Bulaşıcı hastalıkların nüfus sağlığı üzerindeki etkisini insidansa dayalı engelliliğe göre ayarlanmış yaşam yıllarını kullanarak tahmin eden bir çalışmada, Avrupa Birliği / Avrupa Ekonomik Alanında influenza toplum sağlığı üzerinde en yüksek etkiye sahip bulaşıcı hastalık olarak derecelendirilmiştir. İnfluenzanın vaka ölüm oranı düşük olmasına rağmen insidansı, diğer bulaşıcı hastalıklardan önemli ölçüde daha yüksektir. İnfluenzanın insidansı 5887/100.000 olarak tahmin edilmektedir (22).

## 3.2. Influenza Virüsü

Influenza virüsleri, Orthomyxoviridae ailesinden, zarflı, küresel, genellikle pleomorfik, çapı 80–120 nm arasında değişen ribonükleik asit (RNA) virüsleridir (15, 23). Influenza virüsü genomu nükleokapsid oluşturmak için nükleoproteinler ile birleşen birçok negatif RNA segmentinden oluşmaktadır ve bu nükleokapsidler matris proteini (MP) ve dış lipid zarf ile kaplıdır. Viral RNA'nın segmentasyonu, aynı tipteki influenza virüsleri arasında gen değişime (yani genetik yeniden sıralanma) izin verdiğine önemlidir (23). Bu internal bileşenlere ek olarak, grip virüsleri hemaglutinin (HA) ve nöraminizaz (NA) adı verilen, iki tip yüzey proteinine sahiptir. HA ve NA proteinleri virüsün dış yüzeyinde 10 ila 14 nm uzunluğunda sivri uçlu çıkıntılar oluşturmaktadır (15, 23). Yüzey HA ve NA antijenleri, sırasıyla virüsün hücreye ilk bağlanması ve oradan geri salınmasında görev aldıklarından, virüsün yaşam döngüsünde birincil öneme sahiptir. HA, konakın koruyucu antikor yanıtının yönlendirildiği ana antijendir. Bununla birlikte NA'ya karşı oluşan antikorun virüs yayılmasını kısıtladığı ve grip enfeksiyonunun şiddeti azalttığı düşünülmektedir (23). Bu yüzey antijenlerine karşı kazanılan bağışıklık, infeksiyona yakalanma olasılığını düşürür (24). Ancak, influenza virüsleri, bağışıklık sisteminden kaçmalarına imkan sağlayan güçlü genetik değişkenlikleri ile karakterizedir. Böyle bir çeşitliliği açıklayabilen iki ana mekanizma vardır. Bir tanesi "antijenik sapma"dir. Viral replikasyon esnasında, konak hücrelerin içinde rastgele nokta mutasyonları meydana gelmektedir. Bu mutasyonlar HA veya NA proteinlerinin antikor bağlanma bölgelerini etkilediğinde, yüzey antijenleri mevcut antikorlar tarafından tanınamayacak şekilde

Bulaşıcı hastalıkların nüfus sağlığı üzerindeki etkisini insidansa dayalı engelliliğe göre ayarlanmış yaşam yıllarını kullanarak tahmin eden bir çalışmada, Avrupa Birliği / Avrupa Ekonomik Alanında influenza toplum sağlığı üzerinde en yüksek etkiye sahip bulaşıcı hastalık olarak derecelendirilmiştir. İnfluenzanın vaka ölüm oranı düşük olmasına rağmen insidansı, diğer bulaşıcı hastalıklardan önemli ölçüde daha yüksektir. İnfluenzanın insidansı 5887/100.000 olarak tahmin edilmektedir (22).

## 3.2. Influenza Virüsü

Influenza virüsleri, Orthomyxoviridae ailesinden, zarflı, küresel, genellikle pleomorfik, çapı 80–120 nm arasında değişen ribonükleik asit (RNA) virüsleridir (15, 23). Influenza virüsü genomu nükleokapsid oluşturmak için nükleoproteinler ile birleşen birçok negatif RNA segmentinden oluşmaktadır ve bu nükleokapsidler matris proteini (MP) ve dış lipid zarf ile kaplıdır. Viral RNA'nın segmentasyonu, aynı tipteki influenza virüsleri arasında gen değişime (yani genetik yeniden sıralanma) izin verdiğine önemlidir (23). Bu internal bileşenlere ek olarak, grip virüsleri hemaglutinin (HA) ve nöraminizaz (NA) adı verilen, iki tip yüzey proteinine sahiptir. HA ve NA proteinleri virüsün dış yüzeyinde 10 ila 14 nm uzunluğunda sivri uçlu çıkıntılar oluşturmaktadır (15, 23). Yüzey HA ve NA antijenleri, sırasıyla virüsün hücreye ilk bağlanması ve oradan geri salınmasında görev aldıklarından, virüsün yaşam döngüsünde birincil öneme sahiptir. HA, konakın koruyucu antikor yanıtının yönlendirildiği ana antijendir. Bununla birlikte NA'ya karşı oluşan antikorun virüs yayılmasını kısıtladığı ve grip enfeksiyonunun şiddeti azalttığı düşünülmektedir (23). Bu yüzey antijenlerine karşı kazanılan bağışıklık, infeksiyona yakalanma olasılığını düşürür (24). Ancak, influenza virüsleri, bağışıklık sisteminden kaçmalarına imkan sağlayan güçlü genetik değişkenlikleri ile karakterizedir. Böyle bir çeşitliliği açıklayabilen iki ana mekanizma vardır. Bir tanesi "antijenik sapma"dir. Viral replikasyon esnasında, konak hücrelerin içinde rastgele nokta mutasyonları meydana gelmektedir. Bu mutasyonlar HA veya NA proteinlerinin antikor bağlanma bölgelerini etkilediğinde, yüzey antijenleri mevcut antikorlar tarafından tanınamayacak şekilde