดยสำนักพิมพ์วิบูลย์กิจ ส่วนฉบับอนิเมะเคยออกอากาศทางช่องทรูฟิล์มเอเชีย ของสถานีโทรทัศน์เคเบิลทรูวิชั่นส์ เคยได้รับรางวัลการ์ตูนยอดเยี่ยมสาขาการ์ตูนผู้ชายครั้งที่ 26 (พ.ศ. 2545) ของสำนักพิมพ์โคดันฉะ

neg:
ซานต้าบ๊องต้องเป็นเธอ!
ซานต้าบ๊องต้องเป็นเธอ! () เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น แนวเรื่องเป็นแนวโรแมนติก แต่งเรื่องและวาดภาพโดย เคน อาคามัตสึ เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับเด็กชายคนหนึ่ง ที่เกลียดวันคริสต์มาสเป็นชีวิตจิตใจ เพราะเป็นวันเกิดของเขา เขามีชื่อ ว่า ซันตะ และเขาก็ได้เปลี่ยนไป เมื่อเขาพบ กับ ไม ซานต้าฝึกหัดคนหนึ่ง

neg:
รักพลิกล๊อค
รักพลิกล๊อค () เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นของ "มิซึรุ อะดะจิ" ในช่วงปี พ.ศ. 2523-2524 ในหนังสือการ์ตูนโชโจะ ซึ่งภายหลังได้ถูกนำมาทำเป็นละครโทรทัศน์และภาพยนตร์การ์ตูน

neg:
มือขวากับขาโจ๋
มือขวากับขาโจ๋ ลงตีพิมพ์ในหนังสือการ์ตูนรายสัปดาห์โชเน็งซันเดย์ ของสำนักพิมพ์โชงะกุกัง ตั้งแต่ฉบับที่ 42 ปี พ.ศ. 2545 (25 กันยายน) จนถึงฉบับที่ 37 พ.ศ. 2547 (21 กรกฎาคม) มีการรวมเล่มทั้งหมดออกมา 8 เล่ม ต่อมาได้ออกดราม่าซีดี และหลังจากนั้นก็สร้างเป็นภาพยนตร์การ์ตูน ฉายในระบบ UHF ทางสถานีจิบะทีวี และในระบบอื่น ๆ ได้แก่ สถานี TVK, สถานีทีวีไซตามะ, สถานี KBS เกียวโต, สถานีทีวีไอจิ และซันทีวี รวม 6 สถานี และยังมีฉายทางช่องแอนิแม็กซ์ อีกด้วย ในชื่อแปลไทยได้ว่า บันทึกรักมิโดริ

neg:
บาซาร่า
"สวัสดีครับ"บาซาร่า () การ์ตูนญี่ปุ่น Basara หรือชื่อตีพิมพ์ในภาษาไทยคือ Basara ศัตรูที่รัก เป็นการ์ตูนที่เขียนโดย ทามุระ ยูมิ (田村由美) จำนวนทั้งหมด 27 เล่ม
เนื้อเรื่องเกิดขึ้นในโลกยุคอนาคตเมื่ออารยธรรมต่างๆในโลกล่มสลาย ญี่ปุ่นกลับไปปกครองในระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์ และมีการกดขี่ข่มเหงกันโดยทั่วไป ซาราซะเกิดมาพร้อมกับพี่ชายฝาแฝด
นามว่า ทาทาร่า ซึ่งได้รับการทำนายว่าเป็น เด็กแห่งชะตากรรม ผู้จะมากอบกู้ญี่ปุ่นสู่ยุคใหม่ โดยรวบรวมดาบทั้ง 4 แต่วันหนึ่งกองทัพของเจ้าชายอากะนำทัพมาเข่นฆ่าคนในหมู่บ้านของเธอ
รวมทั้งพี่ชายและพ่อ ทำให้ซาราซะต้องปลอมตัวเป็นพี่ชายเพื่อรวบรวมคนเพื่อต่อสู้ แต่ในระหว่างนั้นซาราซะก็ได้พบกับชายหนุ่มพเนจรนามว่า ชูริ ทั้งสองตกหลุมรักกัน โดยที่ซาราซะไม่รู้่ว่า
ที่แท้แล้วชูริคือเจ้าชายอากะ และชูริก็ไม่รู้ว่าซาราซะที่แท้จริงคือทาทาร่า ศัตรูตัวฉกาจของเขา

neg:
เอดชิ
เอดชิ หรือ ( ญี่ปุ่น: エッチ) มาจากหมวดหมู่ของการ์ตูนญี่ปุ่น คำว่า"เอดชิ" ในภาษาญี่ปุ่นหมายความว่าทะลึ่ง "เอดชิ"เป็นการ์ตูนแนวบิดเบือน คนที่รับชมควรจะอายุประมาณ 13 ปีหรือขึ้นไป ตัวอย่างเช่น อิจิโกะ 100% เป็นการ์ตูนที่มีฉากหลายฉากที่บิดเบือนหรือเหมาะกับอายุประมาณ 13 ปีหรือขึ้นไป ส่วนมากเนื้อเรื่องจะเกี่ยวกับความรักหรือการต่อสู้

neg:
โจ สิงห์สังเวียน
โจ สิงห์สังเวียน (; ) เป็นการ์ตูนที่ได้รับความนิยมในช่วงปี 1968 - 1973 ใน นิตยสารการ์ตูนรายสัปดาห์โชเน็น, งานการ์ตูนอมตะชิ้นนี้ได้เขียนโดย อาซาโอะ ทาคาโมริ, ภาพวาดโดย เท็ตซึย่า ชิบ่า และเผยแพร่โดย โคดันชา ซึ่งได้ตีพิมพ์ในญี่ปุ่นมากกว่า 20 ล้านชุด "โจ สิงห์สังเวียน" ยังได้รับการพัฒนาเป็นการ์ตูนแอนิเมชันซีรีส์ ในปี 1970 - 1971 ด้วยความสำเร็จที่ล้นหลามจากหนังสือการ์ตูนและทีวีซีรีส์ "โจ สิงห์สังเวียน" ได้รับการนำมาฉายในโรงภาพยนตร์ในปี 1980 - 1981ยาบุกิ โจ นักเลงข้างถนนทาดาได้พบกับ ทันเกะ ดันเป เจ้าของค่ายมวยที่ตกอับ ดันเปเห็นว่าโจมีแววจึงชวนมาเป็นนักมวยต่อมาโจได้ทำผิดแล้วถูกส่งเข้าสถานกักกันเยาวชนที่นั่นได้พบกับ ริกิชิ ผู้ซึ่งเห็นแววชกมวยในตัวโจ ทั้งสองได้ชกมวยกันในสถานกักกัน

neg:
มิโกะ คนทรงหุ่นเทวะ
เรื่องราวเกี่ยวกับ 2 สาว จิคาเนะกับ ฮิเมโกะ ผู้ที่มีชะตากรรมที่จะต้องเป็นมิโกะสุริยันและจันทราต้องปกป้องโลกให้พ้นภัยจาการคืนชีพของเทพอสูรโอโรจิ โดยมีพระเอกหนุ่มอย่างโองามิ โซมะ ผู้ได้รับเลือกให้เป็น 1 ในเศียรของโอโรจิ ซึ่งถูกชะตากำหนดให้ต้องตามล้างสังหารเหล่ามิโกะทั้ง 2
หากแต่ด้วยจิตใจที่มีให้แก่ฮิเมโกะนั้นทำให้เขาสลัดหลุดจากการโดนควบคุม และ หักหลังเหล่าสาวกโอโรจิ กลายเป็นผู้ปกป้องหญิงที่เขารัก โดยที่ทว่าทั้ง 2 ก็หารู้ไม่ว่าจิคาเนะผู้ที่เป็นมิโกะแห่งจันทราก็มีใจให้แก่ฮิเมโกะเช่นกัน ซึ่งรัก 3 เส้าครั้งนี่ได้นำมาซึ่งโศกนาฐกรรม
โองามิ โซมะตื่นขึ้นมาในฐานะ "หัวที่ 7 ของโอโรจิ" ได้รับพลังเพื่อสังหารสตรีศักดิ์สิทธิทั้ง 2 แต่ใช้พลังนั้นต่อสู้กับ โอโรจิทั้ง 6 เพื่อปกป้องฮิเมโกะจึงถูกคำสาปของโอโรจิคุกคาม จนสุดท้ายถูกคำสาปกลืนกินหมดกลายเป็นหินทั้งร่าง ในตอนที่ทุกอย่างย้อนเวลาไปหมดโซมะได้สารภาพกับฮิเมโกะแต่ฮิเมโกะบอกว่าตนเองจะรอคนที่ใช่แม้เป็นเพียงแค่ความฝัน โซมะเลยยอมรับความจริงไปแล้วบอกว่าแค่เธอมีความสุขชั้นกผ้ดีใจแล้วล่ะ ใน ver.คอมิค เขายังถูก ฮิเมมิยะ ที่เวลานั้น เป็น มิโกะแห่งโอโรจิ สังหารทิ้ง รวมการจูบของโซมะ 1 ครั้งเค้าดีใจมากเมื่อรู้ว่า โซมะเป็นหัวที่ 7 สึบาสะย้ำให้เขารับรู้ถึงชะตากรรมและหน้าที่ของโอโรจิ แต่เมื่อโซมะกลับกลายเป็นศัตรู จึงกลายเป็นศึกสายเลือดที่ยากจะหลีกเลี่ยง
จุดจบของสึบาสะ ใน คอมมิค กับ การ์ตูน ต่างกัน ในแอนิเมชัน สึบาสะถูก ฮิเมมิยะ จิคาเนะ สังหารไปพร้อมกับโอโรจิอื่นๆ ในตอนที่ 9 ส่วนในคอมิค เขาเป็นฝ่ายชนะ แต่ไม่ได้ฆ่าฮิเมมิยะ แต่แยกตัวออกมาตัดสินการต่อสู้กับ โซมะอีกครั้ง ก่อนถูก โซมะ ที่บังคับ อาเมโน มุราคุโมะสังหารไปในที่สุด

neg:
โมโมตาโร
โมโมตาโร () เป็นเทพนิยายเรื่องหนึ่งของญี่ปุ่น ซึ่งเป็นที่รู้จักกันดีในหลายๆประเทศทั่วโลก เรื่องราวเกี่ยวกับเด็กชายที่เกิดมาจากลูกท้อ ผู้เปี่ยมไปด้วยความกล้าหาญ ซึ่งภายหลังได้เดินทางทางไปปราบ "โอนิ" ที่เกาะ"โอนิงะชิมะ" พร้อมกับสัตว์สหายทั้งสามคือ สุนัข ลิง และนก โดยเรื่องราวของเทพนิยายเรื่องนี้ ได้ดำเนินอยู่ในช่วงรัชสมัยเอโดะของญี่ปุ่น

neg:
ปริศนารักสลักแค้นข้ามภพ
ปริศนารักสลักแค้นข้ามภพ () หรือที่รู้จักในชื่อ UraBoku เป็นเป็นมังงะ และ ภาพยนตร์การ์ตูนโทรทัศน์ของญี่ปุ่น ประเภท โชโจะ โดย โอดะกิริ โฮตารุ ออกอากาศทาง Chiba TV. ในปี พ.ศ. 2553 และตีพิมพ์เป็นนวนิยายในประเทศไทย ปัจจุบันออกมาทั้งหมด 6 เล่ม

neg:
ลิไวอะธัน (การ์ตูนญี่ปุ่น)
เลเวียธาน เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น เรื่องราวเกี่ยวกับ ซามิโซะ โคเฮ ผู้หายสาบสูญ และกลับมาพร้อมกับร่างที่เกิดจากคน 5 คน และถูกเรียกว่า "เลเวียธาน" และเป็นกุญแจไขไปสู่การล้างโลก เลเวียธาน คือสัตว์ร้ายที่จะต้องถูกทูตสวรรค์ฆ่าและนำเลือดมาชำระบาปแทนมนุษย์

neg:
โลลิคอน
นิตยสารโชโจคอมมิคจากสำนักพิมพ์โชงะกุกัง "(Shogakukan) " เป็นสำนักพิมพ์ยักษ์ใหญ่ และเป็นหนึ่งในแกนนำหลักของสื่อสิ่งพิมพ์ที่ประเทศญี่ปุ่น ทั้งยังเป็นสำนักพิมพ์ที่พิมพ์ สื่อการเรียนการสอนหลายอย่างของประเทศญี่ปุ่น โชโจคอมมิคไม่ใช่นิตยสารเรตเอกซ์ แต่ก็ใกล้เคียงมากที่จะเรียกได้ว่าเป็นนิตยสารลามกหรือหนังสือการ์ตูนลามก ซึ่งทางสำนักพิมพ์โชงะกุกังเอง ก็สามารถเจาะกลุ่มตลาดสำคัญ ซึ่งนักอ่านส่วนใหญ่เป็นเป็นเด็กประถมและมัธยมต้น และเป็นผู้หญิงถึง 40.2% จากการสำรวจ คิดเป็นผู้อ่านประมาณ 120000 คน หรืออาจจะมากกว่านั้น จากยอดการพิมพ์จำหน่ายต่อครั้งอยู่ที่ 300000 ฉบับ จะเป็นกลุ่มนักอ่านเป็นเด็กอายุต่ำกว่า 13 ปีถึง 26%

neg:
ฮิโตะดะมะ
เช่นเดียวกับผีญี่ปุ่นอื่น ๆ ฮิโตะดะมะได้ถูกอ้างถึงในวัฒนธรรมร่วมสมัยของญี่ปุ่นหลายอย่าง เช่น การ์ตูนอาทิ "อินุยาฉะ", "ชาแมนคิง", "โปเกมอน" ภาพยนตร์และซีรีส์เรื่องต่าง ๆ

neg:
เซเว่นโกสต์
เซเว่นโกสต์()เป็นผลงานการ์ตูนญี่ปุ่นโดยยูกิ อะเมมิยะและยูกิโนะ อิชิฮาระโดยเป็นการ์ตูนญี่ปุ่นแนวโชโจะที่ลงในนิตยสารคอมิคซีโร่ซัมรายเดือนในประเทศญี่ปุ่น ส่วนในประเทศไทยได้ถือลิขสิทธิ์โดยสำนักพิมพ์บงกช พับลิชชิ่ง และได้สร้างเป็นอนิเมะโดยสตูดิโอดีนและฉายในประเทศไทยทางช่องแอนิแมกซ์เอเชีย

neg:
ผ่ากฎอลเวง
ผ่ากฎอลเวง () หรือ The Law of Ueki เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น ผลงานของ สึบาสะ ฟุคุจิ ลงตีพิมพ์ในนิตยสารโชเน็นซันเดย์ ของสำนักพิมพ์โชงะกุกัง ในประเทศญี่ปุ่น มีความยาวทั้งหมดจำนวน 16 เล่มจบ และเรื่องนี้ ยังมีภาคใหม่ลงต่อในชื่อว่า ผ่ากฎอลเวง Plus () ในนิตยสารเล่มเดียวกัน เมื่อ กันยายน พ.ศ. 2548 โดย สำนักพิมพ์วิบูลย์กิจ เป็นผู้ได้ลิขสิทธิ์แปลและตีพิมพ์เป็นภาคภาษาไทย ปัจจุบันออกมาครบทั้ง 16 เล่มแล้ว

neg:
คาแรคเตอร์ผู้พิทักษ์
เดือนธันวาคม พ.ศ. 2548 Peach-Pit ได้เขียนการ์ตูนแนวโชโจะชื่อ Shugo Chara! ตอนแรกตีพิมพ์เมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2549 ในนิตยสารการ์ตูน Nakayoshi ฉบับรวมเล่ม เล่มแรก ตีพิมพ์เมื่อ 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2549 โดย Nakayoshi พิมพ์โดย Kodansha ซึ่งมี 12 เล่มจบ แต่เล่ม 12 ใช้ชื่อว่า shugo chara encore ผู้ถือลิขสิทธิ์ในประเทศไทยมาคือ "บงกชคอมมิค" ซึ่งปัจจุบันตีพิมพ์ออกมาแล้ว 12 เล่ม โดยใช้ชื่อว่า "Shugo Chara! คาแรคเตอร์ผู้พิทักษ์"

neg:
ราชันย์แห่งภูต
ราชันย์แห่งภูต () () เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น ผลงานของ ฮิโรยูกิ ทาเคอิ เรื่องราวเกี่ยวกับ อาซาคุระ โย ผู้มีพลังมองเห็นวิญญาณ และเกิดในตระกูลชาแมน ซึ่งมีหน้าที่ติดต่อกับวิญญาณ และความฝันของโยก็เพื่อที่จะสร้างโลกที่มีแต่ความสุข ทุกคนมีเวลาที่จะผ่อนคลายได้มองสายลม สูดกลิ่นธรรมชาติได้อย่างไม่เร่งร้อนเหมือนโลกปัจจุบัน และสิ่งที่จะช่วย อาซาคุระโยได้ก็คือ การประลองราชันแห่งภูตที่จะได้รับพรจากเกรทสปิริตหากเป็นผู้ชนะ

neg:
โซโค
โซโค เป็น ชื่อสัตว์ประหลาดในการ์ตูนเรื่องนินจาคาถาโอ้โฮเฮะ สัตว์หางมีลักษณะเป็นกลุ่มก้อนจักระ ในสมัยสงครามนินจามีการพยายามนำพลังอำนาจของสัตว์หางเหล่านี้มาใช้โดยการนำ ไปผนึกไว้ในร่างมนุษย์ โดยจะเรียกผู้ที่มีสัตว์หางผนึกอยู่ว่าเป็น พลังสถิตร่าง เพื่อให้สามารภควบคุมสัตว์หางได้อย่างคล่องตัวโดยผสมจักระของมนุษย์ลงไป เพื่อการควบคุม

neg:
แคว้นโชชู
แคว้นโชชู () เป็นแคว้นศักดินาของญี่ปุ่นในยุคเอโดะ ปกครองโดยไดเมียวตระกูลโมริ ตั้งอยู่ในพื้นที่ซึ่งปัจจุบันคือจังหวัดยามานาชิ มีเมืองหลวงคือฮางิ ทำให้บางครั้งเราก็เรียกแคว้นนี้ว่า แคว้นฮางิ () แคว้นนี้มีบทบาทสำคัญในการฟื้นฟูพระราชอำนาจขององค์จักรพรรดิ และร่วมโค่นล้มรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะ ทำให้มีบุคคลจากแคว้นนี้มากมายที่ได้เป็นใหญ่เป็นโตในรัฐบาลและกองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่น อาทิ ยามางาตะ อาริโตโมะ, เทราอูจิ มาซาตาเกะ และโคดามะ เก็นตาโร

neg:
โทโมโยะ ไดโดจิ
โทโมโยะ ไดโดจิ () เป็นตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง ซากุระ มือปราบไพ่ทาโรต์ และ สึบาสะ สงครามเทพข้ามมิติ การ์ตูนของกลุ่มนักวาดแคลมป์ ให้เสียงพากย์โดย จุนโกะ อิวาโอะ ในเรื่องซากุระ มือปราบไพ่ทาโรต์ และ มาอายะ ซาคาโมโตะ ในเรื่อง สึบาสะ สงครามเทพข้ามมิติ

neg:
เซเน็ง
เซเน็ง () เป็นแนวการ์ตูนญี่ปุ่นที่เน้นกลุ่มผู้ชายอายุ 18-25 ปีเป็นกลุ่มเป้าหมายหลัก มีเนื้อหาที่หลากหลาย เช่น แนวทดลอง แนวเน้นความน่ารักของตัวละครเป็นจุดขาย และแนวที่เน้นความรุนแรง ด้วยเหตุนี้การ์ตูนแนวเซเน็งหลายเรื่องจึงถูกจัดอยู่ในกลุ่มโชโจะ () และโชเน็น () ด้วย

neg:
วัยมันส์คนพันธุ์ A
วัยมันส์คนพันธุ์ A หรือ Special A , S·A(スペシャル·エー) เป็น การ์ตูนญี่ปุ่น แนวโชโจะ แต่งโดย มินามิ มากิ ในฉบับมังงะได้ตีพิมพ์ครั้งแรกในนิตยสาร ฮานะ โตะ ยูเมะ ในตั้งแต่ 1 เมษายน พ.ศ. 2546 จนถึงวันที่ 19 มีนาคม พ.ศ. 2552 ในระหว่างการตีพิมพ์ทางนิตยสาร ได้ถูกผลิตเป็นอนิเมะขึ้น โดย สตูดิโอ กอนโซ และออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ Chiba TV ตั้งแต่วันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2551 จนถึง วันที่ 14 กันยายน พ.ศ. 2551

neg:
แม่มดน้อยน้อย
แม่มดน้อยน้อย () เป็นการ์ตูนแนวโชโจะ แต่งโดยมิยูกิ ยามากุจิ ตีพิมพ์ฉบับภาษาไทยครั้งแรกตั้งแต่ปี พ.ศ. 2537 เป็นการ์ตูนในยุคลิขสิทธิ์ช่วงแรกๆ สมัยที่ยังมีการเขียนคำนำทักทายผู้อ่านที่หน้าแรก เป็นการ์ตูนโชโจะแนวแฟนตาซีทีมีภูต แม่มด และดินแดนเทพนิยาย แต่อยู่ในยุคสมัยปัจจุบัน ถือว่าเป็นการ์ตูนผู้หญิงในดวงใจของหลายๆ คนในยุคนั้นเรื่องหนึ่ง

neg:
ไอคอล์
ไอคอล์ () เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น ผลงานของ คาซูโร อิโนอุเอะ ผู้วาดมือขวากับขาโจ๋ เป็นเรื่องราวของนักเรียนหนุ่มผู้บ้าพาร์ทนาม มาเอดะ ฮาจิเบย์ ได้ย้ายเข้ามาเรียนที่โตเกียวและพักอาศัยอาศัยในหอพักหญิง (เนื่องจากหอพักชายโดนไฟไหม้ไปแล้ว) และได้เจอกับสาว 5 คนที่แต่ละคนมีลักษณะเป็นนางในฝัน (พาร์ท) ของเขา คือ ดวงตา เสียง หน้าอก ขา ต่อมามี เอว และบั้นท้าย

neg:
โยไควอทช์ ชาโดว์ไซด์
โยไควอทช์ ชาโดว์ไซด์ () เป็นการ์ตูนอนิเมะของญี่ปุ่น ที่มีพื้นฐานจากวิดีโอเกมโยไควอทช์

neg:
บันทึกใสจากวัยฝัน
บันทึกใสจากวัยฝัน () เป็นมังงะชุดแนวโชโจะจากประเทศญี่ปุ่น เขียนและวาดภาพประกอบโดย Io Sakisaka มังงะได้ถูกตีพิมพ์ลงนิตยสาร "Bessatsu Margaret" ของสำนักพิมพ์ชูเอชะ ในเดือน กุมภาพันธ์ 2011 และอวสานในเดือน กุมภาพันธ์ 2015 ส่วนอนิเมะโทรทัศน์ผลิตโดย Production I.G และกำกับโดย Ai Yoshimura ออกอากาศครั้งแรกในญี่ปุ่นในวันที่ 7 กรกฎาคม 2014 ภาพยนตร์ฉบับคนแสดงได้เข้าในเดือนธันวาคม 2014 drama CD ได้ถูกวางจำหน่ายโดยแถมในมังงะเล่มที่ 10 OAD ได้ถูกวางจำหน่ายโดยแถมในมังงะเล่มที่ 11 มังงะเรืองนี้ยังได้รับการแปลในประเทศเยอรมนี, ฝรั่งเศส, อิตาลี, ไต้หวัน, โปแลนด์, และ เม็กซิโก ส่วนในประเทศไทยสำนักพิมพ์บงกช พับลิชชิ่ง เป็นผู้ได้รับลิขสิทธิ์ในการตีพิมพ์มังงะในฉบับภาษาไทย

neg:
จอมโจรอัจฉริยะ
จอมโจรอัจฉริยะ () เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นแต่งโดยโกโช อาโอยามะ จัดพิมพ์โดยสำนักพิมพ์โชงากูกัง (ญี่ปุ่น) และวิบูลย์กิจ (ไทย) เรื่องราวของคุโรบะ ไคโตะ เด็กมัธยมศึกษาตอนปลาย ได้สานต่อความฝันของพ่อด้วยการปลอมตัวเป็นจอมโจรคิด () โจรผู้มีชื่อเสียง ปัจจุบันจอมโจรอัจฉริยะตีพิมพ์ออกมา 5 เล่ม โดยตีพิมพ์ครั้งแรกในปี พ.ศ. 2531 จำนวน 2 เล่ม แล้วจึงตีพิมพ์อีกครั้งในปี พ.ศ. 2537 อีก 1 เล่ม ต่อมาในปี พ.ศ. 2550 จึงตีพิมพ์เล่มที่ 4 และในปี พ.ศ. 2560 จึงตีพิมพ์เล่มที่ 5

neg:
มังงะ
มังงะโดยหลักแล้วจะแบ่งออกเป็นประเภทตามเพศและอายุของกลุ่มเป้าหมาย กล่าวคือหนังสือการ์ตูนสำหรับเด็กผู้ชาย (โชเน็น) และสำหรับเด็กผู้หญิง (โชโจะ) จะมีรูปหน้าปกต่างกันอย่างเห็นได้ชัดและไม่วางขายบนชั้นหนังสือเดียวกัน

neg:
โซล่า (การ์ตูนญี่ปุ่น)
โซระ () เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น ผลงานการประพันธ์ของ นาโอกิ ฮิซายะ (ผู้แต่งเรื่อง คาน่อน) ออกแบบตัวละครโดย นารุ นานาโอะ มังงะเรื่องนี้ ลงในนิตยสารเด็งเงคิไดโอรายเดือน เมื่อวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2549 จากสำนักพิมพ์ มีเดียเวิร์กส ส่วนภาคอะนิเมะได้เริ่มฉายในเดือนเมษายน ปี พ.ศ. 2550 ทางสถานีโทรทัศน์ต่างๆ ในญี่ปุ่น เช่น จิบะทีวี ไอจิทีวี คานากาว่าทีวี โอซาก้าทีวี ไซตามะทีวี ใน DVD แผ่นที่ 4 และ 5 จะมีตอนพิเศษแถมท้ายแผ่นละ 1 ตอน รวมเป็น 2 ตอน

neg:
ซามูไรทรูปเปอร์
ซามูไรทรูปเปอร์ ( ; ) เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น แนวโชเน็น แต่งโดยยาทาเตะ ฮาจิเมะ ผลิตโดยบริษัทซันไรส์ ออกอากาศที่ประเทศญี่ปุ่น ทางสถานีนาโงยะ ทีวีและทีวีอาซาฮี ทุกวันเสาร์ เวลา 17.30-18.00 น. ตั้งแต่วันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2531 ถึง 4 มีนาคม พ.ศ. 2532 มีความยาวทั้งสิ้น 39 ตอน และต่อมาสร้างเป็นโอวีเออีก 3 ภาคด้วยกัน ในปี พ.ศ. 2532 ถึง พ.ศ. 2534

neg:
เซเลอร์มูน
เซเลอร์มูน (Sailor Moon) เป็นชื่อของ โชโจะ วาดโดย Takeuchi Naoko ลงตีพิมพ์เป็นตอน ๆ ในนิตยสารนากาโยชิของ สำนักพิมพ์โคดันฉะ ประเทศญี่ปุ่น ส่วนฉบับรวมเล่มมีความยาว 18 เล่มจบ อีกทั้งยังมีการ์ตูนที่แตกออกจากเรื่องนี้อีกมากมาย รวมทั้งนำเสนอในสื่อหลายประเภท เป็นต้นว่า อนิเมะ ละครเวที เกมและละครโทรทัศน์ แนว โทคุซัทสึ

neg:
วิบูลย์กิจ
บัจจุบันถือว่าทางวิบูลย์กิจได้ถือสิทธิของการ์ตูนญี่ปุ่นไว้เป็นจำนวนมาก และหลายเรื่องก็เป็นที่รู้จักกันในหมู่นักอ่านการ์ตูนชาวไทย เช่น ข้าชื่อโคทาโร่, โคนัน, GTO, คุณครูจอมเวทย์ เนกิมะ, ล่าอสูรกาย, เซนต์เซย์ย่า, จอมคนแดนฝัน เป็นต้น แต่ผลงานการ์ตูนที่ประสบความสำเร็จทางด้านยอดขายสูงสุดได้แก่ ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน

neg:
สิงห์ผจญเพลิง
สิงห์ผจญเพลิง () () เป็นผลงานการ์ตูนแนวดุเดือดผจญภัย ของ มาซาฮิโตะ โซดะ นักวาดการ์ตูนชาวญี่ปุ่น ผู้เขียนเรื่อง สิงห์นักปั่น และ ซูบารุ เต้นสุดฝัน
เนื้อเรื่องเล่าถึงการทำงานของตัวเอกชื่ออาซาฮินะ ไดโกะซึ่งเป็นเจ้าหน้าที่ดับเพลิง ที่ต้องทำงานในสถานการณ์อุบัติภัยต่างๆ พร้อมกับแสดงถึงชีวิตความเป็นอยู่ พัฒนาการและความเติบโตทางจิตใจของตัวเอก
เดิมทีเรื่องสิงห์ผจญเพลิง เป็นการ์ตูนรายสัปดาห์ตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์ โชงะกุกัง ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2538 และเรียบเรียงใหม่เป็นฉบับรวมเล่มทั้งหมด 20 เล่มด้วยกัน หลังจากนั้นได้แพร่หลายเข้ามายังประเทศไทย โดยผู้ซื้อลิขสิทธิ์สำหรับตีพิมพ์เรื่องนี้ในประเทศไทย ได้แก่ สำนักพิมพ์สยามอินเตอร์คอมิกส์ โดยจัดพิมพ์จำหน่ายเป็นฉบับรวมเล่ม 20 เล่ม เช่นเดียวกับต้นฉบับจากญี่ปุ่น โดยการตีพิมพ์ยังมีลักษณะกลับภาพซ้าย-ขวา เพื่อให้การเปิดหนังสือเป็นไปตามแบบสากลนิยมคือเปิดจากขวามาซ้าย ซึ่งผิดกับต้นฉบับภาษาญี่ปุ่นที่ตีพิมพ์สำหรับเปิดหน้ากระดาษจากซ้ายไปขวา
ต่อมาได้มีการดัดแปลงเนื้อเรื่อง ผลิตเป็นโอวีเอโดยซันไรส์ และละครโทรทัศน์ออกอากาศที่ประเทศญี่ปุ่นทางช่องฟูจิ ทีวี

neg:
เปลวฟ้าผ่าปฐพี
เปลวฟ้าผ่าปฐพี เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นแนวโชเน็น ตีพิมพ์ครั้งแรกในนิตยสารโชเน็น ซันเดย์ ในวันที่ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2538 ถึงวันที่ 18 เมษายน พ.ศ. 2545 รวมจำนวนทั้งสิ้น 33 เล่ม 329 ตอน เปลวฟ้าผ่าปฐพีเป็นเรื่องราวการต่อสู้เพื่อปกป้องและพิทักษ์เจ้านายของนินจาเงาอัคคี และแปดมังกรเพลิงที่ต้องคำสาป การต่อสู้ระหว่างอาวุธอสูรสองสิ่ง ที่มีความขัดแย้งในตัวเอง ตีพิมพ์ในรูปแบบหลายภาษา เช่นหนังสือการ์ตูนภาคภาษาอังกฤษ วางจำหน่ายในแถบทวีปอเมริกาเหนือ ประเทศอังกฤษ และประเทศฝรั่งเศส เป็นต้น

neg:
โชเน็ง
การ์ตูนแนวโชเน็งหลายๆ เรื่องมีกลุ่มผู้ติดตามหญิงที่นำเนื้อเรื่องและตัวละครในเรื่องไปเขียนโดจินชิและแฟนฟิกชั่นแนวยาโออิและโชตะคอน

neg:
จีซัส
จีซัส () เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นแต่งโดยโยชิฮิเดะ ฟุจิวาระ เป็นเรื่องราวของ "จีซัส" นักฆ่าอาชีพที่แอบหลบหนี โดยการแฝงตัวเป็นอาจารย์มัธยมที่เสียชีวิตในช่วงเวลาและมีลักษณะหน้าตาใกล้เคียงกัน ซึ่งได้ใช้ชีวิตหนึ่งปีเป็นอาจารย์มัธยมพร้อมรอเวลาที่จะนำเฮโรอีนไปส่งขายในตลาดมืด ซึ่งในระหว่างที่ปลอมตัวเป็นอาจารย์ได้ถูกองค์กรร้าย 24 คอยจับตามอง แล้วจ้องเล่นงาน ในขณะเดียวกันทางจีซัสต้องการล้างแค้นแทนเพื่อนในกลุ่ม "กระต่ายทะเลทราย" ที่ถูกสังหารหมู่

neg:
จิฮายะ กลอนรักพิชิตใจเธอ
จิฮายะ (ในฉบับมังงะ) หรือ จิฮายะ กลอนรักพิชิตใจเธอ (ในฉบับอนิเมะ) () เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น แต่งโดย ยูคิ สุเอะซึกุ ลงตีพิมพ์ในนิตยสาร Be Love ของ สำนักพิมพ์โคดันชะ ในปี 2550 จนปัจจุบัน และเก็บรวมเล่มเป็นหนังสือการ์ตูน เล่ม 1 จัดจำหน่ายครั้งแรกเมื่อ 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 และในวันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2554 ถูกสร้างเป็น อนิเมะ ในประเทศไทย เรื่องนี้ได้ลิขสิทธิ์จัดพิมพ์โดยบงกช พับลิชชิ่ง โดยใช้ชี่อว่า "จิฮายะ" เล่ม 1 ถูกจัดจำหน่ายในวันที่ 17 มกราคม 2555 ส่วนฉบับอนิเมะ ปี 1 ได้ลิขสิทธิ์โดยโรส มีเดีย โดยใช้ชี่อว่า "จิฮายะ กลอนรักพิชิตใจเธอ"

neg:
คาราเต้
รูปแบบของ JKA (Japan Karate Association) เป็นรูปแบบเฉพาะของสำนักโชโตกัน เอาไว้ใช้แข่งขันกันภายในสำนัก โดยจะเก็บแค่ 1 คะแนน หรือ อิป้งโชบุ ซึ่งเป็นการแข่งขันที่ต้องอาศัยจิตใจ และความสามารถทางด้านคาราเต้อย่างสูง เพราะแค่ประมาทเพียงนิดเดียวสามารถเสียแต้มได้ ซึ่งทางโชโตกันจะมองว่า การโจมตีเพียงหนึ่งหมัดก็สามารถปลิดชีพได้แล้ว ดังนั้นในการแข่งถ้าพลาดแม้แต่หมัดเดียวก็ถือว่าพ่ายแพ้แล้ว ในการตัดสินแต้มนั้นจะต้องเกิดจากความเร็ว รุนแรง ความถูกต้องของคาราเต้ จังหวะ ระยะ และจิตใจที่มุ่งโจมตี ทั้งหมดจะต้องทำให้สมบูรณ์มากที่สุด ถึงจะสามารถสั่งหยุดการแข่งขัน และตัดสินให้แต้มได้ โดยมากการแข่งประเภทนี้ จะนิยมออกอาวุธเพียงหมัดเดียวเพื่อตัดสินแพ้ชนะกัน ดังนั้นการต่อสู้จึงเน้นที่จะ ทำจังหวะ ระยะ ที่ดีที่สุด ไม่เน้นการโจมตีหลายครั้งเนื่องจากถ้าเคลื่อนไหวมากเกินไป หรือโจมตีด้วยความประมาทอาจจะทำให้เกิดความเพลี้ยงพล้ำได้ ซึ่งรูปแบบการแข่งนี้เป็นต้นแบบการแข่งขันคาราเต้ ซึ่งนำมาใช้ในการแข่งขันคาราเต้ครั้งแรก ที่ประเทศญี่ปุ่น และสำนักอื่นๆ ได้นำรูปแบบกติกานี้ไปประยุกต์ใช้ในสำนักของตน

neg:
คะโยเกียวกุ
คะโยเกียวกุ () เป็นดนตรีป็อปของประเทศญี่ปุ่น ซึ่งเป็นฐานของดนตรีเจ-ป็อปยุคใหม่ หนังสือพิมพ์เดอะเจแปนไทมส์ (The Japan Times) อธิบายว่า คะโยเกียวกุ เป็นดนตรีป็อปมาตรฐานของประเทศญี่ปุ่น หรือ ดนตรีป็อปในยุคโชวะ

neg:
โชเน็งซันเดย์
โชเน็งซันเดย์ รายสัปดาห์ () หรือมักจะเรียกกันว่า ซันเดย์ เป็นนิตยสารการ์ตูนภาษาญี่ปุ่นตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์โชงะกุกัง เริ่มตีพิมพ์ฉบับแรกเมื่อวันที่ 17 มีนาคม พ.ศ. 2502 มีกลุ่มเป้าหมายเป็นนักเรียนมัธยมปลายและนักศึกษามหาวิทยาลัย

neg:
แวมไพร์ไนท์
แวมไพร์ไนท์ () เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นแนวโชโจะ วาดโดย มัตสึริ ฮิโนะ ตีพิมพ์ลงในนิตยสาร LaLa โดยสำนักพิมพ์ฮาคุเซนฉะ ของประเทศญี่ปุ่น

neg:
โจโจ้ ล่าข้ามศตวรรษ
โจโจ้ ล่าข้ามศตวรรษ ( ; ) เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น (มังงะ) แนวแฟนตาซี แอ็กชัน ผจญภัย เขียนโดย ฮิโรฮิโกะ อารากิ ลงตีพิมพ์ในนิตยสารโชเน็นจัมป์รายสัปดาห์ ในเครือสำนักพิมพ์ชูเอฉะตั้งแต่ปี พ.ศ. 2530 - 2547 ทั้งหมด 6 ภาคจบ ส่วนลิขสิทธิ์ในประเทศไทยเป็นของ บริษัท เนชั่น เอ็ดดูเทนเมนท์ จำกัด ซึ่งตีพิมพ์จบสมบูรณ์ทั้ง 6 ภาคแล้ว ด้วยจำนวนเล่มตั้งแต่ภาคที่ 1 ถึง 5 จำนวน 63 เล่มจบ และภาคที่ 6 (ซึ่งพิมพ์นับจำนวนเล่มใหม่) 17 เล่มจบ

neg:
ยะโอะอิ
ต่อมาในยุค 80 คำว่า yaoi ได้หมายความถึงงานการ์ตูนล้อเลียนที่มีผู้ชายสองคนเป็นตัวเอกและเน้นความสัมพันธ์ทางเพศเป็นเนื้อหาหลัก ส่วน shonenai หมายถึงการ์ตูนที่มีผู้ชายสองคนเช่นกัน แต่เน้นความรักโรแมนติกและน่ารักอ่อนโยนกว่า ทั้ง yaoi และ shonenai ไม่ใช่การ์ตูนที่กล่าวถึงความรักของ เกย์ เลย แต่เป็นรูปแบบหนึ่งของความรักที่ "เหนือ" กว่าความรักระหว่างคนต่างเพศทั่วไป

neg:
อเนโดกิ
อเนโดกิ () เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นที่เขียนและวาดภาพโดย มิซุกิ คาวาชิตะ ผู้เขียนเรื่อง อิจิโกะ 100% เป็นเรื่องราวของเด็กหนุ่มม.ต้นธรรมดาๆ นาม โอชิอาอิ โคตะ ที่บังเอิญไปพบกับหญิงสาวลึกลับกลางทางกลับบ้าน ที่อยู่ดีๆก็มาขอกินไอศกรีมที่เขาถืออยู่ และเขายังโดนหาว่าลามกอีก เมื่อกลับถึงบ้านเขาก็ยังต้องเจอกันอีกแถมคราวนี้ก็มาขอเป็นพี่เลี้ยงให้อีกด้วย

neg:
ชาจิโฮโกะ
ชาจิโฮโกะ () หรือ พยัคฆ์มัสยา เป็นสัตว์ในตำนานของคติชนญี่ปุ่น มีหัวเป็นเสือและร่างเป็นปลาคาร์ฟที่ปกคลุมไปด้วยหนามแหลมมีพิษ เมื่ออยู่บนบกชาจิโฮโกะสามารถแปลงตนเป็นเสือได้อย่างสมบูรณ์ เชื่อกันว่าชาจิโฮโกะมีอำนาจที่สามารถดลบันดาลให้ฝนตกได้ ด้วยความเชื่อนี้เอง ตามจั่ว (鴟尾 "ชิบิ") บนหลังคาของสิ่งก่อสร้างแบบสถาปัตยกรรมญี่ปุ่น เช่น ปราสาท มักจะประดับด้วยรูปปั้นชาจิโฮโกะ เพื่อให้เป็นเทพผู้พิทักษ์ที่ช่วยดับไฟเวลาเกิดเพลิงไหม้

neg:
ยอดนักปรุงโซมะ
ยอดนักปรุงโซมะ () เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น เขียนโดย Yūto Tsukuda เริ่มลงตีพิมพ์ในนิตยสารโชเน็งจัมป์รายสัปดาห์ ตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน ปีพ.ศ. 2555. และประกาศจัดสร้างเป็นการ์ตูนทางโทรทัศน์ เริ่มออกอากาศเมือ 2 กันยายน พ.ศ. 2558

neg:
สึบาสะ สงครามเทพข้ามมิติ
สึบาสะ สงครามเทพข้ามมิติ () เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น ผลงานของกลุ่มนักวาดการ์ตูน แคลมป์ ซึ่งลงในหนังสือการ์ตูนโชเน็นแม็กกาซีนรายสัปดาห์ ฉบับรวมเล่มมีจำนวน 28 เล่มจบ จำนวนตอนหลัก 233 ตอน ต่อมาได้รับการสร้างเป็นภาพยนตร์การ์ตูนโทรทัศน์ และออกอากาศเมื่อ 9 เมษายน ถึง 15 ตุลาคม พ.ศ. 2548 ซึ่งในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2548 ได้มีการฉายซ้ำ และฉายภาคต่อชุดที่ 2 ในเดือน เมษายน พ.ศ. 2549 และยังมีฉบับภาพยนตร์ ชื่อ The Princess of the Birdcage Land (劇場版ツバサ・クロニクル 鳥カゴの国の姫君) ออกฉายเมื่อ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2548 ซึ่งมีความเกี่ยวโยงกับเรื่อง XXXโฮลิค

neg:
โชะตะคอน
โชะตะคอน (; ) หรือมักย่อว่า โชะตะ () เป็นคำตลาดในภาษาญี่ปุ่น ย่อจากคำประสมว่า "โชตะโรคอมเพลกซ์" (shōtarō complex; ) แปลว่า ปมโชตะโร มีที่มาจากตัวละครชื่อ โชตะโร () ในอนิเมะเรื่อง "เทตสึจิน หุ่นเหล็กหมายเลข 28 (Tetsujin 28-go)"

neg:
สับขั้วมาลุ้นรัก
ฮานาซาคาริ โนะ คิมิตาชิ แอะ () หรือที่รู้จักกันในชื่อ "ฮานาคิมิ" นั้นเป็นการ์ตูนญี่ปุ่นแนว โชโจะ มังงะ เขียนโดย ฮิซายา นากาโย () เป็นเรื่องเกี่ยวกับเด็กนักเรียนหญิงที่อาศัยอยู่ในสหรัฐอเมริกา ชื่นชอบนักกีฬากระโดดสูงของญี่ปุ่น ซึ่งได้หนีตามไปเรียนที่ญี่ปุ่นเพื่อได้ใกล้ชิดเขามากขึ้น แต่ทว่าโรงเรียนนั้นดันเป็นโรงเรียนชายล้วน เธอจึงต้องปลอมตัวเป็นผู้ชายเข้าไปเรื่องราวสนุก ๆ จึงได้เกิดขึ้น
โดยซี่รีย์เรื่องนี้นำมาสร้างเป็นละครมาแล้ว 6 ครั้ง โดยเป็นของไต้หวัน 1 ครั้ง (2006) ญี่ปุ่น 2 ครั้ง (2007,2011) อินโดนีเซีย 1 ครั้ง (2007) เกาหลีใต้ 1 ครั้ง (2012) และ จีน 1 ครั้ง (2013)

neg:
โชงากูกัง
สำนักพิมพ์โชงากูกังตั้งขึ้นโดยมีจุดมุ่งหมายตีพิมพ์สื่อความรู้ต่าง ๆ สำหรับโรงเรียนประถม และคู่มือการเรียนการสอนสำหรับอาจารย์ และนักเรียน และได้ขยายกิจการ หนังสือรวมไปถึง พจนานุกรมและสารานุกรม ในปี พ.ศ. 2502 สำนักพิมพ์ได้ตีพิมพ์นิตยสารการ์ตูนเล่มแรก ซึ่งใช้ชื่อว่า "โชเน็งซันเดย์" จำหน่ายครั้งแรกเมื่อวันที่ 17 มีนาคม พ.ศ. 2502 และ "โคโระโคโระคอมมิก" จำหน่ายเมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2520 ก็ได้ตีพิมพ์การ์ตูนเรื่องโดราเอมอน ส่วนการ์ตูนเรื่องอื่น ๆ ที่ตีพิมพ์โดยโชงากูกังและเป็นที่นิยม ได้แก่ "รันม่า 1/2", "แฮมทาโร่", "อินุยาฉะ", "ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน", "โปเกมอน"

neg:
โนรางามิ เทวดาขาจร
โนรางามิ เทวดาขาจร () เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น แนวแฟนตาซี แต่งเรื่องและเขียนภาพโดย อาจารย์ อาดาจิโทกะซึ่ง อาจารย์ อาดาจิโทกะ เคยวาดภาพให้กับเรื่อง ของอาจารย์ ทาดาชิ คาวาชิมะ มาก่อน เริ่มตีพิมพ์ในนิตยสารโชเน็นแมกกาซีนรายเดือนตั้งแต่วันที่ 6 ธันวาคม พ.ศ. 2553 ได้รับการดัดแปลงเป็นภาพยนตร์การ์ตูนโทรทัศน์โดยสตูดิโอโบนส์ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2557 เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับเทพเจ้านามว่ายาโตะ เทพเจ้าเร่ร่อนที่ต้องการมีศาลเจ้าเป็นของตัวเอง

neg:
โชโจะ
การ์ตูนแนวโชโจะนั้นมักสับสนกับการ์ตูนแนวบิโชโจะ (เด็กผู้หญิงสวย) ซึ่งหมายถึงการ์ตูนญี่ปุ่นที่มีตัวละครหญิงที่มีหน้าตาและรูปร่างสวยงามเป็นจุดขาย โดยมีผู้ชายเป็นกลุ่มเป้าหมาย

neg:
โกโช อาโอยามะ
นอกจากนี้ที่บ้านเกิดของเขาที่เมืองโฮกูอิยังมีการจัดทำโครงการฟื้นฟูเมืองให้มีชีวิตชีวา (Machi Okoshi) เพื่อเป็นเกียรติแก่ผลงานมังงะของเขาและชาวเมือง ผลงานที่มาจากโครงการนี้ได้แก่สะพานโคนันข้ามแม่น้ำยูระ และรูปปั้นโคนันในเมือง ซึ่งผลงานนี้เป็นการแสดงความชื่นชม เอโดงาวะ โคนัน ตัวละครที่มีชื่อเสียงที่สุดในเรื่อง "ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน" ต่อมาเมื่อ 18 มีนาคม พ.ศ. 2550 โรงงานมังงะของโกโช อาโอยามะ (Gosho Aoyama Manga Factory) พิพิธภัณฑ์ที่สร้างขึ้นเพื่อเฉลิมฉลองความสำเร็จในอาชีพในฐานะนักวาดการ์ตูนญี่ปุ่นก็ได้เปิดขึ้นที่เมืองโฮกูอิ

neg:
เงือกสาวยากูซ่า
เงือกสาวยากูซ่า () เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นแนวเลิฟคอมมาดี้ ระหว่างมนุษย์กับเงือก เงือกสาวยากูซ่าฉบับภาษาไทย สำนักพิมพ์ Ant Comics Group เป็นผู้จัดพิมพ์ ออกฉายทางช่อง ทรู สปาร์ก
ในช่วงปิดเทอมหน้าร้อน มิซิจิโอะ นางาสึมิที่กำลังเล่นน้ำได้เกิดเป็นตะคริวที่ขาขึ้มมา ในช่วงเวลาที่ถอดใจแล้วว่าตัวเองกำลังจะตายได้มีเงือกสาวน้อยน่ารักชื่อ เซโตะ ซัน มาช่วยเหลือจากการจมน้ำ นางาสึมิที่รับรู้การมีตัวตนอยู่ของเงือกซึ่งเป็นความลับสุดยอด จะต้องถูกฆ่า และเพื่อความอยู่รอดปลอดภัยทั้งของเขาและซันเขาจึงต้องมาเป็นเจ้าบ่าวของ เซโตะ ซัน ลูกสาวยากูซ่าแห่งท้องทะเลเขตเซโตะ เมื่อเปิดเทอมนางาสึมิต้องกลับไปเรียนที่โรงเรียนไซตามะ เพื่อการเป็นภรรยาที่ดีในอนาคตซันจังจึงตามนางาสึมิไปด้วย เรื่องราววุ่นๆระหว่างภายในโรงเรียนอิโซโนะจึงเริ่มขึ้น การที่ซันจังมาอยู่กับนางาสึมิ (โดยมีแก๊งค์เซโตะตามมาด้วย) และได้เข้าเรียนที่โรงเรียนอิโซโนะ ทำให้เรื่องวุ่นๆเกิดขึ้นมากมายไหนจะ บรรดาคนของกลุ่มเซโตะและพ่อแม่ของซันจังที่มาเป็นครูในโรงเรียน เอโดะมาเอะ ลูน่าไอด้อลสาวน้อยที่เป็นเงือกก็ย้ายเข้ามาเรียนที่เดียวกับซันเพราะเห็นซันเป็นคู่แข่ง และหลายคนที่แบ่งฝักแบ่งฝ่ายทำสงครามแย่ง2คนนี้มาเป็นแฟน จนทำให้เกิดเรี่องวุ่นๆตามมา


query: พิธีปิดโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 จัดขึ้นในสนามกีฬาชื่อว่าอะไร?

pos:
พิธีปิดโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
พิธีปิดโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ของกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน หรือทราบกันดีในชื่อ "เพลงซิมโฟนีของชาวบริติช" (A Symphony of British Music) ถูกจัดขึ้นในวันที่ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2556 ณ สนามกีฬาโอลิมปิก โดยมีผู้ออกแบบคือ คิม กาวิน, เอส เดฟวลิน, สตีเฟน ดาลดรี, เดวิด อาร์โนลด์ และมาร์ค ฟิชเชอร์ ซึ่งมีการออกอากาศไปทั่วโลกตั้งแต่เวลา 21:00 ตามเวลาท้องถื่นในสหราชอาณาจักร (UTC+1) และสิ้นสุดพิธีเมื่อเวลา 00:11 รวมทั้งหมด 3 ชั่วโมง 11 นาที

pos:
พิธีปิดโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
สนามกีฬาโอลิมปิกได้ถูกปรับเปลี่ยนให้กลายเป็นธงชาติสหราชอาณาจักรขนาดใหญ่ ซึ่งออกแบบโดยแดเมียน เฮิร์ส มีนักแสดงประมาณ 4,100 คนเข้าร่วมพิธีปิดนี้ โดยมีรายงานว่ามีค่าใช้จ่ายราว 20ล้านยูโร (มูลค่าประมาณ 820 ล้านบาทไทย) มีประธานในพิธีปิดอย่างเป็นทางการคือ ฌาคส์ ร็อกก์ ประธานคณะกรรมการโอลิมปิกสากล ที่เรียกกีฬาโอลิมปิกนี้ว่า "สนุกและสังสรรค์" (Happy and Glorius) ภายในพิธีปิดมีการส่งมอบเจ้าภาพโอลิมปิกถัดไปในปี 2016 คือ รีโอเดจาเนโร ตราบกระทั่งการดับไฟโอลิมปิกและมีการลดธงโอลิมปิกลงด้วย

neg:
ประเทศนามิเบียในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
ประเทศนามิเบีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 30 ค.ศ. 2012 (พ.ศ. 2555) ณ กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร ระหว่างวันที่ 27 กรกฎาคม – 12 สิงหาคม ค.ศ. 2012

neg:
พิธีปิดโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
ผู้ชมราว 23.2 ล้านคนชมสำหรับพิธีนี้ในสหราชอาณาจักร และคาดว่าน่าจะสูงถึง 750 ล้านผู้ชมทั่วโลก ได้รับการตอบรับที่ดี แต่ไม่เหมือนหรือต่างจากพิธีเปิดโอลิมปิกมาก ชาวต่างประเทศบางต่างก็ได้มีการวิจารณ์ถึ
กรณีถึงความเข้าใจในบทภาพยนตร์และโทรทัศน์ของชาวบริติช จอร์จ ไมเคิลได้รับการวิพากย์วิจารณ์อย่างรุนแรงสำหรับเพลงที่เขาเลือกใช้ในพิธีนี้ ในขณะเดียวกัน เคท มอส, เนโอมี แคมป์เบลล์ และรัสเซล แบรนด์ก็ได้รับคำติเตียนว่าการแสดงโชว์ของพวกเขาไม่ได้สื่อถึงเรื่องราวความเป็นมิตรภาพของกีฬาโอลิมปิกเหมือนที่เคยทำมา แกรี บาร์โลว์ได้รับคำชมเชยหลังจากที่เกิดเหตุการณ์เสียชีวิตของลูกสาวของเขา นักแสดงบางคนไม่เต็มใจที่จะแสดงโชว์ รวมถึงเหล่าศิลปินต่างก็ยกเลิกไม่ทำการแสดงในโชว์นี้ NBC ในสหรัฐอเมริกาและช่องไพรม์ ทีวีในประเทศนิวซีแลนด์ต่างได้รับการติเตียนถึงการออกอากาศพิธีปิดนี้ แต่ยังมีคอนเสิร์ตที่มีการแสดงที่ไฮด์ปาร์ค นำโดยวงเบลอ

neg:
โอลิมปิกฤดูร้อน 2012
โอลิมปิกที่จัดขึ้นในปีนี้ ใช้เทคโนโลยีดิจิตอล “ดีวีซีโปร-เอชดี” ของพานาโซนิก เป็นระบบการบันทึกวีดิทัศน์การแข่งขันอย่างเป็นทางการ ซึ่งเข้ารับภารกิจดังกล่าวเป็นครั้งที่ 10 ติดต่อกัน (นับรวมทั้งโอลิมปิกฤดูร้อนและโอลิมปิกฤดูหนาว) เริ่มตั้งแต่การแข่งขันที่บาร์เซโลนาของสเปน เมื่อปี พ.ศ. 2535 (ค.ศ. 1992) โดย"ศูนย์กระจายเสียงแพร่ภาพนานาชาติ" (International Broadcast Centre; IBC) ภายในสวนโอลิมปิกลอนดอน เป็นหน่วยงานหลักในการผลิตและเผยแพร่ วีดิทัศน์ระหว่างประเทศอย่างเป็นทางการ ด้วยระบบภาพละเอียดสูง 1080/50ไอ

neg:
กีฬาวอลเลย์บอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
การแข่งขันวอลเลย์บอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 เป็นการแข่งขันกีฬาวอลเลย์บอลในร่มที่จะจัดขึ้นในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ที่กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร จะจัดขึ้นระหว่างวันที่ 28 กรกฎาคม – 12 สิงหาคม ค.ศ. 2012 โดยการแข่งขันวอลเลย์บอลในร่มทำการแข่งขันที่อีเลสคอร์ตเอ็กฮิตบิชันเซนเตอร์ และวอลเลย์บอลชาดหายจัดที่หาดฮอร์สการ์ดพาเหรด

neg:
พิธีปิดโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
ณ ศูนย์กลางของสนามกีฬาได้ถูกนำสิ่งต่างๆออกไป และมีการแสดงยิมนาสติกด้วยผู้ชนะในรายการบริเตน ก็อต ทาเลนต์วงสเปลบาวน์ในเพลงของเดอะบีทเทิลส์ในชื่ออะ เดย์ อิน อะ ไลฟ์ โดยมีแรงบันดาลใจคือไอเดียในการทำงานต่างบ้าน แสดงเป็นเตียงนอนและรถบัสลอนดอน จากนั้นเรย์ เดวี่ส์สมาชิกเดอะ คิงค์สร้องเพลงวอเตอร์ลู ซันเซทและสเปลบาวน์ก็ยังดำเนินแสดงยิมนาสติกต่อไป และจบภาคนี้ด้วยการร้องเพลงของเอมิลี่ แซนเด้ในเพลงรีด ออล อะเบ๊าท์ อิทและภาพรวมของนักกีฬา

neg:
พิธีเปิดโอลิมปิกฤดูหนาว 2018
คณะกรรมการจัดการแข่งขันได้ก่อสร้างสนามกีฬาโอลิมปิกพย็องชัง เป็นการเฉพาะสำหรับ โอลิมปิกฤดูหนาว 2018 ซึ่งสนามกีฬาโอลิมปิกมีลักษณะเป็นรูปห้าเหลี่ยม มีความจุ 35,000 ที่นั่ง ซึ่งที่มาของการเลือกรูปห้าเหลี่ยมนี้เกิดจากรูปร่างนี้เป็นรูปผสมระหว่างวงกลม สี่เหลี่ยมจัตุรัส และสามเหลี่ยม ซึ่งเป็นตัวแทนของสวรรค์ โลก และมนุษย์ โดยสนามแห่งนี้จะไม่จัดการแข่งขันในรายการใด ๆ เลย แต่จะจัดเฉพาะพิธีเปิด และพิธีปิดเท่านั้น

neg:
โอลิมปิกฤดูร้อน 2012
โครงการอุทยานโอลิมปิกลอนดอน (London Olympic Park) ขนาด 500 เอเคอร์ เปิดเผยขึ้นในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2547 (ค.ศ. 2004) มีการอนุมัติให้ออกแบบทำเล เมื่อเดือนกันยายนปีเดียวกัน โดย ทาวเวอร์ ฮัมเล็ทส์, นิวแฮม แฮ็กนีย์ และ วอล์ทแฮม ฟอเรสท์ และการก่อสร้างเริ่มขึ้น ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2549 (ค.ศ. 2006) สำหรับหมู่บ้านนักกีฬาในนครพอร์ตแลนด์ เสร็จสมบูรณ์ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2554 (ค.ศ. 2011)

neg:
ธงรวมเกาหลี
ประเทศเกาหลีเหนือและเกาหลีใต้ได้ร่วมเดินสวนสนามภายใต้ธงรวมเกาหลีในพิธีเปิดการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2000 ที่เมืองซิดนีย์ ประเทศออสเตรเลีย, โอลิมปิกฤดูร้อน 2004 ที่กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซ, โอลิมปิกฤดูหนาว 2006 ที่เมืองโตริโน ประเทศอิตาลี และในการแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ 2006 ที่กรุงโดฮา ประเทศกาตาร์ อย่างไรก็ตาม ในการแข่งขันกีฬารายการดังกล่าว ทั้งสองประเทศจะแยกกันแข่งขันกีฬาในนามของชาติตนเอง ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 ที่กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน คณะกรรมการจัดการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกในครั้งนั้นได้วินิจฉัยว่าทั้งสองประเทศต้องเข้าร่วมแข่งขันแยกกันตามประเทศของตน ทำให้ในการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งนี้ไม่มีการใช้ธงรวมเกาหลี ธงรวมเกาหลีจะนำกลับมาใช้อีกครั้งในโอลิมปิกฤดูหนาว 2018 และ เอเชียนเกมส์ 2018.

neg:
พิธีปิดโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
นักกีฬา 6 คน อาทิ เช่น แคทเธอรีน เกรนเจอร์และเคที่ เทย์เลอร์ มอบดอกไม้แสดงการขอบคุณให้กับอาสาสมัครทั้ง 6 ที่เป็นตัวแทนจากทั้งหมด 70,000 คนในกีฬาโอลิมปิกครั้งนี้ โดยมีเพลงของเดอะบีทเทิลส์ในชื่อเฮียร์ คัม เดอะ ซันเป็นเพลง
ประกอบ

neg:
ประเทศโรมาเนียในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
ประเทศโรมาเนีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 30 ค.ศ. 2012 (พ.ศ. 2555) ณ กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร ระหว่างวันที่ 27 กรกฎาคม – 12 สิงหาคม ค.ศ. 2012

neg:
เหงียน เตี๊ยน เหญิ่ต
เขาได้รับหน้าที่เป็นผู้ถือธงชาติเวียดนามนำหน้าคณะนักกีฬาเวียดนามในพิธีเปิดโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 เมื่อวันที่ 27 กรกฎาคม ค.ศ. 2012

neg:
สรุปเหรียญโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
สรุปเหรียญโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 เป็นรายการของคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติจัดอันดับตามจำนวนเหรียญที่ได้รับระหว่างโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ในกรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร ตั้งแต่วันที่ 27 กรกฎาคมถึง 12 สิงหาคม พ.ศ. 2555 มีนักกีฬาประมาณ 10,500 คน คาดว่าจะเข้าร่วมแข่งขัน 302 รายการ ใน 26 ชนิดกีฬา จนถึงการแข่งขันวันที่สิบห้า มีคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติ 82 จากทั้งหมด 204 คณะที่ได้รับอย่างน้อยหนึ่งเหรียญแล้ว 52 คณะได้รับอย่างน้อยหนึ่งเหรียญทอง บาห์เรน บอตซาวานา ไซปรัส เกรนาดา และกัวเตมาลา ได้รับเหรียญในโอลิมปิกเป็นครั้งแรก โดยที่เกรนาดาได้เหรียญทอง

neg:
พาราลิมปิกฤดูร้อน 2008
การวิ่งคบเพลิงในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2008 เริ่มต้นจากที่ หอสักการะฟ้าเทียนถัน ในวันที่ 28 สิงหาคม พ.ศ. 2551 และจะกลับสู่ กรุงปักกิ่ง ในวันที่ 5 กันยายน พ.ศ. 2551 และจะจุดคบเพลิงที่ สนามกีฬาแห่งชาติปักกิ่ง ช่วงเปิดพิธีในวันที่ 6 กันยายน พ.ศ. 2551

neg:
โอลิมปิกฤดูร้อน 2016
พิธีปิดจะมีขึ้นที่สนามกีฬามารากานัง ในวันที่ 21 สิงหาคม ค.ศ. 2016

neg:
สาธารณรัฐแอฟริกาใต้ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
สาธารณรัฐแอฟริกาใต้ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 30 ค.ศ. 2012 (พ.ศ. 2555) ณ กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร ระหว่างวันที่ 27 กรกฎาคม – 12 สิงหาคม พ.ศ. 2555

neg:
พิธีปิดโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
สิ่งที่พิเศษในพิธีปิดนี้คือการแสดงโชว์เต็ม 1 ชั่วโมงสำหรับเพลงซิมโฟนีของชาวบริติช ที่มีจำนวนเพลงมากมายหลายศิลปินที่มีชื่อเสียง มีการสรรเสริญ จอห์น เลนนอนและ เฟรดดี้ เมอร์คิวรี่ และมีการสถาปนาอุตสาหกรรมแฟชั่นในพิธีปิดด้วย นครริโอเดอจาเนโร ตอบรับการส่งมอบจากกรุงลอนดอนด้วยการแสดงโชว์พิเศษ 8 นาทีที่มีชื่อว่า "โอบหุ้ม" ซึ่งควบคุมโดย เคา แฮมเบอร์เกอร์และแดเนียล โธมัส ร่วมกับเปเล่ มีการกล่าวปราศัยของลอร์ดเซบาสเตียน โคและกลุ่มอาสาสมัครได้รับการขอบคุณ

neg:
ประเทศบาร์เบโดสในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
ประเทศบาร์เบโดส เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 30 ค.ศ. 2012 (พ.ศ. 2555) ณ กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร ระหว่างวันที่ 27 กรกฎาคม – 12 สิงหาคม พ.ศ. 2555

neg:
ประเทศเอกวาดอร์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
ประเทศเอกวาดอร์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 30 ค.ศ. 2012 (พ.ศ. 2555) ณ กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร ระหว่างวันที่ 27 กรกฎาคม – 12 สิงหาคม ค.ศ. 2012

neg:
อุทยานโอลิมปิกลอนดอน
แผนแม่บทซึ่งเผยแพร่เมื่อปี พ.ศ. 2549 (ค.ศ. 2006) กำหนดให้มีอาคารกีฬาภายในอุทยานทั้งหมด 3 หลัง โดยการแข่งขันวอลเลย์บอลย้ายไปเล่นที่ "ศูนย์นิทรรศการเอิร์ลสคอร์ต" (Earls Court Exhibition Centre) ส่วนกีฬาฟันดาบย้ายไปแข่งขันที่ "ศูนย์นิทรรศการเอ็กซ์เซล" (Exhibition Centre London) ซึ่งอาคารกีฬาในร่มที่ยังคงอยู่คือ อาคารกีฬาบาสเกตบอล (Basketball Arena) และ ค็อปเปอร์บ็อกซ์ (Copper Box) ทั้งนี้เมื่อการก่อสร้างระยะหลักเริ่มขึ้น มีการเคลื่อนย้ายเสาไฟฟ้าสูง 65 เมตร จำนวน 52 ต้นออกไป แล้วเปลี่ยนไปใช้ระบบไฟฟ้าผ่านอุโมงค์ใต้ดินแทน
หลังจากสิ้นสุดการแข่งขันโอลิมปิกและพาราลิมปิก อุทยานจะรองรับการใช้งานมากมาย ดังตัวอย่างต่อไปนี้

neg:
กีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย ครั้งที่ 38
พิธีปิดจามจุรีเกมส์จัดขึ้นในวันที่ 22 มกราคม พ.ศ. 2554 ณ สนามกีฬาจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยโดยมีพลากร สุวรรณรัฐ องคมนตรี เป็นประธาน โดยเริ่มด้วยโหมโรงพิธีปิดการแข่งขันโดยวง CU Band ทำการบรรเลงเพลงเพื่อนำนักกีฬาทั้ง 25 ชนิดกีฬาเข้าสู่สนาม

neg:
สไปซ์เกิลส์
วันที่ 31 สิงหาคม 2012 สไปซ์เกิลส์กลับมารวมตัวกันอีกครั้งในรอบ 10 ปี เพื่อแสดงคอนเสิร์ตในพิธีปิดการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 สไปซ์เกิลส์ แสดงเมดเลย์ 2 เพลง ได้แก่ "Wannabe" และ "Spice Up Your Life" ซึ่งการแสดงของพวกเธอทำให้คนทั่วโลกกล่าวถึง มีการทวีตข้อความในทวิตเตอร์มากกว่า 116,000 ข้อความต่อนาที ในช่วงเวลาที่พวกเธอกำลังทำการแสดง อีกทั้งยังได้รับความนิยมในเว็บไซต์ยูทูบอีกด้วย

neg:
การวิ่งคบเพลิงในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
ต่อมาในวันรุ่งขึ้นได้มีการวิ่งคบเพลิงโอลิมปิกในประเทศไทย โดยเริ่มจากซุ้มประตูเฉลิมพระเกียรติ ๖ รอบพระชนมพรรษา วงเวียนโอเดียน ผ่านถนนเยาวราช ถนนเจริญกรุง ผ่าน วัดพระศรีรัตนศาสดาราม กระทรวงกลาโหม สนามหลวง ศาลฎีกา เข้าสู่ถนนราชดำเนินกลาง ผ่าน สำนักงานสลากกินแบ่งรัฐบาล สี่แยกคอกวัว วัดราชนัดดาราม ป้อมมหากาฬ กระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ศูนย์ประชุมองค์การสหประชาชาติ พระตำหนักจิตรลดารโหฐาน และสิ้นสุดที่ ลานพระราชวังดุสิต รวมระยะทาง 10.5 กิโลเมตร โดยมีผู้วิ่งคบเพลิงทั้งหมด 80 คน โดยผู้วิ่งคบเพลิงคนสุดท้าย ได้แก่ ปวีณา ทองสุก

neg:
พิธีเปิดโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
ในช่วงพิธีการเชิญธงคณะกรรมการโอลิมปิกสากลนั้น พัน กีมุน เลขาธิการสหประชาชาติ เป็นผู้เชิญธงร่วมกับบุคคลที่แสดงถึงคุณค่าโอลิมปิกอีก 7 คน นอกจากนี้มูฮัมหมัด อาลี นักมวยเหรียญทองโอลิมปิกได้มีส่วนร่วมในการเชิญธงด้วย สำหรับช่วงการปฏิญาณตนนั้นได้เพิ่มการปฏิญาณตนของผู้ฝึกสอนเป็นครั้งแรกของโอลิมปิก จากนั้นจึงเป็นการจุดคบเพลิงโดยเยาวชน 7 คน ซึ่งเป็นตัวแทนของนักกีฬาสหราชอาณาจักรผู้ที่เคยได้เหรียญทองโอลิมปิก จุดช่อคบเพลิงที่เกิดจากการติดตั้งถ้วยทองแดงที่มาพร้อมกับขบวนนักกีฬาแต่ละชาติ จำนวน 205 ถ้วย ประกอบเป็นคบเพลิงโอลิมปิก จากนั้นจึงเป็นการแสดงของ เซอร์พอล แม็กคาร์ตนีย์ ในเพลงดิเอ็นด์ และเฮย์จู๊ด เป็นการปิดท้าย

neg:
โอลิมปิกฤดูร้อน 2020
กีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 () หรือชื่อที่เป็นทางการ กีฬาโอลิมปิกครั้งที่ 32 () หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ โตเกียว 2020 เป็นมหกรรมกีฬานานาชาติที่สำคัญในประเพณีโอลิมปิก ควบคุมโดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากล ซึ่งจัดในกรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น จัดขึ้นระหว่างวันที่ 24 กรกฎาคม ถึง 9 สิงหาคม พ.ศ. 2563

neg:
ประเทศมองโกเลียในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
ประเทศมองโกเลีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 30 ค.ศ. 2012 (พ.ศ. 2555) ณ กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร ระหว่างวันที่ 27 กรกฎาคม – 12 สิงหาคม ค.ศ. 2012

neg:
เลโอนา ลูวิส
ในพิธีปิดการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ณ กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน เลโอนาได้ขึ้นแสดงเพลง "Whole Lotta Love" ร่วมกับ จิมมี่ เพจ ในฐานะตัวแทนของเจ้าภาพกีฬาโอลิมปิกครั้งต่อไปในปี พ.ศ. 2554 ซึ่งจะจัดขึ้นที่ กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร โดยได้รับการถ่ายทอดสดไปยังทั่วโลก

neg:
ประเทศฮอนดูรัสในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
ประเทศฮอนดูรัส เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 30 ค.ศ. 2012 (พ.ศ. 2555) ณ กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร ระหว่างวันที่ 27 กรกฎาคม – 12 สิงหาคม ค.ศ. 2012

neg:
สนามกีฬาทางน้ำโอลิมปิก (รีโอเดจาเนโร)
สนามกีฬาทางน้ำโอลิมปิก () เป็นสระว่ายน้ำที่มีการวางแผนที่จะสร้างขึ้นในย่านบาราดาชีฌูกาของนครรีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล โดยจะเป็นสถานที่จัดการแข่งขันว่ายน้ำและระบำใต้น้ำสำหรับการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 และจะเป็นสถานที่จัดการแข่งขันว่ายน้ำสำหรับการแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน 2016

neg:
สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร
สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 เสด็จพระราชดำเนินไปทรงเปิดการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ในวันที่ 27 กรกฎาคม และพาราลิมปิกฤดูร้อน 2012 ในวันที่ 29 สิงหาคม ที่จัดขึ้น ณ กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร นอกจากนี้ยังทรงร่วมแสดงคู่กับแดเนียล เคร็ก ผู้รับบทเป็นสายลับเจมส์ บอนด์ ในภาพยนตร์สั้นซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของพิธีเปิดโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ด้านพระราชบิดา สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6 ทรงเคยเปิดการแข่งกันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1948 ส่วนพระปัยกา (ปู่ทวด) สมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 ก็ทรงเคยเปิดการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1908 ซึ่งสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 ทรงเคยเสด็จฯ ไปทรงเปิดการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1976 ที่นครมอนทรีออล ประเทศแคนาดามาแล้วครั้งหนึ่ง ด้านพระราชสวามี เจ้าชายฟิลิป ก็เคยเสด็จฯ ไปทรงเปิดการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1956 ที่นครเมลเบิร์น ประเทศออสเตรเลียด้วยเช่นกัน ทำให้สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 เป็นพระประมุขแห่งรัฐพระองค์แรกที่ได้ทรงเปิดการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก 2 ครั้งใน 2 ประเทศ

neg:
พิธีเปิดโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
ในขบวนพาเหรด ผู้ชมในสนามจะให้การต้อนรับเป็นพิเศษแก่ชาติที่ใช้ภาษาจีนเป็นภาษาราชการ เช่น สิงคโปร์ ฮ่องกง ไต้หวัน รวมทั้งปากีสถาน เกาหลีเหนือ อิรัก รัสเซีย สหรัฐอเมริกา สหราชอาณาจักร (เจ้าภาพโอลิมปิกฤดูร้อน 2012) ออสเตรเลีย และแคนาดา (เจ้าภาพโอลิมปิกฤดูหนาว 2010) อีกด้วย อย่างไรก็ตาม เกาหลีเหนือและเกาหลีใต้ไม่ได้เดินพาเหรดร่วมกันเหมือนโอลิมปิก 2 ครั้งก่อนหน้า เนื่องด้วยความขัดแย้งทางการเมืองที่รุนแรง

neg:
คิงเพาเวอร์สเตเดียม
พิธีเปิด

neg:
สรุปเหรียญรางวัลโอลิมปิกตลอดกาล
สรุปเหรียญรางวัลโอลิมปิกตลอดกาล เป็นรายชื่อประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกสมัยใหม่ที่ได้รับเหรียญรางวัลและประเทศที่ยังไม่เคยได้รับเหรียญรางวัลใด ๆ เลย ทั้งโอลิมปิกฤดูร้อนและโอลิมปิกฤดูหนาว โดยนับถึงการแข่งขันครั้งล่าสุดในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ณ กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร และโอลิมปิกฤดูหนาว 2014 ณ เมืองโซชิ ประเทศรัสเซีย

neg:
ประเทศแองโกลาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
ประเทศแองโกลา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 30 ค.ศ. 2012 (พ.ศ. 2555) ณ กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร ระหว่างวันที่ 27 กรกฎาคม – 12 สิงหาคม ค.ศ. 2012

neg:
เอเชียนเกมส์ 1998
พิธีปิดการแข่งขันกีฬาเอเชี่ยนเกมส์ ครั้งที่ 13 จัดขึ้นในวันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2541 ณ ราชมังคลากีฬาสถาน โดยสมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ สยามมกุฎราชกุมาร(พระยศในขณะนั้น) เสด็จพระราชดำเนินแทนพระองค์ เป็นองค์ประธานในพิธี ในการนี้ พระเจ้าหลานเธอ พระองค์เจ้าพัชรกิติยาภา และ หม่อมเจ้าสิริวัณวรี มหิดล(พระยศในขณะนั้น) โดยเสด็จด้วย

neg:
สนามกีฬาโอลิมปิก
สำหรับพิธีเปิดและพิธีปิดการแข่งขันครั้งที่ 30 ในปี พ.ศ. 2555 (ค.ศ. 2012) ไม่ได้จัดขึ้นที่สนามกีฬาเวมบลีย์ซึ่งสร้างขึ้นใหม่ ที่เคยเป็นสนามกีฬาหลักในครั้งที่ 14 เมื่อปี พ.ศ. 2491 (ค.ศ. 1948) แต่เป็นที่สนามกีฬาแห่งใหม่ในแขวงสแตรตเฟิร์ด อย่างไรก็ตาม เวมบลีย์คงเป็นสนามแข่งขันฟุตบอลบางนัด และกลายเป็นสนามกีฬาแห่งที่สอง ซึ่งใช้แข่งขันในโอลิมปิกสองครั้ง แต่เป็นศูนย์กลางเพียงครั้งเดียว ต่อจากสนามคริกเก็ตเมลเบิร์น ซึ่งใช้เป็นสนามแข่งขันกรีฑา ฟุตบอลนัดชิงชนะเลิศ กับฮอกกีในครั้งที่ 16 เมื่อปี พ.ศ. 2499 (ค.ศ. 1956) และเป็นสนามเหย้านัดแรก ของการแข่งขันฟุตบอลในครั้งที่ 27 เมื่อปี พ.ศ. 2543 (ค.ศ. 2000)

neg:
พิธีเปิดโอลิมปิกฤดูหนาว 2018
พิธีเปิดการแข่งขันโอลิมปิกฤดูหนาว 2018 กำหนดจัดขึ้นในวันที่ 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561 เวลา 20.00 น. ตามเวลามาตรฐานเกาหลี ณ สนามกีฬาโอลิมปิกพย็องชัง ซึ่งสร้างเพื่อจัดพิธีการในโอลิมปิกและพาราลิมปิกโดยเฉพาะ และจะรื้อถอนเมื่อการแข่งขันพาราลิมปิกเสร็จสิ้น ซึ่งมีมุน แจ-อิน ประธานาธิบดีเกาหลีใต้ เป็นประธานในพิธี

neg:
พิธีปิดโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
การแสดงลักษณะของธงยูเนียนแจ็กที่ได้ถูกสร้างมาสำหรับสนามกีฬานั้น ได้ออกแบบโดยแดเมียน เฮิร์ส เพื่อเป็นการเฉลิมฉลอง "ความโกลาหลและความหลากหลายของศิลปะป๊อปอังกฤษ โดยขยายพลังงานและความหลากหลายของวัฒนธรรมอังกฤษร่วมสมัย" เฮิร์สได้ทาบทามในเดือนพฤศจิกายน 2555 และเขาตกลงสำหรับงานออกแบบชิ้นนี้ เขาเรียกมันว่าเป็น"ศิลปะสำหรับยูเนี่ยนแจ็ก สำหรับผู้ที่มีใจรักในโอลิมปิก ภายใต้การออกแบบแนวอิเล็กทริก สตอร์ม เพ้นท์ติ้ง" จำนวนภาพถ่าย 176 รูปได้ถูกนำมาขยายในหน่วยเซนติเมตรสำหรับสนามกีฬา พร้อมทั้งผู้ออกแบบกราฟิกที่ใช้เวลาทั้งหมด 3 เดือนเพื่อสร้างรูปภาพความละเอียดสูง ก่อนที่จะนำไปพิมพ์ต่อไป

neg:
พิธีเปิดโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
การแสดงชุดสุดท้ายของช่วงนี้ เป็นการแสดงเปิดตัวเพลงประจำการแข่งขัน โดยมีมนุษย์อวกาศลอยกลางสนาม แสดงถึงการสำรวจอวกาศของจีน จากนั้นมีทรงกลมเส้นผ่านศูนย์กลาง 60 ฟุต หนัก 16 ตัน ปรากฏกลางสนาม มีนักแสดงกายกรรม 58 คนแสดงท่าเดิน วิ่ง ตีลังกา บนพื้นผิวทรงกลมนั้น และพื้นผิวดังกล่าวได้เปล่งแสงคล้ายโคมไฟจีน ช่วงต่อมา หลิว ฮวน นักร้องชาวจีน และซาราห์ ไบรท์แมน นักร้องชาวอังกฤษ ได้ขับร้องเพลง You and Me ซึ่งเป็นเพลงประจำการแข่งขัน ขณะเดียวกัน พื้นผิวทรงกลมได้ฉายภาพการแข่งขันกีฬา และนักแสดงรอบทรงกลม 2,008 คน ได้กางร่มแสดงใบหน้าเด็กจากชาติต่างๆ ที่ยิ้มแย้ม จากนั้น มีการแสดงเต้นรำจากตัวแทนชนเผ่าในจีนเพื่อนำนักกีฬาเข้าสู่สนาม

neg:
คาซานอะเรนา
คาซานอะเรนา เป็นสนามในพิธีเปิดและปิดของกีฬามหาวิทยาลัยโลกฤดูร้อน 2013, กีฬาทางน้ำชิงแชมป์โลก 2015 และฟีฟ่าคอนเฟเดอเรชันส์คัพ 2017 และจะใช้จัดแข่งขันฟุตบอลโลก 2018 สนามมีความจุ 45,379 ที่นั่ง สร้างขึ้นเพื่อแทนที่สนามกีฬากลางคาซาน

neg:
พิธีปิดโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
กาวินพูดว่า "การแสดงโชว์นั้นเราจะทำให้มันเรืองรอง เต็มไปด้วยสีสัน และเราจะไม่สนใจเรื่องราวเกี่ยวกับวัฒนธรรมเลย เพียงแค่อยากให้มีความสนุก" และเดฟวลินเสริมกาวินว่า "อยากให้รู้สึกเหมือนอยู่ในบอร์กเนอร์และโบโกตา" โดยเหล่าผู้สร้างนั้นมีความสุขตามใจที่จะเลือกการแสดงที่สามารถทำได้ โดยมีชาวบริติชเป็นผู้เสนอการจินตนาการนั้นๆ เดวิด อาร์โนลด์ก็กล่าวว่า "มันน่าจะเป็นสิ่งที่สวยงาม, วิเศษ, ขบขัน และตื่นเต้น และเราสามารถทำมันได้มากกว่า 15 ครั้งโดยไม่มีการแสดงไหนที่ซ้ำกันเลย ยังคงเป็นสิ่งที่ประหลาดใจสำหรับเพลงของชาวบริติช" เขาคิดว่ามันควรจะเป็นปาร์ตี้ที่ดีสุดและน่าจะเป็นการเฉลิมฉลองศิลปะของชาวบริติชไปในตัวด้วย เขายอมอุทิศตนเพื่อพิธีปิดนี้และให้ความสำคัญกับโชว์นี้มากกว่าใคร (ถึงกับต้องวางมือจากผลงานอื่น เช่น สกายฟอล) และยังพูดว่ามันเป็นสิ่งที่สนุกที่สุดที่เขาเคยทำมาในด้านดนตรี ส่วนในพิธีส่งต่อธงโอลิมปิกให้กับกรุงริโอเดจาเนโรนั้นได้มีจุดมุ่งหมายคือขยายความของ "การโอบหุ้มของความหลากหลายวัฒนธรรม" แดเนียล โธมัสได้กล่าวไว้ว่า "ริโอต้องการแสดงโชว์ที่ซับซ้อนของเหล่าวัฒนธรรมที่ถูกผสมเข้ากับวัฒนธรรมป๊อป"

neg:
การจุดคบเพลิงโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
การจุดคบเพลิงโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 เป็นการจุดคบเพลิงโอลิมปิกครั้งที่ 18 ที่ลอนดอน สหราชอาณาจักร

neg:
กีฬากรีฑาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
กีฬากรีฑาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 จัดแข่งขันที่ลอนดอน สหราชอาณาจักร แข่งขัน 47 ประเภท

neg:
สนามกีฬาโอลิมปิก (โตเกียว)
สนามกีฬาแห่งนี้ได้ถูกรื้อถอน และก่อสร้างสนามใหม่บนพื้นที่เดิม เพื่อใช่ในพิธีเปิดและปิด กรีฑา ฟุตบอล ในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนปี 2020 โดยการก่อสร้างจะเริ่มขึ้นในปี 2016 และจะก่อสร้างแล้วเสร็จในเดือนพฤศจิกายน ปี 2019

neg:
สนามกีฬาโอลิมปิกเฮลซิงกิ
ในปี ค.ศ. 1952 สนามกีฬาแห่งนี้เป็นสนามกีฬาหลักของโอลิมปิกฤดูร้อน 1952

neg:
พิธีเปิดโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
แม้ว่าเสียงชื่นชมต่อพิธีเปิดจะดังมาจากฝ่ายการเมืองทุกฝากฝั่ง แต่ก็ไม่ใช่ว่านักการเมืองฝ่ายขวาของอังกฤษทุกคนจะชื่นชอบไปกับพิธีเปิดครั้งนี้ นักคอลัมนิสต์ ริค ดิวส์เบอร์รี จากหนังสือพิมพ์"เดลี่เมล์" วิจารณ์ถึงช่วงการแสดงดนตรีแนวไกรม์และการแสดงช่วงหน่วยบริการสาธารณสุขแห่งชาติ (National Health Service; NHS) ตลอดจนการแสดงช่วงที่มีครอบครัวหลากหลายเชื้อชาติ ส่วนสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร พรรคอนุรักษนิยม เอเดิน เบอร์ลีย์ ประณามช่วงหนึ่งของการแสดงทางทวิตเตอร์ว่า "พวกฝ่ายซ้ายหลากหลายชาติพันธุ์อันไร้ประโยชน์" ส่วนสมาชิกพรรคอนุรักษนิยมหลายคนต่างเพิกเฉยและไม่ใส่ใจต่อความคิดเห็นขอเบอร์ลีย์ รวมถึงนายกรัฐมนตรี เดวิด แคเมอรอน และนายกเทศมนตรีนครลอนดอน บอริส จอห์นสัน

neg:
โอลิมปิกฤดูร้อน
โอลิมปิกปี 2012 ที่กรุงลอนดอน จัดการแข่งขันด้วยงบประมาณน้อยกว่ากรุงปักกิ่งถึงเท่าตัว แต่มีการนำแนวคิดใหม่ๆมาใช้จัดการแข่งขัน ด้วยการใช้เทคโนโลยีสุดทันสมัย ใส่ใจสิ่งแวดล้อม และยังมีการนำสนามกีฬาชั่วคราวขนาดใหญ่มาใช้ เรียกว่าการแข่งขันครั้งนี้สามารถเป็นต้นแบบการจัดการแข่งขันโอลิมปิกที่คุ้มค่า ยั่งยืน เป็นตัวอย่างแก่ชาติเจ้าภาพต่อไปได้อย่างดีเยี่ยม โดยงานครั้งจัดขึ้นเพื่อร่วมเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระราชินีนาถอลิซาเบธที่ 2 ที่ทรงครองราชสมบัติครบ 60 ปีอีกด้วย

neg:
ประเทศแคนาดาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
ประเทศแคนาดา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 30 ค.ศ. 2012 (พ.ศ. 2555) ณ กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร ระหว่างวันที่ 27 กรกฎาคม – 12 สิงหาคม พ.ศ. 2555

neg:
สนามกีฬาโอลิมปิกพย็องชัง
สนามกีฬาแห่งอุทยานโอลิมปิกพย็องชัง () ตั้งอยู่ที่เมืองพย็องชัง จังหวัดคังว็อน ประเทศเกาหลีใต้ ใช้เป็นสถานที่จัดพิธีการใน โอลิมปิกฤดูหนาว 2018 และพาราลิมปิกฤดูหนาว 2018 โดยจะรื้อถอนหลังการจัดการแข่งขันพาราลิมปิกเสร็จสิ้น

neg:
พิธีเปิดพาราลิมปิกฤดูหนาว 2018
พิธีเปิดมหกรรมพาราลิมปิกฤดูหนาว 2018 ได้จัดขึ้นที่สนามกีฬาโอลิมปิกพย็องชัง ในเมืองพย็องชัง, ประเทศเกาหลีใต้ เมื่อวันที่ 9 มีนาคม พ.ศ. 2561 เวลา 20.00 น. ตามเวลามาตรฐานเกาหลี

neg:
โอลิมปิกฤดูหนาว 2018
พิธีปิดการแข่งขันโอลิมปิกฤดูหนาว 2018 จัดขึ้นที่สนามกีฬาโอลิมปิกพย็องชัง เมื่อวันที่ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561 โดยมีโทมัส บัค ประธานคณะกรรมการโอลิมปิกสากล เป็นผู้กล่าวปิดการแข่งขัน และได้มีการดับไฟในกระถางคบเพลิงอย่างเป็นทางการ

neg:
โอลิมปิกฤดูร้อน 1912
มหกรรมกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 5 ประจำปี ค.ศ. 1912 (พ.ศ. 2455) เป็นการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกที่จัดขึ้นที่กรุงสตอกโฮล์ม ประเทศสวีเดน ในครั้งนี้พระเจ้ากุสตาฟที่ 5 แห่งสวีเดนได้ตรัสยกย่อง Jim Thorpe นักกีฬาจากสหรัฐอเมริกาว่าเป็นนักกีฬาที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลก ซึ่งคำยกย่องนั้นเป็นสิ่งที่ไม่เกินความจริงเลย โดยเขาชนะเลิศการแข่งขันกีฬาลู่-ลาน 5 ประเภท (Pentathalon) รวมทั้งชนะเลิศการแข่งขันกีฬาลู่-ลาน 10 ประเภท (Decathalon) ด้วย ซึ่งได้ทำให้ Thorpe ได้กลายเป็นดาวของกีฬาโอลิมปิกจากสหรัฐอเมริกาอย่างแท้จริง

neg:
สนามกีฬาโอลิมปิกยูอิส กุมปัญส์
พิธีเปิดการแข่งขันโอลิมปิกในปี 1992 โดยประเทศไทยได้เข้าร่วมในวันที่ 25 กรกฎาคมและมีการยิงธนูไฟใส่กระถางคบเพลิงอีกด้วย

neg:
เอ็กซ์เซล ลอนดอน
เอ็กซ์เซล ลอนดอน หรือเรียกสั้น ๆ ว่า เอ็กซ์เซล (; อักษรย่อ: ExCeL) เป็นศูนย์แสดงสินค้าและศูนย์การประชุม ซึ่งตั้งอยู่ระหว่างท่าอากาศยานลอนดอนซิตี และคานารีวอร์ฟ (Canary Wharf) ทางตะวันออกของกรุงลอนดอน ในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 จะใช้เป็นสถานที่แข่งขันกีฬา 4 ชนิดคือ มวยสากลสมัครเล่น, ฟันดาบ, ยูโด และเทเบิลเทนนิส และถือเป็นศูนย์นิทรรศการที่ใหญ่ที่สุดในยุโรป

neg:
ประเทศนอร์เวย์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
ประเทศนอร์เวย์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 30 ค.ศ. 2012 (พ.ศ. 2555) ณ กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร ระหว่างวันที่ 27 กรกฎาคม – 12 สิงหาคม ค.ศ. 2012

neg:
สนามกีฬาแห่งชาติปักกิ่ง
หลังจากตัดสินแบบสนามกีฬาแล้ว ปักกิ่งจะเริ่มลงมือก่อสร้างในวันที่ 24 ธันวาคม พ.ศ. 2546 สนามกีฬาใหม่นี้ ซึ่งจะถูกสร้างขึ้นในบริเวณตอนใต้ของสวนโอลิมปิกในปักกิ่ง สามารถรองรับผู้ชมการแข่งขันได้ถึง 80,000 คน และจะเป็นสถานที่ดำเนินพิธีเปิดและปิดมหกรรมกีฬาโลก 2008 ตลอดจนเป็นสถานที่จัดแสดงงานกลางแจ้งต่างๆระหว่างการแข่งขันด้วย

neg:
มาร์เชียลอาร์ตสเกมส์ 2009
พิธีปิดการแข่งขันกีฬาเอเชียนมาร์เชียลอาตส์เกมส์ ครั้งที่ 1 จัดขึ้นในวันที่ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2552 เวลา 18.00 น. ณ อินดอร์สเตเดี้ยม หัวหมาก โดยนายกอร์ปศักดิ์ สภาวสุ รองนายกรัฐมนตรี เป็นประธานในพิธี พร้อมด้วย มร ธิโมธี ซุน ถิง ฟ๊อค ปฏิบัติหน้าที่แทนประธานสภาโอลิมปิกแห่งเอเชีย ดร. ศศิธารา พิชัยชาญณรงค์ ปลัดกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา (รองประธานคณะกรรมการจัดการแข่งขัน) และ นายกนกพันธุ์ จุลเกษม ผู้ว่าการการกีฬาแห่งประเทศไทย (ประธานกรรมการกีฬาฝ่ายเทคนิค) ร่วมเป็นเกียรติในพิธี

neg:
พิธีปิดโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
เริ่มต้นด้วยการบรรเลงกลองจากนักดนตรี 16 คนจากกลองสองหน้า และมีการนำกล่องสีขาว 303 กล่อง ซึ่งแทนถึงกีฬาที่มีการแข่งขันรายการทั้งหมดในโอลิมปิก เพลงต่างๆถูกนำมาบรรเลงร่วมกับนักดนตรี เช่น เพลงของเคทบุชชื่อรันนิ่ง อัพ แธ๊ด ฮิล และนักแสดงเริ่มเรียงกล่องให้เป็นรูปพีระมิด มีการแสดงวิดีโอเหตุการณ์สำคัญต่างๆทั้งหมด 16 วันที่ผ่านมาบนจอ

neg:
สนามกีฬาโอลิมปิกอตาเติร์ก
สนามกีฬาโอลิมปิกอตาเติร์ก () หรือที่รู้จักกันในชื่อ "อะตาเติร์กโอลิมปิยาดสตาดี" ตั้งอยู่ที่เมืองอิสตันบูล ประเทศตุรกี เป็นสนามกีฬาขนาดใหญ่อันดับที่ 2 ของตุรกี ตั้งชื่อตาม มุสตาฟา เคมาล อตาเติร์ก ผู้ก่อตั้งและประธานาธิบดีคนแรกของตุรกี เริ่มก่อสร้างในปี ค.ศ. 1997 แล้วเสร็จในปี ค.ศ. 2002

neg:
สตาดีโอโอลิมปีโก
สตาดีโอโอลิมปีโก () คือสนามกีฬาขนาดใหญ่ตั้งอยู่ภายในบริเวณศูนย์กีฬา โฟโร อิตาลีโก กรุงโรม ประเทศอิตาลี เป็นสนามเหย้าของทีม สโมสรฟุตบอลลาซิโอ และทีม สโมสรฟุตบอลโรม่า รวมถึงใช้เป็นสนามแข่งฟุตบอลถ้วยประจำปี โคปป้า อิตาเลีย รอบชิงชนะเลิศ สนามแห่งนี้ถูกสร้างขึ้นเมื่อปี ค.ศ.1936 และได้รับเลือกให้เป็นสนามแข่งขันกีฬาสำคัญของโลกหลายครั้ง เช่น กีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ในปี ค.ศ. 1960, ฟุตบอลโลก นัดชิงชนะเลิศ ในปี ค.ศ.1990, ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป นัดชิงชนะเลิศ ในปี ค.ศ.1968 และ 1980 และฟุตบอลยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก (ยูโรเปี้ยนคัพ) นัดชิงชนะเลิศ ในปี ค.ศ.1977, 1984, 1996 และ 2009 สนามแห่งนี้เคยมีความจุมากถึง 82,922 ที่นั่ง ก่อนจะมีการปรับปรุงครั้งล่าสุดในปี ค.ศ. 2007 โดยปรับที่นั่งใหม่ลดลงมาเหลือ 72,698 ที่นั่ง

neg:
พิธีเปิดโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
พิธีเปิดการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 จัดขึ้นเมื่อวันที่ 8 สิงหาคม ค.ศ. 2008 ณ สนามกีฬาแห่งชาติปักกิ่ง (สนามกีฬารังนก) กรุงปักกิ่ง ประเทศจีน โดยเริ่มเมื่อเวลา 20.00 น. (8:00 PM) ตามเวลาท้องถิ่น หรือ 19.00 น. ตามเวลาประเทศไทย โดยมีจาง อี้โหมว ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวจีนที่มีผลงานที่มีชื่อเสียง เช่น "Hero", "House of Flying Daggers" และ"Curse of the Golden Flower" เป็นต้น และ จาง ฉีกัง รับหน้าที่กำกับการแสดง ซึ่งการแสดงทั้งหมดจะเน้นถึงอารยธรรมจีนโบราณ ผสมผสานกับความทันสมัยในโลกปัจจุบัน โดยใช้นักแสดงกว่า 15,000 คน พิธีเปิดการแข่งขันโอลิมปิกครั้งนี้ได้รับคำชื่นชมว่าเป็นพิธีเปิดโอลิมปิกที่ดีที่สุดเท่าที่มีการจัดการแข่งขัน
จาง อี้โหมว ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวจีนและจาง ฉีกัง ได้รับเลือกจากคณะกรรมการจัดการแข่งขัน ให้เป็นผู้กำกับการแสดงร่วมกัน นอกจากนี้ในปี ค.ศ. 2006 คณะกรรมการยังได้เลือก สตีเว่น สปีลเบิร์ก อีเวส เปปิน และริก เบิร์ช เป็นคณะที่ปรึกษา แต่สปิลเบิร์กถอนตัวในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2008 เนื่องจากไม่พอใจที่จีนสนับสนุนรัฐบาลซูดานในเหตุการณ์รุนแรงที่เขตดาฟูร์

neg:
กีฬาวอลเลย์บอลชายหาดในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
กีฬาวอลเลย์บอลชายหาดในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 จัดแข่งขันที่ลอนดอน สหราชอาณาจักร แข่งขัน 2 ประเภท คือ ประเภททีมชายและหญิง

neg:
เอเชียนเกมส์ 2010
พิธีปิดการแข่งขัน กำหนดจัดในคืนวันที่ 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553 ณ สถานที่เดียวกับพิธีเปิด โดยพิธีเปิดเริ่มขึ้นเมื่อเวลา 20.00 น.(เวลาของจีน)
หรือ 19.00 น.(เวลาของประเทศไทย)ชื่งมีการแสดง 2 ชุด ชุดเจ้าภาพ และ ชุดเจ้าภาพครั้งต่อไป และมีการเชิญนักกีฬาเข้าสู่สนาม เรียงลำดับตัวอักษรภาษาอังกฤษ และเชิญธงโอชีเอลงจากยอดเสา จากนั้น เชิญธงโอชีเอให้กับ เจ้าภาพครั้งต่อไป รับธงโดย เรน ศิลปินเกาหลีไต้ และมีการเชิญธงเกาหลีใต้ขึ้นสู่ยอดเสา จากนั้นมีการแสดงเพลงของเรน และมีพิธีสุดท้าย คือการดับกระถางคบเพลิง

neg:
ประเทศกินีบิสเซาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
ประเทศกินีบิสเซา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 30 ค.ศ. 2012 (พ.ศ. 2555) ณ กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร ระหว่างวันที่ 27 กรกฎาคม – 12 สิงหาคม ค.ศ. 2012

neg:
กีฬาเทเบิลเทนนิสในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
การแข่งขันเทเบิลเทนนิสในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 เป็นการแข่งขันเทเบิลเทนนิสโอลิมปิกที่จะจัดขึ้นในลอนดอน สหราชอาณาจักร กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 28 กรกฎาคม - 8 สิงหาคม พ.ศ. 2555 มีการแข่งขันทั้งสิ้น 4 เหรียญทอง

neg:
พาราลิมปิกฤดูหนาว 2018
พิธีเปิดเริ่มขึ้นเมื่อวันที่ 9 มีนาคม พ.ศ. 2561 ซึ่งจัดขึ้นที่สนามกีฬาโอลิมปิกพย็องชัง สนามนี้เป็นสนามที่สร้างขึ้นมาโดยเฉพาะไว้สำหรับพิธีการ

neg:
ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2012 นัดชิงชนะเลิศ
การแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2012 นัดชิงชนะเลิศ กำหนดจัดให้มีขึ้นในวันอาทิตย์ที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 2012 ที่สนามกีฬาโอลิมปิกแห่งชาติเคียฟ ในเคียฟของยูเครน เพื่อตัดสินหาทีมชนะเลิศของการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2012 (ยูโร 2012) ทีมที่ป้องกันตำแหน่งชนะเลิศคือสเปน ซึ่งชนะการแข่งขันต่อเยอรมนี 1-0 ในนัดชิงชนะเลิศเมื่อปี 2008

neg:
เอเชียนเกมส์ฤดูหนาว 2017
พิธีเปิดการแข่งขัน จัดขึ้นที่สนามกีฬาซัปโปะโระโดม ในวันที่ 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560 พิธีเปิดครั้งนี้จะมีการแสดงโดยวงดรีมส์ คัม ทรู

neg:
ประเทศเอธิโอเปียในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
ประเทศเอธิโอเปีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 30 ค.ศ. 2012 (พ.ศ. 2555) ณ กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร ระหว่างวันที่ 27 กรกฎาคม – 12 สิงหาคม ค.ศ. 2012

neg:
ประเทศแอฟริกาใต้ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
สาธารณรัฐแอฟริกาใต้ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 30 ค.ศ. 2012 (พ.ศ. 2555) ณ กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร ระหว่างวันที่ 27 กรกฎาคม – 12 สิงหาคม พ.ศ. 2555

neg:
พาราลิมปิกฤดูร้อน 2012
พาราลิมปิกฤดูร้อน 2012 () หรือการแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 14 เป็นการแข่งขันกีฬาคนพิการระดับโลกที่มีการแข่งขันกีฬาหลายชนิด จัดขึ้นที่ลอนดอน สหราชอาณาจักร ระหว่างวันที่ 29 สิงหาคม ถึง 9 กันยายน พ.ศ. 2555

neg:
โอลิมปิกฤดูร้อน 1972
ท่ามกลางสถานการณ์อันตึงเครียด เวลา 15.30 น. ได้มีการยุติการแข่งขันกีฬาไว้ชั่วคราว หลังจากนั้นกลุ่มผู้ก่อการร้ายได้ขอเครื่องบินเจ็ตเพื่อบินไปลงที่สนามบินกรุงไคโร ประเทศอียิปต์ และขอเฮลิคอปเตอร์ 2 ลำ เพื่อขนตัวประกันกับสมาชิกในกลุ่มไปลงที่สนามบินมิวเซิน ฝ่ายตำรวจเยอรมันจัดให้ และในเวลา 22.30 น. เฮลิคอปเตอร์ 2 ลำ บรรทุกผู้ก่อการร้ายและตัวประกันจากหมู่บ้านโอลิมปิกไปลงยังฐานบินฟูลสเตนเฟลด์บรูก ซึ่งมีเครื่องบินโบอิ้ง 727 จอดรออยู่ โดยที่กลุ่มผู้ก่อการร้ายคิดว่าที่นั่นเป็นสนามบินเรียม ซึ่งเป็นท่าอากาศยานสากลของมิวเซิน พร้อมเครื่องบินโบอิ้งที่เตรียมไว้ แต่จริง ๆ แล้วเป็นหุ่นจำลอง

neg:
กีฬาฮอกกี้ในโอลิมปิกฤดูร้อน
กีฬาฮอกกี้โอลิมปิกฤดูร้อน 2012
มีชิงชัย 2 เหรียญทอง แบ่งเป็นทีมชายและทีมหญิง
เริ่มแข่งขันวันที่ 29 กรกฎาคม ถึง 11 สิงหาคม 2555 สนามที่ใช้ในการแข่งขัน : Riverbank Arena นักกีฬาที่เข้าร่วมการแข่งขัน 24 ทีม จาก 15 ประเทศ

neg:
โอลิมปิกฤดูร้อน 2008
มหกรรมกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 29 ประจำปี ค.ศ. 2008 (พ.ศ. 2551) (; ) เป็นการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 29 จัดขึ้น ณ กรุงปักกิ่ง ฮ่องกง ชิงเต่า ชิงหวงเต่า เซี่ยงไฮ้ และเสิ่นหยาง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 8 สิงหาคม (การแข่งขันฟุตบอลจัดขึ้นในวันที่ 6 สิงหาคม) ถึง 24 สิงหาคม พ.ศ. 2551 ตามมาด้วยพาราลิมปิกฤดูร้อน 2008 ตั้งแต่วันที่ 6 กันยายน ถึงวันที่ 17 กันยายน การแข่งขันโอลิมปิกครั้งนี้ถือเป็นการแข่งขันครั้งที่สามที่มีเจ้าภาพอยู่ในทวีปเอเชีย (ครั้งที่หนึ่ง ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ในปี พ.ศ. 2507 และครั้งที่สอง ณ โซล ประเทศเกาหลีใต้ พ.ศ. 2531) โดยพิธีเปิดได้เริ่มขึ้นในเวลา 20 นาฬิกา (8 นาฬิกาตอนกลางคืน) 8 นาทีตามเวลากรุงปักกิ่ง (19 นาฬิกา 8 นาที ตามเวลาแห่งประเทศไทย) โดยเลข 8 นี้เป็นเลขนำโชคของชาวจีนซึ่งเชื่อกันว่าเลข 8 เป็นเลขมงคลมากที่สุด เพราะออกเสียงคล้ายกับคำว่า "ฟา" (發/发) ที่หมายถึง "ร่ำรวย" 12 สิงหาคม 2551 - 31 ตุลาคม 2551

neg:
ศูนย์สื่อมวลชนโอลิมปิกลอนดอน
อาคารที่มีความยาวถึง 275 เมตรหลังนี้ ตั้งอยู่บริเวณหัวมุมทางตะวันตกเฉียงเหนือของอุทยานโอลิมปิกลอนดอน ใช้ทุนสำหรับการก่อสร้าง 355 ล้านปอนด์ การก่อสร้างเริ่มขึ้นเมื่อเดือนเมษายน พ.ศ. 2552 โครงการแล้วเสร็จสมบูรณ์ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2554 (ค.ศ. 2011) โดยมีพิธีเปิดศูนย์อย่างเป็นทางการ เมื่อวันที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2555 (ค.ศ. 2012) นับเป็นสถานที่แรกซึ่งเปิดดำเนินงาน สำหรับกีฬาโอลิมปิกคราวนี้ และให้บริการอย่างต่อเนื่องเป็นเวลา 52 วันระหว่างการแข่งขัน

neg:
โอลิมปิกฤดูร้อน 2016
พิธีเปิดจะมีขึ้นที่สนามกีฬามารากานัง ในวันที่ 5 สิงหาคม ค.ศ. 2016

neg:
อุทยานโอลิมปิกโซล
อุทยานโอลิมปิกโซล () เป็น อุทยานโอลิมปิก สร้างขึ้นเพื่อรองรับการเป็นเจ้าภาพกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1988 ตั้งอยู่ที่แขวงพังกี, เขตซงพา โซล ประเทศเกาหลีใต้ในปี พ.ศ 2554 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัฒนธรรม กีฬาและการท่องเที่ยวได้ร่วมกับกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมกีฬาแห่งเกาหลีใต้ได้ทำการปรับปรุงให้โอลิมปอกฮอลล์กลายเป็นคอนเสิร์ตฮอลล์ โครงการปรับปรุงเป็นระยะเวลา 1 ปี ประกอบไปด้วยการขยายเวทีเป็น 2,452 ที่นั่งในหอประชุมหลัก, ห้องแสดงประวัติศาสตร์ความเป็นมาของเคป๊อป ตั้งแต่ปี 1920 จนถึงยุคปัจจุบัน, มีโรงละครขนาด 240 ที่นั่งสำหรับนักดนตรีแนวอินดี้และศิลปินหน้าใหม่ ในวันที่ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2554 โอลิมปิกฮอลล์ได้เปิดให้บริการอีกครั้งพร้อมด้วยการแสดงของนักร้องที่มีชื่อเสียงอาทิเช่น ซูเปอร์จูเนียร์, ทูพีเอ็ม, โฟร์มินิตและอาฟเตอร์สกูล

neg:
โอลิมปิกฤดูร้อน 2012
การแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 30 ประจำปี ค.ศ. 2012 (พ.ศ. 2555) () มีชื่ออย่างเป็นทางการว่า การแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งที่ 27 () จัดขึ้นที่กรุงลอนดอนของสหราชอาณาจักร ระหว่างวันที่ 27 กรกฎาคม ถึง 12 สิงหาคม การแข่งขันฟุตบอลหญิงรอบแบ่งกลุ่ม ซึ่งเป็นรายการแรก เริ่มตั้งแต่วันที่ 25 กรกฎาคม สองวันก่อนพิธีเปิด จะมีนักกีฬากว่า 10,000 คน จาก 204 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติ เข้าร่วม

neg:
สนามกีฬาแห่งชาติปักกิ่ง
สนามกีฬาดังกล่าวตั้งอยู่ทิศใต้ของสวนโอลิมปิกในปักกิ่ง โดยเป็นสเตเดียมแบบเปิด รวมพื้นที่ 23.7 เฮกเตอร์ เพื่อใช้ในพิธีเปิด – ปิด และการแข่งขันกรีฑาประเภทลู่และลานของกีฬาโอลิมปิก 2008 โดยสามารถจุผู้ชมได้มากถึง 100,000 คน แบ่งเป็นที่นั่งแบบถาวร 80,000 ที่ และที่นั่งเสริม 20,000 ที่(รื้อออกเมื่อสิ้นสุดการแข่งขัน) ทั้งนี้ ภายหลักการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก 2008 แล้ว สนามแห่งนี้จะใช้เป็นสนามแข่งขันระหว่างประเทศ หรือกิจกรรมทางกีฬาอื่น ๆ

neg:
เอเชียนเกมส์ฤดูหนาว 2017
พิธีปิดการแข่งขันครั้งนี้จะจัดขึ้นที่สนามกีฬาสเกตน้ำแข็ง มะโกะมะไน ในวันที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560 ซึ่งจะเริ่มพิธีหลังจากแข่งขันกีฬาสเกตลีลา ประเภทชายเดี่ยว พิธีปิดครั้งนี้จะมีการแสดงของนักกีฬาสเกตลีลาในครั้งนี้อีกด้วย

neg:
วอลเลย์บอลชายในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
วอลเลย์บอลชายในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 เป็นการแข่งขันกีฬาวอลเลย์บอลในร่ม ประเภททีมชาย ในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ณ กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร มีจำนวนชาติที่เข้าแข่งขันทั้งสิ้น 12 ทีม ภายใต้การกำกับดูแลการแข่งขันโดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (ไอโอซี) ร่วมกับ สหพันธ์วอลเลย์บอลนานาชาติ (เอฟไอวีบี) และนับเป็นการแข่งขันครั้งที่ 13 ของกีฬาวอลเลย์บอลในโอลิมปิกฤดูร้อน นับตั้งแต่ปี ค.ศ. 1964 จัดการแข่งขันระหว่างวันที่ 29 กรกฎาคม ถึง 12 สิงหาคม ค.ศ. 2012 ที่อีเลส คอร์ต เอ็กฮิตบิชั่น เซนเตอร์ โดยวอลเลย์บอลชายทีมชาติรัสเซีย สามารถคว้าเหรียญทองไปครองได้เป็นสมัยแรก

neg:
กีฬาระบำใต้น้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
กีฬาระบำใต้น้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 จัดแข่งขันที่กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร แข่งขัน 2 ประเภท คือ ประเภทหญิงคู่และทีมหญิงและจัดแข่งสำหรับผู้หญิงเท่านั้น

neg:
มาริโอ (ตัวละคร)
ในพิธีปิดโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 ระหว่างการนำเสนอของญี่ปุ่น เจ้าภาพ โอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ชินโซ อะเบะ นายกรัฐมนตรีญี่ปุ่น ได้แต่งกายเป็นมาริโอ และปรากฏตัวกลางสนามโดยใช้ท่อวาร์ปจากแยกชิบุยะ มายังสนามกีฬามารากานัง

neg:
กีฬาฟุตบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
แข่งขันระหว่างวันที่ 25 กรกฎาคม - 9 สิงหาคม 2555
เวลาที่แสดงทั้งหมด เป็นเวลาออมแสงของอังกฤษ (UTC+1)

neg:
สนามกีฬาไวต์ซิตี
สนามกีฬาแห่งนี้เป็นสนามกีฬาหลักของกีฬาโอลิมปิกครั้งที่ 4 ที่อังกฤษเป็นเจ้าภาพในปี ค.ศ. 1908 หลังจากนั้นใช้เป็นสนามแข่งขันวิ่งสุนัขเกรย์ฮาวนด์ และเป็นสนามแข่งขันฟุตบอลโลก 1966 ระหว่างอุรุกวัยกับฝรั่งเศส ก่อนจะถูกรื้อถอนไปในปี ค.ศ. 1985 ปัจจุบันบริเวณสนามกีฬาเป็นที่ตั้งอาคารสำนักงานบีบีซี ไวต์ซิตี

neg:
ประเทศเซียร์ราลีโอนในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
ประเทศเซียร์ราลีโอน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 30 ค.ศ. 2012 (พ.ศ. 2555) ณ กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร ระหว่างวันที่ 27 กรกฎาคม – 12 สิงหาคม ค.ศ. 2012

neg:
ศูนย์กีฬาทางน้ำแห่งลอนดอน
ศูนย์กีฬาทางน้ำ () เป็นสถานที่ใช้แข่งขันกีฬาว่ายน้ำ กีฬากระโดดน้ำ ระบำใต้น้ำ โปโลน้ำ ในมหกรรมกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 เป็นสนามที่สร้างขึ้นใหม่ ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของอุทยานโอลิมปิกลอนดอน ตั้งอยู่ข้างกับสนามกีฬาโอลิมปิก (ลอนดอน) มีความจุของผู้ชมสำหรับว่ายน้ำและกระโดดน้ำ 17,500 ที่นั่ง และสำหรับโปโลน้ำ 5,000 ที่นั่ง

neg:
โอลิมปิกฤดูร้อน 2012
สำหรับพิธีปิดการแข่งขัน จะจัดขึ้นในวันที่ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2555 ซึ่งประกอบด้วยพิธีส่งมอบ จากนายกเทศมนตรีของกรุงลอนดอน ไปยังนายกเทศมนตรีกรุงรีโอเดจาเนโรของบราซิล ซึ่งจะเป็นเจ้าภาพโอลิมปิกครั้งต่อไปในปี พ.ศ. 2559 (ค.ศ. 2016)

neg:
โอลิมปิกฤดูร้อน 2012
สถานที่จัดงานส่วนมาก แบ่งออกเป็นสามเขต ภายในเกรเทอร์ลอนดอน ประกอบด้วย เขตโอลิมปิก เขตแม่น้ำ และเขตกลาง นอกจากนั้นยังมีสถานที่จัดแข่งขัน ที่จำเป็นต้องอยู่รอบนอกเขตเกรเทอร์ลอนดอน อาทิสถาบันเรือใบแห่งชาติเวย์มัธและพอร์ตแลนด์ (Weymouth and Portland National Sailing Academy) บนเกาะแห่งพอร์ตแลนด์ (Isle of Portland) ในเมืองดอร์เซต (Dorset) ซึ่งเป็นสถานที่จัดการแข่งขันเรือใบ อยู่ห่างจากลอนดอนไปทางตะวันตกเฉียงใต้ ประมาณ 125 ไมล์ (200 กิโลเมตร) สำหรับการแข่งขันฟุตบอลจะใช้สนามหลายแห่งทั่วสหราชอาณาจักร

neg:
กีฬายกน้ำหนักในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
การแข่งขันกีฬายกน้ำหนักในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 จัดการแข่งขันที่ลอนดอน ประเทศสหราชอาณาจักร มีการชิงชัย 15 เหรียญทอง

neg:
โอลิมปิกฤดูร้อน 2012
พิธีเปิดการแข่งขัน จัดขึ้นในวันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2555 โดยใช้แนวคิด "เกาะมหัศจรรย์" (The Isles of Wonder) ซึ่งได้รับแรงบันดาลใจจากวรรณกรรม "เดอะ เทมเปสต์" ของวิลเลียม เชกสเปียร์ โดยในการแสดงในพิธีเปิดจะปรับสภาพสนามให้เป็นชนบทอังกฤษ มีชาวบ้านปิกนิกและนั่งชมกีฬา และมีการจำลองเนินเขาแกลสตันบูรี ซึ่งเป็นสถานที่จัดเทศกาลดนตรีและศิลปะที่มีชื่อเสียง ใช้นักแสดงประมาณ 10,000 คน โดยแดนนี บอยล์ ผู้กำกับภาพยนตร์รางวัลออสการ์ จากภาพยนตร์เรื่อง สลัมด็อก มิลเลียนแนร์ คำตอบสุดท้าย...อยู่ที่หัวใจ เป็นผู้กำกับฝ่ายศิลป์ ส่วนริค สมิธ (Rick Smith) กับ ฆาร์ล ไฮด์ (Karl Hyde) ดูโอของวงดนตรีอิเล็กทรอนิกส์ “อันเดอร์เวิลด์” (Underworld) เป็นผู้กำกับดนตรี

neg:
ประเทศเคนยาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
ประเทศเคนยา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 30 ค.ศ. 2012 (พ.ศ. 2555) ณ กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร ระหว่างวันที่ 27 กรกฎาคม – 12 สิงหาคม ค.ศ. 2012

neg:
สรุปเหรียญพาราลิมปิกฤดูร้อน 2012
สรุปเหรียญพาราลิมปิกฤดูร้อน 2012 เป็นรายชื่อของจำนวนเหรียญประเภทต่าง ๆ ที่ชาติต่าง ๆ ที่เข้าร่วมโอลิมปิกชนะระหว่างการแข่งขันพาราลิมปิกฤดูร้อน 2012 ณ กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร ตั้งแต่ 29 สิงหาคม ถึง 9 กันยายน พ.ศ. 2555 นักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันทั้งหมด 4,302 คนจาก 164 ประเทศ ในการแข่งขัน 503 รายการใน 20 ชนิดกีฬา

neg:
เพลิงโอลิมปิก
อีกกรณีหนึ่งเป็นคราที่คบเพลิงโอลิมปิกไปถึงสนามกีฬาพานาเทแน็ก (Panathinaiko Stadium) กรุงเอเธนส์ ในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ณ ประเทศกรีซ พ.ศ. 2547 และเมื่อนางไจแอนนา แองเจโลพูโลส-ดาสกาลากี (Gianna Angelopoulos-Daskalaki) กรรมการอำนวยการจัดการแข่งขัน จะได้จุดเพลิงในกระถางระหว่างพิธีเปิดการแข่งขัน บังเกิดพายุพัดอย่างแรงเป็นเหตุให้เพลิงในคบดับทันที อย่างไรก็ดี คณะกรรมการอำนวยการฯ ได้นำคบสำรองมาจุดขึ้นใหม่

neg:
พิธีปิดโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
พิธีปิดเริ่มต้นขึ้นด้วยภาพยนตร์สั้น ที่แสดงตัวเลขนับถอยหลังจากสถานที่ต่างๆรอบกรุงลอนดอน เช่น ป้ายบอกทาง, 10 ถนนดาวนิง, หอนาฬิกาพระราชวังเวสต์มินสเตอร์, แม่น้ำเทมส์, ทาวเวอร์บริดจ์ ก่อนที่จะเคลื่อนเข้าสู่สนามกีฬาโอลิมปิก จากนั้นผู้ชมในสนามกีฬาร่วมกันนับถอยหลัง 10 วินาทีที่จะเริ่มพิธีปิดนี้ โดยมีเสียงระฆังบิ๊กเบนกำกับ ภายในสนามกีฬาได้ถูกปรับโครงสร้างเป็นยูเนี่ยนแจ็กขนาดใหญ่สีดำและสีขาวลาดยาวลงไป และมีสถานที่สำคัญๆปรากฏในสนามกีฬา เช่น ลอนดอนอาย, บิ๊กเบน, โรงไฟฟ้าแบตเตอร์ซี, เกอร์คิน กระดาษหนังสือพิมพ์ได้นำมาใช้งานกับยานพาหนะเพื่อสื่อถึงชีวิตในกรุงลอนดอน พร้อมกับข้อความวรรณกรรมของชาวบริติช เช่น วิลเลียม เชกสเปียร์, เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ,นักกวีแครอล แอน ดัฟฟี่

neg:
พิธีเปิดโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
พิธีเปิดการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 จัดขึ้นในวันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2555 ณ สนามกีฬาโอลิมปิก ภายใน อุทยานโอลิมปิก แขวงสตราทฟอร์ด กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร โดยใช้แนวคิด "เกาะมหัศจรรย์" (The Isles of Wonder) ซึ่งได้รับแรงบันดาลใจส่วนหนึ่งจากวรรณกรรม "เดอะ เทมเปสต์" ของวิลเลียม เชกสเปียร์ โดยในการแสดงในช่วงเริ่มพิธีเปิดได้ปรับสภาพสนามให้เป็นชนบทอังกฤษ มีชาวบ้านปิกนิกและนั่งชมกีฬา และมีการจำลองเนินเขาแกลสตันบูรี ซึ่งเป็นสถานที่จัดเทศกาลดนตรีและศิลปะที่มีชื่อเสียง ใช้นักแสดงประมาณ 10,000 คน โดยแดนนี บอยล์ ผู้กำกับภาพยนตร์รางวัลออสการ์ จากภาพยนตร์เรื่อง สลัมด็อก มิลเลียนแนร์ คำตอบสุดท้าย...อยู่ที่หัวใจ เป็นผู้กำกับฝ่ายศิลป์ ส่วนริค สมิธ (Rick Smith) กับ ฆาร์ล ไฮด์ (Karl Hyde) ดูโอของวงดนตรีอิเล็กทรอนิกส์ “อันเดอร์เวิลด์” (Underworld) เป็นผู้กำกับดนตรี

neg:
สนามโอลิมปิสกีเนชันแนลสปอตส์คอมเพล็กซ์
สนามนี้ยังใช้เป็นสนามเหย้าของฟุตบอลทีมชาติยูเครนและเป็นสถานใช้ในการจัดทัวร์นาเมนต์หรือมหกรรมกีฬาของประเทศยูเครนหรือที่ยูเครนเป็นเจ้าภาพ เช่นยูเครเนียนคัป,
โอลิมปิกฤดูร้อน 1980, ฟุตบอลยูโร 2012หรือการแข่งขันที่ฟีฟ่าขอใช้เช่นยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก นัดชิงชนะเลิศ 2018

neg:
สนามกีฬาออสเตรเลีย
สนามกีฬาออสเตรเลีย () หรือชื่อเดิม สนามกีฬาเทสตรา ตั้งอยู่ที่ ซิดนีย์ ออสเตรเลีย เป็นสนามกีฬาหลักในการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2000 ที่ซิดนีย์ ระหว่างวันที่ 15 กันยายน ถึง 1 ตุลาคม พ.ศ. 2543 ปัจจุบันเป็นสนามเหย้าของทีมรักบี้นิวเซาท์เวลส์

neg:
พิธีปิดโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
ส่วนนี้เริ่มด้วยเพลงของควีน "โบฮีเมียนแรปโซดี" ได้บรรเลงและกราฟิคอีควอไลเซอร์แสดงบนป้ายไฟพิกเซล จากนั้นจอห์น เลนนอนปรากฏบนจอภาพและร่วมร้องเพลงอิแมจินโดยคณะประสานเสียงของลิเวอร์พูล จากนั้นรูปสลักของเลนนอนก็ถูกสร้างขึ้น และมีการปล่อยลูกโป่งเป็นการจบการแสดงส่วนนี้ ต่อจากนั้นมาจอร์จ ไมเคิลได้ร้องเพลง "ฟรีด้อม! '90"และ"ไว้ท์ ไลท์" และขบวณรถสกูตเตอร์ได้ขับเข้ามาในสนามกีฬา นำโดยริกกี้ วิลสัน และสมาชิกทีมของเขาที่รออยู่บนเวทีไคเซอร์ ชีฟส์ร้องเพลงของเดอะฮูเพลงพินบอล วิซาร์ด และขบวนรถสกูตเตอร์ก็วิ่งวนไปรอบ ๆ สนามกีฬาจนกระทั่งเพลงจบ และเพลงของเดวิด โบอีก็ถูกเปิดขึ้น พร้อมกับรูปภาพของเขา มีภาพ 8 ภาพเป็นงานศิลปะเข้าสู่สนามกีฬา หมายถึงอุตสาหกรรมแฟชั่นของชาวบริติช มีนักแสดงเช่น เนโอมี แคมป์เบลล์ (สวมยี่ห้ออเล็กซานเดอร์ แมคควีน), ลิลี่ โคล (สวมยี่ห้อเออร์เดม), คาเรน เอลสัน (สวมยี่ห้อเบอร์เบอรี่), ลิลี่ โดนัลด์สัน (สวมยี่ห้อวิเวียน เวสต์วูด), จัวแดน ดันน์ (สวมยี่ห้อโจนาธาน ซานเดอร์), เดวิด แกนดี้ (สวมยี่ห้อพอล สมิธ), จอร์เจีย เมย์ แจกเกอร์ (สวมยี่ห้อวิกทอเรีย เบคแคม), เคท มอส (สวมยี่ห้ออเล็กซานเดอร์ แมคควีน) และสเตลล่า เทนแนนท์สวมยี่ห้อคริสโตเฟอร์ เคนน์) เหล่านายแบบและนางแบบได้เดินเข้าสู่ศูนย์กลางของสนามกีฬา เปรียบเสมือนแคทวอล์ก พร้อมกับเพลงของโบอีปี 1980 แฟชั่น

neg:
อารูบาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
อารูบา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 30 ค.ศ. 2012 (พ.ศ. 2555) ณ กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร ระหว่างวันที่ 27 กรกฎาคม – 12 สิงหาคม ค.ศ. 2012